Είναι σαφές –κι ας μην αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις- ότι το κορυφαίο ζήτημα που έχει ν’ αντιμετωπίσει η κυβέρνηση είναι το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό. Κι όχι μόνο κορυφαίο μα και σύνθετο. Κάτι που φαίνεται από τις αντιδράσεις που προκαλούν στις τοπικές κοινωνίες οι μεταφορές που επιχειρούνται για αποσυμφόρηση των νησιών.

Δεν ξέρω, με ποιον τρόπο η κυβέρνηση μπορεί να χειριστεί το θέμα. Ξέρετε κάτι; Η κοινωνία πίστευε ότι δεν θα έχουμε μαντήλες στους δρόμους ή θα έχουμε λιγότερες. Και βλέπει να φτιάχνεται ένα hot spot στο διπλανό στρατόπεδο. Με διάφορους περίεργους να ξεσηκώνουν τον κοσμάκη…

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρουμε πόσους χωράει η Ελλάδα. Μια άλλη αλήθεια είναι ότι πολλοί εξ αυτών θα αφομοιωθούν και θα προσφέρουν και στην οικονομία και στην κοινωνία. Όπως έγινε και με τους Αλβανούς. Όμως, τι γίνεται μέχρι τότε; Που όσοι ζουν δίπλα ή πέριξ των hot spots είναι υποχρεωμένοι να περάσουν τουλάχιστον μία δεκαετία με την ανησυχία, τον φόβο, την αμφισβήτηση των αξιών τους, την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής τους; Πώς τους κουμαντάρει αυτούς τους συμπατριώτες μας η κυβέρνηση;

Αλήθειες υπάρχουν πολλές. Μια από αυτές «λέει» ότι η κυβέρνηση δεν ήταν προετοιμασμένη για την έξαρση του φαινομένου. Κι αιφνιδιάστηκε! Τόσο σε πολιτικό όσο και σε διαχειριστικό επίπεδο. Μια άλλη αλήθεια είναι ότι βρίσκεται ακάλυπτη από τους Περιφερειάρχες και τους Δημάρχους ανά την επικράτεια. Οι οποίοι δεν δείχνουν να στηρίζουν τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς παρά την στενή ιδεολογική τους (στην πλειοψηφία) σχέση. Τέλος, μια άλλη αλήθεια είναι ότι η ρητορική της Νέας Δημοκρατίας από την αντιπολίτευση «πλήττει» την σημερινή της εικόνα που αδυνατεί ν’  αντιμετωπίσει ρεαλιστικά την κατάσταση που διαμορφώθηκε από το καλοκαίρι με τις αυξανόμενες ροές μεταναστών και προσφύγων που έφταναν στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου.

Βεβαίως, από αλήθειες  άλλο τίποτα. Ας μη ξεχνάμε, επί παραδείγματι, την κουταμάρα του Χρυσοχοΐδη.  Που πήγε στη Μόρια και διαπίστωσε ότι περίπου όλα εκεί … είναι τέλεια. Προφανώς το έκανε για λόγους πολιτικής μεγαθυμίας προς τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όταν έχεις να κάνεις με τους απόλυτους διαστρεβλωτές της πραγματικότητας, καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς… Χώρια που έστειλε λάθος μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση και περιόριζε το πρόβλημα στον ρόλο και τη δράση της Αστυνομίας, ή το μέγιστο στην προστασία των συνόρων. Όμως, η αστυνόμευση (όπως αποδεικνύεται πια) είναι ΜΟΝΟ το ελάχιστο και το πιο εύκολο του προβλήματος. Τα μείζονα είναι άλλα.  Είναι οι  σχέσεις με την Τουρκία. Είναι η βουβαμάρα της Ευρώπης. Είναι η νομική μας πολυπλοκότητα. Είναι η γραφειοκρατία μας. Είναι η ασυδοσία με την οποία διαφυλάσσονται οι ΜΚΟ. Εξ ου και ο Χρυσοχοΐδης έκανε μέγιστη κουταμάρα.

Μια άλλη αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση δεν έδειξε τα ίδια αντανακλαστικά που έδειξε σε άλλους τομείς. Άργησε να κατανοήσει ή να προσαρμοστεί στα δεδομένα και να καταρτίσει ένα οργανωμένο σχέδιο σαν τον νόμο που ψήφισε την περασμένη Παρασκευή.

Άρα τώρα χρειάζεται εφαρμογή αυτού του νόμου. Δηλαδή να γίνει άμεσος διαχωρισμός
των προσφύγων από τους μετανάστες, παραχώρηση ασύλου σε όσους πρέπει και επαναπροώθηση των άλλων στις πατρίδες τους.  Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα στείλει η κυβέρνηση το μήνυμα ότι η χώρα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι…

Κάτι τελευταίο προς τους υπουργούς της κυβέρνησης και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. Έχουμε εμπεδώσει όλοι τι κάνει ο Ερντογάν και τι δεν κάνουν οι Ευρωπαίοι. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Σουλτάνος κάνει πόλεμο σε Ελλάδα και Ευρώπη κι η Ευρώπη πετά το μπαλάκι στην Ελλάδα! Όμως ας σταματήσουν πια την καραμέλα των καταγγελιών. Τώρα έχουν σειρά τα έργα. Ή μπορείς να πιέσεις ν’ αναλάβουν οι Ευρωπαίοι τις ευθύνες τους ή δεν μπορείς. Ή αποδέχεσαι (γεγονός αδιανόητο που έκανε κι ο ΣΥΡΙΖΑ) τον εγκλωβισμό όσων καταφτάνουν στα νησιά ή κάνεις αυτό που πρέπει. «Επανάσταση» μέσα στην Ευρώπη. Με άμεση απαίτηση το ξεκαθάρισμα της στάσης της απέναντι στην Άγκυρα. Δεν μπορεί η οικονομία, επί παραδείγματι, της Γερμανίας και διαφόρων βιομηχανιών της να επενδύουν συστηματικά στην Τουρκία την ώρα που η Τουρκία αποτελεί τον μεγαλύτερο ταραξία, αμφισβητεί συνθήκες, νόμους και διεθνές δίκαιο.

Α, κι ενημερώσεις! Πολλές ενημερώσεις των τοπικών κοινωνιών…

Το σκάφος Voyager 2 (Ταξιδευτής) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA) έχει γίνει πλέον το δεύτερο ανθρώπινο κατασκεύασμα που ταξιδεύει στην αχανή περιοχή του γαλαξία ανάμεσα στα άστρα, στο μεσοαστρικό διάστημα, όπως επιβεβαίωσαν οι επιστήμονες. Είχε προηγηθεί το Voyager 1, που είχε «δραπετεύσει» από την ηλιακή επικράτεια στις 25 Αυγούστου 2012.

Η έξοδος του Voyager 2 στο διαστρικό ή μεσοαστρικό χώρο εκτιμάται ότι είχε συμβεί στις 5 Νοεμβρίου 2018. Τώρα οι επιστήμονες -μεταξύ των οποίων και ο Σταμάτης Κριμιζής και ο συνεργάτης του στην Ακαδημία Αθηνών Κωνσταντίνος Διαλυνάς- όχι μόνο επιβεβαίωσαν το ιστορικό γεγονός, αλλά και έδωσαν στη δημοσιότητα τα πρώτα στοιχεία που έστειλε το σκάφος, καθώς διήλθε την ηλιόπαυση, το εξωτερικό όριο όπου σταματούν τα φορτισμένα σωματίδια του ηλιακού «ανέμου», ο οποίος «φυσάει» με πολύ μεγάλη ταχύτητα έως εκεί πού φθάνουν τα σύνορα της λεγόμενης ηλιόσφαιρας (η βαρυτική επίδραση του Ήλιου εκτείνεται αρκετά πέρα από την ηλιόπαυση, έως τουλάχιστον το Νέφος Όορτ).

Τα δύο δίδυμα σκάφη είχαν εκτοξευθεί το 1977 σε διάστημα λίγων εβδομάδων το ένα από το άλλο, ακολουθώντας διαφορετικές τροχιές, γι’ αυτό αν και το «Βόγιατζερ 2» είχε ελαφρώς προηγηθεί, βγήκε με καθυστέρηση από το ηλιακό μας σύστημα. Μια βλάβη στον ανιχνευτή πλάσματος του «Βόγιατζερ 1» το 1980 είχε ως συνέπεια να μην καταστεί δυνατό να συλλεχθούν άμεσα ακριβή δεδομένα κατά τη μετάβαση στο μεσοαστρικό διάστημα. Κάτι ευτυχώς που δεν συνέβη στην περίπτωση του «Βόγιατζερ 2», από το οποίο πλέον υπάρχουν τα πρώτα στοιχεία στα χέρια των επιστημόνων για τη διάσχιση της ηλιόπαυσης.

Τα δεδομένα αυτά δείχνουν ομοιότητες αλλά και διαφορές με όσα στοιχεία είχε στείλει το «Βόγιατζερ 1», μερικές από τις οποίες ίσως οφείλονται στη μεταβαλλόμενη δραστηριότητα του Ήλιου, ενώ άλλες πιθανώς σχετίζονται με τις διαφορετικές τροχιές των δύο σκαφών. Μεταξύ άλλων, τα νέα στοιχεία δείχνουν μια πιο λεπτή και ομαλή συνοριακή περιοχή της ηλιόσφαιρας, με ένα ισχυρότερο μεσοαστρικό μαγνητικό πεδίο πέραν από αυτήν.

Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, την Ελλάδα, την Ελβετία και την Αργεντινή, έκαναν πέντε σχετικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό αστρονομίας “Nature Astronomy”. Επικεφαλής της μίας από τις πέντε μελέτες του Voyager 2 είναι ο ακαδημαϊκός καθηγητής Σταμάτης Κριμιζής, επικεφαλής του Γραφείου Διαστημικής Έρευνας και Τεχνολογίας της Ακαδημίας Αθηνών και εδώ και πολλά χρόνια συνεργάτης του Εργαστηρίου Εφαρμοσμένης Φυσικής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς των ΗΠΑ, ενώ συμμετέχει και ο Κωνσταντίνος Διαλυνάς, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο ίδιο Γραφείο.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν μια χαρακτηριστική αύξηση στην πυκνότητα του πλάσματος, κάτι που επιβεβαιώνει ότι το «Βόγιατζερ 2» βγήκε από το καυτό και χαμηλότερης πυκνότητας πλάσμα του ηλιακού ανέμου και εισήλθε στο ψυχρό και μεγαλύτερης πυκνότητας πλάσμα του μεσοαστρικού/γαλαξιακού χώρου.

Τα δύο είδη πλάσματος -το ηλιακό και το μεσοαστρικό- έχουν διαφορετικές συνθέσεις, πυκνότητες, θερμοκρασίες και μαγνητικά πεδία διαφορετικής προέλευσης, συνεπώς δεν αλληλεπιδρούν ελεύθερα, αλλά διαχωρίζονται από ένα σύνορο. Όπως έγινε αντιληπτό, δεν ισχύει η επικρατούσα έως τώρα θεωρία ότι υπάρχει μια σταδιακή μετάβαση από την ηλιακή επικράτεια στο μεσοαστρικό διάστημα, καθώς φαίνεται ότι υπάρχει ένα διακριτό σύνορο στην άκρη της ηλιόσφαιρας, τη σχήματος φυσαλίδας περιοχή όπου φθάνει ο ηλιακός άνεμος των σωματιδίων.

Σύμφωνα με μια από τις πέντε μελέτες, η μετάβαση μέσω της ηλιόπαυσης έγινε σε λιγότερο από μια μέρα, ενώ μια άλλη μελέτη βρήκε ένα ενδιάμεσο στρώμα ανάμεσα στην ηλιόπαυση και στο μεσοαστρικό διάστημα, δηλαδή στο σύνορο όπου ο ηλιακός άνεμος συναντά τον μεσοαστρικό άνεμο (τα σωματίδια κοσμικής ακτινοβολίας γαλαξιακής προέλευσης), κάτι που δεν είχε ανιχνεύσει το «Βόγιατζερ 1».

Σε κάθε περίπτωση, παραμένουν ακόμη αναπάντητα ερωτήματα σχετικά τις ιδιότητες του μεσοαστρικού διαστήματος, που ελπίζεται να απαντηθούν όσο το «Βόγιατζερ 2» ταξιδεύει πιο μακριά.

Η είσοδος του σκάφους Voyager 2 στο μεσοαστρικό χώρο συνέβη σε απόσταση 119,7 αστρονομικών μονάδων από τον πλανήτη μας, δηλαδή σχεδόν 120 φορές την απόσταση Γης-Ήλιου, πιο κοντά από ό,τι είχε συμβεί με το «Voyager 1» (σε απόσταση 122,6 αστρονομικών μονάδων), το οποίο πλέον έχει φθάσει σε απόσταση περίπου 146 αστρονομικών μονάδων.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα δύο «Βόγιατζερ» θα ζήσουν περισσότερο και από τη Γη, ταξιδεύοντας στον γαλαξία μας για τουλάχιστον πέντε δισεκατομμύρια χρόνια. Βέβαια πολύ νωρίτερα, ίσως μετά από μια δεκαετία, θα πάψουν να στέλνουν στοιχεία. Προς το παρόν, είναι αβέβαιο πότε θα υπάρξει μια νέα διαστημική αποστολή που θα ακολουθήσει τα χνάρια των «Ταξιδευτών» στο αχανές μεσοαστρικό διάστημα.

Σύνδεσμοι για τις επιστημονικές δημοσιεύσεις:

https://www.nature.com/articles/s41550-019-0928-3

https://www.nature.com/articles/s41550-019-0929-2

https://www.nature.com/articles/s41550-019-0918-5

https://www.nature.com/articles/s41550-019-0920-y

https://www.nature.com/articles/s41550-019-0927-4 (με ελληνική συμμετοχή)

ΑΠΕ-ΜΠΕ