Με τη δέουσα επισημότητα πραγματοποιήθηκε ο εορτασμός της επετείου του ΟΧΙ του 1940 σήμερα, στην πόλη της Αλεξάνδρειας.
Ρεπορτάζ: Βασίλης Σιμόπουλος
Η πόλη ντύθηκε στα γαλανόλευκα της ελληνικής σημαίας και σύσσωμη γιόρτασε την εθνική γιορτή παρά τον συννεφιασμένο καιρό, που σε κανένα σημείο δεν στάθηκε εμπόδιο στο τελετουργικό της επετείου.
Η πρωινή ιερή δοξολογία στον Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου σήμανε και την έναρξη των εορταστικών εκδηλώσεων για την πόλη.
Ακολούθησε βάσει προγράμματος η κατάθεση στεφάνων στο Ηρώο της πόλης, για να ολοκληρωθεί ο πανηγυρικός εορτασμός με την επιβλητική παρέλαση, επί της οδού Βετσοπούλου.
Πλήθος κόσμου τίμησε με την παρουσία του το σύνολο της εκδήλωσης καθώς και εκπρόσωποι σχολείων, πολιτιστικών και αθλητικών συλλόγων. Από πλευράς επισήμων παραβρέθηκαν εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης και πολιτικών αρχών, του Στρατού Ξηράς, Ελληνικής Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.
Για μία ακόμη φορά τα τμήματα του Στρατού χάρισαν συναισθήματα εθνικής υπερηφάνειας με το άψογο πέρασμά τους, κερδίζοντας το θερμότερο χειροκρότημα του κόσμου της Αλεξάνδρειας.
Δείτε το ολοκληρωμένο εορταστικό χρονικό της σημερινής εθνικής επετείου στο ρεπορτάζ που ακολουθεί:
Μερικές φορές οι συσχετίσεις που ανακαλύπτουν οι επιστήμονες, αφήνουν κάποιον με το στόμα ανοιχτό. Μια νέα ιρλανδο-βρετανική μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κάποιος που τον είχε θηλάσει η μητέρα του ως μωρό, έχει αυξημένες πιθανότητες να βγάζει περισσότερα χρήματα ως ενήλικας.
Η έρευνα, η οποία συσχέτισε το θηλασμό με τα κατοπινά εισοδήματα των ανθρώπων, έγινε σε περίπου 9.000 άτομα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Μαρκ ΜακΓκάβερν του Πανεπιστημίου Queen’s του Μπέλφαστ, βρήκαν ότι οι ενήλικες που είχαν θηλάσει, είχαν κατά μέσο όρο 10% μεγαλύτερο οικογενειακό εισόδημα στην ηλικία των 50 ετών, σε σχέση με όσους δεν είχαν θηλάσει.
«Πέρα από τα γνωστά οφέλη του θηλασμού για την υγεία, η μελέτη μας δείχνει ότι επιπροσθέτως ο θηλασμός μπορεί να έχει σημαντική θετική οικονομική επίπτωση στη διάρκεια της ζωής ενός ανθρώπου», δήλωσε ο ΜακΓκάβερν.
Σύνδεσμος για την επιστημονική μελέτη: https://pure.qub.ac.uk/portal/files/157714717/mcgovern210318.pdf
Οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο καρκίνος και ο σακχαρώδης διαβήτης χαρακτηρίζονται από τους ειδικούς ως οι μάστιγες του σύγχρονου κόσμου, ενώ σοβαρότατη απειλή για την υγεία συνιστούν οι οφθαλμολογικές παθήσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε τύφλωση, παρά τις διαθέσιμες νέες διαγνωστικές και θεραπευτικές μεθόδους.
Επιπλέον, οι επιπτώσεις σύγχρονου τρόπου ζωής και της οικονομικής δυσπραγίας που κυριαρχεί επηρεάζουν την ψυχική υγεία και ευθύνονται για την αύξηση των ψυχιατρικών διαταραχών. Τα παραπάνω είναι μόνο κάποια από τα θέματα που θα συζητηθούν στην διάρκεια του 27ου Ιατρικού Συνεδρίου Ενόπλων Δυνάμεων που θα διεξαχθεί από τις 18 έως τις 20 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη.
Σύμφωνα με τους διοργανωτές του συνεδρίου, οι καρδιαγγειακές παθήσεις ευθύνονται σήμερα για περισσότερους από 17 εκατομμύρια θανάτους σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι αποτελούν πάνω από το 30% της παγκόσμιας θνησιμότητας. Το πλέον απογοητευτικό, όμως, είναι ότι η “έκρηξη” αυτή αναμένεται να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια, καθώς εκτιμάται ότι μέχρι το 2025 ο αριθμός των θανάτων από καρδιαγγειακά νοσήματα αναμένεται να ξεπερνά τα 25 εκατομμύρια.
Εξάλλου, όπως προκύπτει και από τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ο καρκίνος αποτελεί στις μέρες μας μια από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Το 2010 η νόσος αντιστοιχούσε σε 7,6 εκατομμύρια θανάτους (21% περίπου του συνόλου των θανάτων σε παγκόσμια κλίμακα), αριθμός που αναμένεται να συνεχίσει να αυξάνεται, με περίπου 13,1 εκατομμύρια θανάτους το 2030 σε διεθνές επίπεδο. Στην Ελλάδα, διαγιγνώσκονται άνω των 20.000 νέων περιπτώσεων νεοπλασματικών ασθενειών σε άνδρες και άνω των 15.000 σε γυναίκες ετησίως. Οι συχνότερες νεοπλασίες στον ανδρικό πληθυσμό είναι οι καρκίνοι του πνεύμονα, του προστάτη, της ουροδόχου κύστης, του παχέος εντέρου και του ήπατος, ενώ μεταξύ των Ελληνίδων συχνότερα εμφανίζεται ο καρκίνος του μαστού, του παχέος εντέρου, του πνεύμονα, των ωοθηκών και της μήτρας.
Σε ό,τι αφορά τον σακχαρώδη διαβήτη, η νόσος υπολογίζεται ότι σήμερα αποτελεί τη 12η αιτία θανάτου παγκοσμίως και προβλέπεται ότι το 2030 θα είναι η 7η, ενώ οι διαβητικοί εμφανίζουν διπλάσια θνησιμότητα σε σύγκριση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Στην Ελλάδα, το ποσοστό των πασχόντων από διαβήτη το 2003 ήταν 57,1%, ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης, και για τις επόμενες δεκαετίες οι επιστημονικές προβλέψεις συνηγορούν υπέρ της μεγάλης αύξησης του επιπολασμού της νόσου στη χώρα μας.
Ταυτόχρονα, είναι χαρακτηριστικό ότι οφθαλμολογικές παθήσεις όπως εκείνες της ωχράς κηλίδας συνιστούν, πλέον, μια σοβαρότατη “απειλή” για την όρασης εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο. Η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς αποτελεί την κύρια αιτία τύφλωσης των πασχόντων ηλικίας άνω των 60 ετών, το διαβητικό οίδημα της ωχράς αποτελεί την κύρια αιτία τύφλωσης των ατόμων εργασιακής ηλικίας που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, ενώ και το οίδημα της ωχράς, που οφείλεται σε θρόμβωση φλεβών του αμφιβληστροειδούς, αποτελεί συχνή αγγειακή αιτία τύφλωσης για τους ενήλικες.
Επιπλέον, οι επιπτώσεις του σύγχρονου τρόπου ζωής και της οικονομικής δυσπραγίας που κυριαρχεί στα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, φαίνεται ότι θα ακολουθούν την παθούσα γενιά και θα την επηρεάζουν για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα, καθώς οι σημερινοί Έλληνες πολίτες διακατέχονται από συναισθήματα παραμέλησης και μη σεβασμού, τα οποία εξαπλώνονται όλο και περισσότερο και δημιουργούν το κλίμα της “ατομικής και κοινωνικής ψυχικής διαταραχής”.
Ένας 46χρονος άνδρας διέπραξε το Σάββατο, σε μια συναγωγή του Πίτσμπεργκ, στην Πολιτεία Πενσιλβάνια, την πιο πολύνεκρη αντισημιτική επίθεση των τελευταίων δεκαετιών στις ΗΠΑ, δολοφονώντας ένδεκα πιστούς.
Ο Ρόμπερτ Μπάουερς, όπως τον κατονόμασαν οι αμερικανικές αρχές, εισέβαλε στη συναγωγή Tree of Life («Το Δέντρο της Ζωής») περί τις 10:00 τοπική ώρα (17:00 ώρα Ελλάδας) και κραύγασε «όλοι οι Εβραίοι πρέπει να πεθάνουν» πριν ανοίξει πυρ, εν μέσω μιας τελετής εορτασμού για τη γέννηση ενός παιδιού.
«Η τελετή βρισκόταν σε εξέλιξη όταν άκουσα έναν δυνατό ήχο στην είσοδο», αφηγήθηκε ένα μέλος της συναγωγής, ο Στίβεν Ουάις, στην εφημερίδα Tribune Review. «Αντιλήφθηκα πως επρόκειτο για τους κρότους ενός πυροβόλου όπλου», πρόσθεσε ο 60χρονος πιστός, προσθέτοντας πως έτρεξε να φύγει αμέσως.
Πέρα από τους 11 νεκρούς, οι αρχές έκαναν λόγο για έξι τραυματίες, τέσσερις από τους οποίους είναι αστυνομικοί. Δεν συγκαταλέγονται παιδιά στα θύματα.
Η αμερικανοεβραϊκή οργάνωση Σύνδεσμος κατά της Δυσφήμισης (Anti-Defamation League, ADL), η οποία πρωτοστατεί στον αγώνα εναντίον του αντισημιτισμού, τόνισε πως πρόκειται για την «πιο πολύνεκρη επίθεση εναντίον της εβραϊκής κοινότητας στις ΗΠΑ». «Πιθανόν», έσπευσε να διευκρινίσει ο διευθυντής του ADL, ο Τζέισον Γκρίνμπλατ.
«Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά ανοχή για τον αντισημιτισμό, ή για οποιαδήποτε μορφή θρησκευτικού μίσους» δήλωσε ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ανήγγειλε αργότερα ότι θα μεταβεί τις προσεχείς ημέρες στο Πίτσμπεργκ.
Ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος διέταξε οι αμερικανικές σημαίες να κυματίζουν μεσίστιες ως την 31η Οκτωβρίου για την απότιση φόρου «τιμής» στα θύματα. Όλες οι αμερικανικές σημαίες — στον Λευκό Οίκο, στα δημόσια κτίρια, στα στρατόπεδα, στις ναυτικές βάσεις και στα πολεμικά πλοία — θα κυματίζουν μεσίστιες ως την Τετάρτη, βάσει της διαταγής του.
Η εσχάτη των ποινών
Στον τόπο της τραγωδίας, αγρυπνίες και άλλες εκδηλώσεις πένθους και απότισης φόρου τιμής στα θύματα έγιναν κοντά στη συναγωγή. Συγκεντρώθηκαν δεκάδες κάτοικοι του Πίτσμπεργκ με κεριά στα χέρια, διαπίστωσαν δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου.
Στον Ρόμπερτ Μπάουερς θα απαγγελθούν, μεταξύ άλλων, κατηγορίες για αντισημιτικά εγκλήματα που επισύρουν την ποινή του θανάτου, γνωστοποίησε ο αμερικανός υπουργός Δικαιοσύνης Τζεφ Σέσιονς.
Λίγη ώρα αργότερα, το γραφείο του υπουργείου Δικαιοσύνης στη δυτική περιφέρεια της Πολιτείας της Πενσιλβάνιας ενημέρωσε με ανακοίνωσή του ότι εισαγγελείς απήγγειλαν 29 κατηγορίες για κακουργήματα βάσει της ομοσπονδιακής νομοθεσίας σε βάρος του Μπάουερς.
Ανάμεσα στις κατηγορίες που βαρύνουν τον Μπάουερς είναι 11 για οπλοχρησία με σκοπό τη διάπραξη φόνου και 11 για παρεμπόδιση της άσκησης του δικαιώματος του θρησκεύεσθαι με συνέπεια τον θάνατο των πιστών.
Σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Γραφείο Έρευνας (FBI), πιστεύεται ότι ο δράστης ενήργησε μόνος.
ΗΠΑ: Ένδεκα άνθρωποι δολοφονήθηκαν μέσα σε συναγωγή στο Πίτσμπεργκ, στη «χειρότερη αντισημιτική επίθεση στην ιστορία» της χώρας
Οι αστυνομικοί άνοιξαν πυρ στην επιχείρηση για τη σύλληψη του δράστη της σφαγής, που ήταν εφοδιασμένος με ένα τουφέκι εφόδου και τρία πιστόλια, σύμφωνα με τις αρχές. Τραυματισμένος, συνελήφθη και διακομίστηκε σε νοσοκομείο.
«Η σκηνή είναι φρικιαστική στο εσωτερικό» της συναγωγής, είπε μπροστά στις κάμερες ο Ουέντελ Χίσριτς, διευθυντής της υπηρεσίας δημόσιας ασφάλειας του Πίτσμπεργκ, εμφανώς ταραγμένος.
«Είναι ένας από τους χειρότερους τόπους εγκλήματος στους οποίους έχω πάει, κι έχω πάει σε τόπους αεροπορικών δυστυχημάτων», πρόσθεσε.
Η συναγωγή Δέντρο της Ζωής ιδρύθηκε πριν από 150 χρόνια στο Πίτσμπεργκ. Βρίσκεται στη συνοικία Σκουίρελ Χιλ, όπου χτυπάει η καρδιά της μεγάλης εβραϊκής κοινότητας σε αυτό το αστικό κέντρο της Πενσιλβάνιας.
«Είμαι απλά συντετριμμένος. Δεν ξέρω τι σας πω (…) αυτό δεν έπρεπε να έχει γίνει, τελεία. Δεν έπρεπε να γίνει μέσα σε μια συναγωγή», δήλωσε στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN ο Τζεφ Φίνκελσταϊν, πρόεδρος της συνομοσπονδίας των εβραϊκών οργανώσεων του Πίτσμπεργκ και των περιχώρων της πόλης.
«Βαριά καρδιά»
Η επίθεση του Σαββάτου διαπράχθηκε εν μέσω ενός ιδιαίτερα πολωμένου κλίματος στις ΗΠΑ, ιδίως όσον αφορά τον πολιτικό λόγο, αλλά και όσον αφορά την αμερικανική κοινωνία.
Στη διάρκεια της εβδομάδας που πέρασε, στη χώρα κυριάρχησαν εξάλλου τα αισθήματα του φόβου και της αγωνίας εξαιτίας της ταχυδρομικής αποστολής δεμάτων που περιείχαν αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς που είχαν στόχο προσωπικότητες των Δημοκρατικών, την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ εγκαλείται συνεχώς από πολιτικούς του αντιπάλους που του προσάπτουν ότι ανακινεί πάθη και μίση με τη διχαστική του ρητορική.
Ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος, που εξέτασε το ενδεχόμενο να ακυρώσει μια προεκλογική συγκέντρωση που ήταν προγραμματισμένη για χθες Σάββατο — ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών της 6ης Νοεμβρίου — αποφάσισε εντέλει να γίνει και να πάρει μέρος ο ίδιος σε αυτή. «Θα πάμε, με βαριά καρδιά, αλλά θα πάμε», είπε σε δημοσιογράφους. Πάντως «απόψε, οπωσδήποτε, θα αλλάξω τόνο», υποσχέθηκε.
«Πρέπει να σταθούμε πλάι στους εβραίους αδελφούς μας και στις εβραίες αδελφές μας για να νικηθούν ο αντισημιτισμός και οι δυνάμεις του μίσους», είπε αργότερα ο Τραμπ, απευθυνόμενος σε υποστηρικτές του κόμματός του.
«Τυφλό μίσος»
Η κόρη του Ιβάνκα Τραμπ, που έχει προσηλυτιστεί στον ιουδαϊσμό, πήρε επίσης τον λόγο και υποστήριξε πως η Αμερική είναι «πιο δυνατή» από τις πράξεις ενός «αντισημίτη», «διεστραμμένου και φανατικού».
Ο Μπάουερς είχε κάνει πολλές αναρτήσεις αντισημιτικού περιεχομένου στο Διαδίκτυο, συμπεριλαμβανομένης μίας νωρίς το Σάββατο, με την οποία ουσιαστικά διεμήνυε τι θα ακολουθούσε. Σε μια προηγούμενη, καταδίκαζε τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ διότι κατ’ αυτόν έμενε άπραγος μπροστά στην «εισβολή» και τον «παρασιτισμό» των Εβραίων στις ΗΠΑ.
Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου καταδίκασε την «φρικτή» αντισημιτική επίθεση, πράγμα που έκαναν επίσης το Βερολίνο, το Παρίσι, η Οτάβα και ο ΟΗΕ, καταγγέλλοντας μια πράξη «τυφλού μίσους»
Στις ΗΠΑ καταγράφηκε το 2017 μεγάλη αύξηση των επεισοδίων με αντισημιτική φύση: αναφέρθηκαν 1.986 κρούσματα (παρενοχλήσεις, βανδαλισμοί, επιθέσεις) την περασμένη χρονιά, αριθμός υψηλότερος κατά 57% από το 2016, κατά την ADL. Μολαταύτα, οι βίαιες επιθέσεις εναντίον μελών της ισραηλιτικής κοινότητας στις ΗΠΑ είναι πολύ σπάνιες.
Πολλές αμερικανικές πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Νέας Υόρκης, ανακοίνωσαν το Σάββατο ότι λαμβάνουν μέτρα για την προστασία των χώρων λατρείας.
Τη 13η Απριλίου 2014, σημειώθηκαν δύο επιθέσεις με πυροβόλα όπλα σε ένα κέντρο της ισραηλιτικής κοινότητας και έναν οίκο ευγηρίας της ίδιας κοινότητας στο Όβερλαντ Παρκ, στην Πολιτεία Κάνσας. Συνολικά τρεις άνθρωποι είχαν σκοτωθεί στις επιθέσεις.
Το 2015, ένας νεαρός λευκός ρατσιστής δολοφόνησε εννέα Αφροαμερικανούς κατά τη διάρκεια λειτουργίας σε εκκλησία στο Τσάρλστον, στη Νότια Καρολίνα.
Το 2012, ένας νεοναζί εισέβαλε σε ναό των Σιχ στο Όουκ Κρικ, στην Πολιτεία Ουσκόνσιν, και δολοφόνησε έξι Αμερικανούς Σιχ.
«Πριν φανεί το πρωτοχάραγμα στις 5 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου του 1940, τα κανόνια του εχθρού άρχισαν να βροντούν και να σκορπούν φωτιά και σίδερο. Το 21ο φυλάκιο των Ελληνοαλβανικών συνόρων, στο ύψωμα Γκόλιο κοντά στην Πυρσόγιαννη ήταν ο πρώτος στόχος. Εκεί στο χαράκωμα με το οπλοπολυβόλο στο χέρι ο Βασίλειος Τσιαβαλιάρης από την Πιαλεία Τρικάλων, πέφτει νεκρός. Ήταν ο πρώτος Έλληνας στρατιώτης που θυσιάστηκε για την πατρίδα, στο έπος του ΄40».
Με αυτά τα λόγια ο πρώην σχολικός σύμβουλος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Τρικάλων Γιώργος Παπαβασιλείου, περιγράφει τον τραγικό θάνατο του ήρωα στρατιώτη ο οποίος άφησε πίσω του τρία παιδιά ορφανά, τον Νίκο, τον Γιώργο και την Αλεξάνδρα. Τελευταία του σκέψη, τελευταία του φράση για ό,τι πολύτιμο είχε ήταν, σύμφωνα με τον συνταξιούχο εκπαιδευτικό, «πάνε τα παιδούλια μου», αφήνοντας να τρέξει γρήγορα το ζεστό του αίμα.
Και συνεχίζει ο κ. Παπαβασιλείου, αναφερόμενος στη μαρτυρία του συγχωριανού του Χρήστου Αποστόλου Γιαννιού, ο οποίος υπηρετούσε στην ίδια μονάδα και βρισκόταν πιο πίσω, από τον Βασίλη Τσιαβαλιάρη: «Εγώ ήμουν λίγο πιο πίσω, ο Βασίλης ήταν μπροστά στο φυλάκιο. Διοικητή είχαμε το Συνταγματάρχη Δαβάκη. Νύχτα, μπροστά από τις 5 ακούσαμε να πέφτουν βροχή τα βλήματα στο φυλάκιο. Αργότερα ήρθαν πίσω οι άνδρες του φυλακίου. Ήρθε ένας και μου είπε: Πάει ο χωριανός σου, τον έφαγαν με τους όλμους, τον χτύπησαν στο μέτωπο, πάνω από το μάτι, τον φέραμε παραπίσω, είπαμε τον παπά να τον διαβάσει . Ήμουν ο πρώτος που τον έκλαψα».
Ο Βασίλειος Τσιαβαλιάρης, γιος του Γιάννη και της Αγόρως, το τέταρτο από τα πέντε παιδιά της οικογένειας γεννήθηκε το 1912 στην Πιαλεία Τρικάλων, ένα χωριό που βρίσκεται στα ριζά του Κόζιακα. Όσοι τον πρόλαβαν στη ζωή, προσθέτει ο κ. Παπαβασιλείου, – ο οποίος κατάγεται από το ίδιο χωριό- τον θυμούνται πολύ εργατικό, υπόδειγμα υπομονής, ήθους και καλοσύνης. Ανατράφηκε, συνεχίζει, εδώ στην Πιαλεία, με λιγοστά υλικά αγαθά, αλλά με ξεκάθαρες και πατροπαράδοτες αξίες, που είναι η πεμπτουσία του Έλληνα, την αγάπη για τη δικαιοσύνη, την εκτίμηση προς την οικογένεια, τον σεβασμό προς την πατρίδα, την πίστη στην Ορθοδοξία. Υπηρέτησε την κανονική στρατιωτική του θητεία στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού από τον Σεπτέμβριο του 1933 έως το Νοέμβριο του 1934, με ιδιαίτερο ζήλο, και μετά την απόλυσή του επέστρεψε στο χωριό του για να δημιουργήσει την δική του οικογένεια. Στις 22 Ιουλίου του 1940 η πατρίδα εκάλεσε και πάλι το παιδί της να την υπερασπιστεί και ο Βασίλειος Τσιαβαλιάρης πατέρας τριών παιδιών πλέον, κατετάγη στο 5ο Σύνταγμα Πεζικού, και από εκεί στο 51ο Σύνταγμα Πεζικού για να πάρει στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1940 θέση στο Επταχώρι στην πρώτη γραμμή.
Το απόσπασμα της Πίνδου με διοικητή τον Συνταγματάρχη Κωνσταντίνο Δαβάκη, αποτελούμενο από Τρικαλινούς και Καρδιτσιώτες είχε πάρει αμυντική διάταξη στα ελληνοαλβανικά σύνορα. Ο στρατιώτης Βασίλης Τσιαβαλιάρης, μαζί με λίγους ακόμα πατριώτες μας ανέλαβαν να υπερασπιστούν το 21ο φυλάκιο των Ελληνοαλβανικών Συνόρων στο ύψωμα Γκόλιο κοντά στην Πυρσόγιαννη. Το πανεπιστήμιο Αθηνών, 60 χρόνια μετά, το 2000 έστησε τον ανδριάντα του στη γενέτειρά του, την Πιαλεία Τρικάλων, και κάθε χρόνο γίνεται τοπική εθνική γιορτή, τα «Τσιαβαλιάρεια», στην οποία και τιμάται ο πρώτος ήρωας του έπους 1940-΄41, παράλληλα τιμώνται και όλοι όσοι πολέμησαν στο έπος του ΄40.
28 Οκτωβρίου 1940. Ημέρα μνήμης και εθνικής υπερηφάνειας. Η Επέτειος του «Όχι» θυμίζει την άρνηση των Ελλήνων στις ιταλικές αξιώσεις. Είναι η ημέρα της επίδοσης του ιταλικού τελεσιγράφου και της άρνησης του Ιωάννη Μεταξά, με αποτέλεσμα την «είσοδο» της χώρας στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και την έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου.
Ο εφιάλτης του πολέμου άρχισε όταν τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Οκτωβρίου του 1940 ο Ιταλός Πρέσβης στην Αθήνα, Εμανουέλε Γκράτσι επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του στην Κηφισιά, τελεσίγραφο. Απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο, προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Ελληνικού Βασιλείου, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ), για τις ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του για τη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική. Η απάντηση ήταν «Όχι» κι έτσι ιταλικές στρατιωτικές δυνάμεις άρχισαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις εισβολής στην Ελλάδα μέσω των Ελληνο-αλβανικών συνόρων.
Η επέτειος του «Όχι» γιορτάστηκε για πρώτη φορά στα χρόνια της Κατοχής. Στο κεντρικό κτίριο και στον προαύλιο χώρο του Πανεπιστημίου Αθηνών πραγματοποιήθηκε ο πρώτος εορτασμός στις 28 Οκτωβρίου 1941. Στη δεύτερη επέτειο (28/10/1942), ο εορτασμός έγινε στην Πλατεία Συντάγματος με πρωτοβουλία των οργανώσεων ΕΠΟΝ και ΠΕΑΝ. Εκδηλώσεις και διαδηλώσεις εκείνη την ημέρα έγιναν και σε άλλες πόλεις. Στον Πειραιά πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις, ανέβαινε κάποιος σε μια καρέκλα, έβγαζε ένα σύντομο λόγο, και κατόπιν διαλύονταν, για να αποφύγουν επέμβαση των καραμπινιέρων. Επίσημα η επέτειος γιορτάστηκε για πρώτη φορά στις 28 Οκτωβρίου 1944 με παρέλαση ενώπιον του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου.
Η Εκκλησία της Ελλάδος αποφάσισε, το 1952, η γιορτή της Αγίας Σκέπης από την 1η Οκτωβρίου να μεταφερθεί στις 28 Οκτωβρίου, με το αιτιολογικό ότι η Παναγία βοήθησε τον Ελληνικό Στρατό στον πόλεμο της Αλβανίας.
Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα γίνεται στη Θεσσαλονίκη, η επίσημη εορτή με κάθε λαμπρότητα, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων επισήμων, με μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, η οποία συμπίπτει με τον εορτασμό της απελευθέρωσης της πόλης κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο και τη μνήμη του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου στις 26 Οκτωβρίου. Στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις γίνονται μαθητικές παρελάσεις, με την ελληνική σημαία να δεσπόζει σε δημόσια και ιδιωτικά κτίρια.
Συμπληρώνονται σήμερα 78 χρόνια από την αποφράδα εκείνη ημέρα που ο φασισμός που κυβερνούσε τότε την Ιταλία κτύπησε με ιταμότητα και θράσος την πόρτα της Ελλάδας και της ζήτησε να παραδοθεί. Το «όχι» που εκστόμισε ο δικτάτορας Μεταξάς, ήταν το «όχι» του ελληνικού λαού, όπως αποδείχτηκε αμέσως από τα ανδραγαθήματα στο μέτωπο.
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Τα υπόλοιπα, τα καταγράφει η ιστορία.
Αντικείμενο τούτων των σκέψεων είναι οι σχέσεις που διαμορφώθηκαν με την Ιταλία μετά από τον πόλεμο.
Μετά από μια περίοδο ψυχρότητας που εν πολλοίς οφειλόταν στην «επιχείρηση» ανασύνταξης όλων των χωρών που ενεπλάκησαν στον πόλεμο (εμείς εν τω μεταξύ είχαμε και την μέγιστη περιπέτεια του εμφυλίου που προκάλεσε η Αριστερά και δη τότε που όλη η Ευρώπη ανασυντασσόταν) οι σχέσεις των δυο χωρών μπήκαν σε ρυθμούς κανονικότητας. Συν τω χρόνω έγιναν πιο ζεστές και κατέληξαν απολύτως φιλικές.
Μάλιστα, την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών, η Ιταλία άνοιξε τις πόρτες της σε πολλές προσωπικότητες της αντιδικτατορικής αντίστασης, ενώ εκεί κατέφυγε και το αντιτορπιλικό «Βέλος» με κυβερνήτη τον Νίκο Παππά, σε μια από τις μέγιστες αντιστασιακές πράξεις του Πολεμικού Ναυτικού κατά τη δικτατορία.
Αργότερα, κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης οι Ιταλοί έγιναν απρόσμενοι σύμμαχοι του Κωνσταντίνου Καραμανλή, στις προσωπικές του μάχες για να μπορέσει να επιτύχει την είσοδο της Ελλάδας στην, τότε, Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα». Πρωταρχικός παράγοντας αυτής της απρόσμενης συμμαχίας ήταν οι σχέσεις του Καραμανλή με τον τότε πρωθυπουργό της Ιταλίας, Τζούλιο Αντρεότι. Ο οποίος, παρά τις ενστάσεις του –ακόμη κι αντιρρήσεις- που κατά καιρούς προέβαλλε υπερασπιζόμενος τα αγροτικά προϊόντα της χώρας του, συναίνεσε στο τέλος.
15 χρόνια μετά, όταν ο Κώστας Σημίτης «πάλευε» για να βάλει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη, βρήκε απρόσμενο σύμμαχο την Ιταλία. Έστω και για τους δικούς της λόγους. Ήδη οι Ιταλοί είχαν τεράστιο χρέος κι ελλείμματα, αλλά σκέφτηκαν ότι αν έμπαινε η Ελλάδα στην Ευρωζώνη, που δεν είχε και σε μεγάλη τάξη τα οικονομικά της, θα ήταν πιο δύσκολος ο ρόλος των Ευρωπαίων εταίρων, με δυο κράτη του ευρωπαϊκού Νότου που είχαν σχεδόν τα ίδια χαρακτηριστικά. Μπορεί οι δομές των δυο οικονομιών να ήταν εντελώς διαφορετικές αφού οι Ιταλοί είχαν σημαντική βιομηχανική οικονομία κι εξωστρεφές εμπόριο, αλλά στην ουσία είχαν κι ομοιότητες αφού κι οι δυο οικονομίες παρήγαγαν χρέος κι ελλείμματα.
Αργότερα, οι Ιταλοί, έστω κι άθελά τους συνετέλεσαν και στην αποφυγή της βίαιης ελληνικής χρεοκοπίας το 2009-2010. Αφού οι Ευρωπαίοι εταίροι φοβήθηκαν μη τυχόν μεταδοθεί η κρίση στην Ιταλία (και σε άλλα κράτη –μέλη) και καταρρεύσει η Ευρωζώνη κι η ευρωπαϊκή οικονομία και προχώρησαν στο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας.
Καταμεσής της κρίσης, το 2012, ο Ιταλός Μάριο Ντράγκι που ανέλαβε την ευθύνη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ήταν εκείνος που έδωσε ανάσα στην Ελλάδα, εγκαταλείποντας την άκαμπτη πολιτική του προκατόχου του Τρισέ.
Σήμερα, η Ιταλία, πάλι άθελά της όπως στην αρχή της ελληνικής κρίσης, ίσως βοηθήσει την Ελλάδα. Ακόμη και μέσω αυτών των αλλοπρόσαλλων κι ανερμάτιστων λαϊκιστών που την κυβερνούν.
Να εξηγήσω τι εννοώ: Οι Ιταλοί με τον προϋπολογισμό που κατέθεσαν, που αυξάνει το έλλειμμα κι αντιστρέφει την πορεία αποκλιμάκωσης του τεράστιου ιταλικού χρέους, αναγκάζουν το ευρωπαϊκό διευθυντήριο των Βρυξελλών να είναι πιο «προσεκτικό» με την Ελλάδα. Εξ αιτίας κινδύνων νέας ανάφλεξης.
Από την άλλη πλευρά, η κρίση στην Ιταλία, κτυπά κι εμάς που είμαστε ο πιο αδύναμος κρίκος στην ευρωπαϊκή οικονομία. Σε συνδυασμό με την αδυναμία της χώρας μας από τις ελλειμματικές οικονομικές πολιτικές της κυβέρνησης, να βρει πρόσβαση στις αγορές.
Όπως και νάναι, η ιστορία γράφει ότι πλέον Ελλάδα κι Ιταλία πορεύονται στον χρόνο ως φίλες χώρες, στενοί σύμμαχοι κι εσχάτως κυβερνώμενες κι οι δυο από τον λαϊκισμό…
Η εθνική επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 είναι μια ημέρα γιορτής, χαράς για όλους τους Έλληνες. Μια γιορτή ήθους και λεβεντιάς, γιατί περιέχει μηνύματα ομοψυχίας, ιερής συγκίνησης και ευγνωμοσύνης. Είναι αναγκαίο να θυμηθούμε τις θυσίες των παλαιοτέρων γενεών για την εθνική ανεξαρτησία μέσα από το θαύμα των Αλβανικών βουνών. Να θυμηθούμε τους επώνυμους και ανώνυμους ήρωες, που με την θυσία τους, απλοί άνθρωποι μεταμορφώθηκαν με μιας σε ηρωικές μορφές και δημιούργησαν την εποποιία του 1940.
Βασικό στοιχείο της αυτογνωσίας ενός λαού είναι η γνώση του παρελθόντος και της ιστορίας του. Η σκέψη όλων μας είναι σήμερα στη Γενιά του ’40, τη γενιά των πατεράδων και των παππούδων μας, από τους οποίους ελάχιστοι είναι ακόμα στη ζωή. Μια γενιά ικανή, που κατάφερε μέσα από τα συντρίμμια του πολέμου, της κατοχής και του εμφυλίου να χτίσει μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα. Για αυτή την χώρα που μας παρέδωσαν οι πρόγονοί μας ελεύθερη, καλούμαστε όλοι οι πολίτες να αναλογισθούμε σε βάθος και με υπευθυνότητα την αξία της ελεύθερης Πατρίδος.
Από την ηρωική πράξη του «ΟΧΙ» ας αντλήσουμε όλοι μας δύναμη, αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία για το μέλλον. Το έπος του ΄40 και της Εθνικής Αντίστασης μας δείχνουν τι μπορεί να πετύχει ο Ελληνισμός όταν είναι ενωμένος. Ας μην ξεχνάμε λοιπόν ποιοι είμαστε και ας αγωνιστούμε με ισχυρή βούληση και με πείσμα για ένα καλύτερο μέλλον.
Σήμερα είναι γιορτή μνήμης, συγκίνησης και περηφάνιας για όλους του Έλληνες! Χρόνια Πολλά!
Από την αρχαιότητα είναι γνωστό, ότι μετά την μάχη ακολουθούσε εκεχειρία για την περισυλλογή των νεκρών και την προετοιμασία για το στερνό τους ταξίδι.
Χρέος ιερό, και υπέρτατο καθήκον των συντρόφων που επέζησαν, προς τους ήρωες που έπεσαν την ώρα της μάχης.
Δεν ήταν λίγοι οι ήρωες που έχασαν τη ζωή τους στα βουνά της Αλβανίας, 7.948 ψυχές αντιστάθηκαν γενναία και έπεσαν εναντία στον γερμανοϊταλικό φασισμό.
Υπερασπίστηκαν στο ακέραιο την τιμή της Πατρίδας, αποτελώντας παράδειγμα για τους λαούς της οικουμένης.
Η οφειλόμενη τιμή στους νεκρούς ήρωες του Έπους του ΄40 δεν αποδόθηκε, ενταφιασμένοι όπως-όπως στο χιόνι κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων, τα οστά των ηρώων βρίσκονται διάσπαρτα στις κορυφές τις Αλβανίας, στην Τρεμπεσίνα, στο Πόγραδετς, στο 731, στην Κλεισούρα, στα υψώματα του Μπούμποβι, στο Σπατ, στην Κορυτσά, στην πεδιάδα του Βούρκου.
Μετά από 78 χρόνια, στις 12 Οκτωβρίου του 2018, πραγματοποιήθηκε ο ενταφιασμός των οστών 573 Ελλήνων αγωνιστών στο στρατιωτικό κοιμητήριο Κλεισούρας, πλέον των 100 που ήδη είχαν ταφεί στις 13 Ιουλίου του ιδίου έτους στο Αργυρόκαστρο.
Η προσπάθεια ταυτοποίησης και απόδοσης της οφειλόμενης τιμής, αποτελεί χρέος ιερό.
Μετά το 1940 το Ιταλικό υγειονομικό συγκέντρωσε τα οστά των δικών τους και των δικών μας, σε μεγάλα νεκροταφεία με την επιγραφή:
«Εχθροί στον πόλεμο, σύντροφοι στο θάνατο»
Αιώνια η μνήμη τους !
Βέροια 28.10.2018 Ουρσουζίδης Ν. Γιώργος
Βουλευτής Ημαθίας του ΣΥΡΙΖΑ
* Στη μνήμη των ηρώων του έπους του ΄40 και του Λοχία Τσιφλίδη Ι. Κωνσταντίνου του 90ου Σ.Π., αδελφού της γιαγιάς Συμέλας, που έπεσε την 21-01-1941 στο ύψωμα Κιόφε Σοφιούτ (υψ.1.234) βορειοανατολικά του Μπούμπεσι.
Η 28η Οκτωβρίου 1940 αποτελεί κορυφαία στιγμή στη νεότερη ιστορία μας. Το “ΟΧΙ” του ελληνικού λαού τη μακρινή Δευτέρα του Οκτώβρη του 1940 ήταν ένα “ΟΧΙ” στον ναζισμό και στον φασισμό.
Περιφρονώντας τη λογική των αριθμών και των συσχετισμών των δυνάμεων, αψηφώντας τον φόβο και την απειλή, ο ελληνικός λαός απέδειξε την αγάπη του για την ελευθερία. Απέδειξε τον πόθο του να ζει με αξιοπρέπεια και ελεύθερος να αποφασίζει ο ίδιος για το μέλλον του. Ο αγώνας κατά της γερμανοϊταλικής κατοχής συνεχίστηκε στα βουνά , στις πόλεις και στα χωριά της Ελλάδας γράφοντας ένδοξες σελίδες με την Εθνική Αντίσταση μέχρι την οριστική απελευθέρωση της χώρας μας.
Το μήνυμα του δύσκολου εκείνου αγώνα είναι επίκαιρο και σήμερα, μια εποχή που σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αναβιώνει ο φασισμός και η ακροδεξιά .Η πάλη απέναντι στον ακραίο εθνικισμό, στον ρατσισμό, στη μισαλλοδοξία και στην κοινωνική αδικία αποτελεί βασικό καθήκον κάθε δημοκρατικού πολίτη.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
