Ενημέρωση των πολιτικών συντακτών και των ανταποκριτών ξένου τύπου από τον Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικό Εκπρόσωπο Στέλιο Πέτσα

Η χώρα μας -όπως αντιλαμβάνονται όλοι οι πολίτες- αντιμετωπίζει ταυτόχρονα δύο μεγάλες εξωγενείς προκλήσεις: Τη συνεχιζόμενη τουρκική προκλητικότητα και την πανδημία του κορονοϊού. Είναι λοιπόν εθνική υποχρέωση να υπάρχει:  Συστράτευση, και όχι διχαστική αντιπαράθεση. Γενναιότητα, και όχι μικροψυχία. Υπευθυνότητα, και όχι λαϊκισμός.  Αλήθεια, και όχι ψέμα.

Α. Σε ό,τι αφορά την τουρκική προκλητικότητα

Διαπιστώνεται ήδη ότι οι παράνομες και προκλητικές κινήσεις της Άγκυρας παρατράβηξαν. Ξεκίνησαν τον περασμένο Νοέμβριο με την υπογραφή του παράνομου και ανυπόστατου τουρκολυβικού μνημονίου.  Συνεχίστηκαν με την υποκίνηση μαζικής εισβολής κατατρεγμένων ανθρώπων  στον Έβρο. Προσέλαβαν χαρακτήρα πρόκλησης σε ολόκληρο τον Πολιτισμένο Κόσμο με τη μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς και  -αργότερα- της Μονής της Χώρας, σε τζαμιά. Κορυφώθηκαν με την έξοδο του Ορούτς Ρέις και μονάδων του τουρκικού Στόλου σε περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και παρατάθηκαν με την ανανέωση των παράνομων ναυτικών αγγελιών.

Σε όλο αυτό το διάστημα, η τουρκική ηγεσία εξαπολύει, σχεδόν καθημερινά απειλές πολέμου και επιδίδεται σε προκλητικές αναφορές σε βάρος της Ελλάδας. Απαντάμε με πολιτική, διπλωματική και επιχειρησιακή ετοιμότητα, αποφασισμένοι να κάνουμε ό,τι χρειαστεί για την προστασία των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Θέλουμε -και το αποδείξαμε υπογράφοντας  τις συμφωνίες με την Ιταλία και την Αίγυπτο- την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών μας με όλες τις γειτονικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας.  Διάλογος, όμως, κάτω από απειλές και προκλήσεις δεν γίνεται.

Το μήνυμά μας -και το επανέλαβε πολλές φορές ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης- είναι ξεκάθαρο: Σταματούν οι προκλήσεις, ξεκινούν οι συζητήσεις. Σταματούν οι απειλές, αρχίζουν διερευνητικές επαφές. Πάντοτε, βέβαια, με βάση το Διεθνές Δίκαιο και ειδικότερα τη Σύμβαση των Η.Ε. για το Δίκαιο της Θάλασσας. Έτσι ώστε, είτε να βρούμε  λύση στη μόνη εκκρεμότητα που είναι η οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, είτε  να συντάξουμε συνυποσχετικό για την από κοινού παραπομπή του θέματος στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Επισημαίνουμε ταυτόχρονα στη διεθνή κοινότητα, ότι η τουρκική προκλητικότητα δεν στρέφεται μόνο εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου. Αφορά ολόκληρη την Ε.Ε., αφορά το ΝΑΤΟ, αφορά την ειρήνη και τη σταθερότητα στη Μεσόγειο. Ήδη, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει απευθύνει επιστολή -την παρέδωσε ο Υπουργός Εξωτερικών- στον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στην οποία παρουσιάζει και τεκμηριώνει την έκνομη δραστηριότητα της Άγκυρας. Η Ελλάδα κινείται με  ψυχραιμία, εγρήγορση και εθνική αυτοπεποίθηση, δίνοντας προτεραιότητα στη διπλωματία. Δεν σύρεται, δεν τρομοκρατείται και δεν εκβιάζεται.

Ταυτόχρονα είμαστε σε επαφή με φίλες χώρες προκειμένου να ενισχύσουμε τον εξοπλισμό των Ενόπλων μας Δυνάμεων. Στις 12 Σεπτεμβρίου, στη Θεσσαλονίκη, ο Πρωθυπουργός θα εξειδικεύσει το τρίπτυχο στο οποίο κινούμαστε: Εξοπλιστικά  προγράμματα, ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού των Ενόπλων Δυνάμεων και ανάταξη της αμυντικής βιομηχανίας, που μπορεί, άλλωστε να συμβάλει στην τεχνολογική ανάπτυξη και την τόνωση της απασχόλησης.

Β. Σε ό,τι αφορά τον κορονοϊό

Τις τελευταίες εβδομάδες, διαπιστώνεται μια σταθεροποίηση, ως προς τον αριθμό των ημερήσιων κρουσμάτων. Φαίνεται, έτσι, αφενός ότι οι πολίτες τηρούν τα μέτρα που προτείνουν οι ειδικοί και αφετέρου ότι τα μέτρα αυτά αποδίδουν, καθώς δεν παρατηρήθηκε η εκτόξευση των κρουσμάτων που ανέμεναν πολλοί για αυτή την περίοδο.

Ωστόσο το επόμενο διάστημα παραμένει κρίσιμο. Για δύο λόγους:

Ο πρώτος είναι το άνοιγμα των σχολείων μας. Αν τηρήσουμε τα μέτρα που συστήνουν οι ειδικοί και έχει αποφασίσει η Κυβέρνηση, όλα θα πάνε καλά. Αν αφήσουμε τον εαυτό μας να παρασυρθεί από θεωρίες συνωμοσίας, θα το πληρώσουμε. Πρώτα τα παιδιά μας, μετά η οικογένειά μας και μετά η κοινωνία μας.

Ο δεύτερος λόγος είναι ο εφησυχασμός. Με δεδομένο ότι τα κρούσματα σταθεροποιήθηκαν και με την πεποίθηση ότι το άνοιγμα των σχολείων θα εξελιχθεί ομαλά, ο κίνδυνος του εφησυχασμού ελλοχεύει. Δεν πρέπει να του δώσουμε χώρο. Η σταθεροποίηση ή και μείωση των κρουσμάτων δεν πρέπει να μας κάνει να χαλαρώσουμε ξανά. Γιατί αυτή τη φορά δεν θα είναι Καλοκαίρι. Θα συμπέσει μια τέτοια απευκταία χαλάρωση με τις εποχικές ιώσεις, ιδίως μάλιστα με αυτή της γρίπης. Και τότε θα πιεστεί το Σύστημα Υγείας και θα αυξηθεί ο κίνδυνος για τα αγαπημένα μας πρόσωπα, ιδίως μάλιστα τα πιο ευάλωτα. Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε. Και, όλοι μαζί, δεν θα το κάνουμε.

Γ. Σε ό,τι αφορά την οικονομία

Δεν ωραιοποιούμε καταστάσεις. Καμία χώρα του κόσμου δεν μπόρεσε να γλιτώσει από τη βιαιότητα του οικονομικού αντίκτυπου της πανδημίας του κορονοϊού. Το αναγκαίο lockdown, επί πολλές εβδομάδες, στοίχισε, όπως σε όλη την Ευρώπη, σχεδόν σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Ιδίως, μάλιστα, στον τουρισμό και την εστίαση. Το 2019, ο τουρισμός έφερε περισσότερα από 18 δισ. ευρώ στη χώρα. Εξαιτίας της πανδημίας, στη φετινή χρονιά ξεκίνησε όμως από το μηδέν.

Όπως έχει τονίσει ο Πρωθυπουργός ήδη από τα τέλη Ιουνίου, στην ομιλία του στην 28η Τακτική Γενική Συνέλευση του ΣΕΤΕ, «Το πρώτο θύμα του ιού σε όλο τον κόσμο είναι ο τουρισμός και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υποτιμήσουμε το μέγεθος της οικονομικής κρίσης που βιώνουμε. Είναι η μεγαλύτερη οικονομική κρίση εδώ και 70 χρόνια». Μιλώντας στη Βουλή (στις 3 Ιουλίου), ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε επισημάνει ότι η ελληνική οικονομία -όπως και οι οικονομίες των χωρών της Ε.Ε.- θα υποστεί φέτος εξαιτίας του κορονοϊού μεγάλη ύφεση.

Όπως ήδη ανακοινώθηκε από την ΕΛΣΤΑΤ, η ύφεση στην Ελλάδα κατά το δεύτερο τρίμηνο βρίσκεται στον μέσο όρο των χωρών της Ευρωζώνης (15%) και είναι μικρότερη από αυτή που παρατηρείται σε μεγάλες χώρες, όπως η Ισπανία (-22,1%), η Γαλλία (-19%), η Ιταλία (17,3%) και η Πορτογαλία (-16,3%). Πάει, λοιπόν, πολύ να ισχυρίζονται κάποιοι ότι η ύφεση οφείλεται στην ασκούμενη πολιτική, όταν πλήττει ολόκληρη την Ευρώπη και όταν η μεγαλύτερη βουτιά έγινε στην Ισπανία, όπου συγκυβερνούν σύντροφοί τους με τους οποίους αγκαλιάζονταν μέχρι πρότινος.

Με τα δεδομένα του πρώτου εξαμήνου, το μέγεθος της ύφεσης βρίσκεται στο πλαίσιο των προβλέψεων που υπέβαλε το  Υπουργείο Οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 30 Απριλίου. Φαίνεται ταυτόχρονα ότι δεν επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις που γίνονταν στην αρχή της κρίσης από μεγάλους οργανισμούς (Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Δ.Ν.Τ., ΟΟΣΑ), σύμφωνα με τις οποίες η Ελλάδα θα κατέγραφε τη μεγαλύτερη ύφεση στην Ε.Ε. το 2020.

Σε κάθε περίπτωση, όχι μόνο δεν κρύψαμε τις δυσκολίες που έχουμε μπροστά μας, αλλά μιλήσαμε έγκαιρα για τις επιπτώσεις της πρωτοφανούς παγκόσμιας οικονομικής κρίσης στην ελληνική οικονομία. Και βέβαια δεν καθίσαμε με τα χέρια σταυρωμένα και ούτε θα σταματήσουμε τις αναγκαίες παρεμβάσεις.  Από την πρώτη στιγμή η Κυβέρνηση δρομολόγησε ένα συνεκτικό σχέδιο για τη στήριξη της οικονομίας, ύψους 24 δισ. ευρώ, από εθνικά και ευρωπαϊκά κονδύλια. Και όπως έχει τονίσει πολλές φορές ο Πρωθυπουργός, έχουμε φυλάξει εφεδρείες για να στηρίξουμε την κοινωνία το δύσκολο Φθινόπωρο και τον Χειμώνα.  Ξέρουμε – όπως τόνισε- ότι έχουμε δύσκολους μήνες μπροστά μας. Και είμαστε έτοιμοι, για να στηρίξουμε τόσο τις επιχειρήσεις όσο και τα νοικοκυριά που υφίστανται τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας.

Ήδη, με σχέδιο νόμου που κατατέθηκε στη Βουλή, ανάμεσα στα άλλα:

– Επεκτείνεται η υποχρεωτική μείωση ενοικίων σε συγκεκριμένους κλάδους για ένα μήνα.

– Επεκτείνεται η δυνατότητα αναστολής συμβάσεων εργασίας και για τον Οκτώβριο, καθώς και η εφαρμογή  του προγράμματος «ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ» μέχρι τέλος του έτους.

– Λαμβάνεται ειδική πρόνοια για τους εποχικά εργαζόμενους.

– Προβλέπεται τρίτος κύκλος επιστρεπτέας προκαταβολής, πάνω από 1 δισ. ευρώ, που θα καλύπτει ακόμα και επιχειρήσεις χωρίς ταμειακή μηχανή.

Για την υλοποίηση των μέτρων που έχει πάρει η Κυβέρνηση, προβλέπεται αύξηση του τακτικού προϋπολογισμού κατά 6 δισ. ευρώ. Το σχέδιο αυτό θα συνεχιστεί με μέτρα στήριξης που θα ανακοινώσει ο Πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2020.

Με τη σιγουριά ότι θα αντιμετωπίσουμε το υγειονομικό σκέλος της πανδημίας και ότι το 2021 θα έχουμε αφήσει οριστικά πίσω μας την οικονομική κρίση που αυτή προκάλεσε. Ώστε, τα θεμέλια που θα έχουμε βάλει να στηρίξουν μια πολύ ουσιαστική και ρωμαλέα ανάπτυξη.

Δ. Πρόγραμμα Πρωθυπουργού

 O Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα μιλήσει σήμερα στις 17:00 στη Βουλή, στο πλαίσιο της συζήτησης προ ημερησίας διατάξεως που θα διεξαχθεί σύμφωνα με το άρθρο 143 του Κανονισμού της Βουλής, μετά από πρωτοβουλία της Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας «ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ», σε επίπεδο Αρχηγών Κομμάτων. Θέμα της συζήτησης είναι τα προβλήματα που δημιουργεί η έξαρση της πανδημίας στη δημόσια υγεία, στην οικονομία και στους εργαζόμενους, καθώς και η έναρξη του νέου σχολικού έτους.

Την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου ο Πρωθυπουργός θα συμμετάσχει στη Σύνοδο Κορυφής των χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου, την MED 7, που θα διεξαχθεί στην Κορσική, με τη συμμετοχή Γαλλίας, Ελλάδας, Ιταλίας, Ισπανίας, Κύπρου, Μάλτας και Πορτογαλίας. Πριν την έναρξη της Συνόδου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα έχει συνάντηση με τον Γάλλο Πρόεδρο κ. Εμμανουέλ Μακρόν.

Τέλος, σας ενημερώνω ότι ο Πρωθυπουργός είχε πριν από λίγο, τηλεφωνική συνομιλία με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου κ. Σαρλ Μισέλ. Ο κ. Μισέλ πρόκειται να επισκεφθεί την Αθήνα στις 15 Σεπτεμβρίου 2020.

Από τους ΑΝΤΙΛΟΓΟΥΣ (www.antilogoi.gr) Ενότητα Εθνικά θέματα. Πέντε ερωτήματα για τη στάση του  κ. Τσίπρα απέναντι στη Συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου του Ραφαήλ Μεν. Μαϊόπουλου

1. Στο ζήτημα της αποτίμησης της Συμφωνίας Ελλάδας και Αιγύπτου για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, ο ΣΥΡΙΖΑ χωρίστηκε στα δύο:

(α)       Ο κ. Τσίπρας κατέκρινε ως δυσμενή για τη Χώρα τη Συμφωνία αυτή, αλλά αποφάσισε να μην την καταψηφίσει, παρότι, όπως ο ίδιος είπε, δεν θα υπέγραφε και δεν αποδέχθηκε να υπογράψει μια συμφωνία με δυσμενείς συνέπειες για τη Χώρα.

Ιδού τι είπε στη Βουλή:

– “Εμείς λοιπόν δεν θα υπογράφαμε και δεν αποδεχθήκαμε να υπογράψουμε μια Συμφωνία τμηματική όντως, που όμως θα υιοθετούσε τη ρητορική κόκκινη γραμμή της Τουρκίας για τον 28ο μεσημβρινό. Και δεν θα το υπογράφαμε αυτό όχι μόνο για να μην κάνουμε το χατίρι της Τουρκίας, αλλά γιατί γνωρίζουμε τις συνέπειες και τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει μια τέτοια αποδοχή και η ντε φάκτο επιχείρηση γκριζαρίσματος κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από το σημείο που αφήνει η Συμφωνία με την Αίγυπτο και ανατολικότερα”.

– “Δεν θα καταψηφίσουμε, όμως, διότι έχουμε πλήρη επίγνωση της σημασίας που θα έχει το να καταψηφίζουμε μια συμφωνία που παρά τις αδυναμίες της τέμνει το τουρκο-λιβυκό παράνομο σύμφωνο”.

(β)        Ο κ. Τσακαλώτος με τους 53, όπως και στελέχη της Προοδευτικής Συμμαχίας, φαίνεται να κατέληξαν σε ευνοϊκή κρίση για τη Συμφωνία, μετά στάθμιση   του οφέλους και του κόστος της για τη Χώρα

Ιδού τι έγραψε για τη Συμφωνία –ανάμεσα σε άλλα και μαζί με  την κριτική της για ορισμένες πρόνοιές της– η τάση των 53 του ΣΥΡΙΖΑ στην “https://commonality.gr”:

– “Η συμφωνία, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να αποτελέσει διαδρομή για εξελίξεις σε θετική κατεύθυνση”.

– “Είναι σωστή επιλογή η συμμαχία με την Αίγυπτο και την Ιταλία προκειμένου να παραχθούν συμφωνίες διευθέτησης διαφορών, στο βαθμό που υπάρχει ο σεβασμός στο Διεθνές Δίκαιο και στο Δίκαιο της θαλάσσης”.

– “Σε αυτήν τη συγκυρία η Ελλάδα πρέπει να εργασθεί και να αξιοποιήσει τη συμφωνία όχι με τη λογική της απομόνωσης της Τουρκίας, αλλά ως πιλότο μίας συνολικής διευθέτησης που αντικειμενικά οφείλει να περιλαμβάνει και την Τουρκία”.

(γ)        Πώς οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία δέχτηκαν να αποφασίσουν για την αποδοχή η όχι της Συμφωνίας, με βάση έναν συλλογισμό με κραυγαλέα αντίφαση μεταξύ του σκεπτικού (επειδή η Συμφωνία είναι δυσμενής για τη Χώρα) και του διατακτικού του (γι’ αυτόν τον λόγο, δεν την καταψηφίζουμε) και όχι με βάση έναν συνεπή λογικό συλλογισμό (επειδή τα οφέλη είναι περισσότερα από το κόστος, γι’ αυτόν τον λόγο αποδεχόμαστε τη Συμφωνία);

2. 2. Γιατί ο κ. Τσίπρας αποφάσισε να ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία για την κύρωση της Συμφωνίας;

(α) Την αιτιολόγηση της απόφασης αυτής του κ. Τσίπρα ανέλαβε να διατυπώσει ο κ. Γ. Κατρούγκαλος: “Ο καθένας από μας ως εκπρόσωπος του έθνους έχει ατομική ευθύνη να τοποθετηθεί απέναντι στις ιστορικές προκλήσεις. Γι’ αυτό ζητάμε ονομαστική ψηφοφορία ώστε ο καθένας ατομικά και κάθε πολιτική δύναμη να πάρει τις ευθύνες της και να αντιμετωπίσει την Ιστορία”.

(β)        Μας λέτε δηλαδή, κε Κατρούγκαλε, πως μόνο όταν η ψηφοφορία είναι ονομαστική (τουτέστιν φανερή), ο καθένας από σας “ως εκπρόσωπος του έθνους, έχει ατομική ευθύνη να τοποθετηθεί απέναντι στις ιστορικές προκλήσεις” και να “αντιμετωπίσει την Ιστορία”;

Μια τέτοια “αιτιολόγηση” της ονομαστικής ψηφοφορίας δεν αποτελεί προσβολή για τους βουλευτές, οι οποίοι, κατά το Σύνταγμα, «έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση»;

(γ)  Είναι προφανές ότι  η ονομαστική ψηφοφορία επιλέχτηκε από τον κ.Τσίπρα, για να μην δοθεί η δυνατότητα να ψηφίσουν την κύρωσή της οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που είχαν δημοσίως εκφραστεί υπέρ της Συμφωνίας.          

3. Προς τι οι αναφορές του κ. Τσίπρα στον “επιχειρησιακό/αμυντικό σχεδιασμό”;

(α)       Είπε στη Βουλή ο κ. Τσίπρας:

– “Τα στελέχη των ενόπλων δυνάμεών μας (…) επιτέλεσαν και επιτελούν τα καθήκοντα που τους ανατέθηκαν με απόλυτο επαγγελματισμό, αυταπάρνηση και ψυχραιμία, όπως απαιτείται δηλαδή. Αλλά τα στελέχη δεν αποφασίζουν τον επιχειρησιακό σχεδιασμό. Εισηγούνται στο ΚΥΣΕΑ αλλά η πολιτική ηγεσία είναι αυτή –και ορθώς– που αποφασίζει τον σχεδιασμό.

Και οι αποφάσεις σας ήταν αποφάσεις για τα μάτια του κόσμου, ήταν αποφάσεις για την επικοινωνία”.

– “Υπογράψατε τη συμφωνία με την Αίγυπτο,  χωρίς αμυντικό σχεδιασμό αποτροπής”.

– “Δεν είσαστε έτοιμοι αμυντικά και διπλωματικά να υπερασπιστείτε αυτές τις συνέπειες (της Συμφωνίας).

(β)        Οι αναφορές αυτές ήσαν απαραίτητες για την υποστήριξη της κριτικής για τη Συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου;

                  Έχει καταλάβει ο κ. Τσίπρας πως ό,τι λέγεται εδώ ακούγεται και αξιολογείται από τους απέναντι;

4. Γιατί χρειάζεται σήμερα η σύγκληση Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών;

(α)       Είπε ο κ. Τσίπρας στη Βουλή:

– “Μια εθνική στρατηγική μπορεί και πρέπει να έχει δύο πολύ συγκεκριμένους στόχους: Πρώτον, την αποφασιστική υπεράσπιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας και, δεύτερον, την επανεκκίνηση των διερευνητικών συνομιλιών με την Τουρκία για την επίλυση της διαφοράς μας για την υφαλοκρηπίδα…”.

– Ο πρωθυπουργός πρέπει να ζητήσει τη “σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, για να καταγραφούν οι θέσεις των πολιτικών δυνάμεων και της Κυβέρνησης και να καταλήξουμε, αν μπορούμε, σε μια εθνική στρατηγική”.

– “Σας ζητάμε να κάνετε Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, γιατί πιστεύουμε ότι σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές πρέπει να καταγραφούν οι απόψεις όλων των πολιτικών δυνάμεων”.

(β)        Η Ελλάδα δεν είχε πάντα εθνική στρατηγική με τους στόχους αυτούς και βασισμένη στο διεθνές δίκαιο;

Χρειάζεται Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών για “να καταγραφούν οι απόψεις όλων των πολιτικών δυνάμεων”;    

Μήπως η πιο πιθανή κατάληξη ενός Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών σήμερα θα είναι η εμφάνιση όχι μιας αλλά περισσότερων “εθνικών στρατηγικών”; Ποιές θα είναι τότε οι συνέπειες ;  

5. Δεν θα ενισχυόταν η προσπάθεια της Χώρας στην αντιμετώπιση της σημερινής επικίνδυνης κρίσης, αν ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όσο η κρίση αυτή διαρκεί, άφηνε εκτός της πολιτικής αντιπαράθεσης το μείζον εθνικό μας θέμα και απέφευγε τους μικροπολιτικούς τακτικισμούς, που μερικές φορές δίνουν επιχειρήματα στους απέναντι;