Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στον ΣΚΑΪ 100,3 και τον δημοσιογράφο Άρη Πορτοσάλτε
Για τα τεχνικά σημεία της σύμβασης μεταξύ ελληνικού κράτους και Chevron και για την κριτική που ασκεί ο κ. Σαμαράς ότι διακυβεύονται με την σύμβαση κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας.
Κάτι τέτοιο δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα και αυτά τα οποία θα σας πω δεν είναι απάντηση στον κ. Σαμαρά, αλλά επεξήγηση για το ζήτημα, το πολύ αυτό κρίσιμο ζήτημα επί της ουσίας είναι το καθήκον μας απέναντι και σε εσάς που ρωτάτε, συνολικά τους δημοσιογράφους και στους πολίτες. Ο κ. Σαμαράς έχει διατελέσει Πρωθυπουργός της χώρας και όπως και εκείνος αλλά και κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να λέει ό,τι θέλει. Ποια είναι η αλήθεια; Καταρχάς δεν έχουμε καμία απώλεια ή κανένα κίνδυνο ή καμία τέτοια πιθανότητα κινδύνου απώλειας κυριαρχικών δικαιωμάτων. Γιατί κυριαρχικά δικαιώματα δεν χάνονται μέσω συμφωνιών με ιδιωτικές εταιρείες σε καμία περίπτωση.
Ούτε υπάρχει τέτοια διατύπωση στη συγκεκριμένη συμφωνία. Σε κάθε σύμβαση τέτοιου τύπου πρέπει να υπάρχει η αναγκαία πρόνοια για νομικές ρήτρες διασφάλισης υπέρ του Δημοσίου, ώστε να μην προκύψουν θέματα αποζημιώσεων σε περίπτωση μελλοντικών οριοθετήσεων που θα αποφασίσει η Ελληνική Πολιτεία. Εδώ για τi περίπτωση μιλάμε; Γιατί έχει μπει αυτή η ρήτρα όπως μπαίνει σε αντίστοιχες τέτοιες συμφωνίες; Γιατί όπως είναι γνωστό και διατυπωμένο και είναι και εθνική θέση, έχει εκκινήσει μια προκαταρκτική συζήτηση τεχνικών επιτροπών για τα θέματα οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης. Και θυμίζω ότι η Κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι εκείνη η οποία έχει προχωρήσει στην οριοθέτηση- αυτή τη στιγμή υφίσταται μερική οριοθέτηση με την Αίγυπτο- και με την Ιταλία.
Είναι δύο από τις κορυφαίες επιτυχίες της εξωτερικής πολιτικής. Μία επόμενη που θέλουμε να καταφέρουμε, πάντοτε επί τη βάσει του διεθνούς δικαίου, είναι με τη Λιβύη. Άρα εδώ μιλάμε για μία ρήτρα που μπαίνει μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και μιας εταιρείας κολοσσού, όπως είναι η εταιρεία Chevron, για να μην έχει, σε περίπτωση που προχωρήσει όλη αυτή η διαδικασία με τη Λιβύη, γιατί μιλάμε για αυτή τη συζήτηση τώρα, να μην υπάρχει δυνατότητα αξίωσης εναντίον του Δημοσίου οποιασδήποτε αποζημίωσης. Άρα, προστατεύονται τα συμφέροντα του ελληνικού Δημοσίου. Το επόμενο που θέλω να θυμίσω κύριε Πορτοσάλτε, έχω μπροστά μου, από την ηλεκτρονική έκδοση της Καθημερινής την βρήκα, αλλά είναι σε πάρα πολλές ιστοσελίδες, την αντίδραση της Τουρκίας, πριν από μία εβδομάδα ακριβώς, για τη συμφωνία με την Chevron.
Είναι του τουρκικού υπουργείου Άμυνας που κρίνει «παράνομες και μονομερείς» αυτές τις ενέργειες. Και μάλιστα ρεπορτάζ του Μανώλη Κωστίδη που λέει ότι «για μονομερείς ενέργειες που όπως τις υποστηρίζουν παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και τις σχέσεις καλής γειτονίας κατηγορεί η Τουρκία την Ελλάδα, μετά τη συμφωνία που υπεγράφη τη Δευτέρα με τη Chevron για τους υδρογονάνθρακες». Και συνεχίζει τέλος πάντων και λέει διάφορα ακόμα. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί θεωρώ για να πάμε και στην ουσία την πολιτική, πέραν της τεχνικής που έχει και αυτή την αξία της, ότι είναι κρίμα εθνικές επιτυχίες και από ενεργειακής σκοπιάς αλλά και από ευρύτερης γεωστρατηγικής σκοπιάς να τις βαφτίζουμε ως «επικίνδυνες» και μάλιστα επί τη βάσει μιας κριτικής που δεν έχει κανένα βάρος, κανένα βάθος, καμία ουσία.
Για το εάν η σύμβαση έχει ελεγχθεί από κάποιο δικαιοδοτικό όργανο
Έχουν εγκριθεί οι συμβάσεις αυτές από το Ελεγκτικό Συνέδριο στα πλαίσια του προσυμβατικού ελέγχου και βέβαια θα κατατεθούν προς κύρωση τις επόμενες ημέρες στη Βουλή. Βεβαίως (θα γίνει συζήτηση στη Βουλή), όπου εκεί θα γίνει μία συζήτηση και επί της ουσίας της σύμβασης αυτής και αυτής της ιστορικής συμφωνίας, όπου την περίοδο που υπάρχει μία απόφαση απεξάρτησης της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο, η Ελλάδα μετατρέπεται σε πύλη ενεργειακής εισόδου στην Ευρώπη. Γιατί αυτό είναι ένα πράγμα, η συμφωνία με την Chevron, αλλά μια άλλη συζήτηση είναι όλα τα υπόλοιπα, ο Κάθετος Διάδρομος και όλες οι υπόλοιπες συμφωνίες της χώρας. Αλλά θα γίνει και μια επί της ουσίας συζήτηση για το τι σημαίνουν όλα αυτά για την Ελλάδα.
Ξέρετε γιατί το ανακοίνωσε, κ. Πορτοσάλτε, το τουρκικό υπουργείο Άμυνας; Γιατί όλα αυτά και κυρίως η συμφωνία με τη Chevron στο σημείο που γίνεται και θα γίνουν οι έρευνες είναι ένα καθοριστικό «χτύπημα», άλλο ένα καθοριστικό «χτύπημα» στο παράνομο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Και ξέρετε κάτι; Είναι σε συνέχεια των όσων είπε επισήμως η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό τι σημαίνει; Ότι η αποτελεσματική εξωτερική πολιτική, αυτή δηλαδή που ισχυροποιεί ουσιαστικά μία χώρα, εν προκειμένω τη χώρα μας, την πατρίδα μας, την Ελλάδα, δεν είναι αυτή η οποία βασίζεται σε κινδυνολογίες.
Και πιστέψτε με, δεν αναφέρομαι στον κ. Σαμαρά, τώρα, αναφέρομαι σε ένα ευρύτερο αφήγημα που χτίζεται από κάποια συγκεκριμένα Μέσα Ενημέρωσης, κόμματα της αντιπολίτευσης στο άκρον του πολιτικού συστήματος της δεξιάς, της ακροδεξιάς και όχι μόνο. Εξωτερική πολιτική με αποτέλεσμα είναι αυτή που παράγει αποτελέσματα, που ισχυροποιεί τη χώρα, όπως αυτά τα οποία είπε προ μηνών η Ευρωπαϊκή Ένωση για το άκυρο και ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο, όπως η συμφωνία με την Chevron. Όταν, λοιπόν, για όλα αυτά βλέπεις την άλλη πλευρά να έχει αυτή την αντίδραση, θεωρώ ότι είναι εκτός λογικής αντίστοιχες ανησυχίες που εκφράζονται- και έχουμε υποχρέωση σε αυτές να απαντάμε με επιχειρήματα και με σεβασμό- εντός των τειχών της χώρας.
Για το ότι υπάρχει ένα κομμάτι της κοινής γνώμης που λέει ότι δεν γνωρίζει τι λέει η σύμβαση
Επαναλαμβάνω, είναι μια πρόνοια η οποία μπήκε για να προασπιστούν τα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου, για να μην υπάρχει δηλαδή μελλοντική δυνατότητα αναζήτησης αποζημιώσεων εναντίον του Δημοσίου από την εταιρεία, σε περίπτωση που προχωρήσει η εκπεφρασμένη βούληση, η διατυπωμένη επισήμως και θεωρώ ότι είναι και μία διαχρονική εθνική θέση ο καθορισμός ΑΟΖ με τη Λιβύη. Προσέξτε, δεν υπάρχει καμία διάθεση, βούληση, οτιδήποτε παραχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων, οπουδήποτε. Δεν μπαίνει καν σε τέτοια συζήτηση ποτέ η χώρα.
Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι σε μία διαδικασία προκαταρκτική. Είναι κάτι πάρα πολύ πρόωρο, για να μην παρεξηγηθώ. Είναι μια προκαταρκτική συζήτηση τεχνικών επιτροπών για τα θέματα οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Λιβύης. Ούτως ή άλλως, το είπα και πριν, είμαστε η Κυβέρνηση που έχει πετύχει δύο μεγάλες εθνικές επιτυχίες, τον καθορισμό, την συμφωνία με την Αίγυπτο, αντιστοίχως και με την Ιταλία. Θυμίζω ότι επί Κυριάκου Μητσοτάκη μεγαλώσαμε προς το Ιόνιο στα 12 ναυτικά μίλια, έγινε η επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια.
