Σημεία Συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στον Real FM με τον Νίκο Χατζηνικολάου και τον Αντώνη Δελλατόλα
Για τις ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και αν τα μέτρα που ανακοίνωσε είναι συνεπή ως προς την πολιτική της Κυβέρνησης
Όπως δεν πρέπει να μηδενίζουμε σε μια περίοδο που η Ελλάδα έχει καταφέρει πολλά και σημαντικά, έτσι και απαγορεύεται -θα πω εγώ- να πανηγυρίζουμε ή να εφησυχάζουμε τη στιγμή που πολλοί συμπολίτες μας έχουν ακόμα πολλά προβλήματα.
–
Όχι, δεν υπάρχει ζήτημα «αντιπαράθεσης», αλλά θα ήμουν ψεύτης αν σας έλεγα ότι αυτά τα μέτρα δεν είναι απολύτως συνεπή σε αυτό το οποίο πρεσβεύει η Ν.Δ. διαχρονικά και προσωπικά ως πολιτικός, από βουλευτής μέχρι σήμερα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Τα μέτρα τα οποία εισηγήθηκε το οικονομικό επιτελείο, ο Κυριάκος Πιερρακάκης και όλοι οι υπόλοιποι και ανακοίνωσε και αποφάσισε ο Πρωθυπουργός, είναι απολύτως συνεπή στην ιδεολογία της Ν.Δ., των ανθρώπων που είτε διαχρονικά τη στηρίζουν είτε τη στηρίζουν τα τελευταία χρόνια και, πολύ παραπάνω, θα πω εγώ, και αυτό το οποίο διαχρονικά υπηρετεί πολιτικά ο Πρωθυπουργός. Με πολύ απλά λόγια, μια πολιτική η οποία ξεκινάει από το 2019 και έχει ως στόχο να μεγαλώσει την πίτα, να αυξήσει τα έσοδα του Κράτους με την ψηφιακή αναβάθμιση, με τις επενδύσεις που έχουν αυξηθεί, με τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, έφερε και φέρνει λεφτά στο Κράτος χωρίς να αυξάνονται οι φόροι και τα λεφτά αυτά δεν επιστρέφονται πίσω με επιδόματα, επιστρέφονται πίσω με φοροελαφρύνσεις, που οι φοροελαφρύνσεις είναι στην πραγματικότητα αυξήσεις μισθών.
Για το ζήτημα του ΦΠΑ
Είμαστε η Κυβέρνηση η οποία έχει μειώσει μεταξύ των 72 φόρων -πριν το Σάββατο, που τώρα έχουν γίνει περισσότεροι, θα κάνουμε το ταμείο για να έχουν οι πολίτες εικόνα όταν έρθει εκείνη η στιγμή- και 22 έμμεσους φόρους, δηλαδή Φ.Π.Α., άρα το έχουμε κάνει σε αρκετές περιπτώσεις: στις μεταφορές, στον κινηματογράφο, στα προϊόντα σχετιζόμενα με την υγεία και σε μια σειρά από άλλα προϊόντα και υπηρεσίες που έχουν οι πολίτες πολύ μεγάλη ανάγκη. Τώρα, στα νησιά γίνεται γιατί μπορεί να γίνει με βάση τους ευρωπαϊκούς κανόνες, δηλαδή ειδικές εξαιρέσεις προβλέπονται σε νησιωτικές περιοχές. Μακάρι αυτό να μπορούσε να επεκταθεί και σε περιοχές ακριτικές, όπως ο Έβρος. Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί με βάση την καταγωγή. Παντού υπάρχουν συνεπείς και μη. Θα σας απαντήσω επί της ουσίας για τα τρόφιμα με τρεις λόγους. Αλλά πρώτα εισαγωγικά πρέπει να πω γιατί στα νησιά, ας πούμε, γιατί πολύ λογικά ένας Εβρίτης, έχω κι εγώ όπως κι εσείς και ειδικά ο κ. Χατζηνικολάου αυξημένη ευαισθησία, εγώ έχω σπουδάσει στη Θράκη, γιατί σου λέει κάποιος από την Ορεστιάδα «εγώ δεν έχω ανάγκη;». Η απάντηση είναι ότι ο μειωμένος Φ.Π.Α. προβλέπεται με βάση τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μόνο σε νησιωτικές περιοχές. Καταρχάς, ειπώθηκε, διακινήθηκε μια fake είδηση, αυτό που λέμε fake news, στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου, ότι η Ελλάδα καταδικάστηκε ή επίκειται η καταδίκη της για ζητήματα Φ.Π.Α., αλλά αυτό το απάντησε νομίζω το Υπουργείο Οικονομικών με στοιχεία και με δεδομένα. Πάμε τώρα στην ουσία του ερωτήματός σας: Γιατί δεν μειώνουμε τον Φ.Π.Α. για τα τρόφιμα; Για τρεις λόγους. Πρώτον, γιατί όπου έγινε αυτό με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα στην Ισπανία, ενώ είχαμε μια αρχική μείωση τιμών, στη συνέχεια οι τιμές αυξήθηκαν παραπάνω από ό,τι ήταν πριν ληφθεί το μέτρο, άρα δεν απέδωσε. Δεύτερον, γιατί με τα χρήματα αυτά τα οποία είναι πολύ παραπάνω, σε κάποιες περιπτώσεις, αναλόγως πόσο θα μειωθεί ο Φ.Π.Α. από όλο το «πακέτο», δεν θα μπορούσαμε να πάρουμε άλλα μέτρα. Και, τρίτον, γιατί, κ. Χατζηνικολάου, κ. Δελλατόλα, αυτό το οποίο κάναμε, με τη μείωση, δηλαδή των άμεσων φόρων, του φόρου εισοδήματος και μια σειρά από άλλους φόρους, το όφελος που θα έχει το μέσο νοικοκυριό, αναλόγως και με τα παιδιά που έχει μια οικογένεια, θα είναι μεγαλύτερο από ό,τι αν μειώναμε τον Φ.Π.Α.. Θα σας πω ένα παράδειγμα πάρα πολύ απλό. Μία οικογένεια με δύο παιδιά, μπαμπάς, μαμά και δύο παιδιά. Μια μέση ελληνική οικογένεια, ένας άνθρωπος που λέμε στη μεσαία τάξη, που ο μπαμπάς, ας πούμε, γιατί πάει ανά άτομο όχι συνολικά, που βγάζει ας πούμε 30 χιλιάρικα το χρόνο. Δεν είναι πλούσιος, προφανώς είναι στη μεσαία τάξη, αλλά σκεφτείτε που έχει ενοίκιο, σκεφτείτε που έχει παιδικό σταθμό, αν το παιδί είναι μικρό, σχολεία και λοιπά και λοιπά και όλα τα υπόλοιπα. Ο άνθρωπος αυτός με δύο παιδιά, θα πάρει περίπου 1200 ευρώ και αντίστοιχα, αναλόγως και με το μισθό και η μαμά. Δηλαδή, θα μπουν στο νοικοκυριό περίπου, 1200 και 1200, 2400 ή μπορεί και λίγο λιγότερα και λίγο περισσότερο, αναλόγως με το εισόδημα. Ένα παιδί 27 χρονών, γιατί νέο παιδί είναι 27 χρονών, που μπορεί να είναι δικηγόρος, πολιτικός μηχανικός, ελεύθερος επαγγελματίας, λογιστής ή μισθωτός αντίστοιχα, απλά ο μισθωτός θα το δει στο μισθό του άμεσα, εκεί που είχε φόρο, προσέξτε, το 2019 ―για τα ποσά πάνω από 10.000 ευρώ μέχρι 20.000― 29%, το είχαμε πάει εμείς 22% μέχρι προχθές και τώρα θα έχει από 1/1/2026, 9%. Είκοσι μονάδες κάτω. Τι σημαίνει είκοσι μονάδες κάτω για δέκα έως είκοσι χιλιάδες ευρώ; Και εννοείται και για όσους είναι παραπάνω, αλλά γι’ αυτό το ποσό είναι η μείωση, σημαίνει 2.000 ευρώ κέρδος στο εκκαθαριστικό του, εάν είναι ελεύθερος επαγγελματίας. Αυτά τα ποσά κάνουν τους ανθρώπους αυτούς πλούσιους; Τους λύνουν όλα τα προβλήματα; Όχι. Αλλά είναι η καλύτερη απάντηση και χρειάζονται, προφανώς, και περισσότερες, όσο πηγαίνει καλά η οικονομία, στην πραγματικά πολύ σημαντική ακρίβεια. Γιατί πιάνει όλα τα προϊόντα, πιάνει τις πολύ σημαντικές αυξήσεις και στο στεγαστικό και το ξανά λέω: Δεν είναι πανάκεια, απαγορεύονται οι πανηγυρισμοί, αλλά είναι μία μεγάλη μεταρρύθμιση με στέρεα βήματα, που δεν εξαιρεί κανέναν, πιάνει τους συνταξιούχους, πιάνει τους ιδιωτικούς υπαλλήλους, πιάνει τους δημοσίους υπαλλήλους και δεν έχει προσωρινό χαρακτήρα, έχει μόνιμο χαρακτήρα.
Για το ζήτημα της ακρίβειας
Πριν απ’ όλα, αυτό το οποίο είπατε και στην ερώτησή σας, όλες αυτές οι αυξήσεις μισθών, γιατί οι μειώσεις φόρων είναι ο καλύτερος και ασφαλέστερος τρόπος ν’ αυξηθούν οι μισθοί και μάλιστα για όλους όπως σας είπα πριν, απαντάνε στο μεγαλύτερο πρόβλημα κάθε νοικοκυριού και πολύ περισσότερο νοικοκυριών της μεσαίας τάξης και των συμπολιτών μας που είναι στα χαμηλότερα εισοδήματα, που είναι η ακρίβεια. Ακρίβεια στο σούπερ μάρκετ, ακρίβεια…
Ο καλύτερος, ο μοναδικός τρόπος να περιορίσεις, γιατί δυστυχώς ένα τέτοιο φαινόμενο, το οποίο είχαμε να δούμε πολλές δεκαετίες, και σε κάποιες περιπτώσεις να εκμηδενίσεις, αναλόγως τα εισοδήματα και αναλόγως τα μέτρα, υπάρχουν και διάφορα μέτρα που έχουμε πάρει στοχευμένα, το μεγαλύτερο κύμα ακρίβειας των τελευταίων δεκαετιών, που είναι και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες, είναι οι μόνιμες αυξήσεις εισοδημάτων. Αυτό γιατί; Αυτό γιατί, όταν τα μέτρα είναι μόνιμα και το εισόδημα αυξάνεται με σταθερούς ρυθμούς και όσο μεγαλύτερους μπορούμε, με βάση τα δημόσια οικονομικά, τότε κάποια στιγμή που σταματάει ν’ ανεβαίνει πολύ ο πληθωρισμός και ας ελπίσουμε να έχουμε και αποπληθωρισμό, αυτά μένουν στην τσέπη των πολιτών και στην πραγματικότητα φαίνονται και περισσότερο. Θα ήμουνα εκτός τόπου και χρόνου, αν δεν σας έλεγα ότι, προφανώς, οι όσες αυξήσεις έχουμε δώσει δεν έχουν φανεί όσο θα έπρεπε λόγω της ακρίβειας. Εδώ, προσέξτε, όμως: Πρώτον, η βασική απάντηση στην ακρίβεια είναι οι αυξήσεις εισοδημάτων, άρα η ομιλία αυτή -και η ίδια η ομιλία ως περιεχόμενο του πρωθυπουργού, αλλά και η ουσία των ανακοινώσεων- είχε το βλέμμα στραμμένο στο πολύ μεγάλο ζήτημα του αυξημένου κόστους ζωής. Με απτά μέτρα τα οποία ελήφθησαν σε συνέχεια των προηγούμενων. Το δεύτερο που θέλω να πω είναι ότι όντως και πολύ σωστά είπατε, κύριε Δελατόλα, ο υπουργός ο κύριος Θεοδωρικάκος και συνολικά το υπουργείο αυτό έχει κάνει κινήσεις και οι προκάτοχοι του κυρίου Θεοδωρικάκου και ο κύριος Θεοδωρικάκος, που στην Ελλάδα δυστυχώς δεν είχαν γίνει για πάρα πολλά χρόνια. Θα σας πω ένα παράδειγμα, να το καταλάβει ο κόσμος: Μέχρι το 2020 η Ελλάδα, ένα ευρωπαϊκό κράτος, δεν είχε οργανωμένη δομή για να κάνει ελέγχους για παραπλανητικές εκπτώσεις, φαινόμενα αισχροκέρδειας, τώρα έχουμε την περιβόητη ΔΙΜΕΑ, την οποία ο κύριος Θεοδωρικάκος και έχει αναβαθμίσει και έχει στελεχώσει και έχει βάλει πολύ σημαντικά πρόστιμα και κάνει κάτι το οποίο δεν είναι να γίνει μετά από πολλά χρόνια, ενώνει μια σειρά από Υπηρεσίες για να υπάρχει ένας κεντρικός έλεγχος της αγοράς. Ναι. Δύο να είναι τα μέτωπα τα οποία μπορείς ν’ ανοίξεις και το έχουμε κάνει ή, τέλος πάντων, οι δύο δρόμοι για να περιορίσεις αυτό το φαινόμενο. Ο ένας είναι ν’ αυξάνεις τα εισοδήματα με μόνιμα μέτρα και ο άλλος είναι με το να τιμωρείς αυτούς οι οποίοι κάνουν κατάχρηση αυτού του φαινομένου, με λίγα λόγια αισχροκερδούν. Και τα δύο τα έχουμε προχωρήσει, νομίζω, σε ικανοποιητικό βαθμό, έχουν κάθε λόγο οι πολίτες να ζητάνε παραπάνω.
Για μείωση ΦΠΑ όπως στην Ισπανία
Για να συγκρίνουμε μεγέθη, πρέπει να συγκρίνουμε αντίστοιχα και το δημοσιονομικό κόστος. Γιατί, το ξαναλέω, κάθε μονάδα του ΦΠΑ έχει ένα συγκεκριμένο κόστος – τα έχει βγάλει αναλυτικά το Υπουργείο Οικονομικών. Καταρχάς, για να πούμε αν μπορεί να γίνει το μέτρο αυτό, πρέπει να δούμε πόσο κοστίζει. Και τότε που είχε γίνει, θυμάμαι, ένα σχετικό debate και με την αντιπολίτευση, είχαμε βγάλει τα στοιχεία και από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και είχαμε βγάλει, σε κάποιες περιπτώσεις είχε ένα ολόκληρο «πακέτο» ΔΕΘ, ίσως παραπάνω, αναλόγως πόσο θέλουμε να μειωθεί και πού, σε ποια προϊόντα θα μειωθεί. Θέλω να σας πω ένα απλό παράδειγμα. Εγώ, το ξαναλέω, δεν είμαι κατά καμιάς μείωσης φόρου. Είμαι υπέρ μειώσεων φόρων. Θεωρώ ότι οι λύσεις δεν είναι στα επιδόματα. Δεν υποτιμώ τα επιδόματα, υπάρχουν επιδόματα που έπρεπε να δοθούν, όπως σε μία νέα μητέρα -το γεγονός ότι μία νέα μητέρα παίρνει πλέον 10.000 ευρώ, αθροιστικά αν βάλει κανείς το επίδομα παιδιού και το επίδομα άδειας μητρότητας, που είναι εννέα μήνες ο κατώτατος μισθός- αυτό ας πούμε το επίδομα και πρέπει να μείνει και ενισχυθεί. Αντιθέτως, το επίδομα ανεργίας, πολύ καλά κάναμε και το ξαναείδαμε, γιατί πρέπει να δίνεται σε ανθρώπους οι οποίοι πραγματικά αδυνατούν να βρουν δουλειά. Σε μια χώρα με ανεργία τη χαμηλότερη των τελευταίων 17 ετών, τα επιδόματα πρέπει να αναπροσαρμόζονται υπέρ της εργασίας και υπέρ της στήριξης των αδύναμων. Κλείνω την παρένθεση. Προσέξτε τώρα: Σε ένα καλάθι 200 ευρώ στο σούπερ μάρκετ, οι δύο μονάδες ΦΠΑ κάτω – δεν το υποτιμώ, προσέξτε, κ. Χατζηνικολάου και κ. Δελλατόλα – είναι τέσσερα ευρώ. Δεν το υποτιμώ. Οι αυξήσεις οι οποίες δίνουμε και τώρα και οι προηγούμενες αυξήσεις, για να αντιμετωπίσουμε αυτή την πρωτοφανή ακρίβεια σε σχέση με τις τελευταίες δεκαετίες, στο τέλος της ημέρας, ειδικά αν υπάρχουν δύο και τρία παιδιά, αλλά και σε περιπτώσεις νέων, νομίζω ότι δίνουν πολύ μεγαλύτερη ανακούφιση στους πολίτες, που -το ξαναλέω- δικαιολογημένα παραπονιούνται. Και τα τέσσερα ευρώ, κ. Χατζηνικολάου – το ξαναλέω – χωρίς να είμαστε βέβαιοι για το αν θα περάσουν στους καταναλωτές. Στην Ισπανία δεν πέρασαν. Στην Ισπανία, πολύ σωστά, είπατε το μέτρο αυτό το πήραν πίσω.
Για την προκαταβολή φόρου
Ευχαριστώ πάρα πολύ για την ευκαιρία που δίνετε. Καταρχάς, να πω ότι συμμερίζομαι αυτά που λένε οι άνθρωποι του επιχειρείν, αλλά θα πω κάτι: Δεν είμαστε μια Κυβέρνηση που έχει δείξει αυτό το πρόσωπο. Είμαστε η μόνη Κυβέρνηση που έχει ακούσει τις επιχειρήσεις και έχει πάρει μέτρα. Να θυμίσω ότι η προκαταβολή φόρου πήγε από το 100% της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στο 55% για φυσικά πρόσωπα και στο 80% για επιχειρήσεις. Και ως προς το ΦΠΑ, θυμίζω – το ξαναλέω – 22 ΦΠΑ που έχουμε μειώσει. Δεν θυμάμαι άλλη κυβέρνηση να έχει μειώσει 22 ΦΠΑ. Και το ξαναλέω, όλοι υπέρ είμαστε και στους άμεσους και στους έμμεσους φόρους να μειωθούν. Αλλά, όποιος λέει να μειώνουμε τον ΦΠΑ δύο μονάδες, να μας πει από πού θα πάρει τα λεφτά. Για παράδειγμα, θα αυξήσει κάποιον άμεσο φόρο; Τους φόρους που τώρα μειώσαμε εμείς, που αφορούν όλους τους πολίτες, τους φόρους εισοδήματος, είναι ο πιο σημαντικός φόρος. Είναι ο φόρος που πληρώνουν όλοι.
Να συμφωνήσουμε ότι ήμασταν εμείς που τη μειώσαμε, όπως και τον φόρο των επιχειρήσεων, όπως και στα μερίσματα. Ναι, αυτά εμείς τα κάναμε. Να συμφωνήσουμε ότι πρέπει να γίνει κι άλλο και χρειάζονται οι επιχειρήσεις κι άλλο. Αλλά να συμφωνήσουμε ότι όλοι θέλουμε να μειωθούν, αν είναι δυνατόν, όλοι οι φόροι, αλλά πρέπει να προτεραιοποιούμε κάποιες μειώσεις, με βάση τους κανόνες της Ευρώπης. Να συμφωνήσουμε ότι η Ευρώπη μας έχει βάλει οροφές δαπανών.
