Πήγε, που λέτε, εκδρομή στα σύνορα ο Πάνος Καμμένος και ξαναδήλωσε ότι θα φύγει από την κυβέρνηση μόλις έρθει στη Βουλή η συμφωνία των Πρεσπών.
Έχω την αίσθηση ότι κάθε φορά που το λέει, τόσο περισσότερο προσβάλει τη νοημοσύνη των σκεπτόμενων πολιτών. Όταν κι ένα μωρό ξέρει πια ότι όσα άφησε να συμβούν δημιουργούν τετελεσμένα και παράγουν αποτελέσματα.
Γιατί περιμένει τώρα να φύγει ο Καμμένος; Τώρα που παρήχθησαν αποτελέσματα;
Γιατί αυτός ο πατριώτης που θα λιώσει και θα συντρίψει τους Τούρκους δεν σταμάτησε τις Πρέσπες; Γιατί παρείχε άνεση χρόνου και ουσιαστική συγκατάθεση να παραδοθούν γλώσσα κι εθνότητα; Γιατί άφησε τι επαίσχυντο κείμενο της συμφωνίας να γίνει καθεστώς;
Απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα δεν έδωσε ποτέ. Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν μπορεί να δώσει.
Ο Πάνος Καμμένος που κάποτε διατεινόταν ότι θα έριχνε την κυβέρνηση χάριν των θρησκευτικών, αρνήθηκε να τη ρίξει για ένα απείρως σημαντικότερο θέμα. Κι όσο υπάρχουν κράτη και εθνικές ταυτότητες, δηλαδή στον αιώνα τον άπαντα, οι Σλαβομακεδόνες κάτοικοι των Σκοπίων (δηλαδή γεωγραφικά του ενός τρίτου τη Μακεδονίας), θα εκπροσωπούν το όλον αυτής ΚΑΙ με τη δική του συνενοχή.
Η πολλοστή εξαγγελία ότι θα φύγει από την κυβέρνηση μόλις φτάσει η συμφωνία στην ελληνική Βουλή, έχει πλέον μηδενική αξία. Η συμφωνία που άφησε ο ίδιος να εξελιχθεί παράγει πλέον διπλωματικά αποτελέσματα και καθιστά δεινή τη θέση τόσο της Μακεδονίας μας όσο κι ολόκληρου του Έθνους.
Η χώρα μας με τη συμφωνία που άφησε ο Καμμένος να υπογραφεί έχει υποχρέωση πια να τη ψηφίσει. Όπως και το πρωτόκολλα ένταξης της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ. Διαφορετικά παραβιάζεται μια συμφωνία που ήδη έχει υπογράψει.
Ξεκάθαρα, λοιπόν, κι ας λέει ότι θέλει ο Πάνος Καμμένος δεν προνόησε (sic) ή επέτρεψε να γίνει η υπογραφή.
Τώρα, στο διηνεκές θ’ απολογείται για ποιον λόγο η βουλιμία της καρέκλας υπερίσχυσε του εθνικού συμφέροντος.
Λοιπόν, να το πούμε για μια ακόμη φορά:
Κανένας πια και καμιά κυβέρνηση μπορεί να αποδεσμευθεί από τη συμφωνία των Πρεσπών με μία απλή καταγγελία. Η συμφωνία παράγει ήδη αποτελέσματα και χωρίς την κύρωσή της. Αμέσως μετά την υπογραφή της η Ελλάδα δέχθηκε να επανεκκινήσει η διαδικασία εντάξεως της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Αφ’ ης στιγμής η Βουλή των Σκοπίων προχωρήσει στις συνταγματικές αλλαγές, το ΝΑΤΟ θα συντάξει το πρωτόκολλο εντάξεως της γειτονικής χώρας στη Συμμαχία. Το έγγραφο αυτό αποτελεί ξεχωριστό διεθνές κείμενο από το κείμενο των Πρεσπών. Θα έλθει στη ελληνική Βουλή προς κύρωση ανεξαρτήτως της πορείας της συμφωνίας των Πρεσπών.
Προσέξτε κι αυτό:
Ουδείς μπορεί να την καταγγείλει.
Το θέμα ρυθμίζεται από τη Σύμβαση της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών (1969) που δεσμεύει τόσο την Ελλάδα όσο και την ΠΓΔΜ. Η Σύμβαση της Βιέννης ορίζει περιοριστικά τους όρους υπό τους οποίους επιτρέπεται η ακύρωση μιας συμφωνίας. Πρέπει να επικαλεσθούμε πλάνη, απάτη, δωροδοκία, εξαναγκασμό με απειλή ή χρήση βίας και άλλα ανάλογα κατά την υπογραφή της συμφωνίας… Δεν προκύπτει ότι κάτι τέτοιο ίσχυσε, οπότε η πιθανότητα να χαρακτηρισθεί η συμφωνία άκυρη, δεν έχει βάσεις.
Όπως δεν έχουν βάση όσα ισχυρίζονται τεχνηέντως κάποια καμμένα μυαλά ότι δήθεν τροποποιούνται επίμαχες διατάξεις της συμφωνίας. Κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν αφού στην ίδια την συμφωνία (άρθρο 1(3)(4)) οι διατάξεις για το όνομα «Βόρεια Μακεδονία», υπηκοότητα και γλώσσα, αναφέρεται ότι ΔΕΝ τροποποιούνται. Πολύ περισσότερο όταν ο γενικός κανόνας του διεθνούς δικαίου ορίζει ότι «τα συμπεφωνημένα πρέπει να τηρούνται».
Όλα αυτά, ο Πάνος Καμμένος δεν τα απέτρεψε αν και μπορούσε.
Συνεπώς όλα αυτά, ότι θα φύγει από την κυβέρνηση, που επαναλαμβάνει κάθε λίγο και λιγάκι, αποτελούν φληναφήματα.
Προφάσεις εν αμαρτίαις…
