Εδώ και λίγες ημέρες, στη Χαριλάου Τρικούπη μια έρπουσα φήμη αναφέρει ότι ο Ανδρουλάκης θα παραιτηθεί και θα ανοίξει τις διαδικασίες εκλογής του!
Μια ο Δούκας που κάνει συνεχώς το ΠαΣοΚ «Βιετνάμ», μια οι δημοσκοπήσεις που κατατάσσουν τον «πράσινο ήλιο» τριτοτέταρτο, δημιουργούν εκρηκτική ατμόσφαιρα. Με ένταση, δυσθυμία, σκεπτικισμό και συνοφρυωμένα πρόσωπα.
Πού θα πάει αυτό; Πού θα φτάσει αυτό, ειδικά όταν αρχίσει κι αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις;
Από την άλλη μεριά, στελέχη που μέχρι προσφάτως βρίσκονταν στο στενό επιτελείο του Δούκα, μεταπήδησαν στους Ελασίτες (Βοσκόπουλος) και μάλιστα τους δόθηκε το ελεύθερο από την Αμαλίας να βγαίνουν στα κανάλια και να εκπροσωπούν τον Τσίπρα! Ο δε δήμαρχος, με τις κινήσεις του, που συνεχώς φαίνεται να «προβοκάρει» το ΠαΣοΚ, έχει εξοργίσει τους πάντες. Κι οι εισηγήσεις προς τον Ανδρουλάκη για διαγραφή του, όλο και πληθαίνουν.
Τι θα συμβεί τελικά; Ουδείς γνωρίζει. Νομίζω ούτε καν ο Ανδρουλάκης.
Να γυρίσουμε όμως στον Δούκα. Ο άνθρωπος αυτός που από τα καμώματα της τύχης και λόγω της αγάπης των νεοδημοκρατών προς τους καναπέδες τους την δεύτερη Κυριακή των δημοτικών εκλογών, βρέθηκε στη δημαρχία της Αθήνας, αποδείχτηκε αγνώμων προς τον Ανδρουλάκη, όσο και αμετροεπής πολιτικά. Βεβαίως, έλαβε τη στήριξη όλων των εκφάνσεων της Αριστεράς, από τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι την Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή ( ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.)…
Αισθάνεται λοιπόν την ανάγκη να ανταποδίδει τις χάρες στην Αριστερά, αλλά όχι στο ΠαΣοΚ που το πήρε από το «πολιτικό πουθενά» και τον έκανε γνωστό στο πανελλήνιο και δήμαρχο της πρωτεύουσας. Στην πολιτική η αχαριστία δεν αποτελεί είδηση. Στην προκειμένη περίπτωση είδηση αποτελεί η ταχύτητα με την οποία εκδηλώθηκε.
Ο Δούκας, πριν καλά καλά ζεστάνει την καρέκλα του δημάρχου, έβαλε πλώρη για την καρέκλα της Χαριλάου Τρικούπη, εναντίον εκείνου που τον ανέσυρε από την αφάνεια. Έχασε! Κι αντί να γυρίσει στην Αθήνα, να την καθαρίσει, να την πλύνει, να αντιμετωπίσει τις παρελάσεις ποντικών στη Βουκουρεστίου, άρχισε να υπονομεύει κάθε πολιτική πράξη του κόμματός του.
Έφτασε στο σημείο να καταθέσει πρόταση, που στερεί από το ΠαΣοΚ την οποιαδήποτε διαπραγματευτική δυνατότητα την επομένη των ερχόμενων εκλογών. Ειδικά με τη ΝΔ! Δηλαδή, οδήγησε το ΠαΣοΚ στο να καταθέσει πρόταση ακυβερνησίας! Μια πολιτική καινοτομία: να ζητάς την ψήφο των πολιτών για να τους εξηγήσεις προκαταβολικά γιατί δεν πρόκειται να συμμετάσχεις στη διακυβέρνηση.
Θα πει κάποιος κι ευλόγως: Μα γιατί οι άλλοι ψήφισαν αυτή την πρόταση; Μα πολύ απλά, ήξεραν ότι αν δεν το έκαναν, ο Δούκας θα τους έλεγε ότι έχουν έτοιμη συνεργασία με τον Μητσοτάκη!! Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα για τους αντιπάλους του, βούτυρο στο ψωμί του Τσίπρα…
Ο Δούκας, ουσιαστικά μεταβλήθηκε σε «Δούρειο Ίππο» του Τσίπρα, έγινε υποπόδιο ανέλκυσης των ελασιτών και δη εις βάρος του κόμματός του. Κι όταν ένα κόμμα αρχίζει να εξυπηρετεί περισσότερο τις ανάγκες των γειτόνων του παρά τις δικές του, το πρόβλημα δεν βρίσκεται έξω από τα τείχη αλλά μέσα σε αυτά.
Η δε Διαμαντοπούλου – έστω κι αν τα τελευταία δυο χρόνια έχει υποπέσει σε συνεχή λάθη στρατηγικής, όσα δεν είχε κάνει σε όλη την πορεία της- είπε μια μεγάλη αλήθεια: «Αυτό το θέμα, το να συζητούμε από τώρα με τους μεν ή τους δε, είναι η συνταγή για ένα κόμμα να ανοίξει πόρτες και παράθυρα και να χάνει ψηφοφόρους. Πιο γελοία προσέγγιση δεν μπορώ να φανταστώ!». Και συνέχισε λέγοντας τα αυτονόητα: «Το ΠΑΣΟΚ αυτό που προσπαθεί να κάνει είναι να δώσει εναλλακτική που αφορά τους πολλούς. Γιατί, η ΝΔ έχει ένα σταθερό ποσοστό 20%, αλλά έχει κάνει μια πολιτική όλα αυτά τα χρόνια που, ναι, είναι καλά τα δημοσιονομικά μας και στο εξωτερικό είναι πολύ καλή η υποδοχή της χώρας – αυτό πρέπει να το παραδεχθώ – αλλά όταν ερχόμαστε στο εσωτερικό, αυτή η οικονομική πολιτική αφορά ένα 20%. Και το υπόλοιπο 80% δεν συμμετέχει ούτε σε αναδιανομή ούτε σε πλούτο».
Προσέξτε: Με την τοποθέτησή της η Διαμαντοπούλου και την παραδοχή των θετικών χαρακτηριστικών της ΝΔ, έδειξε την αξιοπιστία που πρέπει να έχει το κόμμα της και να μη λέει … «όχι σε όλα». Έδειξε υπευθυνότητα. Διότι η αξιοπιστία δεν χτίζεται με την καταγγελία του αντιπάλου. Χτίζεται και με την παραδοχή όσων κάνει σωστά. Διαφορετικά, η αντιπολίτευση καταλήγει να μοιάζει με επάγγελμα άρνησης της πραγματικότητας κι όχημα μεταφοράς θυμού!
Η παραδοχή των θετικών της ΝΔ από τη Διαμαντοπούλου, δεν είναι αποδεκτή για τον Δούκα και μια μερίδα του ΠαΣοΚ. Αποτελεί έγκλημα καθοσιώσεως. Εξ ου κι ο νέος γύρος αντιπαράθεσης. Τον οποίο ο Ανδρουλάκης παρακολουθεί δια της σιωπής του. Μόνο που η σιωπή, όταν παρατείνεται υπερβολικά, παύει να είναι στρατηγική και αρχίζει να εκλαμβάνεται ως αδυναμία. Κι επιτρέπει στον πολιτικό εξτρεμισμό του Δούκα να καλπάζει… Με την αποθέωσή του στο διαδίκτυο από «λογαριασμούς» που ανήκουν στα παλιά trolls του ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα συμπλέουν με τους Ελασίτες…
Οι δε λογαριασμοί που πρόσκεινται στο ΠαΣοΚ, περιγράφουν τον Δούκα ως… σαμποτέρ κι Εφιάλτη του κινήματος!!
Ουδείς γνωρίζει τι θα συμβεί στη Χαριλάου Τρικούπη. Θα τα βροντήξει ο Ανδρουλάκης ή θα δοκιμάζεται η υπομονή του με τον Δούκα;
Όπως και νάναι -αν οι εκλογές γίνουν σε οκτώ/εννιά μήνες (Άνοιξη 2027)- δεν μπορεί να υφίσταται αυτός ο συνεχής ανταρτοπόλεμος του δημάρχου προς το κόμμα του…Μέγα πρόβλημα πια ο Δούκας για το κόμμα του… Μέγα!
