Ηγετική εμφάνιση κάνατε κ. Τσακαλώτε, σήμερα, εν τη απουσία του Πρωθυπουργού. Ίσως η ανάγκη να αναφερθείτε στο 3% των Συριζαίων που αποτελούν τη βάση, τον πυρήνα του κόμματος είναι μια προβολή από το μέλλον στο οποίο θα επιστρέψετε πολύ σύντομα.
Πάντως πρέπει να πω κ. Τσακαλώτε, χαίρομαι πάντα να σας ακούω, πιστεύω ότι μπορούμε να κάνουμε μαζί μια ουσιαστική αντιπαράθεση. Θα επανέλθω στη συνέχεια σε κάποια από τα σημεία τα οποία θίξατε. Ένα πράγμα μόνο θα σας πω: Τη μάχη κατά των ανισοτήτων δεν την χαρίζουμε στην αριστερά κ. Τσακαλώτε. Αλλά κάποια στιγμή η οικονομία πρέπει να δημιουργήσει και πλούτο, και εσείς το μόνο που έχετε κάνει είναι να ανακυκλώνετε μιζέρια. Θα επανέλθω όμως σε αυτά στη συνέχεια.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές,
Ολοκληρώνεται σήμερα μία τριήμερη συζήτηση η οποία -πράγματι- είχε μία ενδιαφέρουσα, αποκαλυπτική θα έλεγα, εξέλιξη. Μια συζήτηση στην οποία είδαμε, ακούσαμε και, τελικά, μάθαμε πολλά. Μάθαμε, σίγουρα, πως μια κυβερνητική πλειοψηφία, που στηρίζεται σε βουλευτές που αντάλλαξαν αρχές με καρέκλες, έχει απεριόριστη ανοχή απέναντι σε πολιτικές συμπεριφορές που δεν χωρούν σε μια Δημοκρατία. Συμπεριφορές που θα ήταν αδιανόητες σε μια κανονική χώρα. Γι’ αυτό καταθέσαμε την πρόταση δυσπιστίας κατά του Παύλου Πολάκη.
Ο κ. Τσίπρας έσπευσε να μετατρέψει σε πρόταση εμπιστοσύνης αυτή την πρόταση δυσπιστίας, για να αλλάξει το θέμα. Ταύτισε έτσι, απόλυτα, την κυβέρνησή του, όλους εσάς -έστω και αν κάποιοι, το δέχεστε, είμαι σίγουρος, με μεγάλη δυσκολία- με την αλαζονική, επιθετική και εν τέλει φασιστική συμπεριφορά του υπουργού σας. Και καταλήξαμε σε μία εφ’ όλης της ύλης αντιπαράθεση.
Είναι αλήθεια, ότι η συζήτηση την Τετάρτη εκτραχύνθηκε. Όλοι με ξέρουν και όλοι ξέρουν ότι αυτό δεν είναι ούτε το ήθος ούτε το ύφος μου. Κάνει λάθος, όμως, ο κ. Τσίπρας να νομίζει ότι η ευγένεια με την οποία επιλέγω να πολιτεύομαι είναι έκφραση αδυναμίας. Το είπα προχθές το και ξαναλέω σήμερα: Δεν θα δεχτώ καμία άλλη χυδαία αναφορά στην οικογένειά μου. Θα απαντώ, γιατί η κοινή γνώμη οφείλει να έχει ακριβή αντίληψη για το ποιόν των προσώπων που συμμετέχουν στη δημόσια ζωή.
Καλό θα είναι ο κ. Τσίπρας να είναι πιο προσεκτικός -ή μάλλον να έχει προσωπική, αλλά και πολιτική συνείδηση- όταν έχει την έμπνευση να απαντά με στίχους. Διότι ο Ανέστης Αναγνωστάκης, γιος του μεγάλου ποιητή της Αριστεράς, δήλωσε πως ο στίχος που επικαλέστηκε προχθές ο κ. Τσίπρας, γράφτηκε από τον πατέρα του για κάποιον σαν εσάς. Μάλλον κάτι παραπάνω ξέρει. Συνεπώς, σας τον επιστρέφω και μάλιστα στα σωστά του συμφραζόμενα. Και σας αφιερώνω και εγώ με τη σειρά μου ένα δίστιχο από ένα άλλο ποίημα του Μανώλη Αναγνωστάκη από το ποίημα του «Φοβάμαι»: «Φοβάμαι τους ανθρώπους που με καταλερωμένη τη φωλιά πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου». Αυτή είναι η αλήθεια.
Και τώρα θα σας πω ποιες είναι οι άλλες αλήθειες οι οποίες προέκυψαν από αυτή τη συζήτηση: Αλήθεια πρώτη. Τσίπρας ίσον Πολάκης, Πολάκης ίσον Τσίπρας. ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει Τσίπρας, όλοι μαζί είστε Πολάκης. Αυτό καταλάβαμε όλοι από αυτή τη συζήτηση. Δεν ξέρω κ. Τσακαλώτε αν αποποιείστε, μέσα από την έννοια της συλλογικότητας, την έννοια της ατομικής ευθύνης, αλλά όλοι εδώ θα αναλάβετε τη δική σας προσωπική, ατομική ευθύνη με τις επιλογές που κάνετε.
Ήταν όμως επιλογή του Πρωθυπουργού να οδηγηθούμε εκεί. Γιατί θα μπορούσε από την αρχή να ζητήσει από τον υπουργό του να ανασκευάσει, όταν επιτέθηκε άνανδρα σε έναν ήρωα της ζωής. Να τον ανακαλέσει στην τάξη όταν μείωσε έναν άξιο επιστήμονα με αναπηρία. Θα μπορούσε ακόμα να τον αποπέμψει. Αν το είχε κάνει, τίποτα από αυτά που έγιναν την τελευταία εβδομάδα δεν θα είχε συμβεί. Και πάντα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η ειλικρινής συγγνώμη είναι ένδειξη γενναιότητας και όχι αδυναμίας. Όπως εγώ έχω το θάρρος να πω δημόσια πως κακώς ευρωβουλευτής μας χρησιμοποίησε στη δημόσια αντιπαράθεση συγκεκριμένες φωτογραφίες που δεν είναι αληθινές. Το αναγνώρισε και ο ίδιος, είχε το θάρρος δημόσια να βγει και να ζητήσει συγγνώμη. Όμως, ο κ. Τσίπρας διάλεξε άλλο δρόμο: Πήρε την ευθύνη να καλύψει τον κ. Πολάκη και μάλιστα να τον κρύψει πίσω από ένα ολόκληρο κόμμα. Αυτή η επιλογή δυσκολεύει τη θέση των βουλευτών του. Είναι αυτοί που καλούνται, τώρα, να καταπιούν τα όσα οι ίδιοι είπαν -ακόμα και από αυτό το βήμα- για τις αθλιότητες Πολάκη. Που θα αναμετρηθούν με την αξιοπρέπειά τους και με το δίλημμα που τους θέτει ο κ. Τσίπρας: «Με τον Πολάκη ως το τέλος ή εξουσία τέλος;». Είναι αυτοί που σήμερα το βράδυ θα ψηφίσουν αν ανήκουν στον ΣΥΡΙΖΑ των Πολάκηδων ή στην Ελλάδα των πολλών. Η ελληνική κοινωνία βλέπει και κρίνει.
Αλήθεια δεύτερη: Ο κ. Τσίπρας πήγε να γενικεύσει τη συζήτηση, τη μετέτρεψε σε πρόταση εμπιστοσύνης, επειδή του ήταν άβολη μια συζήτηση πρότασης δυσπιστίας μόνο για τον κ. Πολάκη. Αυτό όμως έγινε μπούμερανγκ για την κυβέρνηση. Ξέρετε, στην πίεση φαίνεται ο χαρακτήρας των πρωταγωνιστών. Φαίνεται, τελικά, αν υπάρχει κουράγιο στην ψυχή τους. Μπρος στις αποκαλύψεις για τις διακοπές του κ. Τσίπρα, ο κ. Τσίπρας έβγαλε τον Πολάκη που έχει μέσα του. Μίλησε σε ύφος ανοίκειο και απαράδεκτο για αντιπαράθεση πολιτικών αρχηγών. Δεν θυμάμαι ποτέ -και παρακολουθω τη Βουλή από 15 χρονών ακόμη και σε ταραγμένες εποχές- κανέναν Πρωθυπουργό να απευθύνεται με τέτοιο ύφος σε οποιοδήποτε πολιτικό του αντίπαλο. Είναι και αυτό ένα από τα ήθη του ΣΥΡΙΖΑ που έφερε μαζί του και ευτυχώς θα φύγει μαζί του. Κύριε Τσίπρα, όταν μου μιλάτε στον ενικό σε αυτήν την αίθουσα δεν θίγετε εμένα, θίγετε το αξίωμά σας. Και όταν εγώ αυτονοήτως σας μιλάω στον πληθυντικό δεν το κάνω από ευγένεια, αλλά γιατί σέβομαι τον θεσμικό ρόλο και των δυο μας και σέβομαι το Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Ακόμα χειρότερο όμως από τους χαρακτηρισμούς καφενείου, ήταν η εντελώς αχαρακτήριστη -προκαλεί θλίψη και ντροπή- επιλογή σας να αποκαλέσετε «περιφερόμενη γλάστρα» τον Στέλιο Κυμπουρόπουλο. Ο Στέλιος απάντησε απλά και νηφάλια με εφτά λέξεις: «Είναι άδικο αυτό που είπατε για μένα». Γιατί συχνά το ύφος είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Και όλη αυτή η ασχήμια των αντιδράσεων απέναντι στο πρόσωπό του προήλθε γιατί τελικά ο Στέλιος δεν ζήτησε τίποτα άλλο παρά μόνο ίσες ευκαιρίες. Αλλά και γιατί κατά βάθος πρέπει να σας ενοχλεί ότι συντάχθηκε με τη Νέα Δημοκρατία και είναι δικός μας υποψήφιος. Τόσα mea culpa έχουν ακουστεί σε αυτήν αίθουσα, πείτε κι εσείς ένα, όχι για εμάς, αλλά για τον Στέλιο.
Αλήθεια τρίτη: Η συζήτηση για τα σκάφη και τις διακοπές δεν είναι παραπολιτικό κουτσομπολιό. Είναι βαθιά πολιτική συζήτηση. Και είναι πολιτική για δύο λόγους: Ο πρώτος, διότι ο πολιτικός, και δη ο πρωθυπουργός, ουσιαστικά δεν έχει ιδιωτική ζωή. Και οι διακοπές του Πρωθυπουργού σε μια Δημοκρατία οφείλουν να είναι δημόσια γνωστές. Αφού, όπως μας είπατε, το ζήτημα ήταν ασήμαντο, γιατί δεν το δημοσιοποιήσατε; Στο κάτω-κάτω το πρώτο αίτημα της προοδευτικής άσκησης εξουσίας σε μια Δημοκρατία είναι η διαφάνεια και η λογοδοσία.
Δεύτερον, όταν έχεις κάνει καριέρα ενοχοποιώντας τους πολιτικούς σου αντιπάλους για τις σχέσεις τους με τις ελίτ και αποκαλύπτεται ότι κάνεις κρυφά διακοπές σε πανάκριβο κότερο, λίγες εβδομάδες μετά το Μάτι, πρέπει κ. Τσίπρα να είσαι έτοιμος να υποστείς τις συνέπειες. Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες συναλλαγής. Ακόμα δεν μου απαντήσατε αν η Ελληνική κυβέρνηση, πράγματι, έχει προτείνει την κ. Παναγοπούλου για «Αθάνατη» στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Σας είπα στη δευτερολογία μου προχθές ότι αυτό που διεκδικώ είναι να κρινόμαστε με τα ίδια μέτρα και με τα ίδια σταθμά. Ηθική ανωτερότητα δεν έχει εξ ορισμού καμία Παράταξη. Δικό σας εφεύρημα είναι αυτό και το Κομμουνιστικό Κόμμα ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι έχει ηθική ανωτερότητα. Η κατάρρευση του δήθεν ηθικού πλεονεκτήματος του ΣΥΡΙΖΑ, είναι πλέον μια πραγματικότητα. Και είναι μια μεγάλη νίκη, όχι μόνο της Παράταξης που έχω την τιμή να ηγούμαι, αλλά και όσων υπέστησαν εδώ και πολύ καιρό αυτό το ιδιότυπο ιδεολογικό bullying ότι κάποιοι επειδή απλά ασπάζονται μία ιδεολογία είναι καλύτεροι, είναι πιο ηθικοί, είναι ανώτεροι από κάποιους άλλους.
Αλήθεια τέταρτη: Μίλησα για τον Πολακισμό, που έχει γίνει πια επίσημο κυβερνητικό δόγμα, ως μια μορφή φασισμού. Και «πριν αλέκτορα φωνήσαι», ήρθε ο ίδιος ο κ. Πολάκης να με δικαιώσει λέγοντας επί λέξει -και διαβάζω από την ομιλία: «Είμαι επικίνδυνος για τη δική σας Δημοκρατία -για τη δική “σας” Δημοκρατία!- αυτή που είχατε χρόνια και αυτή που θέλετε να ξαναφέρετε, και όχι για τη δημοκρατία των λαϊκών αναγκών».
Ακούστε κύριοι συνάδελφοι, η Δημοκρατία είναι μία. Το Σύνταγμα στο οποίο όλοι έχουμε ορκιστεί είναι ένα, είναι το ίδιο. Και στην Ελληνική Δημοκρατία ανεχόμαστε τη διαφορετική άποψη. Σεβόμαστε τη διάκριση των εξουσιών. Λογοδοτούμε για τα πεπραγμένα μας. Δεν απειλούμε δημοσιογράφους ότι θα τους θάψουμε 3 μέτρα κάτω από γη. Ούτε ελπίζουμε να βάλουμε κάποιον φυλακή μπας και κερδίσουμε εκλογές. Και, κυρίως, δεν προάγουμε τη μισαλλοδοξία, το διχασμό και το μίσος. Οι διαφορετικές εκδοχές της Δημοκρατίας έχουν αποτελέσει τη βάση των περισσότερων ολοκληρωτικών καθεστώτων της Ιστορίας. Ακούγοντας τον κ. Πολάκη στη Βουλή το επαναλαμβάνω σήμερα με ακόμα περισσότερη βεβαιότητα: Ξέρουμε πού οδηγούν όλα αυτά, είναι εντελώς φασιστικά. Έχετε μια τελευταία ευκαιρία να πάρετε κ. Τσίπρα αποστάσεις από αυτά τα οποία ακούστηκαν σε αυτή την αίθουσα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αυτές οι 4 αλήθειες που προέκυψαν από τη συζήτηση, οδηγούν σε 4 προφανή συμπεράσματα: Το πρώτο -το είπα ήδη- ο Πολακισμός καθιερώνεται και επίσημα ως το τελευταίο στάδιο της κατρακύλας του κ. Τσίπρα. Δεύτερον, ότι λίγες μέρες πριν τις ευρωεκλογές η κυβέρνηση δεν έχει, ουσιαστικά, να πει τίποτα για την Ευρώπη. Άκουσε -για άλλη μια φορά σιωπηλή- το δικό μας πρόγραμμα για την ανάγκη να υπάρχει ευρωπαϊκή φύλαξη των συνόρων, για τις νέες δουλειές, για τη μόχλευση κοινοτικών κεφαλαίων, για το πως θα διαχειριστούμε τους πόρους της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, καθώς και για το θέμα που ήδη ανοίξαμε, κ. Τσακαλώτε, για μικρότερα πλεονάσματα που σημαίνουν τελικά λιγότερους φόρους στην Ελλάδα. Όταν μίλησα για σαχλαμάρες έκανα μια πολύ συγκεκριμένη αναφορά στον τρόπο με τον οποίο συγχέετε τα πρωτογενή πλεονάσματα με τα ταμειακά διαθέσιμα, είστε οικονομολόγος, θα έπρεπε να ξέρετε τη διαφορά μεταξύ των δύο και να μην οδηγείτε και τον Πρωθυπουργό σε αυτά τα οποία λέει. Ο κ. Τσίπρας -και εσείς εξάλλου- κ. Τσακαλώτε, βλέπω ότι είναι τακτική σας, καταφερθήκατε πάλι κατά του κ. Μάνφρεντ Βέμπερ. Μάνφρεντ είναι, κ. Τσίπρα, όχι Μάρτιν όπως τον είπατε. Μάρτιν είναι ο κ. Σουλτς. Αλλά δεν μας είπατε -φαντάζομαι ότι θα το κάνετε κάποια στιγμή- ποιον θέλετε. Το ποιον δεν θέλει, μας το λέει και ο κ. Όρμπαν! Και ο κ. Όρμπαν μας λέει δεν θέλω τον κ. Βέμπερ. Δεν μας είπατε όμως κ. Τσίπρα ποιον θέλετε. Θα μας πείτε επιτέλους; Είναι τόσο δύσκολη η ερώτηση που σας θέτουμε; Εσείς ποιόν θέλετε για Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; Ποιόν στηρίζετε; Γιατί δεν μας το λέτε; Γιατί το κρατάτε επτασφράγιστο μυστικό; Έχετε απάντηση; Ή απλώς ο οπορτουνισμός σας, σας οδηγεί σε τόσο ασπόνδυλες τακτικές;
Τρίτον, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει να πει τίποτα για το μέλλον της χώρας. Προχθές -για άλλη μια φορά- μίλησα για το δικό μας σχέδιο. Περιέγραψα πώς, προσωπικά, εννοώ την προοδευτική πολιτική σήμερα. Και θα ήθελα να καταθέσω στα πρακτικά της Βουλής ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο το οποίο συνέταξαν 64 συμπολίτες μας, επιφανείς, σοβαροί άνθρωποι, αναγνωρίσιμοι, οι οποίοι θέτουν ένα πλαίσιο πολύ ενδιαφέρον για το τι είναι πραγματικά προοδευτικό σήμερα. Σας καλώ κ. Τσακαλώτε να το διαβάσετε με προσοχή. Και μακάρι, καθώς πηγαίνουμε προς την ολοκλήρωση αυτής της προεκλογικής περιόδου αυτό το πλαίσιο να είναι ο μπούσουλας για μια ουσιαστική ιδεολογική αντιπαράθεση. Προσωπικά θα το καλοδεχτώ.
Εξήγησα και επιμένω να μιλώ για την αντίληψή μου για μία χώρα που θα αυξάνει με γρήγορους ρυθμούς το εθνικό εισόδημα, το οποίο θα αυξάνεται με ιδιωτικές επενδύσεις και θα δημιουργεί πολλές νέες δουλειές. Ναι, αυτό αφορά τους πολλούς, όχι τους λίγους! Κι από αυτό θα ωφελείται συνολικά η μεσαία τάξη και οι αδύναμοι, καθώς κ. Τσακαλώτε, φαντάζομαι ότι δεν σας έχει διαφύγει η πρόταση μας, ότι κατά την άποψη μας, ο κατώτατος μισθός πρέπει να αυξάνεται με ποσοστό διπλάσιο της αύξησης του Α.Ε.Π. Αναρωτιέμαι αν αυτό είναι συντηρητική ή προοδευτική πρόταση και αν αυτό αφορά τους λίγους ή αν αφορά τους πολλούς. Αναρωτιέμαι αν η οριζόντια μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% -για όλους τους Έλληνες- είναι και αυτή μια πρόταση η οποία αφορά τους λίγους ή αν αφορά τους πολλούς. Θα τα συζητήσουμε λοιπόν όλα αυτά.
Και βέβαια, αν θυμάστε, προσέφερα και στον κ. Τσίπρα το έντυπο μας με το κυβερνητικό μας πρόγραμμα. Στο κυβερνητικό πρόγραμμα υπάρχουν δέκα ενότητες -θα ήθελα όμως ειδικά σήμερα να αναφερθώ σε μια- η οποία έχει τίτλο «Αισθάνομαι ασφαλής». Το να αισθάνεται ο πολίτης ασφαλής, γράφουμε, δεν είναι ούτε δεξιά, ούτε αριστερή, ούτε κεντρώα πολιτική. Είναι σωστή επιλογή, είναι επιβεβλημένη πολιτική για να αισθάνονται οι πολίτες πραγματικά ελεύθεροι. Δεν υπάρχει Δημοκρατία χωρίς ασφάλεια. Και το μπάχαλο που επικρατεί σήμερα στη χώρα δεν έχει προηγούμενο και αυτό αφορά τους πολλούς! Πήγα σήμερα να επισκεφτώ τα σπασμένα καταστήματα στην Βουκουρεστίου και στην Βαλαωρίτου. Και είχε το θράσος η υπουργός σας να πει ότι εγώ διασύρω τη χώρα. Εγώ διασύρω τη χώρα ή οι μπαχαλάκηδες, που τους αφήνετε ελεύθερους να τα κάνουν γυαλιά καρφιά;
Δεν κοροϊδέψατε μόνο, δεν ταπεινώσατε μόνο και δεν φτωχύνατε μόνο τους Έλληνες. Τους καταστήσατε ομήρους της βίας των κουκουλοφόρων παντού: στα μαγαζιά, στα πανεπιστήμια, στα ίδια τους τα σπίτια, στους δρόμους που περπατούν. Και θεωρώ τουλάχιστον παρεξηγήσιμη τη σπουδή που επέδειξε η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να δημοσιοποιήσει, προσέξτε να δημοσιοποιήσει, την απόφασή της για να διερευνήσει την υπόθεση της μη χορήγησης άδειας στον δολοφόνο Κουφοντίνα.
Απέναντι σε όλα αυτά δεν άκουσα κάτι καινούριο πέραν της «συνταγής» των 29 νέων φόρων, τη διαρκή αφαίμαξη, και, ναι, κάποια στιγμή να δίνετε ένα επίδομα σε κάποιους συμπολίτες μας. Και αυτό το είπατε όλοι 13η σύνταξη. Δεν είναι 13η σύνταξη, πάλι ψέματα λέτε. Είναι ένα προεκλογικό επίδομα, το δίνετε χωρίς να ντρέπεστε, λίγο πριν τις εκλογές, μπας και καταφέρετε να ανακόψετε τη συντριβή σας. Και δεν ξέρω πραγματικά, επειδή ο κ. Τσακαλώτος έχει κάνει τον δικό του αγώνα, σεβαστό, από τη δική του πλευρά, να βοηθήσει στην ανάκτηση της αξιοπιστίας της χώρας στο εξωτερικό, αν πραγματικά ενστερνίζεται αυτή την πολιτική ή αν αυτή η πολιτική επιβλήθηκε καθ’ υπόδειξιν Μαξίμου. Γιατί γνωρίζει ο ίδιος πολύ καλά ότι δεν κερδίζεις αξιοπιστία στις αγορές όταν δύο εβδομάδες πριν τις εκλογές έρχεσαι και μοιράζεις λεφτά. Δεν είναι αυτή η συνταγή για να αποκτήσει η χώρα αξιοπιστία στις αγορές. Οι Έλληνες, όμως, ιδιαίτερα οι συνταξιούχοι, είναι υπερήφανοι και αξιοπρεπείς. Είναι μαθημένοι να απαιτούν και όχι να επαιτούν, όπως τους θέλει ο κ. Τσίπρας. Μην ανησυχείτε, θα το αποδείξουν σε 16 μέρες. Έπαθαν από εσάς και έμαθαν. Προφανώς έχουν δικαίωμα σε καλύτερες συντάξεις, αλλά κυρίως έχουν δικαίωμα να προσβλέπουν σε δουλειές για τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους. Και μόνον οι δικές μας πολιτικές απελευθέρωσης της οικονομίας μπορούν αυτές τις δουλειές να τις εγγυηθούν.
Φτάνουμε, έτσι, στο 4ο συμπέρασμα της διαδικασίας, που για μένα είναι ίσως και το πιο σημαντικό. Γιατί -εκτός αν του ξέφυγε εν τη ρύμη του λόγου του- άκουσα τον Πρωθυπουργό να ζητά στις 26 Μαΐου «ψήφο εμπιστοσύνης» από τον λαό. Παραδέχτηκε έτσι αυτό που και εμείς λέμε: Ότι οι ευρωεκλογές και οι περιφερειακές εκλογές έχουν μεγάλο πολιτικό βάρος. Ουσιαστικά αποτελούν μια εθνική κάλπη. Είναι η πρώτη ευκαιρία, μετά από σχεδόν 4 χρόνια, οι πολίτες να κρίνουν και να απαντήσουν σε όσα έζησαν: Στα ψέματα, στους φόρους, στον διχασμό, στην εθνική πληγή που άνοιξε η Συμφωνία των Πρεσπών. Τα πραγματικά διλήμματα είναι μπροστά μας: Αλήθεια ή ψέματα; Ευκαιρίες για τους πολλούς ή φτωχοποίηση; Ασφάλεια ή χάος; Ενότητα ή διχασμός; Γι’ αυτά θα ψηφίσουμε σε δύο Κυριακές από μεθαύριο. Το μήνυμα του λαού θα είναι καθαρό και βροντερό.
Σηκώνω, λοιπόν, το γάντι κ. Τσίπρα. Οι ευρωεκλογές θα είναι ψήφος αποδοκιμασίας στην χειρότερη κυβέρνηση που γνώρισε ο τόπος από τη Μεταπολίτευση και μετά. Και ψήφος στήριξης στην ενωμένη και ανανεωμένη Νέα Δημοκρατία, τη μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί σήμερα να ενώσει τους Έλληνες σε μια μεγάλη εθνική αναγέννηση. Αφού λοιπόν, κ. Τσίπρα, εσείς μετατρέψατε την Ευρωκάλπη σε δημοψήφισμα για την κυβέρνησή σας και εφόσον το αποτέλεσμα -το βράδυ της 26ης Μαΐου- είναι μια ήττα για τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως εκτιμώ, τότε το βράδυ της 26ης Μαΐου δεν σας μένει καμία επιλογή. Να προκηρύξετε αμέσως εθνικές εκλογές και να δεσμευτείτε σήμερα ότι θα το κάνετε. Να δώσετε επιτέλους τη δυνατότητα στον λαό να πάρει τις τύχες του στα χέρια του.
Αγαπητοί συνάδελφοι, από τώρα μέχρι την 26η Μαΐου, όπως έχω κάνει συστηματικά όλους τους τελευταίους μήνες, προσπερνώ τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Τσίπρα. Τα όσα κάνει είναι μια κακή απομίμηση ενός κακού παρελθόντος. Και τα όσα λέει ακούγονται, ήδη, σαν αντίλαλος του χθες. Επιμένει να φωνάζει «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν». Και εγώ επιμένω να λέω πως δεν τελειώνω με κανέναν και αρχίζω με όλους. Με ενδιαφέρουν πολύ οι νέοι άνθρωποι που πρέπει να έρθουν για πρώτη φορά στην κάλπη για να ορίσουν τη δική τους πορεία. Για μια Παιδεία που θα τους δίνει τα εφόδια να οικοδομήσουν το δικό τους μέλλον. Μια Παιδεία συνδεδεμένη με την αγορά εργασίας. Μια Παιδεία που δεν θα έχει καμία σχέση με αυτά τα εκτρωματικά πράγματα τα οποία κάνει ο κ. Γαβρόγλου στα πανεπιστήμια. Ενδιαφέρομαι για καλοπληρωμένες δουλειές και για ένα ασφαλιστικό σύστημα το οποίο θα προσφέρει αύριο σίγουρη σύνταξη ειδικά για τους νέους που δεν πιστεύουν σήμερα ότι θα πάρουν σύνταξη.
Με ενδιαφέρουν οι επαγγελματίες που -με λιγότερους φόρους και εισφορές- θα είναι αυτοί, πάλι, που θα αναστήσουν την μεσαία τάξη. Οι αγρότες και οι νέοι δρόμοι για την παραγωγή τους. Οι επιχειρήσεις, μεγάλες, μεσαίες, αλλά και μικρές, που θα προχωρήσουν σε επενδύσεις δημιουργώντας πολλές καλές θέσεις εργασίας. Οι συνταξιούχοι αλλά και οι άνεργοι, οι πιο αδύναμοι, που δεν θα έχουν απλά Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, αλλά κυρίως ευκαιρίες και πάλι για να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους και να διεκδικήσουν τη θέση που τους αξίζει στην κοινωνία.
Ναι, με ενδιαφέρει η οικογένεια που δικαιούται δωρεάν πρόσβαση σε παιδικούς σταθμούς. Και έχουμε δεσμευθεί για πρόσθετο αφορολόγητο για τα παιδιά, και για ενίσχυση 2.000 ευρώ για κάθε νέα γέννηση. Χαιρετίζω και την κ. Γεννηματά η οποία προσχώρησε πρόσφατα στη συζήτηση για τη σημασία του δημογραφικού. [Εντάξει, εντάξει, όλα εσείς τα έχετε κάνει πρώτα. Καλιμπράρετε λίγο αυτές τις ίσες αποστάσεις κ. Γεννηματά μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ, στο κάτω κάτω στην ίδια κυβέρνηση ήμασταν, μην τα ξεχνάτε αυτά με τόσο μεγάλη ευκολία]. Με ενδιαφέρει τέλος ο κάθε Έλληνας που έχει επιτέλους δικαίωμα να ζει με ασφάλεια στο σπίτι και στη γειτονιά του. Κι η Αθήνα να πάψει να διαλύεται, για να βολτάρει ελεύθερος ο κάθε Κουφοντίνας.
Η Νέα Δημοκρατία είναι σήμερα η μεγάλη προοδευτική Παράταξη των πολλών. Σήμερα εκπροσωπεί ένα ευρύ ρεύμα αναγέννησης της χώρας, όλους όσοι ζητούν αλήθεια, σχέδια και πρόοδο, ευρωπαϊκή πορεία, μεταρρυθμίσεις, κράτος Δικαίου και πραγματικό εκσυγχρονισμό. Και είμαστε πολλοί. Οι παλιές διαφορές με ψηφοφόρους άλλων Κομμάτων έχουν υποχωρήσει μπροστά στην ανάγκη να σταματήσει ο οικονομικός κατήφορος, ο θεσμικός κατήφορος, ο διχασμός, η δημαγωγία. Ο αυταρχικός λαϊκισμός και ο νέος παλαιοκομματισμός χρειάζονται κοινή και δυναμική απάντηση και σε αυτό το μέτωπο της αναγέννησης δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Έχουν θέση όσοι πίστεψαν στον κ. Τσίπρα και αισθάνονται σήμερα προδομένοι και είναι βουβά οργισμένοι. Υπεύθυνοι πατριώτες που δεν εγκλωβίζονται σε ακραία συνθήματα χωρίς αντίκρισμα. Όπως και άνθρωποι που δεν βρέθηκαν ποτέ στις γραμμές της Νέας Δημοκρατίας, αλλά τους καλώ να δουν με τόλμη τις θέσεις μας και την ανανεωμένη Παράταξή μας.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές,
Κλείνω, λέγοντας ότι σε 16 μέρες θα μιλήσει ο λαός και τότε τα ψέματα θα τελειώσουν πραγματικά. Θα τα σκεπάσει η ίδια η φωνή των πολιτών. Με την ψήφο τους θα φωνάξουν «Ως εδώ» στην κυβέρνηση της ανικανότητας, των φόρων, της φτώχειας, των εθνικών πληγών και θα στείλουν ένα μήνυμα της φωτεινής Ελλάδας. Αυτής που μας αξίζει. Γιατί οι Έλληνες αξίζουμε καλύτερα και μπορούμε καλύτερα. Είναι στο χέρι των πολιτών στις 26 Μαΐου να κάνουν το πρώτο βήμα για αυτή τη μεγάλη πολιτική αλλαγή. Και όταν αυτή ολοκληρωθεί στις εθνικές εκλογές θα μας περιμένει πολλή δουλειά. Αλλά με την εμπιστοσύνη μιας κοινωνίας που διψά για ένα μεγάλο άλμα στο μέλλον θα τα καταφέρουμε. Μπορούμε. Μαζί μπορούμε! Σας ευχαριστώ!
