Για την αύξηση του κατώτατου μισθού
Έπειτα από έναν εξαντλητικό διάλογο με τους κοινωνικούς εταίρους -όπως ακριβώς προσδιορίζει ο νόμος- η Κυβέρνηση αποφασίζει σωρευτική αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 9,7%, σε σχέση με αυτό που ίσχυε το 2021. Το εισόδημα 650.000 εργαζομένων από τα 663 ευρώ θα πάει στα 713 ευρώ τον μήνα, συν 50 ευρώ. Αν το πολλαπλασιάσει με το 14 που είναι οι μισθοί σε ένα χρόνο, σημαίνει έναν επιπλέον μισθό το χρόνο, για τους εργαζόμενους της κατηγορίας αυτής.
Προφανώς τα πράγματα θα εξακολουθούν να είναι δύσκολα. Από την άλλη πλευρά, δεν είναι το μόνο μέτρο που παίρνει αυτή η Κυβέρνηση για να στηρίξει το εισόδημα. Τον κατώτατο μισθό δεν τον πληρώνει η Κυβέρνηση, τον πληρώνουν οι επιχειρήσεις. Συνεπώς, η Κυβέρνηση με την πολιτική απόφαση που πήρε, έπρεπε να εξασφαλίσει ισορροπία. Πρώτον, ότι θα υπάρχει μια ουσιαστική αύξηση. Και είναι ουσιαστική αύξηση, όταν, επί της ουσίας οι εργαζόμενοι αυτοί κερδίζουν ένα μισθό τον χρόνο. Και δεύτερον, ότι θα αντέξουν οι επιχειρήσεις να πληρώσουν την αύξηση αυτή, για να μην οδηγηθούμε σε καταστάσεις που θα βάλουν σε ακόμη μεγαλύτερες περιπέτειες συνολικά την οικονομία, αλλά και τους εργαζομένους. Να μην οδηγηθούμε, για παράδειγμα, στην ανάγκη κάποια επιχείρηση να μην μπορεί να ανταπεξέλθει, να μην κάνει άλλες προσλήψεις ή ακόμη χειρότερο να διώξει κόσμο. Δεν έχει, λοιπόν, να κάνει με τη δημοσιονομική ισορροπία. Έχει να κάνει με τις δυνατότητες που έχουν οι παραγωγικοί συντελεστές.
Ο Πρωθυπουργός είπε εχθές -και αυτό είναι απόφαση, επιλογή της Κυβέρνησής μας- ότι οι μισθοί στη χώρα πρέπει να ανέβουν, ότι ο κόσμος δικαιούται να έχει μέρισμα από την ανάπτυξη. Και μέρισμα από την ανάπτυξη έχει, είτε με αυτή την τελευταία πολιτική απόφαση αύξησης του κατώτατου μισθού, είτε με όλες τις υπόλοιπες πρωτοβουλίες που έχουμε κάνει. Δηλαδή, τη μείωση φόρων και ασφαλιστών εισφορών, τη μείωση του ΕΝΦΙΑ. Είναι παρεμβάσεις που έχουν μόνιμο χαρακτήρα και που άμεσα ή έμμεσα ενισχύουν το εισόδημα όλων των κοινωνικών τάξεων και βεβαίως και των ανθρώπων που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό. Συνεπώς, η παρέμβαση αυτή που κάνουμε, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από άλλες πολιτικές, που διαμόρφωσαν ένα πλαίσιο, έτσι ώστε και η απασχόληση να ενισχυθεί και ο κόσμος να στηριχθεί. Και ταυτόχρονα να μπορεί η οικονομία συνολικά να αντέξει και να συνεχίζει αυτή τη δυναμική τροχιά ανάκαμψης, από την οποία θέλουμε το μέρισμα να επιστρέφει στην κοινωνία. Θέλουν να έχουν συμμετοχή στην ανάπτυξη όλοι. Και αυτό γίνεται με τρόπο σώφρονα και λελογισμένο, έτσι ώστε να μπορούμε να συνεχίζουμε στην κατεύθυνση αυτή.
Για τις δράσεις κοινωνικής στήριξης
Η αύξηση του κατώτατου μισθού στο ποσό των 713 ευρώ, ένας παραπάνω μισθός τον χρόνο, δεν είναι η μοναδική παρέμβαση που γίνεται, προκειμένου να αναχαιτίσουμε ή να μετριάσουμε τις επιπτώσεις της ακρίβειας. Προφανώς, βρισκόμαστε σε μία χρονική στιγμή που η ελληνική κοινωνία, στο σύνολό της, τα φέρνει πολύ δύσκολα βόλτα. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Χθες και σήμερα πάνω από 1,7 εκατομμύρια συμπολίτες μας πήραν τη στήριξη των 200 ευρώ, που είχε ανακοινώσει ο Πρωθυπουργός, τον προηγούμενο μήνα. Χαμηλοσυνταξιούχοι, άτομα με ειδικές ανάγκες, δικαιούχοι επιδομάτων. Υπάρχουν μια σειρά μέτρων, τα οποία έρχονται να αθροίσουν στην προσπάθεια που κάνουμε, προκειμένου να ενισχύσουμε τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις, το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας στην πιο δύσκολη συγκυρία που έχουμε βρεθεί από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά.
Η φορολόγηση των υπερκερδών των παρόχων κατά 90% θα γίνει όταν αυτά προσδιοριστούν από τους αρμόδιους φορείς που είναι η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, η οποία έχει δεσμευτεί ότι επεξεργάζεται τα στοιχεία και θα τα καταθέσει. Η δέσμευση του Πρωθυπουργού είναι ότι, όταν προσδιοριστούν αυτά τα υπερκέρδη, θα φορολογηθούν με συντελεστή 90% για να γυρίσουν στον Κρατικό Προϋπολογισμό και να προστεθεί ως στήριξη στους πολίτες. Έχουμε κάνει σειρά παρεμβάσεις για να σταθούμε στο πλευρό του κόσμου, απέναντι σε ένα πρόβλημα, που οι ρίζες του είναι στο εξωτερικό. Αποδεικνύεται ότι αποτελεί πανευρωπαϊκή κρίση.
Επεξεργαζόμαστε ένα πολύ σοβαρό Εθνικό Σχέδιο, πέρα από όσα μέχρι σήμερα έχουν γίνει. Σε συνεννόηση και με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα έρθει να δώσει μια καινούργια, ουσιαστική στήριξη, μεγαλύτερης διάρκειας. Και αυτό παράλληλα με την πίεση που ασκεί ο Πρωθυπουργός στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να υπάρξει κοινή ευρωπαϊκή απάντηση. Μελετώνται διάφορες εναλλακτικές πάντοτε στα όρια της αντοχής της οικονομίας.
Για τα υπερκέρδη των παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας
Είναι εντελώς ανυπόστατοι οι ισχυρισμοί της Αντιπολίτευσης για υπερκέρδη των παρόχων 1,4 δισ. ευρώ. Είναι σαφές και το ξέρει ο καθένας από τη δημοσιοποίηση των οικονομικών αποτελεσμάτων της Δ.Ε.Η.. Όταν η Δ.Ε.Η. -που είναι ο μεγαλύτερος πάροχος- βγάζει ζημιές αντιλαμβάνεται κανείς ότι είναι αδιανόητο να προσεγγίσουμε τα νούμερα που αναφέρει η Αντιπολίτευση. Κατηγορούσαν τη Δ.Ε.Η. για τεράστια υπερκέρδη και που αποδείχτηκε ότι είχε οριακά ζημιές, ακριβώς επειδή στήριζε όλο το προηγούμενο διάστημα τους καταναλωτές.
Αυτό που είπε ο κ. Τσίπρας χθες, ότι έχουμε την μεγαλύτερη τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος στη χονδρική, ήταν ανακριβές. Ήταν ψέμα. Με τους μέσους όρους του Μαρτίου η χώρα δεν ήταν ακριβότερη στην τιμή χονδρεμπορικής. Υπάρχουν χώρες που είναι ακριβότερες και μάλιστα πολύ ακριβότερες από τη Ελλάδα. Η Ισπανία και η Πορτογαλία το Μάρτιο ήταν πολύ ακριβότερες από την Ελλάδα. Το Μάρτιο η τιμή της λιανικής στη χώρα μας, που είναι υψηλή -όπως είναι και σε όλο τον κόσμο και σε όλη την Ευρώπη- ήταν κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Γιατί όμως, δεν έκανε μία νύξη για τις τιμές λιανικής ο κ. Τσίπρας; Γιατί δεν είπε ότι η Ισπανία, η Πορτογαλία και μια σειρά από άλλες χώρες, ήταν πολύ ακριβότερες από τη χώρα μας στην τιμή της κιλοβατώρας, στη λιανική της τιμή;
Για τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ
Η Κυβέρνηση, από το Σεπτέμβριο μέχρι και σήμερα, έχει διαθέσει για να στηρίξει επιχειρήσεις και νοικοκυριά 4 δισ.. Αυτό που ονομάζει αδράνεια ο κ. Τσίπρας είναι 4 δισ. ευρώ που ήρθαν να στηρίξουν την κοινωνία, για να έχουμε χαμηλότερη τιμή στη λιανική τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Ο κ. Τσίπρας είναι 15 χρόνια αρχηγός πολιτικού κόμματος. Όλα αυτά τα χρόνια ο κόσμος έχει αλλάξει δραστικά, έχουν έρθει τα πάνω-κάτω και όχι μία φορά, περισσότερες. Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι το τελευταίο καθοριστικό γεγονός. Μπαίνουν καινούργια ερωτήματα και σοβαρές προκλήσεις. Μονότονα η απάντηση του κ. Τσίπρα σε αυτό είναι «οι λίγοι», «τα συμφέροντα των λίγων», «η νεοφιλελεύθερη ελίτ που δεν ενδιαφέρεται για τον κόσμο».
Η προσπάθειά μας είναι να μετριάσουμε κατά το μεγαλύτερο δυνατό ποσοστό τις επιπτώσεις της ακρίβειας. Δεν είπαμε ποτέ ότι μπορούμε να απορροφήσουμε το σύνολο των αυξήσεων. Από την άλλη πλευρά, ο κ. Τσίπρας πρέπει να είναι ίσως ο μοναδικός πολιτικός στον πλανήτη που έχει μια εύκολη απάντηση και μία μαγική λύση για όλα τα ζητήματα. «Λαγούς από το καπέλο», μεγάλα λόγια, πράγματα που δεν έχουν μετρηθεί και δεν έχουν κοστολογηθεί και μια επιδερμική αντιμετώπιση των πραγμάτων, που σε καμία περίπτωση δεν συνάδει ούτε με τη σοβαρότητα της κρίσης, αλλά ούτε και με την υπευθυνότητα που πρέπει να δείχνουν πολιτικοί σχηματισμοί και πολιτικοί παράγοντες μπροστά σε αυτό το περιβάλλον μέσα στο οποίο, δυστυχώς, είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε όλοι με προκλήσεις πρωτόγνωρες.
