![συπα](https://emvolos.gr/petros/wp-content/uploads/2020/11/συπα.jpg)
Απόφαση που αποτελεί νομολογία για όλους τους εργαζόμενους των Περιφερειών
Η αμετάκλητη και άμεσα εκτελεστή Απόφαση του Ακυρωτικού Διοικητικού Εφετείου Αθηνών δικαίωσε τις καταγγελίες και την εναντίωσή μας σε όλες τις αυθαίρετες τιμωρητικές, εξοντωτικές «μετακινήσεις», που πραγματοποίησε η Περιφερειακή Αρχή Πατούλη υπηρετώντας διαφόρων ειδών σκοπιμότητες, διώκοντας κάθε φωνή, που σηκώνει ανάστημα στην αυθαιρεσία και τακτοποιώντας ταυτόχρονα τους «ημετέρους» του κυβερνητικού – εργοδοτικού μηχανισμού.
Η απόφασή αυτή ήρθε να ακουμπήσει στο δίκιο, που φωνάζαμε ότι έχουμε, ήρθε να σταθεί απέναντι στην αδικία, που «πνίγει» εδώ και χρόνια πολλούς εργαζόμενους…
Ήρθε να χτυπήσει την αλαζονεία της Περιφερειακής Αρχής της ΝΔ και των υπηρεσιακών της στηριγμάτων, που κατά παραγγελία υλοποιούν τα «θέλω» της και τις επιταγές της, που με την πάγια πλέον τακτική της αρνήθηκε στους εκπροσώπους των εργαζομένων να απευθυνθούν στο Περιφερειακό Συμβούλιο και να παρουσιάσουν τα επιχειρήματα κατά των αυθαίρετων «μετακινήσεων», να απαντήσουν στις αντιδραστικές – φασιστικές φωνές του Π.Σ, που ωρύονταν ότι οι «αυθαίρετες» μετακινήσεις αποτελούν εργοδοτικό δικαίωμα!!!
Η απόφασή αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί αφορά όλους τους εργαζόμενους των Περιφερειών, βάζει φρένο σε ανάλογες ενέργειες των Περιφερειαρχών.
Είναι χαρακτηριστικά τα αναφερόμενα στην υπ’ αριθμ. 1261/2021 Απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών: «Οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι μη νόμιμες και πρέπει να ακυρωθούν, καθόσον εκδόθηκαν κατά παράβαση των προβλεπόμενων από την παρ. 5 του άρθρου 245 του ν.3852/2010 χωρίς να γίνεται επίκληση λόγων εξαιρετικής υπηρεσιακής ανάγκης που απαιτούσαν την μετακίνηση του αιτούντος και χωρίς την απαιτούμενη προηγούμενη σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου Υπηρεσιακού Συμβουλίου», καθώς και ότι «οι ανωτέρω λόγοι είναι βάσιμοι και πρέπει να γίνουν δεκτοί, καθόσον ….απαιτούνταν, σύμφωνα με τις εφαρμοστέες εν προκειμένω ειδικότερες (σε σχέση με αυτές του άρθρου 66 του ν.3528/2007) διατάξεις της παρ. 5 του άρθρου 245 του ν.3852/2010, για την μετακίνησή του σε ομοιόβαθμη οργανική μονάδα της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικού Τομέα Αθηνών να εκδοθεί ειδικά αιτιολογημένη απόφαση του αρμόδιου προς διορισμό οργάνου για λόγους εξαιρετικής υπηρεσιακής ανάγκης, κατόπιν σύμφωνης γνώμης του οικείου Υπηρεσιακού Συμβουλίου. Η διάταξη δε αυτή, όπως συνάγεται και από την οικεία εισηγητική έκθεση, δεν εφαρμόζεται μόνο στους υπαλλήλους, αλλά και στους προϊσταμένους, αφού και οι τελευταίοι είναι υπάλληλοι, οι οποίοι κατέχουν θέσεις ευθύνης.»
Τα παραπάνω αναφερόμενα αποδεικνύουν την ορθότητα όσων γράφτηκαν στο υπ’ αριθμ. 133/11-9-2018 έγγραφο της ΟΣΥΑΠΕ αμέσως μετά την ψήφιση του άρθρου 219 του ν. 4555/2018, για τις «μετακινήσεις», που αποτέλεσε την ικανοποίηση αγωνιστικών διεκδικήσεων πολλών χρόνων, προκειμένου να μπουν κανόνες στις περιπτώσεις, που οι υπάλληλοι των Περιφερειών «μετακινούνται» σε άλλη Περιφερειακή Ενότητα, τόσο μετά από αίτημά τους, όσο και σε «εξαιρετικές ανάγκες» (νοούνται λόγοι έκτακτης και απρόβλεπτης και όχι κανονικής και συνήθους υπηρεσιακής ανάγκης) ώστε να προστατεύονται τα δικαιώματά τους.
Η συγκεκριμένη υπ’ αριθμ. 1261/2021 Απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών απορρίπτει τους ισχυρισμούς τόσο του Περιφερειάρχη, όσο και του Συντονιστή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, «ότι για την μετακίνηση προϊσταμένου οργανικής μονάδας …. δεν εφαρμόζεται η παρ. 5 του ίδιου άρθρου (245 του ν.3852/2010), η οποία αφορά μόνο στη μετακίνηση υπαλλήλων και όχι προϊσταμένων.»!!!. Καταρρίπτει το σχετικό έγγραφο του Υπουργείου Εσωτερικών (21313/22-3-2019 Έγγραφο του Γενικού Γραμματέα), που βγήκε για το ζήτημα των «μετακινήσεων», προκειμένου να μειώσει την εμβέλεια και την σημασία της νομοθετικής ρύθμισης που πετύχαμε, «κάνοντας το χατίρι» Περιφερειαρχών που το αξιοποιούσαν κατά το δοκούν, χωρίς να αποτελεί καν εγκύκλιο.
Καταφέραμε να γυρίσουν «μπούμερανγκ» στον «ακομμάτιστο» Περιφερειάρχη της Ν.Δ., στον «ακομμάτιστο Εκτελεστικό Γραμματέα, που συντονίζει τις συσκέψεις του εργοδοτικού ψηφοδελτίου και στους λοιπούς «παρατρεχάμενους» «οι εμβληματικές μετακινήσεις» τους.
Ταυτόχρονα επιβεβαιώθηκαν και οι χειρισμοί του Συλλόγου μας, που δεν αρκέστηκε στην συνδικαλιστική δικαίωση, που δεν κοίταξε να καλύψει τα εκλεγμένα μέλη του Δ.Σ. και για αυτό:
- Πρόβαλε ως πρώτο λόγο στην Αίτηση Ακύρωσης στο Διοικητικό Εφετείο τις πλευρές, που συνδέονται με το ζήτημα «μετάθεση – μετακίνηση» και τις διαδικασίες, που πρέπει να ακολουθούνται, ώστε να μην είναι έρμαιο στην αυθαιρεσία και τις σκοπιμότητες των Περιφερειακών Αρχών κανένας εργαζόμενος, είτε υπάλληλος, είτε προϊστάμενος, ούτε να πετάνε στο καλάθι των αχρήστων τις αιτήσεις τους.
- Δεν πρόβαλε ως πρώτο λόγο τις πλευρές που συνδέονται με την συνδικαλιστική ιδιότητα και ούτε καν δημοσιοποίησε με ανακοίνωσή του, την Δικαστική δικαίωση με την Απόφαση της Επιτροπής Προστασίας Συνδικαλιστικών Ελευθεριών και Δικαιωμάτων Δημοσίων Υπαλλήλων Αθηνών, που εδώ και μήνες αποφάνθηκε ότι «η μετακίνηση του αιτούντος με την υπ’ αριθμόν 897853/19-11-2020 απόφαση του Περιφερειάρχη Αττικής, από την θέση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Υγειονομικού Ελέγχου και Περιβαλλοντικής Υγιεινής της Περιφερειακής Ενότητας Νοτίου Τοµέα Αθηνών, µε έδρα τον Δήμο Καλλιθέας, στην θέση του προϊσταμένου της Διεύθυνσης Υγειονομικού Ελέγχου και Περιβαλλοντικής Υγιεινής της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικού Τομέα Αθηνών, µε έδρα τον Δήμο Αιγάλεω, δεν ήταν σύννομη και αναγκαία.».
Βέβαια η Περιφερειακή Αρχή για άλλη μια φορά απέδειξε την απόλυτη σύμπλευση της με το αντεργατικό έκτρωμα – νόμο Χατζηδάκη που εκτός των άλλων κατάργησε την Επιτροπή Προστασίας Συνδικαλιστικών Ελευθεριών και Δικαιωμάτων και για αυτό έκανε πως δεν είδε καν την απόφαση αυτή!!!
Δυστυχώς όμως γι’ αυτήν, η Απόφαση του Ακυρωτικού Διοικητικού Εφετείου Αθηνών αποτελεί πλέον νομολογία, είναι αμετάκλητη και άμεσα εκτελεστή και όχι μόνο έχει υποχρέωση συμμόρφωσης, αλλά και «ο παραβάτης εκτός από τη δίωξη κατά το άρθρο 259 του Ποινικού Κώδικα υπέχει και προσωπική ευθύνη για αποζημίωση» και «η μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που προβλέπονται ή η προτροπή σε μη εκπλήρωση συνιστά ιδιαίτερο πειθαρχικό παράπτωμα για κάθε αρμόδιο υπάλληλο».