Η εθνική επέτειος της 28ης Οκτωβρίου 1940 είναι μια ημέρα που γράφτηκε μία από τις σημαντικότερες σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας, μία ημέρα γιορτής και χαράς για όλους τους Έλληνες.

Αποτελεί ένα γεγονός ηρωισμού απέναντι στις επεκτατικές βλέψεις των ξένων δυνάμεων και μας εμπνέει διαχρονικά στον καθημερινό αγώνα που δίνουμε.

Παράλληλα είναι μία γιορτή που περιέχει μηνύματα ομοψυχίας, αλληλεγγύης και ευγνωμοσύνης. Οφείλουμε να θυμηθούμε τις θυσίες των παλαιότερων γενεών για την εθνική ανεξαρτησία, να θυμηθούμε τους επώνυμους και ανώνυμους ήρωες που δημιούργησαν την εποποιία του 1940. Το ηχηρό «ΟΧΙ» του Ιωάννη μεταξά παραμένει επίκαιρο για την σημερινή ελληνική κοινωνία, που βιώνει δυσχερείς οικονομικές συνθήκες.

Η 28η Οκτωβρίου 1940 δεν πρέπει όμως να είναι για εμάς μονάχα μία αφορμή για να νιώσουμε υπερήφανοι για το παρελθόν μας, Είναι πάνω από όλα ένα ζωντανό και επίκαιρο μήνυμα αφύπνισης και κινητοποίησης της συλλογικής συνείδησης του λαού μας. Ένα μήνυμα κατάφασης στην ανθρωπιά, στην  ελευθερία και την δημοκρατία.

Εύχομαι Χρόνια Πολλά σε όλους, με υγεία και ελευθερία!!

Στέφανος Δριστάς

Αντιδήμαρχος Αλεξάνδρειας

«Πενήντα χρόνια μετά την γέννηση του Internet, τα πάντα είναι πλέον συνδεδεμένα και επομένως όλοι μας είμαστε υποψήφια θύματα μιας κυβερνοεπίθεσης», τόνισαν οι ομιλητές στο πλαίσιο της ενημερωτικής εκδήλωσης, που διοργάνωσαν από κοινού ο όμιλος MATRIX Insurance & Reinsurance Brokers και το διεθνές δικηγορικό γραφείο HFW με θέμα «CYBERSECURITY – Managing the Risk Onboard & Onshore».

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, την εκδήλωση άνοιξε με έναν σύντομο χαιρετισμό ο CEO του ομίλου MATRIX Δημήτρης Τσεσμετζόγλου, ο οποίος αναφέρθηκε στην ουσιαστική σημασία της ασφάλισης έναντι κινδύνων του κυβερνοχώρου για όλες τις επιχειρήσεις, ανεξάρτητα από μέγεθος και αντικείμενο δραστηριότητας.

Στο πλαίσιο της ομιλίας του, ο επικεφαλής των ασφαλίσεων κυβερνοχώρου της Howden, σε παγκόσμιο επίπεδο,  Σάϊ Σίμσκιν, τόνισε μεταξύ άλλων: «Είναι βέβαιο πως όλοι μας θα δεχτούμε κάποια επίθεση στο άμεσο ή στο πιο μακρινό μέλλον. Το ζήτημα είναι κατά πόσο είμαστε έτοιμοι να την αντιμετωπίσουμε. Η ασφάλιση κατά κινδύνων κυβερνοχώρου προϋποθέτει να έχουμε ενστερνιστεί το τρίπτυχο «Αποδοχή – Άμβλυνση – Αποφυγή» και μαζί με εξειδικευμένους, ικανούς και άρτια εκπαιδευμένους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές να προβούμε σε ενδελεχή εξέταση όλων των παραμέτρων που σε συνδυασμό το κατάλληλο ασφαλιστήριο συμβόλαιο θα ελαχιστοποιήσουν το μέγεθος – ποσοτικό και ποιοτικό – της ζημίας. Σε μια εποχή που στον κυβερνοχώρο είναι συνδεδεμένοι 4 δισεκατομμύρια χρήστες, διακινούνται κεφάλαια ύψους 4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, είναι διαθέσιμες περισσότερες από 25 εκατομμύρια εφαρμογές, περισσότερα από 25 δισεκατομμύρια ενσωματωμένα και “έξυπνα” συστήματα και μεταφέρονται πληροφορίες μεγέθους 50 τρισεκατομμυρίων GB, η ευθύνη όλων μας για τη σωστή χρήση και διαφύλαξη των δεδομένων που διαχειριζόμαστε είναι τεράστια».

Το “Internet of Things” έχει ως επακόλουθο το “Ιnsecurity of Things”, υπογράμμισε ο Shay Simkin και περιέγραψε γλαφυρά τον καθημερινό κίνδυνο που διατρέχουν πολίτες, επιχειρήσεις, οργανισμοί και δημόσιες αρχές από τους hackers: «Η Chrysler ανακάλεσε 1,4 εκ. οχήματα, όταν αποδείχθηκε ότι ήταν εφικτός ο απομακρυσμένος έλεγχος του συστήματος πλοήγησής τους. Παράλληλα, εκατομμύρια νοικοκυριά είναι ευάλωτα σε πλήθος επιθέσεων εξαιτίας αδυναμιών που βρέθηκαν σε απλές οικιακές συσκευές, μεταξύ των οποίων και η “έξυπνη πόρτα”, που ανοίγει απομακρυσμένα και χωρίς κωδικό πρόσβασης. Μεγάλο βαθμό επικινδυνότητας παρουσιάζουν και πολλές ιατρικές συσκευές και εξοπλισμός, συμπεριλαμβανομένων των ακτινολογικών μηχανημάτων. Παράλληλα οι smart TVs -εκατοντάδες εκατομμύρια έξυπνες τηλεοράσεις είναι συνδεδεμένες σήμερα στο διαδίκτυο- αποτελούν πύλη για εξαπάτηση, υποκλοπή δεδομένων, ακόμη και για εκβίαση, σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε η Synmatech.» Ο κ. Σίμσκιν παρουσίασε τις τέσσερεις κατηγορίες επιθέσεων, οι οποίες από πλευράς επικινδυνότητας ξεκινούν από εφήβους και νεαρούς hackers που δοκιμάζουν τις ικανότητές τους και φτάνουν μέχρι το οργανωμένο έγκλημα και τις παρακρατικές οργανώσεις, ενώ κατέταξε τους κινδύνους που απειλούν μια επιχείρηση σε εξωγενείς (hackers, ιούς, εκβίαση και λύτρα, κυβερνοέγκλημα κ.ο.κ.) και ενδογενείς (αμέλεια υπαλλήλων, φορητές συσκευές, σκιώδες ΙΤ, άγνοια κινδύνου και έλλειψη εκπαίδευσης, κακόβουλοι εργαζόμενοι κ.ο.κ.). Κλείνοντας ο κ. Σίμσκιν αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα της ασφάλισης κατά κινδύνων του κυβερνοχώρου και στην ουσιώδη σημασία της επιλογής εξειδικευμένου διαμεσολαβητή.

Ναυτιλία

Στο εξειδικευμένο πεδίο της ασφάλισης έναντι κινδύνων του κυβερνοχώρου για τη ναυτιλία αναφέρθηκε η Ηλέκτρα Παναγιωτοπούλου, Partner HFW, υπενθυμίζοντας στους παρευρισκόμενους εκπροσώπους του εφοπλιστικού κλάδου ότι σύμφωνα με απόφαση του ΙΜΟ (International Maritime Organization) όλοι οι πλοιοκτήτες και οι διαχειριστές στόλων θα πρέπει μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2021 να έχουν μεριμνήσει ώστε να υπάρχει στους κανόνες ασφαλείας των πλοίων τους (SMS) πρόβλεψη σχετική με την διαχείριση των Κυβερνοκινδύνων. Σύμφωνα με την κυρία Παναγιωτοπούλου, κατά τα τελευταία χρόνια η ναυτιλία κλήθηκε να αντιμετωπίσει ένα πλήθος περιστατικών κυβερνοεπιθέσεων, που είτε αφορούσαν εκτροπή πληρωμών, hacking λογιστικών και τραπεζικών συστημάτων, υποκλοπή προσωπικών ή/και ευαίσθητων δεδομένων με απώτερο σκοπό την εκβίαση ή το σαμποτάζ, καθώς και τεράστια διατάραξη της λειτουργίας δύο εκ των μεγαλυτέρων μεταφορικών εταιριών και ενός από τους κορυφαίους ναυλομεσίτες. Η κυρία Παναγιωτοπούλου μίλησε για την αναγκαιότητα της κατανόησης των βασικών ζητημάτων που αφορούν στην κυβερνοασφάλεια εν πλω και στην υιοθέτηση μιας προσέγγισης που θα βοηθήσει στην αναγνώριση και ανταπόκριση στις κυβερνοεπιθέσεις, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων ότι: «Η κυβερνοασφάλεια δεν είναι απλώς ζήτημα του τμήματος ΙΤ, αλλά αποτελεί έναν λειτουργικό κίνδυνο, που δεν πυροδοτείται μόνον από επιθέσεις και hackers, αλλά και λόγω αμέλειας ή ατυχήματος. Επομένως είναι σημαντική η ενημέρωση και εκπαίδευση όλων των εμπλεκομένων μερών, ο σχεδιασμός, που θα εξασφαλίσει ετοιμότητα στην αντιμετώπιση και διαχείριση μιας κρίσης, η αξιολόγηση της ανθεκτικότητας των υπεργολάβων και προμηθευτών και η συνεχής και ενδελεχής επανεξέταση και δέουσα επιμέλεια σε ό,τι αφορά στην αξιοπλοΐα ενός σκάφους.»

 Από την ίδια αναφέρθηκε ακόμη ότι, ότι τα κλασικά ασφαλιστήρια που αφορούν είτε στο Ηull & Machinery είτε στην ασφάλιση αστικής ευθύνης (Protection & Indemnity) μπορεί να εξαιρούν ή ασφαλίζουν συμπληρωματικά και με υψηλό κόστος τις ζημίες που μπορεί να προκληθούν από κυβερνοκινδύνους και επισήμανε ότι, είναι απαραίτητο να ελέγχεται κατά πόσο οποιοδήποτε ασφαλιστήριο τυχόν καλύπτει τέτοιους κινδύνους, καλύπτει επίσης τα συχνά σημαντικά έξοδα άμεσης ανταπόκρισης (forensics, δημοσίων σχέσεων και διαχείρισης κρίσης), η διακοπή εργασιών και η αστική ευθύνη. Κλείνοντας την εισήγησή της, η κυρία Παναγιωτοπούλου τόνισε ότι οι κυβερνοκίνδυνοι πλέον αφορούν και το θέμα  διαχείρισης και προστασίας των προσωπικών δεδομένων, όπως αναφέρεται ρητά από την ισχύουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Ο Δημήτρης Βάσσος, Partner HFW, έκλεισε την εκδήλωση υπογραμμίζοντας την αναγκαιότητα επανεκτίμησης των συστημάτων ασφαλείας για την αντιμετώπιση κινδύνων κυβερνοχώρου, του Safety Management System των διαχειριστριών εταιρειών σε σχέση με αυτούς τους κινδύνους καθώς και την έγκαιρη πρόληψη νομικών ζητημάτων που θα προέκυπταν από κυβερνοεπιθέσεις. Επιπλέον αναφέρθηκε στην δυνατότητα ασφάλισης κατά κινδύνων του κυβερνοχώρου, τόσο στη στεριά, όσο και στη θάλασσα όχι μόνον ως όχημα κάλυψης της οικονομικής ζημίας, αλλά και ως διαθέσιμο μέσο άμεσης διαχείρισης του συμβάντος.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η αντιπολίτευση είναι πολύ σημαντική για τη δημοκρατία… Τόσο σημαντική, που χωρίς την πρώτη δεν υπάρχει η δεύτερη. Στην Ελλάδα ευτυχώς υπάρχει δημοκρατία, αλλά είναι άλλο να υπάρχει κάτι και άλλο να λειτουργεί. Για να λειτουργεί η δημοκρατία μας, η αντιπολίτευση πρέπει να ασκείται.

Στη χώρα μας, λοιπόν, από τις εκλογές και μετά, δεν ασκείται αντιπολίτευση. Επί της ουσίας, η νέα κυβέρνηση δεν ελέγχεται από κανέναν. Σε ό,τι αφορά τα μικρά κόμματα, το ΚΚΕ ως γνωστόν δεν κάνει αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, κάνει αντίσταση στην πραγματικότητα· η Ελληνική Λύση είναι πολύ γραφική για να ασκήσει κανονικό πολιτικό έλεγχο, αφού κινείται ανάμεσα στο «η ΝΔ μας αντιγράφει» και την αποχώρηση από το Κοινοβούλιο· όσο για το ΜΕΡΑ25, δεν είναι παρά ένα βιβλίο που μαζί με ταινία, έγινε και κόμμα: όσο θεσμικό κι αν προσπαθεί να παρουσιαστεί, ως καθαρά προσωποπαγές φέρει το χαρακτήρα του αρχηγού του, για αυτό και είναι ολόκληρο η προσωπική του ατζέντα.

Στα μεγαλύτερα, το ΚΙΝΑΛ αυτούς τους τρεις μήνες είναι σαν να μην υπάρχει, απλά. Αν ήταν άνθρωπος θα τον ψάχναμε στα τηλέφωνα να δούμε αν ζει ή αν πέθανε. Και στο τέλος, η αξιωματική αντιπολίτευση: Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει όλο και περισσότερο σαφές πως, όταν δεν είναι στο πεζοδρόμιο, απλά δεν μπορεί…

Εφόσον πια το πεζοδρόμιο είναι για αυτόν καμένο χαρτί, Θα περίμενε κανείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, έχοντας την αριστερή αντίδραση στο αίμα του, θα έβρισκε τους λόγους για να είναι ένας αντιπολιτευτικός καταπέλτης μέσα στη Βουλή. Αλλά, όχι. Τώρα έχει στο αίμα του και λίγο από τη γλύκα της εξουσίας, οπότε ο ηγέτης του έχει βγει στη γύρα για να μαζέψει νέα μέλη, την ώρα που τα στελέχη λένε όπου σταθούν «δεν ήμασταν έτοιμοι να κυβερνήσουμε», υπονοώντας ότι την επόμενη φορά θα είναι.

Αλλά δεν είναι μόνο η εσωστρέφεια το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ ως προς τον αντιπολιτευτικό του ρόλο. Το πρόβλημά του είναι πως αν δεν ανέβει στα τρακτέρ ή δεν κάνει πορείες στους δρόμους, δεν έχει πραγματική πρόταση. Αυτά τα «η ακροδεξιά κάνει κουμάντο στη κυβέρνηση» και «ο νεοφιλελευθερισμός δεν θα περάσει», αν έχουν κάποιο νόημα, είναι για κόμματα διαμαρτυρίας. Όταν υποτίθεται ότι βρίσκεσαι στον προθάλαμο να (ξανα)κυβερνήσεις, χρειάζεσαι και συναινέσεις, τις οποίες τις βρίσκεις στην κοινωνία όταν είσαι πιο θεσμικός, πιο μετριοπαθής.

Ε, η μετριοπαθής αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ είναι να εξεγείρεται όποτε κάνει τη δουλειά της η αστυνομία. Όχι όποτε δεν την κάνει καλά… Όποτε την κάνει γενικώς. Σε ένα γενικό πλαίσιο, δεν είναι ακριβώς κακό να έχει κανείς στο μικροσκόπιο την αστυνομία και μέσω αυτής να ασκεί αυστηρό έλεγχο στην εξουσία. Κακό είναι να είναι ισοπεδωτικός, κάνοντας πρακτικά αντιπολίτευση στη νομιμότητα. Κι αν πρέπει να ζήσουμε με αυτό, αφού η αλλεργία στη νομιμότητα είναι συστατικό στοιχείο της συριζαϊκής ιδεολογίας, δεν ισχύει το ίδιο για ένα σωρό άλλα πράγματα. Με άλλα λόγια, η κυβερνητική πολιτική δεν είναι μόνο η τήρηση της έννομης τάξης. Έχει πολλές άλλες πτυχές τις οποίες κάποιος πρέπει να ελέγχει.

Είναι λες και 4,5 χρόνια δεν ήταν αρκετά για να καταλάβουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ πώς λειτουργεί η δημόσια διοίκηση, ώστε να μπορούν να κάνουν μία κανονική πολιτική παρέμβαση στο κυβερνητικό έργο. Από τις 800 σελίδες του νέου αναπτυξιακού νόμου, λ.χ., μόνο για τους μεγαλοεργολάβους και το νεοφιλελευθερισμό έχουν να πουν. Αν κάποιος πολίτης δεν είναι αριστερός και περιμένει να βγάλει τα συμπεράσματά του από το δημόσιο διάλογο, λογικά θα θεωρήσει πως πρόκειται για 800 σελίδες τελειότητας.

Βλέποντας αυτά ο ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ, για ποιο λόγο ακριβώς να γίνει μέλος του κόμματος; Για να ακούει τον Α. Τσίπρα να λέει στα κομματικά συνέδρια «δεν καταλάβατε τι ψηφίσατε» και μετά να ψηφίζουν όλοι μαζί ό,τι θέλει ο αρχηγός; Όταν άνοιξε η ηλεκτρονική πλατφόρμα iSYRIZA, το κόμμα έβαλε στόχο την εγγραφή 178.000 νέων μελών. Λίγες μέρες μετά, ο στόχος έγινε 100.000. Μία εβδομάδα μετά, έπεσε στις 70.000 και έτσι όπως πάει, το επόμενο συνέδριο θα μπορεί να γίνει και στην ταράτσα της Κουμουνδούρου.

Αυτά είναι μεν προβλήματα ενός κόμματος που κόντεψε να διαλύσει τη χώρα, αλλά παράλληλα η ίδια αυτή χώρα χρειάζεται και αντιπολίτευση. Και επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ κάθε μέρα που περνά επιβεβαιώνει ότι δεν θα πάψει ποτέ να είναι… ΣΥΡΙΖΑ – ακόμα και ως κυβέρνηση, άλλωστε, δεν έπαψε ποτέ να είναι εκείνο το πορτοκαλί ΚΚΕ του 4% –, μόνο στη νεκρανάσταση του ΚΙΝΑΛ μπορούμε να ελπίζουμε για ένα δεύτερο σοβαρό κόμμα. Ένα μόνο, δυστυχώς, δεν είναι αρκετό…