Τα θύματα του πολέμου στο Ιράν, που δυστυχώς δείχνει στοιχεία γενίκευσης, αυξάνονται οπότε δεν έχει σημασία να αναφερθώ τώρα σε αριθμούς που ίσως όταν διαβάζετε αυτές τις γραμμές, αυτές τις σκέψεις να έχουν αλλάξει – δηλαδή να έχουν αυξηθεί.
Αξίζει όμως να θυμόμαστε τις 168 μαθήτριες σκοτώθηκαν από τις έξυπνες βόμβες που χειρίζονται ηλίθιοι!
Η προπαγάνδα «λέει» πώς όταν αναφέρουμε κάτι με ωραίες λέξεις έχει άλλου τύπου αποδοχή από την κοινή γνώμη.
Έτσι οι βόμβες που σκοτώνουν και σκορπάνε τον όλεθρο ονομάστηκαν «έξυπνες» για να μειώσουν το αρνητικό βεληνεκές στην κοινή γνώμη.
Οι βόμβες σκοτώνουν. Είτε έξυπνες είτε βλαμμένες, οι βόμβες σκοτώνουν. Αυτός άλλωστε είναι ο λόγος που φτιάχτηκαν.
Τώρα ότι υπάρχουν θύματα που χαλάνε την εικόνα της εξυπνάδας υπάρχουν. Και φταίνε τα θύματα.
Τι δουλειά είχαν οι μαθήτριες στο σχολείο τους. Γιατί δεν είχαν πάει για χορό ή σε ένα μουσείο ώστε ν’ αφήσουν τις βόμβες να βομβαρδίζουν πιθανούς στόχους…
Α, ναι σε ένα θεοκρατικό καθεστώς είναι και πολύ που πήγαιναν σχολείο τα παιδιά, τα θηλυκά παιδιά. (κι εγώ ο τρολάκιας δυτικός μιλάω για επίσκεψη σε μουσείο ή σε μέρος που παίζει μουσική και χορεύει ο κόσμος…)
Λοιπόν 168 παιδιά, μαθητές, κορίτσια δολοφονήθηκαν από τους Αμερικανούς βομβάρδισαν το σχολείο τους. Αυτή είναι η είδηση και ο συνακόλουθος θρήνος στις κηδείες τους (λες και μπορεί να μην θρηνήσει μια μάνα το παιδί της που πήγε σχολείο και βρέθηκε στον τάφο…)
Δεν θα μάθουμε τα ονόματά τους, δε θα θυμόμαστε τα πρόσωπα τους που έκρυβε η μαντήλα.
Πάντως στο όνομα κανενός πολέμου δεν μπορείς να δολοφονείς 168 μαθήτριες και να κοιμάσαι ήσυχος. Ούτε περνάει από το μυαλό μου ότι κάποιοι μπορεί να δικαιολογούν μια τέτοια δολοφονική ενέργεια.
Τα θύματα των πολέμων είναι καταδικασμένα να τα ξεχνάμε. Ελπίζω αυτά τα παιδιά να μην τα ξεχάσουμε
Γιάννης Καφάτος
