Παραδοσιακά η Αριστερά ήταν έξω από κάθε τι που συμβαίνει στην αγορά και στη ζώσα κοινωνία. Η παρεμβατικότητά της περιοριζόταν πάντα σε ήσσονος σημασίας ζητήματα, από εκείνα που καθορίζουν τις ζωές των ανθρώπων και σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα ζωής τους.
Κι ήταν «ευτύχημα» -μέσα σε όλα τα δεινά που προκλήθηκαν- που ο Τσίπρας την έφερε στην εξουσία και την έκανε κυβερνώσα! Έτσι είδε όλη η κοινωνία τους μύθους που είχε δημιουργήσει η Αριστερά να καταρρέουν. Ξέφτισε ακόμη και το ηθικό πλεονέκτημα, όπως έδειξαν περιπτώσεις ως της Novartis, των τηλεοπτικών αδειών με εγγύηση βοσκοτόπια, τα μύρια όσα ψέματα που εκτοξεύθηκαν προς κάθε κατεύθυνση, η κωλοτούμπα του δημοψηφίσματος και τα συνεχή χάσματα λόγων και έργων.
Κι έρχεται πάλι σήμερα ο Τσίπρας και τα υποτιθέμενα νέα στελέχη του κι αρχίζουν να μοιράζουν χρήματα κι υποσχέσεις. Σαν να μην κυβέρνησαν ποτέ. Σαν να μην κρίθηκαν ποτέ. Προσφάτως, μοίραζαν δωρεάν μετακινήσεις και ξεκίνησαν να λένε ανείπωτες πολιτικές ανοησίες για τα Οικονομικά. Με αυτοπεποίθηση και τουπέ, που μόνο η άγνοια μπορεί να προσφέρει. Κάποιος βγήκε κι είπε ότι θα φορολογήσουν τα 1500 ΑΦΜ που βγάζουν περισσότερα από 900 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο, για να μαζευτούν 4 δις ευρώ! Τελικά, μια απλή διαίρεση κατέδειξε την ανοησία, αφού αν κάποιος διαιρέσει τα 4 δις που θα μαζέψουν με τους 1500 πλούσιους που δηλώνουν ετησίως άνω των 900 χιλιάδων ευρώ, βγαίνει φόρος για τον καθένα… 2.666.666 ευρώ! Σχεδόν τρεις φορές περισσότερος από όσα δηλώνουν! Και δη κάθε χρόνο!!!
Μια άλλη βγήκε κι είπε ότι θα φορολογήσουν την υπερπολυτελή διαβίωση, δηλαδή αυτοκίνητα άνω των 3 χιλιάδων κυβικών, γρήγορα κότερα, μερίσματα και πισίνες!!! Κι έτσι θα αναμορφώσουν το φορολογικό σύστημα και θα μαζέψουν 600 εκ. ευρώ! Κι όμως, αυτά παρουσιάζονται ως σοβαρή οικονομική πολιτική.
Αλήθεια, δεν βρέθηκε κάποιος να τους πει, ότι ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο 3 χιλιάδων κυβικών, είναι πια πολύ φτηνότερο από κάποιο πολύ λιγότερων κυβικών; Δεν τους είπε κάποιος, ότι όσες πισίνες κι αν φορολογήσουν, δεν θα λύσουν το πρόβλημα της χώρας; Ούτε αν φορολογήσουν όλα τα ομόλογα;
Το πρόβλημα δεν είναι ότι κάνουν λάθος. Είναι ότι δεν αντιλαμβάνονται καν το μέγεθος του λάθους.
Στην Αριστερά, πετάνε μια απλοϊκή αρλούμπα και νομίζουν ότι έτσι θα λύσουν το πρόβλημα της χώρας και του κόσμου όλου. Θυμόσαστε που ο Τσίπρας μας έλεγε -και νόμιζε κιόλας ότι θα γίνει έτσι- ότι εκείνος (ΣΥΡΙΖΑ) θα παίζει το νταούλι κι οι αγορές θα χορεύουν; Είδαμε και θυμόμαστε τι συνέβη μετά…
Είναι βέβαιο, ότι αν μπορούσε να λυθεί το πρόβλημα της Ελλάδας με την αύξηση της φορολογίας που προτείνει η Αριστερά, θα είχε λυθεί επί των ημερών Τσίπρα, που με ιδεολογικό φθόνο σημαδεύτηκε και σχεδόν διαλύθηκε η Μεσαία τάξη, εξ αιτίας των φόρων…
Όμως, το πρόβλημα δεν μπορούν να το αντιληφθούν ο Τσίπρας, ο Ανδρουλάκης, ακόμη κι οι ψεκασμένοι στα Δεξιά της ΝΔ. Κι αυτό το πρόβλημα είναι ότι οι επενδύσεις στην Ελλάδα, παρά την μεγάλη πρόοδο που έχει σημειωθεί στα χρόνια Μητσοτάκη, εξακολουθούν να είναι πιο χαμηλές από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Άρα, η γενναία αύξηση εισοδημάτων, δεν είναι εύκολη υπόθεση και μοιραία παραμένει χαμηλή η αγοραστική δύναμη.
Όσο η Αριστερά και σημαντικό μέρος της βολεμένης κοινωνίας, αρνούνται μεγάλες μεταρρυθμίσεις που θα αλλάξουν τη δομή της Οικονομίας, η Ελλάδα θα ζει από τον περιορισμένο πλούτο που θα παράγουν κάποιες κυβερνήσεις σαν του Μητσοτάκη. Για να έρχονται μετά οι Αριστεροί να κάνουν «ρεσάλτο»! Να μοιράζουν δηλαδή πλούτο που οι ίδιοι δεν δημιούργησαν.
Περάσαμε μια χρεοκοπία, περάσαμε μια Αριστερή λαίλαπα και μυαλό δεν βάλαμε. Δεν θέλουμε να πετάξουμε τις παθογένειες δεν θέλουμε να ξεφύγουμε από ανόητες ιδεοληψίες. Νομίζουμε ότι αν φορολογήσουμε λίγους πλούσιους, θα …πετάξει η Ελλάδα! Αστειότητες! Όπως τα …δωρεάν εισιτήρια στις αστικές συγκοινωνίες…
Το πιο ανησυχητικό είναι, ότι εξακολουθούν να μιλούν σαν να μην μεσολάβησε η εμπειρία της διακυβέρνησής τους. Οι άνθρωποι, δεν έχουν ιδέα της πραγματικότητας… Κι εξ αυτού, δεν είναι μόνο ακατάλληλοι, είναι κι επικίνδυνοι…
Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από περισσότερα συνθήματα, αλλά από μεγαλύτερη παραγωγή πλούτου. Δεν έχει ανάγκη από νέες φορολογικές φαντασιώσεις, αλλά από επενδύσεις, ανταγωνιστικότητα και δουλειές. Χωρίς επενδύσεις, δεν θα αυξηθούν γενναία οι μισθοί. Κι όσοι εξακολουθούν να υπόσχονται εύκολες λύσεις σε δύσκολα προβλήματα, απλώς αποδεικνύουν ότι δεν κατάλαβαν τίποτα από τα παθήματα της χώρας…
