Τις ηρωικές προσπάθειες των λειτουργών υγείας εξήρε ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης, σε συνέντευξή του στο ραδιοφωνικό σταθμό «Θέμα FM» και ενώ η χώρα, πρόσθεσε, έχει πιάσει τον ευρωπαϊκό μέσο όρο όσον αφορά τις κλίνες Μονάδας Εντατικής Θεραπείας. Την επόμενη εβδομάδα θα υπάρχει σαφέστερη εικόνα για την απόδοση των μέτρων, συμπλήρωσε εξάλλου.

Ξεκινώντας από την, σε παγκόσμια κλίμακα, δυναμική του φαινομένου που «ξεπέρασε τις προβλέψεις των ειδικών επιδημιολόγων, το δεύτερο κύμα ήταν πολύ πιο ισχυρό και σε διάρκεια και σε ένταση και σε μεταδοτικότητα. Με αποτέλεσμα», συνέχισε ο υπουργός Επικρατείας, «σε πολλές περιπτώσεις οι καθολικές απαγορεύσεις να έχουν πέσει έξω. Δεν είναι τυχαίο ότι όπου εφαρμόστηκαν τα lockdown στην Ευρώπη και αλλού, είχαν έναν πολύ αργό χρόνο για να αναδείξουν τα αποτελέσματά τους».

Και στα καθ’ ημάς, «κι εμείς έχουμε μια καθυστέρηση στο να φανεί η μείωση των κρουσμάτων -είναι εμφανής η επιπεδοποίηση των κρουσμάτων αλλά όχι η μείωση-, ενώ στους θανάτους έχουμε μια χρονική υστέρηση περίπου 15 ημερών», ανέφερε με την πρόσθετη παρατήρηση ότι τα κρούσματα είναι σε συνάρτηση του αριθμού των τεστ (περίπου 30.000 ημερησίως σήμερα).

Με τη νέα τεχνολογία και κάνοντας χρήση των γρήγορων τεστ ο υπουργός Επικρατείας γνωστοποίησε ότι θα αναπτυχθεί «ένα πολύ μεγάλο πρόγραμμα, που θα είναι τεστάρισμα του γενικού πληθυσμού, για να έχουμε πραγματική εικόνα του πόσο έχει διεισδύσει (ο ιός)».

Αναφορικά με τον προγραμματισμό των επόμενων εβδομάδων, «εφόσον υπάρξει συνέχιση του φαινομένου δεν θα μπορέσουμε να έχουμε καθολική άρση των μέτρων στις 30 Νοεμβρίου, η ελπίδα μας ήταν ότι θα είχε φανεί το αποτύπωμα των μέτρων καθολικής απαγόρευσης αρκετά νωρίτερα για να μπορέσουμε να ανοίξουμε την κοινωνία και την αγορά», εξήγησε και πρόσθεσε: «Την επόμενη εβδομάδα θα έχουμε μια πιο μεγάλη ανάλυση των επίκαιρων δεδομένων, φαίνεται όμως ότι λιανεμπόριο και εστίαση πηγαίνουν για κάπως αργότερα σε σχέση με τον αρχικό προγραμματισμό».

Σε σχέση με τις εφεδρείες σε κλίνες Μονάδας Εντατικής Θεραπείας, ο Γ. Γεραπετρίτης μίλησε για «τον υπερ-φιλόδοξο στόχο που είχαμε θέσει, να φθάσουμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, που είναι 1.200 κλίνες ΜΕΘ ανάλογα με τον πληθυσμό μας (και ο οποίος) έχει ήδη επιτευχθεί, έχουμε περίπου 1.220 κλίνες σήμερα».

Ταυτόχρονα και «κάνοντας εκ των υστέρων αυτοκριτική», όπως είπε, «θα ήταν ίσως σκόπιμο τα μέτρα ειδικά για ορισμένες γεωγραφικές περιοχές, όπως η Βόρεια Ελλάδα, να είχαν παρθεί κατά τι νωρίτερα, από την άλλη η εκθετική αύξηση του φαινομένου δεν μπορούσε να προβλεφθεί ούτε από τους υγειονομικούς. Σε διάστημα πολύ λίγων ημερών είχαμε μια εκθετική αύξηση κατά βάση ανεξήγητη, δεν μπορούσε να βρεθεί η πηγή της υπερμετάδοσης», εξήγησε επίσης.

Πάντως με βάση τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου πρόληψης των μεταδοτικών ασθενειών, που δημοσιεύονται κάθε Πέμπτη, «η Ελλάδα είναι, σχεδόν, η μόνη χώρα, ένα μεγάλο μέρος της οποίας εξακολουθεί να βρίσκεται εκτός της κόκκινης κατηγορίας.

Σε ό,τι αφορά την κατάταξη με βάση τα κατά κεφαλήν κρούσματα, είμαστε στην 33η θέση από 36 χώρες της Ευρώπης. Στους θανάτους είμαστε στην 30ή θέση, μακάρι να μπορούσαμε να μην είχαμε ούτε ένα θάνατο ούτε ένα κρούσμα…», τόνισε ακόμη.

Για τη συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα υγείας χαρακτήρισε «ηρωική» την προσπάθεια, όχι μόνο των γιατρών και των νοσηλευτών του δημόσιου συστήματος υγείας αλλά και του ιδιωτικού τομέα. Απαντώντας δε, στην κριτική της αντιπολίτευσης ότι η επίταξη του ιδιωτικού τομέα θα έπρεπε να είχε γίνει νωρίτερα, ο υπουργός Επικρατείας επιχειρηματολόγησε λέγοντας τα εξής:

«Η επίταξη υποδομών και υπηρεσιών είναι μια πράξη που γίνεται ως τελευταίο καταφύγιο, αυτό προβλέπεται και στο Σύνταγμα και στο νόμο. Η επίταξη ενέχει ένα πολύ μεγάλο κόστος για το ελληνικό Δημόσιο, δεν είναι δήμευση. Ορθότατα η κυβέρνηση δεν προέβη σε επίταξη εδώ και πολύ καιρό, η αξιωματική αντιπολίτευση ζήτησε την επίταξη ήδη από τον περασμένο Απρίλιο.

Αν αυτό είχε συμβεί, σήμερα δεν θα υπήρχαν καθόλου ταμειακά διαθέσιμα για να μπορέσουμε να ενισχύσουμε τις ευάλωτες κατηγορίες (…) Αν χρειαστεί θα επιτάξουμε όσες είναι αναγκαίες, ούτε μία παραπάνω».

Στα οικονομικά, ο υπουργός Επικρατείας δήλωσε πως το 2021 θα ξεκινήσει η εκταμίευση στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης και του REACT-EU KAI μέσα από τους πόρους αυτούς προβλέπεται για την Ελλάδα ένα ποσό δανείων 19 δισ. ευρώ. Η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις 4-5 πρώτες χώρες που κατέθεσαν πλήρη φάκελο με όλα τα έργα για το Ταμείο Ανάκαμψης, υπογράμμισε ο υπουργός ανακοινώνοντας ότι το πρόγραμμα του Ταμείου θα τεθεί σε δημόσια διαβούλευση την επόμενη εβδομάδα.

Μέσα σε αυτό, σημείωσε με έμφαση, «περιλαμβάνονται τρεις πολύ μεγάλες ενότητες, ο ψηφιακός μετασχηματισμός της χώρας, η πράσινη ανάπτυξη και η ενίσχυση των υποδομών υγείας. Έχουμε προβλέψει για την επόμενη τριετία μια σειρά από έργα που θα αλλάξουν τη χώρα, έργα που θα ξεκινήσουν από την αρχή του 2021 ανεξαρτήτως του πότε θα εγκριθούν και θα εκταμιευθούν οι πόροι».

Για τις σχέσεις με την Τουρκία, τέλος, ο υπουργός Επικρατείας παρέπεμψε στο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα που έχει θέσει η Ε.Ε., καθότι «ως το τέλος του χρόνου θα πρέπει η Τουρκία να έχει επιδείξει έμπρακτη μεταμέλεια σε ό,τι αφορά τις επιθετικές της ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η ελπίδα μας είναι η τουρκική πλευρά επιτέλους να συνετισθεί έτσι ώστε να καταλάβει ότι με βάση το Διεθνές Δίκαιο μία οδός υπάρχει -και αυτή είναι η ειρηνική επίλυση των διαφορών μεταξύ των γειτονικών κρατών. Αν όχι -γιατί μέχρι στιγμής αυτό δεν έχει συμβεί- τότε η Ε.Ε. και τα κράτη – μέλη θα αναλάβουν τη δράση την οποία έχουν προεξοφλήσει, επιβάλλοντας κυρώσεις».

Και, κλείνοντας, επεσήμανε την ανακοίνωση έντονης δυσαρέσκειας εκ μέρους του State Department για τις ενέργειες της γείτονος στην Κύπρο, «υπάρχει μια σαφέστατα ομοιογενής στάση εκ μέρους όλου του δυτικού κόσμου σε βάρος της Τουρκίας, στενεύουν τα περιθώρια για την Τουρκία», όπως χαρακτηριστικά σημείωσε εν κατακλείδι.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η εκλογή Μπάιντεν με 306 εκλέκτορες έναντι 232 του Τραμπ ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο μετά την οδυνηρή εμπειρία της Προεδρίας του δεύτερου. Είναι μία ευκαιρία για την μεταβολή της γενικευμένης ατμόσφαιρας ανασφάλειας και αστάθειας που κυριάρχησε επί μακρόν τόσο στο εσωτερικό των ΗΠΑ όσο και στο διεθνές περιβάλλον. 

Ήδη πριν από τις εκλογές, ήταν διάχυτη η παραδοχή ότι αυτές οι προεδρικές εκλογές ήταν ιδιαίτερα σημαντικές, το αποτέλεσμα των οποίων θα καθόριζε τον κόσμο όχι μόνο για τα επόμενα 4 χρόνια αλλά και αρκετά περισσότερο.

Το εξώφυλλο του περιοδικού ΤΙΜΕ που άλλαξε για πρώτη φορά το λογότυπό του σε VOTE, τονίζοντας την σημασία των εκλογών αλλά και η πολύ αυξημένη συμμετοχή, η οποία ξεπέρασε κάθε προσδοκία αποτελούν κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα της ελπίδας που είχε δημιουργηθεί. 

Σήμερα, με την εκλογή του Μπάιντεν να αποτελεί γεγονός, τίθεται το ερώτημα. Μπορεί ο ερχομός του να εισαγάγει ένα νέο ύφος και ήθος στη διεθνή πολιτική σκηνή; Μπορεί δηλαδή σε μία οδυνηρή συγκυρία για την ανθρωπότητα να σηματοδοτήσει μία προοδευτική στροφή, σβήνοντας το διχαστικό εθνικιστικό αποτύπωμα του Τραμπ;

Το δημόσιο ύφος του Τραμπ χαρακτηρίστηκε από ναρκισιστικό κυνισμό και διχαστικό λόγο. Συχνά, εξέπεμψε σκεπτικισμό απέναντι στην επιστήμη φλερτάροντας με τη συνωμοσιολογία, κάτι που έγινε ορατό στην καταστροφική διαχείριση της πανδημίας, αλλά και στην άρνηση του να αποδεχθεί το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής.

Πρόκρινε την όξυνση των αντιπαραθέσεων μετά τις διαμαρτυρίες κατά της αστυνομικής βίας από το κίνημα Black Lives Matter, προσπαθώντας αντί να ενώσει τη χώρα, να εκμεταλλευθεί τη σύγκρουση για το μικροπολιτικό του συμφέρον. 

Τελικά, οι Αμερικανοί εξέλεξαν το ακριβώς αντίθετό του, τον ορθολογικό και μετριοπαθή Δημοκρατικό Μπάιντεν πιστεύοντας ότι μπορεί να ενώσει τη χώρα ξανά, επιλέγοντας πολιτικές κοινωνικής συνοχής και άμβλυνσης των ανισοτήτων.

Στο εσωτερικό της χώρας, προτίθεται να ενισχύσει την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας και ασφάλειας, ώστε η κάλυψή του να φτάσει στο 97% των πολιτών, χωρίς όμως να υιοθετεί την πρόταση του Γερουσιαστή Σάντερς για τη δημιουργία ενός αποκλειστικά δημόσιου συστήματος ασφάλισης.

Ταυτόχρονα έχει προαναγγείλει ότι θα καταργήσει τις φορολογικές περικοπές που πέρασε ο Ρεπουμπλικάνος Πρόεδρος, ώστε ακόμα και «οι πλουσιότεροι Αμερικανοί να πληρώσουν το μερίδιο που δίκαια τους αναλογεί».

Αν και πάντα πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι σχετικά με τις προσδοκίες που μπορεί να έχει κάποιος από την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, η εκλογή του πρώην Αντιπροέδρου, είναι ένα σημάδι επιστροφής σε μία κανονικότητα στις διεθνείς σχέσεις.

Ενώ μέχρι τώρα μείζονες αποφάσεις λαμβάνονταν βάσει των προσωπικών συμφερόντων του Προέδρου Τραμπ και ανακοινώνονταν από το Twitter, ο Μπάιντεν αναμένεται να ακολουθήσει μία πιο παραδοσιακή τακτική, ακολουθώντας το δρόμο της διαλεκτικής και της συνεννόησης. 

Ένα αρκετά ελπιδοφόρο μήνυμα σε αυτή την κατεύθυνση είναι ότι μία από τις πρώτες αποφάσεις της νέας κυβέρνησής θα είναι η επαναφορά των ΗΠΑ  στη Συμφωνία των Παρισίων για την κλιματική αλλαγή. Ενδιαφέρεται ακόμα να αποκαταστήσει τη σχέση των ΗΠΑ με διεθνής οργανισμούς όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ή ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, και επιθυμεί την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης με τους συμμάχους της Αμερικής.

Παράλληλα, επικρίνει το Brexit πιστεύοντας στη δύναμη της Ενωμένης Ευρώπης και φαίνεται να ασκεί οξεία κριτική στους χειρισμούς της βρετανικής κυβέρνησης και την πρόθεσή της να παραβιάσει τη Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής που έφερε την ειρήνευση στο νησί της Ιρλανδίας. Παράλληλα, υιοθετεί νέα τακτική όσον αφορά τις εμπορικές σχέσεις με την Κίνα, χωρίς να τής δίνει άφεση αμαρτιών, αλλά επιδιώκοντας να επενδύσει στη νομιμότητα.

Όσον αφορά την περιοχή μας, στην Ανατολική Μεσόγειο, διαφαίνεται μία προοπτική αλλαγής πολιτικής των ΗΠΑ στην ελληνοτουρκική διένεξη, που μπορεί να λειτουργήσει υπέρ της εκτόνωσης της έντασης. Μέχρι στιγμής ο Τραμπ είχε επιλέξει το ρόλο αμέτοχου παρατηρητή, ενώ δεν έχει κρύψει το θαυμασμό του για το πρόσωπο του Ερντογάν, χαρακτηρίζοντάς τον «ηγέτη παγκοσμίου εμβέλειας» και προσωπικό του φίλο.

Άλλωστε αν αληθεύουν όσα είχε πει ο πρώην Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του, ο Πρόεδρος Ερντογάν είχε απευθείας πρόσβαση στον ίδιο τον Αμερικανό Πρόεδρο όποτε επιθυμούσε. Αντιθέτως, ο Μπάιντεν έχει αναπτύξει διαύλους επικοινωνίας με την ελληνική ομογένεια και σε παρέμβασή του, μέσω της εφημερίδας «Εθνικός Κήρυκας» της Νέας Υόρκης, είχε ζητήσει από την κυβέρνηση Τραμπ να ασκήσει πίεση στην Τουρκία, ώστε να σταματήσει τις παράνομες προκλήσεις της έναντι της Ελλάδας. Κατέκρινε τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, ενώ πολλές φορές σε δηλώσεις του αναφέρθηκε στο δίκαιο της θάλασσας, υποστηρίζοντας τις ελληνικές θέσεις.

Βέβαια δεν θα πρέπει να έχουμε αυταπάτες ότι ξαφνικά η πολιτική των ΗΠΑ θα αλλάξει άρδην, ή ότι ο Λευκός Οίκος θα παρέμβει δυναμικά για την υποστήριξη των Ελληνικών θέσεων. Σίγουρα θα υπάρχουν αλλαγές και αυτές φαίνεται να είναι θετικές. Όμως ο Μπάιντεν, όπως και κάθε άλλος Αμερικανός Πρόεδρος θα προτάξει τα αμερικανικά συμφέροντα.

Άλλωστε, μπορεί ο Τραμπ να φεύγει σε περίπου δύο μήνες, αλλά όπως δείχνουν τα αποτελέσματα των εκλογών, ο λαϊκισμός και ο απομονωτισμός που εξέφραζε παραμένουν ισχυροί εντός των ΗΠΑ. Ένα πρώτο τεστ για την ανθεκτικότητα του «τραμπισμού» θα αποτελέσουν και οι επαναληπτικές εκλογικές αναμετρήσεις στις 5 Ιανουαρίου στη Τζόρτζια για τον έλεγχο της Γερουσίας στο Κογκρέσο.

Σήμερα, όμως, ας σταθούμε στο μεγάλο γεγονός: Η νίκη του Μπάιντεν συνοδεύεται και από την ελπίδα επικράτησης ενός νέου κλίματος στις διεθνείς σχέσεις που τέσσερα χρόνια είχαμε ξεχάσει. Είναι η ευκαιρία μέσα από έναν ειλικρινή διάλογο των δύο παιχτών που βρίσκονται στις δύο όχθες του Ατλαντικού να ενισχυθεί η πολυμερής συνεργασία και ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου που τόσο έχει ανάγκη η ανθρωπότητα και ιδιαίτερα οι πιο αδύνατοι, σε μία εποχή τεκτονικών αλλαγών.

Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης, οι γιορτές είναι μια ευκαιρία να ξεχνάμε. Τρώμε, πίνουμε, ευχόμαστε και πέφτουμε για ύπνο ευτυχείς. Θεωρώντας, ίσως, πως οι ευχές αρκούν για να υπάρξει αποτέλεσμα. Δυστυχώς, όμως, δεν αρκούν. Πουθενά, αλλά στην περίπτωση των Ενόπλων Δυνάμεων, ακόμα περισσότερο.

Για δεκαετίες, οι Ένοπλες Δυνάμεις ήταν το “αποπαίδι” του δημόσιου λόγου και του προϋπολογισμού. Κι όταν κάναμε “την αγορά του αιώνα”, ήταν για να βγει και η μίζα του αιώνα. Βεβαίως, τις χειροκροτούσαμε στις παρελάσεις στις εθνικές εορτές, τσούγκριζαν οι πολιτικοί κανένα ποτήρι κρασί στα στρατόπεδα την ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων, την 21η Νοεμβρίου, και μετά τις ξεχνούσαμε.

Όποιος αναφερόταν στην ανάγκη ενίσχυσης και εκσυγχρονισμού τους ήταν εθνικιστής. Όποιος θεωρούσε σημαντική τη στρατιωτική αρετή του έθνους μας ήταν μιλιταριστής. Όποιος δεν “το ρίσκαρε” με την Τουρκία ήταν ακροδεξιός. Χρειάστηκε μόνο μια βόλτα του Oruc Reis στα νερά μας, για να διαπιστώσουμε τη διαχρονική αλήθεια του λατινικού ρητού: αν θες ειρήνη προετοιμάσου για πόλεμο.

Κι εμείς, στη ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ, θα θέλαμε να μην υπήρχαν πόλεμοι, σύνορα και αντικρουόμενα γεωπολιτικά συμφέροντα. Όσο όμως υπάρχουν, δεν μπορείς να προσποιείσαι ότι δεν υπάρχουν, και να ονειρεύεσαι προλεταριακούς διεθνισμούς και αποπυρηνικοποιημένη ζώνη στο Μακρυχώρι.

Σήμερα λοιπόν, εκτός από τις ευχές που θα εκφράσουμε, είναι ευκαιρία και να σκεφτούμε τι κάνει τα κράτη σεβαστά στους φίλους και τρομερά στους εχθρούς. Σίγουρα όχι η αντίληψη ότι αρκούν οι σύμμαχοι για να διατηρήσεις τα σύνορά σου. Αλλά ούτε και ο κομματικός φατριασμός, που από το 1980 και μετά χώρισε τις Ε.Δ. στους «δικούς μας» και «στους άλλους», αντικαθιστώντας την αξιοκρατία με την κομματική προώθηση.

Οι ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις είναι “προϊόν” ενός λαού με υψηλό εθνικό φρόνημα και μιας κυβέρνησης που αντιλαμβάνεται τον ρόλο τους στη διαφύλαξη της ανεξαρτησίας και της εδαφικής μας ακεραιότητας. Ευχόμαστε λοιπόν ο λαός μας να αποκτήσει αυτό το φρόνημα και οι κυβερνήσεις να ξεχνάνε πάντα την κομματική τους ιδιότητα όταν ασχολούνται με τις Ένοπλες Δυνάμεις. Ευχόμαστε να μην χρειαστεί ποτέ να πολεμήσουν οι Ένοπλες Δυνάμεις. Αλλά εάν χρειαστεί, να φανούν αντάξιες των προγόνων μας.

Σήμερα, ας αποτίσουμε φόρο τιμής σε όσους στέκουν μέρα και νύχτα ακοίμητοι φρουροί των συνόρων μας σε ξηρά, θάλασσα και αέρα, για να μπορούμε να ζούμε με ευημερία, ασφάλεια και ειρήνη.