Το Διοικητικό Συμβούλιο της Πρωτοβουλίας για το Παιδί ανακοινώνει τα αποτελέσματα της κλήρωσης της λαχειοφόρου αγοράς του Συλλόγου.

Η κλήρωση έγινε ενώπιον του Συμβολαιογράφου Βεροίας κυρίου Γεωργίου Μανωλίδη, στο γραφείο του επί της οδού Προφήτη Ηλία αριθ. 15, ο οποίος και συνέταξε την με αριθμό 17332 και ημερομηνία 8-1-2020 Έκθεση Κληρώσεως.

Οι τυχεροί λαχνοί είναι:

1.Ο αριθμός 4538 που κερδίζει ένα ταξίδι 4 ημερών για 2 άτομα στην Κωνσταντινούπολη-προσφορά του Γραφείου Ταξιδιών Vergina Travel του κ. Απόστολου Εμμανουηλίδη.

2.Ο αριθμός 1079 που κερδίζει ένα περιδέραιο με μαργαριτάρια και χρυσό κούμπωμα, 18 καρατίων-προσφορά του κοσμηματοπωλείου του κ. Κώστα Γαβριηλίδη.

3.Ο αριθμός 713 που κερδίζει ένα κλιματιστικό μηχάνημα, δωρεά του καταστήματος ειδών θέρμανσης-κλιματισμού «Βιοηλιακή-Ενεργειακή».

4.Ο αριθμός 3172 που κερδίζει μία αγιογραφία δια χειρός Συμεών Ματσκάνη, δωρεά του ιδίου.

5.Ο αριθμός 4462 που κερδίζει ένα Tablet, προσφορά του κ. Ανδρέα Καπράρα.

6.Ο αριθμός 3753 που κερδίζει ένα ασημένιο χειροποίητο κόσμημα, προσφορά του FRONT.

Παρακαλούνται όσοι κατέχουν τους τυχερούς αυτούς αριθμούς να επικοινωνήσουν με τον υπεύθυνο επικοινωνίας κ. Κοσμά Παπαχρήστου στο τηλέφωνο 23310-29571, προκειμένου να παραλάβουν τα δώρα τους.

Το ΔΣ ευχαριστεί θερμά τους χορηγούς της λαχειοφόρου αγοράς και όλους τους φίλους του Συλλόγου, που υποστήριξαν την  επιτυχή έκβασή της.

Ορισμένοι αστρονόμοι υποψιάζονται ότι ένα σχετικά κοντινό στη Γη τεράστιο άστρο, ο ερυθρός γίγαντας Μπετελγκέζ στον αστερισμό του Ωρίωνα, μπορεί να εκραγεί, πράγμα που θα δημιουργούσε μια νέα υπέρλαμπρη σουπερνόβα κοντά στον πλανήτη μας.

Το εν λόγω άστρο, που απέχει περίπου 650 έτη φωτός από τη Γη, είναι ένα από τα φωτεινότερα αντικείμενα στο νυχτερινό ουρανό μας, ορατό εύκολα με γυμνά μάτια. Έχει τουλάχιστον δεκαπλάσια μάζα από τον Ήλιο και αν βρισκόταν στο κέντρο του δικού μας ηλιακού συστήματος, η εξωτερική επιφάνεια του θα έφθανε πολύ πέρα από την τροχιά του Άρη, πράγμα που σημαίνει ότι η Γη θα είχε στο μεταξύ «ψηθεί» και εξαφανιστεί.

Ο Μπετελγκέζ δεν είναι μόνο μεγαλύτερος από το μητρικό άστρο μας, αλλά καίει πολύ πιο γρήγορα τα «καύσιμα» του, πράγμα που θα συντομεύσει κατά πολύ τη ζωή του. Ενώ ο Ήλιος βρίσκεται περίπου στα μισά της ζωής του, έχοντας μπροστά του άλλα πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, ο Μπετελγκέζ δεν έχει ζήσει ούτε δέκα εκατομμύρια χρόνια και φαίνεται ήδη να μην έχει πολλά…ψωμιά ακόμη.

Όμως μερικοί επιστήμονες εκτιμούν ότι το τέλος του πλησιάζει ταχύτερα του αναμενομένου, καθώς κατά τις τελευταίες εβδομάδες το γιγάντιο άστρο έχει αρχίσει να γίνεται πολύ πιο αμυδρό και αυτό ίσως είναι ένα προειδοποιητικό σήμα ότι σύντομα θα καταρρεύσει βαρυτικά προς το εσωτερικό του. Τότε θα εκραγεί βίαια και εντυπωσιακά, μετατρεπόμενο σε ένα θεαματικό υπερκαινοφανή αστέρα (σουπερνόβα), που θα είναι προσωρινά πιο φωτεινός από όλο τον υπόλοιπο γαλαξία μας, ορατός για εβδομάδες ακόμη και τη μέρα, με την ίδια φωτεινότητα που έχει το φεγγάρι τη νύχτα.

Η τελευταία έκρηξη σουπερνόβα που εκτιμάται ότι είχε τέτοια φωτεινότητα, συνέβη πριν περίπου 1.000 χρόνια στον ουρανό του πλανήτη μας και προερχόταν από ένα πιο μακρινό άστρο στο Νεφέλωμα του Καρκίνου σε απόσταση 6.523 ετών φωτός. Αν τώρα συνέβαινε ξανά, θα ήταν μια θαυμάσια ευκαιρία για τους αστρονόμους, προκειμένου να μελετήσουν το σπάνιο φαινόμενο με κάθε διαθέσιμο παρατηρήριο (οπτικό-ηλεκτρομαγνητικό, βαρυτικών κυμάτων, νετρίνων).

Μέχρι σήμερα, η πιο κοντινή έκρηξη σουπερνόβα, η οποία έχει γίνει αντιληπτή μετά την εφεύρεση του τηλεσκοπίου, είναι το άστρο SN1987A, που παρατηρήθηκε το 1987 στο Μεγάλο Μαγγελανικό Νέφος, ένα γαλαξία σε απόσταση 160.000 ετών φωτός από τον δικό μας. Όμως η παρατήρηση σε εκείνη την περίπτωση έγινε εκ των υστέρων, μετά την έκρηξη.

Η πιο πρόσφατη ορατή σουπερνόβα στο δικό μας γαλαξία ήταν εκείνη του 1604, που έγινε αμυδρή το επόμενο έτος και στο μεταξύ είχε μελετηθεί από τον Γιοχάνες Κέπλερ. Μέχρι σήμερα οι αστρονόμοι δεν είχαν την ευκαιρία να μελετήσουν με σύγχρονα όργανα από την αρχή μια σουπερνόβα στο δικό μας γαλαξία και μάλιστα τόσο κοντά στη Γη, αν όντως ο Μπετελγκέζ εκραγεί.

Όμως η έκρηξη μπορεί να συμβεί αύριο, αλλά και σε 100.000 χρόνια, συνεπώς υπάρχει μεγάλη επιστημονική αβεβαιότητα. Η πρόσφατη μείωση της φωτεινότητας του άστρου μπορεί να μην είναι κατ’ ανάγκη ένδειξη για την επικείμενη αυτοκαταστροφή του, αλλά να οφείλεται σε άλλες αιτίες, πολύ περισσότερο που ο Μπετελγκέζ είναι ένας μεταβλητός αστέρας, που κατά περιόδους αυξομειώνει το φως του. Οι αστρονόμοι θα συνεχίσουν να παρακολουθούν τον Μπετελγκέζ για να δουν κατ’ αρχήν αν η φωτεινότητα του θα επανέλθει.

Ας ληφθεί υπόψη ότι, εφόσον λόγω της απόστασης που χρειάζεται το φως για να φθάσει στη Γη, οι αστρονόμοι βλέπουν σήμερα κάτι που συνέβη στον Μπετελγκέζ πριν 650 χρόνια, δεν αποκλείεται αυτός ήδη να έχει μετατραπεί σε σουπερνόβα. Αλλά θα το μάθουν οι άνθρωποι του μέλλοντος!

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το λιγοστό νερό του ‘Αρη μπορεί να εξαφανιστεί στο διάστημα ταχύτερα του αναμενομένου. Ο «κόκκινος πλανήτης» χάνει νερό πολύ πιο γρήγορα από ό,τι είχε εκτιμηθεί στο παρελθόν, σύμφωνα με Γάλλους, Ρώσους και άλλους επιστήμονες.

Η σταδιακή απώλεια του νερού συμβαίνει στην ανώτερη ατμόσφαιρα, καθώς η ηλιακή ακτινοβολία και οι χημικές αντιδράσεις διασπούν τα μόρια των υδρατμών σε άτομα υδρογόνου και οξυγόνου. Η αδύναμη βαρύτητα του ‘Αρη -περίπου το 40% της γήινης- δεν μπορεί να συγκρατήσει αυτά τα μόρια για να μη «δραπετεύσουν» στο διάστημα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον πλανητικό επιστήμονα Φρανκ Μοντμεσέν του Πανεπιστημίου του Παρισιού-Saclay και του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Science”, ανέλυσαν στοιχεία του ευρω-ρωσικού σκάφους Trace Gas Orbiter (TGO), που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον ‘Αρη.

Διαπίστωσαν ότι οι υδρατμοί συσσωρεύονται σε μεγάλες ποσότητες σε ύψος άνω των 80 χιλιομέτρων στην αρειανή ατμόσφαιρα. Μάλιστα σε ορισμένα σημεία η ατμόσφαιρα του ‘Αρη είναι υπερκορεσμένη με δέκα έως 100 φορές περισσότερους υδρατμούς από όσους θα έπρεπε θεωρητικά να υπάρχουν με βάση τη θερμοκρασία του πλανήτη.

Όμως αυτοί οι υδρατμοί διαρρέουν στο διάστημα με ταχύ ρυθμό, κυρίως στη διάρκεια των πιο θερμών και θυελλωδών εποχών, πράγμα που σημαίνει ότι ο ‘Αρης μπορεί να χάσει τελείως το νερό του πιο γρήγορα από ό,τι αναμενόταν έως τώρα. Κάποτε ο γειτονικός πλανήτης διέθετε άφθονο τρεχούμενο νερό, ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, που όμως εξαφανίστηκαν. Σήμερα το όποιο νερό βρίσκεται κυρίως είτε σε παγωμένη μορφή στους αρειανούς πόλους, είτε στην ατμόσφαιρα με μορφή υδρατμών.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://science.sciencemag.org/content/early/2020/01/08/science.aay9522

ΑΠΕ-ΜΠΕ