Είναι 117 ετών και η ταυτότητά της ισχύει μέχρι το 2072. Η Καμίλ Μάρα, η γηραιότερη γυναίκα στην Αλβανία και ίσως στον κόσμο, υποστηρίζει ότι η ζωή είναι ακόμα «όμορφη σαν ένα βουνό γεμάτο λουλούδια».
Γεννημένη στις 19 Αυγούστου 1909, όταν η Αλβανία ήταν ακόμα τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, έχει περάσει σχεδόν όλη της τη ζωή στο Φέρας, ένα μικρό χωριό κοντά στην Κούτσοβα, περίπου 100 χιλιόμετρα νότια των Τιράνων. Μέσα από τους πολέμους και τις αυτοκρατορίες διαφόρων εποχών, βαθιές ρυτίδες έχουν χαραχθεί στο πρόσωπο αυτής της γυναίκας, κι όμως πάντα προτιμούσε να χαμογελάει στη ζωή.
Το μικρό της σπίτι με τους λευκούς τοίχους, πλαισιωμένο από μια μεγάλη κλαίουσα ιτιά, περιβάλλεται από λουλούδια, ροδιές και πορτοκαλιές – όλα πηγές ευτυχίας. «Η ζωή είναι σαν ένα χορταράκι. Πρέπει να ξέρεις πώς να παραμένεις δυνατή», λέει η Καμίλ Μάρα στο AFP με τρεμάμενη φωνή, φορώντας μια παραδοσιακή λευκή μαντίλα δεμένη κάτω από το πηγούνι της και ένα πλεκτό μωβ γιλέκο.
Η οικογένειά της επικοινώνησε πρόσφατα με το Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες υποστηρίζοντας ότι αυτή η Αλβανίδα μπορεί να είναι η γηραιότερη γυναίκα στον πλανήτη. Τον τίτλο του γηραιότερου ανθρώπου στον κόσμο κατέχει από το 2025 η Βρετανίδα Εθελ Κάτερχαμ, γεννημένη στις 21 Αυγούστου 1909, η οποία είναι επομένως δύο ημέρες νεότερη από την Καμίλ Μάρα.
Πιθανή εξήγηση για τη μακροζωία της; Παρά την ηλικία της, παραμένει πολύ δραστήρια, ξυπνάει νωρίς, σκουπίζει την αυλή, ποτίζει τα λουλούδια της και φροντίζει τις κότες, πριν απολαύσει τον αγαπημένο της καφέ της ημέρας. Σε όλη της τη ζωή, δούλευε στη γη και φρόντιζε τα ζώα.
Βασιλικός στις τσέπες
Στην Καμίλ Μάρα αρέσει να φροντίζει τον εαυτό της, να μυρίζει τον βασιλικό που βάζει στις τσέπες της. Τρώει ό,τι της προσφέρει η γη, λαχανικά και φρούτα που καλλιεργεί η ίδια.
Καθισμένη σε έναν καναπέ στην αυλή του σπιτιού της, κρατώντας στα ροζιασμένα της χέρια ένα μπουκέτο από κόκκινες ζίνιες που της έχει μόλις χαρίσει ο 80χρονος γιος της, ο Χισέν, αφηγείται τη ζωή της και την αλληλένδετη ιστορία: την τουρκική κατοχή, την αλβανική μοναρχία, τους δύο παγκόσμιους πολέμους, τον κομμουνισμό του Ενβέρ Χότζα και τη δημοκρατία.
Ένα δάκρυ κυλάει από τα μικρά της μάτια όταν μιλάει για τον θάνατο ενός αγαπημένου της προσώπου, αλλά μια σπίθα διακρίνεται στα μάτια της με το τηλεφώνημα μιας ανιψιάς της που θέλει να μάθει νέα της. Κατά καιρούς, βυθίζεται σε ένα “σύννεφο”, σαν να προσπαθεί να διακρίνει μεταξύ διαφορετικών εποχών.
Η Καμίλ Μάρα ζει με τον γιο της Χισέν, που την παίρνει συχνά από το μπράτσο για μια βόλτα στον άψογο οπωρώνα που φροντίζει. Η χαρά της μητέρας του είναι τεράστια όταν αγγίζει τα ακόμα άγουρα πορτοκάλια ή τα ώριμα ρόδια που μαζεύει. Ο σύζυγός της πέθανε πριν από 36 χρόνια. Ήταν προξενιό, αλλά αγαπούσαν ο ένας τον άλλον. «Αλλιώς, πώς θα μπορούσα να έχω αποκτήσει επτά παιδιά μαζί του;», διερωτάται η Καλίμ χαμογελαστά.
“Δεν πήρε ποτέ φάρμακα”
Η μακρά ζωή της έφερε χαρές και λύπες. Έχει δει πέντε γενιές να γεννιούνται, να μεγαλώνουν, να παντρεύονται και να ευημερούν. Η ηλικιωμένη γυναίκα δεν έχει συμβουλευτεί ποτέ γιατρό, διαβεβαιώνει ο γιος της. «Είναι καλά στην υγεία της και δεν έχει πάρει ποτέ κανένα φάρμακο», λέει ο γιος της. Γύρω στα 100ά γενέθλιά της, οι αρχές διέκοψαν για λίγο την πενιχρή σύνταξή της. «Δεν πίστευαν ότι η μητέρα μου ήταν ακόμα ζωντανή», λέει ο Χισέν. Τώρα μόλις της χορήγησαν ειδική σύνταξη, ένα είδος ανταμοιβής για τη μακροζωία της.
Από τα νιάτα της η Καμίλ Μάρα κρατάει μόνο μια φωτογραφία ενός αιώνα: το πορτραίτο της με το κεφάλι της καλυμμένο με μια λευκή μαντίλα. “Ήμουν 18 ετών”, λέει. Η ημερομηνία γέννησής της εμφανίζεται σε πιστοποιητικό γέννησης που εκδόθηκε το 1945, όταν οι κομμουνιστές ανήλθαν στην εξουσία.
Εμφανίζεται επίσης σε διαβατήριο που χρονολογείται από το 1978 και στην πρόσφατη ταυτότητά της. Για να συμπεριληφθεί στο Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες, πιθανότατα θα χρειαστεί να ελεγχθούν και τα οθωμανικά αρχεία. Αλλά αυτό δεν είναι στην πραγματικότητα η κύρια ανησυχία της. «Το να ζήσω ή να πεθάνω είναι θέλημα Θεού. Χαίρομαι τη ζωή. Είναι τόσο όμορφη, σαν ένα βουνό με λουλούδια.»
ΑΠΕ-ΜΠΕ
