Κλειδί για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των μικρών επιχειρήσεων στην Ελλάδα αποτελεί η ψηφιακή τεχνολογία, σύμφωνα με όσα επισημαίνει μιλώντας στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ο καθηγητής Γεώργιος Ι. Δουκίδης, Διευθυντής Εργαστηρίου Ηλεκτρονικού Επιχειρείν (ELTRUN) στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Όπως αναφέρει ο κ. Δουκίδης, οι ΜμΕ στην Ελλάδα αποτελούν την ραχοκοκαλιά της εθνικής οικονομίας αφού αντιπροσωπεύουν το 99% των επιχειρήσεων σε αριθμό (περίπου 730.000 επιχειρήσεις) και το 78% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.

Όμως λόγω του μικρού μεγέθους τους και των περιορισμένων πόρων έχουν χαμηλή παραγωγικότητα, είναι λιγότερο εξωστρεφείς και συμμετέχουν μόνο κατά 40% στην συνολική προστιθέμενη αξία για την εθνική οικονομία. ‘Αρα εθνικός στόχος είναι, σύμφωνα με τον κ. Δουκίδη, «η αύξηση της ανταγωνιστικότητάς τους που συνήθως πιστεύεται ότι πραγματοποιείται με αύξηση του μεγέθους τους είτε με οργανική ανάπτυξη, ή με συγχωνεύσεις ή/και με κλαδικά clusters. Όμως οι ψηφιακές τεχνολογίες αποδεικνύονται ένα συμπληρωματικό εργαλείο στην αύξηση της παραγωγικότητας  τους, την παραγωγή και διανομή διεθνώς ανταγωνιστικών προϊόντων /υπηρεσιών και εν τέλει στην αύξηση της ανταγωνιστικότητάς τους».

Την αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Ελλάδα ανέλυσε πρόσφατη έρευνα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και της COSMOTE η οποία κατέγραψε τις συνθήκες που επιτρέπουν την σωστή αξιοποίησή τους για αύξηση των επιχειρηματικών ωφελειών. Σύμφωνα με τον κ. Δουκίδη, ένα μικρό ακόμη ποσοστό (1 στις 8) ήδη το καταφέρνει αυτό με την έξυπνη αξιοποίηση συμπληρωματικών τεχνολογιών και άρα υπάρχουν οι βέλτιστες πρακτικές που με την σωστή ενημέρωση και καθοδήγηση θα μπορούσαν να ακολουθηθούν από περισσότερες ΜμΕ στο άμεσο μέλλον. Οι σχετικές επενδύσεις είναι πλέον πιο προσιτές λόγω των υπηρεσιών cloud και η αναγκαία τεχνογνωσία είναι πιο εύκολα προσβάσιμη μέσω του διαδικτύου.

Παράλληλα, οι ηλεκτρονικές αγορές επιτρέπουν την δυναμική ψηφιακή παρουσία των ΜμΕ με ποιοτικά προϊόντα/υπηρεσίες (που ανήκουν στον ίδιο κλάδο ή/και στην ίδια γεωγραφική περιοχή)  στις διεθνείς αγορές, που παρότι παραμένουν ανεξάρτητες εταιρίες δημιουργούν όμως την αίσθηση μιας μεγάλης εικονικής επιχείρησης με όλα τα σχετικά πλεονεκτήματα στην διαπραγμάτευση με τους μεγάλες πελάτες αλλά και στην διανομή των προϊόντων. Ειδικά αν το προϊόν έχει ψηφιακή διάσταση τότε θεωρητικά το κόστος διανομής μηδενίζεται αφού η διάθεση μπορεί να γίνει ψηφιακά μέσω του διαδικτύου, που σημαίνει την άμεση εξυπηρέτηση των διεθνών αγορών χωρίς να είναι αναγκαία η ύπαρξη των κοστοβόρων φυσικών δικτύων και των αναγκαίων πόρων που δεν είναι διαθέσιμοι από τις ΜμΕ.

Η αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών για την αντιμετώπιση του Covid-19

Η πανδημία του κορονοϊού επηρέασε αρνητικά τις επιχειρήσεις, αφού 8 στις 10 αναγκάστηκαν να κάνουν σημαντικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας τους ενώ 1 στις 3 ανέστειλαν πλήρως την λειτουργία τους. Η έρευνα έδειξε ότι τα μεγαλύτερα προβλήματα αφορούσαν στην εμπορική και χρηματοοικονομική διαχείριση καθώς και στα logistics, για παράδειγμα η μείωση πωλήσεων (αναφέρθηκαν από το 79%), η αδυναμία είσπραξης οφειλών (67%), η προμήθεια πρώτων υλών (52%), η παράδοση υπηρεσιών/προϊόντων (48%). Μόλις 6 στις 10 έχουν επανέλθει πλήρως στην προ-Covid κατάσταση λειτουργίας τους.

Οι επιχειρήσεις έκαναν σοβαρές αλλαγές, λόγω Covid-19, στην επικοινωνία με πελάτες και συνεργάτες με την αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών. Συγκεκριμένα 2 στις 3 επιχειρήσεις άλλαξαν τον τρόπο επικοινωνίας με τους συνεργάτες και 1 στις 2 με τους πελάτες. Όσον αφορά στην κύρια αλλαγή στην επικοινωνία, 3 στις 10 ανέφεραν περισσότερες τηλεφωνικές επικοινωνίες, 2 στις 10 περισσότερα email και 1 στις 10 περισσότερες τηλεδιασκέψεις.

Η πλειοψηφία των επιχειρήσεων (7 στις 10) αξιοποίησαν περισσότερο τις ψηφιακές τεχνολογίες για να ξεπεράσουν τα προβλήματα λόγω Covid-19 lock-down και να επιστρέψουν στην ομαλότητα. Συγκεκριμένα αναφέρθηκαν περισσότερη/ες: τηλεργασία (44%), ψηφιακές προωθητικές ενέργειες (30%), διαδικτυακές πωλήσεις (13%).

Αξιοσημείωτο είναι, σύμφωνα με τον κ. Δουκίδη, ότι οι εταιρίες που συνδυάζουν συμπληρωματικές τεχνολογίες τις χρησιμοποίησαν αποτελεσματικότερα για να ξεπεράσουν τα προβλήματα λόγω Covid-19 ή/και να μη επηρεαστούν τόσο πολύ αρνητικά. Επίσης οι ψηφιακά πιο ώριμες εταιρίες ήταν σε ευνοϊκότερη θέση μετά Covid-19 lockdown εποχή αφού επανήλθαν πιο εύκολα στην κανονικότητα και επηρεάστηκαν λιγότερο αρνητικά.

Ο Δείκτης Ψηφιακής Ετοιμότητας

Για πρώτη φορά δημιουργήθηκε και καταγράφηκε ο Δείκτης Ψηφιακής Ετοιμότητας (ΔΨΕ) για τις μικρές επιχειρήσεις στην Ελλάδα, με βάση την χρήση 10 ψηφιακών τεχνολογιών/συστημάτων: ιστοσελίδα, κοινωνικά δίκτυα, ηλεκτρονικό κατάστημα, ψηφιακή καμπάνια, ψηφιακά εργαλεία επικοινωνίας, συστήματά ERP, συστήματά CRM, υποδομές cloud, ψηφιακή ασφάλεια, τεχνολογία IoT.

Όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Δουκίδης, οι μικρές επιχειρήσεις βρίσκονται στα αρχικά στάδια όσον αφορά τον ΔΨΕ, αφού 1 στις 2 κατατάσσονται στα δύο πρώτα στάδια που είναι το στοιχειώδες και βασικό, 1 στις 3 κατατάσσονται στο μεσαίο στάδιο, μόλις 1 στις 8 κατατάσσονται στο προχωρημένο στάδιο, και καμία εταιρία στο top ιδεατό στάδιο. Επίσης καταγράφεται μικρή άνοδος του δείκτη σε σχέση με το 2019.

Η ψηφιακή ετοιμότητα επηρεάζεται από το μέγεθος και τον κλάδο των επιχειρήσεων. Οι μεγαλύτερες εταιρίες (6-10 και πάνω από 10 εργαζόμενοι) καθώς και οι κλάδοι των επαγγελματιών-επιστημόνων, των τεχνικών εταιριών, και της μεταποίησης, έχουν υψηλά ποσοστά ψηφιακά προχωρημένων εταιριών.

Οι ΜμΕ επιχειρήσεις ανέφεραν ένα πλήθος επιχειρηματικών ωφελειών από την χρήση των ψηφιακών τεχνολογιών που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα: από την ομαλή καθημερινή λειτουργία μέχρι την παραγωγικότητα, από τον έλεγχο των πόρων μέχρι το μάνατζμεντ της εταιρίας, από την αύξηση των πωλήσεων μέχρι την διαχείριση των πελατών, από την μείωση του κόστους μέχρι την λήψη αποφάσεων κλπ. Είναι ξεκάθαρα ότι όσο πιο προχωρημένη είναι η ψηφιακή ετοιμότητα μιας ΜμΕ τόσο μεγαλύτερα είναι τα επιχειρηματικά οφέλη που αποκομίζει λόγω των τεχνολογιών και μάλιστα σε όλο τα φάσμα των ωφελειών.

Η χρήση των ψηφιακών τεχνολογιών και συστημάτων από τις ΜμΕ

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, σε υψηλά ποσοστά παραμένει η χρήση των τεχνολογιών για ψηφιακή παρουσία και επικοινωνία στις ΜμΕ. Συγκεκριμένα για τα θέματα της ψηφιακής παρουσίας και επικοινωνίας τα ποσοστά χρήσης είναι: ιστοσελίδα (70%), τηλεφωνικό κέντρο (52%), ψηφιακές επικοινωνίες (40%), τηλεδιάσκεψη (39%). Στις ψηφιακές συναλλαγές και προώθηση τα % χρήσης είναι: μέσα κοινωνικής δικτύωσης (62%), ψηφιακές καμπάνιες (36%), ηλεκτρονικό κατάστημα (17%). Στα διοικητικά συστήματά για διαχείριση πόρων τα ποσοστά είναι: ERP (43%), CRM (39%), απλά IoT συστήματα (22%). Για τις ψηφιακές υποδομές τα ποσοστά χρήσης είναι: ψηφιακή ασφάλεια (78%), servers (54%), cloud (22%).

Επίσης, καταγράφηκαν σημαντικές αυξητικές τάσεις στην χρήση των ψηφιακών τεχνολογιών/συστημάτων το 2020 (σε σχέση με το 2019) που αφορούν: τα ηλεκτρονικά καταστήματα (από 14% το 2019 σε 17% το 2020), τις ψηφιακές καμπάνιες (από 32% σε 36%), τα εργαλεία τηλεδιάσκεψης (από 34% σε 40%), τα συστήματά CRM (από 31% σε 38%), και τα απλά IoT συστήματα (από 12% σε 22%).

Σε αρκετές περιπτώσεις, λόγω έλλειψης πόρων, ακολουθήθηκαν απλές ή ερασιτεχνικές ψηφιακές λύσεις. Για παράδειγμα, 1 στις 3 που έστησαν ιστοσελίδα το έκαναν οι ίδιοι ή κάποιος γνωστός, 1 στις 2 που οργάνωσαν  ψηφιακή καμπάνια το έκαναν οι ίδιοι ή κάποιος γνωστός, 1 στις 3 χρησιμοποίησαν απλό excel ή in-house λύση για το CRM, 8 στις 10 που αξιοποίησαν IoT τεχνολογίες το έκαναν για απλή παρακολούθηση χώρων και 9 στις 10 για ψηφιακή ασφάλεια χρησιμοποίησαν απλά antivirus για σταθερές συσκευές.

Όπως σημειώνει ο κ. Δουκίδης, ο συνδυασμός συμπληρωματικών ψηφιακών τεχνολογιών/συστημάτων προσφέρει περισσότερα επιχειρηματικά οφέλη. Για παράδειγμα, μεγαλύτερο ποσοστό εταιριών (κατά 24%) που συνδύασαν ιστοσελίδα και ηλεκτρονικό κατάστημα είχαν αύξηση πωλήσεων σε σχέση με άλλες εταιρίες που δεν συνδύασαν, μεγαλύτερο ποσοστό εταιριών (κατά 19%) που συνδύασαν ERP και CRM είχαν καλύτερο έλεγχο των πόρων σε σχέση με τις άλλες, και μεγαλύτερο ποσοστό εταιριών (κατά 24%) που συνδύασαν ηλεκτρονικό κατάστημα και ψηφιακές καμπάνιες είχαν ευκολότερη διαχείριση σχέσεων πελατών σε σχέση με τις άλλες. Όμως περιορισμένα ποσοστά επιχειρήσεων αξιοποίησαν συνδυαστικές τεχνολογίες/υπηρεσίες, αφού μόνο το 20% συνδύασαν ERP και CRM συστήματα ενώ μόλις 7% συνδύασαν ηλεκτρονικό κατάστημα με ψηφιακές καμπάνιες.

ΑΠΕ-ΜΠΕ / Μαρία Τσιβγέλη

«Η 4η Οκτωβρίου κάθε έτους έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων και αποτελεί αφορμή για σκέψη, αλλά κυρίως για ανάληψη πρωτοβουλιών και δράσεων για την ασφαλή διαβίωση των ζώων και για την προστασία αυτών που απειλούνται με εξαφάνιση.

Είναι σαφές ότι ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφερόμαστε στα ζώα αποτελεί δείκτη πολιτισμού μιας κοινωνίας. Άλλωστε η σχέση μας με τα ζώα είναι πρώτα από όλα ζήτημα ηθικής και έχει στη χώρα μας βαθιές ρίζες στο παρελθόν.

Από τον Οδυσσέα όπου ο σκύλος του Άργος περίμενε 20 έτη την επιστροφή του και στην συνέχεια ξεψύχησε στην αγκαλιά του, μέχρι τον Μέγα Αλέξανδρο που τίμησε με κάθε τρόπο το θρυλικό άλογό του, τον Βουκεφάλα, η σχέση μας με τους τετράποδους φίλους είναι δυνατή και αιώνια.

Η σημερινή διοίκηση του Δήμου Νάουσας έχει θέσει σε υψηλή προτεραιότητα την εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας, με σκοπό την σωστή και πολιτισμένη διαχείριση και προπάντων ευζωία, των αδέσποτων ζώων συντροφιάς σε συνδυασμό με την ασφάλεια των δημοτών μας.

Από την στιγμή που αναλάβαμε, εργαζόμαστε καθημερινά για να αντιμετωπιστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το ζήτημα των εγκαταλελειμμένων ζώων του Δήμου μας και ειδικότερα:

-Στήσαμε ολόκληρο δίκτυο με ταΐστρες σε όλο τον Δήμο μας και φροντίσαμε για την τροφή αυτών. Ειδικά την περίοδο της καραντίνας που τα καταστήματα εστίασης του Δήμου παρέμειναν κλειστά αντιληφθήκαμε ότι η έλλειψη τροφής θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτα προβλήματα στο εν λόγω ζήτημα.

-Δημιουργήσαμε την εφαρμογή «ΑΤΛΑΣ» που ενισχύει την υιοθεσία των εγκαταλελειμμένων ζώων και σε συνεργασία με φιλόζωους της Νάουσας ενισχύσαμε τις δυνάμεις μας προς την κατεύθυνση αυτή.

-Προχωρήσαμε σε σύμβαση με κτηνίατρο του Δήμου και κάνουμε συνεχώς στειρώσεις για τον έλεγχο του πληθυσμού των εγκαταλελειμμένων ζώων.

-Προχωρήσαμε σε σύμβαση με «περισυλλέκτη» ζώων και ήδη συλλέγουμε τα πιο επιθετικά εξ αυτών για την αποφυγή ατυχημάτων.

-Επιπλέον, εκπονήσαμε μελέτη κατασκευής καταφυγίου αδέσποτων ζώων, την οποία και καταθέσαμε προς χρηματοδότηση, με σκοπό την υλοποίηση ενός σύγχρονου εργαλείου προς την επίλυση του ζητήματος.

Τα ζώα δικαιούνται καθημερινά τη φροντίδα μας και η  ευαισθητοποίησή μας προς αυτά θα πρέπει να είναι διαρκής.

Με αφορμή, λοιπόν, την σημερινή ημέρα, εύχομαι ο καθένας μας ατομικά αλλά και όλοι μαζί συλλογικά να πράξουμε τα βέλτιστα, προκειμένου η πολιτισμένη συμβίωση με τα ζώα συντροφιάς να συνεχίσει μακροπρόθεσμα στον Δήμο μας».

«Παράξενο, – μέσα σ’ όλες αυτές τις αλλαγές, τις ταραχές, τις ανακατατάξεις, όπως λένε, να μένει μόνον, ξεχωρίζοντας καθάρια πάνω απ’ όλους τους θανάτους, το ανθρώπινο σώμα, ανυπεράσπιστο, ανίδεο, αμετάπειστο, εξαίσιο».

(Γιάννης Ρίτσος, ‘Ισμήνη’)

Την Πέμπτη 1 Οκτωβρίου απεβίωσε μετά από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο, ο γιατρός (ορθοπεδικός χειρούργος) Παρασκευάς Χαντζίδης. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου στο Πλατύ Ημαθίας, που είναι και η γενέτειρα του εκλιπόντος. Είθισται, σε αυτές τις περιπτώσεις, τα λόγια που κατατίθενται στο ‘ταμείο’ του εν ευρεία εννοία δημόσιου λόγου να είναι λόγια συμπόνιας προς τους οικείους και παρηγοριάς, όταν δεν περιβάλλονται τον μανδύα μίας νεκρολογίας που εστιάζει σε γεγονότα-σταθμούς της ζωής του θανόντος.

Το παρόν κείμενο όμως, δεν φιλοδοξεί να καταστεί νεκρολογία, αλλά, αντιθέτως, κείμενο μνημόνευσης και πρωταρχικά, ζωής, διεκδικώντας την τεκμηρίωση του πάνω στο παράδειγμα ζωής του Παρασκευά Χαντζίδη. Ο γράφων δεν διεκδικεί την ευαρέσκεια του πιθανού αναγνώστη, αλλά περισσότερο, την καλοπροαίρετη στάση του, από την στιγμή ιδίως που τυγχάνει ανιψιός του γιατρού. Πιο πάνω έγινε λόγος για το παράδειγμα ζωής του Δρ. Παρασκευά Χαντζίδη. Εξειδικεύοντας περαιτέρω ως προς αυτό, θα αναφέρουμε πως αυτό το παράδειγμα ζωής σημαδεύθηκε, πέραν του οικογενειακού πλαισίου, από την άσκηση της ιατρικής.

Φέροντας την ειδικότητα του ορθοπεδικού, ο Δρ. Παρασκευάς Χαντζίδης, έτεινε προς την κατεύθυνση άσκησης της ιατρικής, σε μία πορεία ετών, με διπλό τρόπο. Και τι εννοούμε λέγοντας κάτι τέτοιο; Εννοούμε πως άσκησε την ιατρική ως επιστήμη αλλά και ως τέχνη, σημείο που έχει θίξει ο φιλόσοφος Μπαρούχ Σπινόζα. Κάτι που σημαίνει ό,τι η ιατρική ως τέχνη εκφράζεται μέσω του σώματος με τρόπο λεπτό και απτό, στοχευμένο και δραστικό, εκεί όπου η ιατρική λειτουργεί και ως στιγμή δημιουργίας, αποκτώντας ένα πλαίσιο εξατομικευμένο που χωρά τόσο την δεοντολογία όσο και την σχέση πλέον, γιατρού και ασθενή. Μέσω μελέτης, χειρουργικών επεμβάσεων, διαγνώσεων και θεραπειών, έδωσε στην ιατρική περιεχόμενο τέχνης για τον ασθενή, αλλά και περιεχόμενο εξελικτικής διαδικασίας.

 Στο παράδειγμα του Δρ. Παρασκευά Χαντζίδη, η ιατρική υπήρξε κάτι περισσότερο από απλή αναφορά, κάτι που μας επιτρέπει να προχωρήσουμε σε έναν βαθύτερο πυρήνα, με στόχο να αντλήσουμε και να αναδείξουμε το τρίπτυχο πάνω στο οποίο θεμελιώνεται η ιατρική του πορεία: Επιστήμη-Γνώση-Τέχνη, δηλαδή ιατρική εν συνόλω πάνω στην οποία αναγνωρίζεται  και ονομάζεται ως έχει ο γιατρός από το Πλατύ Ημαθίας, ως γιατρός-δημιουργός και ως γιατρός-ανατόμος. Ως Δρ. Παρασκευάς Χαντζίδης.

Με αυτές τις αρχές πορεύθηκε και  διακόνησε την ιατρική, δημιουργώντας ένα βαθύ αποτύπωμα, το οποίο και θα αποκαλέσουμε ‘αποτύπωμα ζωής.’ Ο λόγος με βάση τον οποίο και μπορούμε να αξιώνουμε την ανά-κληση δια της μνήμης της εικόνας του και της δημιουργικής του πορείας, είναι ο εξής: ‘Ο Γιατρός διέθετε εκείνο το χαρακτηριστικό που διακρίνει όλους όσοι προχωρούν μπροστά: Την επιθυμία.’ Μέχρι τέλους. Μέχρι το μεταίχμιο που συνενώνει την ζωή με τον θάνατο.

 Όπως η ιατρική, έτσι και η ποίηση, διαθέτει ένα υπόστρωμα ανύψωσης, καθ’ όλα χρήσιμο για να ορίσουμε ένα δύσκολο ‘τώρα.’ Και ο τελευταίος λόγος του κειμένου, είναι ο λόγος του Οδυσσέα Ελύτη από το ‘Άξιον Εστί,΄ ο οποίος και εμπεριέχει την μορφή του Δρ. Παρασκευά Χαντζίδη. Όχι ως το ύστατο ‘χαίρε’ και ‘ευχαριστώ,’ αλλά ως του σκαπανέα της δικής του άξιας ζωής.   «Αλλά τώρα, είπε, η άλλη σου όψη ανάγκη ν’ ανεβεί στο φως».

Πόσες φορές έχουμε νιώσει να μας πνίγει το δίκιο και να είμαστε θυμωμένοι με άτομα που μας έχουν συμπεριφερθεί με τρόπο που να μην μας αξίζει; Δηλαδή δεν μας σεβάστηκαν, και στο τέλος μας πλήγωσαν. Συνήθως η πρώτη μας σκέψη είναι να τους εκδικηθούμε για να «δικαιωθούμε».

Σύντομα όμως, αντιλαμβανόμαστε πως το μίσος και ο θυμός που νιώθουμε γι’ αυτά τα άτομα και η εκδίκηση που θέλουμε να πάρουμε δεν οδηγεί πουθενά. Το πιο πιθανό, να μας χαλάσει και άλλο τη ψυχολογική μας διάθεση καθώς δεν μας βοηθάει να ξεχάσουμε.

Η συγχώρεση όμως, θα μας βοηθήσει να ξεχάσουμε το άτομο που μας πλήγωσε ακόμη και αν μας έβλαψε σε υπερβολικό βαθμό.  Γνωρίζω πως η συγχώρεση είναι δύσκολη υπόθεση. Θα πρέπει να ανατρέξουμε στο παρελθόν μας και να  ανασύρουμε από την μνήμη μας τα δυσάρεστα συναισθήματα που μας προκλήθηκαν και να τα επεξεργαστούμε.

Πως μπορούμε να συγχωρέσουμε κάποιον που μας έκανε μεγάλο κακό;

Σίγουρα η συγχώρεση δεν είναι εύκολη, ιδιαίτερα όταν ξέρουμε ότι είχαμε ‘’απόλυτο’’ δίκιο. Αυτό που θα μας βοηθήσει είναι να αποδεχτούμε την πραγματικότητα, δηλαδή πως το κακό έχει γίνει και ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω για να αλλάξουμε κάποια συνθήκη. Η ζωή προχωρά και τα καλύτερα έρχονται, το να έχουμε αρνητικά συναισθήματα στο άτομο που μας έβλαψε δεν έχει καμία σημασία πια. Το μέλλον μας πρέπει να είναι γεμάτο με ευγένεια και χαρά και όχι με μίσος και πικρία.

Επίσης, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε πως η συγχώρεση θα ανακουφίσει πρώτα εμάς. Η συγχώρεση είναι προσωπική, δεν αφορά αυτόν που μας έβλαψε. Δεν χρειάζεται να  του κοινοποιήσουμε ότι τον συγχωρέσαμε. Ούτε χρειάζεται να επαναφέρουμε στη ζωή μας κάποιον που μας πλήγωσε. Αποβάλουμε το βάρος του μίσους και του θυμού για να οδηγηθούμε στην προσωπική μας ευτυχία.

Από την άλλη μεριά, καλό είναι να δεχόμαστε ότι όλοι κάνουμε λάθη είτε λιγότερο είτε περισσότερο σοβαρά. Έτσι είναι η ζωή, μπορεί να πληγωθούμε αλλά μπορεί και να πληγώσουμε. Σίγουρα κάποια στιγμή στη ζωή σας θα σφάλατε και εσείς κάπου και θα θέλατε να σας συγχωρέσουν, οπότε οφείλουμε να δίνουμε συγχώρεση και εμείς. –Ότι δίνεις,παίρνεις -.

Ένας άνθρωπος που μας πλήγωσε ίσως μας βοηθήσει να μάθουμε και τον εαυτό μας καλύτερα. Μάλλον κάναμε λάθος επιλογή και εμπιστευτήκαμε ένα άτομο που δεν μας άξιζε, αλλά μέσα από αυτή την επιλογή μάθαμε πολλά. Και ας πληγωθήκαμε! Πήραμε ένα μάθημα, ώστε στο μέλλον να διαλέγουμε πιο προσεκτικά ποιους ανθρώπους θα έχουμε δίπλα μας.

Είναι δείγμα μεγαλοψυχίας να συγχωρούμε κάποιον που μας πρόδωσε, μας πλήγωσε με τον χειρότερο τρόπο. Για να συμβεί αυτό σημαίνει πως τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας, έχουμε τη δύναμη να αποβάλλουμε το θυμό μας και να καταλάβουμε τα βαθύτερα κίνητρα του ατόμου που μας πλήγωσε. Με το να συγχωρέσουμε κάποιον δείχνουμε σοφότεροι και εμπειρότεροι.

Μην διστάζουμε…Η συγχώρεση είναι αρετή!

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος στην Αγία Παρασκευή, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».

Στα πλαίσια της διήμερης περιοδείας του στην Ημαθία, Κλιμάκιο βουλευτών της Ελληνικής Λύσης αποτελούμενο από τον Ζ’ Αντιπρόεδρο της Βουλής και Βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης κ. Απόστολο Αβδελά και τον Βουλευτή Σερρών κ. Κωνσταντίνο Μπούμπα, επισκέφθηκε το πρωί της Κυριακής την Αλεξάνδρεια.

Ρεπορτάζ: Βασίλης Σιμόπουλος

Τόπος άφιξης ήταν το κέντρο της πόλης και το cade bar GARDEN, όπου οι δύο άνδρες συναντήθηκαν με φορείς, εκπροσώπους συλλόγων, επαγγελματίες της περιοχής και φίλους του κόμματος της Ελληνικής Λύσης.

Δηλώσεις στην κάμερα του Έμβολος παραχώρησαν και οι δύο πολιτευτές.

Δείτε το βίντεο:

Φωτογραφίες: