Το βαθύ πολιτικό χειμώνα του 2014, όταν ο Αντώνης Σαμαράς προσπαθούσε να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Σταύρο Δήμα, στα πολιτικά παρασκήνια εξυφαίνονταν διάφορες ιστορίες συνωμοσίας.
Μία από αυτές αφορούσε τον Παύλο Χαϊκάλη και τον Λάκη Λαζόπουλο.
Ήταν 19 Δεκεμβρίου 2014, όταν ο Λάκης Λαζόπουλος εμφανίστηκε στην πρωινή εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη και κατήγγειλε ότι είχε δει οπτικοακουστικό υλικό που, όπως υποστήριζε, αποδείκνυε απόπειρα χρηματισμού εν ενεργεία βουλευτή. Αμέσως μετά, προφανώς συμπωματικά κι όχι σκηνοθετημένα, ο Παύλος Χαϊκάλης παρενέβη τηλεφωνικά στην εκπομπή και επιβεβαίωσε ότι ο ίδιος ήταν ο βουλευτής στον οποίο αναφερόταν η καταγγελία.
Ο Χαϊκάλης υποστήριξε ότι ο οικονομικός σύμβουλος Γιώργος Αποστολόπουλος τού είχε προσφέρει ένα πακέτο ύψους δύο έως τριών εκατομμυρίων ευρώ —σε μετρητά, αποπληρωμή δανείων και διαφημιστικά συμβόλαια— προκειμένου να ψηφίσει υπέρ της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και να αποτραπούν οι πρόωρες εθνικές εκλογές.
Η εμπλοκή του Λαζόπουλου δεν περιορίστηκε στην τηλεοπτική αποκάλυψη. Στην υπόθεση είχε ενεργό ρόλο και στη διαχείριση του οπτικοακουστικού υλικού, ενώ είχε πραγματοποιήσει και το μοντάζ του επίμαχου βίντεο. Η υπόθεση προκάλεσε τότε έντονη πολιτική αντιπαράθεση και τελικά αποδείχτηκε φιάσκο! Ουδείς λογοδότησε γι αυτό.
Τώρα λοιπόν, ο Λαζόπουλος που ήθελε να ρίξει τον Σαμαρά το 2014, δήλωσε ότι … «ο Αντώνης Σαμαράς είναι μια επιλογή και είναι μια καλή επιλογή. Και είναι εντός Νέας Δημοκρατίας»! Την ίδια στιγμή, χαρακτηρίζει τη Νέα Δημοκρατία ακροδεξιό κόμμα.
Η πολιτική συνέπεια, προφανώς, δεν είναι το δυνατό του σημείο, όπως κάθε λαϊκιστή.
Είναι ο ίδιος άνθρωπος που, πριν από την εκλογή του Κωνσταντίνου Τασούλα στην Προεδρία της Δημοκρατίας, είχε προτείνει ως υποψήφια τη … Μαρία Καρυστιανού.
Είναι, λοιπόν, ο ίδιος Λαζόπουλος που άλλα έλεγε κι έκανε «χθες» και τα ακριβώς αντίθετα σήμερα! Κι έχει την απαίτηση να θεωρείται αξιόπιστος.
Δεν έφτανε το απόλυτο trash TV του Λαζόπουλου σε συγκεκριμένο τηλεοπτικό κανάλι. Τώρα άρχισε και τις περιπλανήσεις από συνέντευξη σε συνέντευξη, με εμφανή πολιτική στόχευση και προσδοκία να συμβάλει στην… πτώση του Μητσοτάκη. Όπως, άλλωστε, και οι φίλοι του.
Κλασικός Λαζόπουλος: παντογνώστης και κουτοπόνηρος, κατηχητής και λαϊκιστής του αισχίστου είδους. Επενδύει στο συναίσθημα, εργαλειοποιεί την οργή και αντιμετωπίζει τη δημόσια συζήτηση σαν να είναι ένα ακόμη τηλεοπτικό του επεισόδιο. Σαν να πιστεύει ότι η κοινωνία ξεχνά.
Κι εδώ βρίσκεται το πραγματικό ερώτημα.
Θα επιτρέψει η κοινωνία την επιστροφή ενός τηλεοπτικού biri biri maker σε διαμορφωτή πολιτικών πεποιθήσεων; Θα τον παρακολουθεί; Θα τον αναγάγει και πάλι σε αυθεντία, σε κάποιον που θεωρεί ότι δικαιούται να υποδεικνύει στους άλλους τι πρέπει να σκέφτονται και ποιον να στηρίζουν;
Ναι, είναι δικαίωμά του να το πράττει. Μα δεν είναι δικαίωμά του οι οβιδιακές μεταμορφώσεις κι οι…κωλοτούμπες! Προφανώς θα τις έμαθε από τον πρώην …φίλο του, για τον οποίο σήμερα λέει ότι…απέτυχε το rebranding του…
Η κοινωνία έχει δικαίωμα να θυμάται, να κρίνει και να μην παρασύρεται από την επανάληψη του ίδιου τηλεοπτικού έργου. Γιατί η δημόσια επιρροή δεν είναι προσωπικό δικαίωμα κανενός, είναι ευθύνη που κρίνεται κάθε φορά από τη στάση, τη συνέπεια και τη σοβαρότητά του.
Το ερώτημα, τελικά, δεν είναι αν ο Λαζόπουλος εκτιμά σήμερα τον Σαμαρά που ήθελε να ρίξει το 2014… Είναι αν η κοινωνία θέλει να τους ξανακάνει αμφότερους πρωταγωνιστές…
