Ο διαλογισμός γίνεται ολοένα πιο δημοφιλής διεθνώς, μεταξύ άλλων για τα αναγνωρισμένα οφέλη που έχει για την ψυχική υγεία και ισορροπία, ενώ μερικοί δεν διστάζουν να τον προβάλλουν ως πανάκεια. Όμως αρκετοί άνθρωποι που κάνουν συχνά διαλογισμό -τουλάχιστον ο ένας στους τέσσερις- βιώνουν επίσης ιδιαίτερα «άσχημα» συναισθήματα την ώρα του διαλογισμού, όπως άγχος, φόβο και αλλοιωμένη αίσθηση του εαυτού, αποκαλύπτει μια νέα ευρωπαϊκή επιστημονική έρευνα.

Τα ερευνητικά δεδομένα, που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό PLOS ONE, δείχνουν πως περισσότερο από το ένα τέταρτο των ατόμων που κάνουν διαλογισμό, έρχονται συχνά αντιμέτωποι με τέτοια αισθήματα.

Ο επικεφαλής της έρευνας Μάρκο Σλόσερ του Τμήματος Ψυχιατρικής του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), είπε ότι ο διαλογισμός, που μετατρέπει τα οικεία συναισθήματα και τις απόψεις σε φευγαλέα και ασταθή αισθήματα, μπορεί να οδηγήσει το άτομο να αισθανθεί ανασφάλεια και σε κίνδυνο, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για άτομα χωρίς μεγάλη εμπειρία στον διαλογισμό.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν 1.232 άτομα που έκαναν διαλογισμό τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα για τουλάχιστον δύο μήνες. Οι συμμετέχοντες ρωτήθηκαν αν είχαν αισθανθεί ποτέ ιδιαίτερα δυσάρεστες συναισθηματικές καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του άγχους, του φόβου ή άλλων ενοχλητικών συναισθημάτων, που απέδωσαν στην πρακτική του διαλογισμού.

Το 25,6% των συμμετεχόντων ανέφεραν ότι είχαν ιδιαίτερα δυσάρεστες εμπειρίες σχετικές με το διαλογισμό. Οι άνδρες ήταν πιο πιθανό (28,5%) να υποφέρουν από αυτές τις εμπειρίες από ό,τι οι γυναίκες (23%), όπως και οι άνθρωποι χωρίς θρησκευτική πίστη (30,6%) σε σύγκριση με τους θρησκευόμενους (22%).

Το 29,2% που ασχολούνταν μόνο με αποδομητικούς τύπους διαλογισμού που μελετούν σε βάθος τη φύση της συνειδητής εμπειρίας, ανέφεραν κάποια δυσάρεστη εμπειρία, σε σύγκριση με το 20,3% που ασχολήθηκαν με άλλες μορφές διαλογισμού. Επίσης τα άτομα που τείνουν να έχουν περισσότερες αρνητικές σκέψεις, ανέφεραν και πιο δυσάρεστες εμπειρίες σχετικά με το διαλογισμό. Τέλος, όσοι αποσύρονται για ένα διάστημα σε κοινότητες (retreats) που κάνουν εντατικά προγράμματα διαλογισμού, είναι πιθανότερο να έχουν αρνητικές εμπειρίες, σε σχέση με όσους κάνουν διαλογισμό στο σπίτι τους.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι όσοι ασχολήθηκαν μόνο με τύπους διαλογισμού, που αναλύουν τη συνειδητή εμπειρία και τα συναισθήματα, αποδομώντας την ενότητα και την πραγματικότητα του εαυτού, όπως είναι η Βιπασάνα, η Μαχαμούντρα, το Ντζογκτσέν και ο διαλογισμός Κοάν στο βουδισμό Ζεν, είναι πιο πιθανό να αναφέρουν αρνητικές ψυχικές καταστάσεις, σε σχέση με όσους ασχολούνται μόνο με άλλα είδη διαλογισμού, όπως η ενσυνειδητότητα (mindfulness), η εστίαση στην αναπνοή, το σαμάντι ή ο διαλογισμός της αγάπης και της συμπόνιας.

Αν και η έρευνα δεν μελέτησε τους παράγοντες που προκαλούν αυτές τις δυσάρεστες εμπειρίες (τις οποίες επιβεβαιώνουν και ορισμένα παραδοσιακά βουδιστικά κείμενα), ο Σλόσερ υποστήριξε πως μια πιθανή εξήγηση μπορεί να είναι ότι οι πρακτικές αποδόμησης και ανάλυσης του διαλογισμού ενθαρρύνουν αυτούς που κάνουν διαλογισμό, να προβληματιστούν για τη μονιμότητα και τη σταθερότητα των σκέψεων και των συναισθημάτων τους.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0216643

ΑΠΕ-ΜΠΕ

  Η μετάδοση της γονόρροιας του λαιμού (στοματοφαρυγγικής) μπορεί να γίνει, εκτός της σεξουαλικής επαφής, απλά με το βαθύ -γνωστό ως γαλλικό ή με γλώσσα- φιλί, αποκαλύπτει μια νέα αυστραλιανή έρευνα.

     Τα αποτελέσματα της μελέτης, που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Sexually Transmitted Infections» (Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενες Λοιμώξεις), δείχνουν πως τόσο για τους ομοφυλόφιλους όσο και για τους αμφιφυλόφιλους το «γαλλικό» φιλί συνιστά πιθανώς ένα σημαντικό, αλλά υποτιμημένο παράγοντα κινδύνου για τη μετάδοση της γονόρροιας.

   Ο επικεφαλής ερευνητής, καθηγητής Έρικ Τσόου του Κέντρου Σεξουαλικής Υγείας της Μελβούρνης, δήλωσε πως η έρευνα επικεντρώθηκε σε αυτούς τους πληθυσμούς, διότι σύμφωνα με τις στατιστικές η γονόρροια στην Αυστραλία είναι πιο συχνή σε αυτούς παρά στους ετεροφυλόφιλους.

  Τα σύγχρονα στατιστικά δεδομένα φανερώνουν ότι η γονόρροια μπορεί να εμφανιστεί σε διαφορετικές περιοχές (ορθό, λαιμό, μάτια) και η θεραπεία της γίνεται ολοένα δυσκολότερη λόγω ορισμένων στελεχών που είναι ανθεκτικά στα αντιβιοτικά.

   Οι εκστρατείες δημόσιας υγείας προτείνουν τη χρήση προφυλακτικού κατά τη σεξουαλική συνεύρεση με στόχο τον περιορισμό της διάδοσης την νόσου. Τα νέα, όμως, ερευνητικά δεδομένα φαίνεται να καταδεικνύουν ότι αυτό το μέτρο δεν είναι επαρκές.

     Οι ερευνητές συνέλεξαν δεδομένα από 3.091 άντρες από μια υπηρεσία δημόσιας υγείας της Μελβούρνης για τα έτη 2016 έως 2017, από τους οποίους το 6% είχε γονόρροια του λαιμού. Ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να δηλώσουν κατά πόσο μέσα στο τελευταίο τρίμηνο είχαν φιλήσει, είχαν συνευρεθεί σεξουαλικά ή είχαν κάνει και τα δύο με κάποιον.

   Το 95% των ερωτηθέντων είχαν φιληθεί με τους σεξουαλικούς συντρόφους τους κατά το τελευταίο τρίμηνο. Το 70% δήλωσαν ότι είχαν σύντροφο με τον οποίο μόνο φιλιούνταν και το 38% είχαν επαφή με κάποιον μόνο για σεξ. Μόνο το ένα τέταρτο των συμμετεχόντων είχε και τις τρεις κατηγορίες συντρόφων το τελευταίο τρίμηνο, ενώ μόλις το 1,4% είχε αποκλειστικά συντρόφους με τους οποίους αντάλλασσαν μόνο φιλιά.

     Τα αποτελέσματα έδειξαν πώς όσοι είχαν πάνω από τέσσερις συντρόφους μόνο για φιλιά το τελευταίο τρίμηνο, είχαν 46% περισσότερες πιθανότητες να νοσήσουν. Αντίστοιχα η πιθανότητα γονόρροιας ήταν 81% μεγαλύτερη για εκείνους που είχαν πάνω από τέσσερις συντρόφους με τους οποίους μοιράζονταν και φιλιά και σεξ, συγκριτικά με αυτούς που δεν είχαν κανέναν τέτοιο σύντροφο ή είχαν μόνο ένα για την κάθε κατηγορία.

      Ο δρ Τσόου τόνισε ότι αυτά τα δεδομένα είναι ιδιαίτερα σημαντικά, καθώς σχετίζονται με τις πρόσφατες αναφορές στο εξαιρετικά ανθεκτικό στέλεχος Neisseria gonorrhea (γνωστό και ως σούπερ-γονόρροια) και μπορούν να αποτελέσουν έναυσμα για την απάντηση στις γνωστές προκλήσεις που σχετίζονται με την αντιμικροβιακή θεραπεία της στοματοφαρυγγικής γονόρροιας.

      Ο ίδιος εκτίμησε ότι η καθημερινή χρήση στοματικού διαλύματος ενδέχεται να αποτελεί έναν τρόπο πρόληψης, αν και απαιτείται περαιτέρω έρευνα.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://sti.bmj.com/content/early/2019/04/16/sextrans-2018-053896

ΑΠΕ-ΜΠΕ