Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στο ΣΚΑΪ 100,3 FM στον δημοσιογράφο Βασίλη Χιώτη
Για την «επίθεση» της Αξιωματικής αντιπολίτευσης στη Σώτη Τριανταφύλλου
Πριν από λίγη ώρα, ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης προέβη σε μία ενέργεια βαθύτατα προβληματική. Αναδημοσίευσε μία ανάρτηση της κυρίας Θεοδώρου, που είναι -όπως διαβάζω εδώ- αναπληρώτρια τομεάρχης οικονομικών του ΠΑΣΟΚ, μια ανάρτηση κατά της Σώτης Τριανταφύλλου, κορυφαίας Ελληνίδας, συγγραφέως και διανοούμενης. Θεωρώ, ότι είναι μια απαράδεκτη ενέργεια. Μπορεί να διαφωνεί, ως έχει δικαίωμα, ο κ. Ανδρουλάκης και το κόμμα του με αυτά τα οποία είπε η κυρία Τριανταφύλλου, αλλά δεν νομίζω ότι είναι πρέπον και ξεφεύγει των ορίων και των θεσμικών ορίων του κ. Ανδρουλάκη, με την ιδιότητά του ως Πρόεδρος του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, μία τέτοια κίνηση και, επειδή ζούμε στη χώρα που πολλοί είναι «α λα καρτ ευαίσθητοι» με το Κράτος Δικαίου, αναμένω από τους γνωστούς – αγνώστους, «ευαίσθητους» να πράξουν τα δέοντα σε επίπεδο ανακοινώσεων και σε κάθε περίπτωση, θα μπορούσε όλο αυτό το πράγμα να τελειώσει -μέρες που είναι- με το να καταλάβει το λάθος του ο κ. Ανδρουλάκης και να αποσύρει αυτή την αναδημοσίευση.
Για τις δηλώσεις του Ν. Ανδρουλάκη στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ για τον ΟΠΕΚΕΠΕ
Για το τι ισχύει και τι δεν ισχύει ποινικά για την κάθε περίπτωση ξεχωριστά, θα αποφασίσει η Δικαιοσύνη. Εμείς ούτε παρεμβαίνουμε στη Δικαιοσύνη, όπως έκανε η προηγούμενη από εμάς κυβέρνηση, ούτε σχολιάζουμε τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Ως προς το πολιτικό σκέλος και κάποια ζητήματα κοινής λογικής που αναδεικνύονται από αυτές τις υποθέσεις, σύμφωνα με όσα και οι ίδιοι οι βουλευτές μας λένε, αλλά και τα στοιχεία που βγαίνουν στη δημοσιότητα, δεν σας το κρύβω ότι αυτά τα οποία διαρρέονταν -κακώς από όποιους διαρρέονταν- πριν την έλευση της δικογραφίας, απέχουν πάρα πολύ ως δεδομένα από αυτά τα οποία βλέπουμε, όχι μόνο εμείς, αλλά και ο κόσμος, ως πραγματικά δεδομένα των υποθέσεων. Από εκεί και πέρα, όμως, τις αποφάσεις που θα πάρουν…
(Για το αν έγινε «τσουβάλιασμα» των βουλευτών)
Από εμένα, κ. Χιώτη, δεν πρόκειται ποτέ να ακούσετε κάτι, το οποίο να στρέφεται εναντίον οποιουδήποτε λειτουργού της Δικαιοσύνης, είτε της εγχώριας Δικαιοσύνης, των εγχώριων λειτουργών της Δικαιοσύνης, είτε της ευρωπαϊκής εισαγγελίας, είτε των εν Ελλάδι εισαγγελέων – εκπροσώπων της ευρωπαϊκής εισαγγελίας. Εγώ κάνω μία κρίση, όχι μόνο ως δικηγόρος, ούτε ως Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, ως ένας άνθρωπος, όπως και όλοι όσοι μας ακούνε έχουν μια στοιχειώδη κοινή λογική, τη στοιχειώδη κοινή λογική, και λέω ότι αυτά τα οποία διαρρέονταν, έχουν μεγάλη απόσταση σε πολλές περιπτώσεις από αυτά τα οποία βλέπουμε. Αλλά αυτό έχει μικρή αξία. Μεγαλύτερη αξία έχει το πώς όλα αυτά θα τα αξιολογήσει η Δικαιοσύνη, στην οποία έχουμε εμπιστοσύνη και αναμένουμε τις κρίσεις της.
Για την άρση ασυλίας των βουλευτών
Να τα πάρουμε με τη σειρά. Καμία αντίφαση. Την πρώτη στιγμή είπαμε, δι’ εμού, ως κυβέρνηση, ότι η ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας συνιστούσε και συνιστά μια σοβαρή εξέλιξη. Όταν η εισαγγελία αποφασίζει να ζητήσει την άρση ασυλίας κάποιων βουλευτών, όχι γιατί είναι υπόδικοι ή πολύ χειρότερα ένοχοι, όπως κάποιοι ήδη έχουν βγάλει κρίση, αλλά γιατί αυτή είναι προϋπόθεση για να παράσχουν εξηγήσεις. Αν δεν ήταν βουλευτές, απλά θα είχαν κληθεί για εξηγήσεις, το τι θα συνέβαινε στη συνέχεια είναι μια απόφαση ξεχωριστή σε κάθε περίπτωση της Δικαιοσύνης. Η κατά περίπτωση εξέταση, όπως ειπώθηκε από την πρώτη στιγμή δεν είχε να κάνει με την άρση της ασυλίας. Ούτως ή άλλως το εξήγησα την επόμενη μέρα στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών.
Η άρση ασυλίας μετά το ΄19 καθίσταται στην πραγματικότητα κανόνας, εκτός εάν εμπίπτει μια περίπτωση στα κοινοβουλευτικά καθήκοντα και ούτως ή άλλως κύριε Χιώτη, την άρση ασυλίας τη ζήτησαν οι ίδιοι οι βουλευτές για να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη, δηλώνοντας μάλιστα οι ίδιοι τη θέση τους και, όπως ο καθένας το διατύπωσε, την αθωότητά τους. Άρα, όποιος μιλάει για την άρση της ασυλίας και για τους βουλευτές μας, «κρούει ανοιχτές θύρες». Η κατά περίπτωση εξέταση έχει να κάνει με την πολιτική αξιολόγηση της κάθε περίπτωσης.
Η πολιτική αξιολόγηση δεν βγάζει δικαστικές κρίσεις περί ενοχής ή απαλλαγής. Η πολιτική αξιολόγηση έχει να κάνει με τα πραγματικά δεδομένα μιας υπόθεσης, όπως αυτά αναδύονται και αναδεικνύονται όταν βγαίνουν στη δημοσιότητα. Αλλά, αν μου επιτρέπετε να πω, επειδή ξεκινήσατε με ένα ηχητικό του κ. Ανδρουλάκη, του Αρχηγού της Αντιπολίτευσης και προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Τι λέει το ΠΑΣΟΚ με απλά λόγια για να καταλαβαίνει ο κόσμος; Ότι «επειδή ένας Χ αριθμός βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας θα βρεθεί σε λίγες ημέρες υπό το καθεστώς άρσης ασυλίας τίθεται θέμα νομιμοποίησης της κυβέρνησης, γιατί είναι μια «κυβέρνηση υποδίκων ή ελεγχόμενων», γιατί το προσάρμοσαν, γιατί και το υποδίκων ήταν και ανακριβές νομικά.
Έκατσα και έψαξα, δεν θέλει πολύ, δεν πρέπει να είσαι ο «επιθεωρητής Κλουζώ» για να τα βρεις. Από το 2023 μέχρι σήμερα, δηλαδή στην τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο, έχει αρθεί 7 φορές συνολικά, η ασυλία βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Αν σκεφτεί κανείς μάλιστα ότι η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ είναι 32 ατόμων, είναι το 20%. Δεν σημαίνει ότι είναι το ίδιο σοβαρές όλες οι περιπτώσεις. Δεν σημαίνει ότι και τα αδικήματα έχουν την ίδια απαξία, αλλά σας λέω ενδεικτικά, ότι οι δύο εξ’ αυτών, προφανώς δεν πρόκειται καν να μπω σε ονοματολογία, σέβομαι απόλυτα τα ονόματα και τις περιπτώσεις, είναι για παράβαση καθήκοντος και μία είναι για ανακριβές πόθεν έσχες. Το ξαναλέω, οι άνθρωποι αυτοί, όπως και οι δικοί μας βουλευτές μπορεί να αθωωθούν, μπορεί να μην έχουν καμία εμπλοκή. Είδατε ποτέ κάποιον από εμάς, σε κάθε τέτοια περίπτωση, μετά να λένε ότι ο κύριος Ανδρουλάκης έχει μια «κοινοβουλευτική ομάδα υποδίκων ή ελεγχόμενων από τη Δικαιοσύνη»; Αυτά είναι αδιανόητα πράγματα να λέγονται.
Για τη διαχρονικότητα των προβλημάτων του ΟΠΕΚΕΠΕ
Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, όπως γνωρίζετε πάρα πολύ καλά, ξεκίνησε τις εργασίες της και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη το 2020. Και μάλιστα ερευνά 3.600 και παραπάνω υποθέσεις σε όλη την Ευρώπη, 170 εξ αυτών στη χώρα μας. Αυτό που λέμε «σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ- υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ» γιατί έχει και πτυχές ποινικές προφανώς, τι είναι; Είναι οι παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις. Η Ελλάδα έχει πληρώσει τα τελευταία 30 χρόνια σε πρόστιμα, δηλαδή ο Έλληνας φορολογούμενος, 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Το ξαναλέω, τα τελευταία 30 χρόνια για παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις.
Όταν λοιπόν ένα κράτος έχει πληρώσει σε βάθος 30 ετών 3 δισεκατομμύρια για τον τρόπο που δίνει αγροτικές επιδοτήσεις, γιατί δίνονταν για πολλά χρόνια, κακώς κάκιστα και με δική μας ευθύνη, όλων δηλαδή, όσων κυβερνήσεων υπήρξαν, έχει πληρώσει παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις, έχει δώσει σε ανθρώπους που δεν έπρεπε να πληρωθούν λεφτά. Αυτό είναι κάτι που ξεκίνησε να γίνεται από τότε που ξεκίνησε να λειτουργεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία; Αλλά και για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: όπως σε πολλά άλλα πράγματα ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή μας έτρεξε πιο γρήγορα από τις εξελίξεις και μείωσε τις πιθανότητες ενός ρουσφετιού, γιατί τα ρουσφέτια τα αντιμετωπίζουμε με πολιτικές, παραδείγματος χάριν, το ψηφιακό κράτος. Όταν κάτι γίνεται ψηφιακό, πολύ πιο δύσκολα παρεμβαίνει κανείς και ζητάει ρουσφέτι.
Διαχωρίζω το ρουσφέτι σε αιτήματα τα οποία είναι νόμιμα και προφανώς τα παράνομα που τα καταδικάζουμε όλοι και δεν είναι για συζήτηση. Όπως σε άλλες περιπτώσεις το κάναμε πριν, προλάβαμε, το κάναμε εγκαίρως, παράδειγμα το ψηφιακό κράτος, παράδειγμα ο ΕΦΚΑ. Όταν η σύνταξη δίνεται σε δύο μήνες δεν χρειάζεται, ενώ δινόταν σε τρία χρόνια, δεν χρειάζεται να παρέμβει κανένας για να πάρει κάποιος νωρίτερα τη σύνταξή του, όπως με την ψηφιακή επίδοση κλήσεων. Όπως σε πολλά άλλα πράγματα λοιπόν το κάναμε νωρίτερα, όπως στα νοσοκομεία που διπλασιάσαμε τις ΜΕΘ, βάλαμε την ενιαία λίστα αναμονής στα χειρουργεία για να μην μπορεί κάποιος «πονηρός» να προσπερνάει κάποιον άλλον άνθρωπο που ήταν πιο μπροστά… Στον ΟΠΕΚΕΠΕ βεβαίως δεν το κάναμε εγκαίρως, δεν μας πιστώνεται, μας χρεώνεται από τον κόσμο και δικαίως.
Σχετικά με την μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ
Όμως, έστω και με καθυστέρηση, αναλαμβάνουμε την ευθύνη για αυτή, η μεγάλη αλλαγή έγινε, ο ΟΠΕΚΕΠΕ πέρασε στην ΑΑΔΕ. Γιατί αυτό είναι μεγάλη αλλαγή; Γιατί και να θέλει πλέον κάποιος να πάρει να ζητήσει μια μεγαλύτερη επιδότηση, όπως ξέρετε πολύ καλά, δεν μπορεί να πάρει κανείς τηλέφωνο στην ΑΑΔΕ και να ζητήσει μεγαλύτερη επιστροφή φόρου, ούτε μικρότερο ΕΝΦΙΑ να πληρώσει. Αυτή λοιπόν την τομή, που δεν θα επιτρέψει ξανά σε κανέναν να παρέμβει, είτε για κάτι παράνομο, που ούτως ή άλλως αυτό είναι ποινικό και το εξετάζει η Δικαιοσύνη, είτε ακόμα και για νόμιμο, δεν θα μπορείς να ζητήσεις κάτι. Αυτό το ψήφισε μόνο η κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Άρα, αυτοί που φωνάζουν από την αντιπολίτευση για τις παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις, δεν ψήφισαν την τομή, έστω και με καθυστέρηση, από εμάς που ήρθε, ούτως ώστε να μπει ένα τέλος σε αυτό το φαινόμενο.
Σχετικά με ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή
Είναι μια πρόταση που μπήκε στο τραπέζι. Ούτε απόφαση είναι, ούτε είναι κάτι το οποίο θα γίνει «όπως και να ‘χει». Ούτως ή άλλως, όπως εξήγησα την ίδια μέρα, είναι κάτι που για να γίνει, εφόσον τελικά προχωρήσει, θα πρέπει να έχει την απαιτούμενη αυξημένη πλειοψηφία που προβλέπει το Σύνταγμα για να αλλάξει το οτιδήποτε σε επίπεδο συνταγματικό. Και χαίρομαι πάρα πολύ που ξεκινάει αυτή η συζήτηση. Και ξέρετε, κύριε Χιώτη, πολλές φορές, τις περισσότερες, η κοινωνία είναι αλλού από εκεί που πιστεύουμε ότι είναι και αλλού από εκεί που είναι η συζήτηση των πέντε-δέκα κλειστών γραφείων ή παρεών, όπως έλεγαν κάποιοι παλιότερα “πέριξ του Κολωνακίου”. Εγώ δεν βλέπω ότι όλοι είναι συντριπτικά κατά αυτής της πρότασης. Ακούω προβληματισμούς, τους ακούω με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.
Αυτό συμβαίνει σε επτά χώρες της Ευρώπης. Γιατί δεν μιλάμε, το ξαναλέω, για πλήρες ασυμβίβαστο, μιλάμε για λειτουργικό ασυμβίβαστο. Συμβαίνει στη Γαλλία, συμβαίνει στο Βέλγιο, συμβαίνει στο Λουξεμβούργο. Το ξαναλέω, η πρόταση αυτή δεν είναι μία πρόταση όπου άμα τη εφαρμογή της, τελειώνει το ρουσφέτι. Η κίνηση αυτή, ποια είναι η φιλοσοφία της;
Κύριε Χιώτη, καταρχάς για εμένα, εφόσον με τιμήσουν με την ψήφο τους οι ψηφοφόροι του Βόρειου Τομέα Αθηνών, η ιδιότητα του βουλευτή θα είναι σημαντικότερη από οποιαδήποτε άλλη, γιατί αυτή θα απορρέει από την κρίση των πολιτών. Από εκεί και πέρα, ο λόγος που εισηγείται κάτι τέτοιο και βάζει στο τραπέζι μία εκ των πολλών προτάσεων που μπορούν να τεθούν σε συνταγματικό επίπεδο αλλά και σε ευρύτερο επίπεδο από τον Πρωθυπουργό, είναι ο εξής: Μην κοροϊδευόμαστε, όποιοι έχουν ταυτόχρονα την ιδιότητα του βουλευτή και του υπουργού, αφήνουν κατά κανόνα σε δεύτερη, μην πω και σε τρίτη μοίρα την ιερή, κατά εμέ, ιδιότητα του βουλευτή, γιατί προκύπτει από κάτι, όπως είπα χθες, ιερό που είναι ο σταυρός, άρα η ψήφος των πολιτών.
Γι’ αυτό ακριβώς και θεωρούμε ότι αν προχωρήσει και εφαρμοστεί η πρόταση για ασυμβίβαστο, για να μην έχουμε αντί για 300, 350 γραφεία, θα πρέπει παράλληλα να νομοθετηθεί, δεν χρειάζεται συνταγματική αναθεώρηση και η μείωση του αριθμού των βουλευτών. Αναλόγως…θα το δούμε αυτό. Μπορεί από 200 μέχρι 300, αλλά αν υπάρχει ασυμβίβαστο, για να μην έχουμε παραπάνω γραφεία στο τέλος της ημέρας —γιατί και οι Υπουργοί που θα είναι υπό αναστολή βουλευτές θα θέλουν να διεκδικήσουν εκ νέου την ψήφο, άρα θα έχουν βουλευτικό γραφείο— άρα για να μην κοροϊδεύουμε τον κόσμο, αν προχωρήσει αυτό θα πρέπει να μειωθεί και ο αριθμός και των βουλευτών.
Για το αν υπάρχουν σκέψεις κατάργησης του σταυρού προτίμησης
Για να πάω στον σταυρό. Θεωρώ ότι οποιαδήποτε πρόταση μειώνει τη δύναμη των ψηφοφόρων —γιατί ο σταυρός τι είναι; Είναι η έκφραση των πολιτών επί των προσώπων— θεωρώ ότι είναι μια πρόταση που κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός είναι αιρετός από το 2004, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός εξελέγη Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας από την κοινωνία, από τους ψηφοφόρους και εξελέγη, ως Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Πρωθυπουργός.
Από εκεί και πέρα λοιπόν, οποιαδήποτε πρόταση έχει μεγάλο αριθμό βουλευτών επικρατείας, οποιαδήποτε πρόταση έχει μια λογική μονοεδρικών όπου εκεί πέρα θα είναι ένας υποψήφιος -στο γερμανικό μοντέλο σε κάθε μονοεδρική είναι ένας, δεν κερδίζει αυτός που ο κόσμος θεωρεί καλύτερο- δεν κινείται σε σωστή κατεύθυνση, έχει χαρακτηριστικά ελιτισμού κατά τη γνώμη μου. Θεωρώ, εγώ προσωπικά έτσι, για να μην παρεξηγηθώ, είναι προσωπική θέση επειδή με ρωτάτε και απαντώ με ειλικρίνεια: για μένα ό,τι πιο σημαντικό στην πολιτική είναι η λαϊκή ετυμηγορία και έχω σκοπό να είμαι στην πολιτική μόνο όσα χρόνια θέλει ο κόσμος με την ψήφο του.
Για την προσωπική του άποψη αν πρέπει να υπάρξει όριο στη θητεία των βουλευτών
Είναι μια απόφαση που δεν θα την πάρω εγώ μόνος μου προφανώς, και είναι και είναι και μια απόφαση που πρέπει να πάρει και το κάθε κόμμα από μόνο του. Εγώ προσωπικά έχω σκοπό να βάλω όρια στον εαυτό μου για αρχή. Δεν θεωρώ ότι κάποιος πρέπει να παραμένει στην πολιτική, άρα και στη Βουλή, για ένα διάστημα μεγαλύτερο των 15, άντε 20 —που μου ακούγονται και πάρα πολλά τώρα που είμαι 38 ετών— ετών. Θεωρώ ότι μέσα σε αυτό το διάστημα…
Πιστέψτε με επειδή από 22 χρονών δουλεύω και έχω ένσημα και εγώ όπως και όλος ο κόσμος που ακούει και πολλοί συνάδελφοι μου και στην Κυβέρνηση, αλλά και πολλοί βουλευτές οι περισσότεροι πλέον, δεν θεωρώ ότι η πολιτική είναι επάγγελμα και πρέπει να είσαι εφ’ όρου ζωής. Άρα συμφωνώ εγώ επί της αρχής με κάτι τέτοιο, αλλά δεν ξέρω κατά πόσον κάτι τέτοιο είναι εύκολο να εφαρμοστεί, μακάρι να μπορούσε, γιατί όπως αντιλαμβάνεστε έχουμε ένα κοινοβουλευτικό σύστημα, δεν υπάρχουν θητείες στην Εκτελεστική Εξουσία, αλλά επί της αρχής το να βάζουμε όρια για αρχή στους εαυτούς μας και να θέλουμε να πετύχουμε δέκα πράγματα για την εκλογική μας περιφέρεια και για την χώρα μας, σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα, εμένα με βρίσκει σύμφωνο.
Για το αν πρέπει να υπάρχει όριο και για τη θητεία των Πρωθυπουργών
Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο προφανώς και το έχω πει ξανά, δεν πρέπει να περιλαμβάνει επικεφαλής- προέδρους Κοινοβουλευτικών Ομάδων και ακόμα περισσότερο Πρωθυπουργούς. Θεωρώ ότι ακόμα και να γίνει ποτέ κάτι τέτοιο, που δεν το θεωρώ εύκολο, αν και με βρίσκει σύμφωνο επί της αρχής, δεν θα πρέπει να πιάνει, δεν θα πρέπει σε αυτό δηλαδή να περιλαμβάνονται οι έχοντες διατελέσει Πρωθυπουργοί ή και πρόεδροι Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Είναι μια άλλη συζήτηση, γιατί οι άνθρωποι αυτοί έχουν ηγηθεί ενός κόμματος ή πολύ παραπάνω της χώρας.
Για την συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος και αν έχει σκοπό η Κυβέρνηση να μην την ξεκινήσει
Όχι, ισχύει ότι έχει πει ο Πρωθυπουργός μέχρι τώρα, το χρονοδιάγραμμα θεωρώ ότι θα ανακοινωθεί στο αμέσως προσεχές διάστημα μετά το Πάσχα… Έχει ξεκινήσει ήδη η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, γιατί είναι μια πρόταση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και διαμορφώνει πρόταση, η οποία προκύπτει από ατομικές προτάσεις… Είναι κάτι το οποίο είναι σε πολύ προχωρημένο στάδιο, άρα δεν θεωρώ ότι θα αργήσει κάτι τέτοιο.
Για την απαγόρευση της πρόσβασης στα social media για παιδιά κάτω των 15 ετών
Να πούμε πολύ σύντομα, ότι ο Πρωθυπουργός «κήρυξε την έναρξη» αυτών των παρεμβάσεων τον Σεπτέμβριο του ’24 στον ΟΗΕ, το μέτρο αυτό δεν είναι το πρώτο μέτρο, θυμίζω το kids wallet, που είναι ένα πρώτο λειτουργικό εργαλείο, ένας πρώτος λειτουργικός μηχανισμός επιβεβαίωσης ηλικίας που υιοθετήθηκε από κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και είναι πρόταση της Ελλάδας. Γιατί τώρα; Γιατί είναι κάτι το οποίο θέλει χρόνο να εφαρμοστεί και τεχνικά, πρέπει να γίνει μια πολύ μεγάλη προετοιμασία, η νομοθεσία αυτή δεν είναι πανάκεια, δεν είναι κάτι που πατάς ένα κουμπί «μια του μηνός» και «κόβονται» τα social media στους κάτω των 15 ετών.
Πρέπει να υπάρξει μια συνεννόηση και μια προετοιμασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο, εξ’ ού και η επιστολή του Πρωθυπουργού στην Ούρσουλα φον Ντερ Λάιεν και για να μην κουράσω, φαντάζομαι δεν έχουμε πάρα πολύ χρόνο, είναι μια μάχη που για να την κερδίσουμε πρέπει να είμαστε όλοι μαζί. Οι γονείς, η Πολιτεία, η κοινωνία, όλα τα υπόλοιπα κόμματα, είναι μια μάχη ευρωπαϊκή, όχι μόνο ελληνική. Όλοι αυτοί οι κανόνες που μπαίνουν, είναι κανόνες που για να εφαρμοστούν πρέπει να είναι σε συνεργασία με τις πλατφόρμες, αναλυτικά όλα αυτά εξηγούνται τώρα στη συνέντευξη Τύπου, αυτός είναι και ο λόγος, λοιπόν, που χρειάζεται αυτό το χρονικό διάστημα για να γίνουν όλα αυτά σωστά.
