Αρχική Blog Σελίδα 5774

Σπύρος Τζόκας: Η συμπόρευση σήμερα με το ΚΚΕ αποτελεί στήριξη στους ανθρώπους που καθημερινά αγωνίζονται να βγάλουν τον τροχό από τον βάλτο της Ιστορίας

«Η συμπόρευση σήμερα με το ΚΚΕ αποτελεί στήριξη στους ανθρώπους που καθημερινά αγωνίζονται να βγάλουν τον τροχό από τον βάλτο της Ιστορίας» τονίζει σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Σπύρος Τζόκας, πανεπιστημιακός-Συγγραφέας και υποψήφιος του ΚΚΕ στο Νότιο Τομέα Αθηνών.

Αναφερόμενος σε ζητήματα Αθλητισμού με τα οποία ασχολείται ιδιαίτερα, και συγεκριμένα για το Αθλητικό Κέντρο Άγιου Κοσμά και τις συνέπειες σε αυτό λόγω της «επένδυσης στο Ελληνικό» επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι «δεκάδες σύλλογοι, χιλιάδες κάτοικοι της Αττικής, σχολεία, αθλητές και πρωταθλητές θα στερηθούν τον ιστορικό αυτό χώρο για άθληση και αναψυχή. Ο λαϊκός αυτός χώρος θα μετατραπεί σε έναν χώρο για λίγους και εκλεκτούς, ένα χώρο που θα κυριαρχούν οι βίλες, τα καζίνα και τα πολυτελή θέρετρα. Οι απλοί άνθρωποι, οι τωρινοί θαμώνες δεν θα μπορούν ούτε απέξω να περάσουν. Ένα έγκλημα που δεν πρέπει να μείνει αναπάντητο».

Στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Σπύρος Τζόκας μιλά ακόμα για τη μεγάλη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης σε ό,τι αφορά μορφές αθλητών που πήραν μέρος στους λαϊκούς αγώνες. Τέλος, μιλά για το ζήτημα της φοιτητικής στέγης, σημειώνοντας πως όποιος το παρακολουθεί «αντιλαμβάνεται με ευκολία ότι ζει σε μια κοινωνία βαθιά ταξική και ανάλγητη» και τονίζοντας πως για το θέμα αυτό, οι μόνοι που το αναδεικνύουν είναι το ΚΚΕ και η ΚΝΕ.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του Σπύρου Τζόκα στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και στον δημοσιογράφο Γιώργο Μηλιώνη

Ερ: Ποιοι είναι οι λόγοι που σας οδήγησαν στην απόφαση συμπόρευσης με το ΚΚΕ;

Απ: Αρχικά είναι τιμή μου να συμπορεύομαι με το ΚΚΕ και να συμπεριλαμβάνομαι στα ψηφοδέλτια του. Είμαι περήφανος που και εγώ, από το δικό μου το μετερίζι και με όποιες δυνάμεις έχω, συμμετέχω μαζί με τους αγωνιστές του ΚΚΕ σε αυτό τον δύσκολο αλλά όμορφο αγώνα.

To ΚΚΕ, παρά τον πολύ αρνητικό συσχετισμό στην Ελλάδα και παγκόσμια, παρά την υποχώρηση του κινήματος, παρά τις πρόσκαιρες νίκες της αντεπανάστασης ακόμα και τώρα, που ο τροχός της Ιστορίας φαίνεται να έχει βυθιστεί στις λάσπες, μάχεται “με γόνα και με στήθος να τον βγάλει από τη λάσπη”.

Αυτή η στάση του ΚΚΕ αποτέλεσε μεγάλη παρακαταθήκη για να μην υποσταλεί η σημαία του αγώνα στη χώρα μας, έχοντας μεγάλη συμβολή σε αυτό το καθήκον και σε διεθνές επίπεδο. Είναι μια μεγάλη απόδειξη ότι ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες της ταξικής πάλης η ακλόνητη στάση των κομμουνιστών, η -χωρίς υποχώρηση- μάχη για τον μεγάλο σκοπό αλλαγής της κοινωνίας είναι πιο πολύτιμη από ποτέ, είναι αυτή που διασφαλίζει τη νέα νίκη ενάντια στο σάπιο καπιταλιστικό σύστημα.

Αυτό ακριβώς σημαίνει η στήριξη-συμπόρευση σήμερα στο ΚΚΕ. Αποτελεί στήριξη στους ανθρώπους που καθημερινά αγωνίζονται να βγάλουν τον τροχό από το βάλτο της Ιστορίας, στήριξη στο Κομμουνιστικό Κόμμα που σε όλες τις δύσκολες στιγμές της πατρίδας μας απέδειξε τον βαθύ και ακέραιο πατριωτισμό του με αίμα. Αποτελεί στήριξη, ακόμα και αν δεν συμφωνείς με το σύνολο των θέσεων του, της πολιτικής του που αποτελεί ασπίδα για το λαό, στήριξη στη συνέπεια, στην εντιμότητα και την αξιοπρέπεια. Στήριξη τελικά στο ΚΚΕ, γιατί, όταν ψηφίζεις ΚΚΕ σου βγαίνει ΚΚΕ και όχι κάτι άλλο παραπλανητικό.

Ερ: Ως πανεπιστημιακός και συγγραφέας έχετε ασχοληθεί ιδιαίτερα με θέματα του Αθλητισμού, μια δραστηριότητα, σημαντική για όλον τον λαό και βέβαια για τη νεολαία. Υπήρξε πρόσφατα και παρέμβασή σας για το Αθλητικό Κέντρο στον Άγιο Κοσμά. Ποιες είναι οι διαστάσεις της «επένδυσης» εκεί και ποιες οι συνέπειές της.

Απ: Από τη Δευτέρα 13-2-23 ξεκίνησε να υλοποιείται το σχέδιο για τοποθέτηση απαγορευτικών μπαρών και κιγκλιδωμάτων, προκειμένου να μην εισέρχονται στο χώρο αθλητές και αθλούμενοι και οι χιλιάδες θαμώνες. Ο χώρος που διακρίνονται τα αποτυπώματα του απλού λαού τελειώνει βίαια και “ετσιθελικά” από ανθρώπους που συχνάζουν αλλού, έχουν άλλες συνήθειες και έχουν τα μέσα να τις ικανοποιούν. Πουλήθηκε, λοιπόν, “όπως είναι επιπλωμένο”. Δεκάδες σύλλογοι, χιλιάδες κάτοικοι της Αττικής, σχολεία, αθλητές και πρωταθλητές θα στερηθούν τον ιστορικό αυτό χώρο για άθληση και αναψυχή. Ο λαϊκός αυτός χώρος θα μετατραπεί σε ένα χώρο για λίγους και εκλεκτούς, ένα χώρο που θα κυριαρχούν οι βίλες, τα καζίνα και τα πολυτελή θέρετρα. Οι απλοί άνθρωποι, οι τωρινοί θαμώνες δεν θα μπορούν ούτε απέξω να περάσουν. Ένα έγκλημα που δεν πρέπει να μείνει αναπάντητο.

Όσο και αν σιωπούν όλοι αυτοί που ευχαρίστησε ο Λάτσης (“θα ήθελα όμως να ευχαριστήσω, θερμές ευχαριστίες στις τρεις κυβερνήσεις των πρωθυπουργών Αντώνη Σαμαρά, Αλέξη Τσίπρα και Κυριάκου Μητσοτάκη”, Σπύρος Λάτσης 18-10-2022), όλοι αυτοί που κυβέρνησαν τα προηγούμενα χρόνια, όλοι αυτοί οι συνένοχοι του εγκλήματος, ο λαός θα απαντήσει, γιατί μόνο αυτός μπορεί να σώσει τον εαυτό του. Γιατί ο Άγιος Κοσμάς δεν είναι απλά ένα αθλητικό κέντρο, είναι κάτι σαν βίωμα, είναι ιστορία, είναι το αποκούμπι των ανθρώπων του καθημερινού μόχθου που έχουν τη δυνατότητα να το αξιοποιήσουν, είναι φυτώριο αθλητών, είναι μήτρα πρωταθλητών. Αυτό το αθλητικό κέντρο πυλώνας Πολιτισμού και Αθλητισμού με ανεκτίμητη οικονομική και κοινωνική αξία εκποιείται για “δεκάρες”, στο βωμό του πρόσκαιρου κέρδους, στην υπηρεσία του αδίστακτου κεφαλαίου. Να εκριζώσουν τη νεολαία και τον εργαζόμενο λαό από το δικό τους σπίτι και να το παραδώσουν βορά σε παχυλά πορτοφόλια. Να αποκλείσουν τον λαό από την περιουσία του.

Παραφράζοντας την μπαλάντα του έμπορα του Μ. Μπρεχτ:

“Τι είναι στ’ αλήθεια ο Άγιος Κοσμάς

Που να ξέρω ο Άγιος Κοσμάς τι είναι

Ποιος να ξέρει τάχα

Δεν ξέρω ο Άγιος Κοσμάς τι είναι

Ξέρω την τιμή του μονάχα”

Ερ: Έχετε αναδείξει, επίσης, και μορφές αθλητών που πήραν μέρος στους λαϊκούς αγώνες, μια πλευρά που μαζί με την ιστορική διάσταση εμπεριέχει και άλλα μηνύματα, ιδιαίτερα στους νέους ανθρώπους…

Απ: Λέγεται ότι αυτό που πονά περισσότερο από τον κατατρεγμό και την απώλεια είναι η λησμοσύνη. Τα πάθη μας, οι νεκροί μας, οι εκτελεσμένοι, οι ήρωες μας και, πιθανώς, τα πρότυπα μας λησμονούνται είτε από αδιαφορία, είτε από σκοπιμότητα. Ο ξεριζωμός, η τραγωδία της προσφυγιάς, η προσμονή και η νέα φωτιά, ο δεύτερος πόλεμος στα αποκαΐδια του προηγούμενου, η Κατοχή, η αντίσταση, ο δοσιλογισμός, οι φυλακίσεις, οι εξορίες και οι εκτελέσεις. Αυτά θα τα αφήσουμε να μείνουν ξεχασμένα στο καλάθι των αχρήστων;

Δεν θα τα αφήσουμε να ξεχαστούν λέει το ΚΚΕ. Και ίσως ο τρόπος αυτός να είναι μια μικρή συμβολή, ένα λιθαράκι, που σταδιακά γίνεται ογκόλιθος και ισχυρό ανάχωμα σε μια περίοδο που επιχειρείται όλο και πιο οργανωμένη αναθεώρηση της Ιστορίας. Σε τέτοιες περιόδους η καλλιέργεια της ιστορικής συνείδησης, ως αποτέλεσμα της ιστορικής κατανόησης και του ιστορικού γραμματισμού, αποτελεί προϋπόθεση για την ανάπτυξη της υγιούς συνείδησης του ενεργού πολίτη. Στην κατεύθυνση αυτή κάποιοι συνεχίζουν με επιμονή και αντοχή να αναδεικνύουν και να τιμούν τους αλύγιστους αγωνιστές του μικρού αυτού τόπου και με βιωματικούς τρόπους να καλλιεργούν το ενδιαφέρον για το ιστορικό παρελθόν.

Η τραγική ιστορία της οικογένειας του Σπύρου Κοντούλη, μεγάλου ποδοσφαιριστή της εποχής του μεσοπολέμου, που αγωνίζονταν στην ΑΕΚ και την Εθνική Ελλάδας είναι μια τέτοια περίπτωση. Ίσως αποτελεί και μια παραδειγματική προσέγγιση της επίδρασης του λαϊκού κινήματος στον αθλητισμό ή ακόμα και αντίστροφα. Αυτή η ιστορία προβάλλεται στο ιστορικό μου μυθιστόρημα “Η κραυγή της σιωπής”. Μέσα από τη σύντομη διαδρομή της ζωής του Σπύρου, που γεννήθηκε το 1917 στα Βουρλά της Μικράς Ασίας και εκτελέστηκε-δολοφονήθηκε από τους Γερμανούς το 1944, εικονίζεται καρέ-καρέ και η τραγική ιστορία της Ελλάδας του μεσοπολέμου.

Ερ: Με την ίδια ιδιότητα έχετε ασχοληθεί και με το σοβαρό ζήτημα της φοιτητικής στέγης. Τι πρέπει να γίνει για το θέμα αυτό που πραγματικά «καίει» όχι μόνο φοιτητές αλλά και χιλιάδες νέους ανθρώπους και νέα ζευγάρια;

Απ: Παρακολουθώντας κάποιος το θέμα της φοιτητικής στέγης, αντιλαμβάνεται με ευκολία ότι ζει σε μια κοινωνία βαθιά ταξική και ανάλγητη. Όταν η κυβέρνηση έχει το θράσος να μιλάει για “αριστεία”, εννοεί προφανώς ότι οι φοιτητές που εισάγονται σε κάποια πανεπιστημιακή σχολή μακριά από την πόλη τους όχι μόνο πρέπει να πληρώνουν τα πανάκριβα νοίκια για “τρύπες” ή “ερείπια”, αλλά να είναι και ευχαριστημένοι αν βρουν στέγη για να μείνουν. Σύμφωνα με τα μεσιτικά γραφεία μπορεί και να μην βρουν, άρα θα πρέπει να έχουν πακέτο να μείνουν σε ξενοδοχείο ή να εγκαταλείψουν!!

Αναφορικά δε με τις φοιτητικές εστίες μόνον κλαυσίγελο προκαλούν. Οι ελάχιστες και υποβαθμισμένες φοιτητικές εστίες μετά βίας επαρκούν για το 9% των φοιτητών που σπουδάζουν σε άλλη πόλη. Το δε ετήσιο φοιτητικό στεγαστικό επίδομα που αντιστοιχεί σε 83 ευρώ το μήνα, αποκλείει φοιτητές με άδικα κριτήρια και καταβάλλεται… του χρόνου! Αν προσθέσει και τις αυξήσεις-φωτιά στο ηλεκτρικό ρεύμα, στα καύσιμα, στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, τότε διαπιστώνει ότι δεν φτάνει ένας μισθός! Αν είσαι βέβαια τυχερός και βρεις σπίτι!!!

Και ενώ οι καταγγελίες πέφτουν βροχή για ακατάλληλα διαμερίσματα, που κοστίζουν χρυσάφι, εξώσεις φοιτητών γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν το νοίκι ή για την “τουριστική αξιοποίηση” της οικίας, τα κόμματα και οι νεολαίες περί άλλων τυρβάζουν, εκτός από το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, που αξίζει κάποιος να διαβάσει σωρεία καταγγελιών και συγκεκριμένες προτάσεις, όπως και αισιόδοξα αγωνιστικά μηνύματα, όπως το παρακάτω απόσπασμα: “Κανένας φοιτητής δεν είναι μόνος του στην προσπάθεια να στεγάσει τα όνειρά του για σπουδές! Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες έχουν δίπλα τους το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, που καταθέτουν προτάσεις και πρωτοστατούν στη διεκδίκηση για σύγχρονη, δωρεάν φοιτητική στέγη για όλους. Έχουν δίπλα τους τους συμφοιτητές τους, τους φοιτητικούς συλλόγους, που οργανώνουν τον αγώνα και την αλληλεγγύη, τη φιλοξενία όποιου φοιτητή έχει ανάγκη! Εκατοντάδες φοιτητές μέσα από τέτοιους αγώνες κατάφεραν να πάρουν δωμάτιο στην εστία ή βοηθήθηκαν να βρουν σπίτι, ανάγκασαν το υπουργείο και τις διοικήσεις των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων να διαθέσουν δωμάτια σε ξενοδοχεία για τη στέγαση φοιτητών! Με διεκδίκηση και αλληλεγγύη θα τα καταφέρουμε!”.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παύλος Γερουλάνος: Η χώρα χρειάζεται δημοκρατική συνεργασία, όχι αλαζονική αυτοδυναμία

Ο Παύλος Γερουλάνος, πρώην υπουργός και υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στην Α’ Αθηνών, δηλώνει σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι εκλογικός στόχος είναι να γίνει το ΠΑΣΟΚ ο καταλύτης των μεγάλων αλλαγών που θέλει ο τόπος.

Υποστηρίζει ότι είναι παραπάνω από προφανές πως η χώρα χρειάζεται συνέργειες και σύνθεση για να αντιμετωπίσει τα μεγάλα προβλήματα που έχει καθώς το μοντέλο της υπερσυγκέντρωσης της εξουσίας, χωρίς έλεγχο και λογοδοσία, έχει φτάσει στα όριά του. «Λέω λοιπόν, ευθέως: Ναι σε Κυβερνήσεις συνεργασίας, αν γίνουν με τον σωστό τρόπο. Αν βασιστούν σε μια πραγματική προγραμματική συμφωνία που θα τα βάλει με τις παθογένειες του πολιτικού συστήματος, τις οποίες κανένας δεν τολμάει να αντιμετωπίσει μόνος του», τονίζει ο  κ. Γερουλάνος.

Συμφωνεί με τη θέση του Νίκου Ανδρουλάκη για το πρόσωπο του πρωθυπουργού θέτοντας ως προαπαιτούμενο την εμπιστοσύνη, την οποία, όπως αναφέρει, δεν έχει ο Κυρ. Μητσοτάκης. Δηλώνει μάλιστα ευθέως πώς το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ  δεν μπορεί να έχει  εμπιστοσύνη σε έναν πρωθυπουργό που επέβλεπε αφ’ υψηλού το παρακράτος να οργιάζει.

Θεωρεί ακόμη την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για προοδευτική διακυβέρνηση ως προσχηματική και κάνει λόγο για θεσμικά «φάουλ» και από τη Νέα Δημοκρατία και από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Επίσης αντικρούει το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι έχει κάνει σημαντικές μεταρρυθμίσεις λέγοντας ότι  ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις είναι εκείνες που μένουν στην ιστορία του τόπου, κι  όσες ανανεώνουν ριζικά ένα θεσμό, ώστε να εκδημοκρατιστεί. «Διαύγεια,  ηλεκτρονική συνταγογράφηση, opengov και η ανοικτή διαδικασία για θέσεις ευθύνης στο δημόσιο, παλαιότερα το ΑΣΕΠ, η ενίσχυση της Αυτοδιοίκησης και το Εθνικό Σύστημα Υγείας».

Με την εμπειρία του στο δήμο Αθηναίων ο κ. Γερουλάνος υποστηρίζει ότι «τις λύσεις στα προβλήματα μπορούν να τις δώσουν οι άνθρωποι που βρίσκονται αντιμέτωποι με αυτά. Πάνω σε αυτή την πλατφόρμα διεκδικώ την ψήφο των συμπολιτών μου».

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη του πρώην υπουργού και υποψηφίου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ στην Α’ Αθηνών, Παύλου Γερουλάνου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον δημοσιογράφο Μιχάλη Μιχαήλ.

ΕΡ: Ο κύβος ερρίφθη, κ. Γερουλάνε, με τις εκλογές να προσδιορίζονται για τις 21 Μαΐου. Ποιο είναι το διακύβευμά τους; Τι κρίνετε;

ΑΠ: Το διακύβευμα των εκλογών έχει πλέον αποκρυσταλλωθεί, μετά την τραγωδία των Τεμπών: Δημοκρατική συνεργασία ή αλαζονική αυτοδυναμία; Γιατί, τι μας διδάσκουν τα Τέμπη; Ότι ένα συγκεντρωτικό μοντέλο διακυβέρνησης δεν επαρκεί για να φέρει τις αλλαγές που χρειαζόμαστε ως χώρα αλλά αντιθέτως, εγκλωβίζεται στην αυταρέσκεια και την αλαζονεία και γίνεται επικίνδυνο. Η Κυβέρνηση των δήθεν «αρίστων» άλλαξε τη διάταξη που απαιτούσε την ύπαρξη έστω ενός πτυχίου για τον διοικητή της ΕΥΠ και το έκανε για να μπορεί να τοποθετήσει δικό της άνθρωπο. Έκανε το ίδιο με τα όρια ηλικίας για τον διορισμό του σταθμάρχη στη Λάρισα. Όπως λέγεται, η εξουσία διαφθείρει – η απόλυτη εξουσία λοιπόν διαφθείρει απόλυτα. Σήμερα έχει γίνει πιο προφανές από ποτέ ότι χρειαζόμαστε έλεγχο της εξουσίας, ώστε να μην παγιδευόμαστε σε αυτό το σπιράλ της ασυδοσίας που κοστίζει και σε ποιότητα Δημοκρατίας αλλά και σε ζωές.

ΕΡ: Όλες οι παρατάξεις μιλούν για μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις και τις αβεβαιότητες. Η κυβέρνηση της ΝΔ ισχυρίζεται πως έχει κάνει πολλές κι αν δεν επανεκλεγεί θα μείνουν στη μέση; Συμφωνείτε και με ποιες προϋποθέσεις μπορούν να γίνουν;

ΑΠ: Θα πρότεινα στη Νέα Δημοκρατία να διαβάσει τι σημαίνει «μεταρρύθμιση». Οι ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις, εκείνες που μένουν στην ιστορία του τόπου, είναι όσες ανανεώνουν ριζικά ένα θεσμό, ώστε να εκδημοκρατιστεί. Τέτοιες ήταν η Διαύγεια, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, το opengov και η ανοικτή διαδικασία για θέσεις ευθύνης στο δημόσιο, παλαιότερα το ΑΣΕΠ, η ενίσχυση της Αυτοδιοίκησης και το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Υπό αυτή την έννοια, μπορείτε να μου πείτε μια πραγματική μεταρρύθμιση της Κυβέρνησης Μητσοτάκη; Αρκείται στο να ψηφιοποιεί συναλλαγές με το δημόσιο -χρήσιμο είναι, δεν το αρνούμαι – χωρίς όμως να αλλάζει τη δυναμική της εξάρτησης του πολίτη από την εξουσία: Ακόμα και σήμερα, για να κάνεις κάτι σημαντικό, πρέπει να προσκυνήσεις υπουργό. Στην Παιδεία, στην παραγωγική οικονομία, στην ενέργεια, στη λειτουργία του κράτους είδαμε διευθετήσεις συμφερόντων προς όφελος λίγων που είχαν πρόσβαση στην εξουσία, όχι μεταρρυθμίσεις. Αυτή η τάση θα συνεχιστεί, μέχρι να γίνει ξεκάθαρο από τον ελληνικό λαό ότι κάθε Κυβέρνηση οφείλει να λειτουργεί προς όφελος του πολίτη και να λογοδοτεί. Αυτή είναι η υπόσχεση που δίνει το ΠΑΣΟΚ.

ΕΡ: Αυτοδυναμία ή κυβερνήσεις συνεργασίας; Τι είναι καλύτερο για τη χώρα;

ΑΠ: Κάθε σύστημα διακυβέρνησης πρέπει να πληροί δύο κριτήρια: να αρμόζει στην πολιτική συγκυρία και να εφαρμόζεται με γνώμονα το καλό της κοινωνίας. Με την κοινωνία κατακερματισμένη, με τον κόσμο «παγωμένο» και ανασφαλή, με εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνίδες και Έλληνες να απέχουν από την εκλογική διαδικασία, είναι παραπάνω από προφανές πως η χώρα χρειάζεται συνέργειες και σύνθεση. Το μοντέλο της υπερσυγκέντρωσης της εξουσίας, χωρίς έλεγχο και λογοδοσία, το γνωρίσαμε πολύ καλά τα προηγούμενα χρόνια και έχει φτάσει στα όριά του. Λέω λοιπόν, ευθέως: Ναι σε Κυβερνήσεις συνεργασίας, αν γίνουν με τον σωστό τρόπο. Αν βασιστούν σε μια πραγματική προγραμματική συμφωνία που θα τα βάλει με τις παθογένειες του πολιτικού συστήματος, τις οποίες κανένας δεν τολμάει να αντιμετωπίσει μόνος του. Τις παθογένειες που όλα τα κόμματα έχουν υπηρετήσει. Μέχρι σήμερα οι συνεργασίες αρκούνταν στο να μοιράσουν Υπουργεία. Τώρα οφείλουμε να μοιράσουμε στόχους και να συνεργαστούμε για να τους πετύχουμε, ελέγχοντας την πορεία εφαρμογής τους.

ΕΡ: Ποιοι είναι οι εκλογικοί στόχοι του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής; Τι κατά τη γνώμη σας πρέπει να επιδιώξει; Ρυθμιστικό ρόλο ή συμμετοχή στη διακυβέρνηση;

ΑΠ: Ο μοναδικός μας στόχος πρέπει να είναι ένας: να γίνουμε ο καταλύτης των μεγάλων αλλαγών που θέλει ο τόπος. Να δυναμώσουμε τα θεμέλια της Δημοκρατίας, υποχρεώνοντας κάθε εξουσία σε έλεγχο και λογοδοσία. Αυτό μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, αλλά πρώτα πρέπει να μιλήσει ο ελληνικός λαός.

Παρά τα λάθη του παρελθόντος, το ΠΑΣΟΚ είναι το μόνο κόμμα που έκανε μεταρρυθμίσεις που χαλιναγωγούν την εξουσία του κεντρικού πολιτικού συστήματος. Τώρα μας δίνεται η ευκαιρία να πάμε παρακάτω να δημιουργήσουμε μια οικονομία βασισμένη στην εξωστρέφεια και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας. Ένα κράτος Πρόνοιας και ένα σύστημα υποδομών που προσφέρει δίχτυ ασφαλείας και βοηθά να ξεπεραστούν οι ανισότητες, μια Παιδεία που απελευθερώνει τις δυνατότητες του κάθε παιδιού και τελικά, μια Δημοκρατία με λογοδοσία, με εμπιστοσύνη στον πολίτη και με δυνατούς, αποτελεσματικούς θεσμούς. Θα πρέπει όμως πρώτα, να δημιουργήσουμε κοινωνικές προϋποθέσεις που απορρέουν από έξι αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα, τα οποία σήμερα παραβιάζει το ίδιο το πολιτικό σύστημα: το δικαίωμα στην ισότητα απέναντι στον νόμο και το κράτος, το δικαίωμα στη συμμετοχή, το δικαίωμα να προοδεύσουμε ατομικά και συλλογικά μέσα από την Παιδεία και τον Πολιτισμό, το δικαίωμα στη δημιουργία κοινωνικού, πολιτισμικού και οικονομικού πλούτου, το δικαίωμα να προγραμματίζουμε το ατομικό και συλλογικό μας μέλλον.

ΕΡ: Συμφωνείτε με την πρόταση του Νίκου Ανδρουλάκη για τις προϋποθέσεις που θέτει και για τρίτο πρόσωπο του Πρωθυπουργού για να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας, πιθανόν με τη ΝΔ;

ΑΠ: Ασφαλώς. Ο Νίκος Ανδρουλάκης είπε το προφανές: Χρειάζεται εμπιστοσύνη για να κάνεις Κυβέρνηση συνεργασιών. Δεν μπορεί να υπάρξει εμπιστοσύνη σε έναν Πρωθυπουργό που επέβλεπε αφ’ υψηλού το παρακράτος να οργιάζει. Ο κ. Μητσοτάκης έβαλε βόμβα στα θεμέλια του πολιτικού συστήματος με τις υποκλοπές, γιατί δηλητηρίασε το πολιτικό κλίμα με φήμες, αβεβαιότητα, υποψίες. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει, αν οποιαδήποτε μελλοντική απόφαση υπέρ του κ. Μητσοτάκη, θα είναι προϊόν πραγματικής σύγκλισης ή προϊόν εκβιασμού.

ΕΡ: Είναι αναπόφευκτες οι δεύτερες εκλογές που κατά κάποιο τρόπο προαναγγέλθηκαν;

ΑΠ: Βλέπουμε εδώ πως συνεχίζονται τα θεσμικά «φάουλ» και από τη Νέα Δημοκρατία και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Από τη μία, ο κ. Μητσοτάκης λέει ευθαρσώς: είμαι απέναντι στην απλή αναλογική, διότι οι Έλληνες δεν είναι ώριμοι για τέτοιου επιπέδου Δημοκρατία και θα μας σέρνει σε εκλογές, μέχρι να πειστούμε να τον ξανακάνουμε Πρωθυπουργό. Χωρίς να ενδιαφέρεται ούτε για τη χώρα, ούτε για την οικονομία, ούτε καν για το Σύνταγμα. Ο κ. Τσίπρας, από την άλλη, υπεκφεύγει, όπως συνηθίζει: επινόησε την έννοια της «Κυβέρνησης των ηττημένων», διότι θέλει τον πλήρη έλεγχο της όποιας συνεργασίας. Είναι κάποιος ηττημένος με 29% ως δεύτερο κόμμα και αίφνης με 31% μετατρέπεται σε νικητή; Πάλι δεν έχει το 70% του ελληνικού λαού απέναντί του; Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε την απλή αναλογική, όχι γιατί θέλει τον δημοκρατικό έλεγχο της εξουσίας, αλλά για να κυβερνάει ο ίδιος με όρους ενισχυμένης αναλογικής. Στην απλή αναλογική, νικητής είναι αυτός που θα μπορέσει να εκπροσωπήσει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού μέσω των συνεργασιών. Και εδώ χρειάζεται ένας Πρωθυπουργός που αντιλαμβάνεται τι σημαίνει συνεργασία και σύνθεση.

ΕΡ: Πόσο εφικτή θεωρείται τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ για προοδευτική διακυβέρνηση;

ΑΠ: Υπό την έννοια που μόλις ανέλυσα, την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για προοδευτική διακυβέρνηση μόνο ως προσχηματική μπορώ να την αντιμετωπίσω. Αφήνω στην άκρη, χάριν συντομίας, τη συζήτηση για το πραγματικό προοδευτικό αποτύπωμα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Αλλά ας έρθουμε στο σήμερα: Ο κ. Τσίπρας θα λάβει κάποια στιγμή εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης και εκεί θα κριθεί. Εκεί θα κριθούμε όλοι μας. Τι υποχωρήσεις θα κάνει; Ποιες συγκεκριμένες μεγάλες αλλαγές που οραματίζεται θα προτάξει; Με ποιους και για ποιους; Θα θυσιάσει την καρέκλα; Την έννοια της προόδου δεν μπορείς να την περιφέρεις ως σημαία ευκαιρίας και όχημα κατάληψης της εξουσίας αλλά πρέπει να της δίνεις περιεχόμενο.

ΕΡ: Ζείτε την Αθήνα από κοντά κι ως υποψήφιος για το Δήμο και ως δημοτικός σύμβουλος και τώρα ως υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Κωδικοποιημένα, ποια είναι τα βασικά προβλήματα που χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση;

ΑΠ: Η Αθήνα είναι μια συναρπαστική πόλη και η πολυμορφία της είναι αντιπροσωπευτική, σαν καθρέφτης ολόκληρης της χώρας. Η εμπειρία μου από την υποψηφιότητά μου στις δημοτικές εκλογές, αλλά και από τη συμμετοχή μου στο Δημοτικό Συμβούλιο, με βοήθησε να τη δω με διαφορετική ματιά. Στις γειτονιές της, βλέπουμε τα προβλήματα που συναντάμε και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Τη φτωχοποίηση, την έλλειψη ευκαιριών, τις ανεκμετάλλευτες προοπτικές. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας για τον Δήμο, είχα δώσει μεγάλη έμφαση στα Συμβούλια γειτονιάς, τις μικρές αυτές νησίδες Δημοκρατίας και δράσης μέσα στην πόλη. Πιστεύω πως τις λύσεις στα προβλήματα μπορούν να τις δώσουν οι άνθρωποι που βρίσκονται αντιμέτωποι με αυτά. Όπως η Ελλάδα ολόκληρη, έτσι και η Αθήνα έχει ανάγκη από μια μεγάλη αλλαγή κατεύθυνσης. Πολιτικούς που επιλέγουν την πολιτική για την ευκαιρία που τους δίνει να προσφέρουν και όχι τα διαχρονικά της προνόμια. Πάνω σε αυτή την πλατφόρμα διεκδικώ την ψήφο των συμπολιτών μου.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Π. Τσακλόγλου: Όσο ταχύτερα αναπτύσσεται η οικονομία μας, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η αύξηση των συντάξεων

Θετικά αποτιμά το συνολικό έργο της κυβέρνησης ο υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Πάνος Τσακλόγλου, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, στη συντριπτική πλειονότητα των δημοσίων πολιτικών έχουν γίνει βήματα μπροστά. «Λάθη, αστοχίες και καθυστερήσεις, υπήρξαν, αλλά αυτά δεν αναιρούν το συνολικό, πολύ θετικό αποτέλεσμα. Επομένως, πεποίθησή μου είναι πως οι πολίτες θα αξιολογήσουν θετικά το έργο της τετραετίας και θα ψηφίσουν αναλόγως» επισημαίνει ο υφυπουργός Εργασίας.

Σύμφωνα με τον κ. Τσακλόγλου, σήμερα, βρισκόμαστε σε ένα ιδιαίτερα ασταθές γεωπολιτικό και οικονομικό περιβάλλον. «Σε αυτές τις συνθήκες», όπως σημειώνει, «ο σχηματισμός σταθερής κυβέρνησης, με σαφές μεταρρυθμιστικό στίγμα, είναι εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την πρόοδο της χώρας και την ευημερία των πολιτών. Στην πολιτική πάντα υπάρχουν περιθώρια συνεργασιών.  Όμως, η εμπειρία δείχνει ότι σταθερές κυβερνήσεις, με ξεκάθαρο πρόγραμμα, φέρνουν καλύτερα αποτελέσματα. Στην παρούσα συγκυρία, τέτοια κυβέρνηση είναι μία αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας».

Αναλύοντας τις πολιτικές που υλοποίησε το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, ο κ. Τσακλόγλου υπογραμμίζει ότι, για πρώτη φορά, μετά από 12 χρόνια, οι συνταξιούχοι είδαν εφέτος αύξηση στη σύνταξή τους και, μάλιστα, σημαντικού ύψους 7,75% και συμπληρώνει ότι, στη διάρκεια της τετραετίας, πέραν της αύξησης των συντάξεων, το διαθέσιμο εισόδημα όλων των συνταξιούχων αυξήθηκε με πολλαπλούς τρόπους.

Στο σημείο αυτό, διευκρινίζει ότι η νομοθεσία μας προβλέπει πως κάθε έτος, από εδώ και στο εξής, «θα υπάρχει ετήσια αναπροσαρμογή του ύψους της σύνταξης κατά ποσοστό που θα ισούται με το ήμισυ του αθροίσματος του ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ και του πληθωρισμού. Επομένως, όσο ταχύτερα αναπτύσσεται η οικονομία μας, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η αύξηση των συντάξεων».

Αναφερόμενος στην εισαγωγή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος στην επικουρική ασφάλιση και στη δημιουργία του Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (ΤΕΚΑ), ο υφυπουργός Εργασίας τονίζει ότι είναι μία μεταρρύθμιση κομβικής σημασίας για τη νέα γενιά και για την πορεία του ασφαλιστικού συστήματος τις επόμενες δεκαετίες.

Εκφράζοντας την ικανοποίησή του για την πορεία υλοποίησης της μεταρρύθμισης, ο κ. Τσακλόγλου προσθέτει ότι το ΤΕΚΑ εξυπηρετεί υποδειγματικά ασφαλισμένους και εργοδότες, προσφέροντας ευρεία γκάμα ηλεκτρονικών υπηρεσιών. Αριθμεί ήδη πάνω από 170 χιλιάδες ασφαλισμένους και σχεδόν 80 χιλιάδες εργοδότες.

Ταυτόχρονα, ο υφυπουργός Εργασίας δηλώνει ότι και ο εκσυγχρονισμός του ασφαλιστικού συστήματος ήταν ένα από τα βασικά στοιχήματα του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και, γενικότερα, της κυβέρνησης.

Όπως επισημαίνει, «υλοποιήθηκε νέος μηχανισμός απονομής κύριων συντάξεων, μέσω του οποίου ολοκληρώθηκε η εκκαθάριση του συνόλου των εκκρεμών συντάξεων των ετών 2016-2021 και έχει ήδη εκκαθαριστεί άνω του 85% των αιτήσεων του 2022. Ο ΕΦΚΑ εκδίδει πλέον πάνω 1.250 συντάξεις την ημέρα, ενώ, το 2019, δεν ξεπερνούσε τις 500. Παράλληλα, επιταχύνθηκε και η διαδικασία απονομής επικουρικών συντάξεων.

Ο ΕΦΚΑ σήμερα παρέχει 80 ηλεκτρονικές υπηρεσίες, μέσω των οποίων υλοποιούνται μηνιαίως πάνω από 1,2 εκατομμύρια ηλεκτρονικές συναλλαγές και εξυπηρετείται από ένα υπερσύγχρονο τηλεφωνικό κέντρο, που έχει δεχτεί πάνω από 5 εκατομμύρια κλήσεις στους 18 μήνες λειτουργίας του. Ταυτόχρονα, αναβαθμίστηκε σημαντικά η λειτουργία των ΚΕΠΑ.

Με πόρους από το Ταμείο Ανάκαμψης και το ΕΣΠΑ, συνεχίζουμε με νέα projects εκσυγχρονισμού του φορέα, όπως η δημιουργία ενός νέου λειτουργικού και αποτελεσματικού Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος και η ψηφιοποίηση της ασφαλιστικής ιστορίας, που θα φέρουν τον φορέα ακόμα πιο κοντά στην ψηφιακή εποχή».

Μεταξύ άλλων, ο κ. Τσακλόγλου σημειώνει ότι η προσπάθεια περαιτέρω μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών θα συνεχιστεί και την επόμενη τετραετία, «χωρίς, όμως, να θέτουμε σε κίνδυνο τη δημοσιονομική σταθερότητα της χώρας» και υπενθυμίζει ότι έχει ήδη γίνει γενναία μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 4,4 μονάδες, που συνέβαλε στην αύξηση της απασχόλησης και στη μείωση της ανεργίας.

Ερωτηθείς για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, ο υφυπουργός Εργασίας απαντά ότι, παρά το γεγονός ότι οι μεταβιβάσεις του προϋπολογισμού στο συνταξιοδοτικό σύστημα παραμένουν σημαντικές, οι διαθέσιμες αναλογιστικές μελέτες δείχνουν ότι το ασφαλιστικό μας σύστημα είναι βιώσιμο, ειδικά όσο η οικονομία μας αναπτύσσεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς.

Τέλος, κληθείς να σχολιάσει τις εξελίξεις στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και, αν αυτές θα έχουν αντίκτυπο στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα, ο υφυπουργός Εργασίας σχολιάζει ότι η παγκοσμιοποίηση έχει αυξήσει την αλληλεξάρτηση των τραπεζών, με αποτέλεσμα την ευκολότερη μετάδοση των κρίσεων. Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει, σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται σήμερα σε ασύγκριτα καλύτερη θέση.

«Παρόλα αυτά, ο εφησυχασμός είναι κακός σύμβουλος και οι αβεβαιότητες στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι πολλές. Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση επαγρυπνεί, σε συνεργασία με τις εποπτικές αρχές, για να διασφαλίσει την αναγκαία σταθερότητα, αν και όπου χρειαστεί» τονίζει ο κ. Τσακλόγλου.

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη του υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Πάνου Τσακλόγλου, στη δημοσιογράφο, Γεωργία Μπάρλα, για το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων:

Ερ: Κύριε Τσακλόγλου, οι εκλογές θα διεξαχθούν στις 21 Μαΐου 2023. Η κυβέρνηση έχει θέσει ως στόχο την αυτοδυναμία. Εάν, τελικά, ο στόχος αυτός δεν επιτευχθεί ακόμα και με την ενδεχόμενη διενέργεια δεύτερων βουλευτικών εκλογών, εκτιμάτε ότι υπάρχουν περιθώρια συνεργασίας με άλλες πολιτικές δυνάμεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης ή θεωρείτε πιο πιθανό να ακολουθήσει και τρίτη εκλογική αναμέτρηση;

Απ: Παρά τη συναισθηματικά φορτισμένη συγκυρία, λόγω της πρόσφατης τραγωδίας στα Τέμπη, εκτιμώ πως οι πολίτες στην κάλπη θα αξιολογήσουν το συνολικό έργο της κυβέρνησης, που είναι αναμφισβήτητα θετικό.

Η κυβέρνηση διαχειρίστηκε επιτυχώς διαδοχικές κρίσεις, όπως την πανδημία, την απειλή της μεταναστευτικής εισβολής στον Έβρο, τις προκλήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και την ενεργειακή κρίση ως συνέπεια του πολέμου στην Ουκρανία, ενώ, παράλληλα, προχώρησε σε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που ευνοούν την ανάπτυξη της οικονομίας με κοινωνικό πρόσημο.

Η χώρα μπήκε σε τροχιά ανάπτυξης άνω του μέσου όρου της ΕΕ – πολύ ταχύτερη από τις αρχικές εκτιμήσεις διεθνών οίκων και οργανισμών – την τελευταία τετραετία, η ανεργία μειώθηκε κατά 7 ποσοστιαίες μονάδες και δημιουργήθηκαν 300 χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Ταυτόχρονα, μειώσαμε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, χωρίς να θέσουμε σε κίνδυνο την απαραίτητη δημοσιονομική σταθερότητα, ενώ, μέσω του gov.gr, αναβαθμίσαμε συνολικά την εξυπηρέτηση του πολίτη.

Στη συντριπτική πλειονότητα των δημοσίων πολιτικών έχουν γίνει βήματα μπροστά. Λάθη, αστοχίες και καθυστερήσεις, υπήρξαν, αλλά αυτά δεν αναιρούν το συνολικό, πολύ θετικό αποτέλεσμα. Επομένως, πεποίθησή μου είναι πως οι πολίτες θα αξιολογήσουν θετικά το έργο της τετραετίας και θα ψηφίσουν αναλόγως.

Η εκτίμησή μου είναι πως οι πρώτες εκλογές θα δείξουν μία σημαντική διαφορά υπέρ της Νέας Δημοκρατίας, που θα έρθει να επικυρωθεί στις δεύτερες εκλογές με επίτευξη αυτοδυναμίας.

Σήμερα, βρισκόμαστε σε ένα ιδιαίτερα ασταθές γεωπολιτικό και οικονομικό περιβάλλον. Σε αυτές τις συνθήκες, ο σχηματισμός σταθερής κυβέρνησης, με σαφές μεταρρυθμιστικό στίγμα, είναι εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την πρόοδο της χώρας και την ευημερία των πολιτών. Στην πολιτική πάντα υπάρχουν περιθώρια συνεργασιών. Όμως, η εμπειρία δείχνει ότι σταθερές κυβερνήσεις, με ξεκάθαρο πρόγραμμα, φέρνουν καλύτερα αποτελέσματα. Στην παρούσα συγκυρία, τέτοια κυβέρνηση είναι μία αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Ερ: Την τρέχουσα χρονιά, «ξεπάγωσαν» οι αυξήσεις στις συντάξεις για τη συντριπτική πλειονότητα των συνταξιούχων, μετά από 12 χρόνια. Υπάρχει δημοσιονομικό περιθώριο για περαιτέρω ενίσχυση του εισοδήματος των συνταξιούχων;

Απ: Πράγματι, για πρώτη φορά, μετά από 12 χρόνια, οι συνταξιούχοι είδαν εφέτος αύξηση στη σύνταξή τους και, μάλιστα, σημαντικού ύψους 7,75%, κάτι που αντιστοιχεί σχεδόν σε μία επιπλέον σύνταξη ετησίως.

Επιτρέψτε μου όμως να προσθέσω ότι την τετραετία που μας πέρασε, πέραν της αύξησης των συντάξεων, αυξήσαμε το διαθέσιμο εισόδημα όλων των συνταξιούχων με πολλαπλούς τρόπους, όπως με την αύξηση των ποσοστών αναπλήρωσης όσων είχαν ασφαλιστέα εργασία πάνω από 30 έτη, με την άρση της περικοπής της επικουρικής σύνταξης όσων είχαν άθροισμα κύριας και επικουρικής σύνταξης πάνω από 1.300 ευρώ, με την κατάργηση της έκτακτης φορολογικής εισφοράς αλληλεγγύης για τους συνταξιούχους, με τη μείωση του φορολογικού συντελεστή του πρώτου κλιμακίου εισοδήματος από 22% σε 9%, με την παροχή έκτακτων οικονομικών ενισχύσεων 250 ευρώ και 300 ευρώ σε χαμηλοσυνταξιούχους και συνταξιούχους με προσωπική διαφορά, με την επιστροφή 1,4 δισ. ευρώ αναδρομικών σε εφαρμογή απόφασης του ΣτΕ, αλλά και με σειρά μέτρων που αφορούν μικρότερες ομάδες συνταξιούχων (ομογενείς από την Αλβανία και την πρώην Σοβιετική Ένωση, ορφανά, ανάπηροι κλπ). Εν ολίγοις, ενισχύσαμε σημαντικά το πλέγμα μέτρων προστασίας των συνταξιούχων.

Η νομοθεσία μας προβλέπει πως κάθε έτος, από εδώ και στο εξής, θα υπάρχει ετήσια αναπροσαρμογή του ύψους της σύνταξης κατά ποσοστό που θα ισούται με το ήμισυ του αθροίσματος του ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ και του πληθωρισμού.

Επομένως, όσο ταχύτερα αναπτύσσεται η οικονομία μας, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η αύξηση των συντάξεων.

Ερ: Από το 2022, ενεργοποιήθηκε το νέο μοντέλο για την επικουρική ασφάλιση των νέων, με τη λειτουργία του Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (ΤΕΚΑ), που, σε πρώτη φάση, αφορούσε τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας, ενώ, πλέον, παρέχεται η δυνατότητα υπαγωγής στο ΤΕΚΑ, εφόσον το επιθυμούν, σε νέους και σε νέες έως και 35 ετών, που ήδη εργάζονται, αλλά και σε ασφαλισμένους που απασχολούνται σε κλάδους όπου, μέχρι σήμερα, δεν υπήρχε υποχρέωση υπαγωγής στην επικουρική ασφάλιση, μέχρι τη συμπλήρωση του 35ου έτους της ηλικίας τους. Πόσους ασφαλισμένους μετρά το ΤΕΚΑ έως τώρα; Είστε ικανοποιημένος από την εξέλιξη της υλοποίησης της μεταρρύθμισης;

Απ: Η εισαγωγή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος στην επικουρική ασφάλιση και η δημιουργία του ΤΕΚΑ είναι μία μεταρρύθμιση κομβικής σημασίας για τη νέα γενιά και για την πορεία του ασφαλιστικού συστήματος τις επόμενες δεκαετίες και έχει τέσσερις μεγάλους στόχους μακροπρόθεσμου χαρακτήρα. Πρώτον, την επίτευξη υψηλότερων επικουρικών συντάξεων για τους μελλοντικούς συνταξιούχους, καθώς το ύψος της σύνταξης δεν θα εξαρτάται από την αναλογία εργαζομένων/συνταξιούχων, που, όπως όλοι γνωρίζουμε, βαίνει διαρκώς μειούμενη, εξαιτίας της δημογραφικής γήρανσης, αλλά από τις αποδόσεις των επενδύσεων. Δεύτερον, την επίτευξη διασποράς του ασφαλιστικού κινδύνου για το σύνολο της κοινωνικής ασφάλισης, μειώνοντας την έκθεσή της στο δημογραφικό κίνδυνο και επιτυγχάνοντας έτσι μεγαλύτερη σταθερότητα. Τρίτον, τη δημιουργία κεφαλαίου, σημαντικό τμήμα του οποίου θα επενδύεται στην εγχώρια οικονομία, δίνοντας ώθηση στην παραγωγικότητα και την οικονομική ανάπτυξη. Τέταρτον, την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των νέων στην κοινωνική ασφάλιση και τη μείωση των κινήτρων για ανασφάλιστη εργασία, μέσω της δημιουργίας ατομικών λογαριασμών και κουλτούρας διαφάνειας.

Ενάμιση χρόνο μετά την ψήφιση του ιδρυτικού νόμου του και 15 μήνες από την υποδοχή των πρώτων ασφαλισμένων του, το ΤΕΚΑ εξυπηρετεί υποδειγματικά ασφαλισμένους και εργοδότες, προσφέροντας ευρεία γκάμα ηλεκτρονικών υπηρεσιών. Αριθμεί ήδη πάνω από 170 χιλιάδες ασφαλισμένους και σχεδόν 80 χιλιάδες εργοδότες. Διοικείται, εφαρμόζοντας πρακτικές καλής διακυβέρνησης στα πρότυπα των πιο πετυχημένων ευρωπαϊκών κοινωνικοασφαλιστικών συστημάτων. Η διοίκηση του Ταμείου επελέγη με ανοιχτές διαδικασίες, με ισχυρά εχέγγυα διαφάνειας και αξιοκρατίας, με κριτήριο την καταλληλόλητα και την επαγγελματική εμπειρία.

Συνεπώς, η πορεία υλοποίησης της μεταρρύθμισης κρίνεται ιδιαίτερα ικανοποιητική, καθώς έχουν γίνει πολλά βήματα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και, κυρίως, με τον σωστό τρόπο.

Ερ: Βασικοί στόχοι που έθεσε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων είναι ο εκσυγχρονισμός του Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ), η απονομή των εκκρεμών συντάξεων, αλλά και η βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. Κρίνετε ότι οι παρεμβάσεις, που έγιναν, ανταποκρίνονται στις ανάγκες των ασφαλισμένων; Πώς προχωράει ο ψηφιακός μετασχηματισμός του φορέα;

Απ: Ο εκσυγχρονισμός του ασφαλιστικού συστήματος ήταν ένα από τα βασικά στοιχήματα του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και, γενικότερα, της κυβέρνησης. Και αυτό γιατί ο ΕΦΚΑ επηρεάζει τις ζωές 6,5 εκατομμυρίων ασφαλισμένων και συνταξιούχων.

Αυτό το οποίο μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι ότι ο ΕΦΚΑ του 2023 δεν έχει καμία σχέση με τον ΕΦΚΑ του 2019. Αναμετρηθήκαμε με μία σειρά χρόνιων και βαθιά ριζωμένων παθογενειών και καταφέραμε, μέσα σε τέσσερα χρόνια, να αλλάξουμε δραστικά τη σχέση των πολιτών με τον ασφαλιστικό τους φορέα.

Παραλάβαμε έναν αργοκίνητο συνταξιοδοτικό μηχανισμό, που απένειμε συντάξεις σε δύο χρόνια και δημιουργήσαμε έναν φορέα που εκδίδει συντάξεις σε 60 ημέρες κατά μέσο όρο. Υλοποιήθηκε νέος μηχανισμός απονομής κύριων συντάξεων, μέσω του οποίου καταφέραμε να ολοκληρωθεί η εκκαθάριση του συνόλου των εκκρεμών συντάξεων των ετών 2016-2021 και να έχει ήδη εκκαθαριστεί άνω του 85% των αιτήσεων του 2022. Ο ΕΦΚΑ εκδίδει πλέον πάνω 1.250 συντάξεις την ημέρα, ενώ, το 2019, δεν ξεπερνούσε τις 500. Παράλληλα, επιταχύνθηκε και η διαδικασία απονομής επικουρικών συντάξεων.

Ο ΕΦΚΑ σήμερα παρέχει 80 ηλεκτρονικές υπηρεσίες, μέσω των οποίων υλοποιούνται μηνιαίως πάνω από 1,2 εκατομμύρια ηλεκτρονικές συναλλαγές και εξυπηρετείται από ένα υπερσύγχρονο τηλεφωνικό κέντρο, που έχει δεχτεί πάνω από 5 εκατομμύρια κλήσεις στους 18 μήνες λειτουργίας του. Ταυτόχρονα, αναβαθμίστηκε σημαντικά η λειτουργία των ΚΕΠΑ.

Με πόρους από το Ταμείο Ανάκαμψης και το ΕΣΠΑ, συνεχίζουμε με νέα projects εκσυγχρονισμού του φορέα, όπως η δημιουργία ενός νέου λειτουργικού και αποτελεσματικού Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος και η ψηφιοποίηση της ασφαλιστικής ιστορίας, που θα φέρουν τον φορέα ακόμα πιο κοντά στην ψηφιακή εποχή.

Γνωρίζουμε πολύ καλά πως απομένουν να γίνουν πολλές ακόμα παρεμβάσεις, προκειμένου να ανταποκριθεί ο ΕΦΚΑ στο σύνολο του ρόλου του, όμως, με τα αποτελέσματα της δουλειάς μας, έχουμε αποδείξει ότι διαθέτουμε τόσο επιχειρησιακό σχέδιο όσο και την απαιτούμενη ευρηματικότητα, προκειμένου να επιτύχουμε σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό τη διοικητική αναδιοργάνωση, που θέλουμε, με μοχλό την τεχνολογία προς όφελος των πολιτών.

Ερ: Προτίθεστε να προχωρήσετε σε περαιτέρω μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των μισθωτών; Σε ποιον βαθμό θεωρείτε ότι μπορεί να συμβάλει προς την κατεύθυνση αυτή η εφαρμογή της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας;

Απ: Κα Μπάρλα, μεγάλος αριθμός επιστημονικών μελετών δείχνει ότι το υψηλό μη μισθολογικό κόστος εργασίας αποθαρρύνει την αύξηση της απασχόλησης.

Για τον λόγο αυτό, κατά τη διακυβέρνησή μας, προχωρήσαμε σε γενναία μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 4,4 μονάδες, που συνέβαλε στην αύξηση της απασχόλησης και στη μείωση της ανεργίας.

Πλέον, ως χώρα, βρισκόμαστε στη μέση της κατανομής του μη μισθολογικού κόστους εργασίας πανευρωπαϊκά, ενώ προηγουμένως βρισκόμασταν σε μία από τις υψηλότερες θέσεις.

Η προσπάθεια περαιτέρω μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών θα συνεχιστεί και την επόμενη τετραετία, χωρίς όμως να θέτουμε σε κίνδυνο τη δημοσιονομική σταθερότητα της χώρας.

Η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας συμβάλλει στην καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας και, επομένως, οδηγεί σε αύξηση των πόρων του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες για περαιτέρω μείωση του ποσοστού των ασφαλιστικών εισφορών.

Ερ: Με δεδομένο ότι το δημογραφικό πρόβλημα είναι υπαρκτό, υπάρχει περίπτωση στο μέλλον να τεθεί ζήτημα αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης; Είναι το ασφαλιστικό μας σύστημα βιώσιμο;

Απ: Η δημογραφική γήρανση του πληθυσμού αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών και είναι αποτέλεσμα δύο αιτιών: της μείωσης των γεννήσεων και της αύξησης του προσδόκιμου ζωής.

Με τον δείκτη γονιμότητας σε ολόκληρη την Ευρώπη να έχει πέσει πολύ κάτω από τα 2,1 παιδιά ανά γυναίκα αναπαραγωγικής ηλικίας (στην Ελλάδα, ο δείκτης αυτός βρίσκεται κοντά στο 1,4), που, κατά τους δημογράφους, αποτελεί τον απαραίτητο αριθμό γεννήσεων για την αναπλήρωση του πληθυσμού και με το προσδόκιμο ζωής να αυξάνει πλέον κατά δύο περίπου έτη ανά δεκαετία, η δημογραφική γήρανση του πληθυσμού είναι ταχύτατη.

Οι επιπτώσεις της δημογραφικής γήρανσης στα διανεμητικά συνταξιοδοτικά συστήματα, όπου οι συντάξεις των σημερινών συνταξιούχων πληρώνονται από τις εισφορές των εργαζομένων, είναι προφανείς. Τα συστήματα αυτά δουλεύουν καλά, όταν έχουμε πολλούς εργαζόμενους και λίγους συνταξιούχους. Όταν οι κοινωνίες γερνάνε, αν μείνουν άθικτοι οι κανόνες του συνταξιοδοτικού συστήματος, μεταφέρουμε ένα ασήκωτο βάρος στις νεότερες γενιές.

Αυτός είναι ο λόγος που όλες οι ευρωπαϊκές (κι όχι μόνο) χώρες προσαρμόζονται στα νέα δημογραφικά δεδομένα, για να ελαφρύνουν το βάρος από τις νεότερες γενιές.

Ένα από τα μέτρα που έχουν υιοθετήσει πολλές χώρες είναι ο αυτόματος μηχανισμός αναπροσαρμογής των ορίων ηλικίας στη βάση του προσδόκιμου ζωής. Έναν τέτοιο μηχανισμό έχει νομοθετήσει και η χώρα μας το 2011, όταν το όριο συνταξιοδότησης ήταν τα 65 έτη. Όμως, λόγω του ότι το 2013 το όριο συνταξιοδότησης αυξήθηκε στα 67 έτη, ο μηχανισμός αυτός δεν έχει ακόμα ενεργοποιηθεί και δεν προβλέπεται να ενεργοποιηθεί στο άμεσο μέλλον.

Ως προς το δεύτερο ερώτημά σας, παρά το γεγονός ότι οι μεταβιβάσεις του προϋπολογισμού στο συνταξιοδοτικό σύστημα παραμένουν σημαντικές, οι διαθέσιμες αναλογιστικές μελέτες δείχνουν ότι το ασφαλιστικό μας σύστημα είναι βιώσιμο, ειδικά όσο η οικονομία μας αναπτύσσεται με ικανοποιητικούς ρυθμούς.

Ερ: Τέλος, θα ήθελα να σας ρωτήσω κατά πόσο οι αναταράξεις που επικρατούν, το τελευταίο χρονικό διάστημα, στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα θα έχουν αντίκτυπο στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα;

Απ: Μετά την κρίση του 2008, που πυροδοτήθηκε από την κατάρρευση της Lehman Brothers, παρατηρείται μεγάλη νευρικότητα στο διεθνές τραπεζικό σύστημα. Η παγκοσμιοποίηση έχει αυξήσει την αλληλεξάρτηση των τραπεζών, με αποτέλεσμα την ευκολότερη μετάδοση των κρίσεων.

Πρόσφατα, στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα δημιουργήθηκε αναταραχή, η οποία προκλήθηκε από την κατάρρευση της Silicon Valley Bank στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και της Credit Suisse στην Ευρώπη. Τα αίτια της κατάρρευσης αυτών των τραπεζών είναι διαφορετικά, αλλά και στις δύο περιπτώσεις υπήρξε έγκαιρη παρέμβαση των κεντρικών τραπεζών.

Σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία, το ελληνικό τραπεζικό σύστημα βρίσκεται σήμερα σε ασύγκριτα καλύτερη θέση. Οι ισολογισμοί των τραπεζών έχουν εξυγιανθεί, οι καταθέσεις έχουν αυξηθεί σημαντικά και έχει αποκατασταθεί η δυνατότητα πρόσβασης των ελληνικών τραπεζών στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου. Επιπλέον, οι δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών στην Ελλάδα βρίσκονται πολύ πάνω από το ελάχιστο απαιτούμενο όριο. Έτσι, αντίθετα με την προηγούμενη κρίση, οι ελληνικές τράπεζες, αυτή τη φορά, δεν βρέθηκαν στο μάτι του κυκλώνα.

Παρόλα αυτά, ο εφησυχασμός είναι κακός σύμβουλος και οι αβεβαιότητες στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι πολλές. Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση επαγρυπνεί, σε συνεργασία με τις εποπτικές αρχές, για να διασφαλίσει την αναγκαία σταθερότητα, αν και όπου χρειαστεί.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Άγγελος Συρίγος: Η κυβέρνηση αντιμετώπισε με επάρκεια τις κρίσεις και εφάρμοσε τις προεκλογικές της εξαγγελίες

Μέσα σε τρεισήμισι χρόνια η ελληνική οικονομία αναβαθμίστηκε 11 φορές τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υφυπουργός Παιδείας και βουλευτής της ΝΔ Α’ Αθηνών Άγγελος Συρίγος,  και επισημαίνει ότι «δεν θυμάμαι άλλον πρωθυπουργό μεταπολιτευτικά να χρειάστηκε να αντιμετωπίσει τέτοιες καταστάσεις. Παρά τις αντιξοότητες η κυβέρνηση και αντιμετώπισε με επάρκεια τις κρίσεις και εφάρμοσε τις προεκλογικές της εξαγγελίες».

Ο κ. Συρίγος απαντά στο «γιατί ένας μαθητής, ένας φοιτητής, ή ένας εκπαιδευτικός,  να ψηφίσουν τη ΝΔ» ενώ κάνει εκτενή αναφορά στα ελληνοτουρκικά και αναφερόμενος στο ενδεχόμενο προσφυγής στη Χάγη τονίζει με έμφαση ότι «οι θέσεις των δύο πλευρών απέχουν έτη φωτός. Υπ’ αυτό το πρίσμα η προσφυγή στη Χάγη δεν είναι στον άμεσο ορίζοντα». Τέλος ο κ. Συρίγος αναφέρεται στην υποψηφιότητα του στην Α’ Αθηνών, εξηγεί το έργο της κυβέρνησης για την πρωτεύουσα, και προσθέτει: «Επί 4 χρόνια δεν κλείστηκα σε κάποιο γραφείο. Περπατούσα στην Αθήνα, ενημερωνόμουν και όποτε χρειαζόταν παρενέβαινα. Το ίδιο θα συνεχίσω να κάνω εάν επανεκλεγώ».

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη του υφυπουργού Παιδείας και βουλευτή ΝΔ της Α’ Αθηνών Άγγελου Συρίγου στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και τον δημοσιογράφο Κώστα Μελισσόπουλο

ΕΡ: Κύριε Συρίγο, ο κύβος ερρίφθη, και οι εκλογές θα γίνουν σε λιγότερο από 50 ημέρες. Γιατί να σας ψηφίσει ένας πολίτης ξανά; Τι θα του απαντούσατε;

ΑΠ: Πρωτίστως για την οικονομία της χώρας, για την ανάταξή της. Από το 2010 και για μια δεκαετία ήμασταν εγκλωβισμένοι σε έναν φαύλο κύκλο ανακυκλήσεως του χρήματος. Οι διεθνείς οικονομικοί οίκοι μάς είχαν καταταγμένους στην κατηγορία «σκουπίδια». Μέσα σε τρεισήμισι χρόνια κατορθώσαμε και αναβαθμιστήκαμε 11 φορές. Αυτή τη στιγμή είμαστε ένα επίπεδο κάτω από τη βαθμίδα των επενδύσεων. Έχουμε επιστρέψει στο επίπεδο που ήμασταν το 2010. Μόνον η βελτίωση της οικονομίας μπορεί να φέρει καλύτερες συντάξεις, καλύτερους μισθούς, περισσότερα χρήματα για την παιδεία ή την άμυνα. Από κει και πέραν, από τους ερασιτεχνισμούς της περιόδου Τσίπρα-Καμμένου, περάσαμε σε μια περίοδο συστηματική δουλειάς και πραγματικής αλλαγής των δεδομένων στη χώρα μας. Από την ΔΕΗ που κατέρρεε το 2019, στο μεταναστευτικό και στο αίσχος της Μόριας, στην οργάνωση πραγματικής πολιτικής προστασίας, στο κράτος σύμμαχο του πολίτη μέσω των ηλεκτρονικών εφαρμογών, στην αποκατάσταση των αμυντικών μας ικανοτήτων. Πολλές μαύρες τρύπες δεν προλάβαμε να τις αντιμετωπίσουμε. Είναι σοβαρή αδυναμία μας. Από την άλλη δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι δεν συγκρουστήκαμε σε πολλούς τομείς με παθογένειες του κράτους μας.

ΕΡ: Εάν βάλουμε στη ζυγαριά τα αρνητικά και τα θετικά της 4ετίας, που πιστεύετε ότι θα γείρει η πλάστιγγα, και γιατί;

ΑΠ: Οι κρίσεις της προηγούμενης τετραετίας ήσαν πρωτοφανείς και αλλεπάλληλες. Δεν θυμάμαι άλλον πρωθυπουργό  μεταπολιτευτικά να χρειάστηκε να αντιμετωπίσει τέτοιες καταστάσεις. Παρά τις αντιξοότητες η κυβέρνηση και αντιμετώπισε με επάρκεια τις κρίσεις και εφάρμοσε τις προεκλογικές της εξαγγελίες. Θεωρώ ότι η σύγκριση των πεπραγμένων είναι συντριπτικά υπέρ της σημερινής κυβερνήσεως.

ΕΡ: Η προεκλογική περίοδος προβλέπεται εξόχως σκληρή. Πιστεύετε ότι είναι προς το συμφέρον της ΝΔ μια αντιπαράθεση σε υψηλούς τόνους;

ΑΠ: Δεν είναι σοβαρό το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου στη χώρα μας. Αυτό δυστυχώς δεν αφορά μόνον στην αντιπολίτευση αλλά διατρέχει όλο το πολιτικό φάσμα. Συζητάς για ένα θέμα με στοιχεία και ο συνομιλητής σου αντί για απάντηση προτιμά μια κατηγορία του τύπου «και εσείς βασανίζατε τους μαύρους» που λέει το παλιό ανέκδοτο. Καταλήγουμε σε έναν παραληρηματικό λόγο με φωνασκίες και ταυτόχρονους μονολόγους που οδηγεί σε αποστροφή του κόσμου προς τέτοιου τύπου αντιπαραθέσεις. Η κυβέρνηση έχει έργο κι έχει και επιχειρήματα. Θέλει διάλογο και όχι κραυγές. Αυτές θολώνουν τα νερά ακριβώς για να μην υπάρξει σύγκριση.

ΕΡ: Κύριε Συρίγο πως σχολιάζετε τις τελευταίες εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά; Η βελτίωση του κλίματος έχει ημερομηνία λήξεως κατά την άποψη σας;

ΑΠ: Υπάρχουν κάποια απτά σημεία βελτιώσεως που δεν περνούν απαρατήρητα. Από τις 14 Φεβρουαρίου έχουν πρακτικώς εκμηδενιστεί οι παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας και του ελληνικού εναέριου χώρου. Τέτοια συμπεριφορά είχαμε να δούμε από το 1999. Έχει επίσης σταματήσει και η εξαιρετικά επιθετική ρητορική των τελευταίων μηνών του τύπου «θα έρθουμε ένα βράδυ». Υπήρξαν και κάποιες κινήσεις σε θέματα ήσσονος πολιτικής σημασίας όπως η αλληλοϋποστήριξη για υποψηφιότητες σε θέση διεθνών οργανισμών και η συζήτηση για θέματα της λεγόμενης χαμηλής ατζέντας όπως ο τουρισμός ή το περιβάλλον. Όλα αυτά συνδέονται προφανώς με τον καταστροφικό σεισμό του Φεβρουαρίου στην Τουρκία. Μέχρι τότε ήταν απολύτως σαφές πώς η Τουρκία προχωρούσε σε συστηματική κλιμάκωση με πιθανότερο χρόνο κορυφώσεως την περίοδο των εκλογών και στις δύο χώρες. Απομένει να φανεί μετά τις εκλογές εάν αυτό θα έχει συνέχεια. Να υπενθυμίσω επίσης ότι η κλιμάκωση δεν ήταν επιλογή της Ελλάδας αλλά της Τουρκίας.

ΕΡ: Μετά τις δεύτερες εκλογές νομίζετε ότι είναι η ώρα να σπεύσουμε στη Χάγη για να επιλύσουμε τα προβλήματα με την Τουρκία;

ΑΠ: Στη Χάγη δεν σπεύδεις. Μελετάς προσεκτικά τι θα τεθεί ενώπιον του διεθνούς δικαστηρίου διαπραγματευόμενος παράλληλα με την άλλη πλευρά. Θεωρώ ότι οι θέσεις των δύο πλευρών απέχουν έτη φωτός. Υπ’ αυτό το πρίσμα η προσφυγή στη Χάγη δεν είναι στον άμεσο ορίζοντα.

ΕΡ: Κύριε Συρίγο, η εκλογή Ερντογάν δεν είναι βέβαιη. Μια νίκη της αντιπολίτευσης θα αλλάξει κάτι προς το καλύτερο ή το χειρότερο για εμάς και την προοπτική των συνομιλιών;

ΑΠ: Η τουρκική εξωτερική πολιτική δεν αλλάζει. Οι «γκρίζες ζώνες» ή το casus belli δεν ετέθησαν επί Ερντογάν. Ο Ερντογάν όμως συνέχισε ακάθεκτος προσθέτοντας νέα θέματα. Να θυμίσω ότι το 2021 είχαμε για πρώτη φορά ευθεία αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας σε ρητώς αναφερόμενα στις συνθήκες νησιά όπως τη Λέσβο, τη Χίο, τη Σάμο, την Ικαρία, τα Δωδεκάνησα. Όποιος και να είναι στα πράγματα, θα συνεχίσει σε γενικές γραμμές την ίδια πολιτική. Εάν η σημερινή αντιπολίτευση αναλάβει την εξουσία, θα έχει να ασχοληθεί με το ξήλωμα του βαθέως κράτους που έστησαν οι ισλαμιστές για περισσότερα από 20 χρόνια. Δεν θα μπορεί να φανεί ότι υστερεί έναντι του Ερντογάν στα εθνικά θέματα. Επομένως θα βρισκόμαστε περίπου στον ίδιο παρανομαστή.

ΕΡ: Η Τουρκία έχει κάνει γνωστές τις απαιτήσεις εδώ και καιρό, ενώ ο Χουλουσί Ακάρ δήλωσε δημοσίως ότι θέλει «μοιρασιά του Αιγαίου και του υποθαλάσσιου πλούτου». Υπό αυτές τις συνθήκες μπορεί να βρεθεί λύση στις διαφορές μας;

ΑΠ: Η γεωγραφία προσδιορίζει σε όλο τον κόσμο τον τρόπο με τον οποίο ασκείται η κυριαρχία ή απολαμβάνονται τα κυριαρχικά δικαιώματα από ένα κράτος. Δεν υπάρχει μοιρασιά. Υπάρχει διεθνές δίκαιο που θέτει αρχές βάσει των οποίων γίνονται οριοθετήσεις. Από εκεί και πέραν, ο πραγματικός πλούτος του Αιγαίου είναι το φυσικό του περιβάλλον. Αυτό έρχονται να απολαύσουν εκατομμύρια τουρίστες που πλημμυρίζουν τις ακτές και των δύο κρατών που βρέχονται από αυτή τη θάλασσα. Αυτό πρέπει να προστατεύσουμε.

ΕΡ: Η επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια από την ελληνική πλευρά, υπό τις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν στις διεθνείς ισορροπίες, είναι μια φρόνιμη επιλογή σήμερα;

ΑΠ: Το σημαίνον είναι να μην εξαιρεθεί το Αιγαίο από την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου. Κάποια σημεία πρέπει να τα προσέξουμε ιδιαιτέρως. Επί παραδείγματι τα στενά που χρησιμοποιεί η διεθνής ναυσιπλοΐα, ή η στρατηγική διάσταση της αμυντικής προστασίας των λιμένων Αλεξανδρουπόλεως, Καβάλας και Θεσσαλονίκης που δεν επηρεάζει κατ’ ελάχιστον τη θαλάσσια επικοινωνία. Από εκεί και πέραν χρειάζεται προσοχή, διότι η Τουρκία έχει χαρακτηρίσει ως  αιτία πολέμου-casus belli, την τυχόν επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων. Η απειλή είναι παράνομη αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι την αγνοούμε. Χρειάζεται προσεκτικές κινήσεις και συνεργασία με τη διεθνή κοινότητα που χρησιμοποιεί τα θαλάσσια περάσματα στο Αιγαίο.

ΕΡ: Κύριε Συρίγο, ένας μαθητής, ένας φοιτητής, ή ένας εκπαιδευτικός, για ποιο λόγο να ψηφίσουν στις εκλογές ΝΔ;

ΑΠ: Πολύ καλή ερώτηση! Να το θέσω διαφορετικά. Δεν έχουν κανένα λόγο να ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία εάν πιστεύουν ότι στην εκπαίδευση δεν είναι απαραίτητες οι μεταρρυθμίσεις και ο εκσυγχρονισμός. Ο εκπαιδευτικός δεν έχει λόγο να ψηφίσει ΝΔ εάν προτιμά να διδάσκει βιβλία που γράφτηκαν 15 χρόνια πριν· εάν δεν θέλει την αξιολόγηση· εάν δεν θέλει βελτίωση των εγκαταστάσεων του σχολείου του. Το ίδιο ισχύει και για τον μαθητή· εάν πιστεύει ότι πρέπει να διδάσκεται τα ίδια ακριβώς μαθήματα που έκαναν και οι γονείς του· εάν θέλει να ζει στο συννεφάκι του αποφεύγοντας αποφεύγει τη σύγκριση των γνώσεών του με αυτά που μαθαίνουν συνομήλικοί του σε άλλα σχολεία της Ελλάδας και του εξωτερικού. Τέλος, ένας φοιτητής δεν έχει λόγο να ψηφίσει τη ΝΔ εάν πιστεύει ότι το πανεπιστήμιο είναι κάτι σαν την τέταρτη λυκείου όπου όλοι οι απόφοιτοι λυκείου πρέπει να πηγαίνουν ασχέτως του επιπέδου των γνώσεών τους· εάν θεωρεί ότι η καθημερινότητά του πρέπει να ορίζεται από τις καταλήψεις και την ιδεολογική τρομοκρατία της αντιεξουσιαστικής αριστεράς· εάν θέλει ένα πτυχίο χωρίς αντίκρισμα.

ΕΡ: Εκλέγεστε στην Α Αθηνών. Γιατί ένας Αθηναίος να σας ψηφίσει ξανά;

ΑΠ: Ανήκω σε μία κυβέρνηση που βελτίωσε το επίπεδο ζωής τα τελευταία χρόνια στο κέντρο της Αθήνας από πλευράς καθημερινότητας. Σας θυμίζω ότι το 2019 τα Εξάρχεια ήταν μια απαγορευμένη περιοχή για τον μέσο πολίτη, έξω από την ΑΣΟΕΕ κυριαρχούσε το παραεμπόριο, στο πεδίον του Άρεως δεν έμπαινες, η πλατεία Βικτωρίας ήταν διαρκώς κατειλημμένη από εκατοντάδες αλλοδαπούς με μπόγους ρούχων, στο κέντρο της Αθήνας υπήρχαν δεκάδες καταλήψεις. Σε αυτή τη βελτίωση της καθημερινότητας βοήθησα διαρκώς με ερωτήσεις, με παρεμβάσεις, με διαρκή παρουσία εκεί που υπήρχαν τα προβλήματα. Επί παραδείγματι, μετά από πίεση, τον Δεκέμβριο του 2022 σταμάτησε το πρόγραμμα ΕΣΤΙΑ με 15.000 θέσεις στεγάσεως σε 2.500 διαμερίσματα στο κέντρο της Αθήνας. Απευθυνόταν σε αιτούντες άσυλο. Στην πραγματικότητα είχε οδηγήσει σε περαιτέρω υποβάθμιση περιοχών που είχαν ήδη μεγάλο πρόβλημα κοινωνικής συνοχής. Προφανώς κι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας ακόμη για να γίνει ολόκληρο το κέντρο της Αθήνας ασφαλής περιοχή. Υπάρχουν περιοχές υποβαθμισμένες, όπου χρειάζεται περισσότερη αστυνομική παρουσία. Υπάρχουν δυσεπίλυτα προβλήματα όπως αυτό τον τοξικοεξαρτημένων που δεν δέχονται να μπουν σε κάποια δομή. Επί 4 χρόνια δεν κλείστηκα σε κάποιο γραφείο. Περπατούσα στην Αθήνα, ενημερωνόμουν και όποτε χρειαζόταν παρενέβαινα. Το ίδιο θα συνεχίσω να κάνω εάν επανεκλεγώ.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι οφειλέτες που θέλουν να επανενταχθούν στις ρυθμίσεις των 72 έως 120 δόσεων – Αναλυτικά παραδείγματα

Σε λειτουργία είναι από την Παρασκευή 7 Απριλίου η ηλεκτρονική πλατφόρμα της ΑΑΔΕ, στην οποία μπορούν να υποβάλλουν αίτηση, όλοι εκείνοι που είτε έχασαν τις παλαιές ρυθμίσεις χρεών των 72 έως 120 δόσεις μέσα στην περίοδο της κρίσης, είτε να δημιούργησαν μέσα στην ίδια περίοδο νέες οφειλές, αλλά ωστόσο ήταν συνεπείς στις παλαιές τους υποχρεώσεις.

Πρόκειται ουσιαστικά, όπως αναφέρουν από το υπουργείο Οικονομικών, για την επιβράβευση εκείνων που κράτησαν ζωντανές τις ρυθμίσεις μέσα στην ενεργειακή κρίση ή για την παροχή μίας δεύτερης ευκαιρίας προκειμένου να βάλλουν τις υποχρεώσεις τους σε ρότα για εκείνους που τις έχασαν λόγω αντικειμενικών δυσκολιών.

Έτσι οι οφειλέτες σε Εφορία και Ασφαλιστικά Ταμεία μπορούν στο εξής και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα να αναβιώσουν τις παλαιές τους ρυθμίσεις ή να ρυθμίσουν νέα χρέη.

Βασική προϋπόθεση προκειμένου να ενεργοποιηθούν οι παλαιές ρυθμίσεις ή να τακτοποιηθούν οφειλές της ενεργειακής κρίσης, αποτελεί η μη ύπαρξη ανοιχτών λογαριασμών του παρελθόντος.

Με βάση την όλη διαδικασία και προκειμένου οι φορολογούμενοι να επανενταχθούν στις ρυθμίσεις είναι να καταβάλλουν δύο δόσεις μαζί.

Ας δούμε τι περιλαμβάνει ο οδικός χάρτης για τις νέες ρυθμίσεις οφειλών:

1.  Ποιοι οφειλέτες μπορούν να κάνουν χρήση της πρόβλεψης για αναβίωση των ρυθμίσεων με τις 72 ή 120 δόσεις ;  

Όλοι εκείνοι οι οφειλέτες που έχουν χάσει τις ρυθμίσεις οφειλών σε 72 ή 120 δόσεις ή αυτές έγιναν μη εξυπηρετούμενες έως την 1η Φεβρουαρίου 2023.

2. Ποια είναι η βασική προϋπόθεση επανένταξης;

Να καταβάλλουν δύο μηνιαίες δόσεις έως 31 Ιουλίου 2023 την τρέχουσα και μία επιπλέον που αποσβένει παλιές υποχρεώσεις με σειρά παλαιότητας. Ποσά που είναι υπερείσπραξη αποσβένουν παλαιότερες δόσεις με σειρά παλαιότητας.

3. Τι γίνεται με τις δόσεις που έχουν απωλεσθεί;

Οι δόσεις που χάθηκα μεταφέρονται έντοκα στο τέλος της ρύθμισης.

4.  Τι άλλο όφελος έχει ο οφειλέτης από την αναβίωση;

Μαζί με την αναβίωση που πραγματοποιείται, ο οφειλέτης να μπορεί να απολαμβάνει και όλα όσα ευεργετήματα την συνοδεύουν π.χ. ασφαλιστική και φορολογική ενημερότητα.

5.Τι άλλες υποχρεώσεις έχει όποιος κάνει αίτηση και προχωρήσει στην αναβίωση χαμένης ρύθμισης;

Όσοι έχουν άλλες αρρύθμιστες οφειλές πέραν αυτών που έχουν εντάξει στις 72 η 120 δόσεις θα πρέπει μέσα σε ένα μήνα από την επικύρωση της αναβίωσης να εντάξουν αυτές τις οφειλές στην πάγια ρύθμιση των 24 ή 48 δόσεων.

Ρύθμιση με 36 ή 72 δόσεις

6.  Ποιοι μπορούν να ενταχθούν στην ρύθμιση με τις 36 ή 72 δόσεις;

Μπορούν να ενταχθούν σε αυτήν οι οφειλές που έγιναν ληξιπρόθεσμες μετά την 1η Νοεμβρίου του 2021 και έως την 1η Φεβρουαρίου του 2023.

7.  Ποιο θα είναι το επιτόκιο;

Για τις 36 δόσεις το επιτόκιο θα είναι 4,37%, ενώ για τις 72 δόσεις 5,87%, για όσους είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους η είχαν ρυθμισμένες οφειλές την 1η Νοεμβρίου του 2021 και συνέχισαν να τις εξυπηρετούν.

8.Ποιο είναι το ελάχιστο ποσό της δόσης;

Το ελάχιστο ποσό της μηνιαίας δόσης θα ανέρχεται σε 30 ευρώ και με την ένταξη των σοφειλών στην νέα ρύθμιση των 36 ή 72 δόσεων, θα ισχύσουν ευεργετήματα που είχε και η ρύθμιση των 120 δόσεων όπως η αποδέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών.

9. Υπάρχει κάποια άλλη ευεργετική πρόβλεψη;

Ναι. Όσοι δημιούργησαν ληξιπρόθεσμες οφειλές στο χρονικό διάστημα από την 1η Νοεμβρίου του 2021 έως και την 1η Φεβρουαρίου του 2023 και τις έχουν ήδη εντάξει στην πάγια ρύθμιση των 24 ή 48 δόσεων, έχουν τη δυνατότητα να τις μεταφέρουν στην νέα ρύθμιση των 72 δόσεων. Επίσης οι οφειλέτες που την 1η Νοεμβρίου του 2021 έχουν ρυθμισμένες οφειλές στην πάγια ρύθμιση των 24 ή 48 δόσεων την οποία απώλεσαν και τους βεβαιώθηκαν οφειλές μετά την 1η Νοεμβρίου του 2021, τις νέες αυτές οφειλές μπορούν να τις εντάξουν στις 36 ή 72 δόσεις

Ενδεικτικά παραδείγματα

•     Αν κάποιος είχε ληξιπρόθεσμες οφειλές από το Νοέμβριο του 2021 και μετά που ήταν ενταγμένες στην πάγια ρύθμιση των 24 ή 48 δόσεων, αυτές μπορούν να ενταχθούν στη ρύθμιση των 72 δόσεων.

•    Ρυθμισμένη οφειλή την 1η Νοεμβρίου 2021 με βάση την πάγια ρύθμιση των 24 δόσεων, η οποία χάθηκε  τον Μάρτιο του 2022 και Παράλληλα βεβαιώθηκαν νέα χρέη τον Απρίλιο του 2022. Τα νέα χρέη εντάσσονται στη νέα ρύθμιση των 72 δόσεων, ενώ οι οφειλές της πάγιας ρύθμισης που χάθηκε επανεντάσσονται σε νέα πάγια ρύθμιση 24 δόσεων.

•   Κάποιος που απέκτησε ληξιπρόθεσμες οφειλές στο διάστημα από το Νοέμβριο του 2021 μέχρι το Φεβρουάριο του 2023, μπορεί να εντάξει στη ρύθμιση των 72 δόσεων και αυτό διότι την 1η Νοεμβρίου 2021 δεν είχε ληξιπρόθεσμες ή αρρύθμιστες οφειλές.

• Στην περίπτωση που φορολογούμενος δημιούργησε ληξιπρόθεσμες οφειλές από το Νοέμβριο του 2021 και μετά, τις οποίες και ενέταξε στην πάγια ρύθμιση των 24 ή 48 δόσεων, μπορεί πλέον να τις εντάξει στη ρύθμιση των 72 δόσεων.

•  Αν κάποιος την 1η Νοεμβρίου του 2021 είχε οφειλές που είχαν ενταχθεί πάγια ρύθμιση των 24 δόσεων και εν συνεχεία η ρύθμιση χάθηκε τον Μάρτιο του 2022 και εν συνεχεία βεβαιώθηκαν νέα χρέη τον Απρίλιο του 2022, μπορεί πλέον να τα εντάξει στη νέα ρύθμιση των 72 δόσεων. Ο εν λόγω οφειλέτης έχει την υποχρέωση να εντάξει τις οφειλές της πάγιας ρύθμισης των 24 δόσεων που χάθηκε σε νέα πάγια ρύθμιση των 24 δόσεων, μέσα σε ένα μήνα από την στιγμή ένταξης στη νέα ρύθμιση των 72 δόσεων.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Χρ. Σταϊκούρας: Ο μηδενισμός του ελλείμματος, απτή απόδειξη της σημαντικής προόδου και της ισχυρής δυναμικής της ελληνικής οικονομίας

   “Απόσταση” περί τα 3,4 δισ. ευρώ “κάλυψε” η ελληνική οικονομία πέρυσι, καθώς το πρωτογενές έλλειμμα για το 2022 από την πρόβλεψη για 1,6% του ΑΕΠ (στον προϋπολογισμό) μηδενίστηκε, όπως αναφέρει και ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας. Και η οποία “απόσταση” μπορεί να μεγεθυνθεί περαιτέρω, εάν επαληθευτούν οι εκτιμήσεις του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή για οριακό πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμό του 2022.

   Η εν λόγω εξέλιξη καθιστά ευκολότερο τον στόχο για πλεόνασμα Γενικής Κυβέρνησης 0,7% του ΑΕΠ εφέτος (οι ανακοινώσεις από τη Eurostat θα γίνουν 24 Απριλίου), ενώ δίνει “σήμα” στις αγορές για την ανάκτηση εφέτος της επενδυτικής βαθμίδας. Το γεγονός αυτό μπορεί να αποφέρει ετήσιο δημοσιονομικό όφελος 900 εκατ. ευρώ έως 1 δισ. ευρώ, καθώς θα οδηγήσει σε χαμηλότερα επιτόκια δανεισμού για το Δημόσιο.

   Για την ανατροπή στο πρωτογενές αποτέλεσμα του 2022, ο υπουργός Οικονομικών επισημαίνει σε αποκλειστική δήλωσή του στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ότι «το καλύτερο δημοσιονομικό αποτέλεσμα σε σχέση με τις έως πρότινος εκτιμήσεις οφείλεται, κυρίως, στην υψηλότερη ανάπτυξη». Και προσθέτει πως «αυτό βοηθά την οικονομία και την κοινωνία».

   Όντως, υπήρξε καλύτερη επίδοση της ελληνικής οικονομίας σε όρους ΑΕΠ πέρυσι και οι πρώτες εκτιμήσεις της ΕΛΣΤΑΤ κάνουν λόγο για ρυθμό ανάπτυξης 5,9% (από 5,6% που ήταν ο τελευταίος στόχος). Η εξέλιξη αυτή έφερε την ουσιαστική υπέρβαση των στόχων για τα έσοδα, ενώ ταυτόχρονα το ΑΕΠ είχε εκτιμηθεί για το 2022 στα 187,278 δισ. ευρώ, αλλά οι πρώτες μετρήσεις της ΕΛΣΤΑΤ “δείχνουν” 208 δισ. ευρώ, επηρεάζοντας και τον λόγο του ελλείμματος προς το ΑΕΠ.

   Στο σημείο αυτό, ο κ. Σταϊκούρας αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «ένας από τους βασικούς άξονες της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης, από την αρχή της θητείας της, ήταν η εφαρμογή μιας συνετούς δημοσιονομικής πολιτικής. Πολιτική που, εξαιτίας των αλλεπάλληλων εξωγενών κρίσεων, χρειάστηκε να συνδυαστεί με τη γενναία και αποτελεσματική στήριξη της κοινωνίας και της οικονομίας έναντι των επιπτώσεων των κρίσεων. Έχοντας πετύχει να προσφέρουμε τη στήριξη αυτή, δώσαμε έμφαση στη σταθεροποίηση και τη σταδιακή βελτίωση των δημοσίων οικονομικών.

   Και τα καταφέραμε. Η Ελλάδα κατέγραψε το 2022 τη μεγαλύτερη πανευρωπαϊκά δημοσιονομική βελτίωση, μηδενίζοντας το δημοσιονομικό έλλειμμα, παρά το γεγονός ότι τα μέτρα στήριξης της κοινωνίας ήταν από τα πιο γενναιόδωρα στην Ευρώπη. Πρόκειται για ακόμη μία απτή απόδειξη της υψηλής ανθεκτικότητας, της σημαντικής προόδου και της ισχυρής δυναμικής της ελληνικής οικονομίας, που κατακτήθηκαν χάρη στη σκληρή, μεθοδική προσπάθεια όλων μας-πολιτών και πολιτείας».

   Μια δεύτερη παράμετρος για τον (τουλάχιστον) μηδενισμό του ελλείμματος είναι το γεγονός ότι η Eurostat “έγραψε” δημοσιονομικά την τελευταία δόση μέτρων ελάφρυνσης του χρέους το 2022, τότε που  ελήφθη η απόφαση από το Eurogroup και τον ESM. Υπάρχει δε και η συμμετοχή του ΤΧΣ στην επικείμενη αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής. Στις 22 Δεκεμβρίου πέρυσι, ποσό 329 εκατ. ευρώ μεταφέρθηκε από το Δημόσιο σε έναν λογαριασμό της τράπεζας, επηρεάζοντας μεν το ταμειακό αλλά όχι το δημοσιονομικό αποτέλεσμα. Σύμφωνα με τη Eurostat, το ποσό αυτό θα μετρηθεί στο δημοσιονομικό αποτέλεσμα του 2023.

   Το “στοίχημα” τώρα είναι η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας, με τον πρόεδρο του Eurogroup Πασκάλ Ντόναχιου να εκφράζει την πεποίθηση ότι η επενδυτική βαθμίδα για την ελληνική οικονομία θα έρθει σύντομα. Ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s ενδέχεται, σύμφωνα με αναλυτές, να δώσει την επενδυτική βαθμίδα στις 21 Απριλίου, όταν θα δημοσιοποιήσει την αναφορά του για το ελληνικό αξιόχρεο. Αν και, άλλοι αναλυτές εκτιμούν πως η επενδυτική βαθμίδα θα έρθει μετά τις βουλευτικές εκλογές.

   Ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας πιστεύει ότι είναι απολύτως εφικτή η επίτευξη της επενδυτικής βαθμίδας μέσα στο 2023. Συγκεκριμένα, στη δήλωσή του στο ΑΠΕ- ΜΠΕ επισημαίνει πως «η ελληνική οικονομία μεγεθύνεται, πλέον, με έναν από τους μεγαλύτερους ρυθμούς στην Ευρώπη. Έρχεται δε, να προστεθεί στη δραστική υποχώρηση του δημοσίου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ κατά 45 ποσοστιαίες μονάδες την τριετία. Επίδοση που, επίσης, οφείλεται, κυρίως, στην ανάπτυξη και αποτελεί ρεκόρ στην ιστορία της ευρωζώνης.

   Τα παραπάνω, μαζί με το χτίσιμο ισχυρών ταμειακών διαθεσίμων και την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας- με σημαντική αύξηση των επενδύσεων και των εξαγωγών- καθώς και την επιστροφή στην ευρωπαϊκή κανονικότητα, μετά την άρση των κεφαλαιακών περιορισμών, την πρόωρη εξόφληση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και το τέλος της ενισχυμένης εποπτείας, καθιστούν απολύτως εφικτή την επίτευξη επενδυτικής βαθμίδας μέσα στο 2023».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κόμματα και συνθήματα – Γράφει ο Δρ. Σίμος Ανδρονίδης

Με ένα ενδιαφέρον άρθρο της, η δημοσιογράφος της εφημερίδας ‘Τα Νέα’, Μυρτώ Λιαλιούτη, αναφέρεται στα πρώτα προεκλογικά συνθήματα που χρησιμοποιούν ήδη τα τρία μεγαλύτερα κοινοβουλευτικά κόμματα.

Σίμος Ανδρονίδης
Γράφει ο Δρ. Σίμος Ανδρονίδης

Δηλαδή η Νέα Δημοκρατία, ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα-Κίνημα Αλλαγής.

 Αντλώντας εδώ από την θεωρία του Άντονι Ντάουνς περί της «δημοκρατίας ως αγοράς όπου όλοι επιδιώκουν το μέγιστο δυνατό όφελος»,[1] όπως σπεύδει να υπερθεματίσει ο Manfred Schmidt, θα επισημάνουμε πως τα ως άνω πολιτικά κόμματα (αναμένεται και η συνθηματολογία των υπόλοιπων πολιτικών κομμάτων), διαθέτουν στην εκλογική «αγορά», ενώπιον των πολιτών που καλούνται να λειτουργήσουν ως ‘καταναλωτές’ προϊόντος, ήτοι του προεκλογικού-πολιτικού συνθήματος, αξιολογώντας την ποιότητα του, τους συνειρμούς που παραγάγει, το πόσο πειστικό είναι, προεκλογικά συνθήματα.

Τα οποία όμως, δεν είναι μία χρήσης. Και τι σημαίνει κάτι τέτοιο; Σημαίνει πως τα προεκλογικά συνθήματα, ακριβώς διότι είναι τα πλέον κεντρικά, θα χρησιμοποιηθούν ξανά, σε μία μεταγενέστερη φάση της προεκλογικής εκστρατείας, εκεί όπου είναι πιθανό το ενδεχόμενο οι αναφορές σε αυτά να πυκνώσουν όσο πλησιάζουμε προς το τέλος της προεκλογικής εκστρατείας.

 Ο πολίτης-΄καταναλωτής’[2] μπορεί να επιλέξει, όχι μόνο εκείνο το σύνθημα που θα επιφέρει την ψυχο-συναισθηματική χαρά και τον άκρατο ενθουσιασμό (παρήλθαν αυτές οι εποχές/Η λειτουργία και ο αντίκτυπος ενός συνθήματος διαφέρουν από εποχή σε εποχή), αλλά, κατά βάση εκείνο το σύνθημα που θεωρεί πως ανταποκρίνεται καλύτερα στα δεδομένα της εποχής και συλλαμβάνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα διακυβεύματα της συγκυρίας. Τότε το σύνθημα μπορεί να καταστεί αποτελεσματικό, εκφραστικό, επαναληπτικό (δηλαδή να του αρέσει τόσο ώστε να το επαναλάβει δύο και τρείς και περισσότερες φορές και όχι στον ύπνο του) και επίσης, να συμβάλλει  στη διαμόρφωση μίας συγκεκριμένης εκλογικής συμπεριφοράς.

Στην εκλογική «βιτρίνα» δεν επιτρέπονται όλα τα συνθήματα τα οποία εισέρχονται σε φάση ανταγωνισμού μεταξύ τους.

 Όμως, δεν παύει να ‘χωρά πολλά’ και για την ακρίβεια ‘παρά πολλά’ συνθήματα, ο αριθμός των οποίων υπερβαίνει κατά πολύ τον αντίστοιχο αριθμό των κομμάτων που κατέρχονται σε μία εκλογική αναμέτρηση. Ας πάρουμε για παράδειγμα το αρχικό σύνθημα της Νέας Δημοκρατίας.

Το σύνθημα είναι το «Σταθερά, Τολμηρά, Μπροστά».  Σε αυτό το πλαίσιο, δύναται να αναφέρουμε πως συγκροτείται ένα ενιαίο γλωσσικό-τρίπτυχο, εντός του οποίου εμπεριέχονται ισόποσα το παρόν και το μέλλον,[3] ο βαθύς συμβολισμός (τα συνθήματα λειτουργούν ως «σύστημα συμβόλων»,[4] για να παραπέμψουμε στην ανάλυση του Γιώργου Μαυρογένη), της πολιτικής-κυβερνητικής τόλμης, που δεν μπορεί παρά να είναι μεταρρυθμιστική τόλμη.

 ‘Όπως τολμήσαμε να πραγματοποιήσουμε την ψηφιακή μεταρρύθμιση του κράτους, έτσι και στη δεύτερη τετραετία μας θα πραγματοποιήσουμε τέτοιες τομές, οι οποίες θα συντελέσουν στο να πάψουν να υφίστανται διοικητικές-κρατικές  παθογένειες, αβλεψίες και ‘άβατα’ εντός του κράτους’.

Το μονολεκτικό ‘τολμηρά’ που είναι περισσότερο πολιτικό (‘μόνο μέσω της τόλμης μπορεί να επιτευχθεί η πολυπόθητη πρόοδος’ την οποία εγγυάται μόνο η Νέα Δημοκρατία και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ), και λιγότερο χρονικό, αποκτά ένα τριπλό πρόσημο.

Πρώτον, εξυπηρετεί καλύτερα το αφήγημα του ‘ποτέ ξανά’ που υιοθέτησαν προσωπικά ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και στελέχη του κόμματος μετά το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη: ‘Μόνο με την απαραίτητη τόλμη θα λάβει ‘σάρκα και οστά’ το ‘Ποτέ Ξανά’ ως έμπρακτη επιβεβαίωση και όχι ως απλή κομματική εξαγγελία.’

Δεύτερον, εξυπηρετεί το αφήγημα της σύγκρισης των πεπραγμένων της Νέας Δημοκρατίας και των αντίστοιχων του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο που αυτός κυβέρνησε (‘δείτε, τι τολμήσαμε εμείς και τι αυτοί’), και, τρίτον, αναδεικνύει στην επιφάνεια το στόχο της αυτοδυναμίας, επιδιώκοντας να κινητοποιήσει εκείνη την κατηγορία των ψηφοφόρων που μετά τα Τέμπη[5] αμφιταλαντεύονται και παραμένουν αναποφάσιστοι, κινούμενοι ωσάν εκκρεμές, μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής. Το βασικό σύνθημα του κόμματος του ΣΥΡΙΖΑ είναι το «Δικαιοσύνη Παντού», το οποίο εν προκειμένω καθίσταται γλωσσικά-πολιτικά ισοδύναμο της ‘κάθαρσης’[6] (η Σάνα Μαρίν στη Φινλανδία, δεν επένδυσε πόρους σε ένα τέτοιο σύνθημα).

Περισσότερο από άλλα αντιπολιτευόμενα πολιτικά κόμματα και κυρίως περισσότερο από το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής, ο ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβάνει στη συνθηματολογία του τις μείζονες υποθέσεις του χρονικού διαστήματος πριν από τα Τέμπη (υπόθεση υποκλοπών), διεκδικώντας την απαραίτητη εμπιστοσύνη προκειμένου και να λάβει χώρα η ‘κάθαρση’ της ‘Μητσοτακικής και Νεοδημοκρατικής λαίλαπας’ που ευθύνεται για τις υποκλοπές, για ‘την υποχώρηση του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας’, αλλά, και να εμβαθύνει. Στον βαθύτερο πυρήνα του συνθήματος που έχει ευρύτερη απεύθυνση και σκοπεύει να κινητοποιήσει όλους όσοι αντιστρατεύονται τη Νέα Δημοκρατία πολιτικοϊδεολογικά και επιθυμούν την εκλογική ήττα της ιδίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη, εμπεριέχεται η έννοια της ρήξης (εδώ ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βασικό ανταγωνιστή το ‘ΜΕΡΑ 25’ του Γιάνη Βαρουφάκη).

Όπως επίσης, και η καταστατική αμφισημία του Συριζαϊκού εθνικο-λαϊκισμού, με το κόμμα και τον αρχηγό του να «διχάζονται ανάμεσα στην αγάπη για το λαό», τον οποίο θέλουν να οδηγήσουν στην ‘κάθαρση’ οι ίδιοι, και στην «αγάπη για τα κυβερνητικά αξιώματα»,[7] σύμφωνα με τη διατύπωση του Ουέφφορτ: ‘Θέλουμε μία δεύτερη ευκαιρία γιατί απλά την αξίζουμε, γιατί δεν μας δώσατε την ευκαιρία να ολοκληρώσουμε ότι ξεκινήσαμε το 2015.’


 

[1] Το βιβλίο στο οποίο ο Downs αναπτύσσει τις απόψεις του, είναι το ‘An Economic theory of Democracy’ (‘Μία οικονομική θεωρία της δημοκρατίας’). Σύμφωνα με τον Manfred Schmidt, ο «Ντάουνς μεταφέρει, στη θεωρία του για τη δημοκρατία, τις αντιλήψεις των οικονομικών επιστημών. Κατά κύριο λόγο μεταφέρει στον κομματικό ανταγωνισμό και τις σχέσεις μεταξύ κυβερνήσεων, κομμάτων και εκλογέων την ιδέα του καταναλωτή και του παραγωγού οι οποίοι δρουν ορθολογικά (δηλαδή προσπαθούν να μεγιστοποιήσουν το προσωπικό τους κέρδος»). Η θεωρία του Anthony Downs φέρει δύο συγκεκριμένα πλεονεκτήματα: Πρώτον, και δεν παραβλέπει την ουσιώδη παράμετρο του κομματικού-πολιτικού ανταγωνισμού που μπορεί να αυξάνεται εν καιρώ προεκλογικής περιόδου (δεν πρέπει να συγχέουμε απλοϊκά και μονοδιάστατα την έννοια του ανταγωνισμού με αυτή της πόλωσης), και, δεύτερον, επενδύει πόρους σε μία συστηματική προσπάθεια εκλογίκευσης της ίδιας της πολιτικής-εκλογικής συμπεριφοράς, αναζητώντας τα βαθύτερα κίνητρα που μπορούν να οδηγήσουν έναν εκλογέα να ψηφίσει ένα πολιτικό κόμμα και να απορρίψει κάποιο άλλο. Ένας εκλογέας τον οποίο δεν θα βιαστούμε να ονομάσουμε ‘αναποφάσιστο’, μπορεί να αμφιταλαντεύεται μεταξύ τριών διαφορετικών κομμάτων, επιλέγοντας τελικά αυτό που είναι πιο κοντά στα δικά του ‘θέλω’ και στις δικές του προκείμενες. Οπότε μία τέτοια επιλογή μπορεί να χαρακτηριστεί ως ‘συνειδητή επιλογή.’ Ένα ενδιαφέρον όμως θεωρητικά, ερώτημα είναι άλλο: Υπεισέρχεται η τυχαιότητα στη διαδικασία κομματικής επιλογής; Και αν ναι, τότε με ποιον τρόπο μπορεί να συμβαίνει αυτό; Με τον τρόπο της επιλογής σε ένα δελτίο στοιχήματος; Σχετική με την θεωρία του Downs που συμπεριλαμβάνει και τους ψηφοφόρους, πρέπει να προσέξουμε το ακόλουθο σημείο: Το ότι δηλαδή, ο Downs ‘δανείζεται’ ‘εργαλεία’ των οικονομικών επιστημών για να εμπλουτίσει την θεωρία κομματικής επιλογής και του κομματικού-πολιτικού ανταγωνισμού σε μία δημοκρατία, δίχως να προσιδιάζει σε εκείνη την εκδοχή οικονομισμού που αξιολογεί την εξέλιξη των πραγμάτων με βάση το ‘ποιος’ και ‘πότε’ προσέφερε τα περισσότερα χρήματα. Βλέπε σχετικά, Downs, Antony., ‘An Economic theory of Democracy,’ Νew York, 1957a. Αρκούντως επεξηγηματικό πόνημα καθίσταται το πόνημα του Manfred Schmidt. Βλέπε και, Schmidt, Manfred., ‘Θεωρίες της Δημοκρατίας,’ Επίμετρο: Πάσχος Γιώργος, Επιστημονική Επιμέλεια: Δώδος Δημοσθένης, Μετάφραση: Δεκαβάλλα Ελευθερία, Εκδόσεις Σαββάλας, Αθήνα, 2004, ιδίως σελ. 234-243.
[2] Σε αυτό το σχεσιακό πλαίσιο, ή αλλιώς, σε αυτό το πλαίσιο κάθετης λεκτικής-γλωσσικής αλληλεπίδρασης, το κόμμα παραγάγει συνθήματα και ο εκλογέας σπεύδει να τα ‘καταναλώσει’ πολιτικά-συμβολικά και όχι με  βουλιμία. Οι πλέον κατάλληλες ‘βιτρίνες’ που συγκροτούνται εντός της εκλογικής-συνθηματολογικής ‘αγοράς’ είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Twitter), οι πολιτικές εφημερίδες, οι τηλεοπτικές-πολιτικές διαφημίσεις, οι αφίσες που τοποθετούνται επί διαφόρων σημείων των μεγάλων αστικών κέντρων, αν και η σημασία των τελευταίων βαίνει μειούμενη τα τελευταία χρόνια, όντας πλέον κατά βάση ΄ένα ‘κατάλοιπο’ του τρόπου με τον οποίο διεξάγονταν οι προεκλογικές εκστρατείας την περίοδο της ενδιάμεσης και της πρώιμης Μεταπολίτευσης. Το λεκτικό-οπτικό ερέθισμα που μπορεί να λάβει ένας οδηγός αυτοκινήτου μπορεί να είναι αρκούντως ισχυρό (‘ένας χαμογελαστός και αψεγάδιαστος’ αρχηγός κόμματος που του χαμογελά επί προσωπικού και συνοδεύει το χαμόγελο του με μία και μόνο μονολεκτική έκφραση: ‘Μαζί’). Όμως, η επίδραση του σχετικά εύκολα και γρήγορα μπορεί να αρθεί ή να ‘εξατμιστεί’, κύρια διότι  αφενός μεν το βάρος της προσοχής συναισθηματικά πρέπει να είναι διαρκώς στο τιμόνι και στην οδήγηση και όχι στην πινακίδα-αφίσα και στο χαμόγελο του πολιτικού, και, αφετέρου δε, διότι μπορεί να προκύψουν εξελίξεις (μία αρνητική ή και θετική οικογενειακή-επαγγελματική εξέλιξη των οποίων ο οδηγός καθίσταται κοινωνός δια του τηλεφώνου, ένα απρόοπτο στο δρόμο, η βιασύνη να φτάσει γρήγορα στον προορισμό του), που να έχουν ως αποτέλεσμα το να ξεχαστεί γρήγορα το χαμόγελο, εντασσόμενο στην κατηγορία του ‘ενός ακόμη.’
[3] Η Μυρτώ Λιαλιούτη, γράφει πως το «Σταθερά» σημαίνει πως η Νέα Δημοκρατία «θέλει να εμφανιστεί στον δρόμο προς την κάλπη ως εγγυητής της σταθερότητας». Η ερμηνεία αυτή είναι ορθή, όμως δεν αρκεί, προκειμένου να αντιληφθούμε πλήρως το τι σημαίνει το ‘Σταθερά’. Υπό αυτό το πρίσμα, εν είδει υποθέσεως εργασίας, θα τονίσουμε πως το «Σταθερά» χρησιμοποιείται προκειμένου να δηλώσει με την ευκρίνεια καλής φωτογραφίας ενός smartphone, πως η Νέα Δημοκρατία ήσαν εκείνο το κόμμα που ‘δεν έθεσε ούτε στιγμή εν κινδύνω’ την σταθερότητα της χώρας κατά τη διάρκειας της κυβερνητικής της θητείας (2019-2023), παρά τις πολλαπλές κρίσεις που κλήθηκε να διαχειριστεί. Παράλληλα, το σύνθημα εκλαμβάνει τέτοια ευρύτητα, που λειτουργεί και δια του υπαινιγμού που δεν χρειάζεται να τεθεί στο προσκήνιο και να μορφοποιηθεί ώστε να μετατραπεί σε δεύτερο σύνθημα. Και ποιος είναι ο υπαινιγμός; Είναι ο υπαινιγμός που έχει σχέση με την παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη σε θέση ‘ικανού καπετάνιου’, ‘σταθερού τιμονιέρη’ που εγγυήθηκε την ομαλή και σταθερή πορεία της χώρας, σε ένα λεπτό σημείο όπου με αυτόν τον τρόπο αποστέλλονται τα κατάλληλα μηνύματα προς εκείνες τις κατηγορίες των κεντρώων ψηφοφόρων που αποδίδουν έμφαση στο ποιος μπορεί να εγγυηθεί καλύτερα την πορεία της χώρας μέσα σε ένα ρευστό περιβάλλον. Βλέπε και, Λιαλιούτη, Μυρτώ, ‘ «Κρας τεστ» στα πρώτα συνθήματα,’ Εφημερίδα ‘Τα Νέα,’ 31/03/2023, σελ. 14.
[4] Βλέπε σχετικά, Μαυρογένης, Γιώργος., ‘Τα προεκλογική συνθήματα στην περίοδο της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας,’ Ελληνική Επιθεώρηση Πολιτικής Επιστήμης, Τεύχος 30, 2007, Προβολή του Τα προεκλογικά συνθήματα στην περίοδο της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας (1974-2004) (ekt.gr) Ένα σύνθημα  που είναι ένα γλωσσικό σημείο-μηδέν πάνω στο οποίο μπορεί να χτιστούν ολόκληρες αφηγήσεις, όπως είναι το  Πασοκικό «Κάνε το θυμό σου απόφαση αλλαγής», αντανακλά και το γεγονός πως τα όρια του κομματικού-πολιτικού ανταγωνισμού μετατοπίζονται και αφορούν το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και τα κόμματα της Αριστεράς, με το πρώτο να πιέζεται από τα δεύτερα στην προσπάθεια του να προσελκύσει συγκεκριμένες κατηγορίες ψηφοφόρων (άτομα νεότερων ηλικιών), επιλέγοντας όχι το πιο ευφάνταστο και δημιουργικό σύνθημα, αλλά το πιο διακριτικά συγκινησιακό: ‘Αναγνωρίζω την κατάσταση σου και το πως αισθάνεσαι, και για τα Τέμπη, δεν σου υπόσχομαι πράγματα που δεν μπορώ να κάνω, σου υπενθυμίζω το που μας οδήγησε η εύκολη Συριζαϊκή δημαγωγία, ότι το ΚΚΕ απλά υπεκφεύγει για όλα τα σημαντικά, λέγοντας σου έλα μαζί μας’. Για μία ‘αλλαγή’ (το μείζον Πασοκικό σημαίνον), νοοτροπιών και αντιλήψεων.
[5] Αυτό το σημείο είναι πολύ σημαντικό για τη Νέα Δημοκρατία, καθότι επρόκειτο και για ψηφοφόρους Κεντρώας-Κεντροαριστερής πολιτικής καταγωγής που το 2019 εξέφρασαν την υποστήριξη τους προς την Νέα Δημοκρατία με βασικό κίνητρο την απομάκρυνση του λαϊκιστικού ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία.
[6] Η ‘κάθαρση’ θα επέλθει και θα ολοκληρωθεί μόνο εάν υπερψηφιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές η πίτα που θα μοιραστούν τα κόμματα διαμαρτυρίας θα είναι πολύ μικρότερη συγκριτικά με αυτή που μοιράστηκαν στις πρώτες βουλευτικές εκλογές του 2012.
[7] Βλέπε σχετικά, Weffort, F.C., ‘O populismo na politica brasileira,’ Paz e Terra, Rio, 1978. Το σύνθημα περί ‘Δικαιοσύνης Παντού’, αντιστρατεύεται αυτό που εντός ΣΥΡΙΖΑ προσδιορίζεται απλοϊκά και εσφαλμένα, ως ‘Μητσοτακικό καθεστώς’, καλλιεργώντας το έδαφος για την συγκρότηση του ηθικολογικού σχήματος μεταξύ ‘σκληρής και άκαρδης Δεξιάς’ και ‘συμπονετικής και καλόκαρδης Αριστεράς’ τα μέλη της οποίας ‘πιστεύουν σε ιδέες και οράματα’ εν αντιθέσει με αυτά της Νέας Δημοκρατίας που τα διακρίνει η ‘ιδιοτέλεια.’ Άρα λοιπόν, στο Συριζαϊκό φαντασιακό και στις Συριζαϊκές αφηγήσεις, η μανιχαϊκή διάκριση συγκεκριμενοποιείται περαιτέρω, φέροντας απέναντι στο ιδεώδες της ‘Δικαιοσύνης’ τον ‘Πάτση και τον κάθε Πάτση και Χειμάρα. «Η αλλαγή γίνεται ανάγκη, η αλήθεια γίνεται ανάγκη, η αλήθεια γίνεται ανάγκη, η δικαιοσύνη παντού γίνεται ανάγκη», δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας. Και τι απο-μένει; Το πως ‘η ανάγκη γίνεται ιστορία’, κατά τους γνωστούς στίχους του Άλκη Αλκαίου σε μουσική Θάνου Μικρούτσικου και ερμηνεία Δημήτρη Μητροπάνου. Ήτοι, το πως η ‘ανάγκη’ γράφει ‘ιστορία’ οδηγώντας τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Mε τη  «μεταφορική» χρήση της έννοιας της ‘ανάγκης’, κατά τον Wei, ο ΣΥΡΙΖΑ αποβλέπει στην ενίσχυση των δεσμών του με Αριστερούς ψηφοφόρους, διαρρηγνύοντας  συμβολικά το περιεχόμενο του τραγουδιού σε επιμέρους κομμάτια προτού το επανενώσει πολιτικά-αξιακά, διανθίζοντας το με ισόποσες δόσεις ποιητικής (‘είμαστε τέκνο της ανάγκης’, σύμφωνα με τον Κώστα Βάρναλη), φθάνοντας έως του σημείου της ‘ενσάρκωσης’ της ‘ανάγκης’: ‘Σε εσάς που μας βλέπετε; Είμαστε αυτό που θέλετε, το κόμμα που θα ικανοποιήσει την κάθε σας ανάγκη.’ Ακόμη και φετιχιστικά. Βλέπε και, Wei, J.M., ‘An analysis of the metaphorical usage of campaigns slogans in the 1996 presidential campaign in Taiwan,’ Journal of Asian Pacific Communication, Τόμος 10, Τεύχος 1, 2000, σελ. 93-114. Λιαλιούτη, Μυρτώ, ‘Κρας τεστ» στα πρώτα συνθήματα…ό.π., σελ. 14.

Περί αρχιτεκτονικής στο Ελληνικό κράτος – Γράφει ο αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Σκυλάκης

Η συνεχής και μεθοδική προσπάθεια μετάλλαξης των ελληνικών χαρακτηριστικών στην χώρα μας έχει ποικίλες παραμέτρους και διαστάσεις. Επιδίωξη των ισχυρών δρώντων, πολιτικών και μη, είναι η μετατροπή της Ελλάδος από μια συμπαγή εθνική και χριστιανική χώρα, σε ένα πολυεθνικό, πολυπολιτισμικό και πολυθρησκευτικό μόρφωμα που θα αποτελείται από ανθρώπους χωρίς ταυτότητα και προσωπικότητα, αλλά από περιφερόμενους δούλους μιας νέας εποχής.

Λάζαρος Σκυλάκης
Γράφει ο αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Σκυλάκης

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η αρχιτεκτονική-κτιριακή παραμόρφωση της χώρας μας. Ο αρχιτεκτονικός αφελληνισμός είναι μια τάση που άρχισε με εντατικούς ρυθμούς μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον εμφύλιο και συνεχίζεται μέχρι τις ημέρες μας. Ο γράφων δεν είναι κάποιος ειδικός αρχιτέκτονας, αλλά ένας απλός παρατηρητής που με λύπη του επισημαίνει την αρχιτεκτονική και πολεοδομική μας εξαθλίωση.

            Η άναρχη επέκταση της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης υπήρξε αποτέλεσμα των νέων κοινωνικών και οικονομικών απαιτήσεων της εποχής, αλλά κυρίως ήταν ένα από τα θλιβερά επακόλουθα του εμφυλίου, όπου οι κάτοικοι της υπαίθρου κατέφευγαν στις μεγάλες πόλεις για λόγους ασφαλείας και επιβίωσης. Το πρόβλημα επιδεινώθηκε από τους πολιτικούς ηγέτες της εποχής, με πρωτεργάτη τον “εθνάρχη” Κωνσταντίνο Καραμανλή, που αποφάσισαν την κατεδάφιση χιλιάδων νεοκλασικών κτιρίων για την κατασκευή άχρωμων και ακαλαίσθητων πολυκατοικιών οι οποίες αποτέλεσαν την κυρία κατοικία των νεοελλήνων.

            Οι δικαιολογίες για αυτή την πράξη είναι πολλές, όπως το οικονομικό κόστος και η ανάγκη στεγάσεως νέων κατοίκων, αλλά το οικοδομικό και αρχιτεκτονικό έγκλημα ήταν πλέον μόνιμο και μη αναστρέψιμο. Αποτέλεσμα ήταν οι πόλεις μας να μετατραπούν σε τσιμεντουπόλεις, διαγράφοντας κάθε ελληνικό και νεοκλασικό στοιχείο και να προσομοιάζουν περισσότερο με σοβιετικής νοοτροπίας δημιουργήματα.  Οι τετράγωνες και παραλληλόγραμμες ογκώδεις κατασκευές αντικατέστησαν την λεπτότητα και το περίτεχνο των παλαιών οικοδομημάτων. Η τέχνη θυσιάστηκε στο βωμό του κέρδους και των εύκολων λύσεων.

            Το θλιβερό είναι ότι διαχρονικά οι ελληνικές κυβερνήσεις, με τους συναρμόδιους φορείς τους, επιλέγουν όχι τυχαία αλλά εσκεμμένα, τα νέα εμβληματικά δημόσια κτίρια να μην έχουν τίποτα το ελληνικό, αλλά να είναι κατασκευές στις οποίες το προεξάρχον στοιχείο να είναι το αφηρημένο και το άσχημο. Είναι η λατρεία του μπετόν-αρμέ και η απεμπόλιση κάθε ελληνικού και νεοκλασικού στοιχείου. Το κόστος δεν αποτελεί καμία δικαιολογία γιατί δεν απαιτούνται πολυδάπανα μάρμαρα και ακριβά υλικά για την κατασκευή τους, καθόσον και με το φτηνό μπετόν μπορείς να κατασκευάσεις κίονες και αετώματα. Δεν είναι θέμα χρημάτων ή τυχαίας επιλογής, αλλά ενός συστηματικού σχεδιασμού και επιθυμίας, ώστε τα δημόσια κτίρια της ελληνικής επικράτειας να μην θυμίζουν Ελλάδα, αλλά να συμβάλλουν στην μετατροπή της κοινωνίας σε ένα πολυπολιτισμικό μόρφωμα.

            Ο νέος “πολίτης” αυτής της χώρας δεν θα πρέπει να βλέπει εμβληματικές αρχαιοελληνικές κατασκευές που θα διαταράσσουν την βαθμιαία μετατροπή του σε ένα μαζάνθρωπο, χωρίς ταυτότητα. Αυτό θα ήταν αντίθετο και σε μια σχεδιαζόμενη “οργουελική” και ελεγχόμενη κοινωνία, που τα μέλη της δεν θα είναι ελεύθεροι άνθρωποι, αλλά κατευθυνόμενοι και άβουλοι σκλάβοι.

            Η αρχιτεκτονική και η πολεοδομία μιας πόλεως επηρεάζει βαθύτατα και τον ψυχισμό των κατοίκων της. Η μουσική, η τέχνη και εν γένει ο πολιτισμός σε μεγάλο βαθμό αντλεί στοιχεία από την δομή και την μορφή των κατοικιών και των κτιρίων. Διαφορετικά σκέφτονται και ενεργούν οι κάτοικοι μιας πόλεως με μεγάλους δρόμους, όμορφα πάρκα και καλαίσθητα κτίρια, από αυτούς που διαβιώνουν σε τσιμεντουπόλεις.

            Τα οικοδομήματα που θυμίζουν την καταγωγή μας και αποτελούν κοσμήματα για την Αθήνα είναι αυτά που κατασκεύασαν οι Βαυαροί του Όθωνα. Το Πανεπιστήμιο, η Ακαδημία, η Βιβλιοθήκη, η Βουλή και άλλα μας κάνουν υπερήφανους. Άραγε η κατεστραμμένη από την πολύχρονη επανάσταση χώρα μας είχε περισσότερα χρήματα τότε από τώρα. Εάν κάποιος υποστηρίξει ότι κατασκευάστηκαν με βαυαρικά κεφάλαια, του αντιτείνω ότι και σήμερα η Ελλάδα επιβιώνει από τα δάνεια και τις χρηματοδοτήσεις της ΕΕ, δηλαδή της Γερμανίας. Απλώς δεν επιθυμεί ελληνική ελίτ την κατασκευή τέτοιων κτιρίων, καθόσον δεν αρμόζουν στο πολιτικό ορθό της νέας τάξης πραγμάτων.

            Αντίθετα, η Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα, το νέο αρχαιολογικό μουσείο της Ακροπόλεως, το Πολιτιστικό Ίδρυμα Νιάρχου, το Βελλίδειο στην Θεσσαλονίκη είναι, κατά την άποψη του γράφοντος, μόνο μερικά “αρχιτεκτονικά δημιουργήματα”, που δεν θυμίζουν καθόλου Ελλάδα. Θα μπορούσαν να κοσμούσαν μια άλλη πόλη, αλλά όχι ελληνική. Αν δούμε πως είναι η πρόσοψη στο αρχαιολογικό μουσείο στο Λονδίνο και πως είναι η αντίστοιχη στο μουσείο Ακροπόλεως, χωρίς δισταγμό θα απογοητευτούμε. Το Βρετανικό Μουσείο είναι καθαρά αρχαιοελληνικό και το δικό μας δεν θυμίζει σε τίποτα την χώρα μας. Αντίθετα διαθέτει όλα τα στοιχεία του κακόγουστου και του άσχημου. Ευτυχώς δεν κατεδάφισαν, όπως επιδίωκαν, το εμπρός του μουσείου ωραιότατο κτίριο, ένα από τα λίγα που παραμένουν όρθια στην Αθήνα. Οι εραστές του άσχημου ευτυχώς δεν πέτυχαν τον σκοπό τους.

            Η αρχιτεκτονική στην πολύπαθη χώρα μας υποτάσσεται και αυτή στις επιταγές της νέας τάξης πραγμάτων, στο νέο απρόσωπο και άχρωμο κόσμο που δημιουργείται. Δεν φιλοδοξούμε να δούμε αρχαιοπρεπή και καλαίσθητα οικοδομήματα στην πατρίδα μας, άλλωστε και η παιδεία των αρχιτεκτόνων μας είναι προσδεδεμένη στο γυαλί, στο σίδερο και το μπετόν. Οι κίονες, το μάρμαρο και τα αετώματα δεν συμβαδίζουν με τις νέες τάσεις  της αρχιτεκτονικής. Δεν ελπίζουμε σε καμιά μεταστροφή, αλλά αντίθετα εκτιμούμε στο μέλλον την πλήρη εγκατάλειψη κάθε ελληνικού στοιχείου.

Γιατί χρειάζονται ξεκάθαρες λύσεις & ισχυρή κυβέρνηση -Γράφει ο Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Αν διαβάσει κάποιος προσεκτικά τις προσεγγίσεις οικονομικών αναλυτών στα μεγάλα ΜΜΕ των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας, θα διαπιστώσει ένα σχεδόν κοινό τους συμπέρασμα: Ότι η επόμενη πενταετία, θα είναι πολύ δύσκολη για όλον τον πλανήτη. Την ίδια προειδοποίηση έκανε και το ΔΝΤ.

Νίκος Σακελλαρόπουλος
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος

Αυτές οι αναφορές, λίγο πριν τις ελληνικές εκλογές, καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα που ξεπέρασε μια πολυετή κρίση με τεράστιες απώλειες του ΑΕΠ, ΔΕΝ έχει την πολυτέλεια για πειραματισμούς κι οπισθοχωρήσεις. Οι Έλληνες οφείλουν να έχουν διδαχτεί από την ιστορία. Οι μεγαλύτερες καταστροφές του τόπου συνέβησαν ότι αντί της λογικής προτάχθηκε το θυμικό και το συναίσθημα.

Α. Ο ατυχής ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 που οδήγησε τους Τούρκους στα πρόθυρα της Αθήνας, συνέβη επειδή προτάχθηκε ο εθνικισμός του … «να πάρουμε την πόλη», όταν καλά καλά δεν είχαμε μαντήλι να κλάψουμε….  Κι αν δεν επενέβαιναν οι μεγάλες δυνάμεις, ίσως να είχε ανατραπεί η θυσία του ’21.

Β. Η πτώση Βενιζέλου το 1920, με την ψήφο των Ελλήνων, οδήγησε στην μικρασιατική καταστροφή, αφού η επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ και η κυβέρνηση που προέκυψε, δεν είχαν το ειδικό πολιτικό βάρος να συγκρατήσουν τους συμμάχους, που τελικά εγκατέλειψαν την πολιτική που ακολουθούσαν με τον Βενιζέλο.

Γ. Τα ίδια συνέβησαν και με την πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή το 1963, την ώρα που η Ελλάδα ήταν η χώρα με το μεγαλύτερο ποσοστό ανάπτυξης παγκοσμίως, ενώ ο Γεώργιος Παπανδρέου –ο κουμουνιστοφάγος- το ανεύθυνο παλάτι κι η χούντα που ακολούθησε, διέλυσαν τη χώρα, που έκανε δεκαετίες για ν’ ανακάμψει.

Δ. Η ισχνή πλειοψηφία της ΝΔ το 2007, σε συνδυασμό με την ατολμία του τότε πρωθυπουργού και την ανικανότητα στενών του συνεργατών (όρα Παυλόπουλος και λοιπές δυνάμεις της Λαϊκής Δεξιάς) δεν επέτρεψαν αποφάσεις που θα θωράκιζαν την Οικονομία της χώρας.

Ε. Η υπερψήφιση του λαϊκισμού το 2009 και κυρίως το 2015, όχι μόνο διέλυσε ότι είχε απομείνει όρθιο από την κρίση, αλλά έβαλε καρφιά στο σώμα της Μεσαίας αστικής τάξης, που η Αριστερά τη θεωρεί προνομιούχο πεδίο των αντιπάλων πολιτικών της δυνάμεων.

Τι μπορεί να μας συμβεί τώρα και δη με τόσο δυσοίωνες προβλέψεις για το παγκόσμιο οικονομικό γίγνεσθαι; Αν εμπιστευθούμε τις δημοσκοπήσεις, είναι πολύ πιθανόν να μπει η χώρα σε μεγάλες περιπέτειες. Η πιο ανώδυνη θα είναι μια περιπέτεια τύπου 2007, δηλαδή μια ισχνή αυτοδυναμία μετά τις δεύτερες εκλογές.

Τι θα συμβεί τότε; Πώς θα ξεπεραστούν οι τεράστιοι σκόπελοι και δεν θα ανακοπεί η οικονομική ευεξία κι η αναπτυξιακή πορεία της χώρας –σε συνδυασμό με τις δειλές μεταρρυθμίσεις- που δημιούργησε η κυβέρνηση Μητσοτάκη;

Ας είμαστε ξεκάθαροι. Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠαΣοΚ δεν μπορούν να εγγυηθούν το παραμικρό, επειδή αυτά που πιστεύουν έχουν καταρρεύσει παγκοσμίως. Διαθέτουν δεν δυο προέδρους που δεν διαθέτουν το έρμα για να σταθούν στο διεθνές περιβάλλον.

Από την άλλη μεριά, ο Μητσοτάκης δεν διαθέτει το κόμμα για να προχωρήσει στον δρόμο που απαιτείται για τη νέα Ελλάδα. Ενίοτε θυμίζει μουχλιασμένη γωνιά, φθαρμένο ρούχο που έλεγε κάποτε ο επικοινωνιολόγος του Κώστα Καραμανλή και νυν «δανεικός» συμβουλάτορας του  Αλέξη Τσίπρα. Κάποιοι στη ΝΔ συμπεριφέρονται ως να μην έχουν κυβερνήσει κι ως να έχουν το αλάθητο. Μακάρι αυτό το κόμμα ν’ ανανεωθεί, κυρίως με φρέσκια κοινοβουλευτική ομάδα που θα μπορεί ν’ ακολουθήσει τον Μητσοτάκη, τον Πιερρακάκη κι άλλους κοινοβουλευτικούς του σήμερα.

Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ; Εκεί να δείτε πάρτι του αλάθητου. Κυβέρνησαν …τέλεια, δεν έκαναν ποτέ λάθος, δεν αισθάνθηκαν ποτέ την ανάγκη να ζητήσουν συγγνώμη, ούτε καν για το θέατρο που έπαιζαν στο Μάτι ή για τον τρίτο αχρείαστο μνημόνιο!

Ξέρετε λοιπόν κάτι; Η λύση είναι στα χέρια των εννόων πολιτών. Αυτών που δεν οδηγούνται στις αποφάσεις τους με βάση το συναίσθημα ή ιδεοληψίες άλλων εποχών. Αυτές δεν έχουν πια θέση όταν ο φιλελεύθερος Μητσοτάκης κυβέρνησε με σοσιαλδημοκρατικά αντανακλαστικά απέναντι στην κοινωνία οσάκις δοκιμαζόταν (πανδημία – αυξήσεις καυσίμων διεθνώς- λογαριασμοί ενέργειας κλπ).

Η ουσία είναι ότι απαιτούνται ξεκάθαρες λύσεις για μια κυβέρνηση όσο πιο δυνατόν ισχυρή. Μια κυβέρνηση που θα συνεχίσει το κτίσιμο της νέας Ελλάδας και θα έχει τα εχέγγυα ότι θ’ αποφύγει πειραματισμούς και πολιτικές… σεισάχθειας και… προγραμμάτων Θεσσαλονίκης… Μια κυβέρνηση που δεν θα γυρίζει στα διεθνή φόρα με τα πουκάμισα έξω, αλλά και δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος και τις πιέσεις συντεχνιών, κυρίως του δημοσίου…

Πρωτοσέλιδοι βασικοί τίτλοι εφημερίδων της Κυριακής των Βαΐων 9 Απριλίου 2023

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ 9/4/2023

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ: «Παίζονται όλα στον Άρειο Πάγο Η αυτοδυναμία η «κυβέρνηση κουρελού» και η Ακροδεξιά του κ. Εισαγγελέα»

REAL NEWS: «Το βαθύ κράτος της Μυκόνου»

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: «Διπλό μπόνους με συντάξεις»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: « «Ράλι» στα ακίνητα κάτω από τα ραντάρ της εφορίας»

Documento: «Υπουργείο Προστασίας Θεοδωρικάκου»

ΤΟ ΒΗΜΑ: «Ο εφιάλτης επιστρέφει»

ΜΠΑΜ στο ρεπορτάζ: «ΜΙΝΧΑΟΥΖΕΝ και απόπειρες ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑΣ»

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: «ΠΡΕΣΙΝΓΚ ΤΩΝ ΗΠΑ για «Πρέσπες του Αιγαίου»»

Ο ΛΟΓΟΣ: «Ανοιχτά μαγαζιά με εορταστικό ωράριο»

Η ΑΥΓΗ: «Το πρόγραμμα των 50 ημερών της προοδευτικής διακυβέρνησης»

Κυριακάτικη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «ΚΟΛΠΟ ΓΚΡΟΣΟ για το σπίτι στον Λυκαβητό»

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: «Θα είμαι υποψήφιος στην Α Θεσσαλονίκης»