Στη συνάντηση ο Δήμαρχος ενημερώθηκε για την ταυτότητα της Ε.Π.Η., το σκοπό ίδρυσής της και τις αρχές που την διέπουν. Του επιδόθηκε η ιδρυτική διακήρυξη της Ε.Π.Η.
Την Ε.Π.Η. εκπροσώπησαν οι Τάσος Λεονταρίδης, Έλσα Μανωλοπούλου, Αναστασία Χριστοφορίδου.
Εκ της Ε.Π.Η.
Πιστεύω ότι οι περισσότεροι γνωρίζετε ότι είναι πρωθυπουργός από τον περασμένο Ιούλιο. Θα ήθελα απλώς να ξεκινήσω με μια μικρή εισαγωγή για τα ακαδημαϊκά του προσόντα, καθώς έχει αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο του Harvard, έχει μεταπτυχιακό από το Πανεπιστήμιο του Stanford και MBA από το Harvard Business School. Επίσης, όσο προετοιμαζόμουν για αυτή την εκδήλωση, ανακάλυψα ότι τιμηθήκατε με το βραβείο Hoopes ενώ σπουδάζατε στο Harvard, το οποίο είναι πολύ σημαντικό.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Κανείς δεν έχει ιδέα τι είναι το βραβείο Hoopes, οπότε ίσως πρέπει να το εξηγήσετε.
Ν. FERGUSON: Μα φυσικά. Το βραβείο Hoopes είναι η σημαντικότερη διάκριση που μπορεί να κερδίσει κάποιος που σπουδάζει στο Harvard. Απονέμεται στην καλύτερη πτυχιακή εργασία, γεγονός που σημαίνει ότι κάνατε πραγματικά ουσιαστικό έργο.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Σας ευχαριστώ, πολύ ευγενικό εκ μέρους σας που το θυμάστε. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η εργασία είχε ως θέμα τον λαϊκισμό και είχε γραφτεί το 1990. Εξέταζα τότε τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και σε τι βαθμό ο λαϊκισμός περιορίζει την εξωτερική πολιτική, όπως και κατά πόσο μπορεί κανείς πράγματι να παίξει διπλό παιχνίδι: να λέει δηλαδή κάτι στον λαό της χώρας του και κάτι εντελώς διαφορετικό όταν προσπαθεί να διαπραγματευθεί σε διεθνές επίπεδο. Όταν λοιπόν την ξαναδιαβάζω, βλέπω ότι υπάρχουν ακόμη κάποια ενδιαφέροντα μηνύματα σχετικά με τη δύναμη του λαϊκισμού, αλλά και για τον τρόπο που μπορούμε ουσιαστικά να τον νικήσουμε, κάτι που εφαρμόσαμε στην πράξη στις τελευταίες εκλογές.
Ν. FERGUSON: Αυτό που λέτε, μου δίνει ιδιαίτερη χαρά, ως πρώην καθηγητή του Harvard. Διδάσκουμε πράγματι χρήσιμα πράγματα στους φοιτητές μας. Ο Henry Kissinger, κάποτε καθηγητής του Harvard, παρατήρησε ότι όταν μπαίνεις πραγματικά στον χώρο της πολιτικής, πολλές από τις ιδέες που έχεις ως φοιτητής καταρρέουν. Διαφέρει πολύ η πραγματική πολιτική από την πολιτική που σπουδάσατε στο Harvard;
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Ναι.
Ν. FERGUSON: Με ποιον τρόπο;
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Λοιπόν, κατ’ αρχάς, δεδομένου ότι προέρχομαι από πολιτική οικογένεια, μπόρεσα να συνδυάσω τα ακαδημαϊκά μου ενδιαφέροντα με την εμπειρία του τι αφορά η πραγματική πολιτική, αλλά πιστεύω ότι τίποτα δεν μπορεί να σε προετοιμάσει πραγματικά για τις απαιτήσεις, την ευθύνη και το βάρος του αξιώματος, για την ανάγκη να παίρνεις γρήγορες αποφάσεις, για το ότι στην πραγματικότητα αναγκάζεσαι να παίρνεις αποφάσεις χωρίς να έχεις στη διάθεσή σου όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, καθώς και για την ψυχολογική πραγματικότητα ότι κάποιες φορές δεν υπάρχει σωστή απόφαση. Υπάρχει η λιγότερη κακή απόφαση που μπορείς να πάρεις, αλλά αυτό που έχουμε αποδείξει έμπρακτα είναι ότι ουσιαστικά ανταμείβεσαι αν κινηθείς πολύ γρήγορα. Αν θυμάστε, είχαμε μια συζήτηση πριν εκλεγώ Πρωθυπουργός και ένα από τα θέματα που συζητήσαμε ήταν πόσο γρήγορα μπορείς πραγματικά να εφαρμόσεις μια ατζέντα μεταρρυθμίσεων. Τότε σας έλεγα ότι όλοι μου έδιναν συμβουλές, ότι πρέπει να γίνουν όλες οι μεταρρυθμίσεις πολύ γρήγορα, στην αρχή της κυβερνητικής περιόδου, ωστόσο, εάν ανατρέξουμε στο παρελθόν βλέπουμε ότι ελάχιστες κυβερνήσεις μπόρεσαν πράγματι να το καταφέρουν. Οπότε πιστεύω ότι ουσιαστικά ανακόπτουμε αυτή την τάση. Εργαστήκαμε πολύ γρήγορα για να υλοποιήσουμε ολόκληρο το πρόγραμμα των μεταρρυθμίσεών μας, μειώσαμε τους φόρους για τις επιχειρήσεις, τους ιδιώτες και τα ακίνητα, έχουμε βελτιώσει σημαντικά το επιχειρηματικό κλίμα στην Ελλάδα, έχουμε παρέμβει στον τραπεζικό κλάδο. Και όλα αυτά αποτυπώνονται στο κόστος δανεισμού μας, το οποίο κάποιες ημέρες είναι χαμηλότερο από το κόστος δανεισμού της Ιταλίας, ποιος να το περίμενε. Ακόμη και πριν από 6 μήνες, το χρηματιστήριό μας είχε τις υψηλότερες επιδόσεις παγκοσμίως.
Ν. FERGUSON: Είναι αλήθεια ότι το επισημάνατε αυτό στον Πρόεδρο Τραμπ;
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Πράγματι το επεσήμανα και χάρηκε πολύ, γιατί δεν το γνώριζε, αλλά πιστεύω ότι είμαστε μόνο στην αρχή μιας μακράς περιόδου ανάπτυξης για την Ελλάδα, γιατί τα θεμέλια υπάρχουν ήδη. Τι εννοώ όταν λέω θεμέλια; Κατ’ αρχάς, την πολιτική σταθερότητα. Πριν από δέκα χρόνια, όταν ο Πρωθυπουργός βρισκόταν εδώ, στο Νταβός, τον Ιανουάριο του 2010, δεν ήξερε εκείνη τη στιγμή ότι η χώρα όδευε προς τη χρεοκοπία. Δείτε πού βρισκόμαστε τώρα. Δέκα χρόνια αργότερα, έχουμε μια σταθερή κυβέρνηση με απόλυτη πλειοψηφία και στην εξουσία βρίσκεται ένα αφοσιωμένο, φιλομεταρρυθμιστικό κεντροδεξιό κόμμα, κάτι που δεν βρίσκουμε συχνά στην Ευρώπη αυτό τον καιρό. Δείτε τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, τις δυσκολίες στη δημιουργία συνασπισμών, πόσο δύσκολο είναι να σχηματιστεί μια κυβέρνηση, δείτε τι συμβαίνει στην Ισπανία, δείτε τι συμβαίνει στην Ιταλία, είναι δύσκολο σήμερα να σχηματιστεί μια κυβέρνηση. Το γεγονός, λοιπόν, ότι έχουμε πράγματι μια κυβέρνηση με καθαρή εντολή, το ότι δεν έχουμε εκλογές μέχρι το 2023, πιστεύω ότι είναι πολύ ενθαρρυντικό για τους ανθρώπους που κοιτάζουν τον μακροπολιτικό κίνδυνο. Αν μάλιστα κοιτάξουμε την ουσία των όσων κάνουμε, πιστεύω ότι οι πολιτικές είναι σωστές, η οικονομία ανταποκρίνεται, η επιχειρηματική σιγουριά ανθίζει, ο κόσμος επενδύει ξανά στην Ελλάδα. Υπάρχει όμως και κάτι που δεν είναι τόσο χειροπιαστό και θα το καταλάβετε αν έλθετε σήμερα στην Αθήνα: εννοώ ότι αισθάνεσαι πραγματικά έναν αέρα αισιοδοξίας που δεν υπήρχε για πάρα πολύ καιρό.
Ν. FERGUSON: Αξίζει επομένως να ανατρέξει κανείς στην τελευταία δεκαετία. Τους προκατόχους σας στο Νταβός συχνά τους ακολουθούσαν μπουλούκια δημοσιογράφων που ρωτούσαν για την μπερδεμένη περίοδο της κρίσης. Θυμάμαι ότι έβλεπα τον κύριο Τσίπρα σχεδόν να φεύγει τρέχοντας από το κύριο συνεδριακό κέντρο. Και η μεταστροφή είναι εντυπωσιακή. Νομίζω ότι αξίζει να το αναφέρουμε, για όσους δεν θυμούνται καλά, ότι η Ελλάδα σημείωσε με μεγάλη διαφορά τις χειρότερες οικονομικές επιδόσεις σε σύγκριση με οποιαδήποτε ανεπτυγμένη χώρα κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Ήταν η μοναδική χώρα που βίωνε μια περίοδο μεγάλης ύφεσης. Ενώ σήμερα, αν κοιτάξει κανείς τους δείκτες, η ανάπτυξη σημειώνει ανοδική πορεία από 1,8% το προηγούμενο έτος σε πρόβλεψη για 2,3% φέτος. Το χρέος, αυτός ο πραγματικά μεγάλος εφιάλτης, ακολούθησε πτωτική πορεία από το 181% του ΑΕΠ στο 175% το προηγούμενο έτος, και συνεχίζει να μειώνεται κάτω από το 170% φέτος, η ανεργία μειώνεται, και το δημοσιονομικό ισοζύγιο είναι θετικό. Ένα ακόμη ενδιαφέρον στατιστικό είναι η αύξηση των επενδύσεων πάγιου κεφαλαίου σε 10% το προηγούμενο έτος, ενώ για φέτος αναμένεται να αυξηθούν κατά επιπλέον 13% περίπου. Είναι μια εντυπωσιακή ιστορία μεταστροφής. Θα διεκδικήσετε όλα τα εύσημα για την επιτυχία αυτή;
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Όχι, αλλά μπορώ να σας πω ότι ουσιαστικά η χώρα μας επλήγη από δύο κρίσεις. Η Ελλάδα έβγαινε από την κρίση το 2014, όταν δοκιμάσαμε και το πείραμα του λαϊκισμού, το οποίο ήταν πραγματικά πάρα πολύ επώδυνο για τη χώρα. Ο κόσμος ξεχνά ότι ζήσαμε capital controls, ότι οι τράπεζες ήταν κλειστές για τρεις εβδομάδες τον Ιούλιο του 2015, ότι φτάσαμε πολύ κοντά στο σημείο να αποχωρήσουμε από το ευρώ, και το ότι καταφέραμε να παραμείνουμε στην ευρωζώνη ήταν απλώς το αποτέλεσμα μιας θεαματικής «κωλοτούμπας», μιας τεράστιας στροφής 180 μοιρών από την πλευρά του κυρίου Τσίπρα.Και τότε, ακολουθήσαμε μια δημοσιονομική πολιτική που έφερε αποτελέσματα, αλλά με την υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης, οπότε ουσιαστικά δεν οδήγησε σε πραγματική ανάπτυξη.
Αν κοιτάξετε όμως όσα συνέβησαν μετά τις εκλογές, βρισκόμαστε σε μια τελείως διαφορετική τροχιά, κι αυτή ακριβώς ήταν πάντα η ρητορική μου απέναντι στους Έλληνες ψηφοφόρους. Δώστε μου την εντολή να αλλάξω πραγματικά τη χώρα και να εξασφαλίσω ότι θα αφήσουμε την κρίση πίσω μας. Επομένως, περιμένω ότι η ανάπτυξη το 2020 θα κυμανθεί στο 3%, αλλά πιστεύω ότι θα είναι βιώσιμη ανάπτυξη. Αναφέρατε τις ακαθάριστες επενδύσεις κεφαλαίου, οι οποίες μάλλον αποτελούν την κυριότερη πρόκλησή μας. Υπολειπόμαστε πολύ σε σύγκριση με τον μέσο όρο της ΕΕ, γι’ αυτό χρειαζόμαστε περισσότερες άμεσες επενδύσεις στην Ελλάδα. Πιστεύω ότι είμαστε σε καλό δρόμο για να πείσουμε τους πιστωτές μας να χρησιμοποιήσουν τα έσοδα από τα κέρδη των κεντρικών τραπεζών, τα λεγόμενα SMP και ANFA, ως εργαλείο για την ενθάρρυνση των ιδιωτικών επενδύσεων κεφαλαίου στην Ελλάδα, το οποίο πιστεύω ότι είναι η σωστή προσέγγιση.
Πιστεύω επίσης ότι είμαστε σε καλό δρόμο για να πείσουμε τους πιστωτές μας ότι θα πρέπει να χαλαρώσουν τους δημοσιονομικούς στόχους μας για το 2021 και να μας δώσουν μεγαλύτερο δημοσιονομικό περιθώριο για περαιτέρω μειώσεις φόρων, καθώς πάντα υπήρχε η υπόνοια ενός μεγάλου «παζαριού» για την Ελλάδα: Εσείς θα κάνετε τις μεταρρυθμίσεις και εμείς θα σας δώσουμε μεγαλύτερο δημοσιονομικό περιθώριο.Καμία ελληνική κυβέρνηση δεν κατάφερε ποτέ να πείσει ούτε καν την ίδια ότι ήθελε να κάνει μεταρρυθμίσεις. Κάνουμε τις μεταρρυθμίσεις επειδή πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητες για τη χώρα και όχι επειδή είναι μέρος κάποιας συμφωνίας στο πλαίσιο ενός προγράμματος.
Σήμερα λοιπόν, ο κόσμος βλέπει την Ελλάδα και λέει εντάξει, υλοποιούνται μεταρρυθμίσεις, γίνονται δύσκολες μεταρρυθμίσεις, άρα ίσως πρέπει να δώσουμε στην κυβέρνηση μεγαλύτερο δημοσιονομικό περιθώριο. Το πρόγραμμά μας είναι ακόμη πολύ αυστηρό.Έχουμε στη διάθεσή μας σχεδόν 40 δις ταμειακά διαθέσιμα. Οπότε δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα. Θέλω να πω ότι θα μπορούσαμε να εισέλθουμε στις κεφαλαιαγορές πολύ πιο συστηματικά, αλλά δεν έχουμε ανάγκη να το κάνουμε. Έχουμε αποπληρώσει μεγάλο μέρος των δανείων του ΔΝΤ. Επομένως, το ζήτημα δεν είναι πλέον η πρόσβασή μας στις κεφαλαιαγορές. Το χρέος μας μπορεί να είναι αντικειμενικά υψηλό, αλλά αν δείτε το πρόγραμμα αποπληρωμής του χρέους μας έως το 2032, είναι εξαιρετικά ευνοϊκό. Άρα, δεν τίθεται πραγματικό ζήτημα όσον αφορά τη βιωσιμότητα του χρέους μας. Πιστεύω λοιπόν ότι τα επιχειρήματά μας είναι πολύ πειστικά. Επίσης υπάρχουν και άλλα ζητήματα που θα πρέπει να εξεταστούν.Για παράδειγμα, δεν έχουμε – θα χρησιμοποιήσω κάποιους τεχνικούς όρους, αλλά είμαι βέβαιος ότι το κοινό καταλαβαίνει – δεν έχουμε μηχανισμό εξομάλυνσης για το πρωτογενές πλεόνασμά μας. Αν, λοιπόν, καταγράψουμε μεγαλύτερο πρωτογενές πλεόνασμα, όπως θα κάνουμε το 2019, δεν υπάρχει τρόπος να το μεταφέρουμε στο επόμενο έτος. Δεν βγάζει κανένα νόημα αυτό. Η επικρατούσα λογική είναι το πλεόνασμα να ξοδεύεται στο τέλος του χρόνου, αυτό όμως δεν αποτελεί σοβαρή δημοσιονομική πολιτική. Θα ασκήσω πολιτικές πιέσεις και θεωρώ ότι θα μπορέσω να επιτύχω την υλοποίηση ενός πιο ομαλού μηχανισμού, σύμφωνα με τον οποίο η υπεραπόδοση θα μπορεί να υπολογίζεται και στο ακόλουθο έτος. Αυτός είναι και ο σκοπός της μακροπρόθεσμης δημοσιονομικής διαχείρισης και του δημοσιονομικού προγραμματισμού. Επομένως, νομίζω ότι για πρώτη φορά προσεγγίζουμε τους Ευρωπαίους με ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Αυτό θέλουμε να κάνουμε, αυτό ζητάμε από εσάς και πιστεύω ότι το Eurogroup στο σύνολό του, καθώς και τα θεσμικά όργανα, είναι σύμφωνα.
Ν. FERGUSON: Τα καλά νέα είναι ότι η στάση απέναντι στη φορολογική πολιτική βρίσκεται σε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη κατάσταση. Στο παρελθόν, επικεντρωνόταν αποκλειστικά στη νομισματική πολιτική, καθώς και στη λιτότητα από φορολογικής πλευράς. Επρόκειτο για έναν κοινό τόπο στην ευρύτερη οικονομική κοινότητα, μεταξύ των οικονομολόγων, ωστόσο, υπάρχουν όρια στη νομισματική πολιτική. Σήμερα, καλούμαστε να σκεφτούμε κάποια μορφή δημοσιονομικής επέκτασης, κυρίως στην κεντρική οικονομία, που είναι αυτή της Γερμανίας. Αυτό είναι πολύ χρήσιμο για εσάς.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Ναι, και θα ήθελα πολύ να ελπίζω ότι αυτό είναι επίσης ένα μήνυμα που γίνεται αντιληπτό από τη Γερμανία. Όσον αφορά τη γερμανική πολιτική, δεν είμαι σε θέση να δίνω συμβουλές στη γερμανική κυβέρνηση.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Μα…
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Κρίνοντας από τη γενική τάση, μου φαίνεται ότι υπάρχει ένα περιβάλλον, όπως είπατε, όπου η νομισματική πολιτική έχει φτάσει στα όριά της και όπου πρέπει να γίνει επανεκτίμηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Δεν είμαι σίγουρος, βέβαια, εάν το παραδοσιακό εγχειρίδιο στρατηγικής για τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που μας υπέδειξαν όλα τα μεγάλα πολυμερή θεσμικά όργανα ευσταθεί και σήμερα όσο τότε, σίγουρα όμως πρέπει να γίνουμε πιο παραγωγικοί. Ωστόσο, η δημοσιονομική πολιτική είναι ένα μέσο που χρειαζόμαστε σε ένα πολύ ευνοϊκό περιβάλλον επιτοκίων. Η Ελλάδα διαχειρίζεται ένα τεράστιο πρωτογενές πλεόνασμα. Πρέπει να φτάσουμε από το 3,5% στο 2%, η δημοσιονομική κατάσταση χρήζει ακόμα της προσοχής μας, δεν είναι ότι αποφασίσαμε να προχωρήσουμε και να βγούμε από τον δρόμο της κρίσης έτσι απλά. Επιπλέον, υπάρχει και μια άλλη πτυχή. Υπήρχε πάντα σκεπτικισμός σχετικά με το ότι εάν δώσετε στη χώρα μας δημοσιονομικό χώρο, οι Έλληνες πολιτικοί θα επιστρέψουν στον παλιό τρόπο πολιτικής διοίκησης και θα αρχίσουν τις προσλήψεις στη Δημόσια Διοίκηση. Προσπαθώ διακαώς να μεταρρυθμίσω τη δημόσια διοίκηση. Θέλουμε να μεταρρυθμίσουμε τη δημόσια διοίκηση, να της δώσουμε ψηφιακό πρόσωπο, χωρίς να προσλαμβάνουμε ανθρώπους σύμφωνα με το πολιτικό τους πρόσημο. Θα προσλάβουμε ανθρώπους όπου η παρουσία τους είναι απαραίτητη και νομίζω ότι έχω αξιοπιστία σε αυτό.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Κατ’ αρχάς, μια σημαντική μεταρρύθμιση που δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί είναι εκείνη του συνταξιοδοτικού. Πρόκειται να νομοθετήσουμε ένα νέο συνταξιοδοτικό σύστημα το οποίο επικεντρώνεται πρωτίστως στον πρώτο πυλώνα, στον υποχρεωτικό, αυτόν της σύνταξης, επειδή ο προηγούμενος νόμος παρείχε ουσιαστικά πολύ λίγα κίνητρα στους ανθρώπους να εργάζονται για όλα τα προβλεπόμενα έτη, με αποτέλεσμα να συνταξιοδοτούνται πρόωρα εξαιτίας των πολλών προσφερόμενων κινήτρων.
Υπάρχουν σημαντικές μεταρρυθμίσεις που θα υλοποιηθούν σχετικά με την αφερεγγυότητα και την ιδιωτική πτώχευση. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για τις τράπεζες κυρίως, καθώς αντιμετωπίζουν το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων (NPL).
Σημαντικές μεταρρυθμίσεις θα υλοποιηθούν και στον τομέα της ενέργειας. Θέλω πραγματικά να επικεντρωθώ σε αυτό γιατί παρουσιάζει ενδιαφέρον. Όταν αναλάβαμε την ηγεσία της χώρας, η ΔΕΗ, η μεγαλύτερη εταιρεία στη χώρα, το 51% της οποίας ανήκε στο κράτος, βρισκόταν στο χείλος της χρεοκοπίας. Τώρα, έξι μήνες μετά, πρόκειται για ένα «success story». Η τιμή της μετοχής έχει τριπλασιαστεί, η εταιρία έχει διέλθει από μια γρήγορη αναδιάρθρωση και εμείς επεκτείνουμε τις ενεργειακές αγορές της χώρας μας, ιδιωτικοποιούμε μερικώς τα δίκτυά μας και δίνουμε προτεραιότητα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Έτσι, η ενεργειακή μεταρρύθμιση αποτελεί τον πυρήνα των στόχων μας για το 2020.
Στοχεύουμε στη βελτίωση της θέσης μας στον δείκτη Doing Business της Παγκόσμιας Τράπεζας, εξετάζουμε όλα τα αδύναμα σημεία μας και προσπαθούμε να τα αντιμετωπίσουμε στο σύνολό τους. Δεν θα αφήσουμε ούτε ένα χωρίς να του επιδείξουμε τη δέουσα προσοχή. Για μένα η μεγαλύτερη μακροχρόνια αλλαγή είναι εκείνη στον τομέα της εκπαίδευσης. Δεν είναι πρόκληση μόνο για τη χώρα μας. Η δημόσια εκπαίδευση έχει πολλά να μας προσφέρει, αλλά είναι εντελώς αποσυνδεδεμένη από τον ιδιωτικό τομέα. Έχουμε πλέον μια νομοθεσία που απελευθερώνει τα πανεπιστήμια, δίνοντάς τους περισσότερες δυνατότητες συνεργασίας. Στείλαμε μια ανοιχτή πρόσκληση για να ζητήσουμε από πανεπιστήμια της Αμερικής να έρθουν στην Ελλάδα ώστε να συνεργαστούν με τα ελληνικά πανεπιστήμια. Η πρόσκληση αφορά 12 αμερικανικά πανεπιστήμια, όμως 190 εκδήλωσαν εμπράκτως το ενδιαφέρον τους να επισκεφτούν την Ελλάδα και να βρουν τρόπους συνεργασίας με τα δικά μας πανεπιστήμια. Δηλώνω πολύ υπερήφανος που το τμήμα Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών προσφέρει για πρώτη φορά σε ξένους φοιτητές μαθήματα στην αγγλική γλώσσα. Η Ελλάδα πρέπει να αποτελεί μια περιφερειακή εκπαιδευτική υπερδύναμη και χάνει όταν δεν το πετυχαίνει αυτό. Η Ελλάδα θα πρέπει να αποτελεί την κινητήριο δύναμη της περιφερειακής εκπαίδευσης και όταν δεν συμβαίνει αυτό είναι σαν να αφήνουμε ανεκμετάλλευτους χρηματικούς πόρους.
Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα είναι η ισόρροπη εκπροσώπηση των φύλων. Είμαι περήφανος που εχθές εκλέξαμε την πρώτη γυναίκα Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην ιστορία της Ελληνικής Δημοκρατίας. Δική μου πρόταση και μάλιστα τολμηρή. Έλαβε διακομματική στήριξη. Από τα 300 μέλη του Κοινοβουλίου, 261 μέλη ψήφισαν υπέρ της. Είναι η καλύτερη δικαστικός μας και πλέον αναλαμβάνει το αξίωμα της Προέδρου της Δημοκρατίας. Είναι μια γυναίκα με πολλά προσόντα, με πολλές ευαισθησίες όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και το περιβάλλον και είναι η πρώτη γυναίκα αρχηγός κράτους στην Ελλάδα. Θεωρώ ότι είναι επίσης συμβολικά σημαντικό το γεγονός ότι βαδίζουμε σε μία νέα εποχή.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Ναι, αυτό ήταν. Θέλω να πω, υπάρχουν πολλοί έμπειροι πολιτικοί με υψηλά προσόντα που θα μπορούσαν να αναλάβουν αυτό το αξίωμα αλλά αποφάσισα να κάνω μια αλλαγή προτύπου και για αυτόν τον λόγο την επέλεξα. Μάλιστα έτυχε ευρείας αποδοχής και είμαι βέβαιος ότι θα γίνει μία εξαίρετη Πρόεδρος. Ο ρόλος του Προέδρου είναι κυρίως συμβολικός στην Ελλάδα, αλλά δεν παύει να είναι ο αρχηγός του κράτους και να έχει ειδικές συνταγματικές αρμοδιότητες. Θεωρώ λοιπόν ότι τόσο συμβολικά όσο και ουσιαστικά, θα αποτελέσει μια πολύ καλή επιλογή για τη χώρα.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Θα έλεγα και ναι και όχι. Πιστεύω υπάρχουν αρκετά ζητήματα για τα οποία μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι. Αν κοιτάξετε τα τελευταία πέντε χρόνια, όπως γνωρίζετε, αντιμετωπίσαμε την οικονομική κρίση παρά τις δυσκολίες και παρά το γεγονός ότι δεν είχαμε τα σωστά μέσα. Έγιναν σημαντικά λάθη, αλλά αναπτύξαμε την ικανότητα να αντιμετωπίζουμε τέτοιου είδους διαταραχές του συστήματος. Αν εξετάσετε την ανάπτυξη στην Ευρώπη, έχει γίνει αρκετά καλή δουλειά την τελευταία πενταετία. Δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας, η Ευρώπη καινοτομεί στην προστασία δεδομένων, άρα αναδεικνύεται ως ρυθμιστική υπερδύναμη με την καλή έννοια, γιατί υπάρχει και κακή. Θεωρώ λοιπόν ότι υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες πτυχές της Ευρώπης και ότι η εξωστρεφής Κομισιόν και ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ έχουν κάνει καλή δουλειά σε πολλά μέτωπα· αλλά είμαι πολύ ευχαριστημένος που η νέα ομάδα….
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Όπως είπα, επικεντρώθηκα στα τελευταία 5 χρόνια. Ωστόσο, αρκετή πρόοδος μένει να γίνει ακόμα σε άλλους τομείς. Η πολιτική ατζέντα της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για την οποία έχουμε συζητήσει αρκετά, τυγχάνει της υποστήριξής μου. Είμαι υπέρμαχος μίας φιλόδοξης ατζέντας τόσο για το κλίμα, όσο και για τις δεξιότητες. Ωστόσο στην Ευρώπη, πρέπει ειλικρινά να επιδιωχθούν πολλά όσον αφορά την ουσιαστική πολιτική δράση. Έχουμε, από τη δική μας πλευρά, έλλειψη ευρωπαϊκής ηγεσίας σε ζητήματα όπως η μετανάστευση για παράδειγμα, όπου θεωρώ πως η Ευρώπη έχει αποτύχει, σε ευρύτερο πλαίσιο. Μπορούμε να το συζητήσουμε.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Επιθυμώ λοιπόν να βλέπω το ποτήρι μισοάδειο, ναι, υπάρχει μία εναλλαγή γενεών, ξέρετε, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου, της Κομισιόν, μία νέα γενιά ηγετών ανακύπτουν στο Συμβούλιο, οι οποίοι κατά τη γνώμη μου αντιλαμβάνονται τον κόσμο υπό διαφορετικό πρίσμα και πραγματικά επιθυμούν μία ενωμένη Ευρώπη να υπερβεί εαυτόν.
Άρα δεν τίθεται πλέον ζήτημα του να απασχολούμε την Ευρώπη με τα δικά μας προβλήματα, αλλά επιθυμούμε να συνεισφέρουμε στα ζητήματα ευρωπαϊκής ή περιφερειακής πολιτικής. Όταν αναφερόμαστε στη δική μας πλευρά, δεν τίθεται ζήτημα που να αφορά αποκλειστικά εμάς, τυχόν δικά μας προβλήματα με την Τουρκία. Πρόκειται για την Ανατολική Μεσόγειο, γιατί είναι σημαντική για την σταθερότητα της Ευρώπης, γιατί η Ευρώπη χρειάζεται να επενδύσει περισσότερο σε αυτό το κομμάτι γενικότερα, επομένως επιθυμούμε να συμμετέχουμε στις σημαντικές συζητήσεις επί του μέλλοντος της Ευρώπης, και πιστεύω ότι φέρουμε την αξιοπιστία για κάτι τέτοιο.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Τους τελευταίους 6 μήνες είχαμε αυξημένες ροές προσφύγων και μεταναστών. Και, αντιμετωπίζουμε μια προβληματική, μια δύσκολη κατάσταση στα νησιά μας, ιδιαίτερα τα νησιά της Λέσβου και της Χίου έχουν επιβαρυνθεί υπέρμετρα.
Σήμερα στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε μια μεγάλη σύσκεψη με το επιτελείο μου και τους αρμοδίους από την περιφέρεια και τους Δήμους. Θα στηρίξουμε τους κατοίκους των νησιών επειδή νιώθουν ότι πνίγονται αυτή τη στιγμή λόγω των αυξημένων ροών.
Γιατί συνέβη αυτό; Δεν γνωρίζω, αλλά σε έναν συγκεκριμένο βαθμό υπήρξαν δηλώσεις από την Τουρκία αναφορικά με την επιθυμία της να εκμεταλλευτούν τους πρόσφυγες σε γεωπολιτικό επίπεδο για να πιέσει την Ευρώπη, ώστε να γίνει πιο συνεργάσιμη.
Θέλουμε να συνεργαστούμε με την Τουρκία και τους πρόσφυγες, αλλά, ειλικρινά, δεν είναι αυτός ο τρόπος για να το κάνουμε. Οπότε, αναφορικά με αυτό υπάρχουν δύο επίπεδα: τι κάνουμε ως Ελλάδα και τι πρέπει να κάνει η Ευρώπη.
Αλλάξαμε τον νόμο για το άσυλο. Έχει τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου, επεξεργαζόμαστε τις αιτήσεις ταχύτερα και η τελική απόφαση εκδίδεται εντός δύο μηνών. Εάν σου χορηγηθεί καθεστώς πρόσφυγα είσαι ελεύθερος να μείνεις, να εργαστείς στη χώρα ή να ταξιδέψεις στην Ευρώπη, διαφορετικά πρέπει να επιστρέψεις.
Εάν είσαι Σύρος, πρέπει να επιστρέψεις στην Τουρκία γρήγορα, ή στη χώρα καταγωγής σου. Και χρειαζόμαστε μεγαλύτερες υποδομές στα νησιά. Για τον λόγο αυτό, κατασκευάζουμε νέα κέντρα στα νησιά, όπου μπορούμε να κρατάμε τους ανθρώπους που πρέπει να επιστραφούν σε έναν πιο περιορισμένο χώρο.
Είναι μια πολύ διαφορετική πολιτική από αυτή της προηγούμενης κυβέρνησης, η οποία ουσιαστικά επέτρεπε σε οποιονδήποτε να εισέλθει στη χώρα και παραλάβαμε 80.000 αιτήσεις ασύλου, οι οποίες ήταν στη διαδικασία της επεξεργασίας, χωρίς να έχει ληφθεί τελική απόφαση.
Αυτά κάνουμε ως Ελλάδα.
Ωστόσο, φυσικά, η Ευρώπη έχει αποτύχει να παρουσιάσει μια ενιαία στρατηγική και θα είμαι ευθύς: δεν μπορείς να είσαι μέλος της Συνθήκης Σένγκεν, να εκμεταλλεύεσαι την ελεύθερη μετακίνηση των ατόμων και να μην αναλαμβάνεις ένα μέρος του φορτίου σχετικά με τη μετανάστευση. Δεν είναι δίκαιο, δεν είναι σωστό.
Συνεπώς, καθώς προσπαθούμε να καταλήξουμε σε μια Ευρωπαϊκή συμφωνία για τη μετανάστευση και τους πρόσφυγες, είμαστε σε στενή επαφή με τον Αντιπρόεδρο της Επιτροπής, Μαργαρίτη Σχοινά, ο οποίος διαθέτει εξαιρετικά προσόντα, και επίσης είναι υπεύθυνος για το σχετικό χαρτοφυλάκιο.
Οραματιζόμαστε έναν μηχανισμό με τον οποίο θα μπορούσαν να λαμβάνονται αποφάσεις στα σύνορα κάποιας παραμεθόριας χώρας, καθώς επίσης και σε ευρωπαϊκές εγκαταστάσεις. Οι ίδιοι κανόνες να ισχύουν για όλους. Να γίνεται επιμερισμός του φορτίου για αυτούς που όντως λαμβάνουν καθεστώς πρόσφυγα και να υπάρχει ένας ενιαίος ευρωπαϊκός μηχανισμός για αυτούς που δεν λαμβάνουν και πρέπει να επιστραφούν στις χώρες προέλευσης.
Ωστόσο, πρέπει να συμφωνήσουμε ότι θα λάβει χώρα ο επιμερισμός του φορτίου. Ξέρετε, έχω εκδηλώσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα ασυνόδευτα ανήλικα, που είναι ένα δραματικό πρόβλημα και που θα πρέπει να ευαισθητοποιήσει τον καθένα μας.
Όταν απευθύνθηκα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες ώστε να μας βοηθήσουν στο ζήτημα αυτό, ειλικρινά, η ανταπόκριση δεν ήταν αυτή που περίμενα. Δεν πιστεύω ότι θα απειληθεί κανείς εάν μια χώρα λάβει 100 παιδιά, επειδή αυτά είναι τα νούμερα για τα οποία μιλάμε βασικά, εάν τα μοιράσεις σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Κάποιες χώρες ήταν συνεργάσιμες, κάποιες όμως όχι. Γι’ αυτόν τον λόγο, πιστεύω πως, κάποια στιγμή πρέπει επιτέλους να οργανωθούμε και να καταστήσουμε σαφές ότι δεν πρόκειται για κάποιον εθελοντικό συνασπισμό.
Αντιθέτως, πρόκειται για κεντρική ευρωπαϊκή πολιτική, η οποία χρειάζεται τη στήριξη όλων. Επομένως, αν θέλετε να ανήκετε στη ζώνη Σένγκεν, θα πρέπει και εσείς να «παίξετε μπάλα» και να βεβαιωθείτε ότι αναλαμβάνετε το μερίδιο ευθυνών που σας αναλογεί αναφορικά με το μεταναστευτικό ζήτημα και την προσφυγική κρίση.
Και βρίσκεστε εν τω μέσω μιας κατάστασης που προσιδιάζει σε κρίση όσον αφορά την απόφαση της Τουρκίας να υπογράψει τη συμφωνία για την ΑΟΖ με την Τρίπολη.
Δώστε μας λοιπόν τα φώτα σας για την εκεί κατάσταση και μια εκτίμηση για το πώς πιστεύετε πως θα εξελιχθεί, καθώς με την απόλυτη αντίδρασή σας είναι σαν να βάζετε την Ελλάδα στον πάγκο.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Λοιπόν, όσο για αυτό. Αρκεί μόνο μια ματιά στον χάρτη, για να καταλάβετε πώς πρόκειται για μια εξωφρενική ενέργεια, τόσο από νομική όσο και από γεωγραφική άποψη.
Η Λιβύη και η Τουρκία δεν έχουν αντιτιθέμενες ακτές, συνεπώς δεν επιτρέπεται η σύναψη συμφωνίας οριοθέτησης αναφορικά με θαλάσσιες ζώνες. Σε αυτήν την περίπτωση, το έγγραφο που υπεγράφη παραβλέπει εντελώς το γεγονός ότι τα νησιά μας έχουν δικαίωμα σε ΑΟΖ, γεγονός που παραβιάζει κατάφωρα όσα γνωρίζουμε για το Διεθνές Δίκαιο.
Και φυσικά, είναι γνωστό τοις πάσι ότι πρόκειται για μια συμφωνία που υπεγράφη ως αντάλλαγμα για την στρατιωτική στήριξη της Τουρκίας στην κυβέρνηση Σαράζ, η οποία δεν έχει αναγνωριστεί από τον Λίβυο νομοθέτη. Καταλαβαίνετε λοιπόν, πως τρία τέταρτα της χώρας που εκπροσωπείται από κάποιον άλλο δείχνει ξεκάθαρα πως αυτή η συμφωνία είναι ενάντια στο συμφέρον του λιβυκού λαού.
Οπότε δηλώσαμε ρητώς πως δεν αναγνωρίζουμε την προαναφερθείσα συμφωνία. Σε αυτή μας τη δήλωση περί μη νομιμότητας της συμφωνίας έχουμε αρωγό και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Συν τοις άλλοις, έχω καταστήσει απόλυτα σαφές σε όλους τους εμπλεκόμενους, ότι αυτή η συμφωνία δεν πρόκειται να αποτελέσει πολιτική λύση για τη Λιβύη, γεγονός με το οποίο θα πρέπει να συμφωνήσει και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να συμφωνήσουμε, όπου συμφωνήσουμε εκτός και αν αυτές οι συμφωνίες ακυρωθούν.
Και αυτό δεν αφορά μόνο τη διαμάχη της Ελλάδας με την Τουρκία αλλά και την Ανατολική Μεσόγειο, την ενεργειακή ασφάλεια, τη δυνατότητα δημιουργίας ενός αγωγού που θα μεταφέρει πραγματικά αέριο από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είτε μιλάμε για κυπριακό, ισραηλινό ή δυνητικά ακόμη και ελληνικό αέριο.
Δεν χρειαζόμαστε την άδεια της Τουρκίας για να πραγματοποιήσουμε αυτό το σχέδιο. Η Τουρκία μπορεί κάλλιστα να συμμετάσχει σε αυτά τα σχέδια. Θέλω να γίνει απόλυτα σαφές ότι αυτές οι συμφωνίες δεν έχουν ως σκοπό τον αποκλεισμό της Τουρκίας από αυτές αλλά, εντέλει, πρέπει να δεχτούμε πως το παιχνίδι παίζεται βάσει των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου.
Και όπως το έχω στο μυαλό μου, οι «ζαβολιάρηδες» δεν θα πρέπει να επιβραβεύονται. Γιατί είναι πολύ εύκολο να είναι κανείς «ζαβολιάρης» αλλά κάποιος θα πρέπει τελικά να διαχωρίσει τους «ζαβολιάρηδες» από αυτούς που παίζουν σύμφωνα με τους κανόνες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένας διεθνικός θεσμός που βασίζεται σε κανόνες και δηλώνω ευτυχής που σε ό,τι αφορά το Συμβούλιο, έχουμε την πλήρη στήριξη όλων των κρατών-μελών σχετικά με τη μη νόμιμη φύση της συμφωνίας μεταξύ της Λιβύης και της Τουρκίας, η οποία δεν παράγει άμεσες νόμιμες επιπτώσεις.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Όχι, το ΝΑΤΟ δεν είναι εγκεφαλικά νεκρό. Τουναντίον, συνεχίζει να αποτελεί τον πυλώνα αυτής της διατλαντικής σχέσης, ως ένας οργανισμός που μεριμνά για την ασφάλεια των διατλαντικών σχέσεων και είναι αναντικατάστατος. Αυτό όμως, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως η Ευρωπαϊκή Ένωση ως οργανισμός, δεν θα έπρεπε να αναπτύξει έναν ισχυρότερο αμυντικό μηχανισμό και την ικανότητα να λαμβάνει αποφάσεις σχετικές με την εξωτερική πολιτική καθώς και σε επίπεδο άμυνας, μιλώντας με μία φωνή.
Για παράδειγμα, στη Λιβύη δεν έχουμε ακόμα καταφέρει να το πετύχουμε αυτό. Πράγματι ήταν κάπως απογοητευτικό, επειδή βρεθήκαμε εν τω μέσω μιας μεταβατικής περιόδου, με την είσοδο μιας νέας Επιτροπής και ενός νέου Επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διπλωματίας. Πρέπει όμως να μιλάμε με μία φωνή όσον αφορά αυτά τα ζητήματα, γιατί ειδάλλως επιτρέπουμε σε τρίτους να ανακατεύονται σε αυτές τις διαδικασίες και πρόκειται για κεντρικά ζητήματα ασφαλείας…
Για παράδειγμα, στη Λιβύη δεν το καταφέραμε ακόμα. Είναι πράγματι θλιβερό διότι βρεθήκαμε σε μεταβατική περίοδο, έχετε νέα Επιτροπή, νέο Επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διπλωματίας, αλλά πρέπει να συνεννοούμαστε στην ίδια γλώσσα για αυτά τα ζητήματα. Ειδάλλως, αφήνουμε άλλους να αποφασίσουν και αυτά είναι θεμελιώδη θέματα ασφαλείας για την Ευρώπη.
Συνεπώς, το ΝΑΤΟ δεν είναι εγκεφαλικά νεκρό, απέχει απ’ αυτό. Ταυτόχρονα, υπάρχουν ευρωπαϊκές χώρες που ενδιαφέρονται να συνεργαστούν περισσότερο στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας. Η Ελλάδα βρίσκεται σαφώς μεταξύ αυτών. Δαπανούμε άνω του 2% του ΑΕΠ στην άμυνα, μπορούμε να εισφέρουμε προστιθέμενη αξία και να συζητήσουμε. Η δε συζήτηση για περισσότερη συνοχή στην ευρωπαϊκή στρατηγική άμυνας είναι σημαντική.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Πιστεύω ότι η Γερμανία ωθεί σταδιακά τον εαυτό της προς το όριο του 2%.
Όμως, και πάλι, όπως το αντιλαμβάνομαι, έχετε ιδιαίτερο συμφέρον για αυτό. Έχω πολύ καλή σχέση με την Καγκελάριο, της το έχω ξεκαθαρίσει ότι θεωρώ πως ήταν λάθος το γεγονός ότι δεν προσκληθήκαμε στη διαδικασία του Βερολίνου και ότι θα έπρεπε να συμμετάσχουμε με κατεύθυνση προς τα εμπρός. Η θέση μας επ’ αυτού είναι πολύ σαφής, είμαστε ο εγγύτερος γείτονας της Λιβύης και θεωρώ ότι αυτό το αίτημα θα γίνει δεκτό, καθώς δεν πρόκειται μόνο για τη σχέση Ελλάδας και Τουρκίας, αλλά σχετίζεται και με το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι ο εγγύτερος γείτονας της Λιβύης, αναμφισβήτητα, και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.
Ωστόσο, το σημαντικό είναι ότι αλλάζουμε τη ρητορική μας σε σχέση με τη Γερμανία. Δεν είναι πια η στεγνή σχέση οφειλέτη έναντι δανειστή. Θα βρίσκομαι στο Βερολίνο στις αρχές Μαρτίου με την Καγκελάριο, για να συμμετάσχω σε ένα φόρουμ σχετικά με την πράσινη ενέργεια και με τους τρόπους που οι ελληνικές και γερμανικές επιχειρήσεις θα μπορούν να επενδύσουν περισσότερα στις ευκαιρίες που έχει η Ελλάδα να προσφέρει στο μέτωπο της βιώσιμης ενέργειας. Συνεπώς, αλλάζουν τα δεδομένα στη συνομιλία μας με τη Γερμανία, θεωρώ ότι είναι προς το συμφέρον και των δύο μας.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Δύο επισημάνσεις. Πρώτον, βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή της κλιματικής αλλαγής. Πριν συμβούν οι πυρκαγιές στην Αυστραλία, 100 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους στην Ελλάδα σε μια καταστροφική πυρκαγιά η οποία δεν μπορούσε να ελεγχθεί. Πολλά σχετίζονται βέβαια και με θέματα αρμοδιότητας στον χειρισμό του ζητήματος, αλλά ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι αναμενόταν.
Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να γίνει σταθμός παραγωγής βιώσιμης ενέργειας, έχουμε απεριόριστη πρόσβαση σε αέρα και ήλιο, σκοπεύουμε να παίξουμε αυτόν τον ρόλο. Απομακρυνόμαστε από τον άνθρακα, λιγνίτη εν προκειμένω, πολύ γρηγορότερα απ’ ό,τι αναμενόταν.
Τα εργοστάσια παραγωγής λιγνίτη θα διακόψουν τη λειτουργία τους μέχρι το 2023. Το 2028 δεν θα παράγεται καθόλου λιγνίτης. Πολύ ταχύτερα απ’ όσο προσδοκά κάποιος.
Προχωρούμε, εν τω μεταξύ, σε εναλλαγή σε φυσικό αέριο, αλλά και σε καθαρή ενέργεια με ταχύ ρυθμό και πολύ οργανωμένα. Είναι πολύ σημαντικό για εμάς.
Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ πολύ.
Έχουμε στα χέρια μας το Ψήφισμα, που μας επέδωσαν, και μπορούμε να πούμε ότι στα πιο πολλά σημεία συμφωνούμε, ενώ σε κάποια διαφωνούμε. Μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν επτά σημεία κοινής αντίληψης και δύο σημεία διαφωνίας, αλλά επειδή συνήθως επικεντρωνόμαστε στα σημεία της διαφωνίας και όχι της συμφωνίας, θα ήθελα να πω ότι συμφωνήσαμε σήμερα να οικοδομηθεί μία σχέση εμπιστοσύνης το επόμενο χρονικό διάστημα για τα σημεία που συμφωνούμε, ώστε οι τοπικές κοινωνίες να μην αντιμετωπίζουν με κακοπιστία την Κεντρική Κυβέρνηση.
Έχουμε προχωρήσει το τελευταίο διάστημα σε μετακινήσεις από τα νησιά στην ενδοχώρα 9.000 ανθρώπων. Θα προχωρήσουν και οι άλλες 11.000, όπως έχουμε δεσμευθεί, μέσα στο πρώτο χρονικό διάστημα του 2020. Επομένως, συμφωνούμε σε αυτή τη διαδικασία της αποσυμφόρησης και ξεδιπλώνεται το σχέδιό μας.
Το δεύτερο σημείο αφορά στις δομές στα νησιά μας. Είναι ένα σημείο που υπάρχει μερική συμφωνία και μερική διαφωνία. Εμείς λέμε ότι θα κλείσουν όλες οι υπάρχουσες άναρχες δομές. Αλλά, όμως, πρέπει πρώτα να κατασκευαστούν οι κλειστές δομές. Σε αυτές τις κλειστές δομές θα υπάρχουν ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης και θα υπάρχει και κάτι πάρα πολύ σημαντικό:
Η δυνατότητα προσφοράς όλων των υπηρεσιών εκείνων, οι οποίες δημιουργούν πολλά προβλήματα στην καθημερινότητα των πολιτών στα νησιά μας, π.χ. ιατρικές υπηρεσίες. Βουλιάζουν τα Νοσοκομεία μας και τα Κέντρα Υγείας στα νησιά από τον πολύ μεγάλο αριθμό μεταναστών και προσφύγων και δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν ούτε οι κάτοικοι ούτε τελικά και οι ίδιοι οι πρόσφυγες και μετανάστες. Επομένως, στα κλειστά κέντρα που δημιουργούμε, θα υπάρχουν ιατρικές δομές, ώστε πράγματι να είναι ανθρώπινες οι συνθήκες διαβίωσης.
Στο τρίτο σημείο, που είναι ο έλεγχος των Μ.Κ.Ο., πέραν της έρευνας, το αρμόδιο Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου προχωρά σε μία τροπολογία. Ο κ. Μηταράκης, σήμερα ή αύριο το πρωί, θα καταθέσει μια τροπολογία, η οποία συμφωνήθηκε να έχει κάποια χαρακτηριστικά που θα βοηθούν, ώστε να γίνεται ο καλύτερος δυνατός έλεγχος, αλλά, κυρίως, να μην γίνεται χρήση από κάποιες Μ.Κ.Ο. της πρόσβασης σε πληροφορίες που έχουν αναπτύξει με την άλλη πλευρά. Υπάρχουν πάρα πολλές Μ.Κ.Ο. που έχουν συμβάλει αποφασιστικά στη διαμόρφωση ανθρώπινων συνθηκών διαβίωσης για τους ανθρώπους αυτούς που ήρθαν εδώ κατατρεγμένοι, αλλά υπάρχουν κι άλλες οι οποίες καταχρώνται αυτής της εμπιστοσύνης και έχουν δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα.
Σε ό,τι αφορά την φύλαξη των συνόρων εξηγήθηκε ότι το βασικό ζήτημα είναι να ενεργοποιήσουμε όλες μας τις δυνάμεις, μέσα από το σύστημα επιτήρησης των θαλάσσιων συνόρων μας και με την προμήθεια των δέκα σκαφών, αλλά και την ενεργοποίηση όλων των δυνάμεων του Λιμενικού. Ήδη έχουμε κάποια καλά αποτελέσματα, το τελευταίο διάστημα, στα θαλάσσια σύνορα και πιστεύουμε ότι θα συνεχίσουμε με αυτό τον ρυθμό, αλλά σκοπός μας είναι να είμαστε έτοιμοι μέχρι το καλοκαίρι, που ενδεχομένως να υπάρξουν αυξημένες ροές.
Σε ό,τι αφορά την επιτάχυνση των διαδικασιών ασύλου, δεσμευτήκαμε σήμερα απέναντι στον Περιφερειάρχη και τους Δημάρχους, ότι κάθε εβδομάδα θα έχουν κανονική αναφορά από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, σε σχέση με τις αιτήσεις ασύλου οι οποίες εξετάστηκαν, πόσες απορρίφθηκαν από αυτές και πόσες από αυτές που απορρίφθηκαν μπαίνουν στη διαδικασία των επιστροφών που ξεκινήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα.
Εδώ είναι και ένα μικρό σημείο διαφωνίας με την τοπική κοινωνία, ότι θα επιθυμούσαν αμέσως μετά την ταυτοποίηση να υπάρχουν άμεσες επιστροφές. Εμείς πιστεύουμε ότι χρειάζεται ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, γύρω στον μήνα, προκειμένου το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου να λέει ότι κάποιος δεν δικαιούται της διεθνούς προστασίας, μετά η ΕΛ.ΑΣ. να συνεννοείται με τον σύνδεσμο της Τουρκίας και μέσω της Frontex να ανοίγει το κανάλι επιστροφής στην Τουρκία.
Ένα άλλο ζήτημα, στο ψήφισμα των Δημάρχων, του Περιφερειάρχη και των κατοίκων των νησιών μας, έχει να κάνει με τη στήριξη των τοπικών κοινωνιών. Έχουμε το ποσό των 50 εκατομμυρίων ευρώ στο πρόγραμμα «Αλληλεγγύη», το οποίο είχαμε δεσμεύσει από πέρυσι, από τον Προϋπολογισμό εννοώ του 2019 και του 2020. Και ήδη, σήμερα, εξειδικεύτηκε η πρόταση από τον κ. Μητάρακη προς τους ανθρώπους των νησιών μας, πώς θα προχωρήσει η πρώτη εκταμίευση για τη στήριξη άμεσων αναγκών και πώς θα δρομολογηθούν τα υπόλοιπα ζητήματα που έθεσαν οι Δήμαρχοι από στήριξη των δομών, είτε είναι κοινωνικής πρόνοιας, είτε ιατρικές, είτε σχολικές. Αλλά και άλλα ζητήματα, που έχουν να κάνουν με την πρόσβαση των νησιών μας, το βασικό αντικείμενο της διαβίωσής τους, που είναι ο Τουρισμός. Και εκεί συμφωνήσαμε να γίνουν άμεσα κάποιες ενέργειες από το Υπουργείο Τουρισμού.
Προτάσσουμε την έννοια της αποκατάστασης της εμπιστοσύνης πάνω στα σημεία που συμφωνούμε. Εφόσον, λοιπόν, συμφωνούμε ότι θέλουμε επιτάχυνση των επιστροφών, εμείς κάθε εβδομάδα θα έχουμε αναφορά πόσοι επέστρεψαν. Ενώ πριν, ξέρετε, τα 4,5 χρόνια είχαμε μόνο 1.806 επιστροφές, έχουμε δεσμευτεί για 10.000 επιστροφές μέσα στο 2020. Κάθε εβδομάδα, όμως, θα λέμε πόσοι επέστρεψαν, σε εφαρμογή της Κοινής Δήλωσης Ε.Ε.-Τουρκίας. Επίσης, όταν λέμε ότι στηρίζουμε τις τοπικές κοινωνίες, θα δουν εκταμίευση χρημάτων άμεσα και το σχέδιο με το Υπουργείο Τουρισμού, επίσης άμεσα.
Για την επιστολή Πομπέο
Αν δει κανείς ιστορικά την επιστολή Πομπέο, θα διαπιστώσει ότι η προηγούμενη επιστολή υπήρξε πριν από 44 χρόνια. Όταν η Αριστερά εκείνη την εποχή, το Κ.Κ.Ε., θεωρούσε την επιστολή Κίσινγκερ το 1976, ως την επιστολή που ήταν η «αμερικανική εγγύηση», την ονόμαζε, πώς θα έλεγε σήμερα μια επιστολή του κ. Πομπέο, η οποία δεν αναφέρεται μόνο στα θέματα ειρηνικής επίλυσης των διαφορών, αλλά μιλά για ευημερία, δημοκρατία, ασφάλεια, δηλαδή στήριξη της χώρας μας σε θέματα πολύ ευρύτερα, που έχουν να κάνουν και με τις νέες προκλήσεις που βλέπουμε στη γειτονιά μας.
Όλα αυτά δείχνουν πόσο στενή είναι η συνεργασία και η σχέση, αυτή τη στιγμή, μεταξύ των Η.Π.Α. και της Ελλάδας. Στηριζόμαστε στο τρίπτυχο ότι έχουμε το Διεθνές Δίκαιο με το μέρος μας, τους συμμάχους μας στο πλευρό μας και τη δύναμη να κάνουμε ό,τι χρειαστεί για να προασπίσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Και όταν μιλάμε για συμμάχους, εννοούμε και τις Η.Π.Α. και όχι μόνον τους Ευρωπαίους συμμάχους ή άλλες χώρες της περιοχής. Επομένως, ναι, η επιστολή Πομπέο είναι μια ιστορική επιστολή και πιστεύουμε ότι αυτό το υπόβαθρο που δημιουργεί, θα βοηθήσει και την αποκλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων. Έχουμε πει ότι θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί να προασπίσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Και αυτό έχει γίνει σαφές προς όλες τις κατευθύνσεις.
Για τη Λιβύη
Το τελευταίο διάστημα όλοι ομνύουν υπέρ της πολιτικής λύσης. Αυτή η πολιτική λύση φαίνεται ότι περνάει μέσα από τη συμφωνία με τον κ. Χαφτάρ. Το γεγονός ότι έχουμε οικοδομήσει μια καλή σχέση μαζί του, τουλάχιστον όσον αφορά τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών και την αντιμετώπιση της τουρκικής προκλητικότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι κάτι το οποίο μπορεί να είναι πολύ θετικό για τα εθνικά μας συμφέροντα. Εμείς κάνουμε ό,τι μπορούμε στο πλαίσιο της Ε.Ε. και των άλλων συμμαχιών μας ώστε πράγματι αυτή η πολιτική λύση να είναι προς όφελος και του λιβυκού λαού και των χωρών της περιοχής.
Για την ενίσχυση του Τύπου
Έχουμε ολοκληρώσει έναν πρώτο γύρο επαφών με τις Ενώσεις, δηλαδή την ΕΣΗΕΑ, την ΕΙΗΕΑ, την ΠΟΕΣΥ και τις Ενώσεις του Περιφερειακού Τύπου και είμαστε στη διαμόρφωση της πρότασης της Κυβέρνησης. Την επόμενη εβδομάδα αναμένεται αυτή η πρόταση να έχει οριστικοποιηθεί και να τεθεί ξανά στις Ενώσεις, αλλά και στα πολιτικά κόμματα, για να προχωρήσουμε μέσα στον Φεβρουάριο, στο καινούργιο πλαίσιο. Νομίζω ότι είμαστε πολύ κοντά σε κάτι το οποίο είναι δίκαιο, ενισχύει τον Τύπο -που πραγματικά έχει υποστεί μια οικονομική καταστροφή σε όρους τζίρου, απασχόλησης και προστιθέμενης αξίας στην οικονομία- και ταυτόχρονα θα βοηθά την φιλαναγνωσία, αλλά επίσης θα βοηθά να σταθεί στα πόδια του ένας κλάδος που έχει πολλά να προσφέρει για την ίδια τη Δημοκρατία.
Παράλληλα, με πρωτοβουλία των ίδιων, προτάθηκε η σύσταση μετα-γυμνασιακών δομών εκπαίδευσης, καθώς και η δημιουργία των νομοθετικών προϋποθέσεων για την απορρόφηση τους σε τοπικές επιχειρήσεις.
Παρά το γεγονός, ότι, τόσο σε εθνικό όσο και σε υπερεθνικό επίπεδο, τα δικαιώματα των ΑμεΑ προστατεύονται με ένα πλέγμα διατάξεων, χωρίς εξαιρέσεις, η πράξη έρχεται να αποδείξει ότι οι υφιστάμενες πολιτικές αδυνατούν να επιτρέψουν την απόλαυση δικαιωμάτων, όπως πχ το δικαίωμα στη δια βίου μάθηση.
Η έλλειψη δημόσιων δομών, μετατρέπει την αδυναμία της Πολιτείας σε υποχρέωση της οικογένειας, η οποία καλείται να καλύψει το εν λόγω κενό. Το αποτέλεσμα είναι τα άτομα ΑμεΑ, ολοκληρώνοντας τον κύκλο σπουδών σε δομές ειδικού τύπου της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Ειδικά Νηπιαγωγεία και Ειδικά Δημοτικά Σχολεία- Ειδικά Εργαστήρια Επαγγελματικής Εκπαίδευσης& Κατάρτισης, Ειδικά Επαγγελματικά Γυμνάσια & Λύκεια) και, πολλές φορές χωρίς να διαθέτουν τη δυνατότητα αυτόνομης εργασίας και διαμονής, επιστρέφουν στο στενό πυρήνα της οικογένειας.
Η αγωνία των γονέων που επιμελούνται άτομα ΑμεΑ έχει εκφραστεί πολλές φορές στο δημόσιο διάλογο, ενώ κορυφώνεται με το ερώτημα τι μέλλει γενέσθαι για τα εν λόγω παιδιά, σε περίπτωση αδυναμίας του φροντιστή, είτε προσωρινής είτε οριστικής.
Μπροστά σε αυτή την αγωνία, η Πολιτεία δεν μπορεί να κλείνει τα μάτια. Απαιτείται ένα πλέγμα πολιτικών, που θα περιλαμβάνουν τόσο το συγκροτημένο σχεδιασμό όσο και την αποτελεσματική εφαρμογή, προκειμένου οι ρυθμίσεις του νομικού πολιτισμού να μη μένουν ασκήσεις επί χάρτου.
Την ανάγκη αυτή αναδεικνύει με την κοινοβουλευτική ερώτηση ο βουλευτής Ημαθίας, ο οποίος πολλές φορές έχει δηλώσει ότι η πολιτική είναι κενή νοήματος αν δεν απευθύνεται στο κοινωνικό σύνολο, ενώ είναι γνωστό ότι η προστασία των ευάλωτων ομάδων βρίσκεται ψηλά στις πολιτικές του προτεραιότητες.
Όπως επισημαίνει και ο ίδιος, απαιτείται πρωτίστως ο διάλογος με τους φροντιστές, οι οποίοι με περίσσια δύναμη, ξεπερνούν τις αδυναμίες της Πολιτείας, καταφέρνοντας αυτό που δεν καταφέρνει η ίδια, ενώ θα έπρεπε. Για τον λόγο αυτό, εντός του προσεχούς διαστήματος, θα προχωρήσει σε ένα κύκλο ανοικτών συναντήσεων με οργανωμένες συλλογικότητες φροντιστών ΑμεΑ, ώστε η θεσμική του βοήθεια να είναι στοχευμένη.
ΕΡΩΤΗΣΗ
Αθήνα, 20/01/2020
| Προς: | 1. | Υπουργό Παιδείας & Θρησκευμάτων, κ. Νίκη Κεραμέως
|
| 2. | Υπουργό Εργασίας & Κοινωνικών Υποθέσεων, κ. Ιωάννη Βρούτση
|
Θέμα: «Διά βίου εκπαίδευση, κατάρτιση και φροντίδα ενηλίκων ΑμεΑ»
Αξιότιμοι κύριοι υπουργοί,
Η ελληνική πολιτεία, αναγνωρίζοντας τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία στην εκπαίδευση, όπως αυτά απορρέουν από το Σύνταγμα της χώρας, αλλά και από την Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία, έχει αναλάβει την ευθύνη να διασφαλίζει ότι τα άτομα με αναπηρία θα έχουν πρόσβαση στην εκπαίδευση, την επαγγελματική κατάρτιση, την εκπαίδευση ενηλίκων και τη διά βίου μάθηση, χωρίς διακρίσεις και σε ίση βάση με τους άλλους.
Σε αυτό το πλαίσιο, στη χώρα μας λειτουργούν εκπαιδευτικές δομές για τα ΑμεΑ, οι οποίες αφορούν αφενός στην Πρωτοβάθμια Ειδική Εκπαίδευση (Ειδικά Νηπιαγωγεία & Ειδικά Δημοτικά Σχολεία) και αφετέρου στη Δευτεροβάθμια Ειδική Εκπαίδευση [Ειδικά Εργαστήρια Επαγγελματικής Εκπαίδευσης & Κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ) και Ειδικά Επαγγελματικά Γυμνάσια & Λύκεια (ΕΕΛ)]. Στα ΕΕΕΕΚ εγγράφονται μαθητές με βαριές αναπηρίες και βαριά νοητική υστέρηση, ενώ στα ΕΕΛ εγγράφονται μαθητές με ελαφρύτερες αναπηρίες και ήπια νοητική υστέρηση. Χαρακτηριστικό στοιχείο της διαφοροποίησης ανάμεσα στους μαθητές ΕΕΕΕΚ και τους μαθητές ΕΕΛ είναι το γεγονός ότι οι δεύτεροι συμμετέχουν σε προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις στα γνωστικά αντικείμενα που διδάσκονται, ενώ οι πρώτοι δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν σε αντίστοιχες δοκιμασίες.
Τα ΕΕΕΕΚ έχουν υποχρεωτικές παρουσίες και είναι εξατάξια, ωστόσο η φοίτηση σε αυτά διαρκεί συνήθως από 6-8 έτη και εξαρτάται από την ηλικία της πρώτης εγγραφής, τη συνέπεια και συνέχεια της φοίτησης, κλπ. Οι μαθητές διδάσκονται μαθήματα Γενικής Παιδείας (π.χ. Γλώσσα, Μαθηματικά, Γυμναστική, Μουσική, Καλλιτεχνικά, κλπ.), καθώς και αποκτούν γενικές κοινωνικές δεξιότητες, δεξιότητες ανεξάρτητης διαβίωσης και προ-επαγγελματικές δεξιότητες, ενώ συνήθως παράλληλα συμμετέχουν και σε εργαστηριακά μαθήματα (π.χ. Κηπουρική, Μαγειρική, Αργυροχρυσοχοΐα, κλπ.). Ουσιαστικά τα ΕΕΕΕΚ αποτελούν μια φυσική συνέχεια των Ειδικών Νηπιαγωγείων και Ειδικών Δημοτικών Σχολείων και παρέχουν εκπαίδευση σε πολλαπλά επίπεδα και στάδια, έως την ηλικία των 20-22 ετών.
Δεδομένου όμως ότι οι μαθητές των ΕΕΕΕΚ είναι στην πλειοψηφία τους άτομα με βαριά νοητική υστέρηση και διάφορα σύνοδα σύνδρομα, όπως μη λειτουργικός αυτισμός ή σύνδρομο Down, με την αποφοίτησή τους από τα ΕΕΕΕΚ, δεν μπορούν να διαβιώσουν και να εργαστούν αυτόνομα και αναγκάζονται να επιστρέψουν στο στενό οικογενειακό τους περιβάλλον, χωρίς καμία περαιτέρω παροχή εκπαίδευσης, επαγγελματικής φροντίδας ή κατάρτισης. Σε αυτό ακριβώς το σημείο ανακύπτει ένα πολύ σοβαρό και ιδιαίτερο ζήτημα, που δύναται να καταστεί απειλητικό ακόμα και για την ίδια τους την ζωή.
Τι θα συμβεί σε ένα ΑμεΑ εάν η οικογένειά του πάψει να είναι σε θέση να το φροντίσει; Πώς θα αποφευχθεί ο εγκλεισμός σε ίδρυμα; Πώς θα διατηρηθούν οι γνώσεις, οι ικανότητες και οι δεξιότητες που έχουν έως τώρα κατακτηθεί μέσω της φοίτησης σε οργανωμένα εκπαιδευτικά πλαίσια; Σε περίπτωση που βρεθεί νέα δομή εκπαίδευσης ή απασχόλησης, πώς θα διασφαλιστεί ότι θα υπάρχει συνέχεια της έως τώρα εκπαίδευσης και θα γίνεται χρήση των όποιων δεξιοτήτων έχουν έως τώρα κατακτηθεί; Πώς θα αποφευχθούν η σύγχυση, η αβεβαιότητα και η θλίψη, η περαιτέρω σωματική και ψυχολογική επιβάρυνση που συνήθως φέρνει ο εγκλεισμός στο σπίτι ή σε ένα άσυλο; Πώς θα μπορέσουν αυτά τα άτομα να αποφύγουν την κοινωνική απομόνωση που τους προδιαγράφει η βαριά νοητική τους αναπηρία και πώς θα μπορέσουν γίνουν μέρος της κοινωνικής πραγματικότητας, με βάση όμως τις πραγματικές τους δυνατότητες;
Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό για τους μαθητές των ΕΕΕΕΚ ότι στην συντριπτική τους πλειονότητα δεν επιθυμούν να απέχουν καμία ημέρα από τις σχολικές τους δραστηριότητες, ακόμα και όταν πρόκειται για τις θεσμοθετημένες αργίες και διακοπές. Το σχολείο είναι για αυτούς το πλαίσιο που τους απασχολεί δημιουργικά, που τους εκπαιδεύει, που τους συνοδεύει στην καθημερινότητά τους, που τους εντάσσει σε ένα πολύ σημαντικό κοινωνικό περιβάλλον, που τους γεμίζει χαρά, ικανοποίηση, δημιουργικότητα και που εντός του βιώνουν την ανθρώπινη επαφή, δημιουργούν σχέσεις και γεύονται μια όσο το δυνατόν πιο πλήρη και ικανοποιητική εμπειρία ζωής. Το εκπαιδευτικό τους πλαίσιο είναι για αυτούς μια δεύτερη οικογένεια, με την οποία πηγαίνουν εκδρομές, παρακολουθούν θεατρικές παραστάσεις, πραγματοποιούν επισκέψεις, συμμετέχουν σε εκθέσεις, γιορτές, χορωδίες, ομάδες και δράσεις, μαθαίνουν να κυκλοφορούν με ασφάλεια, αποκτούν εφόδια ώστε να αυξήσουν τον βαθμό αυτονομίας τους, μαθαίνουν να επικοινωνούν καλύτερα και εν τέλει κοινωνικοποιούνται και σταδιακά εντάσσονται πληρέστερα στο κοινωνικό σύνολο. Πώς μπορούν να αναπληρωθούν όλες αυτές οι θετικές επιδράσεις, όταν μετά την αποφοίτηση από το ΕΕΕΕΚ ακολουθούν οι περιορισμοί ενός στενού οικογενειακού πλαισίου ή, ακόμα χειρότερα, ενός εγκλεισμού σε ίδρυμα;
Με βάση την ανωτέρω προσέγγιση γίνεται φανερό ότι υφίσταται μια έντονη κοινωνική ανάγκη για τη σύσταση μιας νέας μετα-γυμνασιακής δομής διά βίου εκπαίδευσης, εργασίας και φροντίδας των αποφοίτων των ΕΕΕΕΚ. Μια τέτοια δομή θα μπορούσε να υπάγεται διοικητικά στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, η φοίτηση σε αυτή να είναι διά βίου και ουσιαστικά να αποτελεί συνέχεια των ΕΕΕΕΚ, με τα οποία να σχετίζεται οργανωτικά και διοικητικά, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η ομαλή μετάβαση από τη μία δομή στην επόμενη. Στο γνωστικό αντικείμενο θα μπορούσαν να περιλαμβάνονται δραστηριότητες διδασκαλίας βασικών μαθημάτων, εργασιοθεραπείας, λογοθεραπείας, εργοθεραπείας, φυσικοθεραπείας, ιπποθεραπείας, ψυχοκινητικής και μουσικής αγωγής, αθλητισμού και φυσικής αγωγής, παραγωγής, τυποποίησης και διάθεσης βιοτεχνικών προϊόντων, καλλιέργειας γεωργικών προϊόντων, ζαχαροπλαστικής, κ.ο.κ. Επιπλέον θα μπορούσε να δημιουργηθεί το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο έτσι ώστε να συνάπτονται συμβάσεις συνεργασίας με τοπικές επιχειρήσεις, προκειμένου να γίνεται απορρόφηση και περαιτέρω προώθηση των προϊόντων της παραγωγής ή της μεταποίησης.
Κατόπιν των ανωτέρω, ερωτάσθε:
| Οι ερωτώντες βουλευτές | ||
|
Αναστάσιος Μπαρτζώκας Βουλευτής Ημαθίας Περικλής Μαντάς Βουλευτής Μεσσηνίας |
||
| Γεώργιος Αμυράς
Βουλευτής Ιωαννίνων |
||
| Χρήστος Δερμεντζόπουλος
Βουλευτής Έβρου Θεμιστοκλής Χειμάρας Βουλευτής Φθιώτιδας |
||
| Κωνσταντίνος Μαραβέγιας
Βουλευτής Μαγνησίας |
||
| Ξενοφών Μπαραλιάκος
Βουλευτής Πιερίας |
||
| Μαρία Ελένη Σούκουλη-Βιλιάλη
Βουλευτής Κορινθίας |
||
| Σπυρίδων Τσιλιγγίρης
Βουλευτής Ξάνθης |
||
| Ανδρέας Νικολακόπουλος
Βουλευτής Ηλείας |
||
| Ιωάννης Παππάς
Βουλευτής Δωδεκανήσου |
||
| Βασίλειος Βασιλειάδης
Βουλευτής Πέλλας |
||
| Αθανάσιος Λιούτας
Βουλευτής Τρικάλων |
||
Το νόμισμα το βρήκε η διευθύντρια του σχολείου Κα Παρασκευά Αρσινόη!
Ας είναι και αυτή η χρονιά καλή και καλύτερη αν γίνεται!!!
Το ΦΕΣΤΙΒΑΛ απευθύνει Πρόσκληση Ενδιαφέροντος σε φυσικά και νοµικά πρόσωπα, σχολεία , ομάδες μαθητών , συλλόγους και καλλιτεχνικά εργαστήρια της Ημαθίας για την κατάθεση προτάσεων για το δημιουργικό της αφίσας του 6ου Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Αλεξάνδρειας και σας καλεί να καταθέσετε τις προτάσεις σας. Οι ενδιαφερόμενοι µπορούν να υποβάλουν µέχρι τρεις προτάσεις µόνο σε ηλεκτρονική µορφή (JPEG ή PDF) και στην ηλεκτρονική διεύθυνση που αναφέρεται πιο κάτω. Οι βασικές διαστάσεις θα πρέπει να είναι 35×50 cm.
Η αφίσα θα πρέπει να είναι πρωτότυπο έργο, που προορίζεται αποκλειστικά για το φεστιβάλ και δεν αποτελεί παραλλαγή ή έργο που έχει υποβληθεί έστω και ως πρόταση στο παρελθόν. Η αφίσα πρέπει να δηµιουργηθεί µε την προοπτική εφαρµογών, τις οποίες θα αναλάβει στη συνέχεια το ίδιο το ΦΕΣΤΙΒΑΛ για να καλύψει τις ανάγκες επικοινωνίας της διοργάνωσης: αφίσα-αφισέτα, web site, εξώφυλλα καταλόγων, ηµερήσιο πρόγραµµα προβολών, banner, καταχωρίσεις, κ.ά.
Το ΦΕΣΤΙΒΑΛ έχει την ευχέρεια να ζητήσει από τους υποψήφιους τυχόν τροποποιήσεις ή αλλαγές του αρχικού δηµιουργικού, η αποδοχή των οποίων αποτελεί ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ για την τελική ανάθεση.
Οι υποψήφιοι δεσμεύονται με την αποστολή των αφισών για την αποστολή ανοιχτού αρχείου της αφίσας εφόσον ζητηθεί , για την παραχώρηση του δικαιώματος χρήσης της αφίσας για κάθε σκοπό που θα κρίνει το ΦΕΣΤΙΒΑΛ , καθώς και για την παραχώρηση κάθε νομικού δικαιώματος της αφίσας.
Η πρόταση που θα επιλεγεί τελικώς θα λάβει 100 ευρώ (πλέον Φ.Π.Α.) και το όνοµα του δηµιουργού/ών της βραβευθείσας πρότασης θα αναφέρεται στην παρουσίαση της αφίσας, στα σχετικά δελτία Τύπου και στην ιστοσελίδα του ΦΕΣΤΙΒΑΛ . Ο δηµιουργός/οί του έργου που θα επιλεγεί/ούν θα κληθεί/ουν εντός 10 ηµερών να υπογράψει/ουν το σχετικό συµφωνητικό στο οποίο και θα αναφέρονται οι επί µέρους συµφωνίες.
Οι προτάσεις των υποψηφίων θα πρέπει να κατατεθούν µέχρι την 31η Μαρτίου 2020 ηλεκτρονικά στο e-mail: info@alexandreiashortfilmfestival.gr
Καμία πρόταση πέραν αυτής της προθεσμίας δεν θα γίνει αποδεκτή.
Περιμένουμε τις προτάσεις σας.
Το ΔΣ της Λέσχης κινηματογράφου και πολιτισμού Αλεξάνδρειας Κινηματόδρασις
Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Αλεξάνδρειας
Διαβάστε τη συνέχεια στο άρθρο της Βάνας Αντωνοπούλου.
Πηγή: www.womanidol.com
Προχθές η φίλη μου Φωτεινή Κασσαβέτη έφτιαξε φουρνιστό μοσχαράκι με ρύζι για όλη την παρέα και μου ξύπνησαν αναμνήσεις.
Η γιαγιά μου, με καταγωγή από την Καππαδοκία, συνήθιζε να μας το φτιάχνει και με κοτόπουλο οπότε εσείς μπορείτε να επιλέξετε το κρέας που θα χρησιμοποιήσετε. Ήθελε πρώτα να ευχαριστεί τον παππού μου και μας έλεγε: “Το καλύτερο πάντα κάνω για τον κουρασμένο βαρασώτη τον παππού κα σας”.
Καλό θα είναι να βάλετε το ρύζι στο τρυπητό και να το ξεπλύνετε με μπόλικο δροσερό νερό και να το αφήσετε στο σουρωτήρι μέχρι να το χρησιμοποιήσετε.
Μπορείτε να το πασπαλίσετε με ποικιλία πιπεριών ή με το αγαπημένο σας χαρμάνι τυριών αφού όσο περισσότερα είδη χρησιμοποιείται τόσο πιο νόστιμο το αποτέλεσμα. Επίσης σας συνιστώ να τρίβεται πάντα το τυρί στο σπίτι λίγο πριν το χρησιμοποιήσετε και να μην το αγοράζετε έτοιμο τριμμένο.
Η συνταγή δική σας.
Υλικά
1 κιλό μοσχαράκι, κομμένο σε κομμάτια
800 γρ. ρύζι 3 ποικιλιών, καρολίνα, νυχάκι, μακρύκοκκο
2 ώριμες ντομάτες
2 κρεμμύδια ξερά, ψιλοκομμένα
Ελαιόλαδο
Αλάτι θαλασσινό
Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Λίγο φρέσκο βούτυρο
Τρόπος παρασκευής
Σε κατσαρόλα ζεσταίνουμε ελαιόλαδο και τσιγαρίζουμε τα κρεμμύδια.
Μόλις πάρουν χρώμα προσθέτουμε το κρέας και το γυρίζουμε με λαβίδα από όλες τις μεριές για να ροδοκοκκινήσει.
Προσθέτουμε και την ντομάτα και προσθέτουμε ζεστό νερό μέχρι να καλυφθεί το κρέας και λίγο παραπάνω.
Βράζουμε σε σιγανή φωτιά σε σκεπασμένη κατσαρόλα για 1 ώρα περίπου.
Σε ταψί απλώνουμε το ελαιόλαδο και βάζουμε το ζουμί από το κρέας προσθέτουμε ρύζι καρολίνα, νυχάκι και μακρύκοκκο και προσθέτουμε το κρέας.
Συνεχίζουμε προσθέτοντας το υπόλοιπο ρύζι και το ζωμό από την κατσαρόλα. Αν χρειαστεί προσθέτουμε και λίγο ζεστό νερό ακόμα. Η αναλογία είναι 1 ρύζι και 3 υγρά.
Ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 180ο C για 20 λεπτά, ανακατεύοντας κατά διαστήματα.
Κάπου στη μέση του ψησίματος προσθέτουμε το βούτυρο.
Αν θέλουμε να ροδοκοκκινήσει περισσότερο το ρύζι ανάβουμε για λίγο το γκριλ.
Το αφήνουμε λίγο να κρυώσει και σερβίρουμε πασπαλίζοντας με πιπέρι.
Αν θέλουμε πασπαλίζουμε και με τριμμένο τυρί που μπορεί να είναι το αγαπημένο μας χαρμάνι από γραβιέρα, κεφαλοτύρι ή πεκορίνο.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Έμιλι Μπούρτε του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Υγείας (ISGlobal) της Βαρκελώνης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αλλεργιολογίας και κλινικής ανοσολογίας “Journal of Allergy and Clinical Immunology”, ανέλυσαν δειγματοληπτικά στοιχεία για 1.408 άτομα με ρινίτιδα από 17 πόλεις διαφόρων ευρωπαϊκών χωρών.
Η ρινίτιδα είναι μια διαταραχή που, αν και όχι θανατηφόρα, επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής και από την οποία πάσχει το 20% ως 50% του παγκόσμιου πληθυσμού, όμως λίγα πράγματα είναι γνωστά για τις αιτίες και τους παράγοντες κινδύνου της.
Τα μικροσωματίδια του αέρα (ΡΜ2,5 και ΡΜ10) επηρεάζουν τη σοβαρότητα της ρινίτιδας, όπως επιβεβαιώνει η νέα μελέτη. Τόσο τα μικροσωματίδια όσο και τα οξείδια του αζώτου προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από τα οχήματα. Η αύξηση τους συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο οξειδωτικού στρες και φλεγμονής στο σώμα, της μύτης συμπεριλαμβανομένης.
Οι άνθρωποι που ζουν σε πόλεις με τα υψηλότερα επίπεδα ΡΜ2,5 και Ρμ10, αναφέρουν τα σοβαρότερα συμπτώματα. Υπολογίστηκε ότι μια αύξηση κατά 5 μg/m3 (μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα) των σωματιδίων με διάμετρο κάτω των 2,5 μικρομέτρων ή εκατομμυριοστών του μέτρου (εν συντομία γνωστών ως ΡΜ2,5) σχετίζεται με μια αύξηση της πιθανότητας κατά 17% για την εμφάνιση σοβαρής ρινίτιδας.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
https://www.jacionline.org/article/S0091-6749(19)31636-7/abstract
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Όμως ο ήχος που βγαίνει, θυμίζει λίγο βέλασμα προβάτου, πράγμα που ίσως δεν θα άρεσε στον ιερέα και γραφέα Νεσιαμούν, ο οποίος έζησε στο ναό του Αμούν στο συγκρότημα του Καρνάκ στις Θήβες της Αιγύπτου (σημερινό Λούξορ), στη διάρκεια της πολιτικά ταραγμένης περιόδου του Φαραώ Ραμσή του 11ου από το 1099 έως το 1069 π.Χ.
Οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Λονδίνου Royal Holloway και της Υόρκης, καθώς και του Μουσείου του Λιντς, όπου εκτίθεται ο Νεσιαμούν, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Scientific Reports”, σάρωσαν σε τομογράφο τη μούμια. Χρησιμοποιώντας τις ακριβείς πλέον διαστάσεις της φωνητικής οδού του ιερέα (λάρυγγα, φάρυγγα, στοματικής και ρινικής κοιλότητας), παρήγαγαν σε τρισδιάστατο εκτυπωτή ένα ομοίωμα της, καθώς και ένα ηλεκτρονικό λάρυγγα. Έτσι, παρήγαγαν ένα συνθετικό ήχο που -υποτίθεται ότι- είναι όμοιος με τη φωνή του ιερέα.
Είναι η πρώτη φορά που αναπαράγεται εν μέρει η φωνή ενός νεκρού μέσω τεχνητών μέσων. Στο μέλλον, οι επιστήμονες ελπίζουν να αναπαράγουν, με τη βοήθεια υπολογιστή, ολόκληρες φράσεις του Νεσιαμούν.
«Η τεχνολογία αναδημιουργίας φωνής μας έδωσε τη μοναδική ευκαιρία να ακούσουμε τον ήχο της φωνής κάποιου που είναι εδώ και καιρό νεκρός. Ήταν εκφρασμένη επιθυμία του Νεσιαμούν να ακουστεί στη μετά θάνατο ζωή. Στην πραγματικότητα ήταν κάτι γραμμένο πάνω στο φέρετρο του. Κατά κάποιο τρόπο, πραγματοποιήσαμε την επιθυμία του», δήλωσε η καθηγήτρια αρχαιολογίας Τζόαν Φλέτσερ του Πανεπιστημίου της Υόρκης.
Εφεξής οι επισκέπτες της καλοδιατηρημένης μούμιας στο Μουσείο του Λιντς δεν θα τη βλέπουν μόνο, αλλά θα ακούν επίσης και το συνοδευτικό ήχο της φωνής της.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
https://www.nature.com/articles/s41598-019-56316-y
ΑΠΕ-ΜΠΕ
