στο πλαίσιο προετοιμασίας, θα πραγματοποιηθεί φιλικός αγώνας μεταξύ των ομάδων Γ. Α. Σ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ και Μέγα Αλέξανδρου Γιαννιτσών.
Η παρουσία του φίλαθλου κοινού θα βοηθήσει για ένα δυνατό “ξεκίνημα” τις αθλήτριές μας.
Είσοδος ελεύθερη.
Είπαμε… φέτος όλοι Γ.Α.Σ.
με τρόπους διαφορετικούς με έμφαση στην καινοτομία , αλλά πάντοτε με σεβασμό και υπευθυνότητα.
Με γνώμονα λοιπόν τα παραπάνω ξεκινούμε και φέτος την Κυριακή 13 Οκτώβρη και ώρα 18:00 στο χώρο του 3ου Δημοτικού σχολείου Αλεξάνδρειας, την νέα μας χορευτική χρονιά με νέες ιδέες, συνεργασίες και δράσεις που έρχονται να προστεθούν και να συμπληρώσουν την μέχρι σήμερα δοκιμασμένη και πετυχημένη σύνθεση και συνταγή μας!
Σας περιμένουμε όλους! Εγγραφές για όλους δωρεάν!
Το βιβλίο του Γιώργου Μαυρίδη με τίτλο «Και όμως …νικήσαμε» (εκδόσεις Στοχαστής), παρουσιάζεται την Τετάρτη 2 Οκτωβρίου, ώρα 19.00’, στον πολυχώρο Μαλλιάρης-Παιδεία «Ανατόλια» (Δ.Γούναρη 39, Καμάρα).
Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
Στέφανος Δημητρίου, αναπληρωτής καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας και ιστορίας του Πάντειου Πανεπιστημίου Αθηνών,
Αντώνης Σαχπεκίδης, κλασικός φιλόλογος-συγγραφέας,
Άκης Αναστασίου, φυσικός,
Χρήστος Γιαννούλης, βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης
και ο συγγραφέας.
Συντονίζει ο δημοσιογράφος, ιστορικός Σπύρος Κουζινόπουλος.
Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Πολλές είναι οι ψηφίδες που στοιχειοθετούν ως άμεσες διαγνωστικές πηγές την κιβωτό της μνήμης του λαού μας στις δεκαετίες που ακολούθησαν το έπος του 1940. Και είναι -ευτυχώς- αρκετές οι μαρτυρίες των άμεσα συμμετεχόντων στα γεγονότα που, όπως οι αγωνιστές του 1821, μας άφησαν και αφήνουν ιερή μνήμη και παρακαταθήκη “τις διηγήσεις τους για τα συμβάντα της ελληνικής φυλής”, όπως θα έλεγε ο κορυφαίος του Αγώνα Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.
Σε αυτό το πλαίσιο και τηρουμένων -πάντοτε- των αναλογιών, εντάσσεται και το βιβλίο του Γιώργου I. Μαυρίδη, Και όμως… Νικήσαμε, που είναι μια πυκνή, μεστή μαρτυρία, που με αδρό τρόπο αποτυπώνει την εποποιία του Εαμικού Κινήματος, και των όσων ακολούθησαν, μέσα από την προσωπική πορεία-στάση ζωής της οικογένειας του αφηγητή, που αυστηρά, σχεδόν εμμονικά, στέκεται στην καταγραφή των γεγονότων.
Το βιβλίο του Γιώργου Μαυρίδη, κυκλοφορώντας σε μια χαλεπή-τραγική για τον λαό μας περίοδο, έρχεται να σταθεί αρωγός στα βάσανα και τη θλίψη του, καθώς αποτυπώνει με τον πιο ειλικρινή και λιτό τρόπο τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των απλών Ελλήνων, το πνεύμα της Αντίστασης, όλων όσοι διαχρονικά εμπνεόμενοι από τα ιδανικά του Δημοκρατικού Πατριωτισμού, αντιστάθηκαν και αντιστέκονται στην ανηθικότητα του πεπρωμένου, παραμένοντας όρθιοι, παρ’ όλα αυτά.
Αυτή τη βαθιά πίστη στη ζωή, τη δημιουργία και την ελευθερία, αποτυπώνει και η μαρτυρία αυτή, που ολοκληρώνοντας έναν κύκλο ζωής καταλήγει: “Μετά από τριάντα χρόνια αγώνα ζωής ή θανάτου, οι διώκτες μας και το φασιστικό καθεστώς που μας κυνήγησε δεν μπορούσε πλέον να μας βλάψει: Τους είχαμε νικήσει!”
Γι’ αυτό και όχι μόνο αξίζει, αλλά και πρέπει να διαβαστεί ως άμεση πηγή και αυθεντική ιστορική μαρτυρία που δικαιωματικά αποτελεί μέρος της ιστορίας της πατρίδας μας.
Ο συγγραφέας
Ο Γ.Ι. Μαυρίδης γεννήθηκε στην Καλλίπολη του Νόμου Πέλλας το 1937 από γονείς πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη. Σπούδασε ιατρική στο Α.Π.Θ. και πήρε την ειδικότητα του παιδίατρου. Διορίστηκε στο ΠΙΚΠΑ Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια στο Κ.Υ. Διαβατών ως διευθυντής, απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκε το 2004. Είναι παντρεμένος με τη φιλόλογο Γεωργία Βουκάλη και έχουν μια κόρη την Ιωάννα. Ζει μόνιμα στη Θεσσαλονίκη.
Υλικά
½ κιλό ρίζι καρολίνα πλυμένο
1.5 λίτρο νερό
500 γρ. φύλλο κρούστας
300 γρ. καρύδια
250 γρ. σταφίδες μαύρες Αιγιάλειας
1 ποτήρι κρασιού ξινόμαυρο
1 κ.σ. κανέλα Κευλάνης σε σκόνη
700 γρ. ζάχαρη λευκή κρυσταλλική
300 ml ελαιόλαδο
Τρόπος παρασκευής
Από το βράδυ βάζουμε τις σταφίδες σε ένα μπολάκι και ρίχνουμε κρασί ξινόμαυρο και το πρωί τις σουρώνουμε.
Σε κατσαρόλα βάζουμε νερό να βράσει και ρίχνουμε το ρύζι αφού το πλύνουμε. Αφήνουμε να βράσει καλά μέχρι να απορροφήσει όλο το νερό.
Βάζουμε το ρύζι σε μια πιατέλα το αφήνουμε να κρυώσει και το χωρίζουμε σε τρία ίσα μέρη.
Σε μια μπασίνα ανακατεύουμε τη ζάχαρη, την κανέλα τα καρύδια και τις σταφίδες και χωρίζουμε σε 4 ίσα μέρη.
Λαδώνουμε ένα ταψί ολόγυρα.
Στρώνουμε 5 φύλλα από το φύλλο κρούστας αφού τα περάσουμε με πινέλο που έχουμε βουτήξει σε ελαιόλαδο.
Ρίχνουμε από πάνω το ένα μέρος ρυζιού και πασπαλίζουμε με ένα μέρος του μίγματος ζάχαρης.
Σκεπάζουμε με 2 φύλλα κρούστας λαδωμένα απλώνοντας το δεύτερο μέρος ρυζιού πασπαλίζοντας με ένα μέρος του μίγματος ζάχαρης. Επαναλαμβάνουμε καλύπτοντας την επιφάνεια με 2 φύλλα κρούστας με το υπόλοιπο του ρυζιού και του μίγματος και τέλος καλύπτουμε με τα τελευταία 2-3 φύλλα λαδωμένα και πασπαλίζουμε με το μίγμα της ζάχαρης που απέμεινε.
Ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180ο C για 50 λεπτά.
Aφήνουμε να κρυώσει και κόβουμε την ριζόπιτα σε κομμάτια μπακλαβαδωτά ή ορθογώνια.
Στη συγκεκριμένη έρευνα, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Journal of Environemental Science and Technology», διαπιστώθηκε ότι, όταν βάζουμε ένα πλαστικό φακελάκι τσαγιού σε μια κούπα με σχεδόν βρασμένο νερό (95 βαθμούς Κελσίου), απελευθερώνονται περίπου 11,6 δισεκατομμύρια μικροπλαστικά σωματίδια και 3,1 δισεκατομμύρια νανοπλαστικά σωματίδια στην κούπα.
Το ανησυχητικό είναι ότι οι ποσότητες αυτές είναι πολύ μεγαλύτερες από τις ετήσιες εκτιμώμενες ποσότητες μικροπλαστικών και νανοπλαστικών σωματιδίων που καταναλώνει ένας άνθρωπος. Συγκεκριμένα, υπολογίζεται ότι ένας μέσος άνθρωπος τρώει περίπου 50.000 μικροπλαστικά σωματίδια τον χρόνο και εισπνέει αντίστοιχη ποσότητα.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ στο Μόντρεαλ του Καναδα μελέτησαν τέσσερις διαφορετικούς τύπους από φακελάκια τσαγιού από διάφορα καφέ στο Μόντρεαλ, τα άνοιξαν, τα έβρεξαν και στη συνέχεια τα βύθισαν σε σχεδόν βρασμένο νερό για πέντε λεπτά πριν τα αναλύσουν με ηλεκτρονικά μικροσκόπια και φασματοσκόπια.
Τα περισσότερα φακελάκια τσαγιού φτιάχνονται από φυτικές ίνες, ωστόσο πολλές μάρκες ακόμα χρησιμοποιούν πλαστικό για να σφραγίσουν τα φακελάκια. Τελευταία, πολλές μάρκες μετέτρεψαν τα φακελάκια από χάρτινα σε πλαστικά και αυτά ακριβώς είναι που μελετήθηκαν.
Αν και σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες ενδείξεις ότι αυτά τα μικροπλαστικά βλάπτουν την υγεία, ο ΟΗΕ τονίζει ότι υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω έρευνες. Οι Καναδοί αυτοί ερευνητές, μάλιστα, εξέτασαν τη δυνητική τοξικότητα αυτών των μικροπλαστικών που απελευθερώνονται από τα φακελάκια τσαγιού εκθέτοντας νερόψυλλους σε μολυσμένο νερό και βρήκαν ότι τα σωματίδια αυτά είχαν επιπτώσεις στον τρόπο συμπεριφοράς και ανάπτυξης των νερόψυλλων.
Οι ερευνητές υποθέτουν ότι ο λόγος έκλυσης αυτού του πλήθους των σωματιδίων είναι η επαφή του πλαστικού με το βραστό νερό.
Η ερευνήτρια Λάουρα Χερνάντεθ τονίζει ότι για αυτούς που φιλοδοξούν να μειώσουν τη χρήση πλαστικών η έρευνα αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς τους ενημερώνει περαιτέρω σχετικά με τα προϊόντα που αγοράζουν.
Προέλευση: The Guardian, BBC ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η συγκεκριμένη μελέτη, που θα παρουσιαστεί στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Αναπνευστικής Κοινότητας στη Μαδρίτη, είναι η πρώτη που επικεντρώθηκε στο πως ποικίλοι ρύποι επηρεάζουν τις ζωές των παιδιών σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.
Η Σάρα Κοτέχα, που διεξήγε τη μελέτη, ερευνήτρια στη σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ, εξηγεί ότι δεν είναι στην αρμοδιότητα των μητέρων και των οικογενειών, εν γένει, να αποφεύγουν την ατμοσφαιρική ρύπανση, αλλά οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής οφείλουν να προσπαθούν να τη μειώσουν, ενώ οι επιστήμονες πρέπει να εξετάσουν τις επιπτώσεις της στην υγεία, με στόχο την προώθηση νέων αποτελεσματικών παρεμβάσεων.
Για την παρούσα έρευνα χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από 8 εκατομμύρια γεννήσεις στην Αγγλία και την Ουαλία το χρονικό διάστημα 2001 έως 2012. Η ερευνητική ομάδα χώρισε τις δύο αυτές χώρες σε 35.000 περιοχές όπου η κάθε μια περιλάμβανε 1.500 κατοίκους. Στη συνέχεια, εξέτασε τα ετήσια ποσοστά βρεφικής θνησιμότητας (σε βρέφη άνω του ενός έτους) σε συνδυασμό με τρεις ρύπους: τα αιωρούμενα σωματίδια PM10 που προέρχονται συνήθως από τα αυτοκίνητα και την καύση αποβλήτων, το διοξείδιο του αζώτου (NO2) και το διοξείδιο του θείου (SO2) το οποίο εκπέμπεται κατά κύριο λόγο με την καύση ορυκτών για τη γέννηση ενέργειας και κατά την εξαγωγή μετάλλων. Για τον κάθε έναν από αυτούς τους ρύπους οι μελετητές συνέκριναν τα ποσοστά θνησιμότητας στις πέντε πιο μολυσμένες και στις πέντε πιο καθαρές περιοχές.
Συνολικά, βρέθηκε ότι τα παιδιά που ζούσαν σε περιοχές με υψηλά επίπεδα ατμοσφαιρικών ρύπων είχαν 20-40% περισσότερες πιθανότητες θανάτου από οποιοδήποτε αίτιο. Αντίστοιχα αυξημένη ήταν η πιθανότητα νεογνικού θανάτου (εντός 28 ημερών από τη γέννηση) ενώ το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 30-50% για τους θανάτους μετά τις 28 πρώτες μέρες ζωής. Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι αυτοί που ζούσαν σε περιοχές με υψηλά επίπεδα PM10 είχαν 4% μεγαλύτερη πιθανότητα θνησιμότητας, εκείνοι που ζούσαν σε περιοχές μολυσμένες από διοξείδιο του αζώτου είχαν 7% περισσότερες πιθανότητες θανάτου και όσοι ζούσαν σε περιοχές με αυξημένα επίπεδα διοξειδίου του θείου είχαν 19% περισσότερες πιθανότητες βρεφικού θανάτου. Αυτός ο τελευταίος ρύπος, μάλιστα, συνδέθηκε με τον βρεφικό θάνατο εντός 28 ημερών από τη γέννηση.
Η Κοτέχα εξηγεί αυτό το εύρημα λέγοντας πως το διοξείδιο του θείου είναι πιο πιθανό να διαπερνά τον πλακούντα της μέλλουσας μητέρας και να επηρεάζει το αναπτυσσόμενο έμβρυο.
Μια δεύτερη έρευνα, παρατήρησε μειωμένη λειτουργικότητα των πνευμόνων σε παιδιά οχτώ ετών που ζούσαν σε περιοχές με υψηλά επίπεδα PM10, αν και η επίδραση αυτή δεν διατηρήθηκε όταν τα παιδιά αυτά έφτασαν τα 15 έτη.
Η Άννα Χάνσελ, καθηγήτρια περιβαλλοντικής επιδημιολογίας και διευθύντρια του Κέντρου Περιβαλλοντικής Υγείας και Βιωσιμότητας του Πανεπιστημίου Λέστερ στη Βρετανία εξηγεί την απουσία επίδρασης της ρύπανσης στα 15 έτη λέγοντας πως είτε καθώς περνούν τα χρόνια οι ατμοσφαιρικοί ρύποι μειώνονται είτε οι πνεύμονες που αναπτύσσονται μπορούν να τους αντιμετωπίσουν.
Στην έρευνα αυτή, μετρούσαν την έκθεση των παιδιών σε αυτόν τον ρύπο κάθε τρίμηνο στις ηλικίες 0-6 μηνών, 7-12 μηνών και μετά ανά έτος έως τα 15 έτη. Συμμετείχαν 13.963 παιδιά το διάστημα 1990 έως 2008 και μετρήθηκε η ένταση της εκπνοής τους και επιπλέον η μέγιστη ποσότητα αέρα που μπορούσαν να εκπνεύσουν μετά από την βαθύτερη δυνατή εισπνοή.
Η καθηγήτρια Μιριέλ Τολεντάνο του Πανεπιστημίου «Imperial» του Λονδίνου, ειδικός στην παιδική υγεία, επιβεβαιώνει πως η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία των παιδιών, αλλά παράλληλα τονίζει ότι υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που μπορεί να την επιβαρύνουν, οι οποίοι δεν εξετάστηκαν στην παρούσα μελέτη. Τέτοιοι παράγοντες είναι οι μητέρες που καπνίζουν και το βάρος του παιδιού κατά τη γέννηση.
Η δρ Πένι Γουντς, πρόεδρος του Βρετανικού Ιδρύματος για τον Πνεύμονα, υπογραμμίζει ότι αυτή η έρευνα προειδοποιεί για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η ατμοσφαιρική ρύπανση στην υγεία και επομένως οφείλει να αφυπνίσει τις κυβερνήσεις, ώστε να λάβουν μέτρα για την αντιμετώπιση αυτής της κρίσης που περνά η δημόσια υγεία. ΄
Η Κοτέχα κατάλήγει πως αν και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πρόοδος, η μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης παραμένει ακόμα σημαντική πρόκληση για τη μείωση των βρεφικών θανάτων. Η ίδια προσθέτει πως η κατανόηση του πώς η ρύπανση επηρεάζει τα παιδιά είτε άμεσα είτε μέσω των μητέρων τους θα μας επιτρέψει να αναπτύξουμε νέες θεραπείες και άλλες παρεμβάσεις ανάλογα με τον τύπο του ρύπου και το επίπεδο έκθεσης σε αυτόν.
Ο Γιόργκεν Βέστμπο, πρόεδρος του Συμβουλίου για την Εκπροσώπηση της Ευρωπαϊκής Αναπνευστικής Κοινότητας και καθηγητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ στην Βρετανία εξηγεί ότι η αναπνοή είναι η πιο βασική ανθρώπινη λειτουργία που απαιτείται για τη διατήρηση της ζωής. Δεν μπορούμε να εγκαταλείψουμε τον αγώνα για το δικαίωμα να εισπνέουμε καθαρού αέρα και πρέπει να συνεχίσουμε να ασκούμε πιέσεις στους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής για να διασφαλίσουμε ότι τα μέγιστα επίπεδα ρύπων που επισημαίνονται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) δεν πλήττουν τις πόλεις μας. Έτσι θα μπορέσουμε να προστατεύσουμε την υγεία των βρεφών, καθώς και του ευρύτερου πληθυσμού.
Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση συνδέεται με μειωμένο προσδόκιμο ζωής, αυξάνει τα περιστατικά άσθματος και άλλων αναπνευστικών ασθενειών και επηρεάζει την ομαλή ανάπτυξη των πνευμόνων.
Προέλευση: European Lung Foundation, The Guardian ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η ιδέα προέκυψε σε μια διεθνή επιστημονική συνάντηση στην Αθήνα στο πλαίσιο του προγράμματος MagellanPlus και η σχετική επιστημονική πρόταση είχε αρχικά παρουσιασθεί στο φετινό ετήσιο διεθνές συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γεωεπιστημών (EGU). Στην Ελλάδα θα παρουσιασθεί για πρώτη φορά στο πλαίσιο της διεθνούς επιστημονικής ημερίδας «ECORD-IODP Day» που διοργανώνεται στις 3 Οκτωβρίου στο κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, με στόχο την προώθηση της συμμετοχής της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Συνεργασία για Θαλάσσιες Ερευνητικές Γεωτρήσεις (ECORD) και μέσω αυτής στο Διεθνές Πρόγραμμα Διερεύνησης των Ωκεανών (International Ocean Discovery Program-IODP). Το IODP, που ήδη αξιολογεί την πρόταση για γεώτρηση στη Σαντορίνη (η τελική έγκριση αναμένεται στο τέλος του 2020 με αρχές 2021), είναι ο φορέας που θα χρηματοδοτήσει την αποστολή.
Επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας είναι ο διακεκριμένος ηφαιστειολόγος Τίμοθι Ντρούιτ του Εργαστηρίου Μαγμάτων-Ηφαιστείων του Πανεπιστημίου Κλερμόν Οβέρν και του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών (CNRS) της Γαλλίας. Από ελληνικής πλευράς συμμετέχουν οι καθηγητές Δημήτρης Πανανικολάου, Στέφανος Κίλιας και Μαρία Τριανταφύλλου και η επίκουρη καθηγήτρια Παρασκευή Νομικού του Τμήματος Γεωλογίας & Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο καθηγητής Κώστας Παπαζάχος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και η ερευνήτρια του ΕΛΚΕΘΕ Παρασκευή Πολυμενάκου. Συμμετέχουν επίσης Γερμανοί επιστήμονες του Ινστιτούτου Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου του Αμβούργου και του Κέντρου Ωκεανογραφικών Ερευνών Helmholtz GEOMAR του Κιέλου, καθώς και Αμερικανοί όπως η καθηγήτρια Έμιλι Χουφτ του Τμήματος Γεωεπιστημών του Πανεπιστημίου του Όρεγκον.
Οι επιστήμονες θέλουν να κάνουν υποθαλάσσιες έρευνες όχι μόνο μέσα στην καλδέρα, αλλά ευρύτερα σε όλο το ηφαιστειακό πεδίο της περιοχής Χριστιανών-Σαντορίνης-Κολούμπου, που αποτελεί μέρος του ηφαιστειακού ελληνικού τόξου, μήκους περίπου 100 και πλάτους 45 χιλιομέτρων. Πρόκειται για τρία ξεχωριστά μεγάλα υποθαλάσσια ηφαιστειακά κέντρα (Χριστιανά, Σαντορίνη και Κολούμπος), καθώς και μια αλυσίδα μικρών υποθαλάσσιων κώνων που προεξέχουν από το βυθό.
Στην περιοχή αυτή του Αιγαίου έχουν καταγραφεί περισσότερες από 100 εκρήξεις ηφαιστείων κατά τις τελευταίες λίγες εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια. Γι’ αυτό, σύμφωνα με τους γεωεπιστήμονες, θεωρείται μια από τις πιο ενεργές σεισμικά και ηφαιστειακά περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου.
Η πιο γνωστή από τις εκρήξεις αυτές υπήρξε η λεγόμενη «Μινωική» έκρηξη της Θήρας πριν περίπου 3.600 χρόνια, ενώ το 1650 είχε σημειωθεί έκρηξη στον Κολούμπο, προκαλώντας πολλούς θανάτους από έκλυση αερίων και τσουνάμι. Η πιο πρόσφατη και πολύ πιο ήπια έξαρση του ηφαιστείου της Σαντορίνης είχε συμβεί το 2011-12, αλλά μετά καταλάγιασε.
Οι ερευνητές προτείνουν να κάνουν -στη διάρκεια των δύο μηνών που θα διαρκέσει η αποστολή του αμερικανικού πλοίου στο Αιγαίο- έξι ξεχωριστές γεωτρήσεις σε διάφορα σημεία του συμπλέγματος Χριστιανών-Σαντορίνης-Κολούμπου, από τις οποίες οι δύο θα είναι μέσα στην καλδέρα του νησιού. Για το σκοπό αυτό έχουν ήδη διαλέξει 13 εναλλακτικά σημεία στο βυθό της περιοχής Χριστιανών-Σαντορίνης-Κολούμπου σε βάθη 300 έως 700 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι γεωτρήσεις προτείνεται να φθάσουν σε βάθη 360 έως 1.200 μέτρων από την επιφάνεια του πυθμένα.
Για την καλδέρα της Σαντορίνης έχουν προεπιλεγεί τέσσερα σημεία, δύο βασικά και δύο εναλλακτικά, τόσο στη βόρεια όσο και στη νότια λεκάνη της, σε συνολικά βάθη 360 έως 400 μέτρων από την επιφάνεια του πυθμένα. Γεωτρήσεις επίσης σχεδιάζονται στις λεκάνες της Ανάφης, των Χριστιανών, της Ανύδρου κ.α.
Με τις γεωτρήσεις οι επιστήμονες φιλοδοξούν να «γράψουν» την ιστορία του ευρύτερου ηφαιστειακού πεδίου Χριστιανών-Σαντορίνης-Κολούμπου, να κατανοήσουν καλύτερα τους κινδύνους των υποθαλάσσιων ηφαιστείων όπως της Σαντορίνης και να απαντήσουν σε ερωτήματα όπως πώς αυτά τα ηφαίστεια αλληλεπιδρούν με το θαλάσσιο περιβάλλον τους, πώς η δραστηριότητα τους συνδέεται με την κίνηση των τεκτονικών πλακών, πώς γεννιέται το μάγμα τους, πώς το ηφαίστειο φθάνει τελικά να εκραγεί και πώς σχηματίζονται οι καλδέρες σε τέτοιες περιπτώσεις. Επίσης, οι υποθαλάσσιες γεωτρήσεις θα επιτρέψουν να μελετηθούν τα υδροθερμικά συστήματα και οι υποθαλάσσιες μικροβιακές κοινότητες της περιοχής.
Τι λένε Έλληνες και ξένοι επιστήμονες
Ο ομότιμος καθηγητής του ΕΚΠΑ Δημήτρης Παπανικολάου δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «έχουν γίνει από τη δεκαετία του 1970 πολλές υποθαλάσσιες ερευνητικές γεωτρήσεις στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και ιδιαίτερα στην Ελληνική τάφρο σε σχετικά μεγάλα βάθη, από τις οποίες και μάθαμε πάρα πολλά σχετικά με τα φαινόμενα που εξελίσσονται στην επαφή των δύο τεκτονικών πλακών της Αφρικανικής και της Ευρωπαϊκής στο πρόσφατο γεωλογικό παρελθόν, τα τελευταία 15 εκατομμύρια. χρόνια. Ιδιαίτερη σημασία είχε η γεώτρηση που έγινε στην λεκάνη του Κρητικού Πελάγους σε βάθος 1.500 μέτρων, νότια από τα Χριστιανά, η οποία, αφού έκοψε 300 μέτρα ιζημάτων, ανακάλυψε την ύπαρξη εβαποριτών του Αν. Μειοκαίνου ηλικίας 6-8 εκατομμυρίων ετών. Από τα στοιχεία αυτά καταλάβαμε πολύ καλύτερα την εξέλιξη του Νοτίου Αιγαίου».
«Πολύ πιο πρόσφατα, το 2017», πρόσθεσε, «έγιναν υποθαλάσσιες ερευνητικές γεωτρήσεις στον Κορινθιακό Κόλπο αρκετών εκατοντάδων μέτρων, από τις οποίες προέκυψαν και συνεχίζουν να προκύπτουν πολλά νέα δεδομένα, με πιο χαρακτηριστικό την ύπαρξη 11 εναλλαγών κλιματικών χρόνου, στα τελευταία 700.000 χρόνια, κατά τις οποίες ο Κορινθιακός κόλπος μεταβαλλόταν από λίμνη κατά τη διάρκεια των παγετωδών περιόδων σε θάλασσα κατά τη διάρκεια των μεσοπαγετωδών περιόδων όπως η σημερινή. Παράλληλα έχουν μετρηθεί οι ρυθμοί βύθισης του πυθμένα του κόλπου και οι ρυθμοί συσσώρευσης ιζημάτων που μεταφέρονται κυρίως από τα ποτάμια της Βόρειας Πελοποννήσου».
Έχει όμως ποτέ γίνει στη Γη ανάλογη ερευνητική γεώτρηση σε ηφαιστειακή καλδέρα; Ο Τίμοθι Ντρούιτ δήλωσε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι «πρόσφατα υπήρξε μια γεώτρηση του IODP σε μια μικρή υποθαλάσσια καλδέρα στο ηφαίστειο Μπράδερς του Ειρηνικού Ωκεανού και ήδη εξετάζεται η πρόταση για μια γεώτρηση στην καλδέρα των Φλεγραίων Πεδίων στην Ιταλία, συνεπώς η Σαντορίνη δεν θα είναι η μοναδική καλδέρα όπου θα έχει γίνει υποθαλάσσια γεώτρηση. Όμως, η ιδιαιτερότητα τής πρότασης μας είναι ότι η Σαντορίνη είναι μια εμβληματική καλδέρα για την ηφαιστειολογία και η έκρηξη της στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού αποτελεί σημαντικό συμβάν για την αρχαιολογία. Επιπλέον, τα ηφαίστεια Σαντορίνης και Κολούμπου είναι άκρως επικίνδυνα ηφαιστειακά συστήματα σε ένα πολύ πυκνοκατοικημένο μέρος της Ευρώπης. Το πιο καινοτόμο στοιχείο της πρότασης μας είναι ότι σχεδιάζουμε να τρυπήσουμε τις παχιές λάσπες και ηφαιστειακές εναποθέσεις στη θάλασσα γύρω από αυτά τα ηφαίστεια, προκειμένου να συσχετίσουμε την ηφαιστειακή δραστηριότητα του παρελθόντος στην περιοχή, με τις τεκτονικές διαδικασίες όπως η δημιουργία ρηγμάτων και οι σεισμοί. Η περιοχή της Σαντορίνης είναι θαυμάσιο μέρος για να ερευνήσουμε αυτή την όχι καλά κατανοητή πλευρά των ηφαιστείων».
Η πρόταση των Ελλήνων και ξένων ερευνητών , σύμφωνα με τον κ. Ντρούιτ, έχει ήδη εξετασθεί από την επιτροπή επιστημονικής αξιολόγησης του IODP και έχει σταλεί για πρόσθετη εξωτερική αξιολόγηση. Οι ερευνητές θα απαντήσουν σε αυτές τις αξιολογήσεις και η επιτροπή του IODP θα κρίνει αν θα προωθήσει την πρόταση για γεώτρηση στο επόμενο στάδιο. Όπως λέει, «είναι πολύ νωρίς να εικάσουμε πότε θα γίνει η γεώτρηση, εάν γίνει τελικά, αλλά ελπίζουμε ότι θα συμβεί μέσα στα επόμενα χρόνια, εφόσον όντως εγκριθεί η πρόταση μας, κάτι όχι βέβαιο προς το παρόν».
Αναφερόμενος στην πρακτική χρησιμότητα της γεώτρησης στη Σαντορίνη -πέρα από τη στενά επιστημονική- ο Βρετανός ηφαιστειολόγος τόνισε ότι «η γεώτρηση θα μας επιτρέψει να αποκτήσουμε πολλές νέες γνώσεις για το πώς το ηφαίστειο αλληλεπιδρά με το γειτονικό τεκτονικό περιβάλλον, την ιστορία της ηφαιστειακής δραστηριότητας – ένα θέμα-κλειδί για την πιθανή μελλοντική συμπεριφορά του- καθώς και τους μηχανισμούς των υποθαλάσσιων εκρήξεων».
Όσο για το αν υπάρχουν φόβοι πως η γεώτρηση μπορεί να αντιμετωπισθεί με καχυποψία ή αντίδραση από την τοπική κοινότητα της Σαντορίνης, η επίκουρη καθηγήτρια του ΕΚΠΑ Παρασκευή Νομικού δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «είναι ασφαλώς πιθανό πως μπορεί να προκληθεί κάποια ανησυχία, αν και οι περισσότερες γεωτρήσεις της πρότασης μας θα γίνουν αρκετά έξω από την καλδέρα, στην ανοιχτή θάλασσα. Αλλά και οι δύο προτεινόμενες γεωτρήσεις μέσα στην καλδέρα δεν θα τρυπήσουν πολύ βαθιά, περίπου ως τα 400 μέτρα, και είναι πολύ απίθανο πράγματι να συναντήσουν μάγμα ή ακόμη και πολύ καυτά πετρώματα. ‘Αλλωστε, οι θαλάσσιες ερευνητικές γεωτρήσεις θα γίνουν εκτός τουριστικής περιόδου κατά τους χειμερινούς μήνες, ενώ αυτές μέσα στην καλδέρα θα είναι σε μικρό βάθος και όχι βαθιές, δηλαδή είναι σαν τις γεωτρήσεις που κάνουμε στην ξηρά για νερό».
Όπως διαβεβαιώνει, «ο στόχος μας για γεώτρηση μέσα στην καλδέρα είναι να πάρουμε δείγματα από ηφαιστειακούς τόφους, ώστε να καταλάβουμε καλύτερα την εκρηκτική ιστορία της Σαντορίνης. Δεν στοχεύουμε κατά κανένα τρόπο να προσπαθήσουμε να φθάσουμε στο μάγμα που βρίσκεται αποθηκευμένο πολύ βαθύτερα, περίπου στα 4.000 μέτρα. ‘Αλλωστε, ο γεωτρητικός εξοπλισμός μας δεν μπορεί να φθάσει τόσο βαθιά. Συνεπώς, αν αυτό εξηγηθεί καλά στην τοπική κοινότητα, δεν νομίζω να δημιουργηθεί οποιαδήποτε ανησυχία. Αντίθετα, ελπίζω ότι οι κάτοικοι της Σαντορίνης θα ενδιαφερθούν για τη γεώτρηση και τα επιστημονικά ευρήματα της, ενώ κι εμείς ασφαλώς σχεδιάζουμε να τους συμπεριλάβουμε πλήρως στις ενημερωτικές πρωτοβουλίες μας. Το κλειδί της επιτυχίας σε αυτό το θέμα θα είναι να εξηγήσουμε πολύ καθαρά στον ντόπιο πληθυσμό τους στόχους και τις διαδικασίες της γεώτρησης».
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η φωτιά κρίνεται ελεγχόμενη καθώς δούλεψαν από την πρώτη σιτγμή τα αυτόματα συστήματα πυρόσβεσης του πλοίου. Με ειδικό εξοπλισμό οι πυροσβέστες μπήκαν στο γκαράζ και σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η πυρκαγιά εκδηλώθηκε στο τέταρτο γκαράζ σε δύο φορτηγά. Στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας έσπευσαν πλωτό του Λιμενικού, ένα ρυμουλκό, πυροσβεστικά οχήματα από την περιοχή καθώς και από τους γειτονικούς νομούς Πρέβεζας, Άρτας και Ιωαννίνων.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Αρκετό ενδιαφέρον όμως φαίνεται πως έχει και ο βυθός της θάλασσας στα παράλια της Λάρισας, καθώς πρόκειται για έναν μαγικό κόσμο με πολλά είδη ψαριών, πλούσια θαλάσσια χλωρίδα, εντυπωσιακά βραχώδη σημεία, αλλά και απομεινάρια ναυαγίων που προκαλούν τη φαντασία.
Τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως οι καταδύσεις και οι αναζητήσεις στον βυθό της περιοχής αυξάνονται, καθώς σιγά–σιγά αποκαλύπτονται οι «θησαυροί» που κρύβει η θάλασσα της περιοχής.
Όπως εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο έμπειρος δύτης και βραβευμένος φωτογράφος υποθαλάσσιων εικόνων Ηλίας Σιδηράς, ο βυθός της θάλασσας σε όλη την ακτογραμμή των παραλίων της Λάρισας έχει τρομερό ενδιαφέρον, μιας και αποτελεί πόλο έλξης για τους έμπειρους δύτες, για εκείνους που αγαπούν την υποθαλάσσια φωτογραφία, αλλά και για τους ερασιτέχνες παρατηρητές του υποθαλάσσιου κόσμου.
Μεταξύ άλλων ο κ. Σιδηράς είπε ότι στον βυθό της θάλασσας μπορεί κανείς να εξερευνήσει αρκετές υποθαλάσσιες σπηλιές, να δει και να θαυμάσει την ανάπτυξη κοραλλιών, να εντοπίσει μικρά αλλά και μεγάλα σφουγγάρια, αλλά και την σημαντική θαλάσσια χλωρίδα.
Αξίζει να σημειωθεί πως στην περιοχή διοργανώνονται οργανωμένες καταδυτικές δράσεις, και μεμονωμένες αποδράσεις που αναδεικνύουν τους ναυτικούς θησαυρούς, ενώ έντονο ενδιαφέρον υπάρχει για όσους αγαπούν το ψαροντούφεκο που επιλέγουν την περιοχή για το αγαπημένο τους χόμπι.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πιο αναλυτικά, θα πραγματοποιηθούν εργασίες καθαρισμού του ερείσματος (κοπή χόρτων-αποψίλωση δέντρων) της 2ης Εθνικής Οδού Θεσσαλονίκης-όρια Ν. Καβάλας, και στις δύο κατευθύνσεις κυκλοφορίας και συγκεκριμένα στο τμήμα από τον οικισμό Στίβου έως τον Κόμβο Μοδίου. Κατά την εκτέλεση των εργασιών η κίνηση των οχημάτων θα διενεργείται με εναλλάξ κυκλοφορία.
Οι εργασίες θα πραγματοποιηθούν από τη Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου έως και την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2019 ανάλογα με τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες, με ώρα έναρξης στις 7.00 π.μ.
Ήδη έχει γίνει η σχετική συνεννόηση με τη Διεύθυνση Τροχαίας Θεσσαλονίκης και το Τμήμα Τροχαίας Ασπροβάλτας, ώστε να γίνουν οι απαραίτητες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις για την ασφαλέστερη διεξαγωγή της κυκλοφορίας στη διάρκεια των εργασιών.
