
Πενήντα τρία χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον Νοέμβρη του 1973. Μια επέτειος που δεν ανήκει απλώς στις σελίδες των σχολικών βιβλίων, αλλά παραμένει ζωντανή στην καρδιά και τη συνείδηση κάθε γενιάς που ονειρεύεται, διεκδικεί και αγωνίζεται για έναν δικαιότερο κόσμο.
Για εκείνους που έζησαν, θυμούνται και δίδαξαν Για τους παλαιότερους, οι μέρες αυτές φέρνουν ξανά στη μνήμη τον παλμό της νιότης τους, τη μυρωδιά από τα δακρυγόνα, το ραδιοφωνικό «Εδώ Πολυτεχνείο!» που έσπασε τη σιωπή της χούντας, τη συσπείρωση ενός ολόκληρου λαού έξω από τα κάγκελα της Πατησίων. Είναι η στιγμή που η μνήμη ξυπνά, γεμάτη συγκίνηση και περηφάνια, για όσους στάθηκαν όρθιοι απέναντι στα τανκς με μοναδικό όπλο τη φωνή, το θάρρος και την αξιοπρέπειά τους.
Για τους νέους που κρατούν τη σκυτάλη Για τη νέα γενιά, το Πολυτεχνείο δεν είναι μια μακρινή ιστορία του παρελθόντος. Είναι ο καθρέφτης της δικής της δύναμης. Οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι του ’73 είχαν την ηλικία, τις ανησυχίες και τα όνειρα των σημερινών νέων. Δεν συμβιβάστηκαν με τον φόβο και απέδειξαν ότι όταν οι νέοι ενώνουν τις φωνές τους, μπορούν να αλλάξουν τον ρου της Ιστορίας. Το διαχρονικό αίτημα για «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» παραμένει σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ, καλώντας τους νέους να διεκδικήσουν το μέλλον που τους αξίζει.
Η διεκδίκηση για ισονομία και αξιοκρατία σήμερα Στη σημερινή εποχή, το μήνυμα του Πολυτεχνείου αποκτά νέο περιεχόμενο μέσα από τη διαρκή απαίτηση της κοινωνίας για διαφάνεια, δικαιοσύνη και λογοδοσία. Σε μια περίοδο που η δημόσια συζήτηση κυριαρχείται από ζητήματα θεσμικής λειτουργίας και υποθέσεις που δοκιμάζουν την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς, η διεκδίκηση για πραγματική ισονομία και αξιοκρατία αποτελεί θεμέλιο κάθε ζωντανής δημοκρατίας. Το Πολυτεχνείο μας υπενθυμίζει ότι οι δημοκρατικοί θεσμοί και το κράτος δικαίου δεν είναι δεδομένα, αλλά κατακτώνται και προστατεύονται καθημερινά από ενεργούς πολίτες.












