Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια δεν φαίνεται να επηρεάζουν την κοινωνική ανάπτυξη των αγοριών, σε αντίθεση με τα κορίτσια ίδιας ηλικίας, σύμφωνα με μια νέα νορβηγική επιστημονική έρευνα. Από την άλλη, η υπερβολική χρήση οθονών κατά την προσχολική ηλικία συνδέεται με προβλήματα προσοχής και συμπεριφοράς, σύμφωνα με μια καναδική μελέτη.

Τα τελευταία χρόνια το ζήτημα των επιπτώσεων των διαδραστικών ηλεκτρονικών παιχνιδιών έχει γίνει ιδιαίτερο αντικείμενο ανησυχίας μεταξύ γονιών, εκπαιδευτικών και ειδικών. Οι περισσότερες έρευνες μέχρι σήμερα είχαν επικεντρωθεί στην αρνητική επίδραση των παιχνιδιών αυτών, όπως η επιθετικότητα, η κατάθλιψη και το άγχος.

Η νέα έρευνα, με επικεφαλής την δρα Μπεάτε Βολντ Χίγκεν, που διεξήχθη σε συνεργασία του νορβηγικού Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας με το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, έρχεται να μετριάσει αυτά τα δεδομένα.

Στη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Child Development» της Εταιρείας Έρευνας για την Ανάπτυξη του Παιδιού, έλαβαν μέρος 873 νέοι Νορβηγοί από διάφορα κοινωνικοοικονομικά επίπεδα, ηλικίας έξι έως 12 ετών. Οι παράγοντες που έλαβαν υπόψη οι ερευνητές, ήταν το φύλο, το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, ο δείκτης μάζας σώματος και ο χρόνος που περνάει το κάθε παιδί παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια με τους φίλους του.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο χρόνος που τα αγόρια ξοδεύουν για βιντεοπαιγνίδια, είναι περισσότερος από όσο αφιερώνουν τα κορίτσια, αλλά δεν επηρεάζει την κοινωνική τους ανάπτυξη. Αντίθετα, τα κορίτσια που σε ηλικία δέκα ετών έπαιζαν πολλά ηλεκτρονικά παιγνίδια, είχαν πιο ασθενείς κοινωνικές δεξιότητες στα 12, ήσαν πιο απομονωμένες και είχαν λιγότερες πιθανότητες κοινωνικής συναλλαγής με άλλα κορίτσια της ηλικίας τους. Και αντίστροφα όμως, τα παιδιά που δυσκολεύονταν πολύ στην κοινωνικοποίηση σε ηλικία οκτώ έως δέκα ετών, ήταν πιο πιθανό να παίζουν βιντεοπαιχνίδια στα 10-12 έτη.

Τι συμβαίνει όμως κατά την προσχολική ηλικία;

Ο χρόνος που περνάνε τα παιδιά προσχολικής ηλικίας μπροστά σε μια οθόνη, σχετίζεται με τη μετέπειτα εμφάνιση προβλημάτων προσοχής και συμπεριφοράς, σύμφωνα με μια νέα καναδική επιστημονική έρευνα.

Στη νέα έρευνα, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή παιδιατρικής Πίους Μαντέιν της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Αλμπέρτα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «PLOS ONE» συμμετείχαν 2.400 οικογένειες. Οι γονείς ανέφεραν το συνολικό χρόνο που τα παιδιά τους αφιέρωναν σε μια οθόνη. Ο μέσος χρόνος ήταν 1,5 ώρες την ημέρα στην ηλικία των τριών ετών και 1,4 ώρες την ημέρα στην ηλικία των πέντε ετών.

Σε σύγκριση με τα παιδιά με λιγότερο από 30 λεπτά την ημέρα μπροστά από μια οθόνη, το 13,7% που παρακολουθούσαν περισσότερες από δύο ώρες την ημέρα, ήταν πέντε φορές πιο πιθανό να εκδηλώσουν κλινικά σημαντικά συμπεριφορικά προβλήματα και σχεδόν έξι φορές πιο πιθανό να έχουν προβλήματα απροσεξίας. Επιπλέον, τα παιδιά που παρακολουθούσαν κάποια οθόνη πάνω από δύο ώρες ημερησίως, είχαν σχεδόν οκτώ φορές αυξημένο κίνδυνο να πληρούν τα κριτήρια για ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας).

«Τα δύο πρωτοποριακά ευρήματα από αυτή τη μελέτη είναι ότι τα παιδιά που εκτέθηκαν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε οθόνες στην ηλικία των τριών ή των πέντε ετών, παρουσίασαν σημαντικά μεγαλύτερα προβλήματα συμπεριφοράς και προσοχής στην ηλικία των πέντε ετών και αυτή η σχέση ήταν μεγαλύτερη από οποιονδήποτε άλλο παράγοντα κινδύνου που αξιολογήσαμε, συμπεριλαμβανομένου του ύπνου, του άγχους των γονέων και των κοινωνικοοικονομικών παραγόντων», δήλωσε η Σουκπριίτ Ταμάνα, μεταδιδακτορική ερευνήτρια του Τμήματος Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου Αμπέρτα.

Ο Μαντέιν ανέφερε ότι η προσχολική είναι μια καλή ηλικία για την ανάπτυξη υγιών σχέσεων με τις οθόνες και τα δεδομένα δείχνουν πως ένα μικρό παιδί δεν πρέπει να ξοδεύει περισσότερα από 30 λεπτά την ημέρα σε μια οθόνη.

Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης παράγοντες που παρείχαν προστασία από τις αρνητικές επιπτώσεις του χρόνου παρακολούθησης μιας οθόνης. Ο καλός ύπνος είχε μικρή επίδραση, ενώ η συμμετοχή σε οργανωμένα αθλήματα -και όχι οποιαδήποτε μορφή φυσικής άσκησης- βρέθηκε να έχει πολύ σημαντικό προστατευτικό αποτέλεσμα.

Οι ερευνητές προτείνουν ότι οι γονείς θα πρέπει να προτρέπουν τα παιδιά τους προς τη σωματική άσκηση. Όπως είπε ο Μαντέιν, ίσως η απάντηση είναι η αντικατάσταση του χρόνου που ξοδεύεται μπροστά από μια οθόνη, με μια οργανωμένη αθλητική δραστηριότητα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι μεταμοσχεύσεις μαλλιών που εκτελούνται από μη εξειδικευμένο προσωπικό μπορούν να αφήσουν αφύσικα αποτελέσματα και να προκαλέσουν λοιμώξεις, γράφει η ισπανική εφημερίδα El Periodico, τονίζοντας ότι η Διεθνής Εταιρεία Χειρουργικής Μαλλιών ξεκινά μια ενημερωτική εκστρατεία σχετικά με τους κινδύνους των πειρατικών κλινικών.

«Ειδικά  για την Τουρκία, μια χώρα στην οποία η κυβέρνηση χρηματοδοτεί τα κέντρα εμφύτευσης μαλλιών και γι’ αυτό είναι φθηνότερα  από ό, τι στην Ισπανία, οι Δερματολόγοι έχουν σημάνει συναγερμό» γράφει η ισπανική εφημερίδα.

 Σε πολλές χώρες έχουν πολλαπλασιαστεί τα  κέντρα μεταμόσχευσης μαλλιών που έχουν ρίξει πολύ τις τιμές, γεγονός που έχει οδηγήσει τους γιατρούς να κρούουν τον  κώδωνα του κινδύνου: Προσοχή σε κλινικές εμφύτευσης μαλλιών «χαμηλού κόστους», επειδή το φθηνό μπορεί να αποδειχθεί πολύ  ακριβό και όχι μόνο αισθητικά, αλλά και για την υγεία.

Η  Διεθνής Εταιρεία Χειρουργικής Αποκατάστασης Μαλλιών (ISHRS)στην οποία μετέχουν πάνω από 1.000 γιατροί από  70 χώρες, έχει ξεκινήσει μια  εκστρατεία για να πείσει όσους θέλουν να κάνουν εμφύτευση μαλλιών να αναγνωρίζουν τις πιο επικίνδυνες πρακτικές και κυρίως να ενημερώνονται πριν αφήσουν τα κεφάλια τους σε συγκεκριμένα χέρια και να επιλέγουν τα κέντρα που προσφέρουν εγγυήσεις.

Γιατροί και άπειρο προσωπικό

Η ISHRS αναφέρει ότι το 77,5% των ερωτηθέντων γιατρών ισχυρίζονται ότι έχουν παρακολουθήσει έξι ή περισσότερες περιπτώσεις ετησίως ασθενών με  αποτυχημένες μεταμοσχεύσεις μαλλιών. Έτσι, σε ορισμένες «πειρατικές  κλινικές», ιδιαίτερα την Τουρκία, οι μεταμοσχεύσεις πραγματοποιούνται από  «τεχνικούς» και όχι από γιατρούς.

Οι δερματολόγοι συμβουλεύουν τους υποψήφιους για μεταμόσχευση μαλλιών να αντιμετωπίζουν με δυσπιστία όσα κέντρα ζητούν, για παράδειγμα  στην Ισπανία, λιγότερο από 4.000 ευρώ.

Και αυτό γιατί πέρα από τα αισθητικά προβλήματα, μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές λοιμώξεις.

Διάγνωση μέσω φωτογραφιών

Το πρόβλημα μεταμόσχευσης στην Τουρκία για παράδειγμα είναι ότι συνήθως η  διάγνωση του κατά πόσον ή όχι θα μπορεί να κάνει το εμφύτευμα και αν υπάρχει μια καλή πρώτη ύλη, έχει γίνει εξ αποστάσεως, μέσω φωτογραφιών, και μερικές φορές η ανάλυση αποτυγχάνει. Και αν προκύψουν επιπλοκές ή ο πελάτης δεν είναι ικανοποιημένος, είναι δύσκολο να διεκδικήσει αποζημίωση λόγω και της απόστασης.

Στην Ισπανία η νομοθεσία είναι πιο προστατευτική, αλλά υπάρχουν και κλινικές χαμηλού κόστους, οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν παρόμοιες ζημίες. Σύμφωνα με έρευνες, μόνο το 45% όσων κάνουν μεταμόσχευση μαλλιών στην Ισπανία είναι πολύ ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα.

Ο Σέρτζιο Βάνο, Διευθυντής της Μονάδας Τριχολογίας του νοσοκομείου Ramón y Cajal λέει ότι «πολλοί άνθρωποι θεωρούν τη μεταμόσχευση μαλλιών σαν να πηγαίνουν στην αγορά για να αγοράσουν γάλα και ψάχνουν για φθηνότερα σούπερ μάρκετ, λες και το προϊόν είναι το ίδιο και δεν υπάρχει  κανένας κίνδυνος».

Ο δρ Βάνο συνιστά να είναι επιφυλακτικοί, τουλάχιστον στην Ισπανία, όσοι βρίσκουν λύσεις για μεταμοσχεύσεις μαλλιών που κοστίζουν λιγότερο από 4.000 έως 5.000 ευρώ.

Η σωστή ιατρική διάγνωση μπορεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με λιγότερο επιθετικές και περίπλοκες τεχνικές από ό,τι οι μεταμοσχεύσεις. Υπό αυτή την έννοια, προειδοποιεί ότι είναι λάθος να πιστεύει κανείς ότι δεν υπάρχει ιατρική θεραπεία που να αποτρέπει την φαλάκρα. «Στην πλειοψηφία των ασθενών, εάν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί νωρίς, μπορείτε να αποφύγετε την απώλεια μαλλιών», προειδοποιεί ο δρ Βάνο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ