Η κλιματική αλλαγή φαίνεται πως κάνει τα δέντρα να ρίχνουν τα φύλλα τους νωρίτερα, σύμφωνα με μία νέα ευρωπαϊκή έρευνα. Η μελέτη αφενός δείχνει ότι τα δέντρα αποθηκεύουν λιγότερο άνθρακα από ό,τι είχαν ελπίσει οι επιστήμονες αφετέρου έρχεται σε σύγκρουση με την καθιερωμένη έως τώρα αντίληψη ότι η άνοδος της θερμοκρασίας καθυστερεί την έλευση του φθινοπώρου, άρα και την πτώση των φύλλων.

Τα δέντρα δεσμεύουν και αποθηκεύουν τεράστιες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα από τον αέρα, αποτελώντας έτσι έναν πολύτιμο σύμμαχο της ανθρωπότητας στη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής. Η πρόωρη πτώση των φύλλων -στο μέτρο που σηματοδοτεί την πρόωρη έλευση του φθινοπώρου- σημαίνει ότι πολύ λιγότερος άνθρακας μπορεί να αποθηκευθεί στα δέντρα, από ό,τι είχε θεωρηθεί έως τώρα.

Οι επιστήμονες συνεχίζουν τις μελέτες για να κατανοήσουν πόσο μεγάλη είναι αυτή η επίπτωση, εκτιμούν πάντως ότι θα μπορούσε να φθάνει ακόμη και το ένα δισεκατομμύριο τόνους ετησίως, δηλαδή μεγαλύτερη ποσότητα άνθρακα από τις ετήσιες εκπομπές της Γερμανίας και σχεδόν το ένα δέκατο των παγκόσμιων ετήσιων εκπομπών, κάτι που μένει να επιβεβαιωθεί στο μέλλον.

Η νέα έρευνα, με επικεφαλής τον Κονσταντίν Τσόνερ της Πολυτεχνικής Σχολής ΕΤΗ της Ζυρίχης, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science», σύμφωνα με τη «Γκάρντιαν» και το «New Scientist», εξέτασε περισσότερες από 430.000 παρατηρήσεις διάρκειας 67 ετών (1948-2015) για έξι διαφορετικά είδη δέντρων, όπως οι βελανιδιές, σε περίπου 3.800 τοποθεσίες της Ευρώπης, κυρίως της κεντρικής.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές από την Ελβετία και τη Γερμανία πραγματοποίησαν δύο εργαστηριακά πειράματα για να δουν τον ρόλο που παίζουν το διοξείδιο του άνθρακα και η ηλιακή ακτινοβολία στο πότε πέφτουν τα φύλλα του φθινοπώρου. Το πρώτο πείραμα συνέκρινε δέντρα εκτεθειμένα στα σημερινά επίπεδα ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα με δέντρα εκτεθειμένα σε διπλάσια ποσότητα CO2, ενώ το δεύτερο πείραμα μελέτησε την επίδραση της σκιάς στην πτώση των φύλλων.

Συνυπολογίζοντας τις παρατηρήσεις από τα ευρωπαϊκά δέντρα και από τα πειράματα, οι επιστήμονες εκτίμησαν -βάσει ενός νέου μαθηματικού μοντέλου που ανέπτυξαν- ότι έως το 2100, εάν τα επίπεδα διοξειδίου στην ατμόσφαιρα παραμείνουν υψηλά, τα φύλλα των δέντρων θα πέφτουν έως έξι μέρες νωρίτερα από ό,τι τώρα. Προηγούμενα μοντέλα είχαν προβλέψει το αντίθετο: Ότι το φθινόπωρο θα «πήγαινε» ολοένα πιο πίσω και ότι η πτώση των φύλλων στο τέλος του αιώνα θα συνέβαινε δύο έως τρεις εβδομάδες αργότερα σε σχέση με την εποχή μας.

«Το εύρημα-κλειδί είναι αυτή η τεράστια απόκλιση, αναφορικά με την έλευση του φθινοπώρου και την πτώση των φύλλων, ανάμεσα στο δικό μας και τα προηγούμενα μοντέλα», υπογράμμισε ο Τσόνερ, ο οποίος δήλωσε πεπεισμένος ότι η κλιματική αλλαγή και η άνοδος της θερμοκρασίας θα κάνουν τα φύλλα να είναι όλο και πιο παραγωγικά την άνοιξη και το καλοκαίρι, με αποτέλεσμα να «βιάζονται» να πέσουν το φθινόπωρο.

«Αυτό που πιστεύουμε ότι συμβαίνει είναι πως τα φυτά έχουν ένα εσωτερικό όριο για το πόσο παραγωγικά μπορούν να είναι», εκτίμησε ο ίδιος. Οι ερευνητές παρομοίασαν αυτήν την κατάσταση με έναν άνθρωπο που έχει «σκάσει» από το φαϊ και δεν μπορεί να φάει άλλο.

«Επί δεκαετίες υποθέταμε ότι τα φύλλα του φθινοπώρου πέφτουν όλο και πιο αργά. Όμως, η νέα έρευνα δείχνει ότι όσο αυξάνεται η παραγωγικότητα των δέντρων τόσο στην πραγματικότητα τα φύλλα πέφτουν νωρίτερα», ανέφερε ο καθηγητής του ΕΤΗ Τόμας Κράουδερ.

Άλλες πρόσφατες μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όταν τα δέντρα αναπτύσσονται ταχύτερα λόγω της κλιματικής αλλαγής, η διάρκεια της ζωής τους συντομεύει σημαντικά. Και για να θυμηθεί κανείς λίγη σχολική Βιολογία, η φωτοσύνθεση στα φύλλα μετατρέπει το ατμοσφαιρικό διοξείδιο του άνθρακα σε μορφές άνθρακα, που το δέντρο μπορεί να αξιοποιήσει για να επιβιώσει και να αναπτυχθεί. Όταν το δέντρο δεν μπορεί πια να χρησιμοποιήσει αυτόν τον άνθρακα, σταματά να κρατά τα φύλλα του και τα ρίχνει.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

https://science.sciencemag.org/content/370/6520/1066

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο SARS-CoV-2 υπήρξε καταστροφικός, αλλά παρόλα αυτά θα μπορούσε να είναι πολύ πιο καταστροφικός, όπως και ο επόμενος ιός που θα πλήξει την ανθρωπότητα μπορεί να είναι πολύ χειρότερος, και είμαστε τυχεροί στο ότι όσα μας έχει διδάξει η τωρινή πανδημία είναι παρακαταθήκη ζωτικής σημασίας για το μέλλον.

Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε ο επιδημιολόγος Εζρά Μπαρζιλάι, επικεφαλής του Γραφείου του CDC (Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών-ΗΠΑ) στην Ουκρανία, μιλώντας στο Διεθνές Διαδικτυακό Σεμινάριο, με τίτλο: «Πανδημίες: Ιστορίες από το πεδίο δράσης», που διοργάνωσε το Κέντρο Έρευνας και Καινοτομίας Νοτιοανατολικής Ευρώπης στην Ψηφιακή Επικοινωνία του ΑΠΘ, σε συνεργασία με τη Διεθνή Οργάνωση «World Learning».

Ο κορυφαίος -Θεσσαλονικιός στην καταγωγή- επιδημιολόγος εξήγησε ότι εφόσον τώρα προσέχουμε και ακολουθούμε τις οδηγίες των ειδικών και εφαρμόζουμε τα μέτρα, την επόμενη φορά που θα προκύψει μία υγειονομική κρίση θα είμαστε εξοικειωμένοι, στο πώς πρέπει να επιδεικνύουμε σοβαρή υπευθυνότητα, έχοντας πια οικοδομήσει ανθεκτικές κοινωνίες που είναι σε ετοιμότητα και γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν.

 «Φοράτε τη μάσκα, όχι στη μύτη, όχι στο πηγούνι. Πρέπει να εφαρμόζει σωστά το πρόσωπο. Φοράτε την όλη την ώρα. Πλένετε τα χέρια σας σαν να εξαρτάται η ζωή σας από αυτό, γιατί όντως έτσι είναι. Διατηρείτε αποστάσεις». Το μήνυμα αυτό επανέλαβε αρκετές φορές ο κ. Μπαρζιλάι, προσθέτοντας πως η ατομική συμμόρφωση με τα μέτρα είναι και ο παράγοντας που διαμορφώνει το μείγμα με τα περιοριστικά μέτρα,

Στο ερώτημα πώς θα απαλλαγούμε από τον κορονοϊό χωρίς ταυτόχρονα να δημιουργήσουμε τεράστιο πρόβλημα στην οικονομία, ο επιδημιολόγος παρατήρησε πως «θα πρέπει να αναρωτηθούμε ποιο είναι το κόστος και να αναζητήσουμε την απάντηση στο τι είναι αυτό που μπορούμε να κάνουμε χωρίς κοινωνικό κόστος και ποια είναι αυτά που πρέπει να γίνουν όποιο και αν είναι το κόστος», επισημαίνοντας πως «αν εφαρμόσουμε τους τρεις κανόνες σωστά, τότε στην πραγματικότητα δεν χρειάζεται να πάρουμε περισσότερα ριζικά μέτρα που θα πλήξουν την οικονομία, το εισόδημα των ανθρώπων και όλα όσα έχουν αξία για τους ανθρώπους».

Παρατήρησε δε πως πολλές χώρες δεν έχουν βρει ακόμη την ισορροπία ανάμεσα στο πώς εκπαιδεύουν τους πολίτες τους, περνώντας τα μηνύματα για την ανάγκη προστασίας της δημόσιας υγείας και στο πώς επιβάλλουν μέσα από μηχανισμούς τη σωστή τήρηση των μέτρων.

Σημείωσε ακόμη, πως η εκπαίδευση της κοινωνίας δεν αφορά μόνο την τωρινή πανδημία, καθώς και τα επόμενα χρόνια «θα υπάρχουν πολλές καταστάσεις, όπου κάποια πράγματα θα πρέπει να γίνουν για το καλό του συνόλου» και το «να φοράμε μάσκα είναι ένα από αυτά». Όπως διευκρίνισε, η διαφορά της υποχρεωτικής χρήσης μάσκας σε σχέση π.χ. με τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, είναι πως ο εμβολιασμός είναι προς το δικό μας όφελος, προς όφελος του παιδιού μας αλλά και του συνόλου, ενώ στη χρήση της μάσκας υπάρχουν εκείνοι που αδιαφορούν, γιατί το βλέπουν ως ένα μέτρο που αφορά μόνο την προστασία των άλλων και όχι τους ίδιους.

«Πώς πρέπει να εφαρμόζονται τα μέτρα στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς»

Σχετικά με τη συζήτηση για την πρακτική δυσκολία τήρησης των αποστάσεων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ο κ. Μπαρζιλάι αναφέρθηκε στο παράδειγμα του Κιέβου, που σημείωσε πως έχει ένα πολύ βαρύ σύστημα μεταφορών και εξήγησε πως στο μετρό ο μόνος τρόπος εφαρμογής των μέτρων είναι να υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα των ατόμων, τα οποία θα έχουν πρόσβαση στο μέσο, με την έκδοση ειδικών δελτίων μετακίνησης για συγκεκριμένο αριθμό ατόμων, που χρειάζονται πραγματικά να χρησιμοποιήσουν τη δημόσια συγκοινωνία. Επίσης στα τραμ και τα λεωφορεία κανείς να μην μπορεί να μπει μέσα χωρίς μάσκα και να μην μπορεί το μέσο να μεταφέρει περισσότερους επιβάτες από τις θέσεις διαθέτει.

«Η Ελλάδα τα πήγε καλά στη διαχείριση της πανδημίας»

Σχετικά με τα οφέλη που αποκόμισαν τα κράτη από τη διαχείριση της πανδημίας, ο επιδημιολόγος τόνισε πως «μάθαμε πολλά, μάθαμε πώς να ενισχύουμε τις υποδομές υγείας, να τις οργανώνουμε ταχύτατα, να εξοικειώνουμε τους πολίτες με την τήρηση των κανόνων».

Ειδικά σε ό,τι αφορά την Ελλάδα παρατήρησε πώς πέρα από τις όποιες δυσκολίες «ο πληθυσμός τα πήγε καλά στο πώς υιοθέτησε τα μέτρα, πώς έμαθε να λειτουργεί μέσα στο lockdown, να κάνει χρήση των αδειών μετακίνησης», ενώ για τους φορείς της Πολιτείας αναφέρθηκε στον τρόπο που οργάνωσαν το καλοκαίρι τη διενέργεια τεστ στις πύλες εισόδου της χώρας, στο πώς οργάνωσαν υποδομές και «μπορεί να μη λειτούργησαν όλα ιδανικά, αλλά χρειάστηκε ένας τεράστιος συντονισμός για να λειτουργήσουν ταυτόχρονα πολλά πράγματα, και αυτό είναι κάτι που πρέπει να αναγνωριστεί».

Αναφορικά με το ποιος είναι ο βέλτιστος τρόπος αντιμετώπισης της πανδημίας, ο κ. Μπαρζιλάι μίλησε για το τρίπτυχο «Πρόληψη, ανίχνευση, αντιμετώπιση».

«Εργαζόμαστε να το αποτρέψουμε να συμβεί η μετάδοση, αν συμβεί την ανιχνεύουμε όσο το δυνατόν νωρίτερα κι έχουμε τα μέτρα για να το κάνουμε και όταν συμβαίνει το αντιμετωπίζουμε», είπε, παρατηρώντας πως η έγκαιρη πρόληψη είναι ένα από τα σημεία αντιπαράθεσης με την Κίνα και τη διαχείριση που έγινε όταν εντοπίστηκαν τα πρώτα κρούσματα στην Ουχάν και οι εκεί αρχές κατάλαβαν πως είχαν να αντιμετωπίσουν κάτι καινούριο. «Η έγκαιρη ενεργοποίηση των συστημάτων υγείας μας επιτρέπει να αντιμετωπίζουμε καλύτερα το πρόβλημα», τόνισε.

Στη συμβολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και των ερευνητών του στη διαχείριση της πανδημίας αναφέρθηκε στον χαιρετισμό του ο πρύτανης του ΑΠΘ καθ. Νίκος Παπαϊωάννου, τονίζοντας πως «ως το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στην Ελλάδα και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης το Αριστοτέλειο δε θα μπορούσε να παραμείνει αμέτοχο, ως απλός παρατηρητής, στην άνευ προηγουμένου υγειονομική κρίση» και «έδειξε γρήγορα ανακλαστικά όταν προχώρησε στη σύσταση διεπιστημονικής ομάδας αποτελούμενης από καθηγητές έξι διαφορετικών τμήματων του, με στόχο την παρακολούθηση της συγκέντρωσης του γονιδιώματος του SARS-CoV-2 στα λύματα της πόλης».

«Είναι μια μοναδική και διακεκριμένη προσέγγιση που μας βοηθάει πολύ να παρακολουθούμε την επιδημία και την πορεία της. Ακριβείς αναλύσεις λυμάτων καταγράφουν την επιδημιολογική εικόνα της Θεσσαλονίκης σε σχεδόν πραγματικό χρόνο, λαμβάνοντας υπόψη όλους τους φορείς του ιού – νοσόυντες και ασυμπτωματικούς», ανέφερε ο πρύτανης του ΑΠΘ.

Την ημερίδα, όπου μίλησαν επίσης ο Ανθρωπολόγος και Φωτογράφος Δημήτριος Μπούρας και ο διαπιστευμένος Φωτορεπόρτερ για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ειδικευμένος στην κάλυψη ανθρωπιστικών κρίσεων, Αλέξανδρος Μιχαηλίδης συντόνισε ο πρόεδρος του Κέντρου Έρευνας και Καινοτομίας Νοτιοανατολικής Ευρώπης στην Ψηφιακή Επικοινωνία του ΑΠΘ, αν. Καθηγητής του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ, Νικόλαος Παναγιώτου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στη δύναμη της Τεχνητής Νοημοσύνης -ενός αντικειμένου πάνω στο οποίο θα εργάζονται καθημερινά και οι εκατοντάδες επιστήμονες, που θα στελεχώσουν το digital hub της φαρμακοβιομηχανίας Pfizer στη Θεσσαλονίκη- οφείλουν την ταχεία έναρξη της ανάπτυξής τους πολλά από τα δεκάδες εμβόλια κατά του νέου κορονοϊού, όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επικεφαλής του κέντρου, Νίκο Γκαριμπόλντι (Nico Gariboldi). Κατά τον ίδιο, το ψηφιακό κέντρο τεχνολογίας και καινοτομίας της Pfizer στη Θεσσαλονίκη θα είναι πλήρως επιχειρησιακά ενεργό το 2021.

«Τα εμβόλια κατά της COVID-19 είχαν ενταχθεί σε κλινικές δοκιμές τον Μάρτιο, λιγότερο από τρεις μήνες μετά την αναγνώριση της επιδημίας στην Κίνα. Πολλά από αυτά τα εμβόλια οφείλουν την ταχεία έναρξή τους στη δύναμη της τεχνητής νοημοσύνης (TN). Από τις αρχές Σεπτεμβρίου, υπήρχαν 34 υποψήφια εμβόλια σε φάση κλινικών μελετών και άλλα 145 σε προκλινική φάση, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Αυτοί είναι εκπληκτικοί αριθμοί, δεδομένου ότι λιγότερο από έναν χρόνο πριν, κανείς δεν είχε ακούσει για τον νέο κορονοϊό. Συνήθως χρειάζονται πολλά χρόνια ή ακόμη και δεκαετίες, για την ανάπτυξη ενός εμβολίου. Μέχρι τώρα, το ρεκόρ ταχύτητας ανάπτυξης εμβολίου κατείχε αυτό της παρωτίτιδας, που, από ένα δείγμα, κυκλοφόρησε σε προϊόν διαθέσιμο για χρήση, σε περίπου τέσσερα χρόνια», εξηγεί ο κ. Γκαριμπόλντι.

Τα συστήματα μηχανικής μάθησης και οι υπολογιστικές αναλύσεις, σημειώνει, βοηθούν τους ερευνητές να κατανοήσουν τον ιό και τη δομή του και να προβλέψουν ποια από τα συστατικά του θα προκαλέσουν μια ανοσοαπόκριση -βασικό βήμα στον σχεδιασμό εμβολίων. Μπορούν ακόμα να βοηθήσουν τους επιστήμονες να επιλέξουν τα στοιχεία των πιθανών εμβολίων και να κατανοήσουν τα πειραματικά δεδομένα, αλλά και να παρακολουθούν τις γενετικές μεταλλάξεις του ιού με την πάροδο του χρόνου, πληροφορίες που θα καθορίσουν την αξία οποιουδήποτε εμβολίου τα επόμενα χρόνια.

«Στην αναζήτηση ενός εμβολίου (για την COVID-19), η ΤΝ έχει κάνει περισσότερα από ποτέ. Και είναι μόνο μέρος μιας μεγαλύτερης σειράς υπολογιστικών εργαλείων, που φέρνουν επανάσταση στην έρευνα και ανάπτυξη των εμβολίων. Λίγοι άνθρωποι μπορεί να σκέφτονται την επόμενη πανδημία, αλλά οι ερευνητές έχουν ήδη αρχίσει να καταλαβαίνουν πως αυτά τα εργαλεία θα έχουν αρκετά καλύτερο αποτέλεσμα την επόμενη φορά», σημειώνει ο κ. Γκαριμπόλντι.

Μόνο το 14% των φαρμάκων «περνούν» τις κλινικές δοκιμές, ενώ μπορεί να χρειαστούν ώς 2 δισ. μέχρι την έγκριση ενός φαρμάκου από τον FDA

Πώς χρησιμοποιούνται αυτά ευρύτερα στη φαρμακοβιομηχανία, η ΤΝ και η ανάλυση Μεγάλων Δεδομένων (Big Data Analytics), αντικείμενα με τα οποία θα ασχολείται -μεταξύ άλλων- και το hub της Θεσσαλονίκης; Την τελευταία πενταετία, επισημαίνει το στέλεχος της Pfizer, η χρήση της ΤΝ στη βιομηχανία φαρμακευτικών προϊόντων και προϊόντων βιοτεχνολογίας επαναπροσδιόρισε τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες αναπτύσσουν νέα φάρμακα, αντιμετωπίζουν ασθένειες κ.ά.

Βάσει μελέτης του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT) μόλις 13,8% των φαρμάκων περνούν επιτυχώς κλινικές δοκιμές. Επιπλέον, μια εταιρεία μπορεί να πληρώσει από 161 εκατομμύρια έως 2 δισεκατομμύρια δολάρια για οποιοδήποτε φάρμακο, για να ολοκληρώσει τη διαδικασία κλινικών δοκιμών και να λάβει έγκριση από το FDA. Έχοντας αυτό κατά νου, οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις χρησιμοποιούν TN για να αυξήσουν τα ποσοστά επιτυχίας των νέων φαρμάκων, μειώνοντας ταυτόχρονα το λειτουργικό κόστος. Αυτό, σημειώνει ο κ. Γκαριμπόλντι, συνεπάγεται σημαντικά οφέλη για τους ασθενείς, καθώς καθιστά τις κλινικές δοκιμές αποτελεσματικότερες και επιτρέπει στις φαρμακευτικές εταιρείες να μεταφέρουν πόρους σε περαιτέρω φαρμακευτική έρευνα.

«Όσον αφορά στη χρήση των big data analytics, οι φαρμακευτικές εταιρείες συχνά βασίστηκαν σε εμπειρικά δεδομένα για να προσδιορίσουν τα πρότυπα, τις θεωρίες δοκιμών και να κατανοήσουν την αποτελεσματικότητα των θεραπειών. Ωστόσο, μερικές φορές αυτή δεν ήταν μια καλή λύση. Η αξιοποίηση των Data Analytics για την αντιμετώπιση των διαθέσιμων Μεγάλων Δεδομένων παρέχει πολύτιμες πληροφορίες στις φαρμακευτικές εταιρείες σχετικά με τις ανάγκες, τη χρήση, τις αντενδείξεις, τις τάσεις της αγοράς και την απόδοση των πωλήσεων κι επιταχύνει τη διαδικασία. Αυτά είναι τα είδη έργων στα οποία θα εργαστούν και οι digital experts του hub μας στη Θεσσαλονίκη» εξηγεί.

Σε παγκόσμια projects συμμετέχουν οι εργαζόμενοι του hub στη Θεσσαλονίκη

Σύμφωνα με τον κ.Γκαριμπόλιντι, η διαδικασία πρόσληψης στο hub βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη (σ.σ.προβλέπεται να απασχοληθούν 200 άτομα) και το κέντρο είναι πλέον σε λειτουργία, αν και δεν έχουν καλυφθεί όλες οι θέσεις. «Έχουμε ανθρώπους που εργάζονται στο Hub, ή, αυστηρά μιλώντας, εργάζονται εξ αποστάσεως για το Hub, λόγω του lockdown. Επί του παρόντος, συμμετέχουν σε παγκόσμια projects» επισημαίνει, ενώ ερωτηθείς αν οι τεχνικές υποδομές της Θεσσαλονίκης επαρκούν για να καλύψουν έργα πάνω σε ΤΝ και Big Data απαντά πως, βάσει της μέχρι τώρα εμπειρίας, ανταποκρίνονται πλήρως στις ανάγκες.

Παραδείγματα έργων από άλλα hubs

Στόχος των digital hubs της Pfizer είναι και η προσφορά λύσεων, που ανακουφίζουν ασθενείς στην καθημερινότητά τους. Ήδη, σε άλλα αντίστοιχα κέντρα της φαρμακοβιομηχανίας αναπτύχθηκαν το ρομπότ Mabu και η εφαρμογή LivingWith (όπως ονομάζεται στις ΗΠΑ) ή Βy your side (η ονομασία στην Ευρώπη). «Το MABU ® Wellness Coach είναι το μικρό μας ρομπότ για ενεργούς ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα. Αναπτύχθηκε για να βοηθήσει τους ασθενείς να ενταχθούν ομαλά στην θεραπεία και ακολουθήσουν τις ιατρικές οδηγίες. Η εφαρμογή LivingWith™ βοηθά τους ασθενείς να συνδέονται με τους αγαπημένους τους, να ζητούν υποστήριξη και να θυμούνται σημαντικές πληροφορίες από τις επισκέψεις του γιατρού. Αυτή τη στιγμή, αφορά ασθενείς με καρκίνο, αλλά αναζητούμε και σε ποιους άλλους θεραπευτικούς τομείς θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν» καταλήγει ο κ. Γκαριμπόλντι.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Είναι δύσκολο για κάποιον που δεν ζει στη Θεσσαλονίκη και δεν ασχολείται με τα αθλητικά να καταλάβει την επιρροή των αθλητικών ραδιοφωνικών σταθμών της πόλης στην κοινωνία της. Αποτελούν συνολικά την πιο αξιόπιστη και αυθεντική έκφραση της συντηρητικής (με την κακή έννοια) Θεσσαλονίκης, ανακατεμένη με νέας γενιάς συνωμοσιολογίες, με ευρύ και πιστό κοινό. Ακόμα κι εμείς που ακούμε αθλητικό ραδιόφωνο εδώ και αρκετά χρόνια, καταλάβαμε τη δύναμή της μόλις την περίοδο της κορύφωσης της αντιμνημονιακής υστερίας.

Όπως γράφαμε πριν μερικούς μήνες, «η πληγή που λέγεται αθλητικό ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης, από την αρχή της οικονομικής κρίσης, έχει βάλει μέσα στον ίδιο κουβά το ποδόσφαιρο, τον εθνικισμό σε όλες του τις εκφάνσεις και την αδικία της Αθήνας σε βάρος της Θεσσαλονίκης, και τα ανακατεύει εδώ και μία δεκαετία με την κουτάλα του φανατισμού, προσθέτοντας το αλατοπίπερο της υπερβολής και της συνωμοσιολογίας.» (Έμβολος, 31/01/2020).

 Η δύναμη του εν λόγω μέσου καταγράφηκε, όταν όλα αυτά εκφράστηκαν μαζικά στις τρεις εκλογικές αναμετρήσεις του 2015, με αντιευρωπαϊκές δυνάμεις και το δημοψηφισματικό «Όχι» να θριαμβεύουν, ενώ ένα μόλις χρόνο νωρίτερα η πόλη είχε ψηφίσει για δήμαρχο τον αντίθετο σε όλα αυτά Γιάννη Μπουτάρη.

Από τότε τα πολιτικά-κοινωνικά πάθη έχουν καταλαγιάσει, το αθλητικό ραδιόφωνο της Θεσσαλονίκης όμως, έχοντας πια συνείδηση του πολιτικού εαυτού του, φρόντισε να μην σβήσουν, εντελώς, ποτέ. Με όχημα το ποδόσφαιρο και σε συνδυασμό με το πολωτικό κλίμα που ούτως ή άλλως παράγει διαχρονικά, δεν σταμάτησε να καλλιεργεί από τότε μία αίσθηση πολιτικοποίησης των πάντων, μετατρέποντας έτσι το «αλατοπίπερο» σε κυρίως πιάτο: Οι εκπομπές του με τη μεγαλύτερη ακροαματικότητα είναι, σταθερά πια από το 2015, εξόχως πολιτικές και, κυρίως, συνωμοσιολογικές.

Αυτό δεν θα ήταν πρόβλημα αν η επιρροή τους έπαιρνε την κατιούσα μαζί με τους Αγανακτισμένους του αντιμνημονιακού αγώνα. Όπως φάνηκε, όμως, και με τα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό, κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Η Θεσσαλονίκη πληθυσμιακά δεν είναι πολύ παραπάνω από ένα μεγάλο χωριό και στις υπόλοιπες ραδιοφωνικές συχνότητές της οι εκπομπές διαλόγου είναι είδος προς εξαφάνιση. Προσθέστε σε αυτά και την ελαφρότητα που χαρακτηρίζει συνήθως τα αθλητικά μέσα, και δη τα τοπικά, και μάλλον μπορείτε να καταλάβετε πώς το συγκεκριμένο μέσο έχει γίνει πλέον κάτι σαν το Twitter της πόλης: Θυμωμένοι άνθρωποι βγάζουν το άχτι τους μέσα σε λίγες λέξεις και ο λόγος πια δεν είναι επειδή αδικήθηκε ο ΠΑΟΚ.

«Ναι, αλλά για κάτι τέτοια δεν υπάρχει το ραδιόφωνο;» μπορεί να σκεφτεί κάποιος και, όντως, μη φανταστείτε ότι στη Θεσσαλονίκη άλλαξε κάτι τρομακτικά πολύ στον τρόπο που γίνεται μία ραδιοφωνική εκπομπή. Απλά, πλέον, όλες οι απόψεις αντιμετωπίζονται ως ισότιμες… Ακόμα και οι πιο αυταπόδεικτα ηλίθιες. Το αποτέλεσμα είναι οι τελευταίες να έχουν απενοχοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό, που δεν είναι απλά η πλειοψηφία στα ερτζιανά της πόλης, είναι μονοπώλιο…!

Με τη διεισδυτικότητα στο κοινό να θεωρείται πλέον δεδομένη, το μόνο που χρειάζεται ο σταθμός για να τη συντηρήσει είναι να τεθεί επί τάπητος ένα θέμα που «καίει» και να ανοίξουν οι τηλεφωνικές γραμμές. Από εκεί και πέρα, αυτό που θυμόμαστε σαν «ραδιοφωνικός χαβαλές» οι παλιότεροι φίλαθλοι, με προφανείς υπερβολές και γραφικούς ακροατές στο τηλέφωνο, έχει πάψει να έχει πλάκα γιατί έχει μετατραπεί σε «ψεκασμένο» κήρυγμα που πολλές φορές φτάνει να παρακινεί το κοινό ευθέως στη βία.

Τώρα, πάρτε τα όλα αυτά και τοποθετήστε τα στην εποχή του κορονοϊού και έχετε τη συνταγή για καταστροφή. Στο φούρνο που λέγεται «Θεσσαλονίκη δίχως ΜΕΘ διαθέσιμη» η συνταγή αυτή ήδη εκτελείται, δίνοντάς μας ένα φαύλο κύκλο από τον οποίο θα αργήσουμε πολύ να βγούμε: Όσο πιο δύσκολα περνά η πόλη, τόσο περισσότεροι οι αρνητές της πανδημίας και τόσο πιο εξωφρενικές οι απόψεις που ακούγονται και, δυστυχώς, κάπως έτσι δυσκολεύει όλο περισσότερο και η ανάκαμψη…