Σημεία Συνέντευξης Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή «Στον Εξώστη» τους ΣΚΑΪ 100,3 και τους δημοσιογράφους Αντώνη Αντζολέτο και Γιάννη Καντέλη.
Για το άρθρο 23 και την απόσυρσή του
Το άρθρο 23 δεν είναι έτσι όπως παρουσιάστηκε από την Αντιπολίτευση. Δεν έχανε κανένα ένδικο βοήθημα ένας δανειολήπτης, δεν αφορούσε όλες οριζόντια τις περιπτώσεις, αλλά μόνο συμφωνηθείσες περιπτώσεις. Όλα αυτά τα ανέλυσε ο Υπουργός Οικονομικών. Παρ’ όλα αυτά, νομίζω, ελήφθη μια πολύ σωστή απόφαση πολιτικά, να αποσυρθεί το άρθρο αυτό, για να μην χρησιμοποιηθεί ως μια δικαιολογία, ως ένα άλλοθι από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης και εκείνα να μην ψηφίσουν, να βρουν δηλαδή μια εύκολη διέξοδο και να μην ψηφίσουν 16 συνολικά, συν 2 που προστέθηκαν εκ των υστέρων, 18 διατάξεις, όλες προς όφελος των οφειλετών, των δανειοληπτών. Και ξέρετε, η Αντιπολίτευση μιλάει για ένα άρθρο σαν να μην υπάρχει ένα νομοσχέδιο.
Ένα ολόκληρο νομοσχέδιο, έχει μέσα 8 διατάξεις υπέρ της προστασίας των οφειλετών και άλλες 8 διατάξεις στην κατεύθυνση της αυστηροποίησης του πλαισίου για τους servicers. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το τι γίνεται με το σταθερό επιτόκιο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο υπερπολλαπλασιασμός των προστίμων που φτάνουν μέχρι και τα 5 εκατομμύρια ευρώ, η υποχρέωση για ενημέρωση. Και το νομοσχέδιο αυτό δεν είναι το πρώτο νομοσχέδιο. Έρχεται σε συνέχεια μιας σειράς παρεμβάσεων, που έχουν οδηγήσει περισσότερους από 70.000 συμπολίτες μας να μπουν στον εξωδικαστικό μηχανισμό και έχουν μειωθεί συνολικά τα κόκκινα δάνεια προς όλους τους φορείς από κάτι παραπάνω από 90 δισεκατομμύρια, όταν παραλάβαμε, σε κάτι παραπάνω από 70 δισεκατομμύρια. Δηλαδή έχουν μειωθεί κατά 20 δισεκατομμύρια. Άρα είναι μια πολιτική η οποία αποδίδει και θα συνεχίσουμε να την εφαρμόζουμε. Άρα, πλέον η Αντιπολίτευση καλείται να πάρει θέση για κάθε άρθρο, όπως τα άρθρα τα οποία έθεσε σε ονομαστική ψηφοφορία ο Υπουργός Οικονομικών.
Για τις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης σχετικά με το νομοσχέδιο για την προστασία των δανειοληπτών
Για τον κύριο Τσίπρα δεν θέλω να πω πάρα πολλά. Ήταν ο Πρωθυπουργός που έδωσε τα δάνεια στους servicers, και όχι μόνο το νομοθέτησε κάτι τέτοιο, αλλά είχαν ήδη τιτλοποιηθεί δάνεια 18 δισεκατομμυρίων πριν τις εκλογές του 2019. Κατήργησε την προστασία της πρώτης κατοικίας και έφερε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Αλλά επειδή εμείς κυβερνάμε 7 χρόνια, και αυτά είναι παρελθόν το οποίο δεν πρέπει να ξεχνάμε, εμείς είμαστε η Κυβέρνηση, που σε συνέχεια όσων είπα πριν, έφερε μια σειρά από διατάξεις που έδωσαν τη δυνατότητα σε περισσότερους από 70.000 ευάλωτους δανειολήπτες να ρυθμίσουν, να βάλουν σε μια σειρά την καθημερινότητά τους, να πάρουν μια ευκαιρία και εκείνοι ακόμα, για να μπορέσουν να είναι συνεπείς. Και θα συνεχίσουμε να κινούμαστε σε αυτή την κατεύθυνση, με μια σειρά από άλλες παρεμβάσεις που έχουμε κάνει.
Εμείς διευρύναμε την περίμετρο, εμείς αυστηροποιήσαμε το πλαίσιο, εμείς έχουμε βάλει πλέον πολύ αυστηρές ρήτρες ως προς την ενημέρωση, την προειδοποίηση, την αποδοχή της απόφασης εξωδικαστικού μηχανισμού, πράγματα τα οποία δεν ίσχυαν τα προηγούμενα χρόνια. Άρα, καλά τα λόγια τα οποία ακούμε κατά καιρούς, ειδικά από αυτόν τον πολιτικό χώρο, αλλά νομίζω ότι είναι πολύ καλύτερες οι πράξεις. Επειδή οι άνθρωποι αυτοί έμαθαν να πολιτεύονται μόνο με συνθήματα, «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», ενώ είχαμε τα αντίθετα αποτελέσματα όταν διακυβέρνησαν, καλώ όλους αυτούς να μου πουν ποια άλλη κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε μια σειρά από πρωτοβουλίες, και για τις χρεώσεις που ήταν υπέρμετρες και μειώθηκαν για τους πολίτες και για τις πρωτοβουλίες που οδήγησαν στη στήριξη σχολείων για την ανακαίνισή τους με το «Μαριέττα Γιαννάκου». Και τέτοια λογική ακολουθήσαμε και σε μια σειρά από άλλες περιπτώσεις όταν κληθήκαμε να διαχειριστούμε κρίσεις.
(Γιατί αποσύρθηκε το άρθρο)
Όπως ακούσατε και από τον υφυπουργό, τον κ. Μαρκόπουλο, όταν ανακοίνωσε την απόσυρση, αλλά και τις επόμενες ημέρες από τον Υπουργό και Πρόεδρο του Eurogroup τον Κυριάκο Πιερρακάκη, δεν άλλαξε η άποψη ούτε του Υπουργείου ούτε της Κυβέρνησης για την ουσία του άρθρου 23. Και κανένα ένδικο βοήθημα δεν θα έχανε ένας δανειολήπτης. Ούτε αφορούσε η συγκεκριμένη περίπτωση το σύνολο των περιπτώσεων. Αφορούσε μόνο συμφωνηθείσες περιπτώσεις μεταξύ servicers και δανειοληπτών. Όμως, επειδή δυστυχώς έχουμε απέναντί μας, κατά κανόνα, μια Aντιπολίτευση που παράγει θόρυβο και δημιουργεί εντυπώσεις, δεν θέλαμε να τους δώσουμε τη δυνατότητα, πολιτικά μιλώντας πάντοτε, να βρουν μια εύκολη δικαιολογία για να στραφούν απέναντι, στην πραγματικότητα, όχι σε κάποια άρθρα ενός νομοσχεδίου, αλλά στις περισσότερες δυνατότητες που θα είχαν οι ευάλωτοι δανειολήπτες. Άρα, είναι καθαρή η άποψή μας. Δεν θεωρούμε ότι ήταν προβληματικό το άρθρο αυτό, σε καμία περίπτωση. Όμως, για να προχωρήσουμε παρακάτω, αποφασίστηκε να αποσυρθεί.
Σχετικά με την πρόταση Βελόπουλου για σύσταση προανακριτικής επιτροπής για τον Α. Τσίπρα για τις αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα
Εμείς ούτε το 2019, ούτε το 2023 κερδίσαμε την εμπιστοσύνη των πολιτών επειδή αναμετρηθήκαμε με τον κ. Τσίπρα. Κερδίσαμε την εμπιστοσύνη των πολιτών επειδή δώσαμε πιο πειστικές απαντήσεις, συγκριτικά πάντοτε -συγκρίσεις κάνουν οι πολίτες στις εκλογές- στα βασικά τους ερωτήματα. Και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Εμείς δεν πολιτευόμαστε, με πρώτο τον Πρωθυπουργό, με όρους τέτοιας αντιπαράθεσης. Όμως, όταν ακούγονται πράγματα τα οποία θεωρώ ότι ξεπερνούν τα όρια, όπως ο χαρακτηρισμός που απέδωσε προ ημερών ο κ. Τσίπρας στον Πρωθυπουργό, όταν ακούγονται πράγματα τα οποία οδηγούν σε μια λογική του μονοπωλίου της ηθικής από άλλους πολιτικούς, όπως προσπάθησε να κάνει ο κ. Τσίπρας, θα υπάρχουν και οι αντίστοιχες απαντήσεις κατά περίπτωση. Απαντήσεις όμως, σε πολιτικό επίπεδο. Εμείς θέσαμε, σε συνέχεια όσων είχε πει ο ίδιος ο Υπουργός Δικαιοσύνης του κ. Τσίπρα, ο κ. Κοντονής, ξεκάθαρα πολιτικά ερωτήματα, που έχουν να κάνουν με τον ποινικό κώδικα, τα οποία δεν έχουν απαντηθεί επί της ουσίας.
Δεν θέλουμε να ποινικοποιήσουμε την πολιτική ζωή του τόπου. Δεν έχουμε τέτοια διάθεση, ούτε έχουμε δείξει τέτοια δείγματα γραφής. Οπότε θα συνεχίσουμε να πιέζουμε πολιτικά για ένα θέμα το οποίο, όταν έρχεται στην επικαιρότητα, θεωρώ ότι έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία. Δεν είναι καλαμπούρι. Το να επιλέγει κάποιος με την ψήφο του στη Βουλή, όταν είναι βουλευτής ή μια κυβέρνηση όταν το εισφέρει, και με τον τρόπο που έγινε αυτό, που έμεινε ανοιχτή η Βουλή ενώ είχαν προκηρυχθεί εκλογές, θεωρώ ότι είναι ένα πολύ μεγάλο πολιτικό θέμα. Ναι, έχει πολύ μεγάλη σημασία για έναν ο οποίος μας ακούει και μπορεί να έχει πέσει θύμα ενός ειδεχθούς εγκλήματος, ή να έχει χάσει έναν δικό του άνθρωπο, εάν ένα δικαστήριο μπορεί σε έναν δολοφόνο να βάλει μόνο τα ισόβια, όπως είναι τώρα και όπως ήταν μέχρι το 2019 ή να του βάλει και 12, 13, 11, 10 χρόνια. Είναι όμως πολιτική για εμάς συζήτηση, άρα απαντώ καθαρά. Δεν θα μπούμε σε αυτή τη διαδικασία, και δεν πρόκειται να μπούμε σε διαδικασία προανακριτικών ή ποινικοποίησης, τέλος πάντων, ενός πολύ σημαντικού πολιτικού θέματος.
Για τον Ποινικό Κώδικα της Κυβέρνησης Τσίπρα
Είναι δύο διαφορετικά θέματα που και τα δύο αφορούν τον ποινικό κώδικα του ΣΥΡΙΖΑ του 2019. Το πρώτο έχει να κάνει με την πολιτική επιλογή της κυβέρνησης αυτής να ρίξει στα μαλακά το βαρύ έγκλημα. Και δυστυχώς δεν ήταν η πρώτη τέτοια απόφαση, αλλά ο ποινικός κώδικας ήταν η κορυφαία τέτοια απόφαση. Η εισήγηση αυτή που επικαλείται ο κ. Τσίπρας και θέλει να κρυφτεί πίσω από τους επιστήμονες, φαντάζομαι δεν εμφανίστηκε μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών του 2019, όταν και ο κ. Τσίπρας υπέστη μια πολύ μεγάλη πολιτική ήττα, την οποία ο ίδιος αναγνώρισε, προαναγγέλλοντας την προκήρυξη εκλογών μια βδομάδα μετά.
Άρα, αν πραγματικά σεβόταν τις επιστημονικές εισηγήσεις ο κ. Τσίπρας και το κόμμα του, θα μπορούσε επί τεσσεράμισι χρόνια να φέρει αυτές τις εισηγήσεις, να γίνει μια διαβούλευση τουλάχιστον δύο εβδομάδων, όπως συμβαίνει τώρα, στην πλειονότητα των νομοσχεδίων που φέρνει η Κυβέρνηση εδώ και 7 χρόνια, να ακολουθηθεί η διαδικασία η κοινοβουλευτική, να θέσουν όλα τα θέματα, όχι μόνο οι νομικοί, όλος ο νομικός κόσμος, αλλά και άνθρωποι οι οποίοι έχουν υποστεί τις συνέπειες αυτών των εγκληματικών πράξεων, να δούμε τι συμβαίνει στην πραγματικότητα και στη συνέχεια να ψηφιστεί ό,τι είναι να ψηφιστεί. Και εκεί, ο κάθε βουλευτής θα αποφάσιζε αν συμφωνεί, για παράδειγμα, ο ομαδικός βιασμός να έχει μικρότερη ποινή, ή αν, όπως εμείς νομοθετήσαμε λίγα χρόνια μετά, θα έπρεπε να έχει αποκλειστική ποινή τα ισόβια.
Γιατί και αυτά τα οποία ψηφίσαμε εμείς ήταν αποτέλεσμα νομικών εισηγήσεων. Στο τέλος της ημέρας, όμως, ο ποινικός κώδικας, οι κώδικες συνολικά, η νομοθεσία, ψηφίζεται από πολιτικούς. Ποιοι είναι αυτοί οι πολιτικοί; Είναι οι βουλευτές. Είναι οι 300 εκπρόσωποι των πολιτών, οι οποίοι εκλέγονται από τους πολίτες με βάση το τι πιστεύουν οι πολίτες ότι θα κάνουν εκείνοι όταν έρθει η ώρα της ψήφισης ενός νομοσχεδίου. Αυτό είναι το πρώτο, λοιπόν. Άρα το ότι έπεσε στα μαλακά το βαρύ έγκλημα και ένας άνθρωπος ο οποίος δεν είχε μια αμετάκλητη απόφαση, μπορούσε σε δεύτερο βαθμό, για παράδειγμα, αν είχε κάνει έφεση, εκεί που είχε φάει στον πρώτο βαθμό ισόβια, να έχει τη δυνατότητα να σπάσουν τα ισόβια και να έχει μικρότερη ποινή στη συνέχεια, όπως και συνέβη σε πολλές περιπτώσεις, και να αποφυλακιστεί νωρίτερα, δεν είναι κάτι που βαραίνει τους επιστήμονες. Είναι κάτι που βαραίνει την κυβέρνηση Τσίπρα, που κράτησε ανοιχτή τη Βουλή και στη συνέχεια τους βουλευτές που το ψήφισαν.
Εγώ δεν είπα ότι ήθελε να εξυπηρετήσει το βαρύ έγκλημα. Εγώ είπα ότι με τις αποφάσεις που πήραν, με την ψήφιση των κωδίκων αυτών, των νομοθετημάτων αυτών, αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποφυλακιστούν νωρίτερα άνθρωποι οι οποίοι είχαν καταδικαστεί για ειδεχθή εγκλήματα. Εμείς λοιπόν, αντιθέτως, τα επόμενα χρόνια και επί των ημερών του κυρίου Τσιάρα και επί των ημερών του κυρίου Φλωρίδη, πήραμε την απόφαση να αυστηροποιήσουμε τις ποινές αυτές και, για παράδειγμα, ο βιασμός ανηλίκου να έχει αποκλειστική ποινή τα ισόβια, εφόσον καταδικαστεί κάποιος από τη δικαιοσύνη χωρίς ελαφρυντικό. Αυτό δεν σημαίνει ότι εγώ πάω να υπονοήσω κάτι το οποίο έχει να κάνει με κάτι υπόγειο, ούτε εγώ ούτε ο πρωθυπουργός.
Εμείς τι λέμε; Ότι αποφάσισαν πολιτικά κάτι το οποίο έχει αυτές τις συνέπειες. Δεν πρέπει αυτό να το αναδείξουμε, ειδικά όταν δεν έγινε υπό κανονικές συνθήκες; Τώρα, ως προς το δεύτερο που μου είπατε. Αυτό δεν το ανέδειξε κάποιος τυχαίος. Αυτό το οποίο λέτε το ανέδειξε ένας εκ των υπουργών Δικαιοσύνης του κυρίου Τσίπρα, ο Σταύρος Κοντονής. Σκεφτείτε να είχε βγει δημοσίως και όχι μία φορά ένας υπουργός Δικαιοσύνης του Κυριάκου Μητσοτάκη ή μιας άλλης κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και να είχε μιλήσει τόσο σκληρά, όχι υπονοώντας, μιλώντας ξεκάθαρα για διαπλοκή και για φωτογραφικές διατάξεις. Όταν λοιπόν έρχεται ο υπουργός Δικαιοσύνης ενός πρώην πρωθυπουργού και λέει όσα λέει δημοσίως, φταίει το άλλο κόμμα, δηλαδή η επόμενη κυβέρνηση που αυτό το αναδεικνύει και θέτει πολιτικά αυτά τα ερωτήματα;
(Για τα όσα δήλωσε ο Σ. Κοντονής)
Ούτε η κυβέρνηση έχει υπονοήσει δωροδοκία. Η κυβέρνηση αυτό το οποίο έχει πει είναι ότι πρέπει να απαντήσει κάποια στιγμή… -με το δωροδοκία εννοείται ότι υπήρχε κάποιο αντάλλαγμα για να γίνει αυτή η νομοθέτηση-. Κοιτάξτε, έχω ερωτηθεί ξανά για κάτι τέτοιο στο παρελθόν και αυτό το οποίο έχω απαντήσει είναι ότι δεν θέλω να λέω κάτι για το οποίο δεν έχω στοιχεία και δεν γνωρίζω. Πριν πάω στον κύριο Γεωργιάδη, για να απαντήσω στο ερώτημα. Τα δεδομένα είναι αμείλικτα. Η Βουλή ήταν να διαλυθεί εν όψει των εκλογών μια βδομάδα μετά τις ευρωεκλογές, όπως είχε ο ίδιος ο κύριος Τσίπρας προαναγγείλει. Κρατήθηκε ανοιχτή μόνο για ένα νομοσχέδιο και στη συνέχεια ο κύριος Κοντονής είπε ότι αυτό έγινε για εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων.
Δεν το είπα ούτε εγώ αυτό, ούτε ο κύριος Γεωργιάδης το είπε αυτό πρώτος, ούτε κανένας άλλος, ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο τότε αρχηγός της αντιπολίτευσης και στη συνέχεια και μέχρι σήμερα πρωθυπουργός της χώρας. Αυτό για να αποκατασταθεί η αλήθεια και ο κόσμος να καταλαβαίνει τι έχει συμβεί στην πραγματικότητα. Τώρα, ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι ένας άνθρωπος ο οποίος δεν έχει κρυφτεί ποτέ. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει στοχοποιηθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει σύζυγο, οικογένεια, παιδιά και βρέθηκε στο σημείο να μπλέκεται με μια υπόθεση η οποία απεδείχθη σκευωρία. Εκφράζει αυτά τα οποία εκφράζει ο ίδιος με τον τρόπο που τα εκφράζει, χωρίς να κρύβεται, αλλά και σε προηγούμενο χρόνο η κυβέρνηση κεντρικά, εκπροσωπούμενη από εμένα, δεν έχει θέσει τέτοιο θέμα. Το ξαναλέω, δεν βάζουμε θέματα για τα οποία εμείς ούτε στοιχεία έχουμε, ούτε γνωρίζουμε κάτι.
(Μήπως αυτό είναι ξαναζεσταμένο φαγητό;)
Όταν έρχεται ένας πρώην πρωθυπουργός, ο οποίος έχει κυβερνήσει τη χώρα, άρα αντιλαμβάνεται πόσο λάθος είναι να μπαίνουμε στο μονοπάτι της τοξικότητας. Υιοθέτησε και ο δικός του πολιτικός χώρος θεωρίες συνωμοσίας, εργαλειοποίηση ενός τραγικού δυστυχήματος, όπως πολύ σωστά είπατε, για το ξυλόλιο πάνω σε ένα τραγικό δυστύχημα που η δικαιοσύνη πρέπει να αποφασίσει. Και παίρνει, όπως είπα και χθες, το ηθικόμετρο και αποκαλεί τον εν ενεργεία πρωθυπουργό της χώρας ως αρχιερέα της διαπλοκής. Τότε ο ίδιος πρέπει να σκεφτεί ότι κάτι τέτοιο δεν οδηγεί πουθενά. Και θα σας πω και κάτι. Μην πάμε μόνο σε αυτό το οποίο είπε ο κύριος Τσίπρας. Χθες έβγαλε η ΕΛ.ΑΣ. -αυτή τη στιγμή το κόμμα που είναι δημοσκοπικά δεύτερο, άρα θέλει να κυβερνήσει ξανά τον τόπο- μια ανακοίνωση που όμοιά της δεν την είχαμε δει ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ επί των ημερών του κυρίου Πολάκη.
Αδικείται, δηλαδή θα τον αδικήσουμε για να πούμε κάτι τέτοιο και να το βάλουμε σε συζήτηση. Το «βουλώστε το» και δύο φορές από το γραφείο τύπου ενός κόμματος δεν είναι δυνατόν να ακούγεται. Είναι εκτός οποιουδήποτε δημοκρατικού πλαισίου και να πω και κάτι. Σκεφτείτε ένας, όχι κεντρικά το γραφείο τύπου της Νέας Δημοκρατίας, όχι ένας νεολαίος της Νέας Δημοκρατίας, όχι ένας βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Σκεφτείτε ένα οποιοδήποτε στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας να είχε πει κάτι τέτοιο εναντίον της ΕΛ.ΑΣ., εναντίον του ΠΑΣΟΚ, δύο μέρες δεν θα ασχολούμασταν με τίποτα άλλο. Λοιπόν, αυτό νομίζω είναι κάτι που πρέπει να το καταλάβουν και οι ίδιοι. Πρέπει να σταματήσουν να μπαίνουν σε αυτή την τοξική λογική.
Δεν οδηγεί πουθενά. Και να σας πω και κάτι; Το είπα και στην αρχή. Εμείς ξέρουμε πολύ καλά, ούτε το 2019 ούτε το 2023 κερδίσαμε επειδή κερδίσαμε τον κύριο Τσίπρα. Κερδίσαμε την εμπιστοσύνη των πολιτών επειδή είχαμε ένα συγκεκριμένο μετρήσιμο πρόγραμμα, το οποίο συγκριτικά με τους υπόλοιπους ήταν κοστολογημένο και ο κόσμος έκρινε κατά πλειοψηφία, οι Έλληνες ψηφοφόροι, οι Έλληνες πολίτες ότι θα ήταν πιο αποδοτικό. Αυτό θα κάνουμε και το 2027. Δεν θα μπούμε σε μια ατέρμονη αντιπαράθεση, αλλά το ξαναλέω, όταν ακούγονται κάποια πράγματα που ξεφεύγουν των ορίων, θα πρέπει να υπάρχουν και οι κατάλληλες απαντήσεις.
Για τις αιτιάσεις του Α. Τσίπρα περί αλλαγών στον Ποινικό Κώδικα για να δοθεί «ασυλία» στους τραπεζίτες
Αυτό είναι ένας αντιπερισπασμός του κυρίου Τσίπρα, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με αυτό το οποίο έκανε εκείνος πριν τις εκλογές. Κάτι τέτοιο είχε γίνει, αν θυμάστε καλά τότε, για μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο, για συγκεκριμένα στελέχη λόγω συγκεκριμένης αναγκαιότητας, μετά μάλιστα από ξεκάθαρη εισήγηση και της Τράπεζας της Ελλάδος. Δεν ήταν κάτι ούτε το οποίο είχε κατηγορηθεί ή καταγγελθεί από κάποιον ως φωτογραφικό, ούτε είναι κάτι το οποίο έχει συνέπειες μέχρι και σήμερα, όπως ένας ποινικός κώδικας που ισχύει μια ημέρα. Κάτω από τις συνθήκες εκείνης της περιόδου, πάρα πολλές φορές έχει απαντηθεί. Έκρουσε ανοιχτές θύρες ο κύριος Τσίπρας για να προσπαθήσει αυτός και το κόμμα του να κάνει έναν αντιπερισπασμό. Δεν μπαίνει στο ίδιο ζύγι, θέλω να πω, μια τέτοια νομοθετική πρωτοβουλία του 2019 που κανένα δόλο δεν είχε, τίποτα σκοτεινό δεν είχε, τίποτα το οποίο δεν είχε υπονοηθεί, όπως στην περίπτωση του ποινικού κώδικα από τον ίδιο τον υπουργό Δικαιοσύνης του κ. Τσίπρα. Και δεν νομίζω ότι υπάρχει και άνθρωπος ο οποίος να παίρνει σοβαρά αυτή τη σύγκριση.
Για την ΑΑΔΕ
Ο κύριος Πιτσιλής είναι μέρος μιας προσπάθειας η οποία προφανώς δεν θα μπορούσε να έχει αποτέλεσμα μόνο από ένα υπουργείο ή ένα πρόσωπο. Η προσπάθεια «νομιμότητα παντού», η οποία ήταν μια από τις κεντρικές προτεραιότητες του πρωθυπουργού το 2023, αν θυμάστε τότε, είχε βάλει μπροστά κάποια πράγματα σε συνέχεια της πρώτης τετραετίας, όπως ήταν η υγεία, που και εκεί έχουμε σημαντικές επιτυχίες, ή όπως είναι τα ζητήματα νομιμότητας. Αυτό φαίνεται ότι έχει αποτέλεσμα. Ένα μέρος, ένας πολύ σημαντικός κρίκος, ίσως ο πιο σημαντικός αυτής της αλυσίδας, είναι η δουλειά της Ελληνικής Αστυνομίας, του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, στα γήπεδα, στα πανεπιστήμια, οι εκκενώσεις δηλαδή καταλήψεων, η ΔΑΟΕ που τα τελευταία δύο χρόνια συστάθηκε και έχει ήδη εξαρθρώσει 262 εγκληματικές οργανώσεις. Και βέβαια η ΑΑΔΕ. Η ΑΑΔΕ, πέραν του γεγονότος ότι έχει περάσει σε άλλο επίπεδο, έχει πολλαπλασιάσει τους ελέγχους, τον τρόπο που κάνει ελέγχους, είναι ένας από τους λόγους που έρχονται έσοδα από την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο κράτος.
Εάν μέσα σε έναν οργανισμό, έναν πολύ μεγάλο οργανισμό, αν δεν κάνω λάθος, 1.200 υπαλλήλων, υπάρχουν και κάποιοι οι οποίοι είναι επίορκοι ή ελέγχονται για το αν είναι επίορκοι, αυτό δεν ακυρώνει ούτε τη δουλειά του οργανισμού, ούτε του διοικητή του οργανισμού αυτού. Αυτή η ισοπέδωση που πολλές φορές ακούμε να χρησιμοποιείται ως λογική από πολλά πολιτικά κόμματα, δεν οδηγεί πουθενά. Είναι μια λάθος λογική. Είναι μια λογική η οποία ακυρώνει δουλειά, η οποία στο τέλος της ημέρας αποτελεί και παρακαταθήκη για τις επόμενες διοικήσεις και τις επόμενες κυβερνήσεις. Άρα ναι, ο κύριος Πιτσιλής ήταν και παραμένει ένας από τους πολύ σημαντικούς κρίκους μιας αλυσίδας παραγόντων, παραμέτρων, ανθρώπων που έχει αλλάξει πλέον τον τρόπο που το κράτος, είτε οι ανεξάρτητες αρχές, είτε κεντρικά το κράτος, αντιμετωπίζουν την εγκληματικότητα.
Για τον πληθωρισμό και την ακρίβεια
Η πραγματικότητα, όχι μόνο στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο στην Ευρώπη, είναι ότι αντιμετωπίζουμε και εμείς και όλες οι κυβερνήσεις την πιο επίμονη ακρίβεια, τον πιο επίμονο πληθωρισμό των τελευταίων πολλών δεκαετιών. Και ήρθε στο ήδη μεγάλο πρόβλημα να προστεθεί ένας ακόμα πόλεμος και μια πρωτοφανής ενεργειακή κρίση, η μεγαλύτερη στην ιστορία, όπως έχει υποστηριχθεί από τους αρμόδιους, από τον Γενικό Διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας. Άρα δεν θα μπορούσε αυτό να αποτελέσει εξαίρεση για τη χώρα μας. Άρα το δίλημμα, το ερώτημα δεν είναι αν μπορεί να υπάρξει μια κυβέρνηση ή ένας πρωθυπουργός που θα εξαφανίσει τις συνέπειες μιας πρωτοφανούς παγκόσμιας κρίσης. Το ερώτημα είναι ποιος μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα ένα πρωτοφανές πρόβλημα. Εδώ μιλάμε για ένα πρόβλημα, ένα μεγάλο πρόβλημα για κάθε νοικοκυριό, όχι μόνο στην Ελλάδα, που όμοιό του δεν έχουμε συναντήσει ξανά.
Εμείς λοιπόν, σε αντίθεση με τη λογική πλειοδοσίας των κομμάτων της αντιπολίτευσης, προσπαθούμε με την πολιτική μας, χωρίς να αυξάνουμε φόρους, μειώνοντας φόρους από την ανάπτυξη της οικονομίας και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, να αυξήσουμε τα έσοδα του κράτους, ούτως ώστε το κράτος να έχει τη δυνατότητα να δώσει πίσω στους πολίτες όσα παραπάνω μπορεί για να πάρουν εκείνοι ανάσες. Κάνουμε λοιπόν ό,τι καλύτερο μπορούμε, δίνοντας όσα περισσότερα μπορούμε να δώσουμε με βάση και τις οροφές δαπανών. Δεν έχουμε την αυταπάτη ότι αυτά αρκούν, αλλά δεν πρόκειται να μπούμε στη διαδικασία να επαναλάβουμε τις συνταγές που ξεκίνησαν σε αυτή τη χώρα να εφαρμόζονται τη δεκαετία του ’80, που έριξαν τη χώρα στα βράχια και οδήγησαν στα αποτελέσματα που οδήγησαν πριν από 15 χρόνια.
Καταρχάς για το καλάθι που δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχει ζήτημα ακρίβειας, γιατί τώρα μιλάμε συγκριτικά. Δεν θέλω όμως να θεωρηθεί ότι μειώνω την έκταση του προβλήματος. Τους περισσότερους μήνες του τελευταίου ενάμιση χρόνου, η χώρα μας έχει χαμηλότερο πληθωρισμό τροφίμων, κάτι το οποίο αποτυπώνεται και από τη Eurostat, αποτυπώνεται και από το ΙΕΛΚΑ, συγκριτικά με άλλες χώρες. Όχι, δεν έχει (σ.σ. ακρίβεια), όχι, δεν υπάρχει πρόβλημα, αλλά έχουμε συνήθως τους περισσότερους μήνες χαμηλότερο πληθωρισμό τροφίμων. Αυτό σημαίνει ότι σε ένα πρόβλημα το οποίο είναι γενικότερο ημών, η δική μας αντιμετώπιση και με τους ελέγχους που γίνονται και δεν γίνονταν τα προηγούμενα χρόνια, θυμίζω ότι οι έλεγχοι ξεκίνησαν στη χώρα αυτή μετά το 2020 που στελεχώθηκε η ΔΙΜΕΑ. Μέχρι τότε δεν υπήρχε τέτοια υπηρεσία στελεχωμένη που να μπορεί να κάνει ελέγχους και να επιβάλλει πρόστιμα. Αυτά όλα ξεκίνησαν τα τελευταία χρόνια και με τις έκτακτες παρεμβάσεις του Υπουργείου Ανάπτυξης.
Οι κωδικοί που μπαίνουν σε χαμηλότερη τιμή, τώρα θα πλησιάσουν από ό,τι φαίνεται τους 1.000 κωδικούς. Όλα αυτά αποτελούν ενέσεις, ανάσες για να μειωθεί το πρόβλημα. Άρα, αν πάμε στο καλάθι, φαίνεται ότι συγκριτικά με άλλες χώρες το πρόβλημα το αντιμετωπίζουμε καλύτερα. Προφανώς δεν μπορούμε να το εξαφανίσουμε. Ως προς την ενέργεια, να θυμίσω ότι είμαστε η πρώτη κυβέρνηση που πήρε έκτακτα μέτρα, ειδικά όταν είχαμε την πολύ μεγάλη πρώτη ενεργειακή κρίση, πληθωριστική κρίση, μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και φορολογήσαμε τα υπερκέρδη των εταιρειών με δύο διαφορετικούς τρόπους, επιστρέφοντας τα χρήματα αυτά στους καταναλωτές οικιακών τιμολογίων, στα νοικοκυριά δηλαδή, αλλά και στις επιχειρήσεις, καλύπτοντας μέχρι και το 100% σε περίπτωση κοινωνικών τιμολογίων των αυξήσεων των τιμών.
Και ως προς τα διυλιστήρια, πάλι εμείς ήμασταν η κυβέρνηση η οποία πήρε συγκεκριμένα έκτακτα μέτρα. Τους τελευταίους μήνες, μαζί με τα μέτρα της κυβέρνησης, έχει επιλεγεί και από τα διυλιστήρια μια παράλληλη στήριξη, η οποία οδηγεί στις μειώσεις που οδηγεί κάθε μήνα. Εδώ αυτή η συζήτηση, αν γίνεται με όρους πλειοδοσίας, ο καθένας δηλαδή να δώσει τα περισσότερα χωρίς να υπολογίζουν ότι τα λεφτά αυτά, δεν είναι ατελείωτα, δεν πρόκειται να οδηγήσει πουθενά. Εμείς δεν ακολουθούμε αυτόν τον δρόμο. Εμείς ακολουθούμε έναν δρόμο όπου προσπαθούμε συνεχώς να μεγαλώνουμε την πίτα, να δημιουργούμε δουλειές με την πολιτική μας, αυξάνοντας τις επενδύσεις, τις εξαγωγές και ενώ μειώνουμε τους φορολογικούς συντελεστές, να προσπαθούμε να έχουμε όσο παραπάνω έσοδα, ούτως ώστε να δώσουμε πίσω στους πολίτες και με μέτρα μόνιμα, όπως είναι αυτά τα οποία νομοθετούνται την άλλη εβδομάδα από το Υπουργείο Οικονομικών, αλλά και με μέτρα έκτακτα, όπως αυτά που παρατείνονται ανά δεκαπενθήμερο ή ανά μήνα.
Για τα βασικά οικονομικά μεγέθη και πως θα τα αξιολογήσουν οι πολίτες στις κάλπες
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν εξελέγη το 2019 Πρωθυπουργός, ούτε της Ελβετίας ούτε του Λουξεμβούργου. Εξελέγη Πρωθυπουργός μιας χώρας, η οποία ήταν 27η στους 27 της Ευρώπης σε ρυθμούς ανάπτυξης, ενώ εκείνη την περίοδο, μέχρι δηλαδή το ’19, πριν ξεσπάσουν οι κρίσεις και οι πόλεμοι, «έβρεχε ανάπτυξη» στην Ευρώπη. Εξελέγη Πρωθυπουργός μιας χώρας, η οποία είχε ανεργία 36% στους νέους και 600.000 λιγότερες δουλειές από όσες υπάρχουν σήμερα με την πολιτική μας. Και το κυριότερο, εξελέγη Πρωθυπουργός μιας χώρας, η οποία για ολόκληρες δεκαετίες, με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις κυβερνήσεων της δικής μας παράταξης, ζούσε εις βάρος των πολιτών της, δηλαδή νομοθετούσε και αποφάσιζε με δανεικά λεφτά από τις επόμενες γενιές. Αυτό, λοιπόν, δεν θα μπορούσε μέσα σε 3, 4, 5, 7 χρόνια να πάει από το μείον στο 100%. Όμως έχουμε καταφέρει μέσα σε επτά χρόνια κρίσεων, πολέμων, πρωτοφανών καταστάσεων, να συγκλίνουμε με την Ευρώπη και ως προς το διαθέσιμο εισόδημα και ως προς την ατομική κατανάλωση, που είναι ο πιο αξιόπιστος δείκτης της Eurostat, η Ελλάδα, σε αντίθεση με όσα λέει η αντιπολίτευση, δεν είναι στον πάτο της Ευρώπης.
Η Ελλάδα και στην ατομική κατανάλωση έχει ξεπεράσει έξι κράτη. Προφανώς δεν είμαστε εκεί που θέλουμε, πρέπει να ανεβούμε κι άλλο για να συγκλίνουμε με την Ευρώπη. Η Ελλάδα έχει καταφέρει στο μέσο μισθό και έχει ανέβει παρά την επίμονη ακρίβεια. Και όλα αυτά δεν τα λέω για να πω τι τέλεια που είναι όλα ή ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα. Προφανώς δεν λύθηκαν, αλλά σε σχέση με το σημείο εκκίνησης και σε σχέση με την κατάσταση που παραλάβαμε, έχουμε καταφέρει μια οικονομία διαλυμένη, μια οικονομία η οποία ζούσε εις βάρος των επόμενων γενεών και να μειώνει φόρους και να αυξάνει όσο παραπάνω μπορεί, το ξαναλέω και επιτρέπεται από τους δημοσιονομικούς κανόνες της Ευρώπης, γιατί υπάρχουν και οροφές δαπανών, τους μισθούς και όλα αυτά να γίνονται ενώ έχει μειωθεί το χρέος ως προς το ΑΕΠ, άρα δεν θα σταλεί ο λογαριασμός σε αυτούς οι οποίοι θα έρθουν μετά από εμάς.
Για το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, την αυστηρή επιστολή που απεστάλη στον ΟΗΕ, την «κίτρινη κάρτα» που βγάζει η Κομισιόν στην Άγκυρα και την επικείμενη NAVTEX
Τα όσα είπε η Κομισιόν δεν νομίζω ότι μπορούμε να τα περάσουμε έτσι. Είναι άλλη μια δικαίωση, καταρχάς, της σωστής θέσης, όχι μόνο της δικής μας εθνικής θέσης, της θέσης η οποία υπαγορεύεται από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Αυτά τα οποία είπε η Κομισιόν δεν διαβάζονται με πολλούς τρόπους και δεν αφορούν μόνο το παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο, αλλά μια σειρά θεμάτων που σε κορυφαίο επίπεδο τόσο ο Έλληνας Πρωθυπουργός όσο και ο Υπουργός Εξωτερικών και συνολικά η Κυβέρνηση, στη συνέχεια όσων έχουν πει και προηγούμενες κυβερνήσεις, έχουν θέσει και είναι στην πραγματικότητα επίσημα ευρωπαϊκές θέσεις. Άρα ο δρόμος, είτε της Τουρκίας είτε άλλων κρατών προς την Ευρώπη, περνάει μέσα από την Ελλάδα, περνάει μέσα από το δίκαιο των θέσεών μας και όλα όσα κατά καιρούς έχουμε υποστηρίξει. Αυτό ως προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Τώρα ως προς τη NAVTEX, ως προς το καλώδιο και όλα όσα περιμένουμε, αυτή τη στιγμή είναι υπό επεξεργασία, όπως είπε χθες ο Υπουργός Εξωτερικών, οι αιτήσεις από τις ελληνικές αρχές και μόνο από τις ελληνικές αρχές. Δεν υπάρχει ζήτημα άδειας από οποιαδήποτε άλλη αρχή και εφόσον ολοκληρωθεί η διαδικασία, που δεν έχουμε λόγο να πιστεύουμε κάτι αντίθετο, αλλά δεν είναι κάτι που μπορούμε να προεξοφλήσουμε, θα προχωρήσει το έργο με βάση τον προγραμματισμό, όπως έχει αναλυθεί από την πρώτη στιγμή. Τώρα να σας πω μια ακριβή ημερομηνία, δεν θα ήταν και σωστό από πλευράς μου, ούτε γνωρίζω. Μένω σε όσα έχει πει μέχρι τώρα ο Υπουργός Εξωτερικών.
(Δημοσιογράφος: Αν εμφανιστεί ένα τουρκικό πλοίο, μια τουρκική φρεγάτα εκεί κοντά, τι θα κάνουμε;). Είναι κάτι που δεν θεωρούμε ότι θα συμβεί και θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν θα συμβεί, αλλά όπως έχει ειπωθεί από το Υπουργείο και από τον ίδιο τον Υπουργό, είμαστε προετοιμασμένοι για όλα τα ενδεχόμενα. Εδώ δεν μιλάμε για ένα ελληνικό έργο. Εδώ μιλάμε για ένα ευρωπαϊκό έργο με τη συνδρομή Ελλάδας-Κύπρου-Γαλλίας είναι ένα έργο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Για τα χθεσινά επεισόδια στην πανεπιστημιούπολη
Κοιτάξτε, είναι πολύ δυσάρεστα τα γεγονότα. Και γενικά οποιαδήποτε επίθεση γίνεται, ασχέτως του ποιος είναι ο θύτης, είτε ανήκει στην ακροαριστερά, είτε ανήκει σε χώρους, σε μορφώματα της άκρας δεξιάς και πιο πέρα, γιατί είδαμε και κάποια άλλα τα οποία συνέβησαν στην Πάτρα, είναι κάτι το οποίο πρέπει να μας βρίσκει όλους αντίθετους -αυτό ως προς την πολιτική καταδίκη- και να αναλαμβάνει σε κάθε τέλεση ποινικών αδικημάτων άμεσα η Αστυνομία. Άρα, το πρώτο που πρέπει να πούμε είναι ότι αναμένουμε και έχουμε εμπιστοσύνη στην Ελληνική Αστυνομία να εντοπίσει και να συλλάβει τους δράστες για να έχουν από εκεί και πέρα τον δρόμο που πρέπει να παίρνουν όλες αυτές οι υποθέσεις, τον δρόμο της Δικαιοσύνης. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε είναι η πρώτη φορά, μετά από πολλές δεκαετίες, που δεν υπάρχει πανεπιστήμιο υπό κατάληψη.
Όταν γίνονται τέτοιες κινήσεις, η Αστυνομία επεμβαίνει και εκκενώνει τις καταλήψεις, πατώντας πάνω στην αυτονόητη για εμένα και με πολύ μεγάλη καθυστέρηση νομοθετική πρωτοβουλία του 2019, όπου καταργήθηκε το άσυλο ανομίας και το άσυλο πήρε πάλι την αληθινή του έννοια. Όμως έχουν γίνει και κάποιες άλλες αλλαγές, οι οποίες πλέον εφαρμόζονται, πολύ σημαντικές. Οι άνθρωποι αυτοί οι οποίοι έκαναν ό,τι έκαναν, οι εγκληματίες δηλαδή αυτοί, για να τα λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, όταν με το καλό συλληφθούν, δεν θα αντιμετωπίσουν μόνο ποινικές κυρώσεις, αλλά και αστικές κυρώσεις και πειθαρχικές. Τι εννοώ; Οι αστικές είναι οι προφανείς για την αποκατάσταση των ζημιών, όπως ψηφίστηκε στη Βουλή πριν από περίπου ενάμιση χρόνο από το Υπουργείο Παιδείας.
Οι πειθαρχικές κυρώσεις είναι το γεγονός ότι εφόσον διαπιστωθεί η φοιτητική ιδιότητα οποιουδήποτε εξ αυτών, όχι μόνο στο πανεπιστήμιο που έγιναν τα επεισόδια στο ΕΚΠΑ, αλλά σε οποιοδήποτε άλλο πανεπιστήμιο, θα έχουν και πολύ σοβαρές, σύμφωνα με τον νόμο και τις αποφάσεις των πανεπιστημίων, πειθαρχικές κυρώσεις, σε σχέση με την φοιτητική τους ιδιότητα. Δύο πράγματα έχουν αλλάξει ήδη. Το ένα είναι ότι η Αστυνομία επεμβαίνει και εντός των χώρων και εφαρμόζει τον νόμο, γιατί δεν υπάρχει κυβέρνηση που θα εξαφανίσει την εγκληματικότητα, θα κάνει τους εγκληματίες να σταματήσουν να εγκληματούν, αλλά πλέον υπάρχουν κυρώσεις, που είναι το δεύτερο. Το τρίτο, έχει ήδη προχωρήσει, σε συνεργασία του Υπουργείου Παιδείας και του φορέα υλοποίησης των σχεδίων αυτών, η εκπόνηση όλων των προδιαγραφών των σχεδίων ασφαλείας των πανεπιστημίων.
Τα έχει πει αναλυτικά και η Υπουργός και ο Υφυπουργός, ο κύριος Παπαϊωάννου και η κυρία Ζαχαράκη, ούτως ώστε να βγει ο διαγωνισμός για το τελευταίο μέρος εφαρμογής αυτού του νομοσχεδίου, που είναι όλα αυτά τα σημεία ασφαλείας που πρέπει να μπουν, όλες αυτές οι πρόνοιες ασφαλείας στα πέντε ιδρύματα που έχουν το μεγαλύτερο κενό.
(Δημοσιογράφος: Πάντως, κάποιος κακοπροαίρετος που διαχωρίζουμε τη θέση μας θα έλεγε ότι πέρασαν επτά χρόνια και περιμένουμε μια κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για να μην μπορούν να μπαίνουν αυτοί στα πανεπιστήμια και να κάνουν αυτά τα επεισόδια που κάνουν).
Πέρασαν, καταρχάς, 45 χρόνια για να συμφωνήσουμε και δυστυχώς δεν συμφώνησε όλο το πολιτικό σύστημα και αναφέρομαι στο 1974-2019 για να συμφωνήσουμε ότι το άσυλο δεν είναι άσυλο παρανόμων και άσυλο εγκληματιών. Και ήρθε η Κυβέρνηση αυτή και κατήργησε το άσυλο ανομίας και από τότε και μέχρι σήμερα, και ειδικά με τις επιχειρήσεις των τελευταίων τριών-τεσσάρων ετών, κάθε φορά που γίνεται κάτι, είτε μια κατάληψη είτε κάτι πολύ πιο βαρύ, εννοώ μια πιο βαριά εγκληματική πράξη, επεμβαίνει η Αστυνομία και έχουμε συλλήψεις
. Πέρασαν πάρα πολλά χρόνια, έχετε δίκιο, για να υπάρχουν και κυρώσεις πειθαρχικές και αστικές, κάτι το οποίο συμβαίνει τώρα, όπως σας είπα, το είδαμε και στα γεγονότα του ιστορικού κτιρίου του Πολυτεχνείου πριν από κάποιους μήνες, όπου επιβλήθηκαν και προχώρησε η πειθαρχική διαδικασία. Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να ολοκληρωθεί και γι’ αυτό και νομοθετήθηκε πριν από ενάμιση χρόνο και όλη αυτή η διαδικασία, η εφαρμογή όλης αυτής της διαδικασίας προληπτικών μέτρων, τα οποία μπαίνουν, για να υπάρχει και μια προστασία εκ των προτέρων. Έχουν γίνει πολύ σημαντικά βήματα και αυτό εντάσσεται στο αυτονόητο αίτημα περί νομιμότητας, όπως έχουν γίνει και στα γήπεδα, όπως έχουν γίνει και αλλού, και πρέπει να γίνουν με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα από όλα τα συναρμόδια Υπουργεία και τα υπόλοιπα βήματα.
(Δημοσιογράφος: Ξανασκέφτεστε το θέμα της πανεπιστημιακής αστυνομίας, που δεν την είδαμε τελικά;).
Όχι. Όπως είπε ο Πρωθυπουργός και στη ΔΕΘ, η πανεπιστημιακή αστυνομία ήταν μια νομοθέτηση η οποία είχε μια λογική, πολύ σωστή λογική, αλλά κρίθηκς στο πεδίο, στην πράξη, ότι τελικά η εγκληματικότητα η οποία συναντάται στα πανεπιστήμια, είναι εγκληματικότητα η οποία πρέπει να αντιμετωπιστεί από την κανονική Αστυνομία, σε συνεργασία με τις πρυτανικές αρχές. Γι’ αυτό και δεν πήγαν χαμένοι οι άνθρωποι αυτοί. Έχουν εκπαιδευτεί, στελεχώνουν πολύ σημαντικές υπηρεσίες και από το ’23 και μετά κρίθηκε από τον Πρωθυπουργό και κεντρικά από την Κυβέρνηση ότι πρέπει η παραβατικότητα αυτή να αντιμετωπίζεται όπως και αντιμετωπίζεται από την κανονική Αστυνομία.
Σχετικά με τις επισκέψεις του Πρωθυπουργού στις εκλογικές περιφέρειες των πρώην Πρωθυπουργών
Εντάξει, πολλές φορές εσείς κάνετε συνειρμούς τους οποίους όταν προγραμματίζεται κάτι, από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό και τους συνεργάτες του, δεν είναι στα κριτήρια αυτά. Ο Πρωθυπουργός δεν είναι ότι ξεκίνησε ούτε τώρα τις περιοδείες του, ούτε αποφάσισε τώρα να πάει κάπου. Η Μεσσηνία είναι ο νομός και η Καλαμάτα η πόλη όπου διοργανώνεται το συνέδριο της ΚΕΔΕ, άρα νομίζω ότι αυτό δεν είναι κάτι που επέλεξε ο Πρωθυπουργός, αλλά είναι και ένας σημαντικός νομός της Πελοποννήσου που τακτικά πηγαίνει ο Πρωθυπουργός, άρα δεν σχετίζεται η επίσκεψη αυτή με τον πρώην πρωθυπουργό, ούτε, αντιστοίχως, οι Σέρρες είναι βέβαια ο νομός του ιδρυτή της παράταξης, του Εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή, άρα έχει ένα ξεχωριστό συμβολισμό η παρουσία εκεί του Πρωθυπουργού, που και πάλι δεν είναι η πρώτη φορά, και αντιστοίχως βέβαια και η γενέτειρα και του πρώην πρωθυπουργού, του Κώστα Καραμανλή. Η ενότητα είναι κάτι το οποίο επιδιώκουμε όσο παραπάνω μπορούμε, γιατί πάνω στην ενότητα αυτή και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και της Κυβέρνησης και της παράταξης, καταφέραμε και αντιμετωπίσαμε πάρα πολλές δυσκολίες, πολύ μεγάλες κρίσεις, και αν δεν υπήρχε αυτή η ενότητα δεν θα τα καταφέρναμε. Από εκεί και πέρα, όμως, πάνω απ’ όλα είναι η πολιτική μας.
(Δημοσιογράφος: Με τον κ. Σαμαρά δεν το ρωτάω. Με ένα ναι ή ένα όχι για τον κ. Σαμαρά, δεν το ρωτάω. Με τον κ. Καραμανλή υπάρχει περίπτωση να δούμε ραντεβού του κ. Μητσοτάκη από κοντά;).
Δεν γνωρίζω αυτή τη στιγμή αν υπάρχει κάτι συγκεκριμένο. Όμως, και οι δημόσιες τοποθετήσεις του Πρωθυπουργού και γενικότερα η άποψη, είναι μια άποψη που έχει μέσα της απόλυτη αναγνώριση της πορείας, της παρουσίας, σεβασμό στις απόψεις ενός ανθρώπου που ήταν Πρόεδρος της παράταξης και Πρωθυπουργός της χώρας.
