Ένας 33χρονος άνδρας έχασε τα ξημερώματα τη ζωή του στη Νάουσα όταν η μοτοσικλέτα στην οποία επέβαινε ξέφυγε από την πορεία της και ανατράπηκε.
Προανάκριση για τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος διενεργεί το Αστυνομικό Τμήμα της Νάουσας.
Θεσσαλονίκη: 13χρονος μαθητής κατακτά το πρώτο βραβείο σε παγκόσμιο διαγωνισμό ποίησης
Τα βιβλία τον συντροφεύουν από πολύ μικρή ηλικία και κάθε φορά που τελειώνει ένα απ’ αυτά κάνει μια μικρή περίληψη -εν είδει ενός άτυπου ημερολογίου ανάγνωσης- δοκιμάζοντας τις συγγραφικές του ικανότητες (και δη στην αγγλική αφού είναι μαθητής αγγλικού σχολείου).
Γι’ αυτό και στο άκουσμα του παγκόσμιου διαγωνισμού ποίησης του ιδρύματος «Never Such Innocence», με έδρα το Λονδίνο, για παιδιά της ηλικίας του, ο 13χρονος μαθητής Δημοσθένης- Δημήτρης Δεσποτίδης δεν δίστασε στιγμή να δηλώσει συμμετοχή, γοητεύοντας την κριτική επιτροπή με το ποίημα του «Inspirational Poem» (Ποίημα Έμπνευσης), που του χάρισε το πρώτο βραβείο στην κατηγορία Bonus Strand «A fight for freedom» (ηλικίες 9-14 ετών).
Μάλιστα, για να κατακτήσει την κορυφή χρειάστηκε να υπερκεράσει το εμπόδιο του υψηλού ανταγωνισμού καθώς ο διαγωνισμός προσέλκυσε 4.000 συμμετοχές από 44 χώρες ανά τον κόσμο.
Ο εν λόγω διαγωνισμός ποίησης, εικαστικών, τραγουδιού και ομιλιών για ηλικίες 9-18 ετών διοργανώθηκε στο πλαίσιο της συνεργασίας του ιδρύματος «Never Such Innocence» με το Βρετανικό Συμβούλιο στην Αθήνα. Το φετινό θέμα του διαγωνισμού είχε τίτλο «Impact of Conflict on Communities» (Οι Επιπτώσεις των Συρράξεων στις Κοινωνίες) με αφορμή τα 75χρονα από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Πιο συγκεκριμένα στην κατηγορία 2019/2020 Competition Bonus Strands «A fight for Freedom» (Μάχη για την Ελευθερία) εστιάστηκε φέτος η προσοχή στις χώρες της Κοινοπολιτείας, οι οποίες συνέβαλαν ουσιαστικά με στρατιωτική, κοινωνική και οικονομική ενίσχυση, στο πλευρό της Μεγάλης Βρετανίας. Σ’ αυτή την κατηγορία και συγκεκριμένα στη συνεισφορά των ανθρώπων της Αφρικής και της Καραϊβικής, έλαβε μέρος ο 13χρονος μαθητής, ο οποίος υποδέχθηκε την είδηση της βράβευσής του με πολλή χαρά.
«Μάθαμε μέσω email που μας έστειλε το ίδρυμα για το βραβείο και ο Δημοσθένης, όπως κι όλοι μας, χάρηκε πολύ. Αυτό όμως που τον χαροποίησε ιδιαίτερα ήταν το γεγονός ότι εκπροσώπησε επάξια τη χώρα του. Αισθάνθηκε υπερήφανος ως Έλληνας», λέει στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η μητέρα του νεαρού μαθητή Μαργαρίτα Βαρθολομαίου. «Η ποίηση τον βοηθάει να εκφράζει τις απόψεις και τα συναισθήματά του», σημειώνει η κ. Βαρθολομαίου και εξηγεί πως ο γιος της αγαπά την ιστορία και τον πολιτισμό και από μικρό παιδί είναι «βουτηγμένος» στα βιβλία.
Από την πλευρά του, ο 13χρονος δεν ξεχνά να ευχαριστήσει τις «συνοδοιπόρους» του σ’ όλη αυτή τη διαδικασία. «Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε δύο σπουδαίες κυρίες στην Ελίνα Τσαλικόγλου, καθηγήτρια Αγγλικών του Campion School καθώς και στην μητέρα μου Μαργαρίτα Βαρθολομαίου, οι οποίες με ενέπνευσαν και με ενεθάρρυναν! Χωρίς αυτές τίποτα δεν θα ήταν εφικτό!», λέει χαρακτηριστικά.
Το ίδρυμα «Never Such Innocence» ξεκίνησε ως φιλανθρωπικός οργανισμός εορτάζοντας το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, με την υιοθέτηση εργασιών για τα παιδιά και τους νέους ευρύτερα στους προαναφερόμενους τομείς. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ενδυνάμωσε τις φωνές των παιδιών και των νέων ανθρώπων ανά τον κόσμο. Από το 2019 και μετά, το ίδρυμα επέκτεινε το πεδίο ενδιαφέροντός του, συμπεριλαμβάνοντας συρράξεις κάθε μορφής σε όλο τον ρου της Ιστορίας.
Οι εργασίες όλων των νικητών του φετινού διαγωνισμού, απ’ όλες τις κατηγορίες, έχουν συμπεριληφθεί σ’ έναν ειδικό διαδικτυακό οδηγό- βιβλίο επιτυχόντων, το οποίο προλόγισε ο πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας Μπόρις Τζόνσον.
*Τις φωτογραφίες παραχώρησε η μητέρα του Δημοσθένη- Δημήτρη Δεσποτίδη, Μαργαρίτα Βαρθολομαίου
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Χριστίνα Σακελλαρίδη: Το παραγωγικό μοντέλο πρέπει και μπορεί να αλλάξει
Επιβεβλημένη κρίνει την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας με στροφή στην ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής και τόνωση την εξωστρέφειας και με έμφαση στην καινοτομία και την τεχνολογική ανάπτυξη η πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων Χριστίνα Σακελλαρίδη.
Η πρόεδρος σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ υπογραμμίζει ότι «η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των αγορών είναι μια ανεκτίμητη αξία, την οποία θα πρέπει να κεφαλαιοποιήσουμε με σχέδιο και στρατηγική για να πετύχουμε το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα».
Η ίδια τονίζει ακόμη, τη σημασία των κινήτρων προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις αλλά και τους φορείς των εξαγωγών, την ανάγκη αποκλιμάκωσης φόρων και εισφορών, την επιστροφή στις εξαγωγικές επιχειρήσεις της παρακράτησης του 0,6% επί του τζίρου των τραπεζικών συναλλαγών που εκτελούν για εισαγωγές και εξαγωγές και τον καλύτερο συντονισμό με τις υπηρεσίες του υπουργείου Εξωτερικών «ώστε να αποτυπώνονται οι πραγματικές ανάγκες και οι ευκαιρίες που υπάρχουν σε κάθε αγορά για τα ελληνικά προϊόντα».
Όπως σημειώνει η κυρία Σακελλαρίδη: «Έχουμε τις δυνατότητες, παρά την αρνητική συγκυρία, να πετύχουμε πολλά στον τομέα των εξαγωγών. Οι Έλληνες εξαγωγείς έχουμε αποδείξει πως μπορούμε να κάνουμε θαύματα, ακόμη και όταν βρισκόμαστε υπό πίεση. Η δημιουργία του κατάλληλου πλαισίου μπορεί να εκτοξεύσει το εξαγωγικό αποτύπωμα της Ελλάδας, προς όφελος της απασχόλησης και των φορολογικών εσόδων».
Αναλυτικά η συνέντευξη στο ΑΠΕ- ΜΠΕ και στη δημοσιογράφο Εύη Παπαδοσηφάκη έχει ως εξής:
– Το τελευταίο διάστημα οι συζητήσεις όλων επικεντρώνονται στο θέμα της πανδημίας και τις σοβαρές οικονομικές της συνέπειες. Η οικονομία μας είναι μικρή και ανοικτή και δυστυχώς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από έναν τομέα, τον τουρισμό, με προφανείς διασυνδέσεις με το εξωτερικό. Συμφωνείτε με την εκτίμηση του ΚΕΠΕ ότι θα είμασταν σε ευνοϊκότερη κατάσταση εάν είχαμε φροντίσει πριν από την έλευση του κορονοϊού, π.χ. στη διάρκεια της προηγούμενης κρίσης, να αλλάξουμε το παραγωγικό μας μοντέλο, ενισχύοντας και άλλους τομείς π.χ. αγροδιατροφικό, μεταποίηση, εκτός του τουρισμού; Ιδιαίτερα για τις εξαγωγές, πιστεύετε ότι έχει έρθει η ώρα της επαναξιολόγησης του εξαγωγικού σχεδιασμού;
Το παραγωγικό μοντέλο ασφαλώς πρέπει και μπορεί να αλλάξει. Είναι επιτακτική ανάγκη να ενισχύσουμε την εγχώρια παραγωγή και να τονώσουμε την εξωστρέφειά μας. Πέραν των παραδοσιακών προϊόντων, χρειάζεται μια στροφή προς νέα καινοτόμα προϊόντα, τα οποία θα ενσωματώνουν τις τεχνολογικές εξελίξεις, αλλά και προϊόντα που θα απαντούν στις καινούριες ανάγκες των ξένων καταναλωτών.
Χρειάζεται να επέλθει μια ισορροπία. ‘Αλλωστε μην ξεχνάμε ότι τουρισμός και εξαγωγές είναι συγκοινωνούντα δοχεία, αφού οι τουρίστες αποτελούν και πελάτες των ελληνικών προϊόντων στις χώρες τους. Δεν είναι τυχαίο πως παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση των αγροδιατροφικών μας προϊόντων κατά την κρίση του κορονοϊού, δίνοντας συνολική ώθηση στις εξαγωγές μας.
Χρειαζόμαστε τα έσοδα από τον τουρισμό, αλλά οφείλουμε να προσπαθήσουμε να μεγαλώσουμε τη συμμετοχή της βιομηχανίας και των εξαγωγών στο ΑΕΠ της χώρας μας. Βέβαια, θα πρέπει να αναγνωρίσουμε πως το τελευταίο διάστημα αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες για να μειωθεί η μεγάλη εξάρτηση της οικονομίας μας από τις εισαγωγές. Παραδείγματος χάρη, η έναρξη μονάδων παραγωγής αντισηπτικών και χειρουργικών μασκών κατά την διάρκεια του lockdown είναι μια αρκετά ενθαρρυντική εξέλιξη.
Όσον αφορά στην επαναξιολόγηση του εξαγωγικού σχεδιασμό είναι πράγματι απαραίτητη. ‘Αλλωστε, προς αυτή την κατεύθυνση γίνονται εμφανείς προσπάθειες, από το υπουργείο Εξωτερικών αλλά και άλλους φορείς όπως της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας, του Enterprise Greece και του ΟΑΕΠ.
Είναι σημαντική και η προσπάθεια που κάνουν και άλλοι εξαγωγικοί φορείς, οι οποίοι συμμετέχουν σε πλατφόρμες ξένων Πρεσβειών και forum που γίνονται με θέμα την προώθηση των ελληνικών εξαγωγών. Το κλίμα είναι ιδιαίτερα ευνοϊκό, ειδικά για τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις, διότι όχι μόνο η Ελλάδα αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζεται εμπράκτως με μέτρα στήριξης ο ρόλος των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων στην Οικονομία και την Απασχόληση.
Έχουμε τις δυνατότητες, παρά την αρνητική συγκυρία, να πετύχουμε πολλά στον τομέα των εξαγωγών. Οι Έλληνες εξαγωγείς έχουμε αποδείξει πως μπορούμε να κάνουμε θαύματα, ακόμη και όταν βρισκόμαστε υπό πίεση. Η δημιουργία του κατάλληλου πλαισίου μπορεί να εκτοξεύσει το εξαγωγικό αποτύπωμα της Ελλάδας, προς όφελος της απασχόλησης και των φορολογικών εσόδων.
– Oι ελληνικές επιχειρήσεις συνέχισαν κατά την περίοδο του lockdown να εξάγουν, χωρίς διακοπές, προϊόντα και υπηρεσίες στους πελάτες τους στο εξωτερικό, αποδεικνύοντας ότι είναι αξιόπιστοι συνεργάτες ακόμη και σε δύσκολες χρονικές περιόδους. Ποια είναι τα αιτήματα του εξαγωγικού κλάδου από την κυβέρνηση για να κρατήσει την καλή εικόνα του;
Πράγματι, οι Έλληνες εξαγωγείς κατάφεραν κόντρα στις δυσμενείς συνθήκες να κρατήσουν λειτουργικά τα δίκτυα διανομής και να ανταποκριθούν στις ανάγκες των συνεργατών τους, στέλνοντας μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις πως αποτελούν ένα αξιόπιστο εταίρο πάνω στον οποίο μπορούν να βασισθούν. Η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των αγορών είναι μια ανεκτίμητη αξία, την οποία θα πρέπει να κεφαλαιοποιήσουμε με σχέδιο και στρατηγική για να πετύχουμε το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα. Στο πλαίσιο αυτό, χρειάζεται να αναληφθούν συγκεκριμένες δράσεις, οι οποίες θα βασίζονται στους εξής άξονες:
* Αποκλιμάκωση φόρων και εισφορών. Ειδικά, η αποκλιμάκωση των ασφαλιστικών εισφορών που σήμερα επιβαρύνουν υπέρμετρα τις επιχειρήσεις και αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα για την πρόσληψη προσωπικού κρίνεται επιτακτική.
* Ενεργοποίηση της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας. Ο ρόλος της είναι πολύ σημαντικός ειδικά για την ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων διότι αναλαμβάνει την εγγυοδοσία των δανείων έναντι των Τραπεζών. Επιπλέον, μπορεί να αξιοποιηθούν πόροι του για την στροφή των ελληνικών επιχειρήσεων στην παραγωγή καινοτόμων προϊόντων.
* Παροχή κινήτρων για την Εκμάθηση Εξαγωγικών Δεξιοτήτων σε Ανέργους από Εξαγωγικούς Φορείς, οι οποίοι διαθέτουν την Τεχνογνωσία και την Πείρα. Μέσα από την αξιοποίηση των κονδυλίων του ΕΣΠΑ, μπορεί να χρηματοδοτηθούν τέτοιες δράσεις που μπορεί όχι μόνο να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών εξαγωγικών επιχειρήσεων αλλά και θα συμβάλουν στην απορρόφηση μεγάλου αριθμού ανέργων καθώς υπάρχει μεγάλη ζήτηση για εξειδικευμένο προσωπικό στο διεθνές εμπόριο.
* Επιστροφή στις εξαγωγικές επιχειρήσεις της παρακράτησης του 0,6% επί του τζίρου των τραπεζικών συναλλαγών που εκτελούν για εισαγωγές και εξαγωγές
* Συντονισμός και συνεργασία του Υπουργείου Εξωτερικών, αλλά και των συναρμόδιων Υπουργείων με φορείς όπως το Enterprise Greece και ο ΟΑΕΠ, προκειμένου να αξιοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία και οι πόροι προς όφελος των εξαγωγικών Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων. Παράλληλα, χρειάζεται καλύτερος συντονισμός των γραφείων ΟΕΥ (Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων) των Ελληνικών Πρεσβειών στο εξωτερικό με τους εξαγωγικούς φορείς, ώστε να αποτυπώνονται οι πραγματικές ανάγκες της κάθε αγοράς.
* Υλοποίηση διαφημιστικής εκστρατείας για την καθιέρωση του Brand Name των Ελληνικών προϊόντων. Πρέπει να περάσουμε το μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν είναι μόνο ήλιος και θάλασσα, αλλά διαθέτει και ένα διατροφικό πλούτο μοναδικής ποιότητας. Η δυναμική προβολή και προώθηση μπορεί να αποδειχθεί κλειδί για την μεγαλύτερη διείσδυση των ελληνικών εξαγωγών στις διεθνείς αγορές.
* Κίνητρα για τη δημιουργία εξαγωγικών Cluster, όπου θα ενταχθούν οι μικρές επιχειρήσεις.
– Το ψηφιακό άλμα που προωθείται από την κρίση covid 19 θα έχει εκτεταμένες θετικές συνέπειες στην παραγωγικότητα και στην ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων. Σε ποια θέματα θα θέλατε να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή για να βοηθηθεί περαιτέρω η πορεία των εξαγωγών;
Η μετάβαση στην ψηφιακή εποχή είναι ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση που καλείται να αντιμετωπίσει η ελληνική επιχειρηματικότητα. Είναι η κατάλληλη στιγμή, οι ελληνικές επιχειρήσεις και ειδικά οι εξαγωγικές να εκμεταλλευθούν τις τεράστιες δυνατότητες που δημιουργεί η τεχνολογία, ώστε να βελτιώσουν τις λειτουργίες τους και να γίνουν πιο αποτελεσματικές. Στο πλαίσιο αυτό, χρειάζεται να δοθούν κίνητρα ειδικά στις Μικρομεσαίες επιχειρήσεις αλλά και στους φορείς των εξαγωγών, διότι αυτοί μεταξύ άλλων θα επωμιστούν και το μεγάλο κομμάτι της εκπαίδευσης των ανέργων στο εξαγωγικό εμπόριο και έχουν ανάγκη κεφαλαίων. Χρειάζονται πόροι και χρήματα για να κάνουν το «ψηφιακό άλμα» και να δημιουργήσουν τις δομές που απαιτούνται για να λειτουργήσουν στο νέο περιβάλλον. Προς αυτή την κατεύθυνση, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και πόροι του ΕΣΠΑ. Η ψηφιακή «επανάσταση» που συντελείται στο Δημόσιο Τομέα, εν μέσω πανδημίας έδειξε ότι όλα είναι εφικτά. Και πως εν μια νυκτί μπορεί να γίνουν αλλαγές που φάνταζαν ακατόρθωτες.
– Θεωρείτε ικανοποιητική την ενημέρωση της ελληνικής επιχειρηματικής κοινότητας για τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουν, ενώ σχεδιάζουν ή υλοποιούν επέκταση των δραστηριοτήτων τους στις διεθνείς αγορές; Ποιοι είναι οι τομείς των οποίων θα πρέπει να βελτιωθεί η απόδοσή τους για να έχει η χώρα καλύτερο αποτέλεσμα;
Σίγουρα χρειάζεται καλύτερος συντονισμός των γραφείων ΟΕΥ (Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων) των Ελληνικών Πρεσβειών με τους εξαγωγικούς φορείς, ώστε να αποτυπώνονται οι πραγματικές ανάγκες και οι ευκαιρίες που υπάρχουν σε κάθε αγορά για τα ελληνικά προϊόντα. Πρέπει να υπάρχει ανοιχτός δίαυλος επικοινωνίας και να πραγματοποιούνται τακτικές συναντήσεις, προκειμένου να αποκτούν οι εξαγωγείς ξεκάθαρη εικόνα για τις προοπτικές στη διεθνή αγορά αλλά και τις νέες διατροφικές τάσεις που οδηγούν στην παραγωγή νέων προϊόντων, όπως τα vegan τρόφιμα. Δεν είναι δύσκολο, με καλή θέληση και σχέδιο όλα είναι εφικτά.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Σπάνιες ενδομήτριες επεμβάσεις στο «Αττικόν»
Πρωτοποριακές και σπάνιες ενδομήτριες επεμβάσεις πραγματοποιούνται στη Μονάδα Εμβρυομητρικής Ιατρικής και Θεραπείας Εμβρύου στο Νοσοκομείο «Αττικόν» και αυτό δεν σταμάτησε από την πανδημία, καθώς έχουν γίνει τέσσερις κατά τη διάρκειά της, ενώ συνολικά ξεπερνούν τις 70.
Αυτές οι επεμβάσεις είχαν πολύ καλά αποτελέσματα, αντίστοιχα με αυτά των κέντρων αριστείας του εξωτερικού. Υπεύθυνος της Μονάδας Εμβρυομητρικής Ιατρικής και Θεραπείας Εμβρύου «Κύπρος Νικολαΐδης», είναι ο Γεώργιος-Κωνσταντίνος Παπαϊωάννου, ακαδημαϊκός υπότροφος και διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ, ο οποίος μετά τη μακροχρόνια εκπαίδευση που είχε στο μεγαλύτερο κέντρο χειρουργικής του εμβρύου, το Harris Birthright Centre for Fetal Medicine, στο King’s College Hospital, London, UK, και έχοντας διδαχθεί τις ενδομήτριες επεμβάσεις από τον ιδρυτή της Ιατρικής του Εμβρύου, Καθηγητή Κύπρο Νικολαϊδη, σήμερα πραγματοποιεί σχεδόν όλο το φάσμα των επεμβάσεων της χειρουργικής εμβρύου. «Έχουμε ιατρική ομάδα εκτέλεσης ενδομητρίων επεμβάσεων και, καθώς είμαστε το μοναδικό νοσοκομείο στην Ελλάδα που παρέχουμε τις ενδομήτριες επεμβάσεις, αποτελούμε κέντρο αναφοράς», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ.Παπαϊωάννου.
Διάγνωση με ακρίβεια και νέες θεραπευτικές δυνατότητες
Ο κ. Παπαϊωάννου, τονίζει ότι «τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια ραγδαία αύξηση της τεχνολογίας που ενσωματώνεται ταχύτατα στην προγεννητική διάγνωση. Από τη μια η σημαντική βελτίωση της διακριτικής ικανότητας απεικονιστικών μεθόδων όπως είναι η υπερηχογραφία και η μαγνητική ανασύνθεση και από την άλλη η αυξημένη ικανότητα διάγνωσης έστω και πολύ μικρών ανωμαλιών του DNA μέσω του Next Generation Sequencing μας δίνουν τη δυνατότητα να διαγνώσουμε συχνότερα και με μεγαλύτερη ακρίβεια συγγενείς ανωμαλίες στα έμβρυα που μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν ήταν δυνατόν να διαγνωστούν προγεννητικά. Η τεχνολογία έχει βελτιώσει και τις θεραπευτικές μας δυνατότητες. Οι ενδομήτριες επεμβάσεις που έγιναν αρχικά ήταν οι ενδομήτριες μεταγγίσεις σε έμβρυα με αναιμία, αλλά και η εισαγωγή μόνιμων παροχετεύσεων στο θώρακα ή την ουροδόχο κύστη εμβρύου σε παρουσία μεγάλων ενδοεμβρυϊκών συλλογών υγρού για διάφορους λόγους. Αυτές οι επεμβάσεις γίνονταν και γίνονται υπό συνεχή υπερηχογραφική καθοδήγηση». Αναφέρει ότι σήμερα επιπλέον οι ειδικοί χρησιμοποιούν ένα ειδικό όργανο, το εμβρυοσκόπιο, το οποίο δίνει την δυνατότητα, περνώντας το τοίχωμα της μήτρας, να τοποθετήσουν μια κάμερα μέσα στον αμνιακό σάκο, να ταυτοποιήσουν με ακρίβεια το πρόβλημα, αλλά και να ενεργήσουν θεραπευτικά περνώντας μέσα από το όργανο αυτό ίνες laser ή άλλα εργαλεία ανάλογα με την επιθυμητή θεραπεία. Μια άλλη κατηγορία είναι η εφαρμογή laser για τη θερμική καταστροφή διαφόρων όγκων του πλακούντα και του εμβρύου. Οι όγκοι αυτοί υποκλέπτουν αίμα από το έμβρυο οδηγώντας το σε ενδομήτριο θάνατο. Με την επέμβαση που γίνεται υπό συνεχή υπερηχογραφική καθοδήγηση καταστρέφεται το αγγειακό δίκτυο και συνεπώς η τροφοδοσία του όγκου του, προκαλώντας έτσι την συρρίκνωση του.
Πρωτοποριακές και σπάνιες επεμβάσεις
Στο Νοσοκομείο «Αττικόν» έχουν πραγματοποιηθεί πρωτοποριακές και σπάνιες επεμβάσεις, υπογραμμίζει ο κ. Παπαϊωάννου, όπως:
Αντιμετώπιση του μεγαλύτερου όγκου πλακούντα που έχει περιγραφεί στην παγκόσμια βιβλιογραφία. Επρόκειτο για γιγαντιαίο χοριοαγγείωμα (giant chorangioma). Η προσέγγιση ήταν πρωτοποριακή γιατί η επέμβαση έγινε εξ’ολοκλήρου υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση και χρησιμοποιήθηκε ειδικός τύπος ενδοϊστκού laser. Έγινε θερμική καταστροφή του εσωτερικού αγγειακού τροφοδοτικού δικτύου του όγκου, που μετά οδηγήθηκε σε εκφύλιση. Δημοσιεύτηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα σχετικά διεθνή περιοδικά (Ultrasound in Obstetrics and Gynaecology).
Αντιμετώπιση συγγενούς διαφραγματοκήλης με προσωρινή απόφραξη τραχείας εμβρύου (FETO procedure). Η επέμβαση πραγματοποιείται σε ελάχιστα κέντρα αριστείας παγκοσμίως.
Αντιμετώπιση ενός από τα μεγαλύτερα λεμφαγγειώματα που έχουν περιγραφεί στην παγκόσμια βιβλιογραφία (giant lymphangioma). Ο όγκος εκτεινόταν από τον αυχένα σε όλο του το θώρακα του εμβρύου που εμφάνισε συμφορητικά φαινόμενα. Έγινε επιτυχής ενδομήτρια μείωση του μεγέθους του όγκου αναρροφώντας τα κυστικά του συστατικά υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση για να διευκολυνθεί ο τοκετός και η δυνατότητα αναπνοής του νεογνού.
«Όλες οι ενδομήτριες επεμβάσεις όμως, ακόμα και οι θεωρητικά εύκολες, εμφανίζουν ιδιαιτερότητες που απαιτούν ειδική διαχείριση. Η χειρουργική του εμβρύου προϋποθέτει υψηλή αφοσίωση, ακρίβεια στο χειρουργείο, εξοικείωση με την τεχνολογία, διαρκή ενημέρωση για τις τελευταίες επιστημονικές εξελίξεις και διαρκή ετοιμότητα για να αντιμετωπιστεί οποιαδήποτε επιπλοκή, που είναι σχετικά συχνές σε τέτοιες χειρουργικές επεμβάσεις», αναφέρει ο κ. Παπαϊωάννου.
Τέσσερις ενδομήτριες επεμβάσεις υψηλής δυσκολίας εν μέσω πανδημίας
Στη Μονάδα Εμβρυομητρικής Ιατρικής και Θεραπείας Εμβρύου στο Νοσοκομείο «Αττικόν» στο διάστημα της καραντίνας πραγματοποιήθηκαν τέσσερις ενδομήτριες επεμβάσεις υψηλής δυσκολίας με απόλυτη επιτυχία, σημειώνει ο κ. Παπαϊωάννου. Επισημαίνει ότι έγκαιρα ελήφθησαν μέτρα προστασίας τόσο για το υγειονομικό προσωπικό όσο και για τους ασθενείς. «Χρειάστηκε να λάβουμε γρήγορα μέτρα, καθώς ακόμη και κατά την διάρκεια της πανδημίας, οφείλαμε να αντιμετωπίσουμε τις επιπλοκές της κύησης που θα είχαν την ανάγκη ενδομήτριας επέμβασης. Λειτουργήσαμε άψογα και δεν υπήρξε κανένα κρούσμα στο προσωπικό ή σε αδιάγνωστο περιστατικό και δεν χρειάστηκε σε καμιά περίπτωση να γίνει ιχνηλάτηση», τονίζει ο κ. Παπαϊωάννου.
Η πρώτη ενδομήτρια επέμβαση αφορά το γιγαντιαίο λεμφαγγείωμα που προαναφέρθηκε. Έγινε επιτυχής ενδομήτρια μείωση του μεγέθους όγκου για να διευκολυνθεί ο τοκετός και η δυνατότητα αναπνοής του νεογνού. Ο τοκετός ήταν δύσκολος λόγω του μεγέθους του όγκου, αλλά η νεογνική πορεία ήταν άριστη και το νεογνό δείχνει να ανταποκρίνεται πολύ καλά στη φαρμακευτική θεραπεία.
Η δεύτερη επέμβαση αφορούσε έγχυση μεθοτρεξάτης σε διάμεση εξωμήτριο κύηση. Σε αυτή την κατάσταση, η κύηση εμφυτεύεται και αναπτύσσεται στο σημείο εισόδου της σάλπιγγας στο σώμα της μήτρας, με άμεσο κίνδυνο ρήξης της μήτρας και μεγάλης αιμορραγίας της μητέρας. Υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση προωθήθηκε λεπτή βελόνη στο σάκο της κύησης και στον περιβάλλοντα χώρο και έγινε έγχυση μιας χημειοθεραπευτικής ουσίας, της μεθοτρεξάτης, που αναχαίτισε επιτυχώς την παθολογική διείσδυση των κυττάρων του αρχόμενου πλακούντα στο μυομήτριο.
Η τρίτη επέμβαση έγινε σε έμβρυο με αποφρακτική ουροπάθεια. Στην κατάσταση αυτή το έμβρυο παράγει ούρα αλλά δεν μπορεί να ουρήσει με αποτέλεσμα να μεγαλώνει η ουροδόχος κύστη του πιέζοντας και άλλα ζωτικά όργανα και να μην παράγεται αμνιακό υγρό. Υπό υπερηχογραφική καθοδήγηση έγινε εισαγωγή μόνιμης παροχέτευσης από την ουροδόχο κύστη του εμβρύου στον αμνιακό σάκο.
Η τέταρτη επέμβαση ήταν διαχωρισμός του πλακούντα με laser σε μονοχοριονική δίδυμη κύηση με σοβαρό σύνδρομο επιλεκτικής καθυστέρησης ανάπτυξης. Τα έμβρυα είχαν περίπου 40% διαφορά μεγέθους. Έγινε επιτυχής επέμβαση διαχωρισμού στις 22 εβδομάδες και τοκετός δύο ζώντων νεογνών στις 34 εβδομάδες. Τα νεογνά είναι πολύ καλά στην υγεία τους.
Ικανοποίηση για τη δημιουργία της πρώτης Μονάδας Ενδομητρίων Επεμβάσεων
Ο κ. Παπαϊωάννου, εκφράζει, τέλος, την ικανοποίηση του για την δημιουργία στο «Αττικόν» της πρώτης Μονάδας Ενδομητρίων Επεμβάσεων. «Η ικανοποίηση που λαμβάνω όταν, μετά από μια επιτυχημένη ενδομήτρια επέμβαση που κάνουμε, γεννιούνται υγιή μωρά που αλλιώς ήταν καταδικασμένα να πεθάνουν ή να ζήσουν με σοβαρή αναπηρία είναι απερίγραπτη και νομίζω ότι δικαιώνει την απόφασή μου να γυρίσω στην Ελλάδα. Ιδιαίτερα στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, υπήρχαν ζευγάρια που δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να ταξιδέψουν στο εξωτερικό για να βρουν λύση στο πρόβλημά τους». Ο κ. Παπαιωάννου καταλήγει με την επισήμανση ότι η Ελλάδα έχει άξιους επιστήμονες, αλλά χρειάζεται αξιοκρατία. «Πρέπει να προωθηθεί η αριστεία και η, βασισμένη σε επιστημονικά μόνο κριτήρια, επιλογή ατόμων σε θέσεις – κλειδιά. Έτσι θα δοθεί το έναυσμα για έρευνα και πρωτοπορία. Έτσι θα πειστούν και οι Έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού να επιστρέψουν και να προσφέρουν στη χώρα τους».
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Μπορεί το παιδί μας να κοιμάται μαζί μας στην κρεβατοκάμαρα; – Επιμέλεια Γιάννης Ξηντάρας ψυχολόγος
Στο παρακάτω κείμενο θα προσπαθήσουμε να τοποθετηθούμε σε ένα ζήτημα για το οποίο έχει χυθεί πολύ μελάνι… Κι αυτό δεν είναι άλλο από το γνωστό και χιλιοειπωμένο ερώτημα: «Είναι σωστό να κοιμόμαστε μαζί με τα παιδιά;»
Η απάντηση στην ερώτηση είναι «όχι». Το παιδί δεν πρέπει να κοιμάται στο ίδιο κρεβάτι ή ακόμα και στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς του. Είναι σημαντικό, από την ηλικία των δύο ετών, να μάθει σιγά-σιγά να έχει το δικό του προσωπικό χώρο και να οριοθετείται εκεί. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως απαγορεύεται γενικώς να μπαίνει στο δωμάτιό σας. Μπορεί για παράδειγμα, να έρθει και να ξαπλώσει με τους γονείς του κοιτάζοντας τηλεόραση ή για να παίξουν όλοι μαζί κάποιο παιχνίδι για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Όσο εύκολο και αν ακούγεται, όταν το παιδί έχει συνηθίσει σε μια κατάσταση όπου το να κοιμάται μαζί με τους γονείς του είναι επιτρεπτό και φυσιολογικό, η αλλαγή του δεδομένου αυτού μπορεί να φέρει αντιδράσεις, για τις οποίες οι γονείς πρέπει να είναι προετοιμασμένοι. Τα κλάματα και οι φωνές από την πλευρά του παιδιού ακολουθούν συχνά τέτοιες αλλαγές. Το παιδί δεν μπορεί να καταλάβει τον αποκλεισμό του από την ασφάλεια που του παρέχει το κρεβάτι των γονιών του και είναι λογικό να αντιδρά. Δεν είναι λίγες οι φορές που μπορεί να ξυπνήσει τη νύχτα και να μπει κρυφά στην κρεβατοκάμαρα, με αφορμή ότι είδε ένα κακό όνειρο, εκλιπαρώντας για τη θαλπωρή των γονιών του.
Μια τέτοια κατάσταση είναι δύσκολη για τους περισσότερους γονείς, οι οποίοι συχνά υποκύπτουν στο «συναισθηματικό εκβιασμό» του παιδιού. Είναι σημαντικό όμως να τονίσουμε, ότι υποχωρήσεις τέτοιου είδους ενισχύουν αυτή τη συμπεριφορά, ενώ παράλληλα δίνουν αντιφατικά μηνύματα για τους κανόνες της οικογένειας αλλά και για το προσωπικό χώρο του καθενός. Σε όλες τις περιπτώσεις. Ο γονιός πρέπει να παίρνει το παιδί αγκαλιά και να πηγαίνουν μαζί στο δωμάτιο μέχρι εκείνο να κοιμηθεί. Όταν οι γονείς ακολουθήσουν κοινή και σταθερή τακτική πάνω σε αυτό το θέμα, τότε σε λίγες εβδομάδες το παιδί θα μάθει να οριοθετείται στο δικό του χώρο και να αισθάνεται ασφαλές εκεί.
Με αυτό τον τρόπο δεν τιμωρούμε το παιδί μας, αλλά φροντίζουμε να του προσφέρουμε το καλύτερο δυνατό μέλλον. Χτίζουμε το πρώτο στάδιο απεξάρτησης από τους γονείς, το πρώτο βήμα προς την ωρίμανση της προσωπικότητάς του. Το παιδί λαμβάνει την αίσθηση ότι κατάφερε να αυτονομηθεί, ότι είναι δυνατό και ικανό, αίσθηση που θα του δώσει τη δυνατότητα να παίρνει πρωτοβουλίες και αποφάσεις στο μέλλον.
Απόσπασμα από το βιβλίο «100 ερωτήσεις & απαντήσεις για τον γονιό, το παιδί και τον έφηβο», Ινστιτούτο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας.
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος στην Αγία Παρασκευή, τ.συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”, μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας. Απόφοιτος Ε.Κ.Π.Α, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.
Η παγκόσμια μάχη κατά των ρυπογόνων πλαστικών στην εποχή της πανδημίας
Από την οπισθοφυλακή, η Ελλάδα βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά των πλαστικών μιας χρήσης, με την πρόσφατη απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κωστή Χατζηδάκη να επισπεύσει κατά έναν χρόνο την εφαρμογή του νομοσχεδίου που ανταποκρίνεται στην ευρωπαϊκή οδηγία που τα απαγορεύει.
Στην εποχή της πανδημίας, που χαρακτηρίζεται από προσωρινή τουλάχιστον επιστροφή σ’ αυτού του είδους τα πλαστικά με τη μορφή μασκών, γαντιών και συσκευασιών, η χώρα μας καθίσταται έτσι η πρώτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εναρμονίζει έναν χρόνο νωρίτερα τη νομοθεσία της με την κοινοτική οδηγία για τη μείωση των επιπτώσεων ορισμένων πλαστικών προϊόντων στο περιβάλλον, που έχει προθεσμία εφαρμογής τον Ιούλιο του 2021.
Το Πρόγραμμα του ΟΗΕ για το Περιβάλλον εκτιμά ότι πάνω από 8,3 δισεκατομμύρια τόνοι πλαστικού έχουν παραχθεί σε παγκόσμια κλίμακα από την αρχή των ετών του 1950. Τι συμβαίνει όμως αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο μ’ αυτά τα προϊόντα, που ρυπαίνουν μακροχρόνια το περιβάλλον και σε ποσοστό 80% καταλήγουν στη θάλασσα θέτοντας σε κίνδυνο τη θαλάσσια ζωή;
Μια «πληγή» που επέστρεψε λόγω πανδημίας
Είτε με τη μορφή της μάσκας είτε με εκείνη της συσκευασίας χωριστά για κάθε φρούτο ή λαχανικό, το πλαστικό μιας χρήσης επέστρεψε χάρη στην κρίση της Covid-19, προς μεγάλη απογοήτευση των υπερασπιστών του περιβάλλοντος. Οι αναλυτές εκτιμούν ωστόσο πως η επιστροφή αυτή θα είναι μόνο προσωρινή.
Τον Ιούνιο, η Καλιφόρνια ήρε για δύο μήνες την απαγόρευση της πλαστικής σακούλας μιας χρήσης. Στη Σαουδική Αραβία, τα εμπορικά κέντρα επιβάλλουν στους πελάτες τους τη χρήση γαντιών μιας χρήσης. Στα μέσα Μαρτίου, το γαλλικό συνδικάτο της βιομηχανίας των πλαστικών επισήμαινε σε ανακοίνωσή του πως «χωρίς πλαστικά μιας χρήσης, δεν θα έχετε πια συσκευασίες για να προστατεύετε τα τρόφιμά σας από τα μικρόβια». Στις 20 Μαρτίου, το αμερικανικό λόμπι Plastics Industry Association ζήτησε η λειτουργία της βιομηχανίας των πλαστικών να χαρακτηρισθεί «ουσιώδους σημασίας» στην περίοδο του lockdown. «Τα πλαστικά μιας χρήσης είναι ζήτημα ζωής και θανάτου» στα νοσοκομεία, έγραφε τότε ο πρόεδρος αυτού του λόμπι, ο Τόνι Ραντοσέφσκι. Εγκωμίαζε επίσης τις πλαστικές σακούλες μιας χρήσης «που προστατεύουν τους εργαζομένους των σούπερ-μάρκετ και τους καταναλωτές απ’ όλα αυτά που σέρνονται στις σακούλες πολλαπλών χρήσεων».
Εντούτοις, το πλαστικό δεν προσφέρει απόλυτη προστασία. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), το πλύσιμο των χεριών είναι αποτελεσματικότερο από τα γάντια. Επίσης, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στην αμερικανική επιθεώρηση New England Journal of Medicine, ο νέος κορονοϊός ανιχνεύεται για δύο μέχρι τρεις ημέρες στο πλαστικό, ενώ μόνο 24 ώρες στο χαρτί. Και ενώ τα πλαστικά μιας χρήσης μπορεί να είναι αναντικατάστατα στην ιατρική, δεν αποτελούν την απάντηση για την καθημερινή ζωή. Η Κένυα το κατανόησε και απαγόρευσε από τον Ιούνιο στις προστατευμένες ζώνες της όλα τα πλαστικά μιας χρήσης, μεταξύ των οποίων τα πλαστικά μπουκάλια νερού.
Σκουπίδια
Ωστόσο μάσκες και γάντια μιας χρήσης κατακλύζουν πλέον πεζοδρόμια και παραλίες από το Χονγκ Κόνγκ μέχρι τη Γάζα. Το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF) επισημαίνει πως το 2019 είχε ήδη υπολογίσει σε 600.000 τόνους την ποσότητα των πλαστικών που απορρίπτονται στη Μεσόγειο, από τους οποίους το 40% το καλοκαίρι. «Η πολιτιστική μάχη εναντίον του πλαστικού μιας χρήσης έμοιαζε να έχει κερδηθεί. Σήμερα όμως άνοιξε μια ρωγμή, θα πρέπει να την αντιμετωπίσουμε», λέει στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Πιέρ Κανέ του γαλλικού παραρτήματος του WWF. Η πλαστική μάσκα μιας χρήσης είναι ένα ακόμη βάρος που αφήνουμε στις μελλοντικές γενιές.
Στο Χονγκ Κονγκ, τα πέντε είδη πλαστικών που βρίσκονται συχνότερα στις παραλίες είναι μπουκάλια, συσκευασίες από πολυστυρένιο, αναπτήρες, καλύμματα ποτηριών και καλαμάκια. Τώρα είναι και οι μάσκες μιας χρήσης, που βλέπει κανείς να επιπλέουν στην επιφάνεια της θάλασσας, κατά μήκος των παραλιών και της ακτογραμμής. Πρόσφατα οικολόγοι μάζεψαν 70 μάσκες σε μια παραλία 100 μέτρων. Μια εβδομάδα μετά, βρήκαν άλλες 30 μάσκες.
Μέχρι την Ανταρκτική
Μικροσκοπικά κομμάτια πλαστικού από τα πλαστικά μιας χρήσης, που καταλήγουν στα σκουπίδια, έχουν διεισδύσει σε όλους τους ωκεανούς του πλανήτη, μέχρι και την Ανταρκτική.
Επιστήμονες ανακοίνωσαν την περασμένη εβδομάδα πως βρήκαν κομμάτια πολυστυρενικού πλαστικού στα εντόσθια κολλέμβολων, μικροσκοπικών χερσαίων αρθρόποδων. Σωματίδια πλαστικού έχουν ήδη ανακαλυφθεί σε οργανισμούς που ζουν στις τέσσερις άκρες των ωκεανών, μέχρι την άβυσσο στις Μαριάννες, το πιο βαθύ γνωστό σημείο του πλανήτη. Αλλά δεν είναι μόνον η θαλασσα. Οι ακτές της νήσου του Βασιλιά Γεώργιου στην Ανταρκτική είναι από τις πιο μολυσμένες της ηπείρου αυτής εξαιτίας της παρουσίας εκεί σταθμών επιστημονικής έρευνας, στρατιωτικών υποδομών, ακόμη και τουριστών — παρουσία που συνοδεύεται από άφθονα πλαστικά μιας χρήσης.
Στις περιοχές αυτές, οι ερευνητές υπογραμμίζουν το πρόβλημα που δημιουργείται ειδικά από το πολυστυρένιο, η πορώδης επιφάνεια του οποίου επιτρέπει την εγκατάσταση φυκιών και λειχηνών, που αποτελούν την τροφή ζωικών ειδών, τα οποία καταπίνουν μαζί και το πλαστικό. Έτσι το πλαστικό έχει καταφέρει να μπει και σε μια από τις πιο απομακρυσμένες τροφικές αλυσίδες του πλανήτη.
Τα αποτελέσματα της κατάποσης μικροπλαστικών από τα ζώα, θαλάσσια ή χερσαία, δεν είναι ακόμη γνωστά και οι σχετικές έρευνες συνεχίζονται.
Φόρος στα μη ανακυκλώσιμα πλαστικά: ναι στην Ισπανία, η ΕΕ το εξετάζει
Η Μαδρίτη έχει στόχο να συγκεντρώνει περισσότερα από 700 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο χάρη σε έναν νέο φόρο στις μη ανακυκλώσιμες πλαστικές συσκευασίες, τον οποίο ανακοίνωσε στις αρχές Ιουνίου η υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος Τερέσα Ριμπέρα. Ο νέος φόρος είναι 0,45 ευρώ ανά κιλό συσκευασίας και περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση ώστε να ανταποκριθεί στον ευρωπαϊκό στόχο της σταδιακής εξάλειψης των πλαστικών μιας χρήσης μέχρι το 2021. Ο νέος νόμος δεν έχει περάσει ακόμη από το κοινοβούλιο, κάτι που μπορεί να αποτελέσει μια μακρόχρονη διαδικασία. Όμως, αν ίσχυε το 2017, δηλαδή την πιο πρόσφατη χρονιά για την οποία υπάρχουν δεδομένα, θα απέφερε στο ισπανικό δημόσιο ταμείο 724 εκατομμύρια ευρώ.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση, από την πλευρά της, εξετάζει το ενδεχόμενο να επιβάλει έναν φόρο στα μη ανακυκλώσιμα πλαστικά απορρίμματα για να χρηματοδοτήσει το ποσό των 750 δισεκ. ευρώ που θα διοχετεύσει στα 27 κράτη μέλη της για να αντιμετωπίσουν τον αντίκτυπο της πανδημίας του κορονοϊού. Ωστόσο η προοπτική αυτή δεν αρέσει σε όλους. Την έχει ήδη απορρίψει ο Γιόαχιμ Λανγκ, ο γενικός διευθυντής της Ομοσπονδίας Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI).
Κένυα: απαγόρευση όλων των πλαστικών μιας χρήσης
Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας για το Περιβάλλον, η Κένυα αοπαγόρευσε τον περασμένο μήνα όλα τα πλαστικά μιας χρήσης –όπως μπουκάλια νερού ή καλαμάκια– στα εθνικά πάρκα, τις παραλίες, τα δάση και άλλες προστατευόμενες ζώνες στην επικράτειά της. Το μέτρο είχε ανακοινωθεί πριν από έναν χρόνο και η έναρξη της ισχύος του επιβεβαιώθηκε από τον υπουργό Τουρισμού με επιστολή που έστειλε στις αρχές Ιουνίου στους κενυάτες βιομηχάνους. Η αφρικανική αυτή χώρα, που πριν από την πανδημία υποδεχόταν κάθε χρόνο δύο εκατομμύρια τουρίστες, έχει απαγορεύσει εδώ και τρία χρόνια τις πλαστικές σακούλες, μια απαγόρευση που είναι από τις αυστηρότερες στον κόσμο. Εδώ, όπως και αλλού, μπουκάλια, καπάκια, καλαμάκια και άλλα καλύμματα από πλαστικό χρησιμοποιούνται μόνο μια φορά και μετά απορρίπτονται, με αποτέλεσμα η Κένυα να πλήττεται από την ρύπανση του πλαστικού, που εκτός του ότι αλλάζει το τοπίο, πνίγει χελώνες, ζώα κτηνοτροφίας ή πουλιά.
Ιαπωνία: φόρος στις πλαστικές σακούλες
Την 1η Ιουλίου, τα εμπορικά καταστήματα στην Ιαπωνία άρχισαν να χρεώνουν τις πλαστικές σακούλες. Τα καταστήματα, όπως τα «κονμπίνι», τα πανταχού παρόντα ιαπωνικά μίνι-μάρκετ, είναι ελεύθερα να καθορίζουν την τιμή για τις σακούλες αυτές. Και παρόλο που η τιμή που χρεώνουν είναι συμβολική, γύρω στα 3 γεν (λιγότερο από 3 λεπτά του ευρώ), οι έρευνες δείχνουν πως το μέτρο αναμένεται ότι θα έχει αποτέλεσμα.
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως στόχος της χρέωσης για τις πλαστικές σακούλες είναι να ενθαρρυνθούν οι Ιάπωνες να το σκεφτούν δύο φορές αν η σακούλα είναι αληθινά απαραίτητη γι’ αυτούς και να επανεξετάσουν τον τρόπο ζωής τους σε μια χώρα η οποία κατατάσσεται δεύτερη παγκοσμίως στην παραγωγή πλαστικού κατά κεφαλήν, μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η δημογραφική κρίση στη χώρα μας: Είναι μη αναστρέψιμη;
Η 55χρονη Σοφία, μητέρα ενός παιδιού και εργαζόμενη στον χώρο της εκπαίδευσης, επέλεξε να μην αποκτήσει δεύτερο επειδή, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «η ευθύνη ήταν πολύ μεγάλη και δεν ήθελα να στερήσω επιπλέον χρόνο από τα υπόλοιπα ενδιαφέροντά μου, αλλά και από την προσωπική μου ζωή».
Η Αννα, 42 χρονών και μητέρα δύο παιδιών, θα ήθελε ένα τρίτο παιδί αλλά συνάντησε την άρνηση του συζύγου της, ο οποίος προέβαλε κυρίως οικονομικού τύπου ενστάσεις. Και η 30χρονη Ιωάννα, η οποία συζεί τα τελευταία χρόνια με τον σύντροφό της, δεν ξέρει αν και πότε θα αποκτήσει παιδί: «Έχω μια δουλειά, αλλά δεν ξέρω για πόσο. Δεν μπορώ επομένως να σκεφτώ σε αυτή τη φάση ένα παιδί, δεν θα ήθελα να μεγαλώσει μέσα στη στέρηση, αντίθετα θα ήθελα να μπορώ να του προσφέρω κάποια πράγματα που εγώ θεωρώ βασικά».
«Η κρίση είναι αποτέλεσμα μιας διπλής επιτυχίας της ανθρωπότητας»
Οι λόγοι είναι διαφορετικοί αλλά δεν είναι καινούργιοι. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η δημογράφος και καθηγήτρια στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο Αλεξάνδρα Τραγάκη, είναι λόγοι που διατυπώνονται από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 όταν η ελληνική οικογένεια άρχισε να αναζητά μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Τα πολλά παιδιά έπαψαν να θεωρούνται οικογενειακός πλούτος για να γίνει βασική επιδίωξη, τουλάχιστον για τα νοικοκυριά της μεσαίας τάξης, μια πιο άνετη ζωή: Ένα μεγαλύτερο σπίτι με ξεχωριστό υπνοδωμάτιο για κάθε παιδί, που τώρα όμως δεν είναι τέσσερα και πέντε αλλά ένα ή δυο, ένα αυτοκίνητο, ενδεχομένως και μια εξοχική κατοικία.
«Όλα αυτά ήταν απολύτως θεμιτά. Και σήμερα είναι ουτοπικό να πιστεύει κανείς πως ο κόσμος θα αλλάξει άποψη και θα αρχίσει να αποκτά πολλά παιδιά. Είναι μια πολύ συνειδητή επιλογή και είναι μια επιλογή που σχετίζεται με την οικονομική άνεση, τον ελεύθερο χρόνο, τις επαγγελματικές μας φιλοδοξίες» λέει η Αλεξάνδρα Τραγάκη. Αν όμως σε αυτήν την καθόλα θεμιτή επιδίωξη, αυτό το κυνήγι της ευτυχίας, προστεθεί η συγκράτηση της αύξησης του παγκόσμιου πληθυσμού, αυτών των 7 δισ. ατόμων από τον οποίο ο πλανήτης υποφέρει, τότε γιατί μιλάμε για κρίση; «Με αυτό που λέμε κρίση και δημογραφικό πρόβλημα περιγράφουμε δυο πολύ μεγάλες επιτυχίες της ανθρωπότητας» απαντά η Αλεξάνδρα Τραγάκη. «Η μία μεγάλη επιτυχία ήταν ο έλεγχος της γονιμότητάς μας. Κάνουμε πλέον τα παιδιά που επιθυμούμε και μπορούμε να στηρίξουμε και να μεγαλώσουμε. Η δεύτερη μεγάλη επιτυχία της ανθρωπότητας είναι ότι μπορούμε και ζούμε περισσότερα χρόνια και πιο υγιείς σε σχέση με παλαιότερα. Πού είναι το πρόβλημα; Στις επιπτώσεις ετών στην ηλικιακή δομή».
Οι δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον
Με λίγα λόγια, ο πληθυσμός γερνάει. Στην ηλικιακή πυραμίδα αρχίζει και στενεύει η βάση, δηλαδή η ομάδα των νέων ανθρώπων, ενώ φαρδαίνει η κορυφή, όπου βρίσκονται οι μεγάλες ηλικίες. Και μια τέτοια ανεστραμμένη πυραμίδα δεν μπορεί να στηρίξει κανένα ασφαλιστικό σύστημα. «Προσθέστε σε αυτό το γεγονός πως παλαιότερα οι άνθρωποι έμπαιναν νωρίτερα στην αγορά εργασίας και παρέμεναν περισσότερα χρόνια. Σήμερα δεν συμβαίνει αυτό. Επομένως ζούμε περισσότερο, αλλά εργαζόμαστε λιγότερα χρόνια, αφού μπαίνουμε στην αγορά εργασίας αργότερα και βγαίνουμε από αυτήν λίγο μετά τα εξήντα μας χρόνια ή ακόμη και νωρίτερα».
Αυτό που περιγράφει η καθηγήτρια του Χαροκοπείου μοιάζει με φαύλο κύκλο. Οι συνταξιούχοι περιμένουν να λάβουν από το ασφαλιστικό σύστημα την ανταπόδοση των εισφορών τους τη στιγμή που νεώτεροι, οι οποίοι και καλούνται να χρηματοδοτήσουν τις συντάξεις είναι λιγότεροι και μικρότερο και πιο ασταθή ασφαλιστικό βίο. Είναι λοιπόν η δημογραφική κρίση ανάλογη της κλιματικής, ένα πρόβλημα που ζούμε ήδη και για το οποίο εάν δεν δράσουμε θα καταστεί μη αναστρέψιμο; «Ο παραλληλισμός με την κλιματική κρίση είναι δόκιμος» απαντά η Αλεξάνδρα Τραγάκη. «Και στις δυο περιπτώσεις, αυτό που συμβαίνει είναι αποτέλεσμα παλαιότερων επιλογών. Είχαμε προβλέψει αυτό που θα συνέβαινε αλλά επειδή δεν κάναμε τίποτε για να το ανακόψουμε τώρα πια το ζούμε. Και το ζούμε με τον χρόνο να κυλάει σε βάρος μας καθώς οποιαδήποτε αλλαγή είναι εξαιρετικά χρονοβόρα. Αν δηλαδή υποθέσουμε ότι λαμβάνουμε τώρα μέτρα για την αναστολή του φαινομένου, δεν θα βλέπαμε τα πρώτα αποτελέσματα παρά σε τριάντα χρόνια από σήμερα».
Και αν δεν λάβουμε μέτρα και συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις; Την εικόνα περιγράφει έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη δημογραφική κρίση που δόθηκε στη δημοσιότητα στα μέσα του περασμένου Ιουνίου. Οι προβλέψεις για την Ελλάδα λένε πως έως το 2070 ο πληθυσμός της χώρας θα έχει μειωθεί από τα 10,7 εκατομμύρια σήμερα στα 8,5 εκατομμύρια. Ενώ όμως ο πληθυσμός από 10 έως 69 ετών θα έχει μειωθεί έως και κατά 15%, ο πληθυσμός από 69 ετών ως 80 θα έχει διπλασιαστεί. Τα στοιχεία λένε ακόμη πως ο δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων θα έχει εκτοξευθεί στο 65% από το 38% σήμερα. Και η διάμεση ηλικία θα ανεβεί στα 52 από τα 45 χρόνια σήμερα.
«Τα κίνητρα για γεννήσεις δεν αρκούν»
Το πρόβλημα αποτυπώνεται και στην πορεία του δείκτη γονιμότητας: το 1960 κάθε Ελληνίδα γεννούσε 2,23 παιδιά. Σήμερα γεννάει 1,35. Κι αυτό σημαίνει πως οι γενιές δεν ανανεώνονται. Πόσα παιδιά θα έπρεπε να γεννά κάθε γυναίκα γι’ αυτήν την ανανέωση; «2,1 παιδιά, αυτή είναι η παγκόσμια σταθερά με τα σημερινά επίπεδα θνησιμότητας» απαντά η Αλεξάνδρα Τραγάκη. «Δεν είναι πολλά, είναι όμως περισσότερα απ’ όσα αποκτά η πλειονότητα των γυναικών σήμερα. Κανέναν όμως δεν μπορείς να υποχρεώσεις να κάνει παιδιά», επισημαίνει. Μητέρα δυο παιδιών η ίδια, η καθηγήτρια Οικονομικής Δημογραφίας επιμένει στην «ουτοπία» της αύξησης της γονιμότητας. Ακόμη και αν δοθούν κίνητρα; «Τα κίνητρα είναι πολύ σημαντικά με την έννοια πως είναι πολύ σημαντικό για μια γυναίκα που θέλει να αποκτήσει επιπλέον παιδιά να έχει τη στήριξη για να το κάνει. Τα κίνητρα έχουν να κάνουν με τη δυνατότητά μου να κάνω αυτό που έχω επιλέξει. Και πάντως δεν είναι κίνητρο από μόνο του οποιοδήποτε επίδομα γέννησης. Κάνω ένα παιδί αλλά πού το πάω; Αυτό είναι το πρόβλημα. Χρειάζομαι επομένως έναν βρεφονηπιακό σταθμό. Χρειάζομαι ενδεχομένως και κάποια βοήθεια στα πάγια έξοδα της βρεφικής ηλικίας. Αλλά χρειάζομαι οπωσδήποτε και ένα καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα. Να έχω την αίσθηση πως το παιδί μου πηγαίνει σε ένα σχολείο που του παρέχει εφόδια για τη ζωή».
Οι 55 και άνω: Ενας μοναδικός σε αφθονία πόρος
Η ίδια υπογραμμίζει ακόμη πως για να πετύχει μια πολιτική κινήτρων, όπως συνέβη στη Γαλλία ή τις σκανδιναβικές χώρες, πρέπει να είναι σταθερή. Όπως το θέτει, «κανένας δεν θα κάνει παιδί επειδή θα πάρει ένα επίδομα 2000 ευρώ. Η κατάργηση του επιδόματος όμως θα επιδρούσε αρνητικά στη σχέση της εμπιστοσύνης κράτους – πολίτη». Ακόμη κι έτσι, όμως, μάλλον είναι απίθανο να εκτοξευθεί ο δείκτης γονιμότητας από τα 1,35 παιδιά στα 2,1. Τι μας μένει επομένως να κάνουμε; «Να ξεκαθαρίσουμε κατ’ αρχάς πως δεν υπάρχει ιδανικός πληθυσμός. Υπάρχει όμως ιδανική αναλογία ηλικιών. Η αναλογία δεν είναι καλή, η πυραμίδα κινδυνεύει να αντιστραφεί. Πρέπει επομένως να ανοίξουμε την αγορά εργασίας σε κατηγορίες που έχουν πιο περιορισμένη πρόσβαση όπως είναι οι γυναίκες και, ακόμη περισσότερο, οι μετανάστες. Κυρίως όμως πρέπει να αντιληφθούμε πως οι άνω των 55 είναι ένας πόρος. Αυτήν την ηλικιακή ομάδα θα έχουμε σε αφθονία και αυτήν την ηλικιακή ομάδα θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε ως οικονομία» επισημαίνει.
«Εκμετάλλευση» σημαίνει να διατηρούνται οι ομάδες αυτές κοινωνικά και οικονομικά ενεργές. Δεν μοιάζει ανέφικτο αν λάβει υπόψη του κανείς πως οι ειδικοί έχουν αρχίσει να αναθεωρούν την έννοια της μέσης ηλικίας, καθώς αυτή παρατείνεται πλέον στα χρόνια. Το γήρας έρχεται πια πολύ αργότερα σε σχέση με τις περασμένες δεκαετίες, δεν είναι πια ο 50αρης ο «νέος της εποχής», αλλά ο 60αρης ή ακόμη και ο 65αρης. «Αυτόν τον 65αρη, λοιπόν, δεν μπορείς να τον έχεις στην άκρη της κοινωνίας. Δεν έχεις το περιθώριο να τον έχεις στην άκρη της κοινωνίας» σχολιάζει η Αλεξάνδρα Τραγάκη.
Θα συμφωνούσαν και οι ψυχολόγοι: για να μπει κανείς στο περιθώριο, να γίνει ένας απόμαχος της ζωής που το μόνο που του έμεινε να κάνει είναι να κρατάει τα εγγόνια του, πρέπει να αισθάνεται πως συνεχίζει να προσφέρει. Πώς; «Το κλειδί βρίσκεται σε αυτό που οι κοινωνικές επιστήμες αναγνωρίζουν ως social involvement. Είτε μιλάμε για περισσότερα χρόνια εργασίας είτε για άλλου τύπου συμμετοχή, πολιτική, κοινωνική εθελοντική κλπ».
Στη ρίζα του προβλήματος
Η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης είναι ωστόσο κόκκινο πανί για τα συνδικάτα – αρκεί μια γρήγορη αναζήτηση στο Διαδίκτυο για να εντοπίσει ανακοινώσεις όπως αυτή: «Οι προσπάθειες για αύξηση των ορίων ηλικίας των γυναικών (και στη συνέχεια και των ανδρών) είναι μια αντικοινωνική και αντεργατική επιλογή». Η Αλεξάνδρα Τραγάκη επανέρχεται στη ρίζα του δημογραφικού προβλήματος: «Η ουσία βρίσκεται στην αναντιστοιχία του συλλογικού με το ατομικό συμφέρον. Στο ατομικό μου συμφέρον είναι να κάνω ένα ή το πολύ δυο παιδιά και να σταματήσω εκεί για να μπορώ να κάνω κάθε χρόνο τις διακοπές μου ή να παρέχω όσα περισσότερα μπορώ στα παιδιά μου. Στο ατομικό μου συμφέρον είναι να φύγω στο εξωτερικό για να έχω περισσότερες ευκαιρίες ή απολαβές. Είναι να ζήσω όσο το δυνατόν περισσότερο και να πάρω σύνταξη όσο το δυνατόν νωρίτερα. Όλα αυτά όμως αντικρούουν στο συλλογικό συμφέρον. Αυτά τα δυο αντικρουόμενα συμφέροντα είναι που πρέπει να συμφιλιώσουμε».
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Μουσικές ιστορίες: Ο Γιώργος Κατσαρός κι η χρυσή μετοχή του Γιάννη Πάριου
Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Ο Γιώργος Κατσαρός γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου του 1934 στην Κέρκυρα.
Ο Γιάννης Πάριος γεννήθηκε 12 χρόνια μετά, μια ημέρα νωρίτερα από τα γενέθλια του μαέστρου. Στις 8 Μαρτίου του 1946, στην Πάρο. Το κανονικό όνομά του Γιάννης Βαρθακούρης.
Μόλις τελείωσε το γυμνάσιο, ο Πάριος έρχεται στην Αθήνα για να σπουδάσει ιατρική.
Δύσκολα χρόνια, δύσκολα τα οικονομικά του. Για να τα βελτιώσει αρχίζει να τραγουδά σε ταβέρνες της Αθήνας, ενώ παράλληλα ξεκινά μαθήματα μουσικής. Επειδή δεν τον έφταναν τα χρήματα για να παρακολουθεί κάποιο ωδείο, πηγαίνει στη σχολή που είχε δημιουργήσει ο μαέστρος Κώστας Κλάββας. Εκεί, ο σημαντικός αυτός δάσκαλος της μουσικής, παρέδιδε ο ίδιος αλλά και πολλοί άλλοι κορυφαίοι μουσικοί μαθήματα ΧΩΡΙΣ δίδακτρα.
Της μοίρας το παιγνίδι τα φέρνει έτσι, ώστε ένα απόγευμα βρίσκεται στη σχολή του Κλάββα ο Γιώργος Κατσαρός. Ο Γιάννης Βαρθακούρης τον πλησιάζει δειλά και του δίνει κάποιους στίχους που είχε γράψει. Ο Κατσαρός τους διαβάζει, τον ρωτά αν τραγουδά. Ο Γιάννης Βαρθακούρης αρχίζει να το κάνει. Όταν τελειώνει το τραγούδι του, ο Γιώργος Κατσαρός τον κοιτά εκστασιασμένος και του λέει: «Αν ήσουν μετοχή στο χρηματιστήριο θα τις αγόραζα όλες»…
Την επόμενη ημέρα, τον παίρνει από το χέρι και τον πάει στον Μάκη Μάτσα. «Σου φέρνω τον τραγουδιστή του έρωτα που θα απασχολεί την Ελλάδα τα επόμενα 30 χρόνια»… Έπεσε έξω. Ήδη, από εκείνον τον Ιούλιο του 1968, έχουν περάσει 52 χρόνια…
Εκείνη την ημέρα έγινε κι η βάφτιση του Γιάννη Βαρθακούρη. Το όνομα αυτού Γιάννης Πάριος.
Ο Μάτσας, ακούγοντας και ξανακούγοντας τον Πάριο να τραγουδά, συνειδητοποιεί ότι έχει στα χέρια του μια τεράστια φλέβα χρυσού. Μα χρειάζονται προσεκτικά βήματα.
Και κυρίως σταθερά. Το 1969 κυκλοφορεί ο δίσκος «Συνάντηση» των Κώστα Κινδύνη και Άγγελου Σέμπου. Ο Μάτσας, θέλει να κάνει γνωστές σιγά σιγά τις «επενδύσεις» του. Βάζει στον δίσκο να τραγουδήσει να τραγουδήσουν οι Πάριος και Νταλάρας. Μαζί με τον Καλατζή και τη Διαμάντη που ήδη είχαν πορεία στη δισκογραφία.
Το πρώτο τραγούδι που λέει, λοιπόν, στη δισκογραφία ο Πάριος, είναι σ’ αυτόν το δίσκο.
Έχει τίτλο «Ράγισε ο Καθρέφτης» (μπορείτε τόσο αυτό αλλά κι όσα μνημονεύουμε να ντα ακούσετε στο διαδίκτυο ή να τα ανασύρετε από τη δισκοθήκη σας). Ένα τραγούδι που ο ρυθμός του εναλλάσσεται ανάμεσα σε χασάπικο και βαλς!
Αμέσως μετά έρχεται το «μπαμ». Ο Μητσάκης έχει γράψει τη «θάλασσα του Πειραιά» και την πάει στον Μάτσα. Εκείνος ακούει το ντέμο και χωρίς πολύ σκέψη λέει Πάριος.
Το τραγούδι κυκλοφορεί σε δίσκο 45 στροφών κι ο «βαμμένος» Παναθηναϊκός Πάριος …υμνεί τον… Ολυμπιακό! Χαλάει ο κόσμος κι ο Γιάννης Πάριος γίνεται γνωστός στο πανελλήνιο από τη μια στιγμή στην άλλη.
Αμέσως έρχεται και άλλο «κτύπημα». Ο Καλδάρας σε στίχους του Ανδρέα Χατζηνικολάου γράφει το περίφημο «Της μοίρας το παιγνίδι». «Πάριος», λέει ο Μάτσας. Κι εκείνος ερμηνεύει ουσιαστικά το πρώτο του ερωτικό τραγούδι. Χαμός!
Κάπου εκεί, έρχεται ο Γιώργος Κατσαρός. Γράφει ένα πολύ όμορφο αργό χασάπικο σε στίχους του Πυθαγόρα. «Οι δυο αγάπες» . Κυκλοφορεί σε δίσκο 45 στροφών κι αμέσως μετά εντάσσεται στο LP «Ο Σταμούλης ο λοχίας» (1971) (Πάριος – Νταλάρας- Καλατζής- Διαμάντη) καθώς και στο πρώτο LP του Πάριου που κυκλοφορεί λίγο μετά. Στον δίσκο αυτό ο Κατσαρός του δίνει άλλο ένα τραγούδι. Το «Γιατί με ειρωνεύεστε». Ο δρόμος προς την κορυφή έχει ανοίξει για τα καλά.
Την ίδια χρονιά, ο Κατσαρός του γράφει άλλα δυο τραγούδια που κυκλοφορούν σε δίσκο 45 στροφών. Σε στίχους Πυθαγόρα. Το πρώτο γίνεται τεράστια επιτυχία. Έχει τίτλο «Τι κρίμα». Στην άλλη πλευρά του δίσκου υπάρχει η «Αννούλα». Που δεν μπήκε ποτέ σε μεγάλο δίσκο και δεν ακούστηκε ιδιαιτέρως.
Την επόμενη χρονιά, στο δεύτερο LP του Πάριου με τίτλο «Τι θέλεις να κάνω», ο Κατσαρός είναι και πάλι δίπλα του. Του δίνει το «Πάμε για ύπνο Κατερίνα», που σχεδόν ταυτοχρόνως ερμηνεύει κι ο Πουλόπουλος στην εταιρεία «LYRA».
Εκτοξευμένος πια ο Πάριος στις συνειδήσεις του κόσμου συνεχίζει να τραγουδά και να βγάζει δίσκους. Συναντά τον Κατσαρό τρία χρόνια μετά. Το 1975 στο τέταρτο προσωπικό του LP με τίτλο «Έρχονται στιγμές» που γίνεται χρυσός με περισσότερες από 50 χιλιάδες πωλήσεις. Ο Κατσαρός του δίνει πέντε τραγούδια σε στίχους Πυθαγόρα. «Γι’ αυτό σε χώρισα», «Θα γυρίσει το χαρτί», «Με συγχωρείς» «Μείνε δίπλα μου Μαρία» «Ούτε συζήτηση». Από αυτόν τον δίσκο όμως, η μεγαλύτερη επιτυχία ήταν η ελληνόφωνη διασκευή του «El bimbo» του C. Morgan που ήταν διασκευή του Tanha shodam tanha (του Αφγανού Ahmed Zahir), από τα 1971. «Ποτέ δε σε ξεχνώ» ο ελληνικός τίτλος σε στίχους του Πυθαγόρα.
Ο Πάριος συνεχίζοντας την πορεία του μέσα στους χρυσούς δίσκους, έχει πάντα δίπλα του τον Γιώργο Κατσαρό. Το 1977 κυκλοφορεί το «Μη φεύγεις μη» με το ομότιλο τραγούδι (Mallory – Renard στίχοι Πυθαγόρας) να σαρώνει όλα τα άλλα του δίσκου. Ο Κατσαρός, πάντα σε στίχους Πυθαγόρα, του δίνει άλλα δυο τραγούδια:
«Και μετά απ’ αυτά», «Σε ξέχασα».
Το 1978, ο Γιώργος Κατσαρός είναι «παρών» και στον δίσκο «Να γιατί σ’ αγάπησα».
Νέο χρυσάφι για τον Πάριο. Φυσικά και για τον σπουδαίο στιχουργό Πυθαγόρα.
Σ΄ αυτόν τον δίσκο του δίνουν δυο τραγούδια. «Δεν ξεχνιέσαι» «Κι όλο βρέχει, βρέχει»
Ένα χρόνο μετά (1979) κυκλοφορεί το LP «Θα με θυμηθείς». Κατσαρός και Πυθαγόρας πάλι παρόντες με τέσσερα τραγούδια. «Εμείς», «Μου λείπει», «Έφυγε», «Εγώ δεν είμαι εγώ».
Κάπου εκεί, στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ουσιαστικά σταματά η συνεργασία του Πάριου με τον Κατσαρό αναφορικά με καινούργια τραγούδια. Όμως, έγινε μια σπουδαία συνεργασία ανάμεσά τους, το 1979. Στο «θέατρο της Δευτέρας», στις 27 Οκτωβρίου 1979, ξαναζωντάνεψε η πολεμική επιθεώρηση που είχαν γράψει τον χειμώνα του 1940 ο Αλέκος Σακελλάριος κι ο Δημήτρης Ευαγγελίδης «Μπράβο Κολονέλο», σε μουσικές του Θεόφραστου Σακελλαρίδη (με θίασο από Κώστα Μουσούρη, Μιράντα Μυράτ, Ορέστη Μακρή, Κώστα Δούκα, Μαρίκα Κρεββατά, Μαρίκα Νέζερ κλπ).
Η συγκεκριμένη, λοιπόν επιθεώρηση του Αλέκου Σακελλάριου, ανέβηκε πάλι με τους Γιάννη Γκιωνάκη, Γιάννη Βογιατζή, Άννα Καλουτά, Τάκη Μηλιάδη κλπ. Τη μουσική είχε επιμεληθεί ο Γιώργος Κατσαρός κι ήταν βασισμένη επάνω στο σπουδαίο έργο του «Αλβανία» που είχε κυκλοφορήσει το 1973. Ο Κατσαρός ζήτησε από τον Πάριο να πει δυο τραγούδια που στο πρωτότυπο έργο είχε ερμηνεύσει η Μαρινέλλα. Κι εκείνος έσπευσε.
«Γράμμα από το μέτωπο», «Οπισθοχώρηση». Ακούστε τις ερμηνείες, αποτελούν πια ιστορικές στιγμές και δεν κυκλοφόρησαν ποτέ σε δίσκο.
Το 1988, όταν ο Πάριος κυκλοφόρησε τον δίσκο «Τα ερωτικά του ‘50», συμπεριλαμβάνει ένα τραγούδι του Γιώργου Κατσαρού που είχε ερμηνεύσει (1959) η Νάνα Μούσχουρη.
«Μια μέρα ακόμη» σε στίχους του Λάκη Μιχαηλίδη.
Όμως, ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει και στη συνεργασία του Πάριου με τον Κατσαρό, ως στιχουργός. Ο Πάριος έγραψε στίχους κι ο Κατσαρός μελωδίες στα τραγούδια:
«Και μου μιλάς για μοναξιά», δίσκος «Σ’ αγαπώ» με τη Μαρινέλλα, το 1979. «Έτσι απλά σ’ αγαπάω», δίσκος «Σ’ αγαπώ» με τη Μαρινέλλα, το 1979. «Μιλάνε τα μάτια», δίσκος «Βοσκόπουλος ‘80», «Μετά από σένανε», πρώτος δίσκος του Μανόλη Λιδάκη, 1982. «Κι όλο λέω να φύγω», πρώτος δίσκος του Μανόλη Λιδάκη, 1982, «Έτσι όπως σε γνώρισα», δίσκος «Μη ρωτάς», Μιχάλης Δημητριάδης, 1989, «Άσε με να σ’ αγαπήσω», «Μη ρωτάς», Μιχάλης Δημητριάδης, 1989.
Πενήντα δύο χρόνια μετά από τη διαπίστωση του Γιώργου Κατσαρού στο πρώτο άκουσμα της φωνής του Πάριου, ότι «αν ήσουν μετοχή στο χρηματιστήριο θα τις αγόραζα όλες», ο ίδιος ασφαλώς θα μπορεί να υπερηφανεύεται για τη φλέβα χρυσού που ανακάλυψε και προώθησε…
Κι είναι άλλη μια απόδειξη ότι αν η θεά τύχη είναι παρούσα στην κατάλληλη στιγμή, αλλάζουν οι ζωές των ανθρώπων. Αν εκείνο το απόγευμα στη σχολή του Κλάββα δεν ήταν ο Κατσαρός ν’ ακούσει τον Πάριο και να το πάρει από το χέρι να το πάει στον Μάτσα, ίσως αυτή η σπουδαία προσωπικότητα του ελληνικού τραγουδιού μα μην είχε ανατείλει ποτέ….
Άστατος καιρός με βροχές και σποραδικές καταιγίδες, κυρίως σε Ιόνιο, ηπειρωτικά και Σποράδες
Άστατος καιρός, κατά περιόδους νεφελώδης με βροχές και σποραδικές καταιγίδες θα επικρατήσει σήμερα στο Ιόνιο, τα ηπειρωτικά και τις Σποράδες, σύμφωνα με την ΕΜΥ. Τα φαινόμενα θα είναι κατά τόπους έντονα και θα συνοδεύονται από χαλαζοπτώσεις και πρόσκαιρα από ισχυρούς ανέμους, στη Μακεδονία (κυρίως στην Κεντρική), στη Θεσσαλία, τις Σποράδες, τη Στερεά, την Πελοπόννησο, πρόσκαιρα στην Ήπειρο και πιθανόν στη βόρεια Εύβοια. Το βράδυ θα περιοριστούν στα κεντρικά και βόρεια και θα εξασθενήσουν πρόσκαιρα. Στις υπόλοιπες περιοχές, ο καιρός θα είναι γενικά αίθριος.
Οι άνεμοι θα πνέουν βόρειοι βορειοδυτικοί 3 με 5 και στο Αιγαίο τοπικά 6 μποφόρ.
Η θερμοκρασία θα σημειώσει μικρή πτώση στο Ιόνιο και τα ηπειρωτικά και κυμανθεί θα κυμανθεί από 20 έως 34 βαθμούς Κελσίου. Στη Μακεδονία κα τη Θράκη από 19 έως 32 βαθμούς Κελσίου. Από 22 έως 31 βαθμούς Κελσίου θα έχουν οι Κυκλάδες και η Κρήτη, ενώ το θερμόμετρο στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα θα δείξει από 23 έως 36 βαθμούς Κελσίου.
Στην Αττική θα υπάρχουν λίγες νεφώσεις παροδικά αυξημένες, με τοπικές βροχές και σποραδικές καταιγίδες κυρίως στα δυτικά και τα βόρεια τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες. Από αργά το απόγευμα τα φαινόμενα θα εξασθενήσουν και ο καιρός θα βελτιωθεί. Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες διευθύνσεις 3 με 5 και βαθμιαία στα ανατολικά τοπικά 6 μποφόρ κα η θερμοκρασία θα κυμανθεί πό 22 έως 34 βαθμούς Κελσίου.
Άστατος, κατά περιόδους νεφελώδης με βροχές και σποραδικές καταιγίδες κατά τόπους ισχυρές θα είναι ο καιρός στη Θεσσαλονίκη, με πρόσκαιρη εξασθένιση των φαινομένων το βράδυ. Οι άνεμοι θα είναι βόρειοι βορειοδυτικοί 3 έως 5 μποφόρ και η θερμοκρασία από 21 έως 30 βαθμούς Κελσίου.
Ο καιρός τη Δευτέρα
Άστατο καιρό, κατά περιόδους νεφελώδη με τοπικές βροχές και σποραδικές καταιγίδες, θα επικρατήσει κα αύριο Δευτέρα στο Ιόνιο, τα ηπειρωτικά και τις Σποράδες. Τα φαινόμενα, θα είναι κατά τόπους έντονα στη Θεσσαλία, τη Δυτική και Κεντρική Μακεδονία και πιθανώς τις Σποράδες, το πρωί και το βράδυ, και τις μεσημβρινές και απογευματινές ώρες στην Ήπειρο, τη Στερεά και κυρίως την Πελοπόννησο. Στην υπόλοιπη χώρα, καιρός θα είναι γενικά αίθριος με παροδικές νεφώσεις στα βόρεια, ενώ στην Κρήτη από τις μεσημβρινές ώρες θα εκδηλωθούν τοπικές βροχές ή μεμονωμένες καταιγίδες κυρίως στα ορεινά.
Οι άνεμοι θα πνέουν από βόρειες και βαθμιαία στα νότια από δυτικές διευθύνσεις, 4 με 6 μποφόρ, ενώ η θερμοκρασία δεν θα σημειώσει αξιόλογη μεταβολή.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Εκοιιμήθη η οσιολογιωτάτη καθηγουμένη της Ιεράς Μονής Αγίας Κυριακής Λουτρού, Φιλοθέη Μοναχή
Η Ιερά Μητρόπολις Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας αγγέλει την προς Κύριον εκδημίαν της Οσιολογιωτάτης Καθηγουμένης της Ιεράς Μονής Αγίας Κυριακής Λουτρού, Φιλοθέης Μοναχής.
Η εξόδιος ακολουθία αυτής θα τελεστεί στην Ιερά Μονήν την Δευτέρα 6 Ιουλίου 2020 και ώρα 10.00 π.μ., ενώ θα προηγηθεί Θεία Λειτουργία. Το σκήνωμα της μεταστάσης θα εκτίθεται σε προσκύνηση στο Καθολικό της Ιεράς Μονής.
Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως
