Η Πρωτομαγιά είναι μέρα απεργίας, αγώνα και εργατικών διεκδικήσεων. 140 χρόνια μετά τις ηρωικές κινητοποιήσεις των εργατών και των εργατριών στο Σικάγο το 1886, το μήνυμα παραμένει σαφές: οι αξιοπρεπείς αμοιβές, οι ασφαλείς συνθήκες εργασίας και η διεύρυνση των εργασιακών δικαιωμάτων απαιτούν συλλογικούς και διαρκείς αγώνες.

Τα επτά χρόνια κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας έχουν επιφέρει βαρύτατες συνέπειες στην κατάσταση που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι στη χώρα μας. Τα χτυπήματα στο εργατικό Δίκαιο, με την κατάργηση του 8ωρου και την επιβολή του 13ωρου, αλλά και με την κατάργηση της πενθήμερης εργασίας, έχουν μετατρέψει τους χώρους δουλειάς σε εργοδοτική ζούγκλα.

Η υποβάθμιση της Επιθεώρησης Εργασίας, η αποδυνάμωση των συλλογικών συμβάσεων, η ανασφάλιστη εργασία, οι μισθοί που δεν φτάνουν για να βγει ο μήνας, αποτελούν την πολιτική επιλογή του κ. Μητσοτάκη. Και σε όλα τα παραπάνω, έρχεται να προστεθεί και η ραγδαία αύξηση των εργατικών δυστυχημάτων και ατυχημάτων ως απόρροια του γενικού ξεχαρβαλώματος των εργασιακών σχέσεων στη χώρα μας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στηρίζει ολόπλευρα τις κινητοποιήσεις για την εργατική Πρωτομαγιά που διεξάγονται σε ολόκληρη τη χώρα. Αγωνιζόμαστε για την αποκατάσταση των συνδικαλιστικών συλλογικών δικαιωμάτων, του συνταγματικού δικαιώματος στην απεργία, της μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία, την κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων της κυβέρνησης Μητσοτάκη, για πραγματικές αυξήσεις των μισθών, για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και εργασιακά δικαιώματα, για συντάξεις αξιοπρέπειας και ισχυρό κοινωνικό κράτος.

Ο αγώνας αυτός, βέβαια, περνάει μέσα από μια σοβαρή προσπάθεια ανασυγκρότησης των θεσμών της εργατικής εκπροσώπησης της χώρας και της αλλαγής συσχετισμών, ώστε να απαλλαγούμε από πρακτικές, πρόσωπα και ηγεσίες που δεν έχουν καμία σχέση με τις εργατικές διεκδικήσεις που απαιτούν οι καιροί.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καλεί όλους και όλες τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να συμμετάσχουν στις απεργιακές συγκεντρώσεις σε Αθήνα (11.00 π.μ., Πλ. Κλαυθμώνος), Θεσσαλονίκη (10.30, μπροστά στο ΕΚΘ) και όλες τις πόλεις της χώρας.

Ανάρτηση Νίκου Ανδρουλάκη, Προέδρου ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής

Καθώς χιλιάδες εργαζόμενοι μπαίνουν ήδη στους απαιτητικούς ρυθμούς της τουριστικής σεζόν, και με την Εργατική Πρωτομαγιά να πλησιάζει, το ερώτημα γίνεται πιο επίκαιρο από ποτέ: τι αξία δίνουμε σήμερα στην εργασία;

Θα συνεχίσουμε να τη μετράμε με ατέλειωτες εργατοώρες, πίεση και εξάντληση ή θα τη συνδέσουμε με την ποιότητα, την παραγωγικότητα, την προοπτική και την αξιοπρέπεια;

Όταν η καθημερινότητα των εργαζομένων δεν αφήνει χώρο ούτε για τον στοιχειώδη σχεδιασμό ζωής, πώς μπορούμε να μιλάμε για δημογραφική αναγέννηση; Πώς μπορούν οι νέοι να γίνουν κύριοι του μέλλοντός τους;

Η απάντηση του ΠΑΣΟΚ είναι σαφής.

Το υπόδειγμα της φθηνής και εξαντλητικής εργασίας δεν είναι απλώς ξεπερασμένο — συνιστά παγίδα χαμηλής παραγωγικότητας. Εγκλωβίζει την οικονομία σε έναν φαύλο κύκλο: χαμηλές επενδύσεις, χαμηλή παραγωγικότητα, χαμηλοί μισθοί, περιορισμένη καινοτομία και διαρκής στασιμότητα. Ένας κύκλος που στερεί προοπτική, ιδιαίτερα από τη νέα γενιά.

Ήρθε η ώρα να τον τερματίσουμε.

Γι’ αυτό, ανοίγουμε τη συζήτηση για τη μείωση του χρόνου εργασίας. Η τετραήμερη εργασία κερδίζει έδαφος σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, με στόχο τη μείωση των ωρών χωρίς μείωση μισθού και τη βελτίωση της ισορροπίας ανάμεσα στην επαγγελματική και την προσωπική ζωή.

Προτείνουμε κίνητρα για την εφαρμογή προγραμμάτων 32 ή 35 ωρών εργασίας την εβδομάδα, με πλήρεις αποδοχές. Γιατί το 35ωρο δεν είναι απλώς ένα κοινωνικό μέτρο, μπορεί να γίνει μοχλός αύξησης της παραγωγικότητας. Όταν η εργασία οργανώνεται καλύτερα, όταν ενισχύονται οι δεξιότητες και αξιοποιείται η τεχνολογία, η απόδοση ανά ώρα αυξάνεται και η οικονομία γίνεται πιο αποτελεσματική συνολικά.

Αυτό θέσαμε ως εθνική προτεραιότητα από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης: να αυξηθεί η παραγωγικότητα της εργασίας από το 56% του ευρωπαϊκού μέσου όρου στο 75% έως τις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Για να το πετύχουμε, χρειάζονται ουσιαστικές αλλαγές: ενίσχυση των εργασιακών δικαιωμάτων, καλύτερη σύνδεση εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας, ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης, ποιοτικές επενδύσεις στην έρευνα και την τεχνολογία.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν πιστεύει και δεν μπορεί να υλοποιήσει αυτές τις μεταρρυθμίσεις. Αντιθέτως, προχώρησε σε περαιτέρω εντατικοποίηση και απορρύθμιση με την θέσπιση της εξαήμερης εργασίας και του 13ωρου. Δεν αξιοποίησε κρίσιμα εργαλεία, όπως το Ταμείο Ανάκαμψης, για τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας και την αναβάθμιση της εργασίας. Αναπαράγει το αποτυχημένο δόγμα ότι η ευημερία της οικονομικής ελίτ αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση, ώστε ο πλούτος να «στάξει» τελικά προς την κοινωνία.

Οι επιπτώσεις είναι ορατές: ενώ οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλο λαό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παράγουν λίγο πάνω από το μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου και διαθέτουν τη χαμηλότερη αγοραστική δύναμη. Επιπλέον, τα κέρδη ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, ενώ το μερίδιο των μισθών από τα χαμηλότερα. Αυτές οι ανισότητες δεν είναι σύμπτωση. Αποτελούν σύμπτωμα ενός μοντέλου που επιλέγει την απαξίωση της εργασίας αντί για την αναβάθμισή της.

Το δίλημμα, λοιπόν, είναι καθαρό και δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά πολιτικό και κοινωνικό. Θα συνεχίσουμε να ανακυκλώνουμε την παγίδα της χαμηλής παραγωγικότητας ή θα τολμήσουμε να αλλάξουμε κατεύθυνση; Θα επενδύσουμε πραγματικά στην αξία της εργασίας ή θα συνεχίσουμε να την απαξιώνουμε;

Tο ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε ως το κίνημα των ανθρώπων του μόχθου και της παραγωγής — και έτσι παραμένει. Με καθαρή δέσμευση: μια καλύτερη ζωή για τον κόσμο της εργασίας, για να βάλουμε τέλος στον φαύλο κύκλο των χαμηλών προσδοκιών. Για μια Ελλάδα για όλους, με προτεραιότητα τη νέα γενιά.

ΔΕΙΤΕ την ανάρτηση.

Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στον τηλεοπτικό σταθμό ONE και την εκπομπή Talk με τον δημοσιογράφο Τάκη Χατζή

Για την ανοιχτή επιστολή των πέντε βουλευτών της ΝΔ και την κριτική στο «επιτελικό κράτος» 

Επειδή είμαι από παιδί στη ΝΔ, «από κούνια» που λέμε, αν και ποτέ κομματικό στέλεχος με την έννοια… Δουλεύω και ζω όπως και τα περισσότερα ανώνυμα κομματικά στελέχη, αυτή είναι η κουλτούρα της ΝΔ. Ειδικά της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Να εκφράζει την άποψή της, να παρεμβαίνει, να προτείνει. Το «επιτελικό κράτος» δεν έχει δημιουργηθεί για να απολογείται κανείς, πολλώ δε μάλλον ένας αιρετός σε αυτό. Δεν είναι ο ρόλος του «επιτελικού κράτους» αυτός, ούτε έτσι όπως προβλέφθηκε νομοθετικά ούτε έτσι όπως λειτουργεί. Όπως και οι ίδιοι παραδέχονται στην επιστολή τους ειδικά σε περιόδους διαχείρισης κρίσεων το «επιτελικό κράτος» βοήθησε και κάνουν κάποιες παραδοχές και κάποιες προτάσεις βελτίωσης και μια κριτική. Εγώ θεωρώ ότι η ΝΔ μόνο να κερδίσει έχει από την κριτική όταν ασκείται με αυτόν τον ευπρόσωπο και ευγενικό τρόπο.

Για το ποιοι αποτελούν το «επιτελικό κράτος»

Το «επιτελικό κράτος» είναι ένας τρόπος… Αποτελείται από τα πρόσωπα τα οποία είναι στην προεδρία της Κυβέρνησης, ξεκινάει από τον Πρωθυπουργό, είναι οι υπουργοί επικρατείας, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, κ. Χατζηδάκης, είναι ο Υπουργός Επικρατείας κ. Σκέρτσος, είναι οι Υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ, ο κ. Μυλωνάκης, που προσευχόμαστε γρήγορα να είναι κοντά μας, ο κ. Κοντογεώργης με αρμοδιότητα τα τοπικά σχέδια Ανάπτυξης. Δηλαδή όλα τα μεγάλα έργα στην Περιφέρεια, στους μακρινούς Δήμους, στις ορεινές περιοχές. Είναι ένα σύνολο ανθρώπων. Το κάθε Υπουργείο έχει ξεκάθαρες αρμοδιότητες αλλά επειδή υπάρχουν πάρα πολλές συναρμοδιότητες και πάρα πολλά έργα είναι αποτέλεσμα συνεργασιών και συνεργειών Υπουργείων, το «επιτελικό κράτος» είναι εκεί για να διαχειρίζεται αυτές τις καταστάσεις και να παρακολουθεί την πορεία των έργων.

Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει «σπάσει αποστήματα», τα οποία δεν είχαν σπάσει για δεκαετίες. Για παράδειγμα. Το ψηφιακό Κράτος. 2.500 ψηφιακές υπηρεσίες. Όλα αυτά «επιτελικό κράτος» είναι. Ναι, υπήρχε ο Πιερρακάκης που έκανε κι αυτός τη δουλειά. Ο κ. Πιερρακάκης ήταν μέρος του «επιτελικού κράτους. Ήταν Υπουργός Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Οι 600.000 δουλειάς που δημιουργήθηκαν δεν ήταν αποτέλεσμα της δουλειάς ενός Υπουργείου ή ενός έτους. Να σας πω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι 600.000 δουλειές ήταν αποτέλεσμα της δουλειάς του Υπουργείου Ανάπτυξης, που αύξησε 95% τις επενδύσεις, του Υπουργείου Οικονομικών που μείωσε 83 φόρους. Όλα αυτά έχουν σημασία. Το να δαιμονοποιούμε έναν τρόπο διοίκησης…

Όλα αυτά τα έκανε η Κυβέρνηση. Το «επιτελικό κράτος» είναι ένας τρόπος συντονισμού της Κυβέρνησης. Δεν είναι άλλο πράγμα η Κυβέρνηση και άλλο το «επιτελικό κράτος».

(Γιατί το κάνατε; ) Γιατί θεωρήθηκε και θεωρώ ότι αυτό έχει πετύχει τις περισσότερες φορές, ούτε για τα σωστά «ευθύνεται» το «επιτελικό κράτος» και για τα λάθη τα χρεώνεται. Είναι ένας τρόπος συντονισμού. Μην μεγαλώνουμε μια έννοια από αυτή που πραγματικά, από το μέγεθος που πραγματικά έχει.

 Για το αν η επιστολή θεωρείται ως απαρχή μιας γενικότερης έντασης

 Αν αθροίσω τα περίπου τρία χρόνια που είμαι στη θέση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου και τα άλλα δύο χρόνια που ήμουν Γραμματέας του κόμματος, έχω «βαρεθεί να  μετράω» φορές που έχει προεξοφληθεί ή προβλεφθεί η «αρχή του τέλους ή της πτώσης» αυτής της Κυβέρνησης από διάφορους τέτοιους παράγοντες. Πριν από μια εβδομάδα «θα μας έριχνε η Αντιπολίτευση» δήθεν, στην προ ημερησίας συζήτηση.

Όταν έκαναν μια ερώτηση κάποιοι άλλοι βουλευτές για τη φαρμακευτική δαπάνη, «η αρχή μιας νέας ανταρσίας» τελικά κατέληξε σε νομοθέτηση και δικαιώθηκαν αυτοί οι βουλευτές. Πόσες φορές έχουμε δει ότι «δεν θα ψηφίσουν τις άρσεις ασυλίας οι βουλευτές» την προηγούμενη βδομάδα και «θα ρίξουν τον Μητσοτάκη». Ποια είναι η ουσία που ενδιαφέρει τον κόσμο μας βλέπει, θεωρώ εγώ, ο καθένας έχει τη γνώμη του; Αυτή τη στιγμή έχουμε για πρώτη φορά μια Κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας, η οποία με τα λάθη που έχει κάνει και πρέπει να διορθώσει και την απόσταση που έχει από το επιθυμητό αποτέλεσμα, έχει double score από το δεύτερο κόμμα. Ναι, πρέπει να καλύψει απόσταση και να σκύψει το κεφάλι και να δουλέψει και άλλο.

Έχει την πιο ανθεκτική Κοινοβουλευτική Ομάδα που θυμάμαι εγώ σε Κυβέρνηση δεύτερης τετραετίας και έχει να πει στον κόσμο συγκεκριμένες κατακτήσεις, πάνω στις οποίες μπορεί να κάνει τα επόμενα. Μόνο την τελευταία εβδομάδα. Ήρθε ο Μακρόν, ο Γάλλος Πρόεδρος είπε όσα δεν έχουμε ξανακούσει. Είμαστε από τα 5 κράτη που παράγουν παραπάνω πλεονάσματα χωρίς να μεγαλώνουν τους φόρους και επιστρέφουν λεφτά στον κόσμο. Τον κόσμο που μας βλέπει, δεν υποτιμώ μια επιστολή, τον ενδιαφέρει, μας ενδιαφέρει να μεγαλώνει ουσιαστικά η χώρα και να «ψηλώνει», να επιστρέφουμε πίσω το εισόδημά του, το οποίο είχε στερηθεί. Το θέμα είναι να μην πυροβολούμε τα πόδια μας ως παράταξη. Ούτε δηλαδή να δαιμονοποιούμε μια επιστολή πέντε βουλευτών, που έχουν αυτονόητο δικαίωμα να το κάνουν, ούτε όμως να μη βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα. Δεν είναι μια κίνηση που τη βλέπουμε κάθε μέρα και για αυτό και τη συζητάμε.

—-

Δεν μου αρέσει να «εκχωρώ» ανθρώπους που έχουν λαϊκή νομιμοποίηση. Ανήκουν στις Περιφέρειές τους, στους ψηφοφόρους τους και συνολικά στους πολίτες που υπηρετούν.

Για την δήλωση βουλευτή του ΠΑΣΟΚ ότι ο Πρωθυπουργός «ελέγχει τη Δικαιοσύνη»

Είναι μία επικίνδυνη δήλωση σε συνέχεια πολλών άλλων επικίνδυνων δηλώσεων του ΠΑΣΟΚ, εντελώς αντίθετων στη θεσμική παράδοση που έχει το κόμμα αυτό, με το οποίο μας χωρίζει πολύ μεγάλη πολιτική απόσταση, με τη Νέα Δημοκρατία.

Με το ΠΑΣΟΚ μας χωρίζει πολύ μεγάλη απόσταση, αλλά το ΠΑΣΟΚ ουδέποτε στο παρελθόν… (Ναι αλλά κυβερνήσατε μαζί) Βεβαίως, και τότε που κυβερνήσαμε μαζί κρατήσαμε την Ελλάδα στην Ευρώπη και στη συνέχεια το 2015 πάλι οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ κόντρα στους λαϊκιστές, στους θύτες του λαϊκισμού και της στοχοποίησης πολιτικών αντιπάλων. Το ΠΑΣΟΚ ήταν στα θύματα του λαϊκισμού, στα θύματα της στοχοποίησης και ακόμα και της στοχοποίησης δικαστικά από τα παρα-υπουργεία δικαιοσύνης του κ. Τσίπρα.

Τώρα ξαφνικά, συντάσσεται με τη ρητορική των θυτών. Αυτό το οποίο είπε ο κ. Νικητιάδης, πέραν από επικίνδυνο για τη δημοκρατία είναι και εντελώς αστήρικτο- δεν το στήριξε κάπου- και προσβλητικό για έναν ανώτατο δικαστικό λειτουργό. Προσέξτε. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου όπως αντίστοιχα και ο πρόεδρος – μιλάμε τώρα για τον εισαγγελέα – πριν από έναν χρόνο ήταν η πρόταση της Ολομέλειας των δικαστών του Αρείου Πάγου, δηλαδή του συνόλου των δικαστών και των εισαγγελέων του Αρείου Πάγου κατά πλειοψηφία. Δηλαδή, ήταν η υπόδειξη του ανώτατου κλιμακίου της δικαιοσύνης στην κυβέρνηση…

Γιατί; Για να καταλαβαίνει ο κόσμος που μας βλέπει. Μέχρι πρότινος το υπουργικό Συμβούλιο όριζε μετά από μία λίστα η οποία υπήρχε, ποιον θεωρούσε ότι έπρεπε να είναι εισαγγελέας και πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Αλλάξαμε το νόμο εμείς, το υποτιθέμενο «καθεστώς» και βάλαμε υποχρεωτική τη λήψη γνώμης, από κει και πέρα αποφασίζει το υπουργικό Συμβούλιο, από τον Άρειο Πάγο. Και έρχεται ο Άρειος Πάγος, όλοι δηλαδή αυτοί οι άνθρωποι που έχουν μία διαδρομή, έχουν τελειώσει μία νομική, έχουν τα μεταπτυχιακά τους, έχουν διαβάσει να μπουν στο δικαστικό, έχουν δικάσει χιλιάδες υποθέσεις, έχουν κρίνει σε ανακρίσεις την τύχη ανθρώπων, αποφασίζουν ότι ο καταλληλότερος είναι ο κ. Τζαβέλλας.

Ο κ. Τζαβέλλας συντάσσει ένα πόρισμα που αμφιβάλλω, εάν ο Νικητιάδης το έχει διαβάσει, εμπεριστατωμένο – όπως εμείς δεν επιτεθήκαμε ούτε στην απόφαση του πρωτοδικείου – και έρχεται ο κάθε κ. Νικητιάδης, με όλο το σεβασμό στη διαδρομή του και προσβάλλει έναν ανώτατο δικαστικό λειτουργό με αυτή τη διαδρομή, που είναι η πρόταση της δικαιοσύνης. Αυτά κ. Χατζή, δεν έχουν ξαναγίνει. Βασικά, έχουν ξαναγίνει, με τα κόμματα της πάνω και της κάτω πλατείας που έστηναν λαϊκά δικαστήρια και γινόντουσαν δικαστές.

Το ΠΑΣΟΚ λοιπόν αποφάσισε να αλλάξει γήπεδο επί των ημερών του κ. Ανδρουλάκη. Δεν είναι κανονικό πράγμα για τη χώρα η αξιωματική αντιπολίτευση να αξιολογεί δικαστικές αποφάσεις και να επιτίθεται στους δικαστές.

Για το αίτημα των πολιτών για ορθή και ταχεία απονομή Δικαιοσύνης

Μιλήσατε για το ένα εκατομμύριο συμπολιτών μας που βγήκανε στο δρόμο, θα πω με μεγάλο σεβασμό… Βεβαίως βγήκαν για δικαιοσύνη και κάποιοι πήγαν να τους καπηλευτούν. Έχουμε ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και ο κάθε δικαστής και ο κάθε εισαγγελέας έχει αυτονόητο δικαίωμα να αποφασίζει αυτό το οποίο θεωρεί σωστό. Και πρέπει να μάθουν όλα τα κόμματα, ημών συμπεριλαμβανομένων, όλα τα κόμματα, ότι οι αποφάσεις της δικαιοσύνης δεν είναι αντικείμενο αξιολόγησης του πολιτικού συστήματος. Αν είναι κάθε φορά, είτε με televoting όπως στη Eurovision, είτε με ψηφοφορία στη Βουλή να λέμε αν μας αρέσει ή όχι μία δικαστική απόφαση, να το κλείσουμε το μαγαζί. Έχουμε μία δημοκρατία 52 ετών που άντεξε στα πολύ δύσκολα γιατί μάθαμε τα αστικά κόμματα, τα κόμματα τα οποία με λαϊκή νομιμοποίηση κάθε φορά όπως είναι η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ να σεβόμαστε τους θεσμούς.

Ο κόσμος που βγήκε στο δρόμο, βγήκε μία περίοδο για δικαιοσύνη, πράγματι. Θέλετε να σας θυμίσω κ. Χατζή τι πίστευε τότε παραπλανημένη από πολιτικούς απατεώνες της αντιπολίτευσης, γιατί για τα κόμματα αναφέρομαι το 85% της κοινωνίας; Ότι υπάρχουν ξυλόλια, ότι υπάρχουν χαμένα βαγόνια… Δεν είπα ότι βγήκε γι’ αυτό. Είπα, επειδή αναφερθήκατε σε μία πολύ τεταμένη περίοδο που ο κόσμος ήθελε δικαιοσύνη, διαχωρίζω λοιπόν τον κόσμο από τα κόμματα, την ίδια περίοδο σύσσωμη η αντιπολίτευση και πολλοί αναλυτές και δημοσιογράφοι, ευτυχώς όχι η πλειονότητα, αλλά αρκετοί είχαν προσπαθήσει να πείσουν τον κόσμο ότι ο Μητσοτάκης, αυτός ο οποίος υποτίθεται κρύβεται πίσω από τον εισαγγελέα όπως λέει ο κ. Νικητιάδης και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ έχει μιλήσει για χαμένα βαγόνια και ο κ. Ανδρουλάκης έλεγε, ότι ο Πρωθυπουργός είναι ενορχηστρωτής συγκάλυψης. Λίγους μήνες μετά αποδομήθηκε το ξυλόλιο, αποδομήθηκαν τα χαμένα βαγόνια και οι εξαφανισμένοι νεκροί, γιατί κάποιοι ήθελαν να εκμεταλλευτούν τον ανθρώπινο πόνο των συγγενών. Άρα, σημασία δεν έχει ένα πομπώδες ψέμα όταν εκδηλώνεται. Σημασία έχει στο βάθος του χρόνου η αλήθεια. Αυτή είναι η αλήθεια κ. Χατζή.

Εσείς θεωρείτε λογικό πράγμα μία εκάστοτε απόφαση ή διάταξη να είναι αντικείμενο κρίσης και «ψηφοφορίας» από το πολιτικό σύστημα; Θα πάμε μακριά έτσι ως δημοκρατία; Εμείς κρίναμε την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου; Βγήκαμε να την καταγγείλουμε, που πήγε να γίνει εργαλειοποίηση της υπόθεσης; Τη σεβαστήκαμε όπως και κάθε απόφαση.

Για τις δηλώσεις του Ταλ Ντίλιαν

Καταρχάς έχουν δοθεί απαντήσεις και κατά την περίοδο όπου ξέσπασε το συγκεκριμένο θέμα και στη συνέχεια στη Βουλή και από τον Πρωθυπουργό. Ο Πρωθυπουργός μπορεί να απαντήσει με βάση τα δεδομένα τα οποία έχει. Μισό λεπτό. Ήταν σαφής η κυβέρνηση ότι δεν υπήρχε σχέση κρατικών λειτουργών με αυτό.

Για το Predator και αν «δούλευε» στην Ελλάδα

Μισό λεπτό, γιατί έχουμε μπερδέψει λίγο τα πράγματα. Όλα τα υποψήφια θύματα του παράνομου λογισμικού δέχτηκαν μια ειδοποίηση από την Ανεξάρτητη Αρχή… Αυτή είναι η ουσία. Αυτή η ειδοποίηση που δέχτηκαν, κοινοποιήθηκε στη Δικαιοσύνη. Που σημαίνει ότι η Δικαιοσύνη συμπεριέλαβε και στα δύο πρώτα πορίσματα που έβγαλε ο Άρειος Πάγος. Θυμίζω ότι το πόρισμα Τζαβέλα είναι το τρίτο, έχουμε άλλα δύο. Τα δικαστήρια δεν τα κάνουμε ούτε εδώ ούτε στη Βουλή.

Για το αν έπρεπε ο Πρωθυπουργός να ζητήσει τη διερεύνηση του θέματος

Διερευνάται η υπόθεση… Να τα λέμε τα πράγματα όπως είναι. Και όχι όπως θέλει να τα εμφανίσει η αντιπολίτευση, εξ’ ου και έχει τα ποσοστά που έχει η αντιπολίτευση. (εσείς γιατί δεν πήγατε να κάνετε φασαρία;) Τα προβλήματα δεν λύνονται με «φασαρίες». Να τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός ανέλαβαν άμεσα πρωτοβουλίες σε ό,τι αναλογεί στην εκτελεστική εξουσία. Είχαμε δύο παραιτήσεις άμεσες, είχαμε νομοθετικές αλλαγές και στο σύστημα των νόμιμων επισυνδέσεων και για τα παράνομα λογισμικά είχαμε αλλαγή… Μετατράπηκε σε κακούργημα και όλες οι νομοθετικές αλλαγές που έκανε η Κυβέρνηση και για τις νόμιμες επισυνδέσεις και για τα διπλά φίλτρα από εισαγγελείς, αναγνωρίστηκαν από την Κομισιόν συνολικά και από το Ευρωκοινοβούλιο.

Ένα το κρατούμενο. Δεύτερον. Η υπόθεση πήγε στη Δικαιοσύνη. Η Δικαιοσύνη, έβγαλε αρχικά δύο διατάξεις ο Άρειος Πάγος. Το περιβόητο πόρισμα Ζήση, με την επικύρωση από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την κυρία Αδειλίνη που ψηφίστηκαν από τα τέσσερα πέμπτα της διάσκεψης των προέδρων της Βουλής. Η διάταξη αυτή, είπε ότι δεν υπήρχε ευθύνη κρατικού λειτουργού που συμπεριέλαβε όλα όσα συζητάμε και παρέπεμψε τέσσερις ιδιώτες να δικαστούν. Δεν προέκυψε. Η Δικαιοσύνη είπε ότι δεν προέκυψε… Επί τη βάσει αυτής της διάταξης δικάστηκαν και θα δικαστούν ξανά σε δεύτερο βαθμό… Απαντώ στην ουσία του ερωτήματός σας. Τον δικαστή, τον εισαγγελέα, τον ανακριτή, σε κανένα πολιτισμένο κράτος δεν τον κάνει ο Πρωθυπουργός. Ο Πρωθυπουργός οφείλει από τη στιγμή που μια υπόθεση είναι στη Δικαιοσύνη, παίρνεις αυτόν τον φάκελο και τον πας στη Δικαιοσύνη. Τελειώσαμε η δουλειά είναι της Δικαιοσύνης.

Για το αν έχει υπογραφεί από την Κυβέρνηση ή κάποια κρατική υπηρεσία συμφωνητικό με την εταιρεία του κ. Ντίλιαν

Δεν έχει προκύψει… Πρώτον κ. Ντίλιαν, είναι πρωτόδικα καταδικασμένος, έχει κάνει έφεση… Άρα ό,τι είναι να πει θα το πει στο δικαστήριο και έχει και την ιδιότητα του κατηγορούμενου. Το λέει ένας άνθρωπος ο οποίος είναι κατηγορούμενος αυτή τη στιγμή σε δεύτερο βαθμό. Εξαφανίζεται η πρωτόδικη απόφαση και κρίνεται με το τεκμήριο της αθωότητας από την αρχή. Σημαντικό να το πούμε αυτό. Δεύτερον, κάνει μια γενική διαπίστωση σε μια συνέντευξή του και δεν αναφέρεται στο ελληνικό κράτος. Σημαντικό και αυτό. Είπε σε κυβερνήσεις. Γι’ αυτό έχει σημασία να το πω. Πάμε στο τρίτο και σημαντικότερο που αφορά εμάς στο ερώτημά σας για να μην υπεκφύγω. Η Κυβέρνηση πολλά χρόνια πριν, δηλαδή στην πρώτη τετραετία, γιατί μιλάμε για ένα θέμα το οποίο ξέσπασε το 2022, αρχικά η νόμιμη επισύνδεση του κ. Ανδρουλάκη και στη συνέχεια, μετά από δημοσιεύματα, το θέμα των παράνομων λογισμικών.

Έχει απαντήσει και ο Πρωθυπουργός στη Βουλή και ο προκάτοχός μου ο κ. Οικονόμου. Και αναφέρομαι και επαναλαμβάνω, τις απαντήσεις αυτές εν συνόλω. Το ερώτημα όμως το κρίσιμο, δεν είναι τι έχει απαντήσει η Κυβέρνηση, αλλά τι έχει απαντήσει η Δικαιοσύνη. Η οποία Δικαιοσύνη είπε ό,τι είπε όπως είπαμε πριν. Και έρχεται ξανά η Δικαιοσύνη μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου και μετά από ένα χρονικό διάστημα σκέψης, μελέτης και αξιολόγησης των στοιχείων από τον ανώτατο δικαστικό που είπαμε, βγάζει αυτό το πόρισμα. Και έρχομαι και λέω εγώ.

Αν κάθε φορά που είτε σε εμένα που είμαι εκπρόσωπος της Κυβέρνησης, είτε σε κάποιον άλλον που είναι εκπρόσωπος ενός κόμματος της αντιπολίτευσης δεν μας «αρέσει» μια δικαστική απόφαση, του Πρωτοδικείου, του Εφετείου, του Αρείου Πάγου, του οποιουδήποτε δικαστηρίου και την αμφισβητούμε, πως μπορούμε να πάμε μπροστά ως χώρα, με ποιο δεδομένο, με ποιο θεμέλιο, πάνω σε ποιο θεμέλιο μπορούμε να χτίσουμε μια πολιτική κουβέντα; Εγώ αποδέχομαι και την ευρωπαϊκή εισαγγελία και την εγχώρια εισαγγελία και τον Άρειο Πάγο, γιατί έχω χρέος ως πολιτικός, όσα χρόνια είμαι στην πολιτική

Για το αν αμφισβητείται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία

Η Κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή αγκάλιασε το θεσμό της ευρωπαϊκής εισαγγελίας. Είμαστε από τις πρώτες κυβερνήσεις που μαζί με άλλα κράτη συνεργαστήκαμε. Θυμίζω ότι η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ στην πτυχή που έχει να κάνει με την εμπλοκή βουλευτών οι οποίοι ζήτησαν την άρση ασυλίας τους γιατί θεωρούν ότι είναι αθώοι και για να αποδείξουν την αθωότητά τους, ήταν κατόπιν έρευνας των ελληνικών αρχών, σε συνεργασία με την ευρωπαϊκή εισαγγελία. Αναφέρεστε στον κ. Γεωργιάδη…

Ο κ. Γεωργιάδης που είναι ο μόνος υπουργός που έχει πει κάποια πράγματα, τα έχει πει γιατί; Γιατί είναι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει στοχοποιηθεί από τα παραϋπουργεία δικαιοσύνης, έχει κρεμαστεί στα μανταλάκια στη συνέχεια δικαιώθηκε και έχει και ο ίδιος ένα λόγο παραπάνω να εκφράζει κάποιες ανησυχίες. Αλλά για να είμαστε δίκαιοι η Κυβέρνηση αυτή και στήριξε και στηρίζει και την ευρωπαϊκή εισαγγελία, με πρώτο τον Πρωθυπουργό. Έθεσε κάποιους προβληματισμούς ως προς τις διαρροές, αλλά είναι καθαρό…

Για την διάταξη που θα εισηγηθεί το Υπουργείο Δικαιοσύνης στο Υπουργικό Συμβούλιο

Η οποία ίσχυε μέχρι το 2019 και καταργήθηκε. Αυτό θα παρουσιαστεί αύριο. Ο στόχος είναι να βάλουμε ένα όριο το οποίο να είναι σύντομο, αλλά να είναι και εφικτό να επιτευχθεί από τη Δικαιοσύνη για μη βάζουμε όρια για να βάλουμε. Και να πω ότι θα μπει, κάτι που έχει και μια ευρύτερη δική μου αρμοδιότητα μέσα, και η τελική μας υποχρέωση για τις αγωγές SLAPPS. Έτσι ολοκληρώνουμε πλήρως τη νομοθέτηση για την προστασία των δημοσιογράφων.

ΔΕΙΤΕ  το βίντεο με τη συνέντευξη.

Οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης, Σάκης Αρναούτογλου και Νίκος Παπανδρέου καταψήφισαν στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο την τελική συμφωνία για την αναθεώρηση του Συστήματος Γενικευμένων Δασμολογικών Προτιμήσεων (GSP) (Έκθεση A9-0147/2022, εισηγητής Bernd Lange), εκφράζοντας την έντονη αντίθεσή τους σε ένα πλαίσιο που αφήνει ουσιαστικά απροστάτευτο τον ευρωπαϊκό τομέα παραγωγής ρυζιού.

Η συμφωνία που εγκρίθηκε δεν παρέχει επαρκείς εγγυήσεις για την προστασία των Ευρωπαίων παραγωγών απέναντι στις μαζικές εισαγωγές ρυζιού από τρίτες χώρες με μηδενικούς ή εξαιρετικά χαμηλούς δασμούς. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργείται ένα καθεστώς άνισου ανταγωνισμού, το οποίο πιέζει ασφυκτικά τους παραγωγούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα εκείνους του ευρωπαϊκού Νότου.

Οι τρεις ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ είχαν ήδη κινητοποιήσει Σοσιαλιστές ευρωβουλευτές από χώρες με σημαντική παραγωγή ρυζιού – όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία – ζητώντας την ενίσχυση των μηχανισμών προστασίας της ευρωπαϊκής αγοράς. Σε κοινή παρέμβασή τους προς τη διαπραγματευτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είχαν προειδοποιήσει ότι η συνεχής αύξηση των εισαγωγών από τρίτες χώρες απειλεί να οδηγήσει ολόκληρους παραγωγικούς τομείς σε εγκατάλειψη. 

Παράλληλα, οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ υπερψήφισαν συγκεκριμένες τροπολογίες που ενίσχυαν την προστασία του ευρωπαϊκού τομέα ρυζιού. Οι τροπολογίες αυτές προέβλεπαν την ενεργοποίηση αυτόματου μηχανισμού διασφάλισης, ώστε όταν οι εισαγωγές ρυζιού από συγκεκριμένες χώρες υπερβαίνουν τα καθορισμένα επίπεδα αναφοράς κατά 20%, να αναστέλλονται προσωρινά οι δασμολογικές προτιμήσεις και να επιβάλλονται ποσοστώσεις εισαγωγών για την επόμενη περίοδο. Στόχος των προτάσεων αυτών ήταν να δημιουργηθεί ένα προληπτικό και σταθεροποιητικό εργαλείο για την ευρωπαϊκή αγορά, που θα προστατεύει τη βιωσιμότητα του κλάδου χωρίς να αναιρεί τον αναπτυξιακό χαρακτήρα του συστήματος εμπορικών προτιμήσεων.

Ωστόσο, οι προειδοποιήσεις αυτές αγνοήθηκαν στην τελική συμφωνία.

«Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε μια ευρωπαϊκή πολιτική που μιλά για επισιτιστική ασφάλεια, αλλά την ίδια στιγμή αφήνει εκτεθειμένους τους αγρότες της Ευρώπης», τονίζουν οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Και προσθέτουν:

«Η Ελλάδα, όπως και άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, διαθέτει έναν δυναμικό αλλά ευάλωτο τομέα παραγωγής ρυζιού. Περισσότεροι από 4.000 Έλληνες παραγωγοί και χιλιάδες ακόμη Ευρωπαίοι καλλιεργητές βλέπουν την ανταγωνιστικότητά τους να υπονομεύεται από εισαγωγές που συχνά πραγματοποιούνται σε τιμές κάτω του κόστους παραγωγής της Ευρώπης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει να προστατεύσει τη δική της παραγωγή και τις αγροτικές κοινότητες που τη στηρίζουν.»

Η αντιπροσωπεία του ΠΑΣΟΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπογραμμίζει ότι θα συνεχίσει να εργάζεται για τη δημιουργία ενός δίκαιου και ισορροπημένου εμπορικού πλαισίου, το οποίο θα προστατεύει τους Ευρωπαίους παραγωγούς, θα αποτρέπει στρεβλώσεις στην αγορά και θα διασφαλίζει τη βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής γεωργίας.

Ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης συμμετείχε σε συζήτηση με τον Δήμαρχο Θέρμου Αιτωλοακαρνανίας Σπύρο Κωνσταντάρα, τον Προϊστάμενο της Γενικής Διεύθυνσης Πληροφορικής Υποδομών και Επικοινωνιών στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης Άρη Μελετίου και τον επιχειρηματία Σταύρο Στούπα, στο πλαίσιο του προσυνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας στο Ναύπλιο, με θέμα «Σύγχρονο κράτος για όλους».

Τη συζήτηση συντόνισε ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Κογκόλης. Ακολουθούν οι τοποθετήσεις του Πρωθυπουργού:

Στην εισαγωγική του τοποθέτηση, ερωτηθείς για τις πολιτικές μεταρρύθμισης και ψηφιοποίησης του κράτους στις οποίες προχώρησε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός επισήμανε:

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ γι’ αυτή τη θερμή υποδοχή στο 5ο προσυνέδριό μας για «το κράτος που αλλάζει». Όπως είπαν και οι προλαλήσαντες, δεν θα μπορούσε να γίνει αλλού, παρά μόνο στο Ναύπλιο, την πρώτη πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους.

Θα ήθελα εδώ να αναφέρω μία ημερομηνία που πάντα πρέπει να τη συγκρατούμε στο μυαλό μας: το 2030 θα γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από τη σύσταση του νεοελληνικού κράτους και νομίζω ότι είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία, ενόψει και των επερχόμενων εκλογών, να αναλογιστούμε από πού ξεκινήσαμε, πού βρισκόμαστε σήμερα και πού θέλουμε να φτάσουμε και πώς το 2030 θα έχουμε επιλύσει ουσιαστικά παθογένειες, δυσλειτουργίες, γραφειοκρατίες, κάποιες εκ των οποίων συνοδεύουν το ελληνικό κράτος από τη σύστασή του.

Έρχομαι, λοιπόν, τώρα στην ερώτησή σας και θέλω, καταρχάς, να ευχαριστήσω όλους τους προλαλήσαντες, τους Υπουργούς, τους δύο Αντιπροέδρους, διότι μίλησαν απτά και με παραδείγματα.

Και γιατί το λέω αυτό; Όταν σκεφτόμαστε τη μεταρρύθμιση του κράτους, αυτό δεν είναι μία απρόσωπη αφηρημένη έννοια. Το πρώτο το οποίο πρέπει να κάνουμε είναι να βάλουμε τους εαυτούς μας στη θέση του πολίτη, να αντιληφθούμε ποια είναι τα προβλήματα, οι ταλαιπωρίες, οι δυσλειτουργίες, τα θέματα τα οποία έχει και στη συνέχεια να επιχειρήσουμε αυτά να τα επιλύσουμε, βάσει ενός κεντρικού σχεδίου, μιας πολιτικής την οποία υλοποιούμε και παρακολουθούμε σε βάθος χρόνου.

Δεν σας κρύβω ότι η πρώτη μου εμπειρία με το ελληνικό κράτος, η πρώτη μου συνάντηση με την ελληνική γραφειοκρατία από πλευράς διοίκησης, ήταν η εμπειρία μου στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, σε μία πολύ δύσκολη συγκυρία, επί μνημονίων, όπου έπρεπε να κάνουμε αλλαγές, κάποιες εκ των οποίων μας επιβλήθηκαν τότε από την τρόικα.

Και εκεί αντελήφθην ότι αν δεν μπορείς να έχεις μία συνολική εικόνα του κράτους, αν δεν μπορείς να ελέγξεις κεντρικά εργαλεία, όπως ηλεκτρονική διακυβέρνηση, κατά πάσα πιθανότητα θα βρεθείς να υλοποιείς πολιτικές οι οποίες είτε θα είναι αποσπασματικές είτε θα είναι ημιτελείς. Έχετε δίκιο όταν είπατε, κ. Μελετίου, ότι αυτά τα οποία ξεκίνησαν να γίνονται το 2019 είχαν σχεδιαστεί πριν, διότι κάποιοι είχαμε προνοήσει όχι μόνο πώς θα κερδίσουμε εκλογές, αλλά και πώς θα κυβερνήσουμε καλά την επόμενη μέρα. Διότι αυτή είναι η διαφορά μεταξύ σοβαρών κομμάτων και σοβαρών κυβερνήσεων και αυτών που σκέφτονται μόνο την Κυριακή των εκλογών αλλά όχι τη Δευτέρα μετά τις εκλογές.

Και η αλήθεια είναι ότι το gov.gr, ο ψηφιακός μετασχηματισμός, η δημιουργία του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης απεδείχθη μία τεράστια επιτυχία, η οποία μας άνοιξε τα μάτια και μας έδωσε τη δυνατότητα, μέσα από πάρα πολλά διαφορετικά εργαλεία, να αντιμετωπίσουμε πάρα πολλά διαφορετικά και επιμέρους προβλήματα.

Από την αντιμετώπιση της επικοινωνίας του πολίτη με το κράτος, όπου ταλαιπωρούσαμε τους πολίτες επί ώρες για πιστοποιητικά τα οποία είτε θα μπορούσαν να εκδώσουν ηλεκτρονικά είτε δεν χρειάζονται καν, γιατί το κράτος θα έπρεπε να μεριμνεί να τα βρίσκει το ίδιο, μέχρι καινούργιες τελείως υπηρεσίες, οι οποίες χρησιμοποιούν την τεχνολογία, γιατί η τεχνολογία είναι η κορωνίδα αυτή η οποία κάνει τη μεγάλη διαφορά, προκειμένου να μπορούμε συνέχεια να παρέχουμε στους πολίτες καλύτερες υπηρεσίες.

Είναι πάρα πολλά τα παραδείγματα. Δεν νομίζω ότι έχει κάποιο νόημα να τα αναφέρω ή να τα επαναλάβω. Όμως, όλα ξεκινούν από μια κεντρική προσέγγιση: το κράτος στην υπηρεσία του πολίτη. Ποιο είναι το πρόβλημα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε; Ακούμε τους πολίτες. Γιατί παραπονιόντουσαν οι πολίτες, αγαπητέ Κωστή;

Παραδείγματος χάρη, αναφέρθηκε ο Κωστής στην εμπειρία του στο Υπουργείο Εργασίας. Όταν πήρα τον Κωστή τηλέφωνο και του είπα «Κωστή, θέλω σε παρακαλώ πολύ να πας στο Υπουργείο Εργασίας», είμαι σίγουρος ότι πήρε τηλέφωνο την Πόπη, τη γυναίκα του, είπε «Πόπη, την πατήσαμε» ή μπορεί να χρησιμοποίησε και κάποια άλλη λέξη αντίστοιχη με αυτή του Άδωνι, γιατί ήξερε πολύ καλά ότι του ανέθετα μια εξαιρετικά σύνθετη αποστολή.

Γιατί χρονοτριβούσαν τόσο πολύ οι συντάξεις στην έκδοσή τους; Ήθελε κάποιο πτυχίο πυρηνικής φυσικής να καταλάβεις τελικά ότι έπρεπε απλά να σκύψεις πάνω στο πρόβλημα, να δεις τις διαδικασίες, να δώσεις κίνητρα στους υπαλλήλους, να κάνεις οργανωτικές αλλαγές; Αλλά όλα αυτά προκύπτουν από μια κεντρική αφετηρία, που νομίζω ότι την αντιληφθήκατε από όλους τους ομιλητές, ότι νοιαζόμαστε πραγματικά για το πρόβλημα το οποίο πάμε να επιλύσουμε.

Αυτή νομίζω ότι είναι η μεγάλη διαφορά αυτής της μεγάλης μεταρρύθμισης την οποία κάναμε στο κράτος, η οποία έχει συνέχεια, διότι τα προβλήματα προφανώς δεν σταματούν. Έρχονται κρίσεις, πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε.

Πιστεύω ότι εκεί που ο πολίτης κατάλαβε πραγματικά ότι κάτι άλλαξε σε αυτό το κράτος ήταν όταν στην πανδημία ξαφνικά έλαβε ένα μήνυμα και του είπε «το ραντεβού του εμβολιασμού σου είναι στις 10:27 εκεί». Οι πιο πολλοί δεν θα το πίστεψαν ότι αυτό πραγματικά μπορούσε να συμβαίνει. Και όμως, συνέβη, γιατί σχεδιάσαμε εξ αρχής μια διαδικασία ψηφιακά και αποδείξαμε τελικά ότι όλα αυτά τα εργαλεία δεν είναι απλά το αντικείμενο κάποιων έξυπνων πληροφορικάριων, αλλά είναι εργαλεία τα οποία μπορούν να κάνουν τη ζωή μας καλύτερη. Σκύβοντας, λοιπόν, πάνω σε κάθε πρόβλημα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία για να κάνουμε το κράτος καλύτερο.

Είχα την ευκαιρία, δυστυχώς, τις τελευταίες 10 μέρες να έρθω σε μια πολύ πιο στενή επικοινωνία απ’ όσο θα ήθελα με το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Και πράγματι, νομίζω ότι αυτό το οποίο ανέφεραν, νομίζω, ο Θοδωρής και ο Άδωνις, η αξιολόγηση η οποία γίνεται από τους πολίτες του Εθνικού Συστήματος Υγείας περιγράφει μια διαφορετική εικόνα τελείως από αυτή που μπορεί να παρουσιάζεται από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Προς Θεού, δεν λέω ότι δεν υπάρχουν πολλά προβλήματα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Όμως, οι ίδιοι οι ασθενείς όταν τους ρωτάμε, γιατί είχαμε το θάρρος να τους ρωτήσουμε, να ζητήσουμε από τον κάθε ασθενή ο οποίος βγαίνει από το δημόσιο νοσοκομείο να συμπληρώσει μια αξιολόγηση, να μας πει, όχι κυρίως τι κάναμε καλά, αλλά κυρίως πού μπορούμε να βελτιωθούμε, παρουσιάζει μια εικόνα ενός συστήματος υγείας το οποίο αλλάζει.

Και σήμερα ο ασθενής ο οποίος πηγαίνει σε μια εφημερία, πηγαίνει στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, θα δει δυο πράγματα:

Πρώτον, θα δει καινούργιες υποδομές. Πολύ σημαντικό. Προσέξτε, πήραμε 36 δισεκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, τα οποία αυτή τη στιγμή τα αξιοποιούμε επ’ ωφελεία των Ελλήνων πολιτών.

Και αν πιστεύει κάποιος ότι τα χρήματα αυτά θα μπορούσαν να είχαν δαπανηθεί ή επενδυθεί χωρίς επιτελικό κράτος, χωρίς σφιχτό συντονισμό, ας έρθει να μου το πει. Διότι μπορώ να σας πω μετά βεβαιότητας ότι δεν θα μπορούσε να είχε γίνει αλλιώς.

Βλέπει, λοιπόν, καινούργιες υποδομές, αλλά βλέπει και κάτι ακόμα: βλέπει ένα τεχνολογικό εργαλείο, αυτό το οποίο αποκαλούμε το «βραχιολάκι», που τι είναι στην ουσία; Μια δυνατότητα να μπορούμε να προτεραιοποιούμε ασθενείς -άλλο να έρχεσαι με ανοιγμένο το κεφάλι και άλλο με έναν πόνο στο πόδι-, να μπορούμε να κατευθύνουμε τους ασθενείς μέσα στις εφημερίες, να μπορούμε να μετράμε και να αξιολογούμε εμείς οι ίδιοι τι κάνουμε.

Αναφερθήκατε στην ηλεκτρονική συνταγογράφηση. Μα η ηλεκτρονική συνταγογράφηση δεν είναι μόνο ένα εργαλείο που κάνει τη ζωή σας πιο εύκολη και όλοι την χρησιμοποιούμε. Είναι και ένα εργαλείο για να αντιμετωπίσουμε ενδεχόμενα φαινόμενα διαφθοράς και να κάνουμε πραγματική πολιτική υγείας. Γιατί, παραδείγματος χάριν, ένας γιατρός μπορεί να συνταγογραφεί δέκα φορές παραπάνω από τον μέσο όρο ένα συγκεκριμένο φάρμακο; Τι συμβαίνει; Βαράει ένα καμπανάκι να πάμε να τον ελέγξουμε. Μήπως συμβαίνει κάτι εκεί;

Εξοικονομούμε, λοιπόν, μέσα από αυτή τη διαδικασία και πόρους και νομίζω ότι κάνουμε και κάτι ακόμα το οποίο είναι πολύ σημαντικό, νομίζω το είπε ο Θοδωρής: το ψηφιακό κράτος είναι απρόσωπο κράτος. Εξυπηρετεί όλους τους πολίτες το ίδιο. Δεν ρωτάει τι ψηφίζεις. Δεν ρωτάει πόσων χρονών είσαι. Δεν ρωτάει πού μένεις. Για την ηλικία θέλω να τονίσω ότι με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον βλέπω πως άνθρωποι που δεν θα περίμενε κανείς ότι έχουν εξοικείωση με τις ψηφιακές υπηρεσίες, το κάνουν.

Μια φορά είχα πάει σε ένα κέντρο ψηφιακής επιμόρφωσης, θυμάμαι, στον Κορυδαλλό, και είδα κάποιες κυρίες κάποιας ηλικίας. Και όταν τις ρώτησα -έκαναν βασική επιμόρφωση ψηφιακών υπηρεσιών-, «γιατί το κάνετε;», μου είπαν, «γιατί δεν θέλω να είμαι εξαρτημένη από το εγγόνι μου, θέλω να μπορώ να το κάνω μόνη μου αυτό», την απλή επικοινωνία με το κράτος. Όλα αυτά, λοιπόν, συνιστούν πολλές μικρές επαναστάσεις.

Και να κλείσω με το εξής: πολλοί δεν θυμόμαστε πώς ήταν το κράτος -χαίρομαι που το υπενθυμίζετε- πριν το 2019. Γιατί θεωρούμε αυτό το οποίο έχουμε πετύχει κεκτημένο, και καλώς. Αλλά ας αναλογιστούμε λίγο ποια είναι αυτή η διαδρομή την οποία διανύσαμε. Δεν ήταν καθόλου αυτονόητη. Και βέβαια, αυτή ακριβώς η διαδρομή και αυτή η προσήλωση στον στόχο μάς υποχρεώνει να θέτουμε ακόμα πιο φιλόδοξους στόχους.

Έχουμε τώρα, παραδείγματος χάρη, την μεγάλη πρόκληση της τεχνητής νοημοσύνης. Ένα εργαλείο απίστευτα δυνατό, το οποίο από την άλλη θα πρέπει να το τιθασεύσουμε με τέτοιο τρόπο ώστε να το θέσουμε πραγματικά στην υπηρεσία του πολίτη. Μπορώ να σας πω ότι ένα θέμα το οποίο μας απασχολεί ήδη, είναι ότι στα ζητήματα των δημοσίων συμβάσεων και τον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι διαγωνισμοί, η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά, και στη διαφάνεια και στην ποιότητα της διαγωνιστικής διαδικασίας.

Άρα, το μυαλό μας δεν είναι ποτέ στο να πούμε, «εντάξει, καλά τα κάναμε, τώρα να ξαποστάσουμε λίγο». Γιατί οι προκλήσεις τρέχουν, οι κρίσεις είναι πάντα μπροστά μας και η υποχρέωσή μας είναι να γινόμαστε συνεχώς καλύτεροι. Αλλά το μυαλό μας είναι στα προβλήματα, στον πολίτη. Νοιαζόμαστε. Προσπαθούμε, δεν μπορούμε πάντα να τα καταφέρουμε, να βάλουμε τους εαυτούς μας στη θέση του πολίτη. Τι σημαίνει να βρίσκεσαι, ας πούμε, σε μία εφημερία και να μην ξέρεις τι σου γίνεται.

Να μελετούμε τη λεπτομέρεια του προβλήματος. Δεν γίνεται πολιτική «στα κουτουρού», κυρίες και κύριοι. Δεν γίνεται πολιτική χωρίς δεδομένα. Δεν γίνεται πολιτική με διαίσθηση. Πρέπει να σκύψεις πάνω στο πρόβλημα. Και αν διαπιστώσεις, ας πούμε, ότι το πρόβλημα σε μία εφημερία είναι ότι δεν έχουμε τραυματιοφορείς, που μπορεί να μην ήταν το πρώτο πράγμα το οποίο θα σκεπτόταν κάποιος, τότε πρέπει να βρεις τρόπο να το λύσεις. Και το λύσαμε το πρόβλημα, γιατί προσλάβαμε εκτάκτως από τη ΔΥΠΑ 500 τραυματιοφορείς για να μπορούμε να ενισχύσουμε τα νοσοκομεία.

Αυτό σημαίνει πολιτική για τον πολίτη. Τα υπόλοιπα τα αφήνω στην αντιπολίτευση, στα κανάλια τα οποία θέλουν μονίμως να πηγαίνουν την ατζέντα μακριά από αυτά τα οποία απασχολούν εσάς.

Ερωτηθείς εάν ο ψηφιακός μετασχηματισμός του κράτους συμβάλλει στο να παραμείνει «ζωντανή» η ελληνική περιφέρεια, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανέφερε:

Καταρχάς, ας γυρίσουμε πάλι τον χρόνο λίγο πίσω. Το κάνατε, κ. Στούπα, μας βοηθήσατε να σκεφτούμε πού ήταν η Ελλάδα και η ελληνική επιχειρηματικότητα το 2019 και ποια ήταν η αντιμετώπιση από την Ελληνική Πολιτεία: υπερφορολόγηση, δαιμονοποίηση του κέρδους, ο επιχειρηματίας ουσιαστικά είναι περίπου ένοχος, οιονεί απατεώνας, και μία οικονομία τότε που είχε μακράν τη χαμηλότερη ανάπτυξη σε όλη την Ευρώπη.

Εμείς, λοιπόν, ήρθαμε το 2019 και προτείναμε να υπογράψουμε με την επιχειρηματική κοινότητα μία «συμφωνία αλήθειας», πολύ απλή: θα μειώσουμε τους φόρους, θα κάνουμε τη ζωή σας πιο εύκολη κι εσείς θα είστε συνεπείς στις υποχρεώσεις σας απέναντι στο κράτος, είτε μιλάμε για τις φορολογικές σας υποχρεώσεις είτε μιλάμε για τις υποχρεώσεις σας απέναντι στους εργαζόμενούς σας. Κι επειδή χρειάζεται να βάλουμε και να κινητοποιήσουμε και τα απαραίτητα εργαλεία, φροντίσαμε αυτή τη συμφωνία να διευκολύνουμε τις επιχειρήσεις και το κράτος στην υλοποίησή της, με το να χρησιμοποιήσουμε τα απαραίτητα ελεγκτικά εργαλεία.

Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Ότι πρώτον, καταφέραμε και περιορίσαμε για πρώτη φορά σημαντικά τη φοροδιαφυγή. Αυτό ευνόησε τους έντιμους επιχειρηματίες, διότι δεν υπάρχει τίποτα πιο δυσάρεστο και τίποτα πιο άδικο από το να ανταγωνίζεσαι κάποιον που ξέρεις εσύ ο ίδιος ότι δεν είναι συνεπής στις υποχρεώσεις απέναντι στο κράτος. Και προφανώς, βέβαια, για τα δημόσια οικονομικά, ακριβώς αυτή η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, είναι αυτή που μας επέτρεψε να έχουμε τα μεγάλα πλεονάσματα στα οποία αναφέρθηκε ο Άδωνις, να είμαστε στην ευχάριστη θέση να μπορούμε αντί να συζητούμε τι φόρους θα επιβάλλουμε, να συζητούμε πόσα χρήματα θα επιστρέψουμε στην ελληνική κοινωνία.

Και ταυτόχρονα -και θέλω να το κρατήσετε αυτό, γιατί δεν νομίζω ότι το έχουμε αναδείξει επαρκώς-, να μπορούμε να μειώνουμε το δημόσιο χρέος της χώρας, το βάρος δηλαδή το οποίο καλούμαστε να πληρώσουμε εμείς και τα παιδιά μας με τον ταχύτερο ρυθμό στην ιστορία οποιασδήποτε οικονομίας στον κόσμο. Η ιστορία της Ελλάδος τα τελευταία 40 χρόνια είναι ιστορία μιας χώρας η οποία συνέχεια δανειζόταν περισσότερο. Και δανειζόταν περισσότερο και περισσότερο και περισσότερο και ξέρουμε τελικά αυτό πού μας οδήγησε.

Και για πρώτη φορά μπορώ να σας πω με αρκετή βεβαιότητα ότι στο τέλος κατά πάσα πιθανότητα αυτού του χρόνου, η Ελλάδα δεν θα έχει πια το υψηλότερο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και η πορεία είναι διαρκώς πτωτική, γιατί παράγουμε πλεονάσματα, γιατί πρέπει να ξεπληρώνουμε τα χρέη μας για να είμαστε συνεπείς, αλλά γιατί με αυτόν τον τρόπο περισσεύουν και αρκετά χρήματα για να μπορούμε να στηρίζουμε την κοινωνία. Θα φτάνουν; Ποτέ δεν θα φτάνουν. Δεν υπάρχει περίπτωση στην πολιτική να ικανοποιήσεις όλες τις ανάγκες.

Η δυσκολία, όμως, της δικής μας δουλειάς είναι ακριβώς να προτεραιοποιούμε τις παρεμβάσεις μας. Να δώσω ένα παράδειγμα: οι τελευταίες παρεμβάσεις τις οποίες κάναμε. Είχαμε 500 εκατομμύρια συν 300 εκατομμύρια τα οποία είχαμε ήδη δώσει για να συγκρατήσουμε την αύξηση στις τιμές στα καύσιμα και είπαμε θα στηρίξουμε τους χαμηλοσυνταξιούχους, αλλά θα στηρίξουμε και τις οικογένειες με παιδιά. Γιατί η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα της οικογένειας. Είναι το κόμμα που αντιλαμβάνεται ότι όταν έχεις παιδιά έχεις πολύ περισσότερες οικονομικές ανάγκες.

Σε συνέχεια, λοιπόν, της μεγάλης φορολογικής μεταρρύθμισης όπου μειώσαμε τη φορολογία ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών, ήρθαμε και είπαμε: θα δώσουμε και ένα έκτακτο βοήθημα. Αυτό μπορούμε, αυτό κάνουμε. Αλλά, είναι μια πολιτική επιλογή τεκμηριωμένη.

Για να πάω και στην άλλη πλευρά της «συμφωνίας αλήθειας», της συμμόρφωσης των επιχειρήσεων, στην οποία αποδίδω πολύ μεγάλη σημασία και αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις τους εργαζόμενους: η ψηφιακή κάρτα εργασίας, μιας και μιλάμε για ψηφιακά εργαλεία, τεράστια μεταρρύθμιση. Διότι για πρώτη φορά οι επιχειρήσεις έχουν την υποχρέωση και οι εργαζόμενοι το δικαίωμα να απολαμβάνουν τις απολαβές που δικαιούνται πλήρως, ανάλογα με τον χρόνο τον οποίο εργάστηκαν.

Και, προσέξτε, αυτή η φιλεργατική μεταρρύθμιση γίνεται από μια φιλελεύθερη κοινωνική παράταξη, κεντροδεξιά παράταξη. Δεν έγινε από την αριστερά, έγινε από τη Νέα Δημοκρατία. Και τι διαπιστώσαμε; Διαπιστώσαμε ότι και οι εργαζόμενοι είναι πιο ικανοποιημένοι και ταυτόχρονα τα έσοδα από τις δηλωθείσες υπερωρίες ξεπέρασαν και τις δικές μας προσδοκίες και μπορέσαμε και φέραμε πίσω περισσότερα χρήματα.

Επιτρέψαμε, και αποδίδω μεγάλη σημασία σε αυτή τη μεταρρύθμιση, στους συνταξιούχους να κάνουν τι; Να εργάζονται χωρίς να περικόπτεται η σύνταξή τους και να φορολογούνται μόνο για την πρόσθετη εργασία. Με αυτό τον τρόπο έχουμε παραπάνω από 230.000 συνταξιούχους. Κάποιοι από αυτούς εργαζόντουσαν και πριν. Πώς εργαζόντουσαν; Εργαζόντουσαν «μαύρα». Τώρα εργάζονται, έχουν όλη τη σύνταξή τους, βοηθούν στην αγορά εργασίας. Είχαμε ανεργία 18%. Είμαστε κάτω του 8%. Έχουμε το ανάποδο πρόβλημα τώρα: δεν έχουμε αρκετούς εργαζόμενους. Βοηθούν, λοιπόν, με αυτόν τον τρόπο οι συνταξιούχοι στην αγορά εργασίας. Οι ίδιοι είναι ικανοποιημένοι. Αισθάνονται δημιουργικοί. Έχουν πρόσθετο εισόδημα. Είναι πολιτικές κοινής λογικής.

Στο σύστημα υγείας, τι κάναμε; Είπαμε στους γιατρούς του ΕΣΥ… Έχουμε πρόβλημα με τους γιατρούς του ΕΣΥ. Προσπαθούμε να τους πληρώσουμε περισσότερο και σας διαβεβαιώνω ότι έχουμε εξαιρετικούς γιατρούς στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Έχουμε προσπαθήσει να βελτιώσουμε τις απολαβές τους στο μέτρο του εφικτού. Τους είπαμε και κάτι ακόμα, όμως: αν θέλετε να κάνετε ιδιωτικό έργο στον συμπληρωματικό σας χρόνο, θέλετε να χειρουργείτε εκτός του νοσοκομείου, αφού έχετε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις σας απέναντι στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, μπορείτε να το κάνετε, και να το κάνετε νόμιμα, να φορολογείστε γι’ αυτό. Διότι προφανώς και στο παρελθόν, αγαπητέ μου Άδωνι, συνέβαινε αυτό, αλλά συνέβαινε παράνομα.

Όλες, λοιπόν, αυτές είναι πολιτικές κοινής λογικής, οι οποίες, όμως, και πάλι προσεγγίζουν το πρόβλημα μέσα από μια απλή λογική του πώς μπορούμε να λύσουμε πραγματικά προβλήματα έτσι ώστε να μπορούμε τελικά να δημιουργούμε συνθήκες ανάπτυξης αλλά ταυτόχρονα και κοινωνικής δικαιοσύνης. Και θέλω να πω για το ζήτημα της επιχειρηματικότητας ότι εμείς είμαστε ένα κόμμα που πιστεύει στην επιχειρηματικότητα και πιστεύει στην επιχειρηματικότητα στην περιφέρεια.

Να αναφερθώ κι εγώ στην εμπειρία την οποία είχα, μιας και είμαστε στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, αγαπητέ Δημήτρη, αγαπητέ κ. Περιφερειάρχα, την εμπειρία που είχα πριν από λίγες ώρες, που επισκέφθηκα την Αρκαδία και την Τρίπολη. Σήμερα στην Τρίπολη έχουν ήδη χτιστεί και λειτουργούν δύο -και χτίζεται και ένα τρίτο- υπερσύγχρονα εργοστάσια παραγωγής φαρμάκων. Ποιος θα το περίμενε; Ποιος θα το περίμενε ότι στην Τρίπολη Αρκαδίας, μια περιοχή η οποία μαστιζόταν από την ανεργία, η οποία αναζητούσε ένα περιφερειακό αναπτυξιακό όραμα, θα ερχόντουσαν μεγάλες ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες και θα επένδυαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, δημιουργώντας χιλιάδες νέες θέσεις απασχόλησης.

Και πριν πάω να επισκεφτώ τις φαρμακοβιομηχανίες αυτές, πήγα στο τοπικό ΕΠΑΛ, στο οποίο λειτουργεί μία Ακαδημία Επαγγελματικής Κατάρτισης. Τι είναι αυτό; Ένα πρόγραμμα το οποίο έκαναν οι επιχειρήσεις μαζί με το Υπουργείο Παιδείας,  25 πρώτοι -και θα αυξηθεί πολύ ο αριθμός- σπουδαστές, δύο χρόνια, με πρακτική πληρωμένη άσκηση. Το πρόγραμμα καταρτίζεται από τη φαρμακοβιομηχανία και η φαρμακοβιομηχανία έχει υποχρέωση να προσλάβει ένα μεγάλο ποσοστό από τους αποφοίτους αυτού του προγράμματος.

Αυτό σημαίνει στην πράξη αλλάζω τη λογική της εκπαίδευσης, «παντρεύω» την τεχνική εκπαίδευση με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας και, αγαπητέ Δημήτρη, στηρίζω έμπρακτα την ελληνική περιφέρεια. Αυτό προσπαθούμε, άλλοτε πιο επιτυχημένα, άλλοτε λιγότερο επιτυχημένα, και πρέπει να τρέξουμε πιο γρήγορα, να το κάνουμε σε κάθε γωνιά της Ελλάδος. Διότι για εμάς ανάπτυξη δεν είναι προφανώς μόνο η Αθήνα. Έχουμε τεράστιες δυνατότητες. Σας διαβεβαιώνω ότι αν κάποιος έχει μια καλή δουλειά, γιατί αυτές οι δουλειές στις οποίες αναφέρθηκα είναι καλοπληρωμένες δουλειές, αν κάποιος έχει μια καλοπληρωμένη δουλειά και μπορεί να ζει στην ελληνική περιφέρεια με χαμηλότερο κόστος ζωής και με καλύτερη ποιότητα ζωής, είμαι βέβαιος ότι θα το επιλέξει.

Τα χαμογελαστά πρόσωπα που είδα σήμερα σε αυτές τις φαρμακοβιομηχανίες, νέοι άνθρωποι με αισιοδοξία για το μέλλον, πιστοποιούν ακριβώς ότι κινούμαστε στη σωστή κατεύθυνση.

Κλείνοντας, μιλώντας για τη συνεργασία μεταξύ κεντρικού κράτους και τοπικής αυτοδιοίκησης, ο Πρωθυπουργός ανέφερε:

Καταρχάς, σκεφτήκαμε να καλέσουμε Δήμαρχο εκτός Πελοποννήσου για να μην έχουμε παρεξηγήσεις -το καταλάβατε αυτό, φαντάζομαι-, οπότε ευχαριστώ πάρα πολύ, Δήμαρχε, για τα πολύ ενδιαφέροντα τα οποία είπες. Να επιβεβαιώσω και εγώ ότι έχει ολοκληρωθεί το Προεδρικό Διάταγμα για την Ειδική Γραμματεία των ορεινών δήμων, διότι, πράγματι, όπως έχουμε πολιτική νησιωτικότητας, έτσι πρέπει να έχουμε και μια στοχευμένη πολιτική για τους ορεινούς δήμους. Είναι συγκριτικό πλεονέκτημα για την πατρίδα μας.

Είμαστε μια ορεινή χώρα και οι μικροί ορεινοί δήμοι έχουν ιδιαίτερα προβλήματα που απαιτούν έναν διακυβερνητικό συντονισμό. Πιστεύω ότι με αυτόν τον τρόπο θα μπορούμε να είμαστε πιο αποτελεσματικοί στην επίλυση των δικών σας προβλημάτων. Να πω ότι για την αυτοδιοίκηση, το είπε και ο Θοδωρής, έχουμε δώσει τα τελευταία χρόνια 7 δισεκατομμύρια ευρώ. Για πρώτη φορά η αυτοδιοίκηση είχε τόσα πολλά χρηματοδοτικά εργαλεία για να μπορέσει να επιλύσει χρόνιες παθογένειες, να κάνει έργα υποδομής, να αντιμετωπίσει φυσικές καταστροφές.

Έχουμε ακόμα δουλειά να κάνουμε. Έβλεπα τα στατιστικά στοιχεία για τον δικό σου Δήμο και μου έκανε εντύπωση ο αριθμός ακόμα των δρόμων που δεν έχουν ασφαλτοστρωθεί, και αυτό είναι μια εκκρεμότητα την οποία πρέπει να επιλύσουμε. Έχουμε, όμως, τουλάχιστον βάλει το νερό στο αυλάκι και ξέρουμε συνολικά σε ποια κατεύθυνση πρέπει να κινηθούμε.

Και βέβαια, ο Κώδικας Αυτοδιοίκησης νομίζω ότι θα δώσει καινούργια ενέργεια στους Δήμους και στις Περιφέρειες. Πολλές φορές, ξέρετε, αντιμετωπίζουμε και εμείς ζητήματα ποιανού αρμοδιότητα είναι αυτό το πρόβλημα το οποίο πρέπει να επιλύσουμε. Αυτό προσπαθούμε πρωτίστως να αντιμετωπίσουμε με τον νέο Κώδικα Αυτοδιοίκησης και νομίζω ότι θα κάνει τη δική σας ζωή πιο εύκολη. Και αν η δική σας ζωή είναι πιο εύκολη, και οι πολίτες και οι δημότες σας, κ. Περιφερειάρχα, κ.κ. Δήμαρχοι, θα μπορούν να είναι πιο ικανοποιημένοι, γιατί θα μπορείτε να αντιμετωπίζετε πιο αποτελεσματικά τα προβλήματα.

Είναι, προφανώς, πάντα καλύτερο να αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα στην εγγύτητά τους. Δεν μπορεί όλα να τα κάνει το κεντρικό κράτος, το οποίο συντονίζει, επιβλέπει, δίνει κατευθύνσεις, αλλά στη συνέχεια πρέπει να συνομιλεί με την αυτοδιοίκηση και να καθόμαστε γύρω από το ίδιο τραπέζι. Τελικά, εχθρός μας είναι τα προβλήματα και νομίζω ότι σε αυτές τις περιπτώσεις πάντα καλό είναι να βγάζουμε τα κομματικά μας «καπέλα». Και πρέπει να σας πω ότι όταν συνομιλώ με την αυτοδιοίκηση, κατά κανόνα έχω αυτή την εμπειρία.

Ξέρετε, στην κεντρική πολιτική, δυστυχώς, το κλίμα έχει γίνει αφόρητα τοξικό. Είμαι βουλευτής 22 χρόνια, δεν νομίζω ότι έχω δει ποτέ τέτοια ένταση, τέτοια εχθροπάθεια, τέτοιες εκφράσεις να χρησιμοποιούνται εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Δεν είναι αυτή η μόνη εικόνα. Όταν, όμως, συζητώ με αυτοδιοικητικούς για τα πραγματικά προβλήματα τα οποία έχει η περιφέρεια, βλέπω απέναντί μου αυτοδιοικητικούς που δεν ανήκουν στον δικό μας πολιτικό χώρο, έχουμε όμως τη δυνατότητα να καθίσουμε να συζητήσουμε και να βρούμε κοινές λύσεις. Και νομίζω ότι μακάρι αυτό το πνεύμα της συνεργασίας, παρά τις διαφωνίες μας, να μπορεί να περάσει τελικά και στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Και να πω, επίσης, μια κουβέντα για τα ζητήματα του επιτελικού κράτους, επειδή πολλή συζήτηση έχει γίνει για το τι τελικά είναι το επιτελικό κράτος και τι δεν είναι το επιτελικό κράτος. Θα το πω με πολύ απλά λόγια. Επιτελικό κράτος, αγαπητέ Γιάννη, σημαίνει ότι αν κολλήσει για οποιοδήποτε λόγο το έργο που γίνεται στα Δερβενάκια, θα βαρέσει κάπου ένα καμπανάκι, κάποιος θα ασχοληθεί, κάποιος θα κοιτάξει να δει: «αυτό το έργο το έχουμε προγραμματίσει να ολοκληρωθεί στο τέλος του 2026, βλέπω καθυστέρηση. Τι συμβαίνει;», να δούμε αν έχουμε πρόβλημα χρηματοδότησης και να μπορέσουμε να σκύψουμε πάνω στο πρόβλημα και να το λύσουμε.

Επιτελικό κράτος σημαίνει να κάνουμε Υπουργικό Συμβούλιο κάθε μήνα απαρέγκλιτα, να έχουμε στοχοθεσία στην αρχή του χρόνου και να λέμε «αυτά θέλουμε να πετύχουμε αυτόν τον χρόνο, αυτά είναι τα είκοσι μεγάλα νομοσχέδια τα οποία θέλουμε να νομοθετήσουμε». Επιτελικό κράτος σημαίνει κάθε χρόνο να λέμε «αυτός είναι ο προγραμματισμός των προσλήψεων, εδώ χρειαζόμαστε προσλήψεις». Δεν θα είναι ποτέ όλοι ικανοποιημένοι. Πάντα ο Άδωνις θα γκρινιάζει ότι θέλει περισσότερους νοσηλευτές ή ένας άλλος Υπουργός ότι θέλει περισσότερους μηχανικούς.

Σημαίνει, όμως, ένας κεντρικός προγραμματισμός, ο οποίος μας επιτρέπει αυτή τη σύνθετη άσκηση του να κυβερνάς μία χώρα, να μπορούμε να την κάνουμε κάπως πιο απλή, για να μπορούμε να ενημερωνόμαστε, να θέτουμε προτεραιότητες και όποτε χρειάζεται διακυβερνητικός συντονισμός, να μπορεί ο Άκης Σκέρτσος, με την ιδιότητά του, η Γραμματεία Συντονισμού της Κυβέρνησης να παρεμβαίνει, όχι για να καπελώνει κανέναν, αλλά για να λύνει προβλήματα συντονισμού.

Διότι ξέρουμε πολύ καλά ότι για να μπορέσουμε, παραδείγματος χάρη, αναφέρθηκε στο παράδειγμα αυτό ο Άκης, να έχουμε μια συγκροτημένη στρατηγική αντιμετώπισης των τροχαίων ατυχημάτων, έπρεπε να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι τέσσερις Υπουργοί. Κάποιος πρέπει να το κάνει αυτό. Και από τη στιγμή που είναι κεντρική πολιτική προτεραιότητα, η ευθύνη εκ των πραγμάτων περνάει σε αυτό το οποίο αποκαλούμε «επιτελικό κράτος».

Άρα, ούτε πρέπει να το δαιμονοποιούμε ούτε πρέπει να το θεοποιούμε. Είναι ένας τρόπος διαχείρισης και διοίκησης. Σας διαβεβαιώνω ότι δεν υπάρχει σοβαρή χώρα στον κόσμο η οποία να μην έχει ένα ισχυρό κέντρο διακυβέρνησης, με δημόσιους υπαλλήλους -το τονίζω αυτό, η Γενική Γραμματεία Συντονισμού της Κυβέρνησης είναι δημόσιοι υπάλληλοι- οι οποίοι να μπορούν να επιβλέπουν και να παρακολουθούν πολιτικές, να υλοποιούν εξαιρετικά σύνθετα έργα, όπως το Ταμείο Ανάκαμψης.

Το ξέρουν οι αρμόδιοι Υπουργοί ότι το Ταμείο Ανάκαμψης έχει ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα. Σας διαβεβαιώνω -ανοίγω μία παρένθεση- ότι τους επόμενους μήνες θα εγκαινιαστούν πάρα πολλά έργα ακόμα του Ταμείου Ανάκαμψης. Ήσουν στη Μεγαλόπολη, Άδωνι, καταλαβαίνω. Θα έχουμε ένα υπερσύγχρονο Κέντρο Υγείας στην Μεγαλόπολη το οποίο θα εγκαινιαστεί 30 Ιουνίου, μαζί με πολλά άλλα έργα τα οποία γίνονται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Αυτός, λοιπόν, είναι ένας τρόπος διοίκησης ο οποίος τελικά φέρνει κοντά την τεχνοκρατική με την πολιτική αντίληψη. Διότι όσοι επιμένουν να βρίσκουν διαχωριστικές γραμμές μεταξύ δήθεν τεχνοκρατών οι οποίοι διορίζονται και πολιτικών οι οποίοι εκλέγονται, δεν αντιλαμβάνονται ότι εμείς, ως Νέα Δημοκρατία, προσέξτε, είμαστε μια ομάδα.

Και επειδή είμαστε ένα ανοιχτό, δημοκρατικό, κοινοβουλευτικό κόμμα, τιμούμε την κοινοβουλευτική ομάδα, τιμούμε τους βουλευτές μας, ζητούμε από τους βουλευτές μας να μας βοηθούν να γινόμαστε καλύτεροι. Κάνουμε κοινοβουλευτικές ομάδες -θα κάνουμε πάλι την επόμενη εβδομάδα- μια φορά τους δυο μήνες. Τα συζητούμε ανοιχτά. Είμαστε μια οικογένεια. Τις διαφωνίες μας τις λύνουμε εντός των τειχών.

Γι’ αυτό προχωράμε τελικά μπροστά. Είμαστε η κυρίαρχη πολιτική δύναμη και θα κερδίσουμε και τις επόμενες εκλογές για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε αυτή τη μεγάλη αποστολή την οποία μας έχετε αναθέσει. Οπότε, να κλείσω δίνοντας σας ραντεβού στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας 15-17 Μαΐου, όπου όλοι μαζί θα σαλπίσουμε το μήνυμα για την τελική μεγάλη μάχη, για τις επόμενες εθνικές εκλογές. Να είστε καλά, ευχαριστώ πάρα πολύ.

Στο προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας στο Ναύπλιο με θέμα «Σύγχρονο Κράτος για όλους» τοποθετήθηκαν, απαντώντας σε ερωτήσεις, ο Υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, ο Υπουργός Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος και ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρης Παπαστεργίου.

Ο Υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος τόνισε: «Από το 2019 σκοπός και μέλημα της κυβέρνησης είναι να κάνουμε την επανάσταση του αυτονόητου στο κράτος και σε κάθε πεδίο πολιτικής που αφορά το κάθε σπίτι, όπου και αν βρίσκεται. Όχι μόνο στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη αλλά σε κάθε γωνιά της χώρας. Αυτό υπηρετούμε μέσα από το Επιτελικό Κράτος.

Εκείνο που διαφοροποιεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη από τους πολιτικούς αντιπάλους του είναι η συνέπεια. «Το είπαμε, το κάναμε» είναι το σύνθημά του από την αρχή της θητείας του και αυτό ακριβώς υπηρετεί το επιτελικό κράτος.

Οι περισσότεροι Έλληνες την προηγούμενη δεκαετία αισθανόμασταν ντροπή γιατί χάσαμε το βιός μας, τα όνειρά μας, γιατί ξενιτεύτηκαν τα παιδιά μας.  Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αυτό θέλησε να το νικήσει, θέλησε να αισθανθούμε ξανά περηφάνια για τη χώρα μας. Να μην είμαστε οι ουραγοί της  Ευρώπης. Αυτό προσπαθούμε και αυτό σε μεγάλο βαθμό το έχουμε πετύχει.

Το επιτελικό κράτος είναι ο θεματοφύλακας της προσπάθειας που κάνουμε, η μεθοδολογία που έχουμε για να είμαστε συνεπείς και να τηρούμε τις δεσμεύσεις μας. Και όταν δεν μπορούμε να κάνουμε αυτό για το οποίο δεσμευτήκαμε, να εξηγούμε γιατί δεν γίνεται αυτό, να εντοπίζουμε το λάθος και αν το διορθώνουμε.

Το ελληνικό μοντέλο ανάπτυξης ήταν αθηνοκεντρικό και σε αυτό ευθύνη έχουν οι πολιτικές ηγεσίες του παρελθόντος. Ήταν ένα μοντέλο το οποίο κατηύθυνε πάρα πολλούς πόρους και επενδύσεις στην πρωτεύουσα, αφήνοντας σε υστέρηση τις υπόλοιπες περιφέρειες της χώρας. Αυτό πλέον δεν υφίσταται γιατί χάρη στο επιτελικό κράτος υπάρχει πλέον ένα συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο υπό τον Πρωθυπουργό με σκοπό να συντάξει, να συνδιαμορφώσει μαζί με τους βουλευτές μας σε κάθε περιφέρεια, μαζί με τους αυτοδιοικητικούς μας 12 περιφερειακά σχέδια ανάπτυξης, με στόχο να δώσουμε προοπτική και ελπίδα σε κάθε Έλληνα και σε κάθε Ελληνίδα.

Όποιος επιλέγει να ζήσει στον τόπο του, να μπορεί να το κάνει. Από το Ναύπλιο και την Αλεξανδρούπολη και από τα Γιάννενα και την Κρήτη, σε κάθε νησί της χώρας μας και κάθε ορεινή και απομακρυσμένη κοινότητα της χώρας μας. Να υπάρχουν δουλειές, σύγχρονες υποδομές και δίκτυα, καλό σύστημα υγείας, καλή παιδεία.

Όλα αυτά και πολλά άλλα είναι πολιτικές που έχουν σχεδιαστεί και έχουν υλοποιηθεί από αυτήν την κυβέρνηση, από αυτόν τον Πρωθυπουργό. Η προσπάθεια είναι ομαδική, γιατί επιτελικό κράτος είναι το συνεργατικό κράτος.  Είναι, δηλαδή, το κράτος που δουλεύει σαν μια ομάδα και όχι με φέουδα και τιμάρια όπως παλιά που κάθε υπουργός έκανε ό,τι του κατέβει στο κεφάλι. Αυτό δεν είναι το μοντέλο το οποίο μας εκπροσωπεί.

Έχουμε ένα σχέδιο για τη χώρα του 2030 και του 2035 βάσει του οποίου κινούμαστε, διεκδικήσαμε και πήραμε 36 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον από το Ταμείο Ανάκαμψης που εισηγήθηκε ο Πρωθυπουργός το 2021, όταν η Ευρώπη αποφάσισε να αναπτύξει ένα μηχανισμό για κοινό δανεισμό και έτσι μπορέσαμε να επιβιώσουμε ως οικονομία από την πανδημία.

Το σχέδιο αυτό έχει εφαρμοστεί σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό, ολοκληρώνεται μέσα στο 2026 και θα αφήσει μια τεράστια προίκα στις υποδομές μας, στη δημόσια υγεία, στη δημόσια εκπαίδευση, στη ψηφιοποίηση, σε πάρα πολλά πεδία πολιτικής. Να σας δώσω μερικά παραδείγματα.

23,5 χιλιάδες νοικοκυριά -όσο ο πληθυσμός του Πύργου- έχουν αποκτήσει χάρη στο πρόγραμμα ΣΠΊΤΙ ΜΟΥ 1 & 2 το δικό τους κεραμίδι  τα τελευταία δύο χρόνια.

Κάθε ασθενής που παίρνει εξιτήριο από οποιοδήποτε νοσοκομείο της χώρας, μπορεί να  αξιολογήσει -αν το επιθυμεί- τις υπηρεσίες υγείας του νοσοκομείου. Έτσι μάθαμε ότι βαθμολογούν με 4 στα 5 τις υπηρεσίες υγείας, γιατί έχουμε πολύ καλούς γιατρούς, πολύ καλούς νοσηλευτές που δίνουν την καρδιά τους για να κάνουν καλά τους ανθρώπους.

Άλλο  παράδειγμα το Panic Button. 2.147 γυναίκες έχουν στείλει μήνυμα μέσω της ψηφιακής εφαρμογής και έχουν σωθεί χάρη στην ελληνική αστυνομία από περιστατικά κακοποίησης μέσα στο σπίτι τους.

Στο μείζον θέμα της οδικής ασφάλειας. Ο λόγος που εγώ αποφάσισα να μπω στην πολιτική είναι γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, το 2018 ανέδειξε αυτό το θέμα ως προτεραιότητά του, να μην χάνονται ζωές στην άσφαλτο. Προέρχομαι από μια οικογένεια που είχε μια τέτοια τραγική απώλεια, χάσαμε τον αδερφό μου σε ένα τροχαίο δυστύχημα πριν από 25 χρόνια.

Με βάση το σχέδιο που καταρτίστηκε και υλοποιείται, το 2025 η  Ελλάδα παρουσίασε τη δεύτερη μεγαλύτερη μείωση στην Ευρώπη σε ετήσια βάση σε ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν στην άσφαλτο . 148 άνθρωποι λιγότεροι έχασαν τη ζωή τους και γύρισαν στα σπίτια τους, γύρισαν στην οικογένειά τους.

Αυτό είναι το κράτος που νοιάζεται, το κράτος που φροντίζει τον πολίτη. Ο εκσυγχρονισμός του κράτους δεν έχει ημερομηνία λήξης. Πάντα θα υπάρχουν νέα προβλήματα. Πάντα κάποιες υπηρεσίες δεν θα λειτουργούν όπως θα θέλαμε.  Ωστόσο, εμείς παλεύουμε για να βρούμε την βέλτιστη λύση.

Αντίπαλός μας δεν είναι τα κόμματα  που ασκούν μια φθηνή αντιπολίτευση, δυστυχώς χωρίς προγραμματική πρόταση.

Πρέπει να κινηθούμε με ενότητα το επόμενο διάστημα και να καταλάβουμε ότι ο εχθρός δεν είναι μέσα. Ο αντίπαλός μας είναι έξω, είναι τα προβλήματα της κοινωνίας  και όλοι μαζί όπως έχουμε αποδείξει μπορούμε να δώσουμε συνεκτικές λύσεις στα ζητήματα που απασχολούν τον κόσμο».

Ο Υπουργός Εσωτερικών Θοδωρής Λιβάνιος σημείωσε: «Τα τελευταία χρόνια αποδείξαμε στην πράξη ότι το κράτος μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά όταν βάζει στο επίκεντρο τον πολίτη. Από μια Ελλάδα της γραφειοκρατίας, όπου ακόμη και για ένα απλό αντίγραφο απαιτούνταν χρονοβόρες διαδικασίες και μετακινήσεις, περάσαμε σε μια νέα εποχή ψηφιακών υπηρεσιών – μέσω του gov.gr – που διευκολύνουν την καθημερινότητα, χωρίς να διακυβεύεται η ασφάλεια και η αξιοπιστία.

Σήμερα, κάνουμε το επόμενο μεγάλο βήμα: προχωρούμε σε μια συνολική μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η Αυτοδιοίκηση είναι ο βασικός πυλώνας του κράτους και το πρώτο σημείο επαφής του πολίτη με τη Δημόσια Διοίκηση, ωστόσο λειτουργεί ακόμη με ένα κατακερματισμένο και συχνά ξεπερασμένο θεσμικό πλαίσιο. Με τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που σύντομα θα τεθεί σε διαβούλευση και εν συνεχεία θα κατατεθεί στη Βουλή, βάζουμε τάξη και ξεκάθαρους κανόνες: κωδικοποιούμε αρμοδιότητες και εκσυγχρονίζουμε διαδικασίες, αποσκοπώντας στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των Δήμων και των Περιφερειών.

Παράλληλα, αξιοποιούμε τις δυνατότητες που μας δίνουν τα δεδομένα και η ψηφιακή διακυβέρνηση. Για πρώτη φορά συγκεντρώνονται και καταγράφονται στοιχεία για τη λειτουργία των Δήμων, ώστε να έχουμε πλήρη εικόνα και να μπορούμε – μαζί με τους αυτοδιοικητικούς φορείς – να χαράσσουμε στοχευμένες πολιτικές. Με αυτό τον τρόπο, μπορούμε να εντοπίζουμε πραγματικές ανάγκες στις τοπικές κοινωνίες και να παρεμβαίνουμε άμεσα, κατευθύνοντας πόρους εκεί που πραγματικά χρειάζονται. Ενισχύουμε, δε, τη φωνή των πολιτών, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να αξιολογούν υπηρεσίες και φορείς, συμβάλλοντας ενεργά στη βελτίωση του Δημοσίου.

Η διαφάνεια αποτελεί βασική μας αρχή. Ο πολίτης έχει τη δυνατότητα, πλέον, να γνωρίζει την εικόνα και τη λειτουργία του Δήμου του, παρέχοντας δημόσια πρόσβαση στα δεδομένα και ενισχύοντας τη λογοδοσία και την εμπιστοσύνη.

Η αλλαγή και ο εκσυγχρονισμός του μοντέλου λειτουργίας του κράτους, μειώνει τη γραφειοκρατία και οδηγεί στον επαναπροσδιορισμό των αναγκών στελέχωσης της Δημόσιας Διοίκησης και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, με μεγαλύτερη ενίσχυση σε κρίσιμους τομείς όπως η υγεία, η εκπαίδευση και οι κοινωνικές υπηρεσίες.

Ταυτόχρονα, με την αξιοποίηση εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων, υλοποιούμε έργα που ήδη αλλάζουν την καθημερινότητα των πολιτών σε όλη τη χώρα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση των ορεινών και νησιωτικών Δήμων και δημιουργώντας κίνητρα ώστε οι νέοι άνθρωποι να ζουν και να εργάζονται στον τόπο τους.

Απώτερος στόχος μας είναι μια σύγχρονη Αυτοδιοίκηση, περισσότερο αποτελεσματική και πραγματικά κοντά στον πολίτη, που αξιοποιεί τα εργαλεία της ψηφιακής εποχής και δημιουργεί ίσες ευκαιρίες ανάπτυξης για κάθε τοπική κοινωνία».

Ο Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρης Παπαστεργίου επισήμανε: «Το gov.gr δεν είναι απλώς μια ψηφιακή μεταρρύθμιση. Είναι μια συνειδητή επιλογή της Κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη να αλλάξει ουσιαστικά η σχέση του πολίτη με το κράτος και να γίνει η καθημερινότητα πιο απλή, πιο γρήγορη και πιο ανθρώπινη. Αποτελεί πλέον αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας για εκατομμύρια πολίτες, αλλάζοντας στην πράξη τον τρόπο με τον οποίο εξυπηρετούνται.

Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους: μόνο μέσα στον Μάρτιο, πραγματοποιήθηκαν 13.977.000 ψηφιακές συναλλαγές, 1,5 εκατομμύριο υπεύθυνες δηλώσεις εκδόθηκαν χωρίς καμία φυσική παρουσία, πάνω από 10,1 εκατομμύρια άυλες συνταγογραφήσεις και παραπεμπτικά εκτελέστηκαν ψηφιακά, ενώ σχεδόν 300.000 ραντεβού κλείστηκαν μέσω των εφαρμογών υγείας. Την ίδια στιγμή, 240.000 αιτήματα πολιτών απαντήθηκαν άμεσα από τον ψηφιακό βοηθό mAigov.

Αυτή η κλίμακα δεν είναι απλώς εντυπωσιακή. Αποτυπώνει μια Ελλάδα που αφήνει πίσω της τη γραφειοκρατία και τις ουρές, και περνά σε ένα μοντέλο άμεσης, διαφανούς και αποτελεσματικής εξυπηρέτησης. Η ίδια φιλοσοφία διαπερνά και κρίσιμα εργαλεία, όπως το 112, όπου η τεχνολογία αξιοποιείται για την προστασία της ανθρώπινης ζωής, αποδεικνύοντας ότι το ψηφιακό κράτος μπορεί να είναι και ανθρώπινο κράτος.

Διασφαλίζουμε ότι αυτή η πρόοδος αφορά όλους. Ήδη 5,7 εκατομμύρια πολίτες έχουν εγγραφεί στο Εθνικό Μητρώο Επικοινωνίας και 3,2 εκατομμύρια χρησιμοποιούν ενεργά το Gov.gr Wallet, γεγονός που δείχνει ότι τα ψηφιακά εργαλεία δεν είναι προνόμιο λίγων, αλλά καθημερινότητα για την πλειονότητα.

Παράλληλα, επενδύουμε συστηματικά στις υποδομές, γιατί η ευρυζωνικότητα είναι το «κλειδί» για να φτάσει το ψηφιακό κράτος σε όλους. Με στοχευμένα προγράμματα, όπως το Gigabit Voucher και το Smart Readiness, με πόρους περίπου 200 εκατομμυρίων ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, αλλά και με το μεγάλο έργο του Ultrafast Broadband, επεκτείνουμε τις υποδομές όχι εκεί που έτσι κι αλλιώς θα επένδυε η αγορά, αλλά στις περιαστικές, ορεινές και νησιωτικές περιοχές, ώστε η συνδεσιμότητα υψηλών ταχυτήτων να γίνει πραγματικότητα για κάθε πολίτη, όπου κι αν βρίσκεται.

Η ψηφιακή Ελλάδα δεν έχει αποστάσεις. Είναι μία και ενιαία για όλους τους πολίτες. Και αυτό το σύγχρονο κράτος συνεχίζουμε να χτίζουμε, με μετρήσιμα αποτελέσματα και συγκεκριμένο σχέδιο». Το πάνελ συντόνισε o δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Γαζούλης.