Κάθε γεωπολιτική κρίση, ειδικά σε μια περιοχή όπως η Μέση Ανατολή, δεν προσφέρεται για απλοϊκές ή επιφανειακές προσεγγίσεις.
Χρειάζεται μελέτη και ανάλυση των δεδομένων, χωρίς υπεκφυγές και επιλεκτικές αναγνώσεις. Γι’ αυτό και έχει αξία να επιμείνουμε σε ορισμένα σημεία:
Σημείο πρώτο: Το καθεστώς του Ιράν είναι ανελεύθερο, ολοκληρωτικό, στυγνό. Έχει επί δεκαετίες καταπιέσει τον ίδιο του τον λαό, καταπνίγοντας κάθε αντίθετη άποψη. Έχει δε προσπαθήσει να αποσταθεροποιήσει την περιοχή, με το πυρηνικό του πρόγραμμα και τη χρηματοδότηση τρομοκρατίας.
Σημείο δεύτερο: Οι αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις συντελούνται εκτός διεθνούς δικαίου. Χωρίς νομιμοποίηση από τον ΟΗΕ και τη διεθνή κοινότητα. Χωρίς να τηρείται το άρθρο 2 Καταστατικού Χάρτη. Η επίκληση νομικών κατασκευών όπως η «προληπτική» αντιμετώπιση της απειλής, χωρίς αυτή να τεκμηριώνεται, καταστρατηγεί το διεθνές δίκαιο.
Σημείο τρίτο: Ο έλεγχος του πυρηνικού οπλοστασίου περνά μέσα από διαπραγματεύσεις και συμφωνίες. Η απόφαση της πρώτης διοίκησης Trump το 2018 για μονομερή αποχώρηση από τη συμφωνία JCPOA (Ομπάμα και ΕΕ, 2015) έδωσε το περιθώριο στην Τεχεράνη να προχωρήσει τον εμπλουτισμό ουρανίου και να διακόψει κάθε επαφή με τη διεθνή κοινότητα. Τώρα ζούμε τα επίχειρα της απώλειας κεκτημένων.
Σημείο τέταρτο: Η επιστροφή στις διαπραγματεύσεις είναι ο μόνος δρόμος -όσο δύσκολο κι αν φαίνεται τώρα. Η συνέχιση του πολέμου θα δημιουργήσει συνθήκες διαρκούς ανασφάλειας και κινδύνων στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο. Όποιος νομίζει ότι αυτός ο πόλεμος μπορεί να οδηγήσει σε αναδιάταξη δυνάμεων ή πολύ περισσότερο σε δημοκρατική μετάβαση στερείται βασικών γνώσεων ιστορίας και γεωγραφίας.
Σημείο πέμπτο: Η Ελλάδα είναι χώρα του διεθνούς δικαίου και πρέπει να αναλάβει και να υποστηρίξει κάθε πρωτοβουλία αποκλιμάκωσης με διπλωματικά μέσα -στην ΕΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας ΟΗΕ. Μόνο ο διάλογος μπορεί να οδηγήσει σε ειρήνη και σταθερότητα. Ο πόλεμος γεννά περισσότερο πόλεμο κι αυτό είναι κάτι που η περιοχή δεν μπορεί να αντέξει.
Σημείο έκτο: Η παρουσία της χώρας μας στην Ανατολική Μεσόγειο οφείλει να αποσκοπεί αποκλειστικά στην αμυντική προστασία της χώρας μας αλλά και της Κυπριακής Δημοκρατίας, που αποτελεί κράτος-μέλος της ΕΕ, χάρη στη μεγάλη διπλωματική επιτυχία της «Πολιτικής του Ελσίνκι» και των Κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. Πρέπει να μείνουμε έξω από οποιαδήποτε εμπλοκή σε επιθετικές ενέργειες ή γενικότερα στον πόλεμο που διεξάγεται. Εξ άλλου, η παράταση του πολέμου θα έχει μόνο δυσμενείς συνέπειες για την Ελλάδα, σε επίπεδο γεωπολιτικής, οικονομικής και ιδίως ενεργειακής ασφάλειας.
Από τις πρώτες ώρες της νέας κρίσης, ως ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, σταθήκαμε από θέση αρχής, με σαφείς απόψεις, απέναντι στον πόλεμο και υπέρ της ανάγκης εφαρμογής του διεθνούς δικαίου, χωρίς εξαιρέσεις. Η Ελλάδα οφείλει να αποτελεί μέρος της λύσης, όχι του προβλήματος. Αυτό πιστεύαμε πάντα κι αυτό κάναμε διαχρονικά. Βλέπουμε στη χώρα μας την πραγματική της αξία, ως εγγυητή της ειρήνης στην Ανατολική Μεσόγειο και ισότιμο συνομιλητή, όχι αδύναμο σύμμαχο. Η Ελλάδα είναι η φωνή της Ευρώπης στην περιοχή. Κι αυτή η φωνή οφείλει να είναι καθαρή και δυνατή.
