Του Παναγιώτη Σαμπατακάκη, Διδάκτορα Υδρογεωλογίας Πανεπιστημίου Μπολόνιας , Μέλους της Διεθνούς Ένωσης Υδρογεωλόγων, Διευθυντή Υδατικών Πόρων Ι.Γ.Μ.Ε
Οι βροχοπτώσεις του υδρολογικού έτους που διανύουμε 2025 (Οκτωβ.) – 2026( Οκτωβ.) είναι από τις σημαντικότερες των τελευταίων 30 χρόνων. Τα αποθέματά των υπόγειων νερών τουλάχιστον στους υπόγειους υδροφόρους από ασβεστολιθικά πετρώματα που αντιπροσωπεύουν τους πιο δυναμικούς υδροφόρους της Χώρας , επανήλθαν κανονικά. Αυτό δεν συνέβη για τους υπόγειους υδροφόρους που αναπτύσσονται στις μεγάλες πεδιάδες και που αποτελούνται συνήθως από λεπτόκοκκα υλικά. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται και το έλλειμμα που έχει δημιουργηθεί συσσωρευτικά εδώ και 4 δεκαετίες από τις υπεραντλήσεις μέσω γεωτρήσεων. Τα παραδείγματα πολλά.
Σε ό,τι αφορά την ευρύτερη περιοχή Αθηνών, τον μεγάλο καταναλωτή, ναι μεν υπήρξαν σημαντικές εισροές επιφανειακών νερών στους ταμιευτήρες, κύρια Μόρνου και Ευήνου και δευτερευόντως στην Υλίκη , όμως σε καμία περίπτωση τα στρατηγικά αποθέματα δεν θα φτάσουν τις παλιές καλές εποχές , κι’ αυτό γιατί η κατανάλωση στην Αττική έχει μεγεθυνθεί.
Και στην περίπτωση τουριστικών περιοχών και ειδικότερα νησιωτικών, οι διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν από τους “εγχώριους” υδατικούς πόρους. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα στα μικρής έκτασης νησιά. Επεκτείνεται όμως σταδιακά και στα μεγάλης έκτασης νησιά.
Η άρδευση, ο μεγάλος καταναλωτής , παρόλο που δοκιμάστηκε η επάρκεια νερού τα τελευταία δυο χρόνια, δεν έχει προχωρήσει στις ανάλογες βελτιώσεις των δικτύων έτσι ώστε να εξοικονομηθεί νερό.
Σε αρκετές περιπτώσεις η έλλειψη νερού, είτε στη άρδευση είτε στην ύδρευση, προκαλείται από την κακοδιαχείριση η οποία κυρίως οφείλεται σε δυο παράγοντες α) Υπερκατανάλωση β) Απώλειες δικτύων.
Οποιοσδήποτε σχεδιασμός και κατασκευή νέων έργων για την εξεύρεση και χρήση νέων υδατικών πόρων, θα πρέπει να έπεται των διορθωτικών εργασιών περιορισμού της κακοδιαχείρισης.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
