Ενημέρωση πολιτικών συντακτών και ανταποκριτών ξένου Τύπου από τον Υφυπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικό Εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη
Καλημέρα και καλή εβδομάδα. Με δήλωσή του νωρίτερα ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, άνοιξε τη συζήτηση για την Συνταγματική αναθεώρηση. Όπως τόνισε, «το Σύνταγμα του 1975 εξασφάλισε ομαλότητα και πολιτική σταθερότητα. Είναι ένα κείμενο «ζωντανό». Δεν παύει, ωστόσο, να ανήκει στον 20ο αιώνα. Συνεπώς είναι καιρός να τολμήσουμε μεγάλες τομές που θα ενισχύουν το κύρος των θεσμών και την εμπιστοσύνη των πολιτών, εισάγοντας ρυθμίσεις για την καλύτερη λειτουργία του πολιτεύματος απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής και συμβαδίζοντας με νέα δεδομένα όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη και η Κλιματική Κρίση».
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στην αναθεώρηση του άρθρου 86, στην αξιολόγηση στο Δημόσιο, την αναθεώρηση του άρθρου 16 για την δυνατότητα ίδρυσης μη κρατικών πανεπιστημίων, την καθιέρωση μιας εξαετούς θητείας για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την συμμετοχή των ίδιων των δικαστών στην επιλογή της ηγεσίας των Ανωτάτων Δικαστηρίων.
Παράλληλα, ο Πρωθυπουργός τόνισε πως η αναθεώρηση του Συντάγματος θα πρέπει να είναι γενναία και τολμηρή, να απαντά στις ανάγκες των εξελίξεων, κάνοντας ξεχωριστή αναφορά «στην ανάγκη ύπαρξης δικλείδων που θα εγγυώνται την δημοσιονομική ισορροπία, τη συνεπή κυβερνητική δράση, αλλά και την ορθότητα των κομματικών υποσχέσεων. Ώστε η χώρα να μην διολισθήσει ποτέ ξανά στα επικίνδυνα μονοπάτια του λαϊκισμού. Αυτά που κρύβουν τις ολέθριες συνέπειες που προκαλούν. Κάτι που, δυστυχώς, έχουμε πληρώσει ακριβά».
Η Συνταγματική Αναθεώρηση αποτελεί μια εμβληματική περίοδο στην ιστορία του κράτους που μπορεί να οδηγήσει σε ένα νέο, σύγχρονο υπόδειγμα διακυβέρνησης που θα ενισχύσει τους θεσμούς και την εμπιστοσύνη των πολιτών. Είναι υποχρέωση όλων των μελών της Εθνικής Αντιπροσωπείας να συμβάλλουν ουσιαστικά σε αυτή την προσπάθεια, ώστε μέσα από ευρύτερες συναινέσεις να μπορέσουμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.
– – – –
Η καλύτερη επιβεβαίωση, ότι οι πολιτικές της Κυβέρνησης για την ενίσχυση της αγοράς εργασίας, αποδίδουν είναι τα στοιχεία της ετήσιας έκθεσης ΕΡΓΑΝΗ για το 2025.
Από τον Δεκέμβριο του 2019 έως τον Δεκέμβριο του 2025, έχουν δημιουργηθεί περισσότερες από 563.000 νέες θέσεις εργασίας.
Η πλήρης απασχόληση το 2025 αυξήθηκε στο 78,5% από το 76,4% το 2024. Σήμερα εργάζονται με πλήρη απασχόληση 557.925 περισσότεροι εργαζόμενοι σε σχέση με το 2019.
Από την έκθεση προκύπτει ακόμη πως:
-Σήμερα εργάζονται με σχέση μισθωτής εργασίας 1.185.000 γυναίκες, δηλαδή 260.000 σχεδόν, περισσότερες από ότι το 2019.
-Συνολικά, από το 2019, ο μέσος μισθός έχει αυξηθεί κατά 30,3% από 1.046 ευρώ σε 1.363 ευρώ.
-Ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης έχει σημειώσει συνολική αύξηση 20% και βρίσκεται σήμερα στα 1.516 ευρώ από 1.478 ευρώ που ήταν το 2024 και 1.264 ευρώ που ήταν το 2019.
-Το 63,5% των μισθωτών, δηλαδή σχεδόν 2 στους 3, αμείβεται με μέσο μισθό πάνω από 1.000 ευρώ. Το ποσοστό αυτό ήταν 53,7% το 2024 και μόλις 36,3% το 2019, σημειώνοντας συνολική αύξηση κατά 75% σε 6,5 χρόνια.
Παράλληλα, σύμφωνα με τα νεότερα μηνιαία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ η ανεργία υποχώρησε στο 7,5% τον Δεκέμβριο του 2025, που αποτελεί το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό, το οποίο έχει καταγραφεί στην Ελλάδα τα τελευταία 22 έτη, δηλαδή από το 2004. Υπενθυμίζεται πως τον Μάιο του 2008 ο δείκτης της ανεργίας είχε διαμορφωθεί σε 7,3%.
Ακόμη, καταγράφηκε δραστική πτώση στην ανεργία των γυναικών, η οποία έφτασε τον Δεκέμβριο σε μονοψήφιο ποσοστό και συγκεκριμένα στο 9,9%, ενώ το 2020 ήταν υπερδιπλάσιο, αφού διαμορφωνόταν σε 20,6%.
Σημαντική αποκλιμάκωση καταγράφηκε και στην ανεργία των νέων, η οποία έφτασε στα τέλη του 2025 στο 13%, ενώ τον Δεκέμβριο του 2020 ήταν στο 35,5% και την περίοδο της οικονομικής κρίσης είχε υπερβεί το 50%.
Οι 563.000 νέες θέσεις εργασίας είναι αποτέλεσμα μίας συνολικής πολιτικής της Κυβέρνησης που περιλαμβάνει μειώσεις φόρων, αύξηση επενδύσεων στην Ελλάδα κατά την τελευταία εξαετία, κατά 96%, έναντι μόλις 5% στην ευρωζώνη κατά το ίδιο χρονικό διάστημα. Τα μέτρα που λαμβάνει η Κυβέρνηση για την ενίσχυση της απασχόλησης και τη στήριξη των επιχειρήσεων, καθώς επίσης τα προγράμματα κατάρτισης και τα κίνητρα για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, συνέβαλαν στη σταδιακή απορρόφηση του εργατικού δυναμικού, στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης στην αγορά εργασίας και σε αυξήσεις μισθών όλο και παραπάνω.
– – – –
Σε νέο υψηλό δεκαπενταετίας διαμορφώθηκαν οι καταθέσεις των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων στις ελληνικές τράπεζες τον Δεκέμβριο, φτάνοντας τα 213,2 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος. Σε αυτή την εξέλιξη συνέβαλε τόσο η καλή πορεία της οικονομίας όσο και η καταβολή του δώρου για τα Χριστούγεννα.
Τα περισσότερα χρήματα, 154,8 δισεκατομμύρια, αναλογούν σε αποταμιεύσεις νοικοκυριών, τα οποία είδαν τα υπόλοιπά τους να αυξάνονται κατά σχεδόν 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ μεταξύ Δεκεμβρίου του 2024 και Δεκεμβρίου του 2025. Αξίζει να επισημανθεί πως στις αρχές του 2019 οι ιδιωτικές αποταμιεύσεις στα ελληνικά ιδρύματα ανέρχονταν σε περίπου 132,9 δισεκατομμύρια ευρώ. Πρακτικά αυτό σημαίνει, ότι σε μία επταετία οι καταθέσεις αυξήθηκαν κατά περίπου 80,3 δισεκατομμύρια, δηλαδή κατά 60,4%.
– – – –
Την έγκριση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έλαβε το εθνικό αμυντικό σχέδιο της Ελλάδας, ύψους 788 εκατ. ευρώ, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος SAFE. Περιλαμβάνει έξι στρατηγικής σημασίας προγράμματα, δίνοντας έμφαση στις νέες τεχνολογίες, τα μη επανδρωμένα συστήματα και τις ασφαλείς επικοινωνίες, σε συνεργασία με χώρες όπως: η Κύπρος, η Νορβηγία, η Πολωνία και η Βουλγαρία.
Προς το παρόν, έχουν εγκριθεί 19 εθνικά σχέδια και αναμένεται η τελική επικύρωσή τους από το Συμβούλιο της ΕΕ, προκειμένου να υπογραφούν οι συμβάσεις και να γίνουν οι πρώτες εκταμιεύσεις μέσα στον Μάρτιο. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα για την ενδυνάμωση της Ελλάδας, στην άμυνα και στη διπλωματία, αλλά και σε άλλα πεδία, όπως αυτό της οικονομίας.
– – – –
Στο πλαίσιο του Εθνικού Προγράμματος Πρόληψης «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ», έχουν ξεκινήσει δύο νέα προγράμματα:
-Το πρώτο αφορά στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας των ενηλίκων. Ήδη, περισσότεροι από 4.000 πολίτες, σε σύνολο περίπου 36.000 δικαιούχων, έχουν λάβει δωρεάν ιατρική φροντίδα και τα καινοτόμα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας, όπως και δωρεάν διατροφική συμβουλευτική.
-Το δεύτερο πρόγραμμα αφορά στην πρόληψη της νεφρικής δυσλειτουργίας, όπου περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο δικαιούχοι συμπολίτες μας έχουν λάβει τα σχετικά μηνύματα για να κάνουν δωρεάν εξετάσεις.
Υπενθυμίζεται ότι, μέχρι σήμερα, στο πλαίσιο του Εθνικού Προγράμματος Πρόληψης «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ» 5,1 εκατ. πολίτες, σε σύνολο 6 εκατομμυρίων δικαιούχων, έχουν διενεργήσει προληπτικές εξετάσεις για τον καρκίνο του μαστού, τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, τον καρκίνο του παχέος εντέρου και την πρόληψη και αντιμετώπιση του καρδιαγγειακού κινδύνου.
Ενδεικτικά, έως σήμερα, έχουν διενεργηθεί περίπου 950.000 ψηφιακές μαστογραφίες, 700.000 γυναικολογικοί έλεγχοι, πάνω από 900.000 αυτοδιαγνωστικοί έλεγχοι για ενδεχόμενο καρκίνο του παχέος εντέρου και περισσότερες από 2,5 εκατομμύρια εξετάσεις για τον εντοπισμό καρδιαγγειακών νοσημάτων.
Σημειώνεται ότι το «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ» αποτελεί το πρώτο ολοκληρωμένο εθνικό πρόγραμμα πρόληψης που υλοποιείται στη χώρα μας, αποσκοπώντας στον έγκαιρο εντοπισμό των κυριότερων χρόνιων νοσημάτων.
– – – –
Ξεκίνησε, από χθες, η εφαρμογή του νέου «πορτοκαλί» τιμολογίου για επιχειρήσεις με έξυπνους μετρητές, ενώ για νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Απριλίου του 2026.
Με μια αίτηση στον πάροχο ρεύματος και την εγκατάσταση έξυπνου μετρητή από τον ΔΕΔΔΗΕ, οι καταναλωτές μπορούν να ενταχθούν στο πορτοκαλί τιμολόγιο και να επωφεληθούν από χαμηλότερες τιμές χονδρικής, ιδιαίτερα τις μεσημεριανές ώρες αυξημένης παραγωγής από ΑΠΕ.
«Η δέσμευση της Κυβέρνησης για την αύξηση του ανταγωνισμού στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας παραμένει σταθερή» υπογράμμισε ο αρμόδιος Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου.
—-
Υπεγράφη η σύμβαση για την ανακαίνιση του κτιριακού συγκροτήματος της Φοιτητικής Εστίας Αθηνών. Η σύμβαση υπεγράφη μεταξύ της Προέδρου του Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης (ΙΝΕΔΙΒΙΜ), Άννας Ροκοφύλλου, και της ΕΛΕΜΚΑ Α.Ε., θυγατρικής της ΜΕΤΚΑ ΑΤΕ, εκπροσωπούμενης από τον κ. Χρυσάφη Ευάγγελο, παρουσία του Αναπληρωτή Διευθύνοντος Συμβούλου του Υπερταμείου, Παναγιώτη Σταμπουλίδη και της υπουργού Παιδείας, Σοφίας Ζαχαράκη.
Μέσω του έργου, συνολικής αξίας 18,6 εκατ. ευρώ, πλέον ΦΠΑ, ενισχύεται, ουσιαστικά, η φοιτητική μέριμνα και το κοινωνικό αποτύπωμα της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης. Η πρωτοβουλία περιλαμβάνει παρεμβάσεις μεγάλης κλίμακας για την ενεργειακή αναβάθμιση, τη στατική ενίσχυση και τον εκσυγχρονισμό των υποδομών, με έμφαση στην προσβασιμότητα, την ασφάλεια και την ποιότητα διαβίωσης των φοιτητών.
«Υλοποιούμε ένα σημαντικό έργο, που μπορεί πραγματικά να δώσει λύση και να ανακουφίσει εκατοντάδες οικογένειες χαμηλών εισοδημάτων, που αναζητούν χαμηλού κόστους και υψηλής ποιότητας λύσεις, για τη στέγαση των παιδιών που φοιτούν σε δημόσια πανεπιστήμια» υπογράμμισε η Πρόεδρος του Ινστιτούτου Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης Άννα Ροκοφύλλου.
– – – –
Παρακαλώ για τις ερωτήσεις σας.
Μ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ: Καλό μεσημέρι κ. Υπουργέ. Καλό μήνα. Μιλάτε για αλλαγές στο μοντέλο διακυβέρνησης. Ποιες είναι οι προτεραιότητες; Μπορείτε να μας περιγράψετε; Ευχαριστώ.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Σήμερα εκκινεί μια κορυφαία διαδικασία, η -νομίζω- κορυφαία διαδικασία, που είναι η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης. Είναι μια διαδικασία που, προφανώς, δεν εξαντλείται στην παρούσα κοινοβουλευτική περίοδο, αλλά επεκτείνεται και στην επόμενη. Και νομίζω ότι το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων και η κυβερνητική πλειοψηφία, αλλά και όλα τα υπόλοιπα κόμματα της Αντιπολίτευσης, θα αναμετρηθούν με την Ιστορία. Και θα δώσουν εξετάσεις ξεχωριστά ο καθένας και συνολικά το πολιτικό σύστημα στους πολίτες.
Εμείς δεν θέλουμε μία διεκπεραιωτική διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης. Ο Πρωθυπουργός ως Πρόεδρος της Ν.Δ. και επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας, γιατί θυμίζω: είναι μια κοινοβουλευτική διαδικασία, όχι μια διαδικασία κυβερνητική, επιδιώκει μια αναθεώρηση Συντάγματος με τη μέγιστη δυνατή συναίνεση- ούτως ή άλλως χωρίς αυτή δεν μπορεί να γίνει κάτι- όπου θα δημιουργήσει ένα νέο μοντέλο, ένα νέο υπόδειγμα διακυβέρνησης.
Ξεχωρίζω τέσσερα σημεία. Το πρώτο, το οποίο θεωρώ το πιο σημαντικό, είναι να μην επιτρέψουμε ξανά η χώρα μας να βρεθεί στα «βράχια» από τους επόμενους λαϊκιστές, τους επόμενους θιασώτες του «λεφτά υπάρχουν», τους επόμενους εμπόρους ελπίδας, τους επόμενους μαξιμαλιστές. Να μην επιτρέπεται, δηλαδή, να ψηφίζονται προϋπολογισμοί, οι οποίοι εκτρέπουν τα δημόσια οικονομικά, παράγουν υπερβολικά ελλείμματα, το «δώστα όλα», που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’80 να μείνει μόνο στην ιστορία ως μια άσχημη ανάμνηση που οδήγησε 650.000 νέους ανθρώπους στο εξωτερικό.
Για εμένα αυτή είναι μια βαθιά πολιτική απόφαση, μια μεγάλη πολιτική μάχη, που κάθε κόμμα και, ειδικά, τα κόμματα που είναι πέριξ του κέντρου θα αναμετρηθούν με την ιστορία. Είτε θα το στηρίξουν και θα δείξουν ότι το κακό τους παρελθόν το απέβαλαν, είτε δεν θα το στηρίξουν «πετώντας την μπάλα στην εξέδρα» και θα δείξουν ότι δεν έχουν αλλάξει τα ίδια. Το δεύτερο που είναι πάρα πολύ σημαντικό, είναι η αναθεώρηση του άρθρου 86. Κορυφαία προτεραιότητα, κορυφαία ευθύνη -θεωρώ- με όλα όσα έχουν συμβεί όλα αυτά τα χρόνια. Το έχουμε πει πολλές φορές: Δεν πρέπει να είναι αποκλειστική αρμοδιότητα, να περνάει από το φίλτρο των κομματικών συσχετισμών η παραπομπή ή μη ενός Υπουργού, Υφυπουργού, ενός κυβερνητικού στελέχους στην Δικαιοσύνη. Όλες οι χώρες, όλα τα κράτη της Ευρώπης έχουν μία διαδικασία ξεχωριστή. Προφανώς. Αυτό είναι που πρέπει να συζητήσουν τα κόμματα μεταξύ τους.
Άρθρο 16: Η Ελλάδα είχε μείνει με την Κούβα εξαίρεση. Δόθηκε μια προσωρινή σημαντική λύση για την ίδρυση παραρτημάτων. Ήρθε η ώρα να μη χαθεί άλλη μια ευκαιρία όπως χάθηκε στη συνταγματική αναθεώρηση, που ολοκληρώθηκε το 2008 με την τότε ιστορική κυβίστηση του ΠΑΣΟΚ. Αυτή τη φορά να μη γίνει κάτι τέτοιο. Να υπάρχει η απαιτούμενη πλειοψηφία και να αλλάξει το άρθρο 16.
Και από εκεί και πέρα, όλα όσα πρέπει να κάνουμε συνολικά για τη Δικαιοσύνη, για την ηγεσία της Δικαιοσύνης και όλες τις προτεραιότητες τις οποίες περιέγραψε ο Πρωθυπουργός. Είναι ενδεικτικές οι θεματικές στις οποίες αναφέρθηκε, τα άρθρα, δηλαδή, στα οποία αναφέρθηκε ο Πρωθυπουργός, αν δείτε την αρχική του δήλωση, την εναρκτήρια δήλωση. Ο στόχος είναι να γίνει μια πιο διευρυμένη συζήτηση, να εντάξουμε όλο και περισσότερα άρθρα και θα ήθελα να κλείσω με κάτι, σκοπίμως, το οποίο θεωρώ ότι έχει πολύ μεγάλη αξία, αντίστοιχη για εμένα με τη δημοσιονομική σταθερότητα και τη συνταγματική πρόβλεψη για τους όποιους επόμενους προϋπολογισμούς, που είναι η αξιολόγηση.
Και εδώ νομίζω ότι είναι μια πολιτική μάχη, όπου θα φανεί αν η Ελλάδα έχει πραγματικά το βλέμμα της στο 2030 και πολύ μετά ή αν είναι κολλημένη στο παρελθόν. Ήρθε η ώρα να δούμε το ζήτημα της αξιολόγησης στο Δημόσιο, να το συνδέσουμε με το Σύνταγμά μας και με τη συζήτηση περί μονιμότητας και εδώ νομίζω ότι όλοι μας θα αναμετρηθούμε με την ιστορία και με το ποια χώρα θέλουμε να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές.
Μ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ: Κάτι συμπληρωματικό, αν μου επιτρέπουν οι συνάδελφοι. Εστάλη και μια επιστολή στους βουλευτές της Ν.Δ. από τον Πρωθυπουργό. Γιατί δεν εστάλη σε όλους τους βουλευτές; Ευχαριστώ.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ναι, γιατί η επιστολή αυτή στέλνεται από τον Πρωθυπουργό με την ιδιότητά του ως Πρόεδρος της Ν.Δ. και απευθύνεται στην κοινοβουλευτική του ομάδα που είναι η κυβερνητική πλειοψηφία, ούτως ώστε να συνδιαμορφώσουν όλοι μαζί την πρόταση της κυβερνητικής πλειοψηφίας στη διαδικασία που στη συνέχεια ακολουθεί, που είναι ο διάλογος και η συζήτηση με όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Άρα, πρώτα διαμορφώνουμε τη δική μας πρόταση, όπως αντίστοιχα θα διαμορφώσουν και τα υπόλοιπα κόμματα την αντίστοιχη δική τους πρόταση, και στη συνέχεια, η δική μας πρόταση θα συζητηθεί μαζί με τις προτάσεις των υπόλοιπων κομμάτων για να υπάρξουν και οι απαραίτητες συνθέσεις. Αυτή είναι και η έννοια, για αυτό και ακριβώς η επιστολή αποστέλλεται από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με την ιδιότητά του ως Πρόεδρος της Ν.Δ..
ΧΡ. ΜΥΤΙΛΙΝΙΟΣ: Καλησπέρα, κ. Εκπρόσωπε. Καλό μήνα. Μπορώ να έχω ένα σχόλιο για τις δηλώσεις της κ. Χριστίνας Αλεξοπούλου σχετικά με το «τζάμπα πέθανε» προχτές στο MEGA NEWS;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ναι, νομίζω ότι η κ. Αλεξοπούλου αυτό που ήθελε να πει και εκεί που απευθυνόταν, δεν είναι στους πολίτες. Δεν θα μπορούσε ποτέ να θεωρήσει κανείς ότι κάτι τέτοιο μπορεί να απευθύνεται στους πολίτες. Σε έναν λαό ο οποίος υπέστη τόση μεγάλη δοκιμασία με τόσες περικοπές λόγω των μνημονίων και των δύσκολων ετών της οικονομικής κρίσης, ως αποτέλεσμα της μαξιμαλιστικής πολιτικής των προηγούμενων ετών που χρεοκόπησε την Ελλάδα. Νομίζω ότι αυτό το οποίο ήθελε να πει η κ. Αλεξοπούλου ήταν ότι η λογική που ακολουθήθηκε αρχικά από το ΠΑΣΟΚ του ΄80 και κορυφώθηκε από τον κ. Τσίπρα, τη δήθεν υπερήφανη διαπραγμάτευση, δηλαδή του «ταξίματος» περισσότερων, έχει περάσει ανεπιστρεπτί στο παρελθόν.
Δηλαδή, το «τζάμπα πέθανε» έχει να κάνει με τα κόμματα της Αντιπολίτευσης -δυστυχώς δεν είναι και λίγα-, τα οποία έταζαν στους πάντες τα πάντα και έφτασαν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Και σε καμία περίπτωση δεν έχει να κάνει με τους πολίτες. Και αν δείτε και τον διάλογο, της λέει ο δημοσιογράφος, ο συνάδελφός σας, ο κ. Χατζής, για τα ενοίκια τα οποία επιστρέφονται στους πολίτες. Μιλάει για ένα – δύο ενοίκια. Δύο είναι για τους υπαλλήλους που υπηρετούν εκτός Αθήνας και Θεσσαλονίκης και αυτό το οποίο, ουσιαστικά, θέλει να πει είναι ότι γιατί κάποιος μπορεί να θέλει και πέντε και έξι ενοίκια από την Αντιπολίτευση.
Το θέμα είναι ότι όλοι αυτοί που τα θέλουν από την Αντιπολίτευση δεν έχουν τα λεφτά για να τα δώσουν. Παρερμηνεύθηκε, ίσως δεν διατυπώθηκε όπως θα έπρεπε, αλλά σε καμία περίπτωση κάτι τέτοιο δεν μπορεί να απευθυνθεί στην κοινωνία, στους πολίτες. Απευθύνεται, όμως, ξεκάθαρα στα κόμματα που τάζουν τα λεφτά των φορολογούμενων, χωρίς να ξέρουν από πού θα τα πάρουν και πού θα τα δώσουν.
ΧΡ. ΜΥΤΙΛΙΝΙΟΣ: Αν μου επιτρέπετε ένα συμπληρωματικό ερώτημα σε αυτό. Όσον αφορά την ουσία -γιατί το πώς θα ερμηνευτεί από τον καθένα είναι δικό του ή το πώς θα ειπωθεί- μισθοί οι οποίοι ναι μεν έχουν αυξηθεί αλλά παραμένουν να μην είναι τόσο ικανοποιητικοί αυτή τη στιγμή και να μπορεί ο κόσμος να τα βγάλει πέρα, υπάρχουν κάποιες πρωτοβουλίες οι οποίες έρχονται μπροστά μας, πέραν της δεδομένης αύξησης του κατώτατου μισθού που έρχεται τον Απρίλιο;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς, τα στοιχεία που έρχονται από το Πληροφοριακό Σύστημα ΕΡΓΑΝΗ γκρεμίζουν την προπαγάνδα της αντιπολίτευσης και κάποιων δημοσιογράφων που προσπαθούν να παρουσιάσουν τη χώρα μας ως μία χώρα που παραπαίει οικονομικά. Μια χώρα, που έχει καταφέρει και έχει δημιουργήσει 560.000 και παραπάνω νέες θέσεις εργασίας, η συντριπτική πλειονότητα των οποίων είναι πλήρους απασχόλησης, μια τέτοια Κυβέρνηση νομίζω έχει πετύχει την πιο σημαντική κατάκτηση σε σχέση με την κοινωνική πολιτική. Δεν υπάρχει πιο ουσιαστική κοινωνική πολιτική από το να δημιουργείς δουλειές με την πολιτική σου. Και οι δουλειές δεν δημιουργήθηκαν ως δια μαγείας.
Οι 560.000 νέες θέσεις εργασίας είναι αποτέλεσμα της μείωσης των φόρων, του γεγονότος ότι έχουμε 95% παραπάνω επενδύσεις από το 2019, τη στιγμή που η Ευρωζώνη την ίδια περίοδο έχει 5% παραπάνω επενδύσεις, του ψηφιακού κράτους, όλων όσων έχουν γίνει από όλα τα Υπουργεία, συνολικά, των προγραμμάτων της ΔΥΠΑ, του γεγονότος ότι πλέον επιδοτείται παραπάνω η εργασία και όχι η ανεργία. Όλα αυτά δημιούργησαν τις συνθήκες, ούτως ώστε να έρθουν νέες επιχειρήσεις στη χώρα, να μεγαλώσουν οι υπάρχουσες επιχειρήσεις. Και έρχεται το ερώτημα: «ναι, αλλά με τι μισθούς;». Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Με καλύτερους απ’ ό,τι είχαμε το 2019 και το 2019 δεν το λέμε για να συγκριθούμε με τον ΣΥΡΙΖΑ του 3%, 4%, 5%.
Δεν είναι το μέτρο σύγκρισής μας αυτό, αλλά είναι το σημείο εκκίνησης της δικής μας διακυβέρνησης. Κάθε Κυβέρνηση κρίνεται με βάση το τι παρέλαβε και τι παραδίδει, ζητώντας την επανεκλογή στις εκλογές. Πάνω από 1000 ευρώ το 2019 έπαιρνε το 36% των εργαζομένων, λίγο πάνω από ένας στους τρεις για να το καταλαβαίνουμε σχηματικά. Αυτό το 36%, το 1 στα 3 έχει γίνει περίπου 2 στα 3, είναι 63,5%, περίπου 2 στους 3, μέσα σε πολύ δύσκολα χρόνια: πανδημίας, χρόνια όπου η Ευρώπη δεν είχε ρυθμούς ανάπτυξης όπως είχε το 2015-2019. Μέσος μισθός: Ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης, όπου πλέον οι θέσεις πλήρους απασχόλησης είναι το 78,5% στη χώρα μας, κάτι το οποίο δεν υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια, έχει ξεπεράσει τα 1.500 ευρώ που ήταν η προεκλογική μας δέσμευση, ενώ ο μέσος μισθός, συνολικά, έχει ξεπεράσει τα 1.360 ευρώ.
Και φτάνουμε από ότι φαίνεται στα 1.500 ευρώ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2023, δεν θα μιλήσω για το 2019, μόνο το 2023 δεν υποσχέθηκε μέσο μισθό 3 και 4 χιλιάρικα. Προφανώς η Ελλάδα πρέπει να συγκλίνει όλο και πιο γρήγορα με την Ευρώπη, 1500 ευρώ μέσο μισθό είχε υποσχεθεί στους πολίτες, αυτό που μπορούσε να υποσχεθεί. Αυτό είναι το καλύτερο δυνατό που μπορούμε να κάνουμε και φαίνεται ότι μπορούμε να το πετύχουμε και ίσως και να το ξεπεράσουμε. Στην πλήρη απασχόληση το έχουμε ξεπεράσει ήδη. Και ως προς την ακρίβεια, που είναι σίγουρα ένας ανασταλτικός παράγοντας σε όλα αυτά.
Να θυμίσω -και δεν απευθύνομαι στους πολίτες, οι πολίτες το ξέρουν καλά, γιατί το βιώνουν- στην αντιπολίτευση ότι η πληθωριστική κρίση δεν χτύπησε μόνο την Ελλάδα. Χτύπησε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Οι κυβερνήσεις όμως αξιολογούνται με το τι έχουν κάνει συγκριτικά η μία με την άλλη. Πως δηλαδή κατάφεραν αυτό το τεράστιο ζήτημα αύξησης των τιμών να το αντιμετωπίσουν. Εμείς, λοιπόν, τι κάνουμε; Δημιουργούμε τις συνθήκες αύξησης εσόδων, δημιουργώντας δουλειές, παράγοντας δηλαδή παραπάνω έσοδα με την πολιτική μας και από αυτά τα παραπάνω έσοδα να μπορούμε να τα δίνουμε πίσω στον κόσμο, στην κοινωνία και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε, εν αντιθέσει με τα υπόλοιπα κόμματα που τάζουν από λεφτά που δεν υπάρχουν και γι’ αυτό και κανένας δεν θα τους πάρει στα σοβαρά όσο συνεχίζουν αυτή τη λογική.
Κλείνω, είναι μια απάντηση που μπορεί να περιλάβει και μελλοντικές άλλες ερωτήσεις. Για να προλάβω. Θεωρώ κατάκτηση και βάση στην οποία πρέπει να χτίσουμε τα νούμερα που έρχονται για την ανεργία των νέων και των γυναικών, αλλά μένω στους νέους. Η χώρα μας είχε ως μεγαλύτερο πρόβλημα τα προηγούμενα χρόνια, το γεγονός ότι είχαμε φτάσει σε σημείο ακόμα και πάνω από 50% ανεργίας των νέων ανθρώπων. Πάνω από ένας στους δύο νέους, όχι πριν από 30 και 40 χρόνια, πριν από 10 και 15 χρόνια ήταν άνεργος, δεν είχε δουλειά, αναγκαζόταν να φύγει στο εξωτερικό.
Το γεγονός, ότι τα νούμερα αυτά έχουν υποχωρήσει τόσο πολύ, είναι πλέον στο 13%, στο τέλος του 2025 -τώρα που μιλάμε μπορεί να είναι και χαμηλότερη- απλά μετριέται στο τέλος κάθε χρόνου. Σκεφτείτε ήταν όταν αναλάβαμε εμείς πάνω από 35% και τώρα έχει πάει στο 13%, ενώ έχει φτάσει και πάνω από το 50%. Γιατί ξέρετε, υπάρχουν και διάφοροι έμποροι ελπίδας, δήθεν σατιρικοί, δήθεν κήνσορες, οι οποίοι μιλάνε στη νεολαία. Η νεολαία δεν χρειάζεται ούτε τσιτάτα, ούτε ανέξοδα συνθήματα, ούτε να της δημιουργήσεις συνθήκες οργής, με ψεύτικα δεδομένα.
Οι νέοι χρειάζονται καλύτερες δουλειές, σίγουρα καλύτερες υποδομές. Πρέπει να διορθώσουμε κι άλλα λάθη και όσο το δυνατόν υψηλότερους μισθούς. Και εμείς έχουμε δημιουργήσει αυτές τις θέσεις εργασίας για τους νέους. Χρέος μας να δημιουργήσουμε και παραπάνω και πλέον έχουμε δημιουργήσει και συνθήκες: αφορολόγητο μέχρι τα 25 έτη και φόρο 9% από 29% που παραλάβαμε μέχρι τα 30 έτη. Έτσι πρέπει να αντιμετωπίζουμε την νεολαία, με σεβασμό και με πολιτικές.
Γ. ΣΑΚΚΟΥΛΑ: Αν κατάλαβα καλά από αυτά που είπατε πριν, κάνοντας αναφορά στο παράδειγμα άλλων χωρών για τη συνταγματική αναθεώρηση, θα εξακολουθεί να υπάρχει κάποιο φίλτρο στη Βουλή ή σκοπεύετε, ας πούμε, να εισηγηθείτε την κατάργησή του. Και ένα δεύτερο, μιας και υπάρχει πρόβλεψη για απόλυση δημοσίων υπαλλήλων υπό συνθήκες, γιατί επιλέγετε να φέρετε την άρση της μονιμότητας σαν δυνατότητα;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δύο διαφορετικά. Ευχαριστώ για τα ερωτήματά σας. Το πρώτο το έχω απαντήσει πάρα πολλές φορές, έχοντας προαναγγείλει, ουσιαστικά, την πρόθεση της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Φίλτρο υπάρχει σε όλα τα κράτη. Φίλτρο. Απλά στα περισσότερα και φιλοδοξούμε και σε εμάς, δεν θέλουμε το φίλτρο να είναι οι συσχετισμοί των κομμάτων. Φίλτρο, για παράδειγμα μπορεί να είναι ένα σώμα δικαστών που να συμμετέχουν και κάποιοι κοινοβουλευτικοί, όχι κατά πλειοψηφία. Εμείς τί δεν θέλουμε; Δεν θέλουμε να συνεχιστεί η παραπομπή ή μη ενός διατελέσαντος υπουργού ή υφυπουργού να είναι αποτέλεσμα των συσχετισμών της Βουλής.
Μπορεί να είναι για παράδειγμα, μην το πάρετε αυτό ως είδηση, υποθέσεις είναι όλες αυτές, όπως συμβαίνει σε κάποιες χώρες, που είναι ένα σώμα 15 μελών, η πλειονότητα των οποίων είναι δικαστικοί. Άρα η πλειοψηφία να μην εξαρτάται από το αν είναι στην Κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ ή οποιοδήποτε άλλο κόμμα. Όλα αυτά θα συζητηθούν. Δεν υπάρχει σοβαρό κράτος που να μην έχει ένα φίλτρο, γιατί όπως αντιλαμβάνεστε, άπαντες θα ήταν έρμαια του κάθε δικομανούς είτε και πολιτικού αντιπάλου είτε οποιουδήποτε. Πρέπει να υπάρχει ένα φίλτρο, θεωρώ όχι φίλτρο κομμάτων, δηλαδή φίλτρο συσχετισμών στη Βουλή.
Τώρα το δεύτερο ερώτημά σας. Κοιτάξτε να δείτε. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, πράγματι μπορεί να απολυθεί ένας δημόσιος υπάλληλος εάν υποπέσει σε κάποιο σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα, που μπορεί να έχει και ποινική διερεύνηση, που είναι ανεξάρτητη και η διαδικασία η πειθαρχική να οδηγήσει σε απόλυση. Αυτό είναι ένα πράγμα. Αυτό το οποίο θέλουμε να κάνουμε είναι εντελώς διαφορετικό. Εμείς δεν πάμε σε μία λογική πειθαρχικού παραπτώματος. Αυτό δεν χρειάζεται αναθεώρηση του Συντάγματος. Εμείς πάμε σε μια λογική αξιολόγησης της αποδοτικότητας, της συνέπειας και όχι απαραιτήτως για να φτάσει στην απόλυση, αλλά ακόμα και στην επιβράβευση.
Και γιατί το κάνουμε αυτό; Γιατί το ποιες θα είναι οι συνέπειες είναι θέμα του τακτικού νομοθέτη, όχι του συνταγματικού νομοθέτη, δηλαδή της νομοθεσίας η οποία θα προκύψει σε συνέχεια της αναθεώρησης του Συντάγματος. Εμείς θέλουμε να το κάνουμε αυτό πριν και πάνω από όλα για να μπει στον υπέρτατο νόμο, που είναι το Σύνταγμα, η συγκεκριμένη πρόβλεψη, για να προστατεύσουμε τη χώρα από μελλοντικές επόμενες, μεθεπόμενες κυβερνήσεις λαϊκιστών, που για να γίνουν αρεστές μπορεί να καταργήσουν την όποια αξιολόγηση και να γίνουν όλα ίσα και όμοια ξανά στο δημόσιο και να επιστρέψουμε στις «ωραίες» δεκαετίες του ’80 και του ’90, με όλα αυτά τα πολλά προνόμια, όπου οι συνεπείς δημόσιοι υπάλληλοι δούλευαν εις βάρος του εαυτού τους και κάποιοι απολάμβαναν διάφορα προνόμια.
Δηλαδή τι θέλουμε να αποφύγουμε; Θέλουμε βασικά να κατοχυρωθεί στο Σύνταγμα της χώρας, εφόσον έχουμε τις απαιτούμενες πλειοψηφίες, η έννοια της αξιολόγησης, η οποία να συνδέεται και με τη μονιμότητα στο δημόσιο. Είναι μια πολύ μεγάλη πολιτική μάχη. Αντιλαμβανόμαστε ότι μπορεί να έχει κι ένα πολιτικό κόστος, αλλά αν εξηγηθεί σωστά, θεωρώ ότι δεν θα έχει. Είναι προς όφελος κυρίως των δημοσίων υπαλλήλων, των ανθρώπων, οι οποίοι, που είναι η πλειονότητά τους, ξυπνάνε το πρωί για να εξυπηρετήσουν όλους εμάς τους υπόλοιπους. Και σίγουρα ναι, θα ξεβολευτούν κάποιοι, οι οποίοι έπαιρναν τη θέση τους και στη συνέχεια παρίσταναν τους δημοσίους υπαλλήλους. Χάθηκαν ολόκληρες δεκαετίες σε αυτή τη χώρα και σε αυτή την κουβέντα και ήρθε η ώρα να αναμετρηθούμε με την ιστορία.
Ν. ΑΝΑΝΙΑΔΗΣ : Μιλήσατε για δημοσιονομική ισορροπία και πρόβλεψη. Έχω μια απορία και νομίζω ότι μπορεί να σας κατηγορήσει κανείς, γιατί υπάρχουν τουλάχιστον δύο βασικές σχολές δημοσιονομικής πολιτικής. Η φιλελεύθερη και η σοσιαλδημοκρατική. Μην πάμε τώρα και σε μοντέλα απόλυτου κρατισμού που υπήρχαν στο παρελθόν, υπάρχουν κι αυτά, τέλος πάντων. Μπορεί να σας κατηγορήσει λοιπόν κανείς ότι με αυτόν τον τρόπο πάτε να προκαταλάβετε πολιτικές που έχουν διαφορετικές αρχές. Η σοσιαλδημοκρατία θέλει περισσότερους φόρους για να κάνει μια αναδιανομή, οι φιλελεύθερες πολιτικές θέλουν λιγότερους φόρους, περισσότερη αγορά, ώστε να προκύπτει πλεόνασμα. Γιατί, λοιπόν, πάτε να βάλετε φίλτρο, να χρησιμοποιήσω αυτόν τον όρο, στις διαφορετικές πολιτικές που υπάρχουν;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν έχει καμία σχέση αυτό που θέλουμε να κάνουμε, εφόσον η άποψη ή η πρόταση της κυβερνητικής πλειοψηφίας γίνει δεκτή και από τους περισσότερους που χρειάζεται για να υπάρχουν οι πλειοψηφίες σε βάθος δύο κοινοβουλευτικών συνθέσεων, -είναι εντελώς διαφορετικό αυτό το οποίο θα προτείνουμε με αυτό το οποίο λέτε. Εντελώς διαφορετικό. Το πώς θα μοιράσει τα λεφτά η κάθε κυβέρνηση είναι δική της απόφαση. Και των βουλευτών που θα ψηφίσουν τον εκάστοτε προϋπολογισμό. Αν δηλαδή μια κυβέρνηση θέλει να φορολογήσει μια μερίδα συμπολιτών μας για να δώσει λεφτά σε μια άλλη, αυτό έχει την δυνατότητα το κάνει. Και βέβαια υπάρχουν και οι ευρωπαϊκοί δημοσιονομικοί κανόνες οι οποίοι το επιτρέπουν αυτό.
Δηλαδή, αν τώρα θέλει κάποιος να φορολογήσει, παράδειγμα, τους ιδιωτικούς υπαλλήλους για να δώσει λεφτά στους συνταξιούχους ή το ανάποδο, μπορεί να το κάνει. Αλλά θα πρέπει κάποιους να φορολογήσει, δηλαδή από κάπου να τα πάρει και να τα δώσει. Τι θέλουμε να μην επιτρέπεται, με τη σφραγίδα του Συντάγματος; Να δώσεις από αυτά που δεν υπάρχουν. Αυτό δηλαδή το οποίο έγινε αρχής γενομένης τη δεκαετία του 1980 στην Ελλάδα και την «πλήρωσε τη νύφη» η χώρα μας και κυρίως, οι φορολογούμενοι, οι συνταξιούχοι κατά την περίοδο των μνημονίων, οι νέοι που έφυγαν στο εξωτερικό. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Το πώς θα επιλέξει να διανείμει τα χρήματα η κάθε κυβέρνηση, ο κάθε υπουργός οικονομικών και ο εκάστοτε πρωθυπουργός αυτό είναι προφανώς αποτέλεσμα διεργασιών εσωτερικών, ψηφοφορίας στη Βουλή και δημοσίου διαλόγου.
Αλλά, ένα πράγμα είναι να δίνεις τα λεφτά εκεί που πιστεύεις, παίρνοντάς τα όμως από κάπου αλλού, γιατί τα λεφτά, να συμφωνήσουμε, ότι δεν φυτρώνουν από κάπου, είναι συγκεκριμένα τα έσοδα και τα έξοδα, και άλλο πράγμα να κάνεις αυτό που έκαναν πολλές κυβερνήσεις πριν από εμάς, να δίνουνε παραπάνω απ’ όσα αντέχει η οικονομία μας, δημιουργώντας υπερβολικά ελλείμματα και φτάνοντας στο μη παρέκει. Με αποκορύφωμα βέβαια, νομίζω το χαρακτηριστικό παράδειγμα, για να μην μιλάμε μόνο για τη δεκαετία του 80 και κάποιες άλλες κυβερνήσεις, το 2015.
Αυτό το οποίο συνέβη το 2015, που όλοι βλέπαμε ότι η κυβέρνηση τότε, η εν αναμονή κυβέρνηση έλεγε ότι «ο γάιδαρος πετάει», οι περισσότεροι βλέπαμε ότι δεν πετούσε, υπήρχε όμως ένα μέρος συμπολιτών μας που πείστηκε από την πολιτική εξαπάτηση του κύριου Τσίπρα και της τότε κυβέρνησης. Εμείς τι θέλουμε; Αυτό στην πραγματικότητα και να το λέει κάποιος, γιατί το να ποινικοποιήσεις τις υποσχέσεις δεν μπορείς, – δημοκρατία έχουμε-, στην πραγματικότητα να είναι άνευ ουσίας, άνευ αντικειμένου. Θεωρώ ότι αυτό μαζί με την αξιολόγηση, που απάντησα στη συνάδελφό σας πριν και το άρθρο 86 είναι τα τρία κορυφαία, δεν το συζητώ για το άρθρο 16 γιατί είναι μια διαχρονική πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, όπου μπορούν πραγματικά να περάσουν την Ελλάδα σε μια νέα εποχή.
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποστήριξε την άρση μονιμότητας σε μια εντελώς νέα βάση, όπως είπε, και απέναντι στο βαθύ κράτος. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, μια εκπαιδευτικός, η Χρύσα Χοντζόγλου, είναι σε αργία με απόφαση υπουργού σας. Μετά από συμμετοχή της, σε κινητοποίηση της Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας. Την ίδια στιγμή, όμως, είναι κανονικά στο αστυνομικό σώμα οι αστυνομικοί που ξυλοφόρτωσαν τον Βασίλη Μάγγο. Στην αστυνομία είναι και ο καταδικασμένος νταβαντζής αστυνομικός και του έχετε δώσει και όπλο. Ο ορισμός του βαθέως κράτους, δηλαδή, απέναντι στο οποίο θα δώσετε υποτίθεται μάχη αίροντας τη μονιμότητα. Όταν γίνονται όλα αυτά επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας, πώς περιμένετε να σας εμπιστευτεί ο κόσμος και τα άλλα κόμματα, να αλλάξετε το σύνταγμά μας και να καταργήσετε τη μονιμότητα στο δημόσιο;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Πέντε λεπτά πριν έδωσα αυτή την απάντηση, νομίζω με πολύ αναλυτικό τρόπο σε συνάδελφό σας, σας παραπέμπω στην απάντηση αυτή, μάλλον δεν καταλάβατε την απάντηση, μπερδεύετε δύο εντελώς άσχετα μεταξύ τους πράγματα, το πειθαρχικό στο δημόσιο και τη διαδικασία αξιολόγησης· το πειθαρχικό αναφέρεται σε πειθαρχικά παραπτώματα που μπορεί να συνιστούν με εντελώς ξεχωριστή διαδικασία και ποινικές ευθύνες, η αξιολόγηση έχει να κάνει με την αποδοτικότητα, τη συνέπεια, την αποτελεσματικότητα ενός υπαλλήλου, είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα μεταξύ τους, μάλλον δεν τα έχετε κατανοήσει ή κάνετε ότι δεν τα καταλαβαίνετε για να δημιουργήσετε εντυπώσεις. Επίσης, δεν είναι η ενημέρωση πολιτικών συντακτών χώρος για περιπτωσιολογική αναφορά συγκεκριμένων ζητημάτων του δημοσίου, όπως είναι ένα πειθαρχικό, κάθε πειθαρχικό είναι ξεχωριστό, ούτε πρόκειται να μπω σε αυτή τη διαδικασία να μιλάω για κάθε περίπτωση ξεχωριστά.
ΕΛ. ΓΚΡΗΓΚΟΒΙΤΣ: Γεια σας, θέλω να ρωτήσω κάτι. Εσείς μιλάτε για συναίνεση, όμως η πρώτη αντίδραση ήρθε από τη Νέα Αριστερά, η οποία είναι μια ιδιαίτερως επικριτική ανακοίνωση, ενώ πριν από λίγο και ο Παναγιώτης Δουδωνής έκανε μια δήλωση από το ΠΑΣΟΚ, λέγοντας ότι εμάς μας ενδιαφέρουν οι θεσμοί πολύ περισσότερο από αυτούς που τους καταπατούν. Το ερώτημά μου είναι, πώς θα επιτευχθεί αυτή η συναίνεση;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Είπα κάτι στην αρχή, το ανέφερε χαρακτηριστικά και ο Πρωθυπουργός, το έχουμε πει πάρα πολλές φορές: Άπαντες και κάθε κοινοβουλευτική ομάδα ξεχωριστά, άρα και κάθε κόμμα, θα αναμετρηθούμε με την Ιστορία. Η συνταγματική αναθεώρηση έχει μια συγκεκριμένη διαδικασία και κάποιες συγκεκριμένες προβλέψεις. Η βασικότερη όλων είναι το κλίμα συναίνεσης. Ουσιαστικής συναίνεσης, όχι στα λόγια. Η συναίνεση προϋποθέτει, καταρχάς, υπομονή. Να δούμε τι θα πει η κυβερνητική πλειοψηφία και τι άλλο έχουν να πουν οι υπόλοιποι. Και όσο και αν παρατίθενται δηλώσεις απόψεις, στο τέλος της ημέρας η ουσία θα μετρήσει.
Εμείς θα βάλουμε κάποια συγκεκριμένα θέματα. Μακάρι να βάλουν και τα υπόλοιπα κόμματα τα δικά τους θέματα. Όλοι θα τοποθετηθούν θέλουν δεν θέλουν και εμείς και οι υπόλοιποι, επί των συγκεκριμένων θεμάτων. Εγώ έχω βάλει κάποια συγκεκριμένα πολιτικά ζητήματα στη συνέχεια της επιστολής του Πρωθυπουργού στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας, ως Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και της ανακοίνωσης που έκανε. Νομίζω εμείς θα επιμείνουμε η συζήτηση να γίνει επί της ουσίας, για όλα αυτά θέματα τα οποία είπαμε. Επί των τίτλων και των κατηγοριών και τα λοιπά, δεν έχει καμία αξία να χάνουμε το χρόνο μας.
ΝΙΚ. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Εκπρόσωπε, όταν θα ανοίξει η συζήτηση αναθεώρησης του συντάγματος, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα επιτρέψει να γίνει η συζήτηση για κατάργηση του άρθρου του συντάγματος του 1975 για τους εφοπλιστές, αν υπάρχει πρόβλεψη να δημιουργηθεί συνταγματικό δικαστήριο. Τρίτον, η απόφασή σας να εκλέγεται η δικαιοσύνη από τους ίδιους, αν κατάλαβα καλά, αυτό συμπίπτει με την πρόταση του ΠΑΣΟΚ, αν αυτό λέει κάτι. Αυτά τα ερωτήματα. Ευχαριστώ.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Για το τρίτο, γιατί υπάρχει μια πρώτη διατύπωση και από τον Πρωθυπουργό, ας μη βιαζόμαστε. Προς την κατεύθυνση του μεγαλύτερου και του πιο ισχυρού ρόλου στην ίδια τη Δικαιοσύνη σκεφτόμαστε να κινηθούμε, αλλά πριν δούμε την τελική πρόταση της κοινοβουλευτικής ομάδας της Ν.Δ, ας μην βιαστούμε, οπότε επιφυλάσσομαι για το τρίτο, για τα άλλα δύο δεν μπορώ να πω κάτι περισσότερο, πέραν όσων έχουν ήδη προαναγγελθεί. Είναι μια κορυφαία διαδικασία, κοινοβουλευτική διαδικασία, όχι κυβερνητική διαδικασία, δεν είναι δική μου αρμοδιότητα. Εγώ θα μπορώ να εξηγώ και να αναλύω οτιδήποτε έχει ανακοινωθεί από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. και τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, τον Πρωθυπουργό, τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Μ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Καλή εβδομάδα, κ. Εκπρόσωπε. Παρακολουθούμε, όπως και όλοι οι πολίτες, σοκαρισμένοι τα όσα έρχονται στη δημοσιότητα και οδήγησαν στη φονική έκρηξη στο εργοστάσιο ΒΙΟΛΑΝΤΑ. Βλέπουμε, μαθαίνουμε ότι οι Αρχές στρέφονται και στις άδειες και τη δουλειά που έκαναν οι αρμόδιες υπηρεσίες και είδαμε το όνομα του Υπουργού, του κ. Παπαστεργίου, το 2007 και το 2011. Αφενός, εάν το Μέγαρο Μαξίμου έχει κάνει κάποια έρευνα, έχει εικόνα εσωτερική για τις ευθύνες του Υπουργού και εάν, σε κάθε περίπτωση, μπορεί ο Υπουργός να μένει στη θέση του όσο διεξάγεται μια τέτοια έρευνα.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς, να πούμε ότι τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο έχει η Δικαιοσύνη. Όπως έχουμε πει από την πρώτη στιγμή, η Δικαιοσύνη αξιολογεί τα πάντα και όλα τα ζητήματα ασφαλείας, όπως είπα στην πρώτη μου συνέντευξη και παραχάραξε την απάντησή μου, με θλίψη το είδα αυτό – δεν αναφέρομαι στον ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρομαι στον εκπρόσωπο Τύπου του ΠΑΣΟΚ – γιατί ενώ μιλούσα για τα εργασιακά θέματα, κάρτα εργασίας, ωράριο, κ.λ.π., ακριβώς στην επόμενη παράγραφο του γραπτού κειμένου που έχουμε στείλει, μιλούσα για τα ζητήματα ασφάλειας, έτσι; Και εκεί αυτονοήτως είπα ότι όλα αυτά πρέπει να ελεγχθούν και θα ελεγχθούν από τη Δικαιοσύνη. Ενώ μια μέρα μετά κάλεσα και τους εργαζομένους να μιλήσουν ανοιχτά για το τι έχουν πει, τι προειδοποιήσεις έχουν κάνει.
Κλείνω αυτή την παρένθεση, γιατί, εντάξει, δεν μπορούμε κάθε μέρα να βγάζουμε τόσες ανακοινώσεις σε κάθε ψέμα που λέει η αντιπολίτευση. Αλλά η αλήθεια είναι ότι ειδικά στο ΠΑΣΟΚ, δεν είχαν δώσει, οι προηγούμενοι, τέλος πάντων, εκπρόσωποι, τόσα πολλά δείγματα λαθροχειρίας στον δημόσιο λόγο και αυτό νομίζω αδικεί και την ιστορία του κόμματος αυτού, που, με τις τεράστιες διαφορές που έχουμε και πολιτικά και σε πολλά επίπεδα, τουλάχιστον αυτά τα οποία έλεγε ο ένας για τον άλλον ίσχυαν. Κλείνω αυτή την παρένθεση. Άρα, για το τραγικό δυστύχημα τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο τον έχει η Δικαιοσύνη και όποιος δεν έχει κάνει καλά τη δουλειά του, να πληρώσει. Αλλά αυτό θα το πει η Δικαιοσύνη.
Με πολύ μεγάλη ικανοποίηση διαπιστώνω ότι επειδή και εμείς βγάλαμε γρήγορα την αλήθεια σε πάρα πολλά θέματα, σε αντίδραση των γνωστών – αγνώστων του κινήματος των «τυμβωρύχων», που δεν αφορά την κοινωνία, αφορά πολιτικά κόμματα και κάποιους δημοσιογράφους, δεν τους βγήκε σε όλους αυτούς τους «τυμβωρύχους» των κομμάτων και των δημοσιογράφων, κάποιους δημοσιογράφους, όχι την κοινωνία – το λέω συνέχεια, γιατί οι «τυμβωρύχοι» τι κάνουν; Λένε: «Πω, πω, ο Μαρινάκης ή ο οποιοσδήποτε άλλος από την Κυβέρνηση κατηγορεί τους πολίτες που ζητάνε την αλήθεια».
Όχι, δεν κατηγορούμε την κοινωνία. Κατηγορούμε τα κόμματα- «τυμβωρύχους» και κάποιους δημοσιογράφους που παίζουν αυτό το παιχνίδι. Κι αυτό θέλω να το κάνω σαφές, με την ευκαιρία της ερώτησής σας. Δεν τους βγήκε, λοιπόν, αυτό που προσπαθήσανε να στήσουν με δήθεν ρεκόρ στους αριθμούς, με όλα αυτά τα σχετικά. Το τι θα συμβεί, θα τ’ αποφασίσει η Δικαιοσύνη. Όποιος φταίει, να πληρώσει ακριβά. Και έτσι μόνο θα τιμηθεί η μνήμη των γυναικών αυτών που έχασαν τόσο άδικα τη ζωή τους. Τελεία, παύλα, παράγραφος.
Τώρα, για τις υπηρεσίες. Για τις υπηρεσίες, νομίζω, την Πέμπτη, χωρίς να παίρνω θέση στο αν κάποιος έκανε ή όχι καλά τη δουλειά του, μετά από επικοινωνία που είχαμε με τη συνδρομή και των υπόλοιπων ανθρώπων του Μεγάρου Μαξίμου με όλα τα Υπουργεία, απαντήσαμε χωρίς να έχει αμφισβητηθεί, γιατί δεν υπάρχει θέμα αμφισβήτησης, ποιος έχει ευθύνη, γιατί. Τι ευθύνη έχει η Επιθεώρηση Εργασίας; Όπως εξήγησα, ελέγχει τυπικά τα πιστοποιητικά και όχι ουσιαστικά. Τι ευθύνη έχει η Περιφέρεια, τι ευθύνη έχει ο Δήμος, τι ευθύνη έχει η Πυροσβεστική. Το αν την κάθε ευθύνη ξεχωριστά, βασικά την κάθε αρμοδιότητα ξεχωριστά, την εκτέλεσαν σωστά με αυτό το αποτέλεσμα που είχαμε, δεν θα το πούμε ούτε εγώ, ούτε εσείς, ούτε κανένας, θα το πει η Δικαιοσύνη.
Τώρα, για τον κ. Παπαστεργίου, απάντησα και στη συνέντευξή μου προχθές στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN. Εντάξει, έχει και η προπαγάνδα τα όριά της. Το να ρωτάμε αν έχει πολιτικό θέμα ένας άνθρωπος ο οποίος έκανε τη δουλειά του, ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ένσημα στην πολιτική και δεν είναι ανεπάγγελτοι, το θεωρώ και για μένα το πιο σημαντικό. Πριν μπούμε στην πολιτική και μετά, έχουμε ιδιότητα. Ο κ. Παπαστεργίου δεν ήταν ένας ανεπάγγελτος πολιτικός.
Ο κ. Παπαστεργίου ήταν ηλεκτρολόγος – μηχανολόγος. Και το 2007 έως το 2011, μεταξύ άλλων εργασιών που έκανε, ήταν κι αυτή. Το να πάμε να το συνδέσουμε αυτό, με ένα τραγικό δυστύχημα του 2026, ξεπερνάει τα όρια της προπαγάνδας. Δηλαδή, είναι εκτός τόπου και χρόνου. Προφανώς, δεν υπάρχει κανένα θέμα. Προφανώς, δεν υπάρχει καμία σύνδεση. Και, εντάξει, καλώ το κίνημα των «τυμβωρύχων» και τους γνωστούς – αγνώστους του πολιτικού συστήματος και των Μέσων, να έχουν έστω και ένα όριο γιατί, στο τέλος της ημέρας, ακόμα και αυτοί οι λίγοι που τους παίρνουν σοβαρά, δεν θα τους παίρνουν στα σοβαρά.
ΑΝΤ. ΚΟΤΖΑΪ: Στο ίδιο ζήτημα. Επειδή είπατε ότι είναι καλό ένας πολιτικός να μην είναι ανεπάγγελτος, κ.λπ. και συμφωνούμε επί της αρχής, αλλά εδώ υπάρχουν συγκεκριμένες αποκαλύψεις. Το υπόγειο του εργοστασίου Τρικάλων της ΒΙΟΛΑΝΤΑ, από όπου ξεκίνησε ο σπινθήρας της τραγωδίας, ήταν αυθαίρετο. Και όμως, όπως ειπώθηκε και προηγουμένως, το 2007 και το 2011 υπέγραψε τη σχετική μελέτη ο νυν Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρης Παπαστεργίου.
Επίσης, όπως επισημαίνουν οι πραγματογνώμονες, αν και η Πολεοδομία ελέγχει τη συμβατότητα της εγκατάστασης με τις πολεοδομικές διατάξεις, δεν ελέγχει τις σωληνώσεις. Η Πολεοδομία δεν κατεβαίνει στο χαντάκι για να ελέγξει αν ο σωλήνας έχει καθοδική προστασία ή αν η κόλληση είναι καλή. Αυτό θεωρείται εσωτερική μηχανολογική εγκατάσταση και την ευθύνη την έχει αποκλειστικά ο επιβλέπων μηχανολόγος. Άρα, ο κ. Παπαστεργίου τότε. Άρα, εδώ, εν προκειμένω, έκανε καλά τη δουλειά του; Τι έχετε να πείτε γι’ αυτές τις αποκαλύψεις;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς, για τις σωληνώσεις, δεν είναι ευθύνη του Δήμου, ούτε της Πολεοδομίας του Δήμου. Πολύ σωστά το είπατε, είναι ευθύνη της Περιφέρειας. Υπάρχει συγκεκριμένη Αρχή της Περιφέρειας, η Γραμματεία Ανάπτυξης της Περιφέρειας, η οποία ελέγχει όλα αυτά τα θέματα. Υπόγειο- Πολεοδομία Δήμου, άρα Δήμος. Σωληνώσεις, Περιφέρεια. Το αν την έκαναν καλά τη δουλειά τους οι άνθρωποι αυτοί, δεν θα σας το πω εγώ. Δεν σημαίνει, ότι «πετάω το μπαλάκι» στην Περιφέρεια – μην παρεξηγηθώ.
Μπορεί η Περιφέρεια να έκανε ελέγχους, να έκανε σωστούς ελέγχους, να μην έκανε σωστούς ελέγχους, αυτό δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε. Όπως αντιλαμβάνεστε, είναι κάτι, το οποίο θα το πει και θα το βρει η Δικαιοσύνη. Ο κ. Παπαστεργίου είναι ηλεκτρολόγος – μηχανολόγος και συμμετείχε στη διαδικασία των αδειοδοτήσεων ως ηλεκτρολόγος – μηχανολόγος το 2007 έως 2011, τοποθετούμενος, τέλος πάντων, επιστημονικά για τα συγκεκριμένα ζητήματα αρμοδιότητάς του.
Οι μελέτες αυτές, κάποιες εκ των οποίων και οι μηχανολογικές – ηλεκτρολογικές του κ. Παπαστεργίου, ελέγχθηκαν στη συνέχεια από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Όπως αντιλαμβάνεστε, από το 2011, που έπαψε να έχει αυτή την ευθύνη στη συγκεκριμένη επιχείρηση, μέχρι και το 2026, που συνέβη το μοιραίο αυτό τραγικό δυστύχημα, που είχε ως αποτέλεσμα να χαθούν πέντε γυναίκες, έχουν γίνει πολλοί έλεγχοι, πολλές μελέτες και η αρμοδιότητα είναι συγκεκριμένων άλλων υπηρεσιών. Δεν υπάρχει καμία σύνδεση μεταξύ του κ. Παπαστεργίου και κυρίως χρονικά, με το μοιραίο αποτέλεσμα το οποίο επήλθε.
Γ. ΣΑΚΚΟΥΛΑ: Ήθελα να ρωτήσω σχετικά με την τελευταία δήλωση της κυρίας Μαρίας Καρυστιανού, η οποία επανήλθε στα Ελληνοτουρκικά και καλεί πάλι την Κυβέρνηση να δώσει στη δημοσιότητα την ατζέντα. Και μάλιστα, έκανε λόγο για μία ιστορικά ντροπιαστική τεμενάδα, σαν αυτή στις Πρέσπες, όπως είπε, σχετικά με την επικείμενη συνάντηση. Έχετε κάποιο σχόλιο ή απάντηση;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η κυρία Καρυστιανού, αυτή τη στιγμή, δεν είναι κάτι διαφορετικό από όλους τους υπόλοιπους πολίτες. Ούτε κόμμα έχει κάνει, ούτε στη Βουλή έχει μπει αυτό το κόμμα, ούτε πρόγραμμα έχει θέσει. Θεωρώ, ότι δεν μπορεί να καταναλώνεται πολύ μεγάλο μέρος του δημόσιου διαλόγου, τουλάχιστον με δική μας ευθύνη, από κει και πέρα, το κάθε μέσο επιλέγει τα θέματα που θα προβάλει και θα αναδείξει, για τις δηλώσεις ενός πολίτη Γιατί έχουν την ίδια αξία με τις δηλώσεις κάθε άλλου πολίτη. Και οι Έλληνες πολίτες, κατά συντριπτική πλειονότητα, κατά μεγάλη πλειοψηφία, επανεξέλεξαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία.
Έχουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία. Ένας εκ των λόγων θεωρώ που επανεξελέγη η Κυβέρνηση αυτή είναι γιατί μέσα σε αυτά τα χρόνια των μεγαλύτερων κρίσεων, προκλήσεων και της μεγαλύτερης γεωπολιτικής αστάθειας που μπορούμε να θυμηθούμε, ψήλωσε ουσιαστικά την Ελλάδα. Ακόμα και άνθρωποι, οι οποίοι δεν μας στηρίζουν, δεν αποδέχονται την πολιτική μας, κριτικάρουν έντονα την πολιτική μας, αποδέχονται ότι επί των ημερών του Κυριάκου Μητσοτάκη σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, άμυνας, εξοπλισμών, έγιναν όλα όσα δεν είχαν γίνει, αθροιστικά, τις προηγούμενες δεκαετίες. Κάθε συνάντηση έχει την αξία της. Επίκειται η ανακοίνωση της ημερομηνίας, μιλάμε προφανώς για το πρώτο 20ήμερο του Φεβρουαρίου.
Η ημερομηνία ακόμα δεν έχει κλειδώσει, γι’ αυτό δεν σας τη λέμε την ημερομηνία, μέχρι τουλάχιστον την ώρα που μιλάμε. Η Ελλάδα, όπως είναι γνωστό, δεν βάζει ποτέ ούτε καν στη συζήτηση ζητήματα κόκκινων γραμμών, ζητήματα κυριαρχίας. Όλα αυτά τα έχουμε πει, τα λέμε ξανά και ξανά. Δεν πρόκειται ποτέ να απόσχει από τη διαχρονική λογική αυτή όλων των κυβερνήσεων, αντιθέτως διεκδικεί. Και τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους. Από κει και πέρα, δεν απαντώ στην κυρία Καρυστιανού, απαντώ επί της ουσίας για να μην αφήσω τίποτα αναπάντητο.
Χ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Μας κατηγορήσατε για περιπτωσιολογία. Επειδή όμως, οι περιπτώσεις δεν είναι μία και δυο και μάλλον μιλάμε για πολιτικό φαινόμενο, για αυτό και σας το θέτουμε εκ νέου. Επτά αστυνομικοί δικάζονται για ανθρωποκτονία του Κωστή Μανιουδάκη με ενδεχόμενο δόλο, δολοφονία δηλαδή. Το προεδρικό διάταγμα 61 του 2024, ορίζει ότι οι αστυνομικοί για τους οποίους έχει ασκηθεί ποινική και πειθαρχική δίωξη για κακούργημα, τίθενται υποχρεωτικά σε διαθεσιμότητα. Το ίδιο ισχύει και για τους υπόδικους αστυνομικούς για βασανιστήρια στον Βασίλη Μάγγο. Αφού θέλετε να καθαρίσετε το δημόσιο από όσους δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, θα θέσετε σε διαθεσιμότητα αυτούς τους αστυνομικούς; Διότι δύο χρόνια τώρα, στην περίπτωση του Μάγγου, δεν έχετε εφαρμόσει το νόμο και δεν σας εμποδίζει και κανένα συνταγματικό άρθρο σε αυτό.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Μάλλον δεν έχετε καταλάβει τίποτα. Τα πειθαρχικά δεν είναι αρμοδιότητα της Κυβέρνησης. Δεν αποφασίζει η Κυβέρνηση για το ποιος θα τεθεί ή όχι σε διαθεσιμότητα. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι απαρτίζουν το κάθε πειθαρχικό σώμα, εν προκειμένω άνθρωποι της Ελληνικής Αστυνομίας. Δεν μπορώ να γνωρίζω λεπτομέρειες για κάθε φάκελο πειθαρχικού, ούτε έχω κάποιο λόγο να υιοθετήσω αυτά τα οποία λέτε, λόγω και πρότερων πολλών αντιφάσεων και ανακριβειών που έχουν ειπωθεί. Αλλά και να μπορούσα να πω ότι όλα όσα λέτε ισχύουν, δεν είναι δική μου δουλειά να σχολιάσω μία πειθαρχική διαδικασία δημοσίων υπαλλήλων.
Το λέω για άλλη μια φορά, μπας και το καταλάβετε και όχι για να κάνουμε τώρα διάλογο πάνω σε κάτι το οποίο δεν έχετε αντιληφθεί ή κάνετε ότι δεν αντιλαμβάνεστε. Είναι δύο εντελώς άσχετα μεταξύ τους ζητήματα, το πειθαρχικό για ένα ποινικό ζήτημα, το οποίο έχει και παρεπόμενες πειθαρχικές προεκτάσεις με εντελώς διαφορετική διαδικασία και η διαδικασία της αξιολόγησης για την αποδοτικότητα, την αποτελεσματικότητα και τη συνέπεια ενός δημοσίου υπαλλήλου.
Χ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Συγγνώμη, όμως επειδή επί κυβερνήσεώς σας ένα χρόνο τώρα που ρωτάμε και το γνωρίζετε, αυτοί οι αστυνομικοί παραμένουν στο σώμα, ενώ όπως φαίνεται πολύ καθαρά, παραβιάζεται αυτός ο νόμος, αυτό το προεδρικό διάταγμα του 2024.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν είναι δουλειά της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών να σχολιάζει πειθαρχικές διαδικασίες ούτε αστυνομικών ή κανενός δημοσίου υπαλλήλου.
Χ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Θέλω απλά να ρωτήσω αν το θεωρείτε πρόβλημα για τη λειτουργία του κράτους.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν μπορώ να γνωρίζω πώς αποφασίζουν και τι συμβαίνει σε κάθε πειθαρχική διαδικασία, ούτε μπορώ να υιοθετήσω αυτά τα οποία λέτε. Η πειθαρχική διαδικασία διέπεται από κάποιες αρχές. Υπάρχουν δεδομένα, υπάρχουν δικογραφίες, υπάρχουν καταθέσεις, υπάρχουν μάρτυρες. Εδώ είναι ενημέρωση πολιτικών συντακτών. Είναι άλλο πράγμα οι πειθαρχικές διαδικασίες, είναι άλλο πράγμα οι απαντήσεις που μπορούμε να δώσουμε.
Ν. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Εκπρόσωπε, από την πρώτη ανάγνωση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, νομίζω ότι «φοράει το κουστούμι» κατά των λαϊκιστών, με κάποιες παρεμβάσεις που κάνατε. Τους βλέπετε να έρχονται; Ευχαριστώ.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. Θεωρώ, χωρίς αυτό να είναι πρόβλεψη, γιατί στη ζωή ποτέ μην λες ποτέ, ότι δεδομένου του γεγονότος ότι η διαφορά του 2027, που θα έχουμε εκλογές, σε σχέση με το 2015, όπου ήρθαν οι λαϊκιστές, είναι ότι πλέον έχουμε δείγμα γραφής. Θέλω να πιστεύω, ότι έχουμε καταλάβει πόσο ακριβά μπορούμε να πληρώσουμε την μεταφορά της «πάνω και της κάτω πλατείας» και αναφέρομαι στα κόμματα και όχι στην κοινωνία, στο Μέγαρο Μαξίμου και στα υπουργικά γραφεία. Δηλαδή, οι λαϊκιστές είχαν έρθει, ήρθαν τα προηγούμενα χρόνια. Άρα έχουμε δείγμα γραφής. Και φόρτωσαν στη χώρα 120 αχρείαστα δις, κάνα τριαντάρι αυξημένους ή νέους φόρους, διάφορες συμφωνίες ιδιαιτέρως επιζήμιες για τη χώρα. Αποφυλάκισαν 17.000 βαρυποινίτες.
Λειτούργησαν παρα-υπουργεία δικαιοσύνης. Και η χώρα μας ήταν τελευταία, τελευταία ολογράφως με κεφαλαία και μικρά γράμματα, σε ρυθμούς ανάπτυξης την περίοδο που «έβρεχε» ανάπτυξη στην Ευρώπη, ενώ τώρα έχει διπλάσιους ρυθμούς ανάπτυξης, σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ξαναλέω, δεν πανηγυρίζω έχουμε πολύ δρόμο ακόμα να διανύσουμε για να προσεγγίσουμε κι άλλο την Ευρώπη, αλλά σίγουρα είμαστε στο σωστό δρόμο. Αλλά αυτό δεν έχει να κάνει με τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση. Η συνταγματική αναθεώρηση είναι η ώρα της, δεν είναι ότι την προκαλέσαμε εμείς, είναι η στιγμή της.
Αλλά, θεωρώ, ότι πρέπει να εκμεταλλευτούμε αυτή την ιστορική ευκαιρία για να μην χάσουμε κι άλλα χρόνια και να μην βρεθεί ξανά η χώρα μας στο χείλος του γκρεμού. Ναι, θεωρώ ότι είναι ιστορικής σημασίας η πολιτική μάχη που θα δώσουμε και μακάρι να έχουμε συμμάχους μας βουλευτές και από τα υπόλοιπα κόμματα, ούτως ώστε να μην μπορεί κάποιος -και αυτό να απαγορεύεται από το Σύνταγμα- να κάνει πολιτική με δανεικά, χρεώνοντας στην πραγματικότητα και υποθηκεύοντας τις επόμενες γενιές.
Ν. ΑΝΑΝΙΑΔΗΣ: Κύριε Υπουργέ, από ό,τι κατάλαβα, αφού έστειλε την επιστολή ο Πρωθυπουργός στα μέλη της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας, ως πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, για τις προτάσεις του, αυτές μάλλον θα είναι αντικείμενο κάποιας διαβούλευσης εσωκομματικά. Τώρα, είστε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και αυτό αφορά τη Νέα Δημοκρατία, αλλά καταλαβαίνετε ότι μπλέκονται τα δύο πράγματα. Ξέρετε, μπορείτε να μας πείτε ποια βήματα θα ακολουθηθούν;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ναι, αυτά είναι καλύτερο να τα ακούσουμε από τη Νέα Δημοκρατία. Θα ακολουθήσει διάλογος και σε επίπεδο συναντήσεων, συσκέψεων, αλλά το κυριότερο: κάθε βουλευτής θα μπορεί να αποστείλει τις δικές του προτάσεις. Όλα αυτά, νομίζω, θα γίνουν περισσότερο γνωστά τις επόμενες ημέρες. Ούτως ή άλλως, η Νέα Δημοκρατία εκκινεί και τον προσυνεδριακό διάλογο, που είναι, βέβαια, μια άλλη διαδικασία, αλλά στο πλαίσιο αυτό θα υπάρχει μια ευρύτερη ζύμωση. Στην πραγματικότητα, ποιος είναι ο στόχος; Ο στόχος είναι, μέχρι την άνοιξη, όπου θα ξεκινήσει η συζήτηση με όλα τα κόμματα, να έχουμε πλέον μια τελική πρόταση ως Νέα Δημοκρατία. Δηλαδή, η κυβερνητική πλειοψηφία να έχει τη δική της πρόταση προς συζήτηση με τα υπόλοιπα κόμματα.
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Μας λέτε ότι οι νεκροί στους χώρους εργασίας δεν είναι 201, όπως υποστηρίζει η ΓΣΕΕ, η Ομοσπονδία Εργαζομένων στην Επιθεώρηση Εργασίας, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία και άλλοι, αλλά ότι είναι μόλις 42, γιατί το λέει η Eurostat. Βέβαια, τα στοιχεία στην Eurostat τα δίνει η Επιθεώρηση Εργασίας, που λέτε ότι είναι ανεξάρτητη. Αυτή τη στιγμή, την επιθεώρηση την διοικεί ένας υπάλληλος που επέλεξε η υπουργός, χωρίς καμία διαδικασία ανεξάρτητης εκλογής, καθώς το ΣτΕ καθαίρεσε τον διοικητή λόγω υπερμοριοδότησης στη συνέντευξη. Έναν διοικητή που είχε επιλέξει ο υπουργός, παρότι ήταν ο τέταρτος σε μόρια. Αλλά και αυτός ο διοικητής είχε διοριστεί από τον υπουργό και το Διοικητικό Συμβούλιο διορίζεται από τον υπουργό. Τι είναι ανεξάρτητο σε αυτή την επιθεώρηση εργασίας και πρέπει να πιστέψουμε τους μικρούς αριθμούς που δίνει για τα εργατικά δυστυχήματα, αντί να πιστέψουμε τα νούμερα που δίνουν τα συνδικάτα;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Λοιπόν, απαντώ όχι γιατί θα το καταλάβετε ή γιατί υπάρχει περίπτωση να σας πείσω. Ούτως ή άλλως, έχουμε καταλάβει όλοι τι γίνεται εδώ πέρα, αλλά, μόνο και μόνο επειδή φαντάζομαι ότι έχετε ως στόχο να παραθέσετε αποσπασματικά κάποιες απαντήσεις, να το πω άλλη μια φορά, αν και σε όλα αυτά έχω απαντήσει. Τα εργατικά δυστυχήματα, ακόμα και ένα να έχουμε, είναι ό,τι πιο τραγικό μπορεί να υπάρξει. Αλλά απαντώ και σε κάποιους καλοπροαίρετους συναδέλφους σας, που είπαν: «μα αυτή τη δουλειά είχε να κάνει η Κυβέρνηση, δύο-τρεις μέρες μετά από ένα τραγικό δυστύχημα να απαντάει για τους αριθμούς;» -είναι μια άσχημη υποχρέωση που έχουμε, θλιβερή υποχρέωση που έχουμε.
Να λέμε την αλήθεια. Αν δεν υπήρχαν επαγγελματίες ψεύτες σε αυτή τη χώρα και το «κίνημα των τυμβωρύχων», που απαρτίζεται από κόμματα και δημοσιογράφους σε αυτή τη χώρα, να διαδίδει και να διασπείρει fake news, πριν τα τσεκάρει, δεν θα υπήρχε ανάγκη ούτε από εμένα ούτε από κανέναν άλλον συνάδελφό μου στην Κυβέρνηση να απαντάει σε αυτές τις αιτιάσεις. Άρα, η δική μας δουλειά είναι να απαντάμε και δεν πρόκειται να κάνουμε το ίδιο λάθος: να αφήνουμε χώρο στα τερατώδη ψέματα.
Το εργατικό δυστύχημα έχει ορισμό, νομικό ορισμό. Και τον ορισμό αυτόν δεν τον δίνετε ούτε εσείς ούτε εγώ. Ψάξτε και βρείτε τον. Είναι άλλο πράγμα ο θάνατος ενός ανθρώπου από βιολογικά, παθολογικά αίτια, ενώ δούλευε και είναι άλλο πράγμα ο θάνατος ή ο τραυματισμός ενός ανθρώπου εξαιτίας και της εργασίας του, είτε κατά τη διάρκεια είτε στη συνέχεια. Δεν θα κάνουμε τώρα μάθημα ούτε εργατικού δικαίου ούτε θα σας πείσω.
Το γεγονός, ότι μετατρέπουν κάποιοι θανάτους ανθρώπων, οι οποίοι δεν κρίνονται σχετικοί με τον όρο του εργατικού δυστυχήματος, σε εργατικά δυστυχήματα για να δημιουργήσουν εντυπώσεις, και αυτοί οι κάποιοι δεν είναι αυτό που παρουσιάζεται. Είναι άνθρωποι που έχουν ξεκάθαρη κομματική τοποθέτηση. Και όσο και αν θίχτηκε ο συγκεκριμένος κύριος, είναι αδιαμφισβήτητα παλιό κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και, κατά παραδοχή της κυρίας Κωνσταντοπούλου, έγραψε το πρόγραμμά της για την εργασία. Άρα αντικειμενικός δεν είναι. Είναι ένας συνδικαλιστής, που ανήκει σε ένα συγκεκριμένο κόμμα και καλά κάνει.
Αλλά αντικειμενικός καταγραφέας εργατικών δυστυχημάτων δεν είναι, όπως κάποιοι τον παρουσιάζετε. Τα εργατικά δυστυχήματα καταγράφονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο σε όλη την Ευρώπη, με τα ίδια ακριβώς αντικειμενικά κριτήρια. Και όχι επειδή το λέει η Επιθεώρηση Εργασίας: η Επιθεώρηση Εργασίας έχει αλληλογραφία σε κάθε ξεχωριστό φάκελο υπόθεσης, είτε ατυχήματος είτε δυστυχήματος, με τις επίσημες αρχές: τη δικαιοσύνη, την αστυνομία, τα νοσοκομεία, τους πάντες. Και τα συμπεράσματα δεν είναι συμπεράσματα ενός υπαλλήλου, είναι συμπεράσματα γιατρών, είναι συμπεράσματα ειδικών, είναι συμπεράσματα νομικών, και με τον ακριβώς ίδιο τρόπο που γίνεται αυτό στη Γαλλία, στην Ολλανδία, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία, γίνεται στην Ελλάδα. Η διαφορά είναι ότι εκεί έχουν λιγότερους ή καθόλου ανθρώπους «τυμβωρύχους», όπως έχουμε εμείς. Τελεία, παύλα, παράγραφος.
Επιθεώρηση Εργασίας, προβλέψιμος είστε. Η Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας, απάντηση του Υπουργείου Εργασίας, σας διαβάζω, διαθέτει επικεφαλής, ο οποίος τοποθετήθηκε στη θέση με πρόβλεψη που συμπεριελήφθη στον νόμο 5239 του 2025. Στις 29 Οκτωβρίου του 2025 επιδόθηκε η απόφαση 1389 του Συμβουλίου της Επικρατείας, που αποφαίνεται για τον νόμο ίδρυσης της Ανεξάρτητης Αρχής Επιθεώρησης Εργασίας του 2022 και τον τρόπο ορισμού του διοικητή.
Η απόφαση αυτή ακύρωσε την υπουργική απόφαση 52272/ 2.6.2022 του τότε Υπουργού Εργασίας, προκειμένου να ενισχυθεί αυτή με πιο ειδικά κριτήρια για την αξιολόγηση της συνέντευξης από το Συμβούλιο Διοίκησης. Η νυν υπουργός Εργασίας, η κυρία Κεραμέως, μερίμνησε άμεσα, ούτως ώστε, την ημέρα που επιδόθηκε η εν λόγω απόφαση του ΣτΕ, αμέσως να τεθεί σε εφαρμογή ο νόμος για αναπλήρωση του διοικητή, με βάση πάντα τον αρχαιότερο γενικό διευθυντή, άρα όχι ένα κυβερνητικό στέλεχος, και έκτοτε έχει εκκινήσει και η διαδικασία για ορισμό του Συμβουλίου Επιλογής για τα μέλη διοίκησης και, εν συνεχεία, του νέου διοικητή.
Ως εκ τούτου, γίνεται σαφές ότι η Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας δεν είναι ακέφαλη, διαθέτει ηγεσία και δεν έμεινε ούτε μια μέρα χωρίς ηγεσία.
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Συγγνώμη, να ρωτήσω σε σχέση με την επιλογή ηγεσίας, μιας και θέλετε η επιθεώρηση εργασίας να είναι ανεξάρτητη. Σκέφτεστε να αλλάξετε τον νόμο που περάσατε, ώστε ο επικεφαλής να διορίζεται αυτόματα με βάση τη λεγόμενη αξιοκρατία, αυτός που έχει περισσότερα μόρια και όχι αυτός που αρέσει στον υπουργό, που στην συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ο τέταρτος.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: …Η διαδικασία, η διαδικασία δεν είναι αυτός που αρέσει στον εκάστοτε υπουργό, δεν έχετε διαβάσει καλά τον νόμο. Επίσης, δεν είναι μόνο κριτήριο για κάποιον τα μόρια. Υπάρχουν και άλλα πολλά κριτήρια. Γιατί, τα μόρια μπορεί να είναι αποτέλεσμα παλαιότητας. Τα μόρια μπορεί να είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων. Με αυτή τη λογική, αυτή είναι η λογική της επετηρίδας, η οποία δεν νομίζω ότι μας πήγε πολύ καλά, ως ελληνικό κράτος, τα χρόνια της μεταπολίτευσης.
Μ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Κύριε Εκπρόσωπε, διαβάζουμε την ετήσια απολογιστική έκθεση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και η χώρα μας βρίσκεται στην 6η θέση μεταξύ 46 χωρών, με 33 καταδικαστικές αποφάσεις. Οι περισσότερες, μάλιστα, όπως αναφέρεται, αφορούν παραβιάσεις του άρθρου 3 περί απάνθρωπης μεταχείρισης σε φυλακές, αστυνομικά τμήματα και μεταναστευτικό, προσφυγικό. Ποιο είναι το σχόλιό σας; Και επίσης φαίνεται ακόμα πως τουλάχιστον το 50% των αποφάσεων παίρνουν πάνω από 10 χρόνια να εφαρμοστούν.
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Καταρχάς, να πούμε, ότι οι καθυστερήσεις στη συμμόρφωση με αποφάσεις συνολικά στη δικαιοσύνη είναι μια από τις βασικές προτεραιότητες, η αντιμετώπιση της καθυστέρησης. Γι’ αυτό και τη δεύτερη τετραετία δεν έχουν προβληθεί όσο θα έπρεπε: έχουν γίνει πολύ σημαντικά βήματα σε όλες τις βαθμίδες και σε όλους τους επιμέρους τομείς της δικαιοσύνης. Ως προς τα εσωτερικά, δηλαδή, θέματα. Δεύτερον, κάθε υπόθεση είναι ξεχωριστή και κάθε φορά που υπάρχει ένα τέτοιο θέμα, πρέπει αυτό να το βλέπουν οι αρμόδιες αρχές, ούτως ώστε να δουν τι δεν πήγε καλά και, σίγουρα, οι υπαίτιοι να τιμωρούνται. Δεν μιλάμε για μια συνολική κατάσταση: κάθε υπόθεση είναι μια ξεχωριστή υπόθεση. Δεν σημαίνει ότι, αν έγινε κάτι σε ένα αστυνομικό τμήμα, αυτό χαρακτηρίζει συνολικά την αστυνομία ή αντίστοιχα το λιμενικό για ένα περιστατικό.
Η μόνη αντικειμενική αποτύπωση, καταγραφή της κατάστασης για το κράτος δικαίου είναι η ετήσια έκθεση της Κομισιόν. Γιατί αυτή συμπεριλαμβάνει τα πάντα: τις μεταρρυθμίσεις, τις εφαρμογές τους, όλα τα κριτήρια. Και η Ελλάδα, όσο και αν κάποιοι δεν θέλουν να το πιστέψουν, αυτή τη στιγμή, με βάση την τελευταία έκθεση -επίκειται η επόμενη- σε λιγότερο από έξι μήνες, έχει πολύ λιγότερες συστάσεις από 16 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Μ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Αυτό είναι σχόλιο για το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο; Θέλω να πω δεν θεωρείτε την εικόνα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν είναι σχόλιο. Οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και οι αποφάσεις των δικαστηρίων είναι απολύτως σεβαστές. Αλλά όλα, τα πάντα προσμετρώνται, οι απόψεις όλων και στο τέλος της ημέρας, η κατάσταση συγκριτικά, όπου αξιολογούνται και οι κυβερνήσεις για το κράτος δικαίου σε κάθε χώρα, αποτυπώνεται από την ετήσια έκθεση για το κράτος – δικαίου της Κομισιόν. Αυτό είπα εγώ. Δεν απαξιώνω καμία απόφαση. Είπα: κάθε απόφαση είναι σεβαστή.
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Λέτε ότι η μέτρηση που δείχνει 201 θανάτους στην εργασία είναι ανακριβής, αλλά η μέτρηση που παρουσιάζεται εσείς με 42 θανάτους είναι η αληθής. Διαβάσαμε σε έγκριτα Μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι στις μετρήσεις που λέτε, δεν καταγράφονται οι εργαζόμενοι στην ναυτιλία, στα λατομία, στα αγροτικά, στα Σώματα Ασφαλείας και επίσης οι αυτοαπασχολούμενοι και οι «μπλοκάκηδες». Σας ρώτησε και ο συνάδελφος μας την προηγούμενη, αλλά απαντήσατε μόνο για τα Σώματα Ασφαλείας, οπότε να σας ρωτήσουμε ξανά. Ποιες από τις παραπάνω κατηγορίες εργαζομένων μετράνε στους 42 νεκρούς και ποιες όχι;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Η Επιθεώρηση Εργασίας είναι ανεξάρτητη Αρχή και μετράει με βάσει τα πρωτόκολλα και τα πρότυπα της Ευρωπαϊκής Αρχής Καταγραφής των Εργατικών Δυστυχημάτων. Το είπα και πριν. Όπως ακριβώς μετράει στην Ελλάδα η Ανεξάρτητη Αρχή, έτσι μετράνε σε όλη την Ευρώπη. Εάν θεωρείτε ότι μετράνε λάθος, τότε τα παράπονα σας πρέπει να τα απευθύνετε στην Ευρωπαϊκή Αρχή Καταγραφής Εργατικών Δυστυχημάτων. Για όλα όσα ρωτήσατε, όλα, έχω απαντήσει σε συναδέλφους σας σε μία ή δύο προηγούμενες ενημερώσεις πολιτικών συντακτών. Ειδικά για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας, είναι πραγματικά εκτός τόπου και χρόνου να τις βάζετε στο ίδιο ζύγι.
Κάθε θάνατος ανθρώπου εργαζομένου και κάθε ανθρώπου, ο οποίος δουλεύει σε μια εργασία ή υπηρετεί στις Ένοπλες Δυνάμεις, είναι ό,τι πιο τραγικό, αλλά υπάρχει ουσιώδης διαφορά ότι στην εργασία η υπόδειξη και στον εργοδότη και στον εργαζόμενο είναι να αποφεύγει τον κίνδυνο, να απομακρύνεται από τον κίνδυνο, ενώ στις Ένοπλες Δυνάμεις και στα Σώματα Ασφαλείας να πηγαίνει στον κίνδυνο, για να μας προστατεύει από τον κίνδυνο. Είναι εντελώς άλλο πράγμα αυτό, εντελώς άλλο πράγμα ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο αυτοαπασχολούμενος, είναι εντελώς άλλο πράγμα κάθε ξεχωριστή περίπτωση. Αλλά όπως και να έχει δεν θα κάτσουμε εμείς εδώ τώρα, να κάνουμε τη συζήτηση αυτή, γιατί δεν είναι δική μας απόφαση. Είναι μια ανεξάρτητη Αρχή η Επιθεώρηση Εργασίας που μετράει τα εργατικά δυστυχήματα με τους κανόνες ακριβώς που τα μετράνε και σε όλες τις χώρες.
Έχουνε κάτσει κάποιοι άνθρωποι πανευρωπαϊκά, έχουνε βάλει κάποιες πληροφορίες και έχουνε πάρει κάποιες αποφάσεις. Δεν είναι κυβερνητική απόφαση ο τρόπος που μετράμε. Όπως κάπως μετράμε τον καιρό, όπως κάπως μετράμε την ταχύτητα, έτσι μετράμε και αυτό το τραγικό, είναι ό,τι πιο τραγικό ο θάνατος ενός ανθρώπου. Και επαναλαμβάνω, γιατί είναι άχαρος αυτός ο ρόλος, αλλά είναι ιερή υποχρέωση η αντιμετώπιση ανθρώπων οι οποίοι κάνουν, είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία, το «κίνημα των «τυμβωρύχων»» και θεωρώ τιμή μου που απαντάω, όπως και πολλοί άλλοι, σε αυτή τη χυδαία προπαγάνδα, γιατί βάζετε μπροστά απώλειες ανθρώπων για να κάνετε πολιτική, δήθεν με δημοσιογραφικές ερωτήσεις, ότι όσο και να προσπαθείτε, θα πέφτει πλέον στο κενό η προπαγάνδα σας. Δεν θα σας περάσει, δεν θα δημιουργείτε ψευδείς εντυπώσεις στον κόσμο μόνο και μόνο για να βγάλετε κάποιους ανθρώπους από την κοινωνία που παραπλανώνται από εσάς με ψέματα. Δεν θα σας περάσει. Όπως μετράμε στην Ελλάδα, η ανεξάρτητη Αρχή κιόλας, έτσι μετράνε και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Τελεία.
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Με συγχωρείτε…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν θα επανέλθουμε άλλο στο θέμα. Όχι.
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Δεν εξέφρασα κάποια άποψη…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Όχι, δεν θα επανέλθουμε στο θέμα…
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Απλώς ρώτησα… από αυτούς
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Ρωτήσατε…έχετε ρωτήσει το ίδιο πράγμα 15 φορές, σας έχω απαντήσει παραπάνω φορές…
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Έχω ρωτήσει για τα Σώματα Ασφαλείας
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: …πρόβλημά σας αν δεν καταλαβαίνετε και μάλλον κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε, γιατί πολύ απλά έχουμε όλοι καταλάβει ή αυτοί που πρέπει τέλος πάντων, γιατί υπάρχουν και πάντοτε οι ηχηρές μειοψηφίες, ποιος είναι ο ρόλος που επιτελούν κάποιοι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα. Τελεία.
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Δεν απαντήσατε όμως. Ναυτιλία, λατομεία…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Έχω απαντήσει…έχω απαντήσει σε όλα.
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: … μετράνε ή όχι;
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Έχω απαντήσει σε όλα και αν δεν σας αρέσει ο τρόπος αυτός, να πάτε στην Ευρωπαϊκή Αρχή Καταγραφής Εργατικών Δυστυχημάτων να τους κάνετε εσείς υποδείξεις. Κανένας άνθρωπος που φεύγει από την ζωή δεν είναι ευχάριστο, είναι ό,τι πιο δυσάρεστο, είναι τραγικό να υπάρχουν άνθρωποι αναμεσά μας που εργαλειοποιούν τον ανθρώπινο πόνο, αλλά είναι και ιερή μας υποχρέωση να αντιμετωπίζουμε τους εμπόρους ψεμάτων, που δυστυχώς στη χώρα μας, ειδικά μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών εμφανίστηκαν όλο και περισσότεροι.
ΧΡ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: …καταγράφηκε…
Π. ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Και το ξαναλέω δεν αναφέρομαι στην κοινωνία, αναφέρομαι σε κάποιους δημοσιογράφους, λίγους, αλλά κάνουν ζημιά δυστυχώς στην κοινή γνώμη και σε κόμματα. Ευχαριστώ πολύ.
