Αρχική Blog Σελίδα 12711

Νίκος Ανδρουλάκης: Προτεραιότητα η αξιοκρατική διαχείριση του Ευρωπαϊκού χρηματοδοτικού πακέτου

Συνέντευξη στην Εφημερίδα «Φιλελεύθερος» και στον δημοσιογράφο Αιμίλιο Περδικάρη έδωσε ο Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ Νίκος Ανδρουλάκης.

Ο Ευρωβουλευτής σημειώνει ότι σύμφωνα με την πρόταση της  Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το Ταμείο Ανάκαμψης, η κυβέρνηση θα έχει στη διάθεσή της ένα τεράστιο οικονομικό πακέτο, το οποίο θα πρέπει να το διαχειριστεί με αξιοκρατικά κριτήρια και ολοκληρωμένο σχέδιο. Όπως τόνισε συγκεκριμένα, πλέον δε θα έχει «κανένα άλλοθι για οποιαδήποτε αστοχία».

Στο θέμα του Τουρισμού, επισημαίνει ότι η καλή διαχείριση του πρώτου κύματος της κρίσης «είναι η προίκα της Ελλάδας για τη φετινή σεζόν». Όμως υπογραμμίζει ότι το άνοιγμα των συνόρων πρέπει να γίνει με κανόνες, ώστε να μη χαθούν οι προσπάθειες τόσων μηνών και προτεραιότητα θα πρέπει να είναι χώρες με καλή επιδημιολογική εξέλιξη, όπως οι χώρες των Βαλκανίων.

Σχετικά με την συνεχώς αυξανόμενη Τουρκική επιθετικότητα, ο κ. Ανδρουλάκης επισήμανε, ότι ο «Ερντογάν εκμεταλλεύεται το πεδίο της όξυνσης με την Ελλάδα, ενώ εργαλειοποιεί τον εθνικισμό ώστε να κρύψει τον διχασμό και να αποπροσανατολίσει εν μέσω κρίσης του κορωνοϊού την κοινή γνώμη από την εσωτερική κατάσταση». Σχετικά με την αντίδραση της Ελλάδας σημείωσε πως «πρέπει να είναι προετοιμασμένη για κάθε ενδεχόμενο».

Τέλος ο Ευρωβουλευτής, αναφερόμενος στις προτεραιότητες της Σοσιαλδημοκρατίας, υπογράμμισε την αξία ενός ισχυρού κοινωνικού κράτος, τονίζοντας ότι «καθήκον της Σοσιαλδημοκρατίας είναι να εδραιωθεί η ασφάλεια και η ελπίδα έναντι του φόβου και του ανορθολογισμού» με την «ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών, της διαφάνειας και της αξιοκρατίας που πρέπει να διατρέχουν οριζόντια την πολιτική μας».

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη:

Γιατί η Ευρώπη δεν κατάφερε ν’ αντιδράσει γρήγορα και αποτελεσματικά στην πανδημία; Αρκούν όσα αποφάσισε έστω κι εκ των υστέρων, συμπεριλαμβανομένης της πρότασης Γαλλίας και Γερμανίας για το ταμείο στήριξης;

Η Ευρώπη βρέθηκε απροετοίμαστη, ενώ η αρχική απαγόρευση εξαγωγής ιατρικού υλικού της Γερμανίας, δημιούργησε πολύ κακή εικόνα. Φάνηκε η έλλειψη ουσιαστικής ευρωπαϊκής ηγεσίας και οι όποιες θετικές πρωτοβουλίες, όπως κοινοί διαγωνισμοί προμήθειας ιατρικού υλικού, μεταφορά ασθενών από Ιταλία και Γαλλία σε μονάδες εντατικής θεραπείας σε Λουξεμβούργο και Γερμανία, ήρθαν πολύ αργά για να αλλάξουν την τραυματισμένη εικόνα.

Η κοινή πρόταση Γαλλίας – Γερμανίας, ως βάση του σχεδίου της Επιτροπής για το Ταμείο Ανάκαμψης. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστήριξε μια πρόταση για μεγαλύτερο πακέτο από τα 750 δισεκατομμύρια, ωστόσο το μείγμα επιδοτήσεων δανείων είναι καθοριστικά σημαντικό για τη στήριξη χωρών με μεγάλο δημόσιο χρέος όπως η Ελλάδα. Η αποπληρωμή φαίνεται θα γίνει μέσω νέων πηγών του Ευρωπαϊκού προϋπολογισμού και όχι του ποσού που έλαβε ως επιδότηση, αποτελώντας μία μορφή αμοιβαιοποίησης χρέους. Οι «σφιχτοί» Αυστρία, Ολλανδία, Δανία, Σουηδία, επιμένουν σε περισσότερα δάνεια και η ανάγκη ομοφωνίας στο Συμβούλιο θα οδηγήσει πολύ φοβάμαι σε λιγότερο καλή τελική συμφωνία.

 Είστε αισιόδοξος για την πορεία του τουρισμού; Θα καταφέρει η Ελλάδα ν’ αξιοποιήσει το συγκριτικό της πλεονέκτημα σε σχέση με τους άμεσους ανταγωνιστές της στη Μεσόγειο (Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Τουρκία);

Η διαχείριση του πρώτου κύματος της κρίσης με πολύ καλούς όρους στο υγειονομικό κομμάτι, είναι η «προίκα» της Ελλάδας για την φετινή σεζόν, αλλά όχι χωρίς κριτήρια, να μην χαθούν άδικα οι προσπάθειες τόσων μηνών. Χρειάζονται κοινοί υγειονομικοί κανόνες για να ανοίξουμε τα σύνορά μας με ασφάλεια, για πολίτες, και επισκέπτες. Η Ελλάδα, σε αντίθεσή με άλλες «ανταγωνιστικές» χώρες έχει ισχυρή εξάρτηση στις αφίξεις εξωτερικού με μόνο 1 στα 10 ευρώ να προέρχονται από τον εσωτερικό τουρισμό. Πρέπει να πιέσουμε για άνοιγμα των συνόρων στις χώρες των Βαλκανίων που είχαν καλή επιδημιολογική εξέλιξη, πριν τις 15 Ιουνίου που προτείνει η Επιτροπή και σε συνεννόηση με τις αεροπορικές εταιρίες, να κρατήσουμε την τουριστική κίνηση έστω στο 30-40% σε σχέση με πέρυσι.

 Η κυβέρνηση κατάφερε να πάρει καλό βαθμό στην αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης. Θα καταφέρει να πάρει τον ίδιο καλό βαθμό στη διαχείριση της οικονομικής κρίσης και με ποιο τρόπο θα ευοδωθούν οι προσδοκίες για ισχυρή ανάπτυξη;

Η Ελλάδα φαίνεται θα λάβει πάνω από 22 δις ευρώ σε επιδοτήσεις από το Ταμείο Ανάκαμψης και επιπλέον 9 δις σε δάνεια, πάνω από 2, ίσως και 3 ή 4 δισ από το SURE της ΕΕ για στήριξη της εργασίας, ενώ θα προστεθούν και οι επιδοτήσεις από τα Ταμεία Συνοχής για το 2021-2027. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση το επόμενο διάστημα θα έχει στη διάθεσή της ένα τεράστιο οικονομικό πακέτο. Αν το διαχειριστεί σωστά και οι επιδημιολογικές συνθήκες το επιτρέψουν, θα μπορεί να αντιμετωπίσει όχι μόνο την πολύ μεγάλη ύφεση και τις σημαντικές συνέπειες της οικονομικής κρίσης αλλά και να διαμορφώσει τις συνθήκες για μία ισχυρή και βιώσιμη ανάπτυξη. Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο πακέτο με συγκεκριμένα μέτρα τόσο από την κυβέρνηση όσο και από τις τράπεζες, ξεκάθαρες πολιτικές και αποφάσεις με αξιοκρατικά κριτήρια και όχι χρηματοδοτήσεις με προθεσμίες που λήγουν σε μόλις 5 ημέρες. Αν αυτή η πρόταση είναι και η τελική, η κυβέρνηση θα πρέπει να διαχειριστεί με αξιοκρατικό τρόπο τα χρήματα αυτά και δεν θα έχει κανένα άλλοθι για οποιαδήποτε αστοχία, όπως το voucher για την δήθεν κατάρτιση των ελευθέρων επαγγελματιών.

 Ποια είναι τελικά η συμβολή του RescEU στην προμήθεια υγειονομικού υλικού και ιατρικού εξοπλισμού για τις χώρες-μέλη της ΕΕ;

Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Πολιτικής προστασίας στήριξε τα Κράτη Μέλη με υγειονομικό υλικό που αγοράστηκε με 100% Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, απόθεμα για τις χώρες που είχαν ανάγκη και έχει ήδη σταλεί στην Ιταλία, Ισπανία και Κροατία. Επιπλέον, πάνω από 60.000 Ευρωπαίοι πολίτες έχουν επαναπατριστεί μέχρι τώρα με πτήσεις που έχει οργανώσει και χρηματοδοτήσει το rescEU, αν και η Ελλάδα δεν έκανε χρήση σε πολλές περιπτώσεις. Είναι σημαντικό ότι το rescEU στο οποίο είμαι και εισηγητής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχει πλέον αποδείξει την αξία του και για αυτό το λόγο την Τετάρτη η Επιτροπή πρότεινε όχι μόνο την αύξηση του προϋπολογισμού για την επερχόμενη περίοδο κατά 2 δις φτάνοντας τα 3.1 δις αλλά και σημαντική ενίσχυση αρμοδιοτήτων.

 Σας προβληματίζει η διαρκώς εντεινόμενη τουρκική προκλητικότητα;

Ναι, κυρίως καθώς η όλο και αυξανόμενη προκλητικότητα αντικατοπτρίζει τα μεγάλα εσωτερικά, οικονομικά, πολιτικά, στη τη διαχείριση του προσφυγικού – μεταναστευτικού, προβλήματα της Τουρκίας. Ο Ερντογάν, εκμεταλλεύεται το πεδίο της όξυνσης με την Ελλάδα, εργαλειοποιεί τον εθνικισμό, ώστε να κρύψει τον διχασμό και να  αποπροσανατολίσει εν μέσω κρίσης κορονοϊού την κοινή γνώμη από την εσωτερική κατάσταση. Η Ελλάδα πρέπει να είναι προετοιμασμένη για κάθε ενδεχόμενο, πιέζοντας στρατηγικά στην ΕΕ σε ενδεχόμενη κορύφωση, ακόμα και τη διακοπή της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ – Τουρκίας. Παράλληλα, θα πρέπει να επιδιώξει την ουσιαστική ενίσχυση της Επιχείρησης Ειρήνη, που βρίσκεται σε μία περιοχή ιδιαίτερης σημασίας, Νοτιοδυτικά της Κρήτης ώστε να μην μπορεί η Τουρκία να στείλει στρατό στη Λιβύη αλλά και την αυστηροποίηση των κυρώσεων κατά προσώπων που εμπλέκονται στις παράνομες γεωτρήσεις στην Κύπρο.

Η πανδημία θα φέρει αλλαγές και στο πολιτικό σκηνικό; Ποιες πρέπει να είναι οι προτεραιότητες της Σοσιαλδημοκρατίας για την επόμενη μέρα και πώς αυτό μπορεί να έχει εφαρμογή και στην Ελλάδα;

Η πανδημία του κορονοϊού και η οικονομική κρίση που προκαλείται, υπενθυμίζει ακόμα και στους πιο ακραίους, την αξία ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους. Καθήκον της σοσιαλδημοκρατίας σ’ αυτή τη νέα πραγματικότητα, θα είναι να εδραιωθεί η ασφάλεια και η ελπίδα, έναντι του φόβου και του ανορθολογισμού που προκαλεί. Σε εθνικό επίπεδο, η στήριξη μέσα από ένα φιλικό οικονομικό περιβάλλον, των δυνάμεων της δημιουργίας και της παραγωγής αποτελεί μονόδρομο, ώστε η εξωστρέφεια και η ανταγωνιστικότητα να μας καταστήσει λιγότερο ευάλωτους σε διεθνείς τρικυμίες. Η υπεράσπιση και ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών, της διαφάνειας και της αξιοκρατίας, θα πρέπει να διατρέχει οριζόντια την πολιτική μας.

Πράσινο Κίνημα: ΟΧΙ ανεμογεννήτριες στο Πάνειο Όρος

– Με το νέο νομοσχέδιο θα γεμίσουν ανεμογεννήτριες όλα τα βουνά 

– Έκθετοι οι Τζιτζικώστας και Παπαστεργίου

Το Πράσινο Κίνημα στέκεται αλληλέγγυο στον αγώνα των τοπικών κοινωνιών για να μην εγκατασταθούν ανεμογεννήτριες στις ΒΑΠΕ (Βιομηχανικών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας) που ετοιμάζουν και στο Πάνειο Όρος. Το συγκεκριμένο σημείο στην Αττική εκτείνεται νοτιοανατολικά του Υμηττού, ανάμεσα στην Κερατέα και τα Καλύβια Θορικού. Στηρίζουμε τον αγώνα των δήμων Λαυρεωτικής και Σαρωνικού και των ομόφωνων αποφάσεων των δημοτικών τους συμβουλίων για την αποφυγή μίας ακόμα καταστροφικής επιλογής για το περιβάλλον. Το Πάνειο όρος είναι κηρυγμένος αρχαιολογικός χώρος από το 1995, ενώ τμήμα του βουνού κάηκε το καλοκαίρι του 2007, αλλά την άνοιξη του 2009 πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη αναδάσωση.
Το Πράσινο Κίνημα επιμένει στον κανόνα ότι «οι ανεμογεννήτριες πρέπει να σέβονται το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον και για να είναι οικολογική η παραγωγή ενέργειας από μια ανεμογεννήτρια θα πρέπει η παραγόμενη ενέργεια να αφορά μόνο την οικεία περιοχή παραγωγής». Αυτοί οι κανόνες δεν τηρούνται ούτε για το Πάνειο Όρος, ούτε για τις περιοχές της Τήνου, της Άνδρου, των Αγράφων και όλων των περιοχών της Ελλάδος.

Χωρίς κέρδος, κέρατα… κυριολεκτικά 
Την ίδια στιγμή, μελετώντας τις οικονομικές συμφωνίες για αυτές τις περιπτώσεις βγάζει κάποιος εύκολα το συμπέρασμα ότι καταστρέφουμε το περιβάλλον χωρίς κανένα περιβαλλοντικό ή οικονομικό όφελος για τους πολίτες, παρά μόνο για τους «επενδυτές».
Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχει σταθερή εγγυημένη τιμή για όλες τις ΑΠΕ, υψηλότερη 25% και άνω, της τιμής του ΔΕΣΜΗΕ και προτεραιότητα στην απορρόφηση όλης της παραγόμενης ενέργειας από το δημόσιο διασφαλίζοντας υψηλά ποσοστά κέρδους στους «επενδυτές», ενώ οι πολίτες επιβαρυνόμαστε όλοι το τέλος των ΑΠΕ και η απόδοση τους δεν μειώνει στο ελάχιστο την τιμή στον καταναλωτή για να έχει φθηνότερο ρεύμα. Το αντίθετο συμβαίνει.
Και βέβαια όπως επισημαίνει συνεχώς το Πράσινο Κίνημα, το κόστος, η ενέργεια και οι πόροι που σπαταλιούνται για την εγκατάστασή τους είναι μεγαλύτερα από την ενεργειακή απόδοσή τους. Δεν υπάρχει, λοιπόν, τίποτα το “πράσινο” σε όλο αυτό. Μόνο οικονομικό όφελος για συγκεκριμένους.
Και επειδή όσοι ασχολούνται με τα θέματα του περιβάλλοντος έχουν μάθει πως δεν πρέπει να κοιτάμε μόνο το τώρα, θα πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες ότι τα προγράμματα δε δεσμεύουν τους επενδυτές να απεγκαταστήσουν και να ανακυκλώσουν τις ανεμογεννήτριες όταν “λήξουν” παρότι τα υλικά τους δεν είναι πλήρως ανακυκλώσιμα.

Σε «καραντίνα» ΚΕΔΕ και ΕΝΠΕ και τις Ανεμογεννήτριες
Οφείλουμε όμως να σημειώσουμε ότι η έξαρση των περιπτώσεων αυτών σε όλη την Ελλάδα έχει σημείο αναφοράς το πρόσφατο αντιπεριβαλλοντικό νομοσχέδιο που ψήφισε η κυβέρνηση για το οποίο τα τριτοβάθμια όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης φέρουν μεγάλη ευθύνη. Τόσο η ΚΕΔΕ (το τριτοβάθμιο όργανο των δημάρχων) όσο και η ΕΝΠΕ (το τριτοβάθμιο όργανο των Περιφερειαρχών) ήταν επιδεικτικά «άφωνοι» όσον αφορά το αντιπεριβαλλοντικό νομοσχέδιο.
Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ κ. Παπαστεργίου και ο πρόεδρος της ΕΝΠΕ κ. Τζιτζικώστας προτίμησαν το κομματικό κουστούμι από το αυτοδιοικητικό. Τα αποτελέσματα τα βιώνουμε σήμερα. Δεκάδες αυτοδιοικητικοί (σε λίγο καιρό θα είναι εκατοντάδες) να βρίσκονται στους δρόμους για να υπερασπιστούν το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον των περιοχών τους, το οποίο απειλείται από τις ειδικές ευνοϊκές ρυθμίσεις για τους εργολάβους των ΑΠΕ που είχε το αντιπεριβαλλοντικό νομοσχέδιο. Μαζί τους και χιλιάδες δημότες.
Δεν έκαναν ούτε το ελάχιστο να ασχοληθούν στο να υπάρξει ένα συνολικό σχέδιο από την πολιτεία για την χωροθέτηση, το μέγεθος τέτοιων εγκαταστάσεων και το συνδυασμό τους, δηλαδή τη συμβολή τους στο γενικό ενεργειακό σχέδιο της χώρας.
Στο Πάνειο Όρος συνέβη ότι και στις άλλες περιοχές της Ελλάδας. Η κυβέρνηση δίνει τη δυνατότητα στη μαζική εγκατάσταση ανεμογεννητριών υπέρ ενός σχεδιασμού θολού, σχεδόν ατεκμηρίωτου, που αναπτύσσεται ερήμην του στρατηγικού σχεδιασμού των Δήμων Λαυρεωτικής και Σαρωνικού, ερήμην της τοπικής κοινωνίας και των αναγκών της. Η τοπική κοινωνία ανησυχεί για τη φυσική ακεραιότητα του βουνού εξαιτίας των παρεμβάσεων που θα απαιτηθούν στον ορεινό όγκο για την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών (αρκετά χιλιόμετρα νέων δρόμων, πυλώνες, καλώδια μεταφοράς και τεράστιες τσιμεντένιες βάσεις).

Κώστας Καλογράνης: «Στηρίζουμε τις δημοτικές αρχές και την κοινωνία που αντιδρά»
Ο συμπρόεδρος του Πρασίνου Κινήματος Κώστας Καλογράνης δήλωσε τα εξής: «Μετά τα Άγραφα, την Τήνο, την Άνδρο, το Μουζάκι και τόσων άλλων περιοχών ήρθε η σειρά του Πάνειου Όρους για την εγκατάσταση Βιομηχανικών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΒΑΠΕ) χωρίς να τηρούνται βασικές περιβαλλοντικές προδιαγραφές και με το φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον να κινδυνεύει. Στηρίζουμε τις δημοτικές αρχές και την κοινωνία που αντιδρά. Δυστυχώς, έρχονται χειρότερες εξελίξεις σε όλη την Ελλάδα μετά την ψήφιση του αντιπεριβαλλοντικού νομοσχεδίου. Ο αγώνας συνεχίζεται …»

Τμήμα Ασφάλειας Κιλκίς: Σύλληψη αλλοδαπού άνδρα για διακίνηση ναρκωτικών ουσιών

Στην κατοχή του βρέθηκε και κατασχέθηκε ποσότητα κάνναβης που ξεπερνούσε τα 500 γραμμάρια

Συνελήφθη χθες (30 Μαΐου 2020) το βράδυ, μετά από συντονισμένες ενέργειες των αστυνομικών του Τμήματος Ασφάλειας Κιλκίς, ένας αλλοδαπός άνδρας, για κατοχή και διακίνηση κάνναβης.

Ειδικότερα, εντοπίστηκε σε περιοχή της Θεσσαλονίκης και σε έρευνα που ακολούθησε βρέθηκαν στην κατοχή του και κατασχέθηκαν:

  • ποσότητα κάνναβης 545 γραμμαρίων και
  • 2 κινητά τηλέφωνα.

Ο συλληφθείς με τη δικογραφία κακουργηματικού χαρακτήρα που σχηματίστηκε σε βάρος του θα οδηγηθεί στον αρμόδιο Εισαγγελέα.

Ομάδα δίωξης Ναρκωτικών Κιλκίς Σύλληψη κατοχή Κάνναβης

Υγεία – ΕΚΠΑΑ: Περισσότεροι από 8.500 θάνατοι κάθε χρόνο από την ατμοσφαιρική ρύπανση στην Ελλάδα

 Το ΑΠΕ-ΜΠΕ παρουσιάζει τη νέα έκδοση «Περιβάλλον και Υγεία» του Εθνικού Κέντρου Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΚΠΑΑ), σύμφωνα με την οποία περισσότεροι από 8.500 θάνατοι θα μπορούσαν να προληφθούν ετησίως στη χώρα μας,  εάν μειώνονταν οι συγκεντρώσεις ατμοσφαιρικής ρύπανσης, αλλά και οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Όπως υπογραμμίζουν οι επικεφαλής των ερευνών, στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «η προστασία της δημόσιας υγείας συντελείται και μέσω της προστασίας του περιβάλλοντος».

Η έκδοση στηρίχθηκε στις έρευνες «Επιδράσεις στην υγεία από την ατμοσφαιρική ρύπανση στην Ελλάδα» της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ε.Κ. Κατσουγιάννη, και «Κλιματική Αλλαγή και Υγεία» του Ινστιτούτου Ερευνών Περιβάλλοντος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, με επικεφαλής τον καθηγητή Ν. Μιχαλόπουλο και δίνεται στη δημοσιότητα εν όψει της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος (05/06), αναδεικνύοντας με επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο αφενός τη σύνδεση της κατάστασης του περιβάλλοντος με την υγεία των πολιτών και αφετέρου την ανάγκη λήψης άμεσων μέτρων.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τις έρευνες και με βάση τα συνιστώμενα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) επίπεδα, 6.487 θάνατοι μπορούν να αποδοθούν στην έκθεση μικροσωματιδίων (ΡΜ2.5) ετησίως στα αστικά και ημιαστικά κέντρα, με τα μεγαλύτερα ποσοστά καταγραφής να αφορούν στους πληθυσμούς της Αθήνας (58%) και της Θεσσαλονίκης (13%) και 2.115 θάνατοι στις αγροτικές περιοχές, όπου η συγκέντρωση πληθυσμού είναι μεν μικρότερη σε σχέση με τα αστικά κέντρα, η μέση ηλικία τους όμως είναι μεγαλύτερη, δηλαδή υπάρχουν περισσότεροι ηλικιωμένοι άνθρωποι, που είναι πιο ευάλωτοι στις επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης. Ειδικά στο κέντρο της Αθήνας, οι μακροχρόνιες επιπτώσεις του διοξειδίου του αζώτου (ΝΟ2) αντιστοιχούν σε 160 θανάτους.

«Όπως φαίνεται από την έρευνα, η ατμοσφαιρική ρύπανση προκαλεί πολύ περισσότερους θανάτους ακόμα και από πανδημίες όπως αυτή του Covid-19», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής του ΕΚΠΑΑ, Πέτρος Βαρελίδης.

Όπως επισημαίνει, «κατά τη διάρκεια της λήψης των περιοριστικών μέτρων διαπιστώθηκε μείωση κατά 1/3 της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, γεγονός που σίγουρα έχει μία θετική επίδραση στην ανθρώπινη υγεία», προσθέτοντας ότι «σημασία έχει να δούμε στο τέλος του έτους ποιά είναι η μέση τιμή της ετήσιας ρύπανσης».

Όπως έκανε γνωστό ο κ. Βαρελίδης, το ΕΚΠΑΑ βρίσκεται σε φάση ανάθεσης μελέτης για τη διεξοδική έρευνα όσον αφορά τα επίπεδα της μείωσης στην ατμοσφαιρική ρύπανση κατά τη διάρκεια των μέτρων που ελήφθησαν εξαιτίας της πανδημίας.

Η καθηγήτρια βιοστατιστικής και επιδημιολογίας του ΕΚΠΑ, Κλέα Κατσουγιάννη δηλώνεις το ΑΠΕ-ΜΠΕ:  Για τα αποτελέσματα της έρευνας, «εκτιμήθηκε ο αποδοτέος αριθμός θανάτων και εισαγωγών επειγόντων περιστατικών στην βραχυχρόνια και μακροχρόνια έκθεση στα αιωρούμενα ατμοσφαιρικά σωματίδια  και σε αέριους ρύπους για τα αστικά κέντρα και κατά περιφέρεια και αστικότητα».

Όπως αναφέρει η καθηγήτρια, «το κύριο πρόβλημα ρύπανσης είναι οι υψηλές συγκεντρώσεις σωματιδίων, ενώ το διοξείδιο του αζώτου και το όζον είναι σχετικά υψηλά και ενδεχομένως να αποτελέσουν αυξανόμενο πρόβλημα το μέλλον» και προσθέτει: «Οι κάτοικοι των μεγάλων αστικών κέντρων θα οφεληθούν σημαντικά αν οι συγκεντρώσεις των ρύπων μειωθούν στα επίπεδα που συνιστώνται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας».

Όσον αφορά τα ενδεχόμενα οφέλη από τα μέτρα μείωσης της κυκλοφορίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας, η κ. Κατσούγιαννη εκφράζει τη βεβαιότητα ότι «θα έχουν προληφθεί ορισμένοι θάνατοι και άλλα προβλήματα υγείας από την μείωση τουλάχιστον της βραχυχρόνιας έκθεσης».

Ωστόσο, σχετικά με την επίδραση της έκθεσης στην εξέλιξη του COVID-19, επισημαίνει ότι «είναι πιθανό ότι μακροχρονίως εκτεθειμένα στη ρύπανση άτομα γίνονται πιο ευάλωτα, λόγω της μεγαλύτερης πιθανότητας εμφάνισης χρόνιων αναπνευστικών νοημάτων, στις συνέπειες του κορονοϊού».

Αν και «η πλήρης αποτίμηση τους θα γίνει όταν θα είναι όλα τα απαραίτητα δεδομένα διαθέσιμα, σίγουρα πάντως οι παρεμβάσεις για την επιδημία θα οδηγήσουν σε συμπεράσματα σχετικά με τα πιθανά οφέλη από την μείωση της έκθεσης στους επικίνδυνους ρύπους»,  τονίζει η καθηγήτρια του ΕΚΠΑ.

Οι συνέπειες της Κλιματικής Αλλαγής

Ως προς την επίδραση της κλιματικής αλλαγής στην υγεία των πολιτών τα αποτελέσματα της έρευνας προβλέπουν σύμφωνα με τις πλέον μετριοπαθείς προβλέψεις, ότι ο αριθμός ημερών με ισχυρή θερμική επιβάρυνση για τον πληθυσμό της Αθήνας αναμένεται να αυξηθεί κατά 50% στο εγγύς μέλλον (2021-2050), με περαιτέρω αύξηση μέχρι τα τέλη του 21ου αιώνα, σε σύγκριση με την περίοδο αναφοράς 1961-1990.

Μάλιστα, το δυσμενέστερο κλιματικό σενάριο προβλέπει ότι ο αριθμός των ωρών με μεγάλη δυσφορία στην περιοχή της Αθήνας πρόκειται να αυξηθεί σε ποσοστό που υπερβαίνει το 150% στο απώτερο μέλλον (2071-2100), σε σχέση με την τελευταία 30ετία του 20ου αιώνα (1971-2000).

Όπως αναφέρει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ ο καθηγητής περιβαλλοντικής Χημείας του Πανεπιστημίου Κρήτης Νίκος Μιχαλόπουλος, «τα αποτελέσματα της μεγάλης πλειοψηφίας των κλιματικών μοντέλων, συμφωνούν στο ότι η Νότια Ευρώπη αναμένεται να είναι από τις περιοχές του πλανήτη που θα πληγούν ιδιαίτερα από τα ισχυρά κύματα ζέστης, ενώ διαπιστώνεται και ισχυρή τάση για άνοδο της ξηρασίας στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Κατά συνέπεια και η Ελλάδα είναι από τις χώρες οι οποίες θα πρέπει να βρίσκονται σε επιφυλακή για την αντιμετώπιση πιθανών ακραίων περιστάσεων που μπορεί να πλήξουν καίρια την υγεία των πολιτών αλλά και τομείς της οικονομικής δραστηριότητας».

Σύμφωνα με τον κ. Μιχαλόπουλο, που είναι επίσης διευθυντής του Ινστιτούτου Ερευνών, Περιβάλλοντος και Βιώσιμης Ανάπτυξης του Αστεροσκοπείου, «στην έκθεση του ΕΚΠΑΑ, περιγράφονται αναλυτικά οι πιθανοί κίνδυνοι για την υγεία του πληθυσμού της χώρας, τους οποίους μπορεί να επιφέρει η αναμενόμενη κλιματική αλλαγή, λόγω θερμικής καταπόνησης και λόγω της πιθανής μετάδοσης ασθενειών μέσω κουνουπιών φορέων».

Όπως εξηγεί ο καθηγητής, «αυτή η επιλογή έγινε καθώς οι πιθανές άμεσες επιπτώσεις στην υγεία που μπορεί να προκύψουν λόγω των επιδράσεων της κλιματικής αλλαγής στους δύο αυτούς τομείς, μπορεί να είναι εξαιρετικά σοβαρές και γενικευμένες σε μεγάλα τμήματα του ελληνικού πληθυσμού».

Ποια είναι τα μέτρα που απαιτούνται για τον περιορισμό του φαινομένου; Σύμφωνα με τον κ. Βαρελίδη, «η προώθηση της ηλεκτροκίνησης και της βιώσιμης κινητικότητας είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό μέτρο για την αντιμετώπιση του φαινομένου της ρύπανσης. Το Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα προβλέπει επίσης πολύ σημαντικά μέτρα για τη μείωση των εκπομπών CO2, καθώς επίσης και η προώθηση του βιοαερίου για την αξιοποίηση των αποβλήτων, η ενίσχυση των ΑΠΕ, η αναβάθμιση του κτηριακού αποθέματος της χώρας, αλλά και ο καθορισμός τομεακών πολιτικών προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή (π.χ. γεωργία τουρισμός κλπ), για τις οποίες απαιτούνται εθνικά μέτρα».

Σχολιάζοντας την επικείμενη μετεξέλιξη του ΕΚΠΑΑ σε Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής αλλαγής, με βάση τις προβλέψεις του νέου περιβαλλοντικού νόμου, ο κ. Βαρελίδης,  τη χαρακτήρισε ως  ένα πολύ σημαντικό βήμα  για την ενίσχυση τoυ ρόλου και του κύρους του.

Τέλος, όπως επισημαίνει στον πρόλογο της έκδοσης η απερχόμενη πρόεδρος του ΔΣ ΕΚΠΑΑ, Ζωή Βροντίση, «οι μέχρι τώρα ρυθμίσεις περιβαλλοντικής προστασίας αντιμετωπίζουν το περιβάλλον και τη φύση ως εμπόδιο ευημερίας. Αντίθετα η έκδοση αυτή τονίζει ότι η λήψη ουσιαστικών μέτρων περιβαλλοντικής προστασίας είναι μέρος της λύσης».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Υγεία: Σοβαρές επιπλοκές έχουν χειρουργεία σε ασθενείς με Covid-19, σύμφωνα με διεθνή μελέτη

Τουλάχιστον οι μισοί ασθενείς με Covid-19, οι οποίοι είναι ανάγκη να υποβληθούν σε κάποια χειρουργική επέμβαση για άλλη αιτία, εμφανίζουν σοβαρές επιπλοκές στους πνεύμονες τους, όπως πνευμονία και σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα.

Η πολυκεντρική μελέτη, με επικεφαλής τον χειρουργό δρα Ανίλ Μπανγκού του βρετανικού Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ, η οποία δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό “The Lancet”, ανέλυσε στοιχεία για 1.128 ασθενείς με επιβεβαιωμένη Covid-19 (η διάγνωση έγινε λίγο πριν ή λίγο μετά το χειρουργείο), οι οποίοι χειρουργήθηκαν σε 235 νοσοκομεία 24 χωρών, κυρίως ευρωπαϊκών. Οι τρεις στους τέσσερις ασθενείς (74%) έκαναν επείγον χειρουργείο, ενώ οι υπόλοιποι προγραμματισμένη επέμβαση (π.χ. για αφαίρεση καρκίνου).

Διαπιστώθηκε ότι στο 51% των χειρουργηθέντων εμφανίστηκαν πνευμονικές επιπλοκές και, από αυτούς, το 38% των ασθενών πέθανε μέσα σε 30 μέρες από την επέμβαση που είχαν κάνει. Συνολικά ένας στους τέσσερις (24%) ασθενείς με Covid-19 που χειρουργήθηκαν (είτε εμφάνισαν επιπλοκές είτε όχι), πέθαναν στον επόμενο μήνα. Αυξημένη πιθανότητα πνευμονικών επιπλοκών είχαν οι άνδρες, ιδίως άνω των 70 ετών, με υποκείμενα νοσήματα (καρδιοπάθεια, υπέρταση, διαβήτη, καρκίνο).

 «Μολονότι οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την Covid-19, πρέπει να ζυγίζονται προσεκτικά για κάθε ασθενή, σε σχέση με τους κινδύνους από την καθυστέρηση μιας χειρουργικής επέμβασης, η μελέτη μας δείχνει ότι το κατώφλι για διενέργεια χειρουργείου εν μέσω της πανδημίας πρέπει να ανέβει, συγκριτικά με τη συνήθη πρακτική. Οι ιατρικές ομάδες πρέπει να εξετάζουν την πιθανότητα να αναβάλουν μη κρίσιμες επεμβάσεις και να επιλέξουν άλλες θεραπευτικές επιλογές, πράγμα που μπορεί να καθυστερήσει την ανάγκη για χειρουργείο ή μερικές φορές να το καταστήσουν τελείως περιττό», δήλωσε ο δρ Μπανγκού.

Η έκθεση στο νοσοκομείο στον κορονοϊό SARS-CoV-2, που προκαλεί τη νόσο Covid-19, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο πνευμονικών επιπλοκών, λόγω της αυξημένης πιθανότητας ισχυρής φλεγμονώδους και ανοσολογικής αντίδρασης τόσο στη χειρουργική επέμβαση όσο και στη μηχανική διασωλήνωση, σύμφωνα με τους ερευνητές.

 «Όταν τα νοσοκομεία επιστρέψουν στις χειρουργικές επεμβάσεις ρουτίνας, αυτό πιθανώς θα λάβει χώρα σε περιβάλλοντα που θα παραμένουν εκτεθειμένα στον SARS-CoV-2. Η ενδονοσοκομειακή λοίμωξη θα παραμείνει μια πρόκληση, γι’ αυτό χρειάζονται επειγόντως στρατηγικές που θα ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο λοίμωξης, καθώς και των πνευμονικών επιπλοκών σε ασθενείς με Covid-19, των οποίων το χειρουργείο δεν μπορεί να καθυστερήσει άλλο», ανέφερε η χειρουργός δρ Άνα Μινάγια-Μπράβο του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Χενάρες της Ισπανίας.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(20)31182-X/fulltext

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δεύτερο… «πρώτο κουδούνι» και για τους μικρούς μαθητές

Ανοίγουν ξανά αύριο, Δευτέρα 1η Ιουνίου, τα δημοτικά, τα νηπιαγωγεία και τα ειδικά σχολεία, μετά το lockdown του Μαρτίου. Οι μικροί μαθητές, όπως και οι μαθητές της Δευτεροβάθμιας, θα επιστρέψουν στις σχολικές αίθουσες με νέα δεδομένα, ως προς τη διάταξη των αιθουσών, τον μέγιστο αριθμό μαθητών ανά τάξη, αλλά τον τρόπο που θα κάνουν διάλειμμα.

Το σχολικό έτος θα λήξει στις 26 Ιουνίου και μέχρι τότε, οι τάξεις θα έχουν μέχρι 15 μαθητές. Η χρήση της μάσκας θα είναι προαιρετική για εκπαιδευτικούς και μαθητές (και στο σχολείο και στα σχολικά λεωφορεία). Σημαντικό μέρος της δεύτερης «πρώτης μέρας» στο σχολείο θα αφιερωθεί στην επεξήγηση των ειδικών οδηγιών του ΕΟΔΥ για τα μέτρα προσωπικής υγιεινής.

Λόγω των ειδικών συνθηκών της χρονιάς, οι μαθητές θα κρατήσουν τα φετινά βιβλία τους και για την επόμενη σχολική χρονιά, η οποία θα ξεκινήσει νωρίτερα από την καθιερωμένη 11η Σεπτεμβρίου. Πάντως, όπως έχει επισημανθεί από την ηγεσία του υπουργείου, η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς δεν θα γίνει πριν την 1η Σεπτεμβρίου.

Από αύριο, σε όλες τις σχολικές αίθουσες θα υπάρχουν αντισηπτικά και προβλέπεται καθαρισμός δύο φορές την ημέρα (κατά τη διάρκεια λειτουργίας του σχολείου και μετά το πέρας αυτού). Επίσης οι αίθουσες θα αερίζονται φυσικά.

Τα διαλείμματα θα γίνονται σε διαφορετικές ώρες για τη μείωση του συγχρωτισμού, και δεν θα λειτουργούν τα κυλικεία.

Όπως και για τα γυμνάσια και τα λύκεια, έτσι και για τις εκπαιδευτικές δομές που ανοίγουν υπάρχει η δυνατότητα για σύγχρονη εξ αποστάσεως διδασκαλία από εκπαιδευτικούς για όσους μαθητές εμπίπτουν σε κατηγορίες που δικαιολογούν την απουσία τους.

Υπάρχει επίσης η δυνατότητα απουσίας μαθητή, στη βάση απλής υπεύθυνης δήλωσης γονέα ή κηδεμόνα περί ύπαρξης ατόμου στο σπίτι που ανήκει σε ομάδα αυξημένου κινδύνου ή νοσεί.

Πώς θα λειτουργήσουν τα ειδικά σχολεία

Τα ειδικά σχολεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης θα επαναλειτουργήσουν από την 1η Ιουνίου έως τις 12 Ιουνίου, ενώ τα ειδικά σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης έως και τις 26 Ιουνίου.

Η χρήση προστατευτικής μη ιατρικής μάσκας από μαθητές και εκπαιδευτικό προσωπικό εντός των σχολικών μονάδων είναι προαιρετική.

Στις περιπτώσεις που απαιτείται σωματική επαφή ή εκ του σύνεγγυς εκπαιδευτική καθοδήγηση και υποστήριξη των μαθητών, προβλέπεται η χρήση γαντιών, μη ιατρικής μάσκας ή προμετωπίδας για τις περιπτώσεις που απαιτείται να φαίνεται το στόμα του εκπαιδευτικού ή του ειδικού εκπαιδευτικού και ειδικού βοηθητικού προσωπικού, είναι υποχρεωτική.

Γενικότερα, για τα Εδικά Σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και την υλοποίηση της σίτισης σε αυτές, όπου προβλέπεται, θα γίνεται με παράδοση των γευμάτων σε πακέτα, τηρουμένων υψηλών προδιαγραφών υγιεινής και με χρήση του χώρου της τραπεζαρίας (τηρουμένων των αποστάσεων και σε μικρές ομάδες μαθητών). Σε περίπτωση μη επάρκειας του χώρου της τραπεζαρίας, γίνεται χρήση άλλων χώρων του σχολείου, όπως του προαυλίου και των σχολικών αιθουσών. Επίσης, θα πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για την επιμελή καθαριότητα και απολύμανση των χώρων σίτισης.

Όπως ισχύει και για τις υπόλοιπες εκπαιδευτικές δομές, τα διαλείμματα θα γίνονται με διαφορετικό τρόπο. Θα πρέπει να υιοθετούνται οι πρακτικές συστηματικού διαχωρισμού των μαθητών κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων, ώστε να αποφεύγεται ο συνωστισμός των μαθητών και να διασφαλίζεται η τήρηση των απαιτούμενων αποστάσεών τους σε κάθε χώρο του σχολείου. Λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών, το εβδομαδιαίο ωρολόγιο πρόγραμμα διαλειμμάτων και το πρόγραμμα εφημεριών θα μπορεί να αναπροσαρμόζονται.

Δεν θα πραγματοποιείται η καθιερωμένη συγκέντρωση μαθητών στον προαύλιο χώρο πριν την έναρξη του ωρολογίου προγράμματος. Εξακολουθεί να ισχύει η οδηγία για την τήρηση απόστασης ενάμιση μέτρου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ψυχολογία: Τα παιδιά είναι εθισμένα με τα social media γιατί δεν έχουν σωστά πρότυπα

Μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή αλλιώς social media (facebook, instagram, twitter κλπ.) είναι τα μέσα που μας βοηθούν να συνομιλήσουμε με τους άλλους, να κοινωνικοποιηθούμε και να κάνουμε καινούριους φίλους από όλο τον κόσμο με εύκολο τρόπο.

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)  
Γιάννης Ξηντάρας
Γράφει ο Ψυχολόγος – Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)

Τα social media ελλοχεύουν αρκετούς κινδύνους αλλά προσφέρουν και αρκετά θετικά. Πρώτον, όπως προανέφερα είναι ένας εύκολος τρόπος να κοινωνικοποιηθείς και να κάνεις νέους φίλους. Δεύτερον, μέσα από τον προσωπικό σου λογαριασμό σε αυτές τις εφαρμογές μπορείς να φτιάξεις ένα image, μία εικόνα δηλαδή εντελώς διαφορετική από αυτό που πραγματικά είσαι. Μπορείς δηλαδή να κρύψεις τον πραγματικό σου εαυτό και να παρουσιάσεις με εύκολο τρόπο κάτι που θα γίνει αρεστό στους άλλους. Τρίτον, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μας ψυχαγωγούν καθώς συνδυάζουν συνομιλία με τους άλλους, εικόνες, παιχνίδια, βίντεο κλπ.

Λέμε για τους έφηβους ότι είναι «κολλημένοι» στα social media και δεν ασχολούνται με τίποτε άλλο παρά μόνο με το κινητό τους. Έχουμε αναλογιστεί όμως ποτέ ότι ακόμη και εμείς οι ενήλικες είμαστε εξίσου κολλημένοι με αυτές τις εφαρμογές; Το ερώτημα είναι λοιπόν το εξής: αφού οι ενήλικες είναι (εξίσου) εθισμένοι με τα social media γιατί να μην είναι και οι έφηβοι; Προσπαθώντας λοιπόν να κάνουμε τους έφηβους να απεξαρτηθούν από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενώ εμείς είμαστε  «κολλημένοι» μοιάζει απλά με κακόγουστο αστείο. Είναι σαν να πηγαίνεις στον καρδιολόγο και να σου λέει κόψε το τσιγάρο και ο ίδιος να καπνίζει μπροστά σου. Είναι άραγε ένα σωστό πρότυπο που πρέπει να το ακολουθήσουμε; Μάλλον όχι… Για να έχουμε λοιπόν μία επιτυχής απεξάρτηση από τα μέσα αυτά θα πρέπει να αναλογιστούμε τι έχουν και μας κάνουν να εθιζόμαστε τόσο εμείς οι ενήλικες όσο και οι έφηβοι.

Οι έφηβοι θεωρώ ότι είναι εθισμένοι με τα social media γιατί δεν έχουν σωστά πρότυπα. Δεν υπάρχει άρτια παιδεία και τα πρότυπα που υπάρχουν στα σημαντικά πλαίσια για την ανάπτυξη του παιδιού όπως είναι η οικογένεια, το σχολείο και η κοινωνία γενικότερα είναι προς αποφυγή (ή τουλάχιστον δεν είναι αρκετά ελκυστικά, πειστικά).  Τα παιδιά  έχουν «βαρεθεί» να αντικρίζουν ΄΄λάθος΄΄ παραδείγματα προς μίμηση και προτιμούν να στραφούν στη μικρή οθόνη του υπολογιστή ή του κινητού και να «σπαταλήσουν» το χρόνο τους στο facebook, το instagram και άλλες τέτοιου είδους εφαρμογές.

Οι περισσότεροι ενήλικες και οι ΄΄σημαντικοί άλλοι΄΄ για την σωστή διαπαιδαγώγηση του παιδιού έχουν υπερβολικές υποχρεώσεις και καταβάλλονται από άγχος στην προσπάθειά τους να τα προλάβουν όλα με αποτέλεσμα να μένει ελάχιστος έως και καθόλου χρόνος να ασχοληθούν με τα παιδιά. Τα παιδιά και ιδιαίτερα οι έφηβοι που βρίσκονται στο στάδιο διαμόρφωσης της ταυτότητάς τους, και αυτό που χρειάζονται είναι η επικοινωνία και η συζήτηση των προβληματισμών τους, αντικρίζοντας αυτή την απαθή στάση των ενηλίκων παύουν να ασχολούνται μαζί τους και αναζητούν «συντροφιά» και παρέα στα social media.

Αν λοιπόν διορθώσουμε κάπως αυτή τη συμπεριφορά μας και βρούμε και λίγο παραπάνω χρόνο να ασχοληθούμε με τους προβληματισμούς και τις ανάγκες των παιδιών, σίγουρα θα πάψουν να υπάρχουν και οι εξαρτήσεις ή έστω θα περιοριστούν. Αφιερώνοντας χρόνο στον έφηβο και προσφέροντάς του την δυνατότητα του διαλόγου μέσω της εγγύτερης επικοινωνίας και όχι της εικονικής, θα τον βοηθήσει σίγουρα να μην είναι μονομερής αλλά να μοιράζει το χρόνο του και σε άλλες δραστηριότητες και ενδιαφέροντα πέρα από την προσκόλλησή του μπροστά από μία οθόνη.

Έτσι θα ξεκολλήσουν: Θα ξεκολλήσουν αν διορθώσουμε τη σχέση μας με τα παιδιά και αν επικοινωνούμε περισσότερο με αυτά. Δεν σημαίνει ότι δε θα ξανασχοληθούν με τα social media -αυτό θα ήταν το άλλο άκρο- αλλά σίγουρα θα ξέρουν να επιλέξουν το σωστό, θα ξέρουν να προστατευτούν από πιθανούς κινδύνους και προπάντων θα έχουν μέτρο στη χρήση των μέσων αυτών.

 


Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος στην Αθήνα, τ. συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”, μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας. Απόφοιτος Ε.Κ.Π.Α, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

Πρόκληση για το λιανεμπόριο ο ψηφιακός μετασχηματισμός

Η πανδημία του κορονοϊού, άλλαξε ριζικά τα δεδομένα στο ηλεκτρονικό εμπόριο μετασχηματίζοντας τις καταναλωτικές τάσεις καθώς επίσης και το μοντέλο λειτουργίας των επιχειρήσεων.

Όπως εξηγεί μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Γεώργιος Δουκίδης, Διευθυντής Εργαστηρίου Ηλεκτρονικού Εμπορίου (ELTRUN) στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο κλάδος του ηλεκτρονικού εμπορίου τα τελευταία χρόνια παρουσίαζε ετήσια ανάπτυξη της τάξης του 15%, ενώ το πρώτο δίμηνο του 2020 η αύξηση σε σχέση με την ίδια περίοδο το 2019 ήταν περίπου 25%. «Εδώ και 6-8 εβδομάδες η μέση αύξηση έχει ξεπεράσει το 120-130%, που σημαίνει ότι έγινε ένα επιχειρηματικό άλμα πενταετίας με μία τεράστια ζήτηση που θα έπρεπε να καλυφθεί με τις ανάλογες υποδομές και πρακτικές μέσα σε λίγες εβδομάδες. Αυτό δημιούργησε σοβαρά προβλήματα στη σωστή διανομή και εξυπηρέτηση των πελατών, στη διαθεσιμότητα των προϊόντων και στην ομαλή λειτουργία των ιστότοπων» σημειώνει ο κ. Δουκίδης.

Το 2019 περίπου το 35% των χρηστών διαδικτύου αγόραζε ψηφιακά, όταν τα αντίστοιχα ποσοστά στις προηγμένες χώρες ήταν πάνω από το 75%. Σύμφωνα με τον κ. Δουκίδη, λόγω της τεράστιας αλλαγής, πλέον το 50-60% των Ελλήνων χρηστών αγοράζουν μέσω του διαδικτύου, που καταδεικνύει μια σταδιακή είσοδο σε επίπεδα ωριμότητας ακόμη όμως μακριά από τις βέλτιστες διεθνείς πρακτικές. «Βεβαίως το ζητούμενο είναι αν αυτή η συμπεριφορά θα συνεχισθεί και όταν επανέλθουμε σε μια κανονικότητα. Πρόσφατες κυλιόμενες εμπορικές μελέτες του Εργαστηρίου ELTRUN και του Ινστιτούτου ΙΕΛΚΑ καταγράφει ότι μόνο το 40-50% θα συνεχίσει τις νέες καταναλωτικές συνήθειες. Αυτό όμως είναι ένα δυναμικό στοιχείο που πιθανόν να αλλάξει στο άμεσο μέλλον» σημειώνει.

Ο κ. Δουκίδης εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «το ηλεκτρονικό εμπόριο πάρα την αλματώδη ανάπτυξή του είναι ακόμη ένα μικρό μέρος του συνολικού εμπορίου. Για παράδειγμα στον κλάδο των σούπερ-μάρκετ, που είχαμε ένα επταπλασιασμό των ψηφιακών παραγγελιών εν μέσω πανδημίας, οι αγορές μέσω διαδικτύου αντιπροσωπεύουν μόλις το 1,5% της συνολικής αγοράς. Παρ’ όλα αυτά όμως, οι ψηφιακές τεχνολογίες και υπηρεσίες αντιπροσωπεύουν έναν ουσιαστικό πυλώνα της πελατοκεντρικής στρατηγικής των λιανεμπορικών εταιριών που της προσφέρουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα».

Συγκεκριμένα, το διαδίκτυο στην Ελλάδα χρησιμοποιείται κυρίως ως κανάλι προώθησης και όχι τόσο πολύ ως κανάλι πώλησης/διανομής. Πρόσφατη έρευνα του ΣΕΛΠΕ με το Εργαστήριο ELTRUN κατέγραψε ότι το 50% των συνολικών αγορών των καταναλωτών επηρεάζεται από στοιχεία που βρίσκουν και έρευνα που κάνουν στο διαδίκτυο. Άρα το διαδίκτυο είναι πολύ σημαντικό για τις λιανεμπορικές εταιρίες και τους προμηθευτές και για το λόγο αυτό επενδύουν σημαντικά πόσα στο ψηφιακό μάρκετιγκ. Μάλιστα υπάρχουν περιπτώσεις που οι προϋπολογισμοί σε ψηφιακά μέσα προώθησης ξεπερνάει τους αντίστοιχους στα κλασικά μέσα προώθησης.

Ένα άλλο σημαντικό θέμα για το λιανεμεπόριο είναι, σύμφωνα με τον κ. Δουκίδη, η ηλεκτρονική τιμολόγηση που γίνεται πλέον υποχρεωτική κατά τη διάρκεια του 2020 μέσω της καινοτόμου εθνικής δράσης της ΑΔΑΕΕ και του υπουργείου Οικονομικών. Για το εμπόριο Β-Β αυτή η πρωτοβουλία θα μειώσει αρκετά τα διαχειριστικά κόστη γιατί μία τυπική λιανεμπορική εταιρία ανταλλάσσει ετησίως κάποιες χιλιάδες τιμολόγια. Ταυτόχρονα για τις οργανωμένες εταιρίες θα καλυτερεύσει την συνεργασία με τους προμηθευτές τους στο πλαίσιο της εφοδιαστικής αλυσίδας, όπως στη συμφωνία καρτελών, στις πληρωμές, στις επιστροφές, στην παραγγελιοληψία κλπ.

Ο σύγχρονος καταναλωτής περιμένει εξατομικευμένες υπηρεσίες είτε πριν την πώληση, κατά την συναλλαγή, ή στο after sales, όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Δουκίδης. Συγκεκριμένα, υπάρχουν ήδη περιπτώσεις στην Ελλάδα που μεγάλες λιανεμπορικές επιχειρήσεις, μέσω έργων που αξιοποιούν πρακτικές επιχειρηματικής αναλυτικής (big data) και τεχνητής νοημοσύνης, αναλύουν τις αγοραστικές συμπεριφορές και με δημογραφικά στοιχεία κατηγοριοποιούν τους πελάτες. Αυτό τους επιτρέπει να καταλαβαίνουν καλύτερα γιατί έρχονται στο κατάστημα οι καταναλωτές, να κάνουν προωθητικές ενέργειες (π.χ. Newsletter) για κάθε μια κατηγορία καταναλωτών αλλά και να τους κάνουν προσφορές που τους ενδιαφέρουν. Βέβαια δεν έχουμε φτάσει ακόμη στο σημείο προσφοράς προσωποποιημένων υπηρεσιών ανά πελάτη, αλλά δεν είμαστε μακριά.

Ο κ. Δουκίδης εκτιμά ότι κύριος στόχος του σωστού λιανεμπορίου είναι να αναβαθμίσει την εμπειρία του πελάτη ασχέτως πιο κανάλι χρησιμοποιεί. «Άρα αναμένουμε σημαντικές επενδύσεις σε τεχνολογίες που καλυτερεύουν τη ροή του πελάτη μέσα στο φυσικό κατάστημα (π.χ. tablets των πωλητών για να εξυπηρετούν καλύτερα τους πελάτες, πληροφοριακά σημεία για προϊόντα, αυτόματα ταμεία, εξατομικευμένη πληροφόρηση του καταναλωτή με βάση προηγούμενες αγορές κλπ) με στόχο την αύξηση της αφοσίωσης (loyalty)» τονίζει.

Το λιανεμπόριο είναι μια πολύπλοκη επιχειρηματική δραστηριότητα με πολλές διαδικασίες και κοστοβόρες λειτουργίες. Άρα τα γνωστά συστήματα ERP (για τη διαχείριση των πόρων), CRM (για τη διαχείριση των σχέσεων με τους πελάτες), WMS (για τη διαχείριση της αποθήκης και γενικά των logistics) είναι ιδιαίτερα χρήσιμα και δεν νοείται λιανεμπορική εταιρία χωρίς να έχει επενδύσει σε αυτές τις τεχνολογίες και να τις αξιοποιεί σωστά. Σύμφωνα με τον κ. Δουκίδη «ήδη πέρα από την απλή αυτοματοποίηση, υπάρχουν παραδείγματα ριζικής αναδιοργάνωσης με στόχο την απλοποίηση και την επιτάχυνση των πολύπλοκων διαδικασιών».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μουσικές ιστορίες: Άκης Πάνου: Φιλόσοφος – αναρχικός -αρσενικό και δολοφόνος

Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

 Πέρασαν 87  χρόνια από την ημέρα που είδε το φως του ήλιου  ο Άκης Πάνου. Ένας από τους κορυφαίους «ροκάδες» του λαϊκού μας τραγουδιού, που δημιούργησε αληθινά διαμάντια στο ελληνικό τραγούδι.

Πριν ακόμη συμπληρώσει τα δέκα του χρόνια, βγήκε στη βιοπάλη! «Σφουγγάρι» σε ταβέρνες! Ο πιτσιρικάς που τραγουδούσε κι ύστερα έβγαζε πιατάκι για να μαζεύει χρήματα… Λίγο μετά, ήταν δεν ήταν 13 ετών, βρέθηκε να παίζει και να τραγουδά δίπλα στον Γιάννη Σταματίου, τον ξακουστό «Σπόρο». Ε, το μικρόβιο της μουσικής και του τραγουδιού είχε φωλιάσει για τα καλά μέσα στην ψυχή του.

Μικρός μικρός στη βιοπάλη, μικρός μικρός και στα «βάσανα». Στα 17 του χρόνια φεύγει από το πατρικό του σπίτι και παντρεύεται την αγαπημένη του Δήμητρα. Γάμος, που δεν κράτησε πολύ. Αργότερα βρέθηκε με την Άννα, που του χάρισε τέσσερα παιδιά. Όπως ήταν φυσικό, με τις εμφανίσεις του σε ταβέρνες και το «σφουγγάρι» δεν έβγαινε μεροκάματο. Έτσι άρχισε να κάνει δεκάδες δουλειές του ποδαριού. Γύριζε στις γειτονιές και πουλούσε τσατσάρες, κουλούρια, τσιγάρα, εφημερίδες, ότι έβρισκε…

Πολύ νωρίς κατάλαβε ότι ως τραγουδιστής δεν θα μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα κι άρχισε σιγά σιγά να γράφει μελωδίες και στίχους. Δεν είχε μάθει πολλά γράμματα. Ουσιαστικά μόνο γραφή κι ανάγνωση. Μα σπούδαζε συνεχώς στο πανεπιστήμιο του δρόμου, της νύχτας, της ζωής.

Το 1958, ηχογραφεί το πρώτο του τραγούδι, σε στίχους του Χρήστου Κολοκοτρώνη.

«Το παιδί που απόψε πίνει», με τη φωνή της Καίτης Γκρέυ. Τζίφος! Πλήρης αποτυχία.

Σχεδόν δέκα χρόνια πέρασαν στην πείνα και στην αφάνεια μέχρι που βρέθηκε στον δρόμο του ο Μπιθικώτσης. Έχει γράψει το τραγούδι «Θα κλείσω τα μάτια» και του το πάει. Ο Μπιθικώτσης το ακούει, του αρέσει πολύ και  μπαίνει αμέσως στο studio και το ηχογραφεί.

Είναι στα 1967. Χούντα! Ο δίσκος κυκλοφορεί και μετά από δυο εβδομάδες αποσύρεται από την λογοκρισία. Μα ο Άκης Πάνου έχει προλάβει να δώσει στίγμα. Τον μαθαίνουν καλά οι άνθρωποι του σιναφιού του. Συνθέτες, τραγουδιστές, παραγωγοί, δισκογραφικές εταιρείες.

Το 1970 συναντιέται με τη Μοσχολιού. Της δίνει το ίδιο τραγούδι με ελαφρώς αλλαγμένους στίχους για να περάσει τη λογοκρισία. Η Μοσχολιού, φτασμένη πια, το ερμηνεύει και γίνεται ο χαμός! Ουσιαστικά τότε ξεκινά η πιο σημαντική δεκαετία στην πορεία του Άκη Πάνου.  Γράφει τα διαμάντιά του. Κυρίως ερωτικά τραγούδια που ερμηνεύουν οι κορυφαίοι της εποχής. Μπιθικώτσης, Διονυσίου, Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια, Μοσχολιού, Μαρινέλλα, Μητροπάνος, Βοσκόπουλος…

Το 1973 γράφει το πιο φιλοσοφημένο του τραγούδι. «Η ζωή μου όλη»! Γράφει κι άλλα και κυκλοφορεί ο ομότιτλος δίσκος με τη φωνή του Καζαντζίδη.

Το 1976, γράφει τον περίφημο «Τρελό»! «Ας’ τον τρελό στην τρέλα του και μη τον συνεφέρεις»… Το λέει ο Μητσιάς και γίνεται ένα από τα διαχρονικότερα τραγούδια τους. Όμως, ο πιο εμπορικός του δίσκος είναι αυτός που κυκλοφορεί το 1982 με τη φωνή του Νταλάρα. «Θέλω να τα πω». Η Ελλάδα τραγουδά αυτό το τραγούδι, όπως και το περίφημο «Επτά νομά σ’ ένα δωμά».

Το 1983, τα «Παιδιά από την Πάτρα» ανασύρουν από την αφάνεια ένα από τα σπουδαιότερα τραγούδια του Άκη Πάνου (σε στίχους του Στράτου Ατταλίδη) που είχε ερμηνεύσει αρχικά ο Γιώργος Χατζηαντωνίου στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Το «δεν θέλω τη συμπόνια κανενός».

Το ερμηνεύει καταπληκτικά ο Λάμπρος Καρελλάς κι η Ελλάδα χορεύει και τραγουδά.

Τότε, γίνεται και το μεγάλο «Μπαμ». Η μεγάλη του έκρηξη. Διαμαρτύρεται με κάθε τρόπο ότι οι δισκογραφικές εταιρείες τον εκμεταλλεύονται και παρά τις επιτυχίες του εισπράττει πενταροδεκάρες. Τα παρατάει όλα και αποσύρεται στην Ξάνθη, στο σπίτι της συντρόφου του.

Λίγα χρόνια μετά, το 1989, πάλι τα «Παιδιά από την Πάτρα» τον πείθουν και κατεβαίνει στην Αθήνα όπου εμφανίζεται μαζί τους στο «Επειγόντως», στην Κυψέλη. Στήνει πάλκο με δυο σειρές! Στην πρώτη κάθονται οι μουσικοί. Στη δεύτερη οι τραγουδιστές! Ενδεικτικό της νοοτροπίας και της κουλτούρας που τον διέπνεαν. Δηλαδή, οι μουσικοί είναι πάντα μπροστάρηδες κι οι τραγουδιστές έπρεπε να έχουν υποδεέστερη θέση.

Άνθρωπος με αρχές, με τις δικές του αξίες και ήθος. Ευγενής με τους πάντες. Μιλούσε σχεδόν σ’ όλους στον πληθυντικό. Ακόμη και στους γονείς του. Κι αυτό απαιτούσε από τα παιδιά του όταν τα έφερε στον κόσμο και τα διαπαιδαγωγούσε.

Κι επειδή έγραψα για διαμάντια που άφησε στη δισκογραφία μας, ιδού μερικά:

 «Η πιο μεγάλη ώρα» (Γιώτα Λύδια), «Η ζωή μου όλη» (Καζαντζίδης), «Ρολόι- Κομπολόι» (Μπιθικώτσης), «Νά ‘χα το κουράγιο» (Διονυσίου), «Στον σταθμό του Μονάχου» Διονυσίου), «Αχαριστία» (Διονυσίου), «Tου Κόσμου το περίγελο» (Διονυσίου), «Το θολωμένο μου μυαλό» (Καζαντζίδης), «Είδα τα μάτια σου κλαμένα» (Μενιδιάτης) , «Θα κλείσω τα μάτια» (Μοσχολιού), «Παράνομη αγάπη» Μενιδιάτης, «Ασφαλώς και δεν πρέπει» (Μοσχολιού), «Γιατί κακούργα πεθερά» (Μητροπάνος), «Και τί δεν κάνω» (Διονυσίου), «Για κοίτα με στα μάτια» (Μαρινέλλα), «Θέλω να τα πω» (Νταλάρας) , «Εφτά νομά σ’ ένα δωμά» (Νταλάρας) , «Γιατί καλέ γειτόνισσα» (Διονυσίου), «Τρελός» (Μητσιάς), «Ήταν όλα ψεύτικα» (Διουνυσίου), «Πήρα απ’ το χέρι σου νερό» (Μοσχολιού) , «Δεν θέλω τη συμπόνια κανενός» (Γιώργος Χατζηαντωνίου – Παιδιά από την Πάτρα), «Εγώ καλά σου τάλεγα» (Διονυσίου),  κ.ά.

Ο ουσιαστικά αγράμματος Άκης Πάνου, έγραψε τραγούδια βαθιά φιλοσοφημένα.

Ακόμη και τα ερωτικά του. Βαθιά «αναρχικός» χαρακτήρας, δεν τα πήγε ποτέ καλά με τον επιτηδευμένο καθωσπρεπισμό. Δεν έγινε δούλος των δημοσίων σχέσεων και της ψεύτικης χρυσόσκονης του τιποτένιου star system. Παρ’ ότι έπρεπε να ζήσει. Ούτε έψαξε ποτέ τα φραγκοδίφραγκα για να στριμωχτεί σε ένα κάδρο διασκεδαστών της νύχτας που δήθεν διώχνει την μικροαστική άνοια. Ανυπότακτος!

Το 1997, η ελληνική κοινή γνώμη συγκλονίζεται από την είδηση ότι ο Άκης Πάνου σκότωσε τον φίλο της κόρης του επειδή δεν ενέκρινε τη σχέση τους. Αρσενικό όπως ήταν από τα μικράτα του, η τιμή ήταν πρώτιστη αξία της ζωής του. Μπορεί σήμερα ή και διαχρονικά κάποιοι να το διακωμωδούν, μα μεγάλα κοινωνικά τμήματα της Ελλάδας έτσι σκέφτονταν ή σκέφτονται.

Στην απολογία του είπε, ουσιαστικά, δυο φράσεις: «Όλα έγιναν σε μια κακιά στιγμή. Αναλαμβάνω τις ευθύνες μου»!

Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. Δεν του αναγνωρίστηκε κανένα ελαφρυντικό, ούτε της πολιτισμικής προσφοράς, που επικαλέστηκαν οι συνήγοροί του. Βλέπετε, συμφώνως με την απόφαση του δικαστηρίου «ο κατηγορούμενος δεν πρόσφερε και ιδιαίτερα στα πολιτισμικά πράγματα του τόπου». Τραγωδία για τον λαϊκό μας πολιτισμό!

Δεν του αναγνωρίστηκε ούτε και το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου, επειδή κατείχε παράνομα στο σπίτι του δύο όπλα και επειδή, χωρίς να έχει χωρίσει από την πρώτη του γυναίκα, είχε εν γνώσει της δημιουργήσει οικογένεια με την Άννα Μπακιρτζή.

Οδηγήθηκε στις φυλακές Κομοτηνής κι αργότερα του Κορυδαλλού.

Στις 7 Απριλίου 1999, αποφυλακίστηκε με πεντάμηνη αναστολή της ποινής του αφού ο καρκίνος έτρωγε τα σωθικά του. Ένα χρόνο μετά, 7 Απριλίου 2000, «έφυγε» για τους ουρανούς. Κι εμείς ακόμη τραγουδάμε και θα τραγουδάμε τα αριστουργήματα που έγραψε και μας άφησε παρακαταθήκη και λαϊκή κληρονομιά…

Δημιουργείται ο γαστρονομικός χάρτης της Ελλάδας – «Ταξίδι γεύσεων» για τον επισκέπτη κάθε νομού

Σε διαδικασία επανασχεδιασμού βρίσκεται η αγορά του τουρισμού στην Ελλάδα μετά τις επιπτώσεις που άφησε πίσω της η πανδημία του κορονοϊού. Η επόμενη μέρα, λαμβάνοντας υπόψη τις μεγάλες αλλαγές που έχουν συντελεστεί, σχεδιάζεται από την κυβέρνηση με επιδίωξη την προσέλκυση τουριστών.

Μια από τις μεγαλύτερες τάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο είναι ο γαστρονομικός τουρισμός, με τους επισκέπτες αυτού του είδους να επιθυμούν να γνωρίσουν από κοντά, πέρα από τα αξιοθέατα που προσφέρει κάθε προορισμός, την κουλτούρα κάθε περιοχής που γεννάται μέσα από τις γεύσεις της.

Χαρακτηριστικά τα οποία η Ελλάδα διαθέτει σε υπερθετικό βαθμό, καθώς πέρα από τις καταγάλανες παραλίες, το ιδιαίτερο ανάγλυφο αλλά και την εντυπωσιακή πολιτιστική της κληρονομιά, προσφέρει και ένα «θησαυρό» γεύσεων που περιμένει τον επισκέπτη να τον ανακαλύψει.

Για τον τουρίστα αυτού του είδους, καλύτερη διαφήμιση από τη διεθνώς αναγνωρισμένη ελληνική κουζίνα αλλά και τη μεσογειακή διατροφή δε θα μπορούσε να υπάρξει.

Η ομάδα εργασίας

Με απώτερο σκοπό την άμεση σχεδίαση ενός γαστρονομικού οδηγού για τη χώρα μας, τα υπουργεία Τουρισμού, Πολιτισμού και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων προχώρησαν στη σύσταση μιας ομάδας εργασίας.

Οι πρώτες διαβουλεύσεις έχουν ήδη ξεκινήσει και αναμένονται να ολοκληρωθούν τον ερχόμενο Ιούλιο. Στόχος είναι καθένας από τους 52 νομούς της Ελλάδας να γίνει ξεχωριστός Γαστρονομικός Προορισμός, με τη δική του γαστρονομική σφραγίδα, και αυτό να επιτευχθεί μέσω της διασύνδεσης του πρωτογενούς τομέα με τον τουρισμό.

Στο πλαίσιο εργασιών της ομάδας, περιλαμβάνεται και η ανάπτυξη του περιφερειακού σχεδίου προώθησης γαστρονομικού χάρτη όπου θα προβάλλονται οι τοπικές κουζίνες με την απαραίτητη συνδρομή των νέων τεχνολογιών (διαδίκτυο, Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης κ.α.).

Επικεφαλής είναι η Μαίρη Τριανταφυλλοπούλου, πρόεδρος της Ένωσης Οινοποιών Αμπελουργών Νήσων Αιγαίου και μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου (ΣΕΟ). Σε αυτή συμμετέχουν επίσης ξενοδοχειακοί φορείς, επαγγελματίες της εστίασης και σεφ, όπως ο Κωνσταντίνος Μουζάκης, πρόεδρος της λέσχης Αρχιμαγείρων Ακρόπολις και η Ντίνα Νικολάου, στελέχη των υπουργείων Τουρισμού και Αγροτικής Ανάπτυξης, ενώ με την ομάδα συνεργάζονται στενά οι διεπαγγελματικές οργανώσεις, μεταξύ των οποίων και η Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Κρέατος (ΕΔΟΚ) που εκπροσωπείται από τον πρόεδρο της, Λευτέρη Γίτσα.

Στόχοι

«Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε τις βάσεις για ένα ελκυστικό γαστρονομικό προϊόν, με σκοπό την προσέλκυση ξένων επισκεπτών στη χώρα μας» δήλωσε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η επικεφαλής της ομάδας, η οποία εξηγεί: «Αυτό που λείπει σήμερα είναι ένα εθνικό σχέδιο το οποίο θα αξιοποιήσει όλες τις εξαιρετικές αλλά αποσπασματικές πρωτοβουλίες που έχουν αναπτυχθεί σε όλη τη χώρα με την πρωτοβουλία τοπικών κοινωνιών και τη στήριξη επαγγελματικών φορέων και ιδιωτών αλλά και της τοπικής Αυτοδιοίκησης 1ου και 2ου βαθμού».

Σύμφωνα με τη συντονίστρια της ομάδας «είναι απαραίτητο να καταρτιστεί εθνικό Γαστρονομικό Χαρτοφυλάκιο, στο οποίο θα βασιστεί η διαμόρφωση του Γαστρονομικού Τουρισμού ως προϊόντος» προσθέτοντας πως «έχουν γίνει εξαιρετικές μελέτες από το ΥΠΠΑΤ για την γαστρονομία, από τον ΣΕΤΕ για τη σύνδεση της γαστρονομίας με τον τουρισμό και από άλλους φορείς, τα αποτελέσματα των οποίων είναι εξαιρετικά εργαλεία για την αποτελεσματικότερη προσέγγιση των παραγόντων που θα μας οδηγήσουν στην τελική διαμόρφωση».

Η ομάδα εργασίας θα αποτυπώσει την υπάρχουσα κατάσταση, θα αξιοποιήσει την υπάρχουσα εμπειρία και τεχνογνωσία των υφισταμένων προτάσεων, θα προτείνει δράσεις για το συντονισμό φορέων που αφορούν στη γαστρονομία, τον τουρισμό και την οριζόντια σύνδεση διαφορετικών κλάδων, θα επεξεργαστεί όλα τα στοιχεία και θα υποβάλει τις προτάσεις της.

«Ο τουρισμός αποτελεί ένα σταθερό μοχλό ανάπτυξης για τη χώρα» λέει η κ. Τριανταφυλλοπούλου και αναφέρει ότι «μπορεί να στηρίξει άλλους τομείς παραγωγής με τις κατάλληλες δράσεις διασύνδεσης. Η γαστρονομία και μέσα από αυτήν ο πρωτογενής τομέας και τα τοπικά προϊόντα -είναι ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα τα οποία μπορούν να συμβάλλουν στην ποιοτική αναβάθμισή του».

Σε αυτό το σημείο, ο ρόλος των Διεπαγγελματικών Οργανώσεων, που εκπροσωπούν όλο το φάσμα των επαγγελματικών κλάδων του αγροδιατροφικού τομέα, είναι πολύ σημαντικός, λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Κρέατος, Λευτέρης Γίτσας, συμπληρώνοντας ότι «θα πρέπει να κινητοποιήσουμε όλες τις τοπικές δυνάμεις για μην μείνει το εγχείρημα αυτό στα χαρτιά. Να αποτυπωθούν οι παθογένειες και να βρεθούν οι λύσεις για να ξεπεραστούν όλα εκείνα τα εμπόδια που λειτουργούν ως τροχοπέδη όλα αυτά τα χρόνια στην ενίσχυση του γαστρονομικού τουρισμού στην Ελλάδα».

Σύμφωνα με τον ίδιο τα προϊόντα που διαθέτει η χώρα μας είναι πολύ υψηλής διατροφικής αξίας τα οποία μπορούν και πρέπει να αναδειχθούν και αναπτυχθούν.

«Μέχρι τώρα», υπογραμμίζει ο κ. Γίτσας, «στις προθέσεις μας ήταν να δώσουμε ταυτότητα στα ιδιαίτερα τοπικά προϊόντα, για να καταστούν αναγνωρίσιμα και ασφαλή, ώστε να μπορούν να αξιοποιηθούν για το εγχείρημα αυτό».

Πολλές οι προσπάθειες που έχουν γίνει έως σήμερα

«Οι προσπάθειες που έχουν γίνει έως σήμερα είναι πολλές, όπως π.χ. τα ΠΟΠ προϊόντα» σημειώνει ο πρόεδρος της ΕΔΟΚ και συνεχίζει: «Δημιουργήθηκε το απαιτούμενο πλαίσιο, αναδείχθηκαν διάφορα τοπικά προϊόντα, όπως για παράδειγμα το αρνάκι Ελασσόνας, αλλά στην πράξη αποδεικνύεται ότι απουσιάζει ο φορέας που θα συντονίσει και θα οργανώσει την παραγωγή, την εμπορία και την προβολή τους».

Σύμφωνα με τον ίδιο πάγια θέση της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Κρέατος είναι ότι τα ελληνικά προϊόντα μεταξύ των οποίων τα κρέατα και τα προϊόντα κρέατος, αποτελούν θαυμάσιους πρεσβευτές της παράδοσής μας, που αξίζει να γνωρίσουν οι ξένοι επισκέπτες. Πρέπει, όμως, να διασφαλίσουμε την ποιότητα και την απαιτούμενη ποσότητα σε όλη την αλυσίδα, από την παραγωγή, στην εστίαση και τα ξενοδοχεία.

«Το κάθε προϊόν έχει το δικό του μύθο, τη δική του ιστορία διατροφικής αξίας. Ο κάθε τόπος χρειάζεται να αναδείξει τα δικά του επώνυμα ποιοτικά προϊόντα, η κάθε περιοχή να ταυτιστεί με τα ιδιαίτερα προϊόντα της, ώστε να δημιουργηθεί ο τουριστικός προσανατολισμός για κάθε τοπικό προϊόν» πρόσθεσε ο ίδιος.

Ο νόμος για τον γαστρονομικό τουρισμό

Σύμφωνα με το σχετικό νόμο 4582/2018, «Ο τουρισμός γαστρονομίας περιλαμβάνει δραστηριότητες όπως η μελέτη και η γευσιγνωσία των τοπικών προϊόντων, η εκμάθηση της τοπικής κουζίνας, η αγορά αγροτικών προϊόντων απευθείας από τον τόπο παραγωγής, η συμμετοχή σε εκδηλώσεις-φεστιβάλ και παρουσιάσεις γευσιγνωσίας ποιοτικών προϊόντων διατροφής, η ανάδειξη της ελληνικής και μεσογειακής κουζίνας καθώς και η διεθνοποίηση των τοπικών προϊόντων».

Στο πλαίσιο αυτό θα ενδυναμωθεί και το σήμα για την ποιότητα των ελληνικών προϊόντων, το «Ειδικό Σήμα Ποιότητας για την Ελληνική Κουζίνα», που ορίζεται στον σχετικό νόμο, και θα θεσμοθετηθούν οι προϋποθέσεις για την ανάπτυξη του εν λόγω τουριστικού προϊόντος και την προώθηση πιστοποίησής του.

Όπως αναφέρει το νομοθέτημα, το Ειδικό Σήμα Ποιότητας για την Ελληνική Κουζίνα (Ε.Σ.Π.Ε.Κ.) πιστοποιεί ότι η συγκεκριμένη επιχείρηση:

α) προσφέρει ένα ικανοποιητικό επίπεδο εδεσμάτων που ακολουθούν ή βασίζονται στην ελληνική γαστρονομική παράδοση με έμφαση κατά περίπτωση σε τοπικές κουζίνες,

β) χρησιμοποιεί σε σημαντικό βαθμό ελληνικά προϊόντα, με έμφαση σε τοπικά προϊόντα και προϊόντα Π.Ο.Π.,

γ) προωθεί συνολικά την ελληνική γαστρονομική και οινική παράδοση και παραγωγή

δ) προσφέρει ένα ικανοποιητικό επίπεδο συνολικής παροχής υπηρεσιών.

Οι προϋποθέσεις στο ΦΕΚ: ΦΕΚ+1463+Β+(1)

ΑΠΕ-ΜΠΕ