Εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης αποκωδικοποιεί το γονιδίωμα του καρκίνου του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης για την αφαίρεσή του. Η δημιουργία του προφίλ του όγκου σε πραγματικό χρόνο μπορεί να καθοδηγήσει τις χειρουργικές θεραπευτικές αποφάσεις. Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Med.
Η επιστημονική ομάδα, με επικεφαλής την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, σχεδίασε ένα εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης που μπορεί να αποκωδικοποιήσει γρήγορα κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης το DNA ενός όγκου στον εγκέφαλο, προκειμένου να προσδιορίσει τη μοριακή του ταυτότητα. Οι πληροφορίες αυτές είναι κρίσιμες, καθώς με την τρέχουσα προσέγγιση μπορεί να χρειαστούν από μερικές ημέρες έως και μερικές εβδομάδες για να συλλεχθούν.
Η γνώση του μοριακού τύπου ενός όγκου επιτρέπει στους νευροχειρούργους να λαμβάνουν αποφάσεις, όπως πόση ποσότητα εγκεφαλικού ιστού θα αφαιρεθεί και εάν θα χορηγηθούν αντικαρκινικά φάρμακα απευθείας στον εγκέφαλο την ώρα του χειρουργείου. Πέρα από τις αποφάσεις που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, η γνώση του μοριακού τύπου ενός όγκου παρέχει ενδείξεις σχετικά με την επιθετικότητα, τη συμπεριφορά και την πιθανή ανταπόκρισή του στις διάφορες θεραπείες.
Το εργαλείο ονομάζεται CHARM (Cryosection Histopathology Assessment and Review Machine) και αναπτύχθηκε χρησιμοποιώντας 2.334 δείγματα όγκων εγκεφάλου από 1.524 άτομα με γλοίωμα. Όταν δοκιμάστηκε, διέκρινε όγκους με συγκεκριμένες μοριακές μεταλλάξεις με ακρίβεια 93% και ταξινόμησε επιτυχώς τρεις κύριους τύπους γλοιωμάτων με διακριτά μοριακά χαρακτηριστικά. Επίσης, κατέγραψε με επιτυχία τα οπτικά χαρακτηριστικά του ιστού που περιβάλλει τα κακοήθη κύτταρα και εντόπισε κλινικά σημαντικές μοριακές μεταβολές σε έναν υπότυπο γλοιώματος που είναι λιγότερο επιθετικός και επομένως λιγότερο πιθανό να εισβάλει στον περιβάλλοντα ιστό. Τέλος, συνέδεσε την εμφάνιση των κυττάρων με το μοριακό προφίλ του όγκου και αυτό σημαίνει ότι ο αλγόριθμος μπορεί να εντοπίσει με ακρίβεια πώς η εμφάνιση ενός κυττάρου σχετίζεται με τον μοριακό τύπο ενός όγκου.
Το εργαλείο είναι δωρεάν διαθέσιμο σε άλλους ερευνητές. Ωστόσο, πρέπει ακόμη να επιβεβαιωθεί η αξία του κλινικά, μέσω δοκιμών σε πραγματικές συνθήκες και να εγκριθεί από τον FDA πριν από την αξιοποίησή του στα νοσοκομεία, όπως σημειώνει η ερευνητική ομάδα. Εξάλλου, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι ενώ το μοντέλο εκπαιδεύτηκε και δοκιμάστηκε σε δείγματα γλοιώματος, θα μπορούσε να επανεκπαιδευτεί με επιτυχία για τον εντοπισμό και άλλων υπότυπων καρκίνου του εγκεφάλου.
«Η δυνατότητα προσδιορισμού της διεγχειρητικής μοριακής διάγνωσης σε πραγματικό χρόνο κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης μπορεί να προωθήσει την ανάπτυξη της ογκολογίας ακριβείας σε πραγματικό χρόνο», επισημαίνει ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και επίκουρος καθηγητής Βιοϊατρικής Πληροφορικής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, Κουν-Χσινγκ Γιου.
Παρατεταμένο κύμα καύσωνα αναμένεται να επηρεάσει τη χώρα, σύμφωνα με τα προγνωστικά στοιχεία του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών/meteo.gr.
Οι υψηλές θερμοκρασίες αναμένονται από την Τετάρτη 12 Ιουλίου, με κορύφωση το διήμερο Παρασκευή 14-Σάββατο 15 Ιουλίου. Οι μέγιστες τιμές θα φτάσουν τοπικά στους 42-43 βαθμούς Κελσίου. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η θερμοκρασία στη συνέχεια θα παρουσιάσει μικρή υποχώρηση, διατηρούμενη ωστόσο για αρκετές ημέρες σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών παρουσιάζει σε πίνακα που επισυνάπτεται, καύσωνες με μεγάλη διάρκεια που εκδηλώθηκαν την περίοδο 1981-2022, από τον πολύνεκρο καύσωνα του 1987 διάρκειας 12 ημερών, μέχρι τα δύο κύματα καύσωνα του 2021 που το κάθε ένα είχε διάρκεια 11 ημερών.
Αντιμέτωπος με δύο ακόμη περιπτώσεις απάτης φέρεται να βρίσκεται ο 28χρονος που είχε συλληφθεί τον περασμένο Μάιο, όταν δύο γυναίκες, με τις οποίες διατηρούσε ερωτική σχέση, τον κατήγγειλαν ότι τις εξαπάτησε, αποσπώντας με διάφορα προσχήματα πάνω από 150.000 ευρώ.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ. ο 28χρονος- ήδη προσωρινά κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού, κατηγορείται ότι εξαπάτησε και τρίτη γυναίκα, από την οποία πήρε 2.500 ευρώ (και αποπειράθηκε να αποσπάσει επιπλέον 6.000 ευρώ), ενώ φαίνεται να εμπλέκεται σε απάτη με θύμα 24χρονο, από τον οποίο απέσπασε τη μοτοσικλέτα του και στη συνέχεια τον απειλούσε ώστε να μην κινηθεί νομικά εναντίον του.
Οι νέες περιπτώσεις φερόμενης απάτης ήρθαν στο φως κατόπιν της συνεχιζόμενης έρευνας του Τμήματος Προστασίας Περιουσιακών Δικαιωμάτων Θεσσαλονίκης της ΕΛ.ΑΣ. και αφού η Εισαγγελία Πρωτοδικών έδωσε στη δημοσιότητα τα στοιχεία ταυτότητάς του και φωτογραφίες.
Μετά τη σύλληψή του είχε απολογηθεί στην Ανακρίτρια Θεσσαλονίκης και κρίθηκε προσωρινά κρατούμενος. Οι δύο πρώτες καταγγελίες αφορούσαν ισάριθμες γυναίκες, με τις οποίες είχε συνάψει σχέση- από την πρώτη καταγγέλθηκε ότι απέσπασε μέσα σε έναν μήνα 83.000 ευρώ (και σε απόπειρα 53.000 ευρώ), ενώ από τη δεύτερη 69.000 ευρώ.
Ο κατηγορούμενος φέρεται να κέρδιζε την εμπιστοσύνη των θυμάτων του και γνωρίζοντας ότι αυτές επιθυμούν να ξεκινήσουν επιχειρηματική δραστηριότητα, ο 28χρονος παρουσιαζόταν ως δήθεν εύρωστος επιχειρηματίας προτείνοντας να συνεταιριστεί μαζί τους. Στη συνέχεια, όμως, με διάφορα προσχήματα, όπως δήθεν τακτοποίηση οικονομικών εκκρεμοτήτων, αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας συγγενικού του προσώπου και υποτιθέμενη προφυλάκισή του, ζητούσε και έπαιρνε χρήματα από τις ανυποψίαστες γυναίκες.
Η Βόρεια Κορέα απείλησε σήμερα να καταρρίψει αμερικανικά κατασκοπευτικά αεροσκάφη αν παραβιάσουν τον εναέριο χώρο της, καταδικάζοντας ταυτόχρονα την απόφαση των ΗΠΑ να αναπτύξουν υποβρύχιο που φέρει πυραύλους με πυρηνική γόμωση στην περιοχή της κορεατικής χερσονήσου.
Σύμφωνα με εκπρόσωπο του βορειοκορεατικού υπουργείου Άμυνας, οι ΗΠΑ έχουν «εντείνει τις κατασκοπευτικές τους δραστηριότητες πάνω από το επίπεδο του πολέμου»: αναφέρθηκε σε πολυάριθμες πτήσεις αμερικανικών αεροσκαφών συλλογής πληροφοριών τον Ιούλιο, τις οποίες χαρακτήρισε «προκλητικές», για οκτώ συνεχόμενες ημέρες.
Αεροσκάφος αναγνώρισης, επέμεινε, παρεισέφρησε «επανειλημμένα» στον εναέριο χώρο της Βόρειας Κορέας πάνω από την ανατολική θάλασσα, ή θάλασσα της Ιαπωνίας.
Στο δελτίο Τύπου που δημοσιοποίησε και αναμεταδόθηκε από το επίσημο βορειοκορεατικό πρακτορείο ειδήσεων KCNA, ο εκπρόσωπος προειδοποίησε εναντίον του κινδύνου «ατυχήματος» που μπορεί να προκαλέσει αυτή η δραστηριότητα, ως και την «πτώση» αμερικανικού κατασκοπευτικού αεροσκάφους.
Ο εκπρόσωπος αναφέρθηκε σε προηγούμενα συμβάντα κατά τα οποία η Πιονγκγιάνγκ είχε καταρρίψει αμερικανικά αεροπλάνα και προειδοποίησε την Ουάσιγκτον πως η κατασκοπευτική δραστηριότητά της θα έχει συνέπειες.
Στην ανακοίνωση καταδικάζεται επίσης η προβλεπόμενη ανάπτυξη από τις ΗΠΑ στρατηγικών πόρων στη Νότια Κορέα· η Πιονγκγιάνγκ κάνει λόγο για «απροκάλυπτο πυρηνικό εκβιασμό» από πλευράς Σεούλ και για σοβαρή απειλή για την περιφερειακή και παγκόσμια ασφάλεια.
Η Ουάσιγκτον, σύμφωνα με διακήρυξη που συνυπογράφτηκε τον Απρίλιο με τη Σεούλ, θα στείλει υποβρύχιο με πυρηνικούς πυραύλους να ελλιμενιστεί στη Νότια Κορέα για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες, χωρίς να διευκρινίσει την ημερομηνία.
Η σχέση ανάμεσα στις δυο Κορέες βρίσκονται στο ναδίρ.
Ο βορειοκορεάτης ηγέτης Κιμ Γιονγκ Ουν χαρακτήρισε πέρυσι «αμετάκλητο» το καθεστώς πυρηνικής δύναμης της χώρας του και αξίωσε να αυξηθεί η παραγωγή όπλων, ειδικά τακτικών πυρηνικών όπλων.
Αντιδρώντας, Σεούλ και Ουάσιγκτον διεμήνυσαν πως η Πιονγκγιάνγκ εκτίθεται στον κίνδυνο πυρηνικών πληγμάτων αντιποίνων που θα σήμαινε το «τέλος» της αν η κυβέρνησή της αποφάσιζε να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα εναντίον τους.
Η Βόρεια Κορέα συνεχίζει φέτος τις δοκιμές όπλων αψηφώντας τις διεθνείς κυρώσεις σε βάρος της, εκτοξεύοντας ιδίως τους πιο ισχυρούς διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους στο οπλοστάσιό της.
Μήνυμα ταχύτητας αλλά και σύνεσης στις ενεργειακές επενδύσεις απηύθυνε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Θόδωρος Σκυλακάκης στο πλαίσιο των προγραμματικών δηλώσεων, επισημαίνοντας τους κινδύνους που ανακύπτουν από εσφαλμένες επιλογές, όπως συνέβη και σε ορισμένες περιπτώσεις στο παρελθόν.
«Η πολυπλοκότητα της σύγχρονης αγοράς ενέργειας, ιδίως όταν διαχειριζόμαστε, ταυτόχρονα, μια θεμελιώδη ενεργειακή μετάβαση προς την πράσινη ενέργεια σε συνδυασμό με ένα γεωπολιτικά πολύπλοκο και ασταθές διεθνές ενεργειακό περιβάλλον, κρύβει κινδύνους με δυνητικά τεράστιο κόστος, που τελικά λειτουργούν εις βάρος του τελικού καταναλωτή», ανέφερε συγκεκριμένα ο υπουργός και πρόσθεσε: «Ελλοχεύει ο κίνδυνος των αποτυχημένων ενεργειακών επενδύσεων, για λόγους υπερσχεδιασμού, υπερκοστολόγησης, πρόωρης ή όψιμης υιοθέτησης νέων τεχνολογιών ή ακόμα και απλής αλλαγής των συνθηκών. Η μεγάλη αύξηση των ρύπων, για παράδειγμα, καθιστά μη ανταγωνιστική τη χρήση του λιγνίτη, σε ένα κανονικό ενεργειακό περιβάλλον και επιβαρύνει τον καταναλωτή με το τεράστιο κόστος απόσβεσης αναποτελεσματικών -όπως η ζωή αποδεικνύει- επενδύσεων, που έγιναν στο πρόσφατο παρελθόν».
Εκτιμάται ότι οι προειδοποιήσεις του υπουργού συνδέονται με το έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον που καταγράφεται σε πλειάδα ενεργειακών κλάδων, από τις ανανεώσιμες πηγές και την αποθήκευση ενέργειας μέχρι το υδρογόνο, την ηλεκτροπαραγωγή με φυσικό αέριο, το υγροποιημένο φυσικό αέριο κ.α. Οι επενδύσεις αυτές αποτιμώνται σε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, ωστόσο η δυναμικότητα τους υπερβαίνει τις τεχνικές δυνατότητες και τα μεγέθη του ελληνικού ενεργειακού συστήματος και των διασυνδέσεων με τις γειτονικές χώρες.
Ως προς την ανάγκη επιτάχυνσης των εξελίξεων ο κ. Σκυλακάκης ανέφερε συγκεκριμένα πως «Τίποτε δεν πρέπει να διαρκεί περισσότερο από ότι είναι αναγκαίο με βάση την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία, γιατί το περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος ευκαιρίας είναι τεράστιο».
Με ενδιαφέρον αναμένεται εξάλλου η εξειδίκευση δύο εξαγγελιών σύμφωνα με τις οποίες:
-Θα δοθεί περαιτέρω έμφαση στα κριτήρια που σχετίζονται με την κλιματική ζώνη στην οποία βρίσκονται τα ακίνητα κατά τον σχεδιασμό των προγραμμάτων ενεργειακής αναβάθμισης. Ο συντελεστής βαθμοημερών ανά Δημοτική Κοινότητα περιλαμβάνεται ήδη στα κριτήρια αξιολόγησης του τρέχοντος προγράμματος «Εξοικονομώ». Αναμένεται μεγαλύτερη έμφαση σε επόμενες προκηρύξεις.
-Θα επανασχεδιαστεί το πλαίσιο προστασίας των ευάλωτων καταναλωτών ενέργειας αλλά και η αντιμετώπιση των στρατηγικών κακοπληρωτών. Όπως είπε ο κ. Σκυλακάκης: «Θα βελτιστοποιήσουμε το Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο και θα προχωρήσουμε στην παραγωγή πράσινης ενέργειας από ΟΤΑ για την στήριξη της κατανάλωσης των ευάλωτων δημοτών τους μέσα από Ενεργειακές Κοινότητες. Επίσης, πρόκειται να θεσμοθετηθεί ειδικό τιμολόγιο ηλεκτρικού ρεύματος για τις πολύτεκνες οικογένειες, με βάση και τη σχετική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ταυτόχρονα, οι πόροι από την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση όσων υιοθετούν την ασυνέπεια σε σχέση με το νόμο ή τις πληρωμές ως στρατηγική πλουτισμού, θα φροντίσουμε να φτάνουν, επιτέλους, στους συνεπείς πολίτες και καταναλωτές, αποζημιώνοντάς τους κάπως, για τη διαχρονική κακομεταχείρισή τους».
Σε μια συνέντευξη εφ’ όλη της ύλης που παραχώρησε στο CNN ο Αμερικανός πρόεδρος πριν αναχωρήσει για περιοδεία του στην Ευρώπη, με κύριο σταθμό τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους, o Τζο Μπάιντεν τόνισε ότι η Ουκρανία δεν είναι ακόμη έτοιμη για να ενταχθεί στη Βορειοατλανική Συμμαχία, σημειώνοντας ότι ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία πρέπει να τελειώσει προτού η Συμμαχία εξετάσει το ενδεχόμενο ένταξης της Ουκρανίας.
Εκτός από τον πόλεμο στην Ουκρανία, ένα άλλο κορυφαίο ζήτημα που θα συζητηθεί στη σύνοδο κορυφής στο Βίλνιους είναι η άρση των εμποδίων που θέτει η Τουρκία στην επικύρωση της ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Δεκατέσσερις μήνες μετά το αίτημα ένταξης της σκανδιναβικής χώρας Τουρκία και Ουγγαρία είναι οι μόνες χώρες που δεν έχουν δώσει το πράσινο φως για την ένταξη της Σουηδίας, με την Άγκυρα να είναι αυτή που εγείρει διαρκώς ενστάσεις.
Η πίεση που θα ασκήσει η αμερικανική πλευρά στην τουρκική κατά τη σύνοδο θεωρείται δεδομένη και ο πρόεδρος Μπάιντεν εξέφρασε στη συνέντευξή του στο CNN την αισιοδοξία ότι η Σουηδία θα γίνει δεκτή εν τέλει στο ΝΑΤΟ
Ο Μπάιντεν είπε ότι είναι αισιόδοξος ότι η Σουηδία θα γίνει τελικά δεκτή στο ΝΑΤΟ, σημειώνοντας ότι το βασικό εμπόδιο είναι η Τουρκία.
«Η Τουρκία επιδιώκει τον εκσυγχρονισμό των αεροσκαφών F-16. Και ο (Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος) Μητσοτάκης στην Ελλάδα αναζητά επίσης κάποια βοήθεια», τόνισε ο Μπάιντεν. «Οπότε, αυτό που προσπαθώ, για να είμαι ειλικρινής, είναι να συγκροτήσω μια μικρή σύμπραξη σε αυτή την περίπτωση, ώστε να ενισχύσουμε το ΝΑΤΟ όσον αφορά τη στρατιωτική ικανότητα τόσο της Ελλάδας όσο και της Τουρκίας, και να επιτρέψουμε στη Σουηδία να ενταχθεί. Αλλά αυτό βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Δεν έχει πραγματοποιηθεί», τόνισε.
Σε ανακοίνωση που εξέδωσε σήμερα το απόγευμα η τουρκική προεδρία, αναφέρθηκε ότι ο Μπάιντεν και ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχαν τηλεφωνική επικοινωνία κατά την οποία συζήτησαν την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ
Σημειώνοντας ότι δεν είναι σωστό να συσχετίζεται το αίτημα της Τουρκίας για παράδοση μαχητικών F-16 με την ένταξη της Σουηδίας, ο Ερντογάν ευχαρίστησε τον Μπάιντεν για την υποστήριξή του στο αίτημα της Τουρκίας για τα F-16» αναφέρει η τουρκική προεδρία.
Για ορισμένους παρατηρητές, το τουρκικό πράσινο φως για την ένταξη της Σουηδίας στη Συμμαχία εξαρτάται από την παράδοση των F-16 στην Άγκυρα.
«Οι ηγέτες συμφώνησαν έχουν κατ’ ιδίαν συνάντηση στο Βίλνιους (σ.σ. στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ) και να συζητήσουν λεπτομερώς τις διμερείς σχέσεις μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ και περιφερειακά ζητήματα», συμπληρώνει η ανακοίνωση.
Στην ανακοίνωση του Λευκού Οίκου για την τηλεφωνική επικοινωνία των δύο ηγετών, υπογραμμίζεται ότι ο Αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε την επιθυμία του η Σουηδία να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ το συντομότερο δυνατό.
Δεκαετίες ολόκληρες ακούμε και διαβάζουμε για αναβάθμιση του δημοσίου Πανεπιστημίου και τον εξοβελισμό της ιδιωτικής εκπαίδευσης από τη χώρα. Είμαστε η τελευταία χώρα στην υφήλιο –μαζί με τη Βόρειο Κορέα- που δεν υπάρχουν ιδιωτικά ΑΕΙ, λόγω των παραλογισμών και των ιδεοληψιών της Αριστεράς. Η οποία και σ’ αυτό το πεδίο αδυνατεί να συγκρουστεί με «άρρωστα» κατεστημένα, συντεχνίες και συμφέροντα.
Γράφει ο συνεργάτης του Έμβολος δημοσιογράφος Νίκος Γ. Σακελλαρόπουλος
Πάντα η Αριστερά ήταν οπισθοδρομική κι ας ήθελε –θέλει- να εμφανίζεται ως προοδευτική δύναμη. Πάντα έδινε έμφαση στα τριτεύοντα ζητήματα και εξωράιζε τα ανύπαρκτα.
Αφορμή αυτών των σκέψεων είναι η αναγγελία του Κυριάκου Μητσοτάκη για αξιοποίηση του άρθρου 28 του Συντάγματος, ούτως ώστε μέσω διακρατικών συμφωνιών να μπορούν να αναγνωρίζονται οι πανεπιστημιακές σπουδές που θα προσφέρουν ξένα ιδρύματα και Πανεπιστήμια στην Ελλάδα.
Επιτέλους! Ιδού μια κορυφαία, σπουδαία μεταρρύθμιση που σπάει τις Αριστερές αγκυλώσεις!
Ο Μητσοτάκης σπάει και πάλι αυγά! Βγάζει την Ελλάδα από την εκπαιδευτική απομόνωση παγκοσμίως. Βγάζει τη χώρα από τη θλιβερή θέση να είναι η μόνη που δεν αναγνωρίζει πτυχία τα οποία αναγνωρίζει όλη η άλλη υφήλιος!
Κι όχι μόνο αυτό. Σπάει το μπετόν της άνισης μεταχείρισης Ελλήνων πολιτών. Οι οποίο αντιμετωπίζονται ως παρίες επειδή σπουδάζουν σε ιδιωτικά ιδρύματα στην ίδια την πατρίδα τους και τελικά δεν τους αναγνωρίζονται οι σπουδές!
Ακούστε παραλογισμούς δια χειρός και θέλησης της Αριστεράς:
Α. Αναγνωρίζεται στην Ελλάδα το πτυχίο κάποιου που σπουδάζει σε ιδιωτικό ίδρυμα στη… Μποτσουάνα, στην Κύπρο ή στην Αλβανία, αλλά ΔΕΝ αναγνωρίζεται αν σπουδάζει σε ιδιωτικό ίδρυμα στη χώρα του!
Β. Αναγνωρίζονται οι επαγγελματικές περγαμηνές (προσόντα) αποφοίτων από ιδιωτικά ιδρύματα που πληρούν τις προδιαγραφές πανεπιστημίων, ΑΛΛΑ όχι οι ακαδημαϊκές περγαμηνές! Λες και τα πανεπιστήμια είναι επαγγελματικές σχολές! Η Αριστερά δεν θέλει να καταλάβει ότι τα πανεπιστήμια δίνουν επαγγελματική επάρκεια (προσόντα), επειδή πρωτίστως δίνουν ακαδημαϊκή.
Γ. Δεν προστατεύονται οι Έλληνες πολίτες, αφού ουσιαστικά τώρα εκχωρείται η αξιολόγηση ιδιωτικών ιδρυμάτων (κολλέγια κλπ) σε φορείς του εξωτερικού, με συμφωνίες δικαιόχρησης με ευρωπαϊκά ή άλλα ΑΕΙ.
Όλα αυτά πρέπει να τελειώνουν και θα τελειώσουν. Η κοινωνία στις πρόσφατες εκλογές έδειξε τη θέλησή της. Και δη με συντριπτικά ποσοστά και σαφή τρόπο. Η Αριστερά χρεοκόπησε, όπως παντού, ασχέτως αν κοκορεύεται ακόμη…
Κι όσο θα τελειώνουν τα καπρίτσια κι οι ιδεοληψίες της, όσο θ’ αλλάζουν τα πράγματα στα ΑΕΙ, θα πρέπει να φροντίσουμε να μην εγκαταλειφθεί η δημόσια παιδεία στην μοίρα της, αλλά να στηριχτεί για να είναι ανταγωνιστική και χρήσιμη. Ας μη ξεχνάμε ότι στη δημόσια παιδεία μορφώνεται η συντριπτική πλειοψηφία των ελληνόπουλων κι εκεί πρέπει να πέσει ιδιαίτερο βάρος. Πρέπει να είναι ανταγωνιστικά απέναντι στα ιδιωτικά, αφού στην αρχή τουλάχιστον, τα ιδιωτικά με το βαρύ όνομα θα έχουν θεωρητικό πλεονέκτημα.
Ξέρετε κάτι; Όσοι νοιάζονται για τη μάθηση, την έρευνα, την προκοπή, δεν έχουν τίποτα να φοβηθούν. Το μόνο που θα απαιτείται είναι ν’ απεγκλωβιστούν από τις Αριστερές –ενίοτε και λαϊκοδεξιές- αγκυλώσεις και να επιλέγουν στελέχωση των δημοσίων ΑΕΙ με πρόσωπα που δεν θα έχουν κορυφαίο πλεονέκτημα την κομματική τους καταγωγή… Αποτελεί βασική προϋπόθεση η αποκομματικοποίηση του δημοσίου πανεπιστημίου, προκειμένου να ισχυροποιηθεί στο εγγύς κι απώτερο μέλλον, μαζί φυσικά με την απογραφειοκρατικοποίηση και τον ασφυκτικό κρατικό έλεγχο.
Προσέξτε κι αυτό:Φωνασκούσε προσφάτως στην τηλεόραση Αριστερός ινστρούχτορας, ότι ακόμη κι αν αρθεί το άρθρο 16 του Συντάγματος, δεν θα έρθουν στην Ελλάδα πανεπιστήμια ως το Χάρβαρντ, το Κέιμπριτζ, η Οξφόρδη, το Μπέρκλεϋ , το Γέιλ ή άλλα κορυφαία του κόσμου. Ουδείς του αντέτεινε ότι αυτό είναι το ζήτημα. Τώρα δεν έρχεται επειδή του απαγορεύεται. Όμως, γιατί πρέπει να του απαγορεύεται να έρθει, αν επιθυμεί να έρθει;
Μακάρι λοιπόν, να βιώσουμε σύντομα, άλλο ένα έργο Μητσοτάκη στον δρόμο για τη νέα Ελλάδα. Να τελειώσουμε με τους παραλογισμούς της Αριστεράς και στην Παιδεία και δη την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Επίσκεψη στη Λετονία πραγματοποιεί σήμερα ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης.
Στις 15:00, ο κ. Μητσοτάκης θα έχει συνάντηση στη Ρίγα με τον πρωθυπουργό της Λετονίας Κρισιάνις Κάρινς (Krišjānis Kariņš) και θα ακολουθήσουν κοινές δηλώσεις των δύο ηγετών στον Τύπο.
Στις 16:45, ο πρωθυπουργός θα έχει συνάντηση με τον πρόεδρο της Βουλής της Λετονίας Έντβαρντς Σμίλτενς (Edvards Smiltēns).
Στις 29 Ιουνίου, ο πρόεδρος του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς-Προοδευτική Συμμαχία Αλέξης Τσίπρας, ανακοίνωσε την παραίτηση του από την προεδρία του κόμματος μετά από 15 ολόκληρα χρόνια. Ήταν το 2008, όταν ο Αλέξης Τσίπρας, έχοντας την υποστήριξη σημαντικού τμήματος του κόμματος, του τότε ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ και σαφώς, της ηγετικής του ομάδας, επικράτησε στο συνέδριο επί του συνυποψηφίου του Φώτη Κουβέλη.
Γράφει ο Δρ Σίμος Ανδρονίδης
Όπως μας πληροφορεί ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, ο Αλέξης Τσίπρας έλαβε το «70, 5%, έναντι του 28,5% του Φώτη Κουβέλη»,[1] με την τεράστια αυτή διαφορά υπέρ του Αλέξη Τσίπρα να αντικατοπτρίζει και τον φόβο που είχε προκαλέσει σε ένα μεγάλο κομμάτι στελεχών του τότε Συνασπισμού το ενδεχόμενο να αναλάβει την ηγεσία ο Φώτης Κουβέλης και να ‘ακυρώσει’ την Αριστερή, ριζοσπαστική και κινηματική στροφή του κόμματος.
Μία βασική περιοδολόγηση της παρουσίας του Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία του κόμματος, θα μπορούσε να συμπεριλάβει τα σημεία τομής με τα οποία διασταυρώθηκε.
Αρχικά, με την νεανική εξέγερση του Δεκεμβρίου του 2008 στην Αθήνα, μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από πυρά αστυνομικού, όταν και κατάφερε για εκείνο το διάστημα να συνυπάρξει αρμονικά με τον Αλέκο Αλαβάνο[2] (καθότι και οι δύο αντιμετώπιζαν με τον ίδιο τρόπο την εξέγερση, δείχνοντας κατανόηση στα πολλά και παράλληλα βίαια επεισόδια που λάμβαναν χώρα επί καθημερινής βάσεως), δεύτερον, να επιβεβαιώσει την ηγεσία του, επικρατώντας στο πεδίο των ιδεών επί των μελών του ‘Αριστερού Ρεύματος,’ και μάλιστα οριστικά (έκτοτε, κάθε προσπάθεια των σημαντικότερων μελών της συγκεκριμένης τάσης να επηρεάσουν την πορεία του κόμματος, κατέστη μάταιη).
Και, τρίτον, να ‘μπολιάσει’ τον ήδη εμφανή λαϊκιστικό ριζοσπαστισμό με κυνικές αντι-καπιταλιστικές αφηγήσεις και με ένα άνοιγμα στο ήδη διαμορφούμενο αντι-δικομματικό και αντι-πολιτικό μπλοκ με άξονα την άρνηση των πάντων, ‘εργαλειοποιώντας’ προς όφελος του την κρίση εμπιστοσύνης προς το πολιτικό σύστημα και τους πολιτικούς θεσμούς.
Το δεύτερο σημείο τομής είναι η περίοδος της κρίσης, που εν προκειμένω λειτούργησε ως η «σκηνή» (stage) σύμφωνα με την διατύπωση του Μόφιτ, πάνω στην οποία εκτυλίσσεται το λαϊκιστικό «έργο»[3] (αφηγήσεις + δράσεις του ΣΥΡΙΖΑ παράγουν ένα έντονο λαϊκιστικό αποτύπωμα που επηρέασαν για πολλά χρόνια την πορεία της χώρας και τον ανταγωνισμό των πολιτικών δυνάμεων).
Εκεί όπου ο ηγέτης βρίσκει την πολιτική ‘ευκαιρία’ να μετατραπεί από ‘νέος’ ηγέτης που αφουγκράζονταν τις ‘αγωνίες’ των νέων και της ‘γενιάς των 750 ευρώ’, σε έναν καθαυτό λαϊκιστή ηγέτη, που νιώθει κάτι ‘από το μνημονιακό του μαρτύριο και θέλει να τον απαλλάξει από αυτό,’ που τον αντιπαραθέτει ως ‘σύνολο’ απέναντι στον ‘τρόικα εσωτερικού και την τρόικα εσωτερικού’ (να το Βαρουφακικό λογοθετικό στίγμα), που τον ‘καλεί ως φίλος,’ να πυκνώσει τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να επέλθει η ‘λυτρωτική νίκη.’
Είναι τότε που στο μέσα ακριβώς στο σύνθημα (πάμε λίγο μπροστά χρονικά) ΣΥΡΙΖΑ-Podemos/Venceremos, ο Λενινιστής Τσίπρας που μπορεί να ‘θυσιάσει’ πολλά για να πετύχουν οι στόχοι του, συναντά τον ‘Γκεβαριστή Αλέξη’ που γνωρίζει την επίδραση που μπορεί να έχει ένα ‘πετυχημένο’ λαϊκιστικό σύνθημα στην ψυχολογία του κόσμου που ειδικά εκείνη την περίοδο, δεν θέλει να είναι τίποτε λιγότερο (ας θυμηθούμε τους Hardt & Negri), παρά ‘κόσμος,’ ‘πλήθος’ που ‘πολεμά’ στους ‘δρόμους και τις πλατείες τους εχθρούς της πατρίδας.’
Μέσω των Συριζαϊκών-Τσιπρικών αφηγήσεων (ο Κυριάκος Μητσοτάκης κοίταξε μέσα στον πυρήνα τους), κατασκευάζονταν μανιχαϊκά και απλοϊκά δίπολα, Σμιτιανές (Καρλ Σμιτ) διακρίσεις μεταξύ ‘εχθρών’ και ‘φίλων,’ ‘λαϊκών ανθρώπων’[4] και ‘άκαρδων τραπεζιτών και τεχνοκρατών,’ ‘αντι-μνημονιακών μαχητών’ και ‘φιλο-μνημονιακών προδοτών.’
Και όλες αυτές οι γλωσσικές κατασκευές, εντάχθηκαν αρμονικά στον επίσημο λόγο του ΣΥΡΙΖΑ.
Το τρίτο σημείο τομής, είναι η περίοδος διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, εκεί όπου παρά την εμφανή στροφή, οι εθνικο-λαϊκιστικές εγκλήσεις παραμένουν ενεργές και προσωποποιούνται (επιθέσεις εναντίον στελεχών της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής), σε ένα σύνθετο σημείο όπου οι εντάσεις της πρώτης κυβερνητικής περιόδου δεν αφήνουν ανεπηρέαστο τον Αλέξη Τσίπρα, που αδυνατεί να αντιληφθεί ό,τι πρέπει να εξελιχθεί πολιτικά, το τι αντιπροσωπεύει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όντας ‘καταδικασμένος’ να ζει την ‘ημέρα της Μαρμότας’ και να ‘βαπτίζει’ ‘πρόοδο’ την στασιμότητα, ‘εξέλιξη’ τα ελλείμματα της διακυβέρνησης και τα δικά του, ‘δράση’ (εκτός της θετικής Συμφωνίας των Πρεσπών)[5] την αδράνεια.[6]
Όταν ο ‘Τσιπρισμός’[7] (εάν είναι δόκιμος ο όρος), συνάντησε τον ‘Πολακισμό,’ το αποτέλεσμα ήσαν η απομάκρυνση των Κεντρώων, μετριοπαθών ψηφοφόρων από το κόμμα, το οποίο μετατρέπονταν σε κακέκτυπο του άλλοτε ‘ορμητικού’ του εαυτού.
Yπό αυτό το πρίσμα, οι βάσεις για την διπλή, βαριά και στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις βουλευτικές εκλογές του 2023, όπως εύστοχα την αποκάλεσε ο Γιάννης Πρετεντέρης, τέθηκαν από το 2019 ακόμη, και όχι πρόσφατα, με τον Αλέξη Τσίπρα να αδυνατεί να αλλάξει το κόμμα διότι πρώτα και κύρια δεν μπόρεσε ή δεν κατάφερε να αλλάξει ο ίδιος.
Πόσο ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα οι χαρακτηρισμοί περί ‘χούντας Μητσοτάκη’ και ‘καθεστώτος Μητσοτάκη’; Πόσο αποδοτική μπορούσε να είναι η χαιρεκακία που διακατείχε μέλη του ΣΥΡΙΖΑ[8] στο άκουσμα του χυδαίου συνθήματος ‘Μητσοτάκη, γα…σαι’;, με την χαιρεκακία να είναι η μετεξέλιξη της εχθροπάθειας, του κυνισμού και της μνησικακίας της μνημονιακής περιόδου; [9]
Η παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα συνιστά το ‘σύμπτωμα’ μίας ‘βαριάς’ και πολλαπλής, ήτοι μίας εκλογικής, πολιτικής, προγραμματικής, ιδεολογικής και αξιακής ήττας (τι απέγινε η ευγένεια στην πολιτική; ) ένδειξη της αδυναμίας του να σταθεί πλέον ενώπιον των μελών του κόμματος του και να δηλώσει ‘Δεν τα κατάφερα. Ή δεν ‘μπόρεσα.’
[1] Βλέπε σχετικά, Βερναρδάκης, Χριστόφορος., ‘Πολιτικά κόμματα, εκλογές & κομματικό σύστημα. Οι μετασχηματισμοί της πολιτικής αντιπροσώπευσης (1990-2010),’ Εκδόσεις Σαββάλας, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2011, σελ. 287. Η διαπίστωση Βερναρδάκη πως η «εκλογή Τσίπρα εκτρέπεται αντικειμενικά και σε μια «μάχη κομματικών γενεών», η οποία φέρνει την «ομάδα Τσίπρα (το νεότερο ηλικιακά κομμάτι του «αριστερού ρεύματος») αντιμέτωπη με το σύνολο της στελεχιακής κομματικής επετηρίδας τόσο του «αριστερού ρεύματος» όσο και της «ανανεωτικής» τάσης». Όμως, πόσο μπορεί να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα η άποψη του περί προσπάθειας «αποκαρτελοποίησης» του Συνασπισμού που εκείνη την περίοδο, ας μην ξεχνάμε πως αποτελούσε την μεγαλύτερη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ; Οι περιώνυμες τάσεις συνέχισαν να λειτουργούν εντός του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα, μετά την εκλογή Τσίπρα στην ηγεσία του κόμματος, είδαν τον πολιτικό ρόλο τους να ενισχύεται περαιτέρω, κάτι που διέκρινε και η τότε ‘Ανανεωτική Πτέρυγα’ του Συνασπισμού με επικεφαλής τον Φώτη Κουβέλη. Ως προς αυτό, εάν ένας βασικός λόγος της αποχώρησης πολλών μελών της ‘Ανανεωτικής Πτέρυγας’ το 2010, μετά το 6ο συνέδριο του Συνασπισμού (τα μέλη αυτά ίδρυσαν την ‘Δημοκρατική Αριστερά’), ήσαν η προγραμματική και η πολιτική τους διαφωνία με την ριζοσπαστική κατεύθυνση που λάμβανε, μέσα σε συνθήκες κρίσης ο Συνασπισμός ο οποίος ‘απορροφούνταν,’ αν δεν είχε ‘απορροφηθεί’ ήδη από τον ΣΥΡΙΖΑ, με τις αντι-ευρωπαϊκές και λαϊκιστικές ‘κορώνες,’ τότε, ένας δεύτερος και επίσης βασικός λόγος αποχώρησης ήσαν η εκτίμηση αυτών των μελών πως η ενίσχυση των εσωκομματικών τάσεων και ιδίως των πλέον Αριστερών-κομμουνιστογενών εξ αυτών, όχι μόνο ‘αλλοιώνει’ περαιτέρω την πολιτική φυσιογνωμία του κόμματος, αλλά, στερεί πολύτιμο ‘ζωτικό’ χώρο από τους ίδιους που νιώθουν να ‘ασφυκτιούν’ εντός ενός κόμματος που τους αντιμετωπίζει ως ‘ξένους,’ ‘παράταιρους’ με την νέα φυσιογνωμία τους.
[2] Δεν γνωρίζουμε κατά πόσον είναι εφικτό να ακολουθηθεί ένα μοντέλο διαρχίας εντός του κόμματος μετά την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα και για έστω ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, καθότι το παράδειγμα της ‘συγκατοίκησης’ Τσίπρα-Αλαβάνου στην ηγεσία του κόμματος, την διετία 2008-2010, δεν ήσαν και το πιο επιτυχημένο, σε ένα λεπτό σημείο όπου η δύσκολη αυτή πολιτική συνύπαρξη (ο Αλαβάνος δρούσε ως εάν να προσπαθούσε να αναιρέσει με κάθε τρόπο την επιλογή που έκανε το 2008), ξυπνά δυσάρεστες μνήμες στο στελεχιακό δυναμικό του κόμματος που ανήκε σε αυτό και προ της εκδήλωσης της βαθιάς κοινωνικοοικονομικής και πολιτικής κρίσης. Η ανανέωση του στελεχιακού του δυναμικού, ή αλλιώς, διαφορετικά ειπωμένο, η προσέλκυση νέων μελών έλαβε χώρα σε τρεις διαφορετικές περιόδους: Πρώτον, μετά την εκλογή Τσίπρα στην ηγεσία του κόμματος, το μακρινό 2008, όταν άτομα νεαρής ηλικίας ως επί το πλείστον, που προέρχονταν από κινηματικούς φορείς και από τα πανεπιστήμια όπου και δραστηριοποιούνταν σε αριστερές παρατάξεις, εισέρευσαν στο κόμμα, θεωρώντας ‘εργαλείο’ κοινωνικής και πολιτικής αλλαγής. Δεύτερον, μετά την εκδήλωση της κοινωνικής και πολιτικής κρίσης, όταν οι φυγόκεντρες δυναμικές που αναπτύχθηκαν εντός του ΠΑΣΟΚ (και δευτερευόντως και σε άλλους πολιτικούς χώρους), ωφέλησαν τον τότε ΣΥΡΙΖΑ, με την διαδικασία προσέλκυσης Πασοκογενών στελεχών να φθάνει στο ‘peak’ της μετά τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 2012, στις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ κατέλαβε την δεύτερη θέση. Και τρίτον, την περίοδο μετά το 2015 και την ψήφιση του τρίτου μνημονίου, όταν στο κόμμα εισήλθαν κάποια ‘υπολείμματα’ Πασοκογενών που εκτιμούσαν πως μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ ‘μπορεί να αποτελέσει τον κορμό της προοδευτικής παράταξης,’ μέλη της Δημοκρατικής Αριστεράς (παλαιά μέλη της ‘Ανανεωτικής Πτέρυγας’) που κουράστηκαν να είναι ‘άστεγοι’ κομματικά, εντασσόμενοι στον ΣΥΡΙΖΑ και λόγω της ρεαλιστικής στροφής Τσίπρα, με την ψήφιση και εφαρμογή του τρίτου μνημονίου που διασφάλισε την θέση της χώρας εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ευρωζώνης. Επίσης, αυτή την περίοδο, ο ΣΥΡΙΖΑ, λόγω της ελκτικής επιρροής Τσίπρα που αναπαρίσταντο ως ‘κάτι πολύ μεγαλύτερο’ από τα κόμματα της συγκυβέρνησης, ως ‘κεφάλαιο’ για την χώρα, ‘απορρόφησε’ στις τάξεις του κεντρικά και όχι μόνο περιφερειακά, στελέχη των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, που διείδαν σε αυτόν την ευκαιρία να κάνουν την πολιτική καριέρα που δεν κατάφεραν τόσα χρόνια. Μετά την ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών, ο ΣΥΡΙΖΑ ενσωμάτωσε στις τάξεις τους κάποιους λίγους ανένταχτους Αριστερούς και κάποια λίγα εναπομείναντα μέλη της Δημοκρατικής Αριστεράς, στο εγκάρσιο σημείο όπου ο Αλέξης Τσίπρας και οι συν αυτώ δεν κατόρθωσαν ποτέ να αντιληφθούν την ζημία που προκάλεσε στο κόμμα τους η ‘έξυπνη’ στρατηγική που εφάρμοσε η Φώφη Γεννηματά ως επικεφαλής του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος, η οποία, ακριβώς για να σταματήσει πλήρως την εκροή στελεχών προς τον ΣΥΡΙΖΑ, άρχισε να διαμορφώνει ένα ‘φορτισμένο’ και κριτικό αφήγημα που στηλίτευε διαρκώς αυτούς που μετακινήθηκαν προς τον ΣΥΡΙΖΑ ως ‘αριβίστες,’ ως άτομα ‘δίχως αρχές και αξίες,’ προχωρώντας, την κατάλληλη στιγμή, σε μία «αλλαγή δεύτερης τάξης», για να παραπέμψουμε στους Άρη Αλεξόπουλο και P. Hall, μετατρεπόμενη σε ‘αρνησίκυρο παίκτη’ και μάλιστα εκ των πλέον ισχυρών και αποφασισμένων: Κατ’ αυτόν τον τρόπο, σταμάτησε τις εκροές δια της αναφοράς πως ‘όποιος αποχωρήσει τώρα, δεν θα μπορέσει ξανά να επιστρέψει στο ΠΑΣΟΚ, εάν οι συνθήκες αλλάξουν.’ Βλέπε και, Αλεξόπουλος, Άρης., ‘Η Μεταρρύθμιση των πολιτικών του κράτους και ο ρόλος της Δημόσιας Διοίκησης,’ Πρακτικά 1ου Συνεδρίου Διοικητικών Επιστημών, 2005, Διαθέσιμο στο: <C720CCC5D4C1D1D1D5C8CCC9D3C720D4D9CD2E746966> (arisalexopoulos.gr) Βλέπε και, Hall, P., ‘Policy paradigms, social learning and the State: The case of economic policymaking in Britain,’ Comparative Politics, Volume 25, 1993, σελ. 275-296.
[3] Βλέπε και, Moffit, Benjamin., ‘How to perform crisis: Α model for understanding the key role of crisis in contemporary populism,’ Government and Opposition, 50, 2, 2015, σελ. 189-217.
[4] Σύμφωνα με τον Γρηγόρη Μάρκου, η «προσέγγιση του στυλ δίνει το βάρος της στην στυλιστική σφαίρα του λόγου». Είναι την περίοδο της κρίσης όπου στη διαμόρφωση του ηγετικού προφίλ του Αλέξη Τσίπρα θα συμβάλλουν οι ενδυματολογικές του επιλογές, με τα σακάκια και τα μονόχρωμα πουκάμισα να αντικαθιστούν τα πόλο μπλουζάκια, τα σκαρπίνια τα casual παπούτσια, ιδίως σε επίσημες περιστάσεις, εξέλιξη που παρέμεινε απαράλλαχτη έως τις ημέρες μας, η αλλαγή χτενίσματος που γίνεται πιο σοβαρή και πιο συμβατή με την εικόνα ενός πολιτικού ηγέτη που διεκδικεί πια την εξουσία, και, τελευταία άλλα όχι έσχατο και στενά ενδυματολογικά, το ύφος του λόγου αλλάζει και γίνεται πιο αργόσυρτο, πιο ‘γωνιακό,’ πιο ενταγμένο στη συγκυρία: Για τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, σημασία έχει μόνο το τι θα φέρει το παρόν.’ Βλέπε σχετικά, Μάρκου, Γρηγόρης., ‘ Αριστερός λαϊκισμός στην εξουσία σε Ευρώπη και Λατινική Αμερική: οι περιπτώσεις του ΣΥΡΙΖΑ (Ελλάδα) και του PJ-Frente Para La Victoria (Αργεντινή) στις αρχές του 21ου αιώνα,’ Διδακτορική Διατριβή, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, 2020, 2020, σελ. 94, Διαθέσιμη στο: Αριστερός λαϊκισμός στην εξουσία σε Ευρώπη και Λατινική Αμερική: οι περιπτώσεις του ΣΥΡΙΖΑ (Ελλάδα) και του PJ-Frente Para La Victoria (Αργεντινή) στις αρχές του 21ου αιώνα (didaktorika.gr) Ο Αριστερός και ο κυρίως ο Συριζαϊκός λαϊκισμός και οι συγκλίσεις και οι αποκλίσεις του με τους Λατινοαμερικανικούς λαϊκισμούς, αποτελεί πλέον προσφιλές πεδίο μελέτης για τους πολιτικούς επιστήμονες που καταπιάνονται θεωρητικά με την μελέτη του φαινομένου του λαϊκισμού.
[5] Οι δεδομένες επικοινωνιακές δεξιότητες του Αλέξη Τσίπρα (σε αυτές τις δεξιότητες στήριξε και ένα σημαντικό μέρος της προεκλογικής του εκστρατείας) συνέβαλλαν στην οικοδόμηση μίας καλής προσωπικής σχέσης του ιδίου με τον πρώην πρωθυπουργό της Βόρειας Μακεδονίας, Ζόραν Ζάεφ.
[6] Τα πολιτικά στελέχη που κατέλαβαν σημαντικά υπουργικά χαρτοφυλάκια κυρίως την δεύτερη περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-Ανεξαρτήτων Ελλήνων, συγκρότησαν την νέα ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ που διατηρείται μέχρι σήμερα. Κάποια από αυτά τα στελέχη (Ευκλείδης Τσακαλώτος, Έφη Αχτσιόγλου, Αλέξης Χαρίτσης), προαλείφονται για διάδοχοι του Αλέξη Τσίπρα.
[7] Ακόμη και σήμερα, τα πολιτικά πρότυπα του Αλέξη Τσίπρα (Βλαντίμιρ Λένιν, Μάο Τσε Τουνγκ, Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, Ούγο Τσάβες), είναι εκτός του πυρήνα αξιών που διέπουν τις Δυτικές, φιλελεύθερες, αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο να εμπνεύστηκε την προσπάθεια χειραγώγησης θεσμών όπως η Δικαιοσύνη, από πολιτικούς όπως ο Ούγο Τσάβες. Το στοιχείο που δεν απώλεσε ο Αλέξης Τσίπρας κατά την διάρκεια όλων αυτών των χρόνων, είναι το ό,τι πάντα λειτουργούσε ως «παριστάμενος αντ’ αυτού» (standing for), σύμφωνα με τη τυπολογική διάκριση της Pitkin μεταξύ εκπροσώπων που είναι «παριστάμενοι αντ’ αυτού» και «ενεργούντες αντ’ αυτού» (acting for), με πολλούς εκλογείς να βλέπουν σε αυτόν την ‘ελπίδα που έρχεται’, τον ‘γιο και την κόρη που θα ήθελαν να έχουν,’ την επιμονή σε αξίες που νόμιζαν πως ‘είχαν λησμονήσει για πάντα,’ την αίσθηση πως στο τέλος της ημέρας θα ‘τα καταφέρει για αυτούς.’ Βλέπε σχετικά, Pitkin, Hanna., ‘The Concept of Representation,’ Berkeley, CA: University of California Press, 1967. Ευρύτερα ομιλώντας, θα πούμε πως ίσως είναι η μείξη των δύο ‘ισμών’ αυτό που ώθησε τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο να μιλήσει για ‘εκτσογλανισμό της δημόσιας ζωής.’
[8] Για μία εκ των έσω μαρτυρία και καταγραφή της ίδρυσης του ΣΥΡΙΖΑ και της πολιτικοϊδεολογικής και οργανωτικής του μετεξέλιξης, βλέπε και, Μπαλάφας, Γιάννης., ’20 χρόνια χρειάστηκαν. Το χρονικό του εγχειρήματος του Συνασπισμού,’ Εκδόσεις Νήσος, Αθήνα, 2012. Η αφήγηση του μέλους του ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει το πλεονέκτημα πως αποφεύγει τις πολλές αναφορές σε εσωκομματικές αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις, με τον αναγνώστη να μπορεί έτσι να το διαβάσει ως κανονικό βιβλίο και όχι ως κομματικό μανιφέστο. Ορθότερο βέβαια θα ήταν να πούμε πως η επίδραση του περιώνυμου αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου ήταν και είναι ισχυρή, δίχως να έχουν προκύψει τάσεις εξασθένισης της στις βουλευτικές εκλογές του 2019. Όλη την προηγούμενη περίοδο εξακολουθούσε να υφίσταται ως υπόγειο κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό ρεύμα που ‘φούσκωνε’ μετά από συγκεκριμένες δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, συντελώντας, τόσο στην οικοδόμηση συνεκτικών πολιτικών ταυτοτήτων, όσο και στη διαμόρφωση εκλογικής συμπεριφοράς με τρόπο που να πλήττει τον ΣΥΡΙΖΑ.
[9] Μία από τις σημαντικές αντιφάσεις (βλέπε την στάση του κόμματος στη Ρωσική στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία, απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση), που διαπερνούσαν τις πρακτικές και τις αφηγήσεις των μελών του ΣΥΡΙΖΑ ήσαν η ακόλουθη: Ενώ το κόμμα ‘πανηγύριζε’ την έξοδο του από το μνημονιακό καθεστώς, τα μέλη του συνέχισαν να δρουν και να συμπεριφέρονται ωσάν να μην συνέβη ποτέ αυτό το γεγονός, ως εάν να είναι ψευδαίσθηση, αυταπάτη, σαν αυτές που παραδέχθηκε κάποτε (και δεν τις κατέστησε εφαλτήριο προσωπικής βελτίωσης) ο αρχηγός τους.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
