Μετά, λοιπόν, την προχθεσινή τοποθέτηση του Μάρκο Ρούμπιο, ότι η Τουρκία ΔΕΝ θα παραλάβει F-35, δεν έχει ακουστεί η παραμικρή κουβέντα από τους πρώην και μονίμως ανησυχούντες Καραμανλή (Ραφήνα) και Σαμαρά, αναφορικά με τα ελληνοτουρκικά και την κακή εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης…
Εικάζεται, ότι η εκκωφαντική σιωπή τους οφείλεται στο σοκ της εξέλιξης. Διότι επί μήνες, αν όχι χρόνια, καλλιεργούνταν η εικόνα μιας χώρας που δήθεν οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε διπλωματικό αδιέξοδο, ενώ η Τουρκία παρουσιαζόταν/παρουσιάζεται συστηματικά, ως ο μεγάλος κερδισμένος όλων των εξελίξεων. Ανεξαρτήτως αν τα γεγονότα έδειχναν το εντελώς αντίθετο.
Τώρα όμως που η πραγματικότητα δεν δείχνει ιδιαίτερη διάθεση να συνεργαστεί με τις προβλέψεις τους, η δημόσια παρέμβαση φαίνεται να αναβάλλεται επ’ αόριστον.
Από την άλλη πλευρά, μπορεί να πρόκειται απλώς για μια σπάνια περίπτωση επιλεκτικής αφωνίας. Γιατί, όταν οι εξελίξεις φαίνονται να δικαιώνουν τις ανησυχίες τους, οι δηλώσεις, οι παρεμβάσεις και οι βαρύγδουπες προειδοποιήσεις περισσεύουν. Όταν όμως οι ίδιες εξελίξεις δεν ταιριάζουν με το αφήγημα της εθνικής παρακμής και της διπλωματικής απομόνωσης που δήθεν έχει οδηγήσει τη χώρα ο Μητσοτάκης, τότε κρύβονται και «πνίγονται» σε υποκριτική σιωπή!
Κι αναρωτιέται κάποιος: Μια τόσο θετική εξέλιξη για τα εθνικά συμφέροντα, δεν αξίζει της μεγαλοψυχίας και της αναγνώρισης των δυο πρώην; Δεν οφείλουν μισή, έστω, καλή κουβέντα;
Εκ του αποτελέσματος, η μεγαλοψυχία και δη στην πολιτική, αποτελεί χαρακτηριστικό που δεν ταιριάζει με τις εμμονές. Άλλωστε, είναι σαφές ότι οι πρώην δεν είχαν ποτέ ως ζητούμενο την αντικειμενική αποτίμηση των γεγονότων, αλλά τη διαρκή συντήρηση της γκρίνιας και της εσωκομματικής μουρμούρας, για να πλήξουν τον Μητσοτάκη. Συντεταγμένοι με την αντιπολίτευση…
Κρίμα για μια ακόμη φορά…
