Στον Μητροπολιτικό Ι. Ναό Αγίου Στεφάνου Παρισίων χοροστάτησε και λειτούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γαλλίας κ. Εμμανουήλ.

Κατά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ετέλεσε την εις Πρεσβύτερον Χειροτονία του Διακόνου Sébastien Jambou.

Ο Μητροπολίτης Γαλλίας μίλησε εκτεταμένα για την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, κάνοντας αναφορές στους Πατέρες της Εκκλησίας που αναλύουν τη θέση Της στο σχέδιο της Θείας Οικονομίας για τη σωτηρία του ανθρώπου. Επίσης αναφέρθηκε στα πολλά προσωνύμια που ο λαός μας έχει προσδώσει στην Παναγία, ως έκφραση ευλαβείας.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε παραινετικούς λόγους στον νέο Πρεσβύτερο π. Sébastien.

Ο Ε.Μ.Σ. Φυτειάς σας προσκαλεί στις εκδηλώσεις του συλλόγου για το μήνα Αύγουστο. Η παρουσία σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.

Η άφιξη των προγόνων του ανθρώπου (Homo sapiens) στην Ευρώπη πριν περίπου 50.000 χρόνια έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη σταδιακή εξαφάνιση της αρκούδας των σπηλαίων. Μια νέα ευρωπαϊκή επιστημονική έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι κυνήγησαν συστηματικά τις αρκούδες και τις έδιωξαν από τα σπήλαια, με συνέπεια αυτές να έχουν εξαφανιστεί πια πριν περίπου 24.000 χρόνια, σε συνδυασμό με τις περιβαλλοντικές πιέσεις λόγω της νέας εποχής των πάγων και της μείωσης των διαθέσιμων πηγών διατροφής.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια παλαιογενετικής Βερένα Σόινεμαν του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Scientific Reports», σύμφωνα με το BBC, το πρακτορείο Ρόιτερς και το New Scientist, ανέφεραν ότι «η δραματική μείωση του πληθυσμού της αρκούδας των σπηλαίων, που άρχισε πριν 40.000 χρόνια, συνέπεσε με την άφιξη των ανατομικά σύγχρονων ανθρώπων στην Ευρώπη. Είναι η πιο σαφής ένδειξη που έχουμε έως τώρα ότι οι άνθρωποι έπαιξαν μεγάλο ρόλο στην εξαφάνιση της αρκούδας».

Οι αρκούδες των σπηλαίων (Ursus spelaeus) ήταν ένα είδος που ζούσε στην Ευρώπη και στην Ασία, έχοντας κοινό πρόγονο με τη σημερινή καφέ αρκούδα. Μαζί με τα μαμούθ, τα λιοντάρια, τους ρινόκερους και τους βίσωνες, αποτελούσαν εμβληματικά ζώα της προϊστορικής Ευρώπης και απεικονίζονται συχνά σε βραχογραφίες. Ήσαν κυρίως φυτοφάγες και απολιθώματα τους βρίσκονται συχνά σε σπήλαια, γι’ αυτό έχουν πάρει αυτό το όνομα, καθώς πιθανότατα δεν χρησιμοποιούσαν τα σπήλαια μόνο ως τόπο χειμερίας νάρκης, αλλά και για να διαβιώνουν εκεί, κάτι που έκαναν επί τουλάχιστον 100.000 χρόνια.

Οι ερευνητές ανέλυσαν μιτοχονδριακό DNA από οστά 59 αρκούδων που βρέθηκαν σε 14 σπήλαια σε Ελβετία, Πολωνία, Γαλλία, Ισπανία, Γερμανία, Ιταλία και Σερβία. Η γενετική μελέτη των οστών δείχνει ότι οι πληθυσμοί τους είχαν μεγαλύτερη πολυμορφία από ό,τι πιστευόταν έως τώρα, καθώς επίσης ότι οι αρκούδες είχαν καταφέρει αρκετά καλά να τα βγάλουν πέρα έως πριν 40.000 χρόνια τόσο με το κρύο και τις άλλες δύσκολες συνθήκες του περιβάλλοντος, όσο και με τη μακρά συμβίωση τους με τους Νεάντερταλ.

Ώσπου εμφανίστηκαν στο προσκήνιο οι άνθρωποι που εποφθαλμιούσαν τα ίδια σπήλαια. Έχοντας πλέον «γείτονες» τους ανθρώπους, αρκούδες και Νεάντερταλ αργά ή γρήγορα είχαν την ίδια τύχη…

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://www.nature.com/articles/s41598-019-47073-z

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ένας νεαρός πλανήτης με μάζα δεκαπλάσια από της Γης είχε κάποτε προσκρούσει πάνω στο γίγαντα του ηλιακού μας συστήματος, τον Δία, ένα βίαιο γεγονός που φαίνεται πως άφησε μόνιμο αποτύπωμα στον πυρήνα του γιγάντιου πλανήτη, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις επιστημόνων.

Η νέα θεωρία προβάλλεται ως η καλύτερη εξήγηση για τα στοιχεία που συνέλεξε το σκάφος Juno της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) και δείχνουν ότι ο πυρήνας του Δία εμφανίζει μια απρόσμενη αραίωση και ανάμιξη. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ο πυρήνας, που είναι το 5% ως 15% της συνολικής μάζας του πλανήτη, αποτελείται από πετρώδη και παγωμένα υλικά αναμιγμένα με ελαφριά στοιχεία όπως υδρογόνο και ήλιο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή αστρονομίας Σανγκ-Φέι Λίου του κινεζικού Πανεπιστημίου Σουν Γιατ-σεν, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Nature, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς.

«Πιστεύουμε ότι οι προσκρούσεις και ιδίως οι γιγάντιες προσκρούσεις, ήσαν μάλλον συχνές στη διάρκεια της βρεφικής ηλικίας του ηλιακού μας συστήματος. Για παράδειγμα, πιστεύουμε ότι ο δορυφόρος μας (σ.σ. Σελήνη) σχηματίστηκε μετά από ένα τέτοιο συμβάν. Όμως η πρόσκρουση που εικάζουμε για τον Δία, θα ήταν πραγματικά τερατώδης», δήλωσε ο αστρονόμος Αντρέα Ιζέλα του Πανεπιστημίου Ράις του Χιούστον-Τέξας.

   Οι ερευνητές «έτρεξαν» χιλιάδες σενάρια προσομοίωσης σε υπολογιστές και εκτιμούν ότι υπάρχει πιθανότητα τουλάχιστον 40% να συνέβη η πρόσκρουση (η οποία προς το παρόν πάντως είναι μια υπόθεση) αρκετά εκατομμύρια χρόνια μετά τη δημιουργία του ηλιακού συστήματος πριν περίπου 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Ένα έμβρυο μεγάλου πλανήτη ακόμη υπό διαμόρφωση (ένας πρωτοπλανήτης), που προοριζόταν να γίνει αέριος γίγαντας, θα έπεσε πάνω στον Δία και τελικά θα απορροφήθηκε από αυτόν, αφήνοντας μέχρι σήμερα τα ίχνη του στον πυρήνα του τελευταίου.

Ο κατά βάση αέριος πλανήτης Δίας καλύπτεται από πολύχρωμα νέφη και έχει διάμετρο περίπου 143.000 χιλιομέτρων (έναντι μόνο 12.742 χλμ. της Γης), ενώ η μάζα του είναι περίπου 320 φορές μεγαλύτερη από εκείνη της Γης.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://www.nature.com/articles/s41586-019-1470-2

ΑΠΕ-ΜΠΕ