Το πρόβλημα είναι ότι υπάρχει πολύς κόσμος που δεν καταλαβαίνει ότι είναι άλλο να σκοτωθεί μια γυναίκα σε ένα τροχαίο, κι άλλο να δολοφονηθεί μια γυναίκα από έναν άντρα, συνήθως τον σύντροφο/σύζυγο ακριβώς επειδή είναι γυναίκα που του είπε «όχι»!
Η έμφυλη βία είναι μια τρομακτική πραγματικότητα. Σκοτώνουν τις γυναίκες αυτοί που τη θεωρούν κτήμα τους. Αυτοί που θεωρούν ότι οι άντρες είναι ανώτεροι από τις γυναίκες.
Έμφυλη βία όμως είναι συναισθηματική, οικονομική, διαδικτυακή, σεξουαλική συναισθηματική και φυσικά η σωματική.
Η κυρία Μαρία Καρυστιανού μιλώντας στην Σίσυ Χρηστίδου, στην εκπομπή «Χαμογέλα και πάλι», συνεχίζοντας τις δηλώσεις της στενής συνεργάτιδος της, Μαρίας Γρατσία είπε για το θέμα των γυναικοκτονιών:
«Από νομικής πλευράς, η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι ίδια, είτε μιλάμε για γυναίκα, είτε μιλάμε για άντρα, είτε μιλάμε για παιδιά, είτε μιλάμε για Έλληνες, είτε μιλάμε για ξένους. Γι’ αυτό και οι ανθρωποκτονίες επισύρουν τις μέγιστες των ποινών, χωρίς διάκριση. Το όλο θέμα είναι, εξετάζοντας τη γυναικοκτονία από την κοινωνική πλευρά. Διότι η δολοφονία των γυναικών ως αποτέλεσμα έμφυλης βίας είναι ένα παλιό βαθύ τραύμα της κοινωνίας που έχει πολυπαραγοντική αιτιολογία».
H κυρία Γρατσία μιλώντας στην εκπομπή Κοινωνία ώρα Mega είπε:
«Να, σας είπα ακριβώς ότι ουσιαστικά η αξία του ανθρώπου είναι η ίδια ανεξαρτήτως φύλου και ανεξαρτήτως διακρίσεων εν γένει. Η ερώτηση που μου τέθηκε, για να είμαστε συγκεκριμένοι, ήταν για τον όρο “γυναικοκτονία” και λέω ότι δεν μπορώ τόσο παρορμητικά να τοποθετηθώ επί της συγκεκριμένης λέξης, γιατί εισάγει μια διάκριση. Από κει και πέρα, όμως, στα ζητήματα ενδοοικογενειακής βίας, όπου και εκεί βέβαια έχουμε πάρα πολλά κρούσματα και αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία τεράστιο θέμα, βεβαίως αυτό είναι ένα αυτοτελές κεφάλαιο προκειμένου ουσιαστικά να ενισχυθεί ο θεσμός της οικογένειας, να είναι ενήμερα τα ζευγάρια ή οποιοσδήποτε είναι θύμα ενδοοικογενειακής βίας, για τις δυνατότητες που έχει και τις παροχές που του δίνει το κράτος είτε από άποψη ψυχολογικής στήριξης είτε από άποψη παροχής νομικής βοήθειας, που είναι πάρα πολύ σημαντικό».
Μέχρι τώρα στην Ελλάδα είχαμε την Ελευθερία στην Κρήτη, την Αντιγόνη στη Δράμα, τη Βασιλική στην Καλαμάτα, τη Μαρία στο Αίγιο, τη Νεκταρία, την Ελευθερία.
Καμία διάκριση δεν υπάρχει, όλες δολοφονήθηκαν από τους άντρες τους που τις θεωρούσαν τρόπαια.
Η κυρία Καρυστιανού θα έχει πάντα τον απέραντο σεβασμό μου ως μητέρα που έχασε το παιδί της σε μια τραγωδία που έχει υπαίτιους που κρύβονται και προστατεύονται από το μακρύ χέρι της εξουσίας. Θα τη σέβομαι γιατί κατάφερε να μας ενώσει και να μας βγάλει στους δρόμους για να μην ξεχαστεί η υπόθεση των Τεμπών. Το ίδιο και καθέναν προβεβλημένο ή αφανή γονιό, γιο, κόρη που έχασαν ανθρώπους στο έγκλημα των Τεμπών.
Ως πολιτικός όμως δείχνει ένα βαθιά συντηρητικό πρόσωπο που δε με αφορά ως πολιτική επιλογή. Ξεκίνησε άσχημα με τις δηλώσεις περί αμβλώσεων, που τότε μας κατηγόρησε ότι δεν καταλάβαμε καλά – όπως κάνουν όλοι πολιτικοί που πέταξαν την παρόλα τους και μετά προσπαθούν να τη μαζέψουν.
Μακάρι να καταφέρουμε να είμαστε δίπλα της όταν αγωνίζεται με τους άλλους γονείς για να βρεθεί η αλήθεια για τα Τέμπη.
Αυτό δε σημαίνει ότι παίρνει λευκή επιταγή στις πολιτικές της επιλογές. Εκεί θα βρει συμμάχους και αντιπάλους.
Γιάννης Καφάτος
