Ηλίας Κεφάλας ” γραφέας του φυσικού έπους” , Θράκα 2021, Ποίηση – Ύμνοι στη Φύση Αναχωρήσεων

Του Ηλία Τσέχου

Πολλά, πολλά- πολλά ποιήματα, της φύσης, επιστρέφοντας, ιπτάμενος και βάδην, με λέξεις φορτωμένες γης, στίχους του άγχους, πρόλογους φιλικούς, επίλογους εχθρούς, οξείες και δασείες ”παλαιάς” γραμματικής, μια ποίηση γεμάτη ραψωδίες ρίζες, σαν φύλλα τα κλαριά, σαν οι καρποί άτομα, κορφούλες κάτου κοιτώντας, πλημμύρες οι πυρές, πέπλα στα βλέμματα σεντούκια, πάχνες ονειρεμένες σκόνες, οι κήποι πράσων καπνιστές, στις αγελάδες λάμψη η βοσκή, αυτόχειρα τραγούδια δέντρων, ωραία ποιήματα χώρου και θρήνου, συνεννοήσιμα στα ναι στα όχι, από τα σπλάχνα ξεριζώνοντας σοφίες…

Πολλά , πολλά- πολλά ποιήματα, της φύσης, ώριμα ρόδια κάστανα, πληγές μόλις θεραπευμένες, θυσιασμένες χάμω, μια γλώσσα πολυφίλητη μα ξεχαστή, ζωή υμενώδης, τι δύο νίκες μια, τι δύο ήττες άλλη, βελάσματα τα όνειρα, κρούουν κοδώνους, σ΄ ένα χορό όλοι οι ρυθμοί, σ΄ έναν ρυθμό όλο το κέφι, τιμές που θεραπεύοντας σβήνουν τιμές που φτάνουν, δεν  έχει ονοματεπώνυμα της Άρτας το γεφύρι, μάνες, πατέρες τέλειωσαν, έρημα της ερήμου έρμα, πείτε μας δέντρα αληθινά αν είστε δέντρα, πίνετε αθάνατο νερό ή του θανάτου, καθημερινής ή γιορτινής παγίδας…

…Θρίαμβος η ποίηση του Ηλία Κεφάλα  ”γραφέας του φυσικού έπους” – Ύμνος στη Φύση Αναχώρηση, αρχής και τέλους τρέλα –  Χαίρε…

***

Καυγάδες

”Θα σε μαδήσω”

Είπε η βροχή στον θάμνο

”Μα τι σου έκανα;

Εγώ απλώς υπάρχω”

Παραπονέθηκε εκείνος

”Μπα; Λίγο το ΄χεις;”

Είπε δαιμονισμένη εκείνη

Και τον ξεμάλλιασε

***

Πάλι φθινόπωρο

Ήλθε και πάλι το φθινόπωρο

Στο άσημο χωριό μου

Κι εγώ σκυφτός το υποδέχομαι

Μέσα από φύλλα και βροχές

Ντυμένος με παραπανίσια ρούχα

Και με παραπανίσια χρόνια

Όσο κι αν προσπαθώ να φυλαχτώ

Το ρίγος του φθινοπώρου

Ολόιδιο με το ρίγος του χρόνου

Με βρίσκει και με διαπερνά

Ωθώντας με σε κόγχες σκοτεινές

Οι δρόμοι γέμισαν αγνώστους

Άνθρωποι ξένοι εντελώς

Παίρνουν τη θέση των απερχομένων

***

Ποιήματα και ποιήματα

Υπάρχουν ποιήματα κατανοητά

Και ποιήματα ακατανόητα

Υπάρχουν ποιήματα με ερείσματα

Και σαφείς αναφορές

Και ποιήματα μετέωρα και αόριστα

Που φλυαρούν μονάχα την κενότητά τους

Υπάρχουν ποιήματα για το κοινό

Και ποιήματα μόνο για τον ποιητή

Υπάρχουν ποιήματα που επεκτείνουν

Και άλλα που μόνο συρρικνώνουν την ποίηση

Υπάρχουν ακόμα ποιήματα για να τα προσπερνάς

Και ποιήματα για να γέρνεις πάνω τους

Και ν΄ ακουμπάς εκεί

Την κουρασμένη σου ζωή

***

Εργογραφία του Τρικαλινού ποιητή, 1951 – 

2021 – Γραφέας του φυσικού έπους

2020 – Στο φτερό

2020 – Τα χάικου των αιώνιων εποχών

2018 – Σκοτεινά σονέτα και άλλα βροχερά ποιήματα

2017 – Η λύρα και η Σάτιρα, Ο ποιητής Κώστας Βάρναλης

2016 – Λεζάντες για τ΄ αόρατα

2015 – Celestial and Earthly Poems

2015 – Τα Λιλιπούτεια, ποίηση, Γαβριηλίδης

2014 – Τρίκαλα 1951-1969 / Η πόλη όπου γεννήθηκα, αυτοβιογραφία, Γαβριηλίδης

2012 –  Λέξεις από φύλλα και νερά, ποίηση, Αιγαίον.

2011 –  Λάμψη και γνόφος, δοκίμιο-μελέτη, Ευθύνη.

2010 –  Το δέντρο που έγνεθε τη βροχή και τραγουδούσε, ποίηση, Ροές.

2009 –  Kostas Tsiropoulos, δοκίμιο, Intramar/Tenerife.

2009 –  Τα τραγούδια του μικρού πρίγκιπα, ποίηση, Δ.Ω.Τ.

2009 –  Το χαμένο ποίημα, δοκίμια, Λογείον.

2007 –  Χώμα, χώματα, διηγήματα, Γαβριηλίδης.

2005 –  Σιωπητήριο χιονιού, ποίηση, Γαβριηλίδης.

2004 –  Ανθισμένες καρδούλες, παιδικό αφήγημα, Μίλητος.

2004 –  Ιστορίες που δεν πρέπει να ξεχαστούν, παιδικά παραμύθια, Μίλητος.

2004 –  Το λαίμαργο γουρουνάκι, παιδικό παραμύθι, Μίλητος.

2003 –  Η μαγική τρομπέτα, παιδική ποίηση, Μίλητος.

2003 –  Τα μνήστρα της αβύσσου, ποίηση, Γαβριηλίδης.

2002 –  Νίκος Παππάς / Μια παρουσίαση, δοκίμιο-μελέτη, ανθολογία, Γαβριηλίδης.

2001 –  Χιόνι στα όνειρα, μυθιστορία, Αρμός.

2000 –  Παράθυρα ονείρου, εικαστικό δοκίμιο, Αρμός.

1999 –  Φάσματα της ερημιάς, διηγήματα, Αρμός.

1997 –  Μεσημβρινά δαιμόνια, αφήγημα, Φ.Ι.ΛΟ.Σ.

1997 –  Λόγος για την αβεβαιότητα, ποίηση, Αρμός, β΄έκδοση (1999)

1993 –  Η Κυριακή των ποιητών, δοκίμιο, Τα τραμάκια, β΄ έκδοση επηυξημένη με ανθολόγιο, (2013) Ευθύνη.

1992 – Το έρημο λυκόφως, ποίηση, Αστρολάβος/Ευθύνη.

1989 –  Ανθολογία Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης / Το Ιδιωτικό Όραμα, Λιβάνης

1989 –  Σκοτεινός Μαγνήτης, ποίηση, Άλως

1987 –  Η γενιά του Ιδιωτικού Οράματος, δοκίμιο, Τέθριππον.

1986 –  Τα φύλλα του νερού, ποίηση, Θεωρία

1982 –  Μεταλλαγή στο Απροσδόκητο, ποίηση, Αιγόκερως-β΄έκδοση (1984), Θεωρία

1980 –  Τα Μαστίγια, ποίηση, Τομές

Άλλα βιβλία και συμμετοχή σε συλλογικά έργα

2018 – Τα ποιήματα του 2018 – Ανθολογία

2017 – Τα ποιήματα του 2017 – Ανθολογία

2013 – 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών, Κύκλος Ποιητών.

2009 –  Διαλεχτής Ζευγώλη – Γλέζου, Πέτρου Γλέζου μνήμη, Ευθύνη.

2009 – Το σχήμα της Όλγας Βότση, Ευθύνη.

2008 – Αναγνώριση του Παναγιώτη Φωτέα, Ευθύνη.

2007- Αποτύπωση της Ιουλίας Ιατρίδη, Ευθύνη.

2007 – Η κριτική για τα βιβλία του Τηλέμαχου Αλαβέρα, Εταιρία Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης.

2007 – Η ποίηση του Γιώργου Γεωργούση, Γαβριηλίδης.

2003 – Για τον Βαλτινό, Αιγαίον.

2003 – Οδυσσέας Ελύτης, Γιάννης Ρίτσος, Ευθύνη.

1999 – Πρόσωπο και είδωλο του Γ. Θέμελη, Ευθύνη.

1997 – Η πορεία της ποιήτριας Ζωής Καρέλλη, Ευθύνη.

1996 –  Σπουδή στον ποιητή Γ. Θ. Βαφόπουλο, Ευθύνη.

1994 –  Φώτα και φωτισμοί του Νικηφόρου Βρεττάκου, Ευθύνη

Προηγούμενο άρθροΜιχαηλίδης Δημήτριος: ΑΓΡΟΤΙΣΣΕΣ «Η παράδοση εμπεριέχει την καινοτομία»
Επόμενο άρθροΦΙΛΙΠΠΟΣ ΒΕΡΟΙΑΣ VOLLEYBAL ΜΙΛΩΝΑΣ 0-3