Οι υπουργοί, οι υφυπουργοί και οι άλλοι γαλάζιοι πολιτικοί, όχι όλοι αλλά πάντως οι πιο θορυβώδεις, χρόνια τώρα μας πετάνε στη μούρη ένα σωρό ατάκες και συμπεριφορές που δείχνουν πρωτίστως την ποιόητητά τους ως μελών του ανθρώπινου είδους.
Η αγοραία συμπεριφορά έχει γίνει κανονικότητα.
Οι κυνικές ατάκες πέφτουν σύννεφο. Σε τηλεοπτικά πάνελ, ραδιοφωνικές εκπομπές σε αναρτήσεις τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όλα αυτά τα καλοβολεμένα, με τις δικές μας ψήφους, ανθρωπάκια μετράνε την αγωνία και τις ανάγκες των πολιτών με σοφιστείες «αφού βλέπω τόσους μαυρισμένους από τον ήλιο, τι δεν έχετε λεφτά» ή με αλητείες του στιλ «αν δεν εχετε για βενζίνη πάρτε το λεωφορείο».
Τι κερδίζουν αυτοί οι τύποι που μιλάνε τόσο υποτιμητικά για μια τεράστια μερίδα του λαού που υποφέρει από τις πολιτικές τους; Τι κερδίζουν όταν υποβαθμίζουν την αγωνία μας για να βγει ο μήνας με μια στοιχειώδη ευπρέπεια;
Δεν ξέρω πια ακριβώς την απάντηση.
Το σίγουρο είναι ότι έχουν ένα κοινό που τους επικροτεί.
Η Ντόρα Μπακογιάννη με την ατάκα για τα καβαλημένα καλάμια το έστειλε το μήνυμα. Ο αδελφός Κυριάκος όμως είπε ότι αυτός μόνος… ως άλλος αυτοκράτωρ κρίνει τις συμπεριφορές.
Όμως καμία κρίση δεν έχουμε δει ως τώρα.
Ας μας πετάνε τις γνώμες τους εναντίον μας, σαν πολυχρησιμοποιημένες σφουγγαρίστρες οι υπουργοί. Δεν τρέχει κάστανο!
Κρίση όμως οφείλουμε να έχουμε οι πολίτες.
Ξέρεις σκέφτομαι ότι η μεγαλύτερη αντίσταση είναι να πάμε να ψηφίσουμε. Να μην γυρίζουμε την πλάτη στην Πολιτικοί λόγω εξαθλιωμένων πολιτικών προσώπων που με τις πολιτικές τους μας οδηγούν στην απόγνωση και την αγωνία να βγει ο μήνας.
Μην απαντάμε με κυνισμό στον κυνισμό τους. Είναι κι αυτό μια αντίσταση. Ας μείνουμε άνθρωποι εμείς που έχουμε ανάγκες απέναντι στους άλλους ανθρώπους
Γιάννης Καφάτος
