Ν. Ανδρουλάκης: «32 χρόνια μετά, η Μελίνα συνεχίζει να εμπνέει. Γιατί ο πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια• αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της δημοκρατίας και της συλλογικής μας ταυτότητας»
32 χρόνια χωρίς τη Μελίνα Μερκούρη. Η Μελίνα δεν ήταν μόνο μια διεθνώς αναγνωρισμένη καλλιτέχνιδα• υπήρξε μια πολιτικός με άσβεστο πάθος, όραμα και βαθιά πίστη στη δύναμη της τέχνης ως πυλώνα ταυτότητας και δημοκρατίας. Στο πλευρό του Ανδρέα Παπανδρέου και της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης, ανέδειξε τον πολιτισμό σε κεντρικό στοιχείο για την Ελλάδα της Αλλαγής.
Η συμβολή της υπήρξε καθοριστική. Πρωτοστάτησε στη θέσπιση της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, με την Αθήνα να γίνεται η πρώτη πόλη που φιλοξένησε τον θεσμό το 1985. Προώθησε την ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων της Αθήνας, ενίσχυσε την πολιτιστική αποκέντρωση και τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα (ΔΗΠΕΘΕ), ενώ εργάστηκε συστηματικά για να γίνει ο πολιτισμός δικαίωμα για όλους τους πολίτες.
Πάνω απ’ όλα, όμως, έδωσε έναν ιστορικό αγώνα για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα. Η φωνή της έγινε η μαχητική φωνή της Ελλάδας. Και ο αγώνας της μετατράπηκε σε εθνικό στόχο.
Τριάντα δύο χρόνια μετά, η Μελίνα συνεχίζει να εμπνέει. Γιατί ο πολιτισμός δεν είναι πολυτέλεια• αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της δημοκρατίας και της συλλογικής μας ταυτότητας.
