Έχει πολύ πλάκα αυτή η ιστορία που ενέσκηψε τις τελευταίες ημέρες με την απαίτηση Τσίπρα για τηλεοπτικό debate με τον Μητσοτάκη.
Συνήθως το debate το επιθυμεί ο πολιτικός αρχηγός που βρίσκεται στην αντιπολίτευση ή έρχεται δεύτερος στις δημοσκοπήσεις. Για να επιτεθεί στον πρωθυπουργό και να κερδίσει εντυπώσεις και ουσία.
Ο Αλέξης Τσίπρας, τόσο στις δημοσκοπήσεις όσο και στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα βρίσκεται σε θέση αποδόμησης. Εκτός άλλων, είναι ο μόνος πρωθυπουργός στην ιστορία, που στο δημοσκοπικό ερώτημα για το «ποιος είναι καταλληλότερος πρωθυπουργός», υπολείπεται κατά πολύ του αντιπάλου του.
Και παρόλα αυτά θεωρεί ότι μπορεί να υπερισχύσει του κ. Μητσοτάκη σε ένα debate.
Παλαιότερα ίσως να τα κατάφερνε. Την εποχή που φάνταζε στα μάτια πολλών Ελλήνων ως ελπιδοφόρος, άσπιλος και άμεμπτος.
Τώρα για ποιο λόγο;
Το μόνο που θα έχει να προσφέρει ένα debate είναι ο γνωστός επιθετικός και εξυπνακίστικος λόγος, σε συνδυασμό με την έλλειψη ευπρέπειας του Αλέξη Τσίπρα.
Σ’ αυτό όντως μπορεί να υπερισχύσει επειδή ο αντίπαλός του είναι πιο πολιτισμένος.
Όταν π.χ. στη Bουλή σε μονομαχία των δύο, αναφέρθηκε αρνητικά στην οικογενειακή παράδοσή Μητσοτάκη, ο Μητσοτάκης από ευπρέπεια δεν του απάντησε καταλλήλως, αναφερόμενος στην οικογενειακή παράδοση του κ. Τσίπρα και τις επιχειρηματικές σχέσεις του πατρός του με τη χούντα.
Σε αυτό όντως ο Πρωθυπουργός όντως θα ήταν νικητής. Αλλά πλέον δεν είναι αυτό το είδος του αγοραίου/καφενειακού τσαμπουκά που αναζητά η δοκιμαζόμενη κοινωνία. Ειδικά στην εποχή μας.
Παλαιότερα το ζητούσε ο Ανδρέας Παπανδρέου στον Γεώργιο Ράλλη. Τότε που ο Ανδρέας …έδιωχνε τις βάσεις του θανάτου και φώναζε να φύγουμε από την ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ κι ο Ράλλης με την αστική του ευγένεια ζητούσε από τους οπαδούς του να μην αποδοκιμάζουν τον Ανδρέα! Με την περίφημη φράση του «δεν θέλω ου»…
Από την άλλη πλευρά, η ιστορία των debate έχει καταδείξει ότι δεν προσφέρει το παραμικρό. Πολύ περισσότερο αφού εκείνοι που επιβάλλονται είναι οι θρασείς λαϊκιστές. Εκείνοι που διαθέτουν την πολιτική κουλτούρα του τύπου «έλα μωρή κότα να σε διαλύσω»! Εκείνοι που σε μια συζήτηση πρόσωπο με πρόσωπο δεν έχουν κανένα πρόβλημα να ρίξουν τη συζήτηση πιο χαμηλά κι από τη γη.
Άρα γιατί να μπει σε μια τέτοια διαδικασία ο Μητσοτάκης; Γιατί να μπει σε συζήτηση με τον Τσίπρα που συστηματικά κάνει το άσπρο-μαύρο; Γιατί να μπει σε μια διαδικασία αντιπαράθεσης μ’ εκείνο που πολιτικά ξεψυχά;
Μια τέτοια συζήτηση δεν μπορεί να είναι ποτέ ούτε ουσιαστική ούτε θετική για τα προβλήματα της χώρας… Άλλωστε, αυτή την εβδομάδα κι ενώπιον του ελληνικού λαού θα έχει μέγιστο τριήμερο debate στη Βουλή.
Όπου θα καταδειχθεί για μια ακόμη φορά ότι είμαστε στον πάτο του βαρελιού κι ολόκληρη η Ελλάδα κινείται στο κενό. Από την Υγεία, τη δημόσια τάξη, την Παιδεία, την Οικονομία, τους νεκρούς σε Μάνδρα και Μάτι, μέχρι την πολιτική του «τσαμπουκά», του θράσους και της παράδοσης … Μακεδονικής γλώσσας κι εθνικότητας στους βόρειους γείτονες. Με άεργους υπουργούς και στρατούς μετακλητών που λυμαίνονται τις υπηρεσίες των πολιτών…
Ιδού, λοιπόν, το μεγάλο debate.
Στο άλλο, του θεάτρου, του χυδαίου λαϊκισμού και της επικοινωνίας, δεν έχει κανένα λόγο ν’ ακολουθήσει ο Μητσοτάκης . Δεν έχει κανένα λόγο ν’ ακολουθήσει την ανεπάρκεια…
Κι ένα τελευταίο: Είναι τουλάχιστον απρεπές και πολιτικά ανήθικο να ζητά ο Τσίπρας debate αποκλείοντας τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς και κόμματα…
