Αναλάβαμε καθήκοντα μέσα σε ένα κλίμα πλήρους αμφισβήτησης, τόσο της πολιτικής, όσο και των πολιτικών ως φυσικών προσώπων.
Τον Γενάρη του 2015 κληθήκαμε να διαχειριστούμε τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση που γνώρισε η χώρα σε περίοδο ειρήνης, μια κρίση, που δημιούργησαν τα κόμματα της διαπλοκής τα τελευταία 40 χρόνια.
Έπρεπε να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση με εντιμότητα και αξιοπιστία, αυτή ήταν η διάχυτη λαϊκή απαίτηση/εντολή. – Αυτή ήταν η μεγάλη πρόκληση.
Στην προσπάθεια αυτή συνέβαλα με όλες μου τις δυνάμεις, ήταν απόλυτη προτεραιότητα να σεβαστούμε τον μόχθο του πολίτη και να θωρακίσουμε το κράτος από τα αρπακτικά που για δεκαετίες ολόκληρες το λεηλάτησαν μέχρι που το χρεοκόπησαν.
Πεποίθησή μου ήταν ότι έπρεπε να νοιώσουν οι πολίτες, ότι είναι εφικτή μια έντιμη διαχείριση που σταδιακά θα βελτίωνε την τραγική κατάσταση που βρέθηκε η πατρίδα μας.
Προσπαθήσαμε πολύ στον τομέα της οικονομίας, του «νοικοκυρέματος», τα επιτελεία των υπουργείων Οικονομίας, Ανάπτυξης, Υποδομών και Υγείας, ενέπνευσαν την εμπιστοσύνη στους πολίτες, ότι υπάρχει σεβασμός στους διαθέσιμους πόρους. Αυτός ήταν ο βασικός λόγος, που ενώ οι πολίτες κατέβαλαν υπερβολικούς φόρους (το 83% αυτών επιβλήθηκαν από το 2010 έως το 2014), μας ανέχθηκαν, ένοιωσαν αυτή την προσπάθεια.
Παράλληλα, κρατήσαμε όρθια την κοινωνία, τους εκατοντάδες χιλιάδες των πολιτών που βρέθηκαν στο περιθώριο. Διαθέσαμε συνολικά τρία δις, εδραιώνοντας ουσιαστικά την απαραίτητη – ιδιαίτερα σε περιόδους ανθρωπιστικής κρίσης – κοινωνική συνοχή και ειρήνη!
Ας αναλογιστούμε τι θα συνέβαινε αν δεν διαθέταμε τους παραπάνω πόρους για τη στήριξη αυτών των ανθρώπων, θα είχαμε επιπλέον θανάτους, αυτοκτονίες, αύξηση της εγκληματικότητας και κοινωνική ένταση, ένα κόστος που εύκολα μπορεί κανείς να φανταστεί… αρκεί να γυρίσει λίγα χρόνια πίσω.
Ακυρώσαμε την περικοπή των συντάξεων από 1-1-2019, ήταν κάτι που ήρθε σαν αποτέλεσμα της μεγάλης προσπάθειας για σεβασμό του μόχθου των πολιτών, αλλά και σκληρής αντιπαράθεσης με τα συμφέροντα που στερήθηκαν το «εύκολο χρήμα».
Μετά το περίφημο P.S.I. που λεηλάτησε κάθε διαθέσιμο πόρο, σήμερα στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας, για πρώτη φορά μετά το 2010 δημιουργήθηκαν αποθεματικά ! Επιτέλους οι συνταξιούχοι ανάσαναν, έφυγε η αγωνία… αν επαρκούν χρήματα για συντάξεις, κάτι που δεν ήταν καθόλου αυτονόητο το 2014 – το αντίθετο!
Στη δική μας θητεία, από το 2016, μειώθηκε η βουλευτική αποζημίωση, εξαφανίστηκαν τα υπέρ πολυτελείας αμάξια από τη βουλή, οι βουλευτές πλέον καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές όπως ορίζει ο νόμος για όλους τους πολίτες, περιορίστηκαν οι δαπάνες, με αποτέλεσμα να υπάρχει εξοικονόμηση πόρων που φτάνει τα 40.000.000 € ανά έτος! Συνέβαλα ενεργά σ αυτή την προσπάθεια και είμαι πολύ περήφανος γι αυτό.
Σε προσωπικό επίπεδο, περιόρισα το κόστος όσο ήταν δυνατόν, απασχόλησα μόνο τους δύο από τους πέντε επιστημονικούς συνεργάτες που δικαιούμουν, από τα μέσα του 2017 απασχόλησα και τρίτο λόγω αύξησης αντικειμένου. Δεν απασχόλησα αστυνομικούς, διότι ποτέ δεν αισθάνθηκα απειλή, άλλωστε η κοινωνία τους έχει απόλυτη ανάγκη. Γενικά περιορίστηκα στα εντελώς απαραίτητα – αυτή ήταν η αρχή μου.
Όσον αφορά στα τοπικά ζητήματα ήμουν πάντα παρών, όποτε κλήθηκα να συνδράμω στις προσπάθειες των τοπικών φορέων. Στήριξα τις δύο Νοσοκομειακές μονάδες και το Κ.Υ. Αλεξάνδρειας, τους Δήμους μας, τους τοπικούς πολιτιστικούς φορείς και τις πολύτιμες μονάδες Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, πράττοντας τα αυτονόητα.
Εννοείται ότι ήμουν δίπλα στους αγρότες, τη ραχοκοκαλιά της τοπικής οικονομίας, αλλά και σε κάθε επιχειρηματία, στηρίζοντας τα αιτήματά τους. Οι ίδιοι το γνωρίζουν πολύ καλά.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσα στην διατήρηση σε ανεκτό επίπεδο του ορίου ρύπων της «Τάφρου 66», τα τελευταία τέσσερα χρόνια υπήρξε μεγάλη διαφορά σε σχέση με το αίσχος των προηγούμενων χρόνων. Ίσως στενοχώρησα κάποιους, αλλά η κατάσταση στο παρελθόν ήταν απαράδεκτη, όπως και η συμπεριφορά πολλών βιομηχανιών μεταποίησης.
Προσπάθησα να είμαι ειλικρινής απέναντι στους πολίτες. Όποτε η συγκυρία το επέβαλε, μίλησα με ξεκάθαρο τρόπο, χωρίς αμφισημίες και υπονοούμενα, αναλαμβάνοντας το πολιτικό κόστος και όχι μόνο.
Η αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος και η εμπιστοσύνη του πολίτη ήταν το ζητούμενο, πετύχαμε αρκετά ως προς αυτό – το θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό.
▲ Δύο ήταν τα κρίσιμα ζητήματα της πατρίδας μας, που κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε, και τα δύο ήταν προϊόν αδιαφορίας και ελεεινής ψηφοθηρίας, που διέσυραν τη χώρα και την οδήγησαν στη χρεοκοπία, το Δημόσιο Χρέος και το «Μακεδονικό» – και για τα δύο θέσαμε τις βάσεις για την οριστική επίλυσή τους.
￭ Παραλάβαμε μη βιώσιμο Δημόσιο Χρέος, ο κ. Σημίτης παρέδωσε δημόσιο χρέος 185 δις , ο κ. Καραμανλής 299 δις, ο κ. Παπανδρέου 355 δις και οι κ.κ. Σαμαράς/Βενιζέλος 370 δις !
Σήμερα το δημόσιο χρέος έχει ρυθμιστεί με ορίζοντα 15ετίας, τα πλεονάσματα εξυπηρέτησής του μειώνονται στο 2% του ΑΕΠ από το 2022, ενώ είναι πολύ πιθανό να μειωθούν νωρίτερα (το 2020). Καταθέσαμε πρόταση στο Δ.Ν.Τ. – και έγινε αποδεκτή – για εξόφληση του επαχθέστερου μέρους του χρέους. Από τα 9,4 δισ. ευρώ που καλείται να καταβάλει συνολικά η χώρα μας έως τις αρχές του 2024 προκειμένου να μηδενίσει τις οφειλές της (τα 5 δισ. έχουν πολύ υψηλό επιτόκιο 4,9%, γι’ αυτό ζητήσαμε να πληρωθούν πριν από τη λήξη τους).
￭ Παραλάβαμε το «Μακεδονικό ζήτημα» στο χειρότερο σημείο της πολυετούς διαδρομής του. Από το 1992, για να μην πάμε πιο παλιά, είχαμε δεχτεί στην «Ενδιάμεση Συμφωνία» τον όρο ΠΓΔ της Μακεδονίας, αλλά και το περίφημο «σε 10 χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει» βοά ακόμα στα αυτιά μας. Στα χρόνια της απραξίας που μεσολάβησαν, με ευθύνη όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων που συμπεριφέρθηκαν με ιδιοτέλεια και ψηφοθηρική διάθεση και χωρίς την απαιτούμενη σοβαρότητα και ειλικρίνεια που απαιτούσε η κατάσταση, δημιουργήθηκε μια πολύ δυσάρεστη πραγματικότητα για τη χώρα μας:
Από τα 192 κράτη μέλη του ΟΗΕ, τα 140, μεταξύ των οποίων ΗΠΑ, Ρωσία και Κίνα, δηλαδή όλος ο κόσμος, αναγνώρισαν την ΠΓΔΜ ως «Μακεδονία».
Οι γείτονες «εξ Ανατολών» ασκούσαν ανενόχλητοι την πολιτική τους στο στράτευμα και την αστυνομία της «Βόρειας Μακεδονίας» πλέον, ενώ εμείς για τρεις δεκαετίες καμωνόμασταν πως δεν συμβαίνει τίποτα.
Το 2005 μπροστά στον κίνδυνο να παγιωθεί αυτή η κατάσταση, η κυβέρνηση της Ν.Δ., όπως αποδείχτηκε με τα έγγραφα «Μολυβιάτη», προχώρησε στην πρόταση περί αποδοχής του ονόματος «Μακεδονία – Σκόπια» για το εξωτερικό και «Μακεδονία» – σκέτο, για το εσωτερικό της χώρας, χωρίς καμία αλλαγή στο Σύνταγμα τους! Αυτά παραλάβαμε, αυτά κρύβανε από τον Ελληνικό λαό οι «πατριώτες»!
Σήμερα μετά την ολοκλήρωση της ειρηνικής διευθέτησης των ζητημάτων αυτών με τη Συμφωνία των Πρεσπών, έχουμε πετύχει και κατοχυρώσει:
- Την ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό – Βόρεια Μακεδονία – για κάθε χρήση εντός και εκτός της χώρας (erga omnes).
- Την αλλαγή του Συντάγματός τους, όπου υπήρχε αναφορά σε αλυτρωτικές διαθέσεις.
- Την γλώσσα τους ως Σλαβική, ανήκει στην «οικογένεια των Νότιων Σλαβικών γλωσσών», με ρητή αναφορά ότι δεν έχει καμία σχέση με τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό.
- Ο όρος «Μακεδονία» ανήκει στην Ελλάδα και στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό.-
Ο λαός θα κρίνει και θα αποφανθεί αν ανταποκριθήκαμε στα μεγάλα αυτά ζητήματα με έντιμο, ειλικρινή και κυρίως ωφέλιμο τρόπο για τα συμφέροντα της χώρας.
Η πραγματικότητα είναι μπροστά του, δεν έχει ανάγκη από τα μέσα «ενημέρωσης» της διαπλοκής, αυτά έχουν ένα μόνο κριτήριο – το συμφέρον τους – που κατά κανόνα είναι απέναντι από τα δικά του συμφέροντα, αυτά τα συμφέροντα άλλωστε λεηλάτησαν επί δεκαετίες τον τόπο!
Μετά τις επερχόμενες εκλογές, όποιο και αν είναι η απόφαση του Ελληνικού λαού, πρέπει να συνεχιστεί η έντιμη διαχείριση των πόρων, να επιβάλουμε αποτελεσματικές και έντιμες πολιτικές, ώστε να ανακουφίσουμε τους πολίτες που στήριξαν την προσπάθεια εξόδου από την κρίση, μόνο έτσι υπάρχει ελπίδα να απαλλαγούν οι πολίτες από τα βάρη της χρεοκοπίας που τους φόρτωσαν οι προηγούμενοι.
Δημιουργήσαμε τις προϋποθέσεις για πραγματική ανάπτυξη της οικονομίας, η χώρα ρύθμισε το δημόσιο χρέος, χρηματοδοτείται πλέον από την αγορά με ικανοποιητικούς όρους. Μετά από μια πολύ δύσκολη προσπάθεια η οικονομία ανατάσσει και πάλι, ήρθε η ώρα για τους ανθρώπους που σήκωσαν το μεγάλο βάρος όλα αυτά τα χρόνια να ξεφύγουν οριστικά από τις δαγκάνες τις εσωστρέφειας και τις μιζέριας που τους έσπρωξαν το 2010… οι επίδοξοι σωτήρες τους!
Τα πράγματα είναι πλέον πιο αισιόδοξα, ας εμπιστευτούμε εκείνους που δημιούργησαν τις προϋποθέσεις ανάκαμψης, που σήκωσαν το βάρος της κρίσης, που έβγαλαν τη χώρα από το αδιέξοδο και τους πολίτες από τη δυστυχία.
Εύχομαι το αποτέλεσμα των εκλογών να δικαιώσει τις προσδοκίες του Λαού μας.- Αυτό επιβάλει η δημοκρατική αντίληψη και συμπεριφορά.
Ουρσουζίδης Ν. Γιώργος
Υποψήφιος βουλευτής Ημαθίας του ΣΥΡΙΖΑ
