Η μη κυβερνητική οργάνωση Διεθνής Αμνηστία κατηγόρησε χθες Τετάρτη τις αρχές της Ιορδανίας ότι φυλακίζουν δεκάδες γυναίκες για «ανυπακοή» στις προσταγές των ανδρών «κηδεμόνων» τους, ή για «σχέσεις εκτός γάμου».

Σύμφωνα με τη διεθνή ΜΚΟ υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γυναίκες που κατηγορήθηκαν ότι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους χωρίς τη συναίνεση του «κηδεμόνα» τους ή για σεξουαλικές «σχέσεις εκτός γάμου» κινδυνεύουν να τους επιβληθούν ποινές φυλάκισης ή να υποβληθούν σε «ταπεινωτικές εξετάσεις παρθενίας» αν υποβάλουν καταγγελίες άρρενες συγγενείς τους.

Οι γυναίκες που μένουν έγκυες εκτός γάμου διατρέχουν εξάλλου κίνδυνο «να τους πάρουν τα νεογέννητα» παιδιά τους, στηλιτεύει η Αμνηστία σε έκθεσή της.

Η οργάνωση προτρέπει τις αρχές στο Αμάν να βάλουν τέλος σε αυτές «τις επονείδιστες παραβιάσεις» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αρχίζοντας από «την υπέρμετρη χρήση των φυλακίσεων από τους κυβερνήτες επαρχιών» και «στο σύστημα της ανδρικής κηδεμονίας, που συνιστά διάκριση» σε βάρος των γυναικών.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε στην ιορδανική πρωτεύουσα, η διευθύντρια του τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας που είναι αρμόδιο για τη Μέση Ανατολή, η Χέμπα Μοράγεφ, προέτρεψε την κυβέρνηση του χασεμιτικού βασιλείου να εγγυηθεί στις Ιορδανές «μια ζωή χωρίς κακομεταχείριση, ούτε αυθαίρετες φυλακίσεις» και την «ελευθερία τους», χωρίς να την ποινικοποιεί.

Αν και η οργάνωση αναγνωρίζει πως οι ιορδανικές αρχές έχουν προχωρήσει σε κάποιες μεταρρυθμίσεις τα τελευταία χρόνια, για να αντιμετωπίσουν «τη βία που συνδέεται με το φύλο, κυρίως ιδρύοντας το κέντρο υποδοχής Νταρ Άμινα για τις γυναίκες σε κίνδυνο», απευθύνει έκκληση να «τερματιστούν οι φυλακίσεις και οι κακοποιήσεις με θύματα γυναίκες».

Η διευθύντρια του καταφυγίου αυτού, η Μανέλ Ιμπραήμ, δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι το Νταρ Άμινα έχει χειριστεί, αφότου άνοιξε, στα τέλη του Ιουλίου του 2018, «86 υποθέσεις» που παραπέμφθηκαν σε αυτό από «κυβερνήτες επαρχιών» εκ των οποίων 64 γυναίκες «επανεντάχθηκαν» στις οικογένειές τους.

Στο πρόγραμμα «επανένταξης» συμμετέχουν κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχίατροι και νομικοί και γίνεται διαβούλευση με τις οικογένειες, κατά την ίδια.

Αφού «ολοκληρωθεί το έργο της συμφιλίωσης των γυναικών και των οικογενειών τους κι έχουν αποκλειστεί οι παράγοντες κινδύνου», γίνεται παρακολούθηση των υποθέσεων, σύμφωνα με την Ιμπραήμ.

Οι ιορδανικές αρχές ενημέρωσαν την Αμνηστία ότι 85 γυναίκες έχουν τεθεί υπό διοικητική κράτηση μέσα στο 2019 για «σχέσεις εκτός γάμου», ενώ αρνήθηκαν πως γίνονται φυλακίσεις για αδικαιολόγητη «απουσία» γυναικών από τα σπίτια τους. Διευκρίνισαν πως συνολικά, υπό κράτηση τελούν 149 γυναίκες.

Η ΜΚΟ αντιτείνει όμως ότι τον Φεβρουάριο, στελέχη της συνάντησαν 22 Ιορδανές οι οποίες κρατούνται, χωρίς να τους έχουν «απαγγελθεί κατηγορίες», ούτε να έχει προηγηθεί οποιαδήποτε δικαστική «διαδικασία», στη μεγαλύτερη φυλακή της χώρας, τη Τζουαΐντα, διότι «εγκατέλειψαν» τα σπίτια τους ή για «σχέσεις εκτός γάμου». Οι κρατούμενες αυτές περίμεναν κάποιος άνδρας της οικογένειάς τους να καταβάλει χρηματική εγγύηση ώστε να αποφυλακιστούν υπό όρους.

Η πλειονότητά τους διαβεβαίωσε ότι εγκατέλειψε την οικογενειακή εστία για να σωθεί από ένα «βίαιο περιβάλλον».

Μια από αυτές αφηγήθηκε στην Αμνηστία πως «φυλακίστηκε όταν ο πατέρας της υπέβαλε καταγγελία στις αρχές πως είχε κλεφτεί με έναν άνδρα», ενώ εκείνη το «είχε σκάσει για να σωθεί από τη δική του κακομεταχείριση».

Τέσσερις γυναίκες είπαν ότι οδηγήθηκαν στη φυλακή όταν υγειονομικό προσωπικό «κάλεσε την αστυνομία διότι ήταν έγκυες εκτός γάμου», προσθέτει η ΜΚΟ.

Βάσει της ιορδανικής νομοθεσίας, οι γυναίκες κάτω των 30 χρειάζονται τη συναίνεση «άνδρα κηδεμόνα» τους για να παντρευτούν· οι «σχέσεις εκτός γάμου» αποτελούν ποινικό αδίκημα, που επισύρει τριετή φυλάκιση.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μετά τη θριαμβική του επιστροφή στη Μέση Ανατολή, χάρη στην αποχώρηση των Αμερικανών από τη Συρία, ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν ετοιμάζεται να ρίξει τις βάσεις για την εγκαθίδρυσή του και στην ήπειρο της Αφρικής, η οποία μέχρι σήμερα αποτελεί προνομιακό οικονομικό χώρο για τις ΗΠΑ και την Κίνα. Μία κίνηση που δεν μοιάζει απίθανη, δεδομένης της διπλωματικής προϊστορίας της Μόσχας με πολλά κράτη της αφρικανικής ηπείρου από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης.

Πρόσφατα μάλιστα, η εφημερίδα Moscow Times τιτλοφορούσε το πρωτοσέλιδό της «Η Ρωσία διαγράφει το χρέος της Αιθιοπίας», ίσο με 163 εκατ. δολάρια. Η μεγαλόψυχη τούτη κίνηση του Πούτιν ακολουθεί τις αντίστοιχες διαγραφές χρεών της Μοζαμβίκης, της Μαδαγασκάρης και της Τανζανίας. Χρέη που χρονολογούνται από την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης, και που η Μόσχα δεν είχε καμία ελπίδα να εισπράξει ποτέ.

Στις 22-23 Οκτωβρίου ο Πούτιν προήδρευσε στο πρώτο «Οικονομικό Συνέδριο και Φόρουμ Ρωσίας-Αφρικής» στο Σότσι, με παρόντες 47 ηγέτες κρατών, πλάι στον συμπροεδρεύοντά του, Αιγύπτιο ομόλογό του, Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι και πολλές χιλιάδες συμμετέχοντες, προκειμένου ο Πούτιν να αποδείξει, όπως τόνισε κι ο ίδιος πως η Ρωσία «έχει πολλά να δώσει στις αφρικανικές χώρες».

Ο Ρώσος πρόεδρος έδωσε μαχητικό τόνο στην παρέμβασή του, προειδοποιώντας για τον αυξανόμενο ανταγωνισμό των υπερδυνάμεων στη Μαύρη Ήπειρο και καταδίκασε τη Δύση για την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών της πηγών. Ο Πούτιν επεσήμανε πως η Ρωσία προβάλλει ως εταίρος στην Αφρική «χωρίς προαπαιτούμενα πολιτικής, ή άλλης φύσεως».

Ο Πούτιν, που ως πράκτορας της KGB στην τότε Ανατολική Γερμανία, θυμάται καλά πως η ΕΣΣΔ ήταν προνομιακός σύμμαχος του Νάσερ στην Αίγυπτο και κατόπιν του Μεγκίστου στην Αιθιοπία, σε συνέντευξή του στο πρακτορείο Tass υπογράμμισε πως «οι Δυτικοί χρησιμοποιούν τον οικονομικό έλεγχο για να ανακτήσουν, υπό νέα μορφή, την απολεσθείσα επιρροή και έλεγχο στις πρώην αποικίες τους και έχουν αποδυθεί σε μία κούρσα προκειμένου να βγάλουν το μέγιστο δυνατόν κέρδος και να εκμεταλλευθούν την αφρικανική ήπειρο», υποσχόμενος πως η Μόσχα θα αγκαλιάσει χωρίς επεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις τους τις χώρες της Αφρικής. Ο Πούτιν υποσχέθηκε στις αφρικανικές χώρες ότι δεν θα «συμμετάσχει στον νέο διαμελισμό» των αφρικανικών πόρων, αλλά πως είναι έτοιμος να συμμετέχει μέσα στην επόμενη 5ετία με «πολλά δισ. δολάρια» επενδύσεων και συνεργασιών στην Αφρική—χωρίς να διευκρινίζει πως θα βρει τα χρήματα για μία τέτοια φιλόδοξη «απόβαση».

Ο Πούτιν έστειλε για πρώτη φορά το πυρηνικό βομβαρδιστικό ΤU-160 στη Νότιο Αφρική για «φιλική επίσκεψη», ενώ έχει στο οικονομικό στόχαστρό του και τις χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής. Έτσι, στο Σότσι ήσαν παρούσες χώρες παραδοσιακά σύμμαχοι της Μόσχας, όπως η Ανγκόλα και η Αιθιοπία, αλλά μαζί τους συμμετείχαν και κράτη όπου η ρωσική επιρροή ήταν πάντοτε ασθενής, όπως η Νιγηρία, ή η Γκάνα.

Μέχρι σήμερα, η Μόσχα κινείται στο παρασκήνιο της κινεζικής επικράτειας στην Αφρική—το Πεκίνο από καιρού έχει ιδρύσει το «Φόρουμ Συνεργασίας Κίνας –Αφρικής» κι έχει επενδύσει δισ. δολάρια σε μεγάλα έργα και υποδομές. Οι εμπορικές σχέσεις της Ρωσίας στην αφρικανική ήπειρο το 2018 ανέρχονταν σε μόλις 20 δισ. δολάρια, δέκα φορές μικρότερες από αυτές της περιοχής με την Κίνα.

Στην πλειονότητά τους, οι εμπορικές αυτές σχέσεις αφορούν τις πωλήσεις όπλων: το διάστημα 2014-18 τα ρωσικά όπλα αποτελούσαν το 49% των αντίστοιχων εισαγωγών των χωρών στη βόρειο ζώνη της ηπείρου και το 28% στις χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής, σύμφωνα με το International Peace Research Institute της Στοκχόλμης.

Πλέον η Μόσχα επιδιώκει να διεισδύσει στην Αφρική σε οικονομικούς τομείς, όπου έχει το συγκριτικό πλεονέκτημα. Όχι πλέον μόνο όπλα, αλλά και πυρηνική ενέργεια και υδρογονάνθρακες και φυσικό αέριο», εξηγεί στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Γεβγκένι Κορεντιάσοφ του Ινστιτούτου Αφρικανικών Σπουδών στη Μόσχα και πρώην πρεσβευτής στη Μπουρκίνα Φάσο και το Μάλι. Επιπλέον, η Αφρική είναι μία σημαντική πηγή σε μεταλλεύματα, όπως το μαγγάνιο και το χρώμιο, τα οποία έχει ανάγκη.

Τα τελευταία χρόνια, η Ρωσία έχει κλείσει σημαντικές στρατιωτικές συμφωνίες με διάφορες αφρικανικές χώρες και πολλοί Ρώσοι ιδιώτες δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτό. Σύμφωνα με πολλά μέσα ενημέρωσης, στη Λιβύη Ρώσοι μισθοφόροι πολεμούν στο πλευρό του πολέμαρχου Χαλίφα Χάφταρ, ενώ στη Μοζαμβίκη Ρώσοι σύμβουλοι βοηθούν την κυβέρνηση της χώρας να αντιμετωπίσει τους τζιχαντιστές.

Μολαταύτα, για τους αναλυτές «η Ρωσία δεν είναι ΕΣΣΔ», όπως τόνισε ο Πολ Στρόνσκι του Carnegie Endowment for International Peace και δεν μπορεί να ανταγωνισθεί την Κίνα, «γιατί της λείπουν πόροι, αλλά και η ιδεολογία και η επιρροή των σοβιετικών προκατόχων της». Άρα, η επενδυτική απόβαση στην Αφρική αποτελεί φρούδα ελπίδα για τον Πούτιν. Μπορεί, αλλά ο «τσάρος» Πούτιν έχει αποδείξει ότι γνωρίζει πώς να εκμεταλλευθεί τα λάθη των άλλων και να ανακτήσει το κύρος και την επιρροή του.

Προέλευση: Businessinsider.it, AFP, Bloomberg.com

ΑΠΕ-ΜΠΕ