Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στο MEGA NEWS 104,6 FM στην εκπομπή «Θεός Φυλάξοι» με τους δημοσιογράφους Δήμο Βερύκιο και Δημήτρη Αλφιέρη.
Για το Καλώδιο: τις εξελίξεις και το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης
Πριν από λίγη ώρα ο Πρωθυπουργός σε ένα Συνέδριο που ήμασταν παρόντες, είπε στον συνάδελφό σας, τον κύριο Σρόιτερ, ότι τίποτα από αυτά που περιέχει η ενημέρωση δεν είναι προβληματικά για τη χώρα, ούτε εγείρουν ζητήματα, τα οποία υπονοεί ένα μέρος της αντιπολίτευσης. Και η γαλλική εταιρεία και κατ’ επέκταση και η χώρα της Γαλλίας, η Γαλλική Δημοκρατία, άδεια για το έργο αυτό, η εταιρεία εν προκειμένω, ζήτησε από την Ελλάδα και την Κύπρο. Και γι’ αυτό και εξεδόθη NAVTEX από την Ελλάδα. Είχαμε από την Τουρκία αντί-NAVTEX, η οποία όμως δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα. Αντίθετα με το τι συνέβη με την Ελλάδα και την Κύπρο, με χώρες της περιοχής, όπως είναι η Τουρκία και η Αίγυπτος, είχαμε μια απλή ενημέρωση με τον ηπιότερο τρόπο επικοινωνίας μεταξύ των κρατών, που είναι ο τρόπος αυτός, που δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα και δεν εγείρει κανένα ζήτημα κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Ακολουθήθηκε η διαδικασία που ακολουθείται σε αντίστοιχα ενεργειακού χαρακτήρα έργα. Εδώ μιλάμε για ένα πολύ σημαντικό έργο, το οποίο κρατάει πολλά χρόνια πριν, με πολύ μεγάλο μέρος αυτού να έχει ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Άρα, είναι ένα ευρωπαϊκής σημασίας έργο, που πρώτον αίρει την ενεργειακή απομόνωση της Κύπρου και δεύτερον η συνέχεια του έργου αυτού, δηλαδή ο σχεδιασμός του, είναι να πάει και προς το Ισραήλ. Άρα έχει πολλαπλά οφέλη. Και το κυριότερο, ένα ευρωπαϊκό Κράτος, η Κύπρος, που δεν είναι ένα τυχαίο Κράτος για εμάς -είναι πολύ σημαντική η Κύπρος από κάθε άποψη- δεν θα είναι, πλέον, ενεργειακά απομονωμένη. Άρα, έχουμε ένα σημαντικό ενεργειακό έργο, όπου κάποιοι είχαν προεξοφλήσει τις τελευταίες εβδομάδες ή μέρες ότι δεν θα γίνει, «σιγά μην γίνει.» Πάει το «σιγά μην γίνει», πήγε στην άκρη. Τώρα το επόμενο είναι, ότι «θα γίνει με έναν τρόπο που θα είναι προβληματικό». Ούτε αυτό ισχύει.
Εγώ είπα κάτι και το επαναλαμβάνω και νομίζω ότι έχει δώσει δείγματα γραφής και το Υπουργείο Εξωτερικών όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και επί των ημερών του Γιώργου Γεραπετρίτη, ότι σε τακτά χρονικά διαστήματα και με τον σωστό τρόπο, γιατί εδώ μιλάμε για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, που έχουν και κάποια ζητήματα εμπιστευτικότητας -άλλο αν δεν τη σέβονται πάντοτε όλα τα κόμματα- θα γίνει η θεσμική ενημέρωση, όπως γίνεται πάντα, από το Υπουργείο Εξωτερικών, αλλά σε σωστό χρόνο. Η ενημέρωση που ζητάνε τα κόμματα, κάποια από αυτά τα πράγματα που ζητάνε, γίνεται, η σωστή ενημέρωση θεωρώ -προφανώς και στους πολίτες, εννοείται- με εξαίρεση κάποια ζητήματα εμπιστευτικότητας, τα οποία το Υπουργείο Εξωτερικών θα τα αξιολογήσει, εγώ δεν γνωρίζω λεπτομέρειες. Αλλά, υπάρχει και μια πολύ σοβαρή ενημέρωση που πρέπει να γίνεται και γίνεται, στο πλαίσιο της δημοκρατικής λειτουργίας και στα κόμματα. Άρα και τα δύο είναι η απάντηση. Αλλά, όπως είπα, σε σωστό χρόνο. Γιατί εδώ μιλάμε για ένα έργο εν εξελίξει.
Για το αν είναι ικανοποιημένοι από τη ρηματική διακοίνωση και αν μπορεί η Τουρκία να τη χρησιμοποιήσει σε διεθνές δικαστήριο
Μένοντας σε αυτά που είπε ο Πρωθυπουργός, ναι. (σ.σ. για την ικανοποίηση ως προς τη ρηματική διακοίνωση). Σας το ξαναλέω παρέλκει να πω τίποτα παραπάνω, όχι γιατί υπάρχει κάτι άλλο. Ήταν κατηγορηματικός ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και το Υπουργείο Εξωτερικών με την ενημέρωση που δίνει και σε μένα για να δίνω απαντήσεις, ότι όχι, δεν δημιουργεί κανένα ζήτημα, δεν δίνει κανένα παραπάνω δικαίωμα. Ήταν πολύ κρυστάλλινη η σημερινή απάντηση του Πρωθυπουργού.
Για τις δηλώσεις του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη για το καλώδιο σε σχέση με τη στάση της αντιπολίτευσης
Κάθε άλλο παρά ακραίος είναι ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και όχι μόνο λόγω της πολιτικής του διαδρομής,αλλά και λόγω του τρόπου που εκφράζεται σε πάρα πολύ δύσκολα θέματα. Δεν είναι δουλειά μου να ερμηνεύω συναδέλφους και μάλιστα Υπουργούς της Κυβέρνησης, με τεράστια διαδρομή και φοβερές επιτυχίες, όπως ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Εγώ αυτό που φαντάζομαι ότι εννοούσε: δεν εννοούσε φαινόμενα παραβατικότητας ή εγκληματικότητας, όπως αυτά για τα οποία έχει καταδικαστεί σε δεύτερο βαθμό και ο εν λόγω και η Δικαιοσύνη έχει αποφανθεί. Νομίζω ότι αυτό το οποίο ήθελε να πει ο Υπουργός είναι ότι ένα μέρος της Αντιπολίτευσης, γιατί δεν θεωρώ ότι πρέπει να τους βάλουμε όλους στο ίδιο τσουβάλι, προσπαθεί άλλο ένα ζήτημα ενεργειακής φύσεως, με την γεωπολιτική διάσταση που έχει, που κανείς δεν βάζει έστω και στο ζύγι τα ζητήματα αυτά ή εν αμφιβόλω ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων ή κυριαρχίας, απόδειξη, ότι άδεια ζητήθηκε μόνο από τις ελληνικές και κυπριακές Αρχές, κάποιοι προσπαθούν να το εργαλειοποιήσουν, παριστάνοντας τους Κολοκοτρώνηδες, τους Καραϊσκάκηδες της σύγχρονης εποχής.
Πιστεύω ότι αυτή η τακτική δεν βοηθάει κανέναν, ούτε τους ίδιους που την χρησιμοποιούν. Και δεν την ακούει και ο κόσμος. Τα ζητήματα Άμυνας, εξωτερικής πολιτικής, είναι πάρα πολύ σοβαρά ζητήματα και πρέπει να τα διαχειρίζεται πρωτίστως η Κυβέρνηση, αλλά και η Αντιπολίτευση, με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και όχι με κίνητρο την στείρα αντιπολιτευτική αντιπαράθεση. Άρα στις κορώνες νομίζω αναφερόταν. Γιατί στο τέλος της ημέρας θεωρώ ότι για άλλη μια φορά θα επιβεβαιωθούμε εμείς και όχι όλοι αυτοί, οι επισπεύδοντες προβλημάτων, τα οποία δεν υπάρχουν, από την αντιπολίτευση, ότι ειδικά ενόσω διαρκεί η εξέλιξη ενός έργου, ένα μέρος του πολιτικού συστήματος της χώρας δεν εμπιστεύεται την Κυβέρνηση του τόπου, ασχέτως κομματικών αντιπαραθέσεων, ειδικά για ένα εθνικό θέμα, αλλά μπορεί να εμπιστεύονται κάποια Μέσα της Τουρκίας ή κάποιους κύκλους, οι οποίοι ανώνυμα, κάποιες φορές, είτε στο διαδίκτυο, είτε οπουδήποτε αλλού, διακινούν πληροφορίες που δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα. Πρώτον. Και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Σας θυμίζω το καλοκαίρι, για τα περιβόητα F-35. Αφήστε την Κάσο, τι έχουν πει, τι «τέρατα» έχουν ειπωθεί, τι λέγανε για τον Τούρκο πρόεδρο: «τα πήρε όλα ο Ερντογάν, κέρδισε.» Και τίποτα δεν επιβεβαιώθηκε από όλα αυτά.
Για το αν όλα τα στελέχη υπερασπίζονται το κυβερνητικό έργο με τον ίδιο τρόπο
Υπάρχουνε. Βγαίνουν και από το Υπουργείο Εξωτερικών και βουλευτές έχουνε βγει. Και σήμερα ο πρωθυπουργός στη συνέντευξη που είχε απάντησε το κυρίως μέρος ήταν αυτό το ζήτημα του καλωδίου. Σε σειρά συνεδριάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου, αυτό το οποίο έχει επισημανθεί είναι ότι πρέπει να βγαίνουμε όλοι μπροστά, με ευπρέπεια προφανώς, αυτή είναι η οδηγία του πρωθυπουργού, για να υπερασπιζόμαστε εν συνόλω το κυβερνητικό έργο και όχι μόνο τα χαρτοφυλάκια του ο καθένας. Κοιτάξτε, εγώ μπορώ να σας απαντήσω πώς αντιλαμβάνομαι εγώ, δεν μπορώ να μιλάω εξ ονόματος άλλων και θεωρώ ότι είναι κι άλλα κυβερνητικά στελέχη που βγαίνουνε μπροστά. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, παρά τις δυσκολίες της ηλεκτρικής καρέκλας.
Δυσκολίες θεωρώ δεν είναι αυτές. Δυσκολίες είναι αυτές που περνάνε άνθρωποι που μας ακούνε ή μας βλέπουνε και έχουνε πάρα πολλά προβλήματα στη ζωή τους και οφείλουμε να τους στηρίξουμε. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που σε αυτή την ηλικία πήρα δύο μεγάλες ευκαιρίες. Θεωρώ λοιπόν ότι είναι καθήκον μου να φανώ αντάξιος αυτής της εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού και των ανθρώπων που στηρίζουν την παράταξη, αλλά συνολικά και των πολιτών που έχουμε υποχρέωση να υπηρετήσουμε και να βγαίνω πολύ παραπάνω από όσο αναλογεί στο ρόλο μου, ειδικά σε μια περίοδο τόσων κρίσεων, τόσων προβλημάτων. Από κει και πέρα, έτσι αντιλαμβάνομαι εγώ το ρόλο μου και ειδικά στα δύσκολα και ως και μια υποχρέωση, σε μια παράταξη που ανήκω από μικρό παιδί.
Για την ακρίβεια και τις φοροελαφρύνσεις
Όποιος δεν βλέπει το προφανές, προφανώς είναι όχι σε όχι σε άλλη χώρα, σε άλλο πλανήτη. Προφανώς ζούμε την πιο επίμονη περίοδο ακρίβειας και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και ευρύτερα. Το καλάθι του νοικοκυριού ήταν μία από τις πρωτοβουλίες που απέδωσαν όσο απέδωσαν. Αλλά προσέξτε, για μένα ποιο είναι το ζητούμενο; Το να καθόμαστε να συζητάμε αν υπάρχει ακρίβεια είναι νομίζω περιττό. Είναι προφανές ότι υπάρχει η πιο επίμονη ακρίβεια των τελευταίων δεκαετιών και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Εδώ υπάρχουν όμως δύο λάθη που για μένα πρέπει να αποφύγουμε να κάνουμε, γιατί αν τα κάνουμε τα λάθη αυτά, δεν θα μειώσουμε την ένταση του προβλήματος, αλλά θα την αυξήσουμε την έντασή του. Το πρώτο λάθος το οποίο πρέπει να αποφύγουμε είναι να πάμε να επαναλάβουμε την αποτυχημένη συνταγή της Ελλάδας του ’80 και μετά, δηλαδή να κάνουμε πολιτική με λεφτά που δεν υπάρχουν. Είτε είμαστε κυβέρνηση είτε η αντιπολίτευση.
Η ακρίβεια, ο πληθωρισμός δεν αντιμετωπίζονται ούτε με λαϊκισμό, ούτε με πλειοδοσία. Το δεύτερο λάθος είναι να μειώσουμε την σημασία που δίνουμε και να υποτιμήσουμε το πρόβλημα. Και τα δύο είναι επικίνδυνα. Όσο λοιπόν επικίνδυνος είναι ο μηδενισμός της αντιπολίτευσης, τόσο επικίνδυνοι είναι και οι κατά καιρούς πανηγυρισμοί. Πάω στο δια ταύτα. Ο καλύτερος τρόπος να μειώσεις τις επιπτώσεις αυτού του προβλήματος, το οποίο δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά δική μας δουλειά είναι να το αντιμετωπίσουμε για τη χώρα μας, είναι όσο μπορείς πιο γρήγορα να μεγαλώνεις την πίτα. Αυτή για μένα είναι μια από τις μεγάλες και σημαντικές επιτυχίες της κυβέρνησης. Τα τελευταία χρόνια, σχεδόν σε κάθε προϋπολογισμό, πηγαίνουν όλα τα κόμματα στη Βουλή. Έρχεται το Υπουργείο Οικονομικών, τώρα είναι και πρόεδρος του Eurogroup ο υπουργός, καταθέτουν τον προϋπολογισμό και ξεκινάει η συζήτηση.
Κάθε χρόνο όλα τα κόμματα, εγώ παρατηρώ και τις ώρες που είμαι στη Βουλή ως υφυπουργός, όταν είναι να μιλήσω, αλλά και απ’ την τηλεόραση, μηδενός εξαιρουμένου, με προφανώς διακυμάνσεις στην ένταση και στον τρόπο και τις προτάσεις που κάνει ο καθένας, καταγγέλλουν την κυβέρνηση για υπερφορολόγηση. «Υπερφορολογείτε τον κόσμο». Πού το βασίζουν; Στα αυξημένα φορολογικά έσοδα που για εμένα θα έπρεπε να ζητάνε από μια κυβέρνηση, ενώ μειώνει φόρους, να αυξάνει τα έσοδα για να δίνει στον κόσμο παραπάνω. Η κυβέρνηση αυτή έχει μειώσει 91 φορές, αν αθροίσει κανείς και αυτά που θα ψηφιστούνε μεθαύριο και θα εφαρμοστούν το ’27, 91 φορές φόρους και εισφορές. Προφανώς, καλύτερο του 91 είναι το 101, το 201, το 1001. Έτσι;
Αλλά, γιατί έχουμε μειώσει 91 φορές και όχι παραπάνω; Γιατί μέχρι τώρα όσα λεφτά έχουμε βρει, όπου χωρίς να ξεπερνάμε τους ευρωπαϊκούς κανόνες που είναι οι οροφές δαπανών, έχουμε προβεί σε φοροελαφρύνσεις. ΦΠΑ: Τα λεφτά δεν είναι απεριόριστα. Έστω λοιπόν ότι έχεις να δώσεις φέτος τα παραπάνω που είχαμε να δώσουμε και έτσι φτάσαμε στα 2,2 δις ήταν περίπου 1,3 δις 1,25. Γιατί προτεραιοποιήσαμε τη μείωση άμεσων φόρων, όπως το αφορολόγητο στους αγρότες που κάναμε, στους τρίτεκνους, σε συνέχεια των περσινών φοροελαφρύνσεων και όχι ΦΠΑ; Γιατί αν είχαμε λεφτά και για τα δύο, θα μειώναμε και τους άμεσους φόρους και τον ΦΠΑ.
Γιατί προτεραιοποιήσαμε τον άμεσο φόρο; Γιατί η μείωση του άμεσου φόρου μπορεί να είναι παραπάνω στοχευμένη, πού; Στη μεσαία τάξη και στα χαμηλότερα εισοδήματα. Ενώ όταν έχεις να επιλέξεις, το ξαναλέω έτσι, επί της αρχής είμαι υπέρ της μείωσης όλων των φόρων. Γι’ αυτό και η κυβέρνηση αυτή έχει μειώσει και 25 ΦΠΑ. 25 ΦΠΑ έχει μειώσει για τις μεταφορές, για τα βρεφικά είδη, για τον καφέ πλην του σερβιριζόμενου, για τα αγροτικά μηχανήματα. Άρα η απάντηση είναι ότι είμαστε η κυβέρνηση που έχουμε νομίζω κάθε λόγο αξιόπιστα να λέμε στον κόσμο ότι μειώνουμε όσους παραπάνω φόρους μπορούμε. Και ναι, έχετε δίκιο. Πρέπει να αυξήσουμε την ταχύτητα αυτή όσο πιο πολύ μπορούμε, αλλά χωρίς να ξεφεύγουμε για να μη γυρίσει πίσω η Ελλάδα στις συνταγές που τη χρεοκόπησαν.
Για την ενίσχυση της στήριξης στη μητρότητα, την οικογένεια και την νέα γενιά
Μεγάλες αλλαγές που είχαμε τα τελευταία χρόνια σε τίτλους. Μία μαμά. Δεν υπάρχει κάτι πιο δύσκολο και όμορφο ξεκίνημα για μια οικογένεια. Το ξέρετε ότι μία μαμά μέχρι το 2020 το κράτος της έλεγε «πάρε ένα εφάπαξ επίδομα περίπου 850 € και άντε στο καλό. Άντε στην ευχή του Θεού». Τώρα αυτό δεν ισχύει. Μία μαμά αγρότισσα, ελεύθερη επαγγελματίας, ιδιωτική υπάλληλος, παίρνει για 9 μήνες τον κατώτατο μισθό συν το επίδομα γέννησης. Είναι περίπου 10.000 €. Σώθηκε αυτή η μαμά ή αυτή η οικογένεια, ή αυτός ο μπαμπάς; Όχι. Αλλά είναι πλέον το κράτος όσο παραπάνω μπορεί παρόν και πρέπει να είναι και περισσότερο, λέω εγώ.
Ένας νέος, που μας ακούνε, αρκετοί νέοι και πολλοί μπορεί να μας δούνε μετά με βίντεο και ξέρω ότι είναι μεγάλη απόσταση της νέας γενιάς από το πολιτικό σύστημα, όχι μόνο από εμάς. Από το ’26 και μετά, δηλαδή από τη χρονιά που ξεκίνησε μέχρι τις πρώτες 20.000€ που βγάζει, έχει αφορολόγητο, μηδέν φόρο. Αυτό έχει ένα όφελος, το οποίο πολλές φορές ξεπερνάει και τις 2.500€ το χρόνο. Επιπλέον, μέχρι 30 ετών, από 29% έχει ένα φόρο 9%, 20 μονάδες κάτω. Σημαντική διαφορά. Ένας τρίτεκνος ή πολύτεκνος αντίστοιχα έχει μηδενικό φόρο μέχρι 20.000€. Ένας που έχει δύο παιδιά. Βάζετε στο ζύγι ένα πρόβλημα και κάποιες σωστές κινήσεις, ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα που είναι η ακρίβεια. Αλλά να συμφωνήσουμε ότι την ακρίβεια αυτή την αντιμετωπίζουν συνολικά, όπως έχουν υποχρέωση, όλες οι κυβερνήσεις ενώ τα μέτρα τα οποία παίρνει η κάθε κυβέρνηση είναι μέτρα τα οποία επιλέγει η κάθε κυβέρνηση να πάρει ως πολιτική.
Τι θέλω να πω; Σε ένα εισαγόμενο και πολύ μεγάλο πρόβλημα, τεράστιο πρόβλημα για κάθε νοικοκυριό, για κάποιους ειδικά πολύ μεγαλύτερο, μια κυβέρνηση δεν θα κριθεί για το αν μπορεί να το εξαφανίσει. Δεν υπάρχει κυβέρνηση πουθενά στον κόσμο στην ιστορία της οικονομίας που να έχει πατήσει ένα κουμπί και να έχει εξαφανίσει τον πληθωρισμό σε εποχές που υπάρχει έντονος πληθωρισμός. Από τι κρίνεται μια κυβέρνηση; Από το πόσο αποτελεσματικά, συγκριτικά με άλλες χώρες, μπορεί την περίοδο αυτή να παράγει τα πλεονάσματα χωρίς να υπερφορολογεί. Εμείς δεν έχουμε αυξήσει κανένα φόρο. Τα παραπάνω έσοδα είναι από την ανάπτυξη της οικονομίας κατά κανόνα και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, ούτως ώστε να δίνει όσες παραπάνω ενέσεις και μάλιστα με μόνιμα μέτρα στους πολίτες, για να μειώσουν τις συνέπειες του προβλήματος.
Άρα το δίλημμα των εκλογών, των εκλογών που έρχονται την άνοιξη, Μάιο, όποτε είναι τέλος πάντων, Ιούνιο, όποτε επιλέξει ο πρωθυπουργός τι θα κάνει. Θα πω το δίλημμα περισσότερο και το διακύβευμα. Δεν είναι ποιο κόμμα ή ποιος πολιτικός, αν θα είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Αλέξης Τσίπρας, ο Νίκος Ανδρουλάκης, οποιοσδήποτε, θα εξαφανίσει την ακρίβεια. Όποιος τάξει κάτι τέτοιο, θα προσπαθήσει να εξαπατήσει τον κόσμο. Ένα βασικό διακύβευμα θα είναι ποιος θα μπορέσει να διαχειριστεί πιο αποτελεσματικά αυτές τις συνθήκες, θα μειώσει τις συνέπειες μιας πρωτοφανούς κρίσης και θα συνεχίσει να μετατρέπει την Ελλάδα σε μία κανονική χώρα σε όλα, για να έχει ο κόσμος την καλύτερη δυνατή ζωή.
Για την κριτική περί «επιδοματικής πολιτικής»
Η οικονομική μας πολιτική, γιατί όταν κυβερνάς 7,5 σχεδόν χρόνια, πρώτα λες τι κάνεις εσύ και μετά τι έχουν κάνει οι άλλοι. Η οικονομική μας πολιτική κατά κανόνα αφορά στη μείωση φόρων. Όταν έχεις μειώσει 91 φορές φορολογικούς συντελεστές και κάποιους παραπάνω από ό,τι είχες υποσχεθεί, όπως ο ΕΝΦΙΑ, που τον μειώσαμε παραπάνω από ό,τι είχαμε πει. Έχεις μειώσει το φόρο των επιχειρήσεων από 28-22%. Ναι, να μειωθεί κι άλλο όταν βρεθούνε τα λεφτά. Την προκαταβολή φόρου στο μισό για τα φυσικά πρόσωπα και στο 80% και θα συνεχίσει να μειώνεται κατά 5% για τα νομικά πρόσωπα. Τα μερίσματα, τις ασφαλιστικές εισφορές κατά 6 μονάδες.
Ναι, χθες ήμουν στο ΕΒΕΑ, χρειάζεται κι άλλο και τα ακούμε με προσοχή όλα αυτά τα αιτήματα. Πάρα πολλές, τέλος πάντων, φοροελαφρύνσεις που δεν αρκούν. Η βασική σου πολιτική δικαιούσαι να λες ότι είναι αυτή. Κάνουμε μόνο αυτό; Όχι. Παράλληλα με αυτό, επειδή εμείς, σε αντίθεση με προκατόχους μας, προηγούμενες κυβερνήσεις, κληθήκαμε να διαχειριστούμε πρωτοφανείς κρίσεις, πανδημία με φοβερές οικονομικές συνέπειες, την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και τώρα αυτά που συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, τρεις πολέμους, μαζί με τις φοροελαφρύνσεις δώσαμε και κάποια και δίνουμε και κάποια επιδόματα, αλλά με δύο μεγάλες διαφορές από αυτό που έκανε κυρίως ο κύριος Τσίπρας.
Εμείς δεν κάνουμε αυτό που έκανε ο κύριος Τσίπρας, που έπαιρνε 10€ από τη μία τσέπη, αυξάνοντας φόρους, ο κύριος Τσίπρας μόνο αύξανε και επέβαλε φόρους. Θυμηθείτε το νομοσχέδιο, το νόμο Κατρούγκαλου, Τσίπρα στην πραγματικότητα. Ο κύριος Τσίπρας τι έκανε; Έπαιρνε 10€ από τη μία τσέπη και έδινε 1€ στην άλλη εφάπαξ. Εμείς τι κάνουμε; Μειώνουμε όσο παραπάνω μπορούμε τους φόρους. Ναι, πρέπει κι άλλο, το λέω συνέχεια για να το ακούσουμε και εμείς. Και όσα παραπάνω έσοδα παίρνουμε από τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, τα επιστρέφουμε πίσω στον κόσμο, κυρίως με φοροελαφρύνσεις και με κάποια επιδόματα. Και η δεύτερη διαφορά ποια είναι; Ότι τα επιδόματα αυτά είναι μόνιμα.
Δηλαδή, διαφωνεί κανείς από την αντιπολίτευση που μας κατηγορεί για τα επιδόματα με το να παίρνει κάθε χρόνο ένας συνταξιούχος 400€ χωρίς εισοδηματικά κριτήρια; Γιατί, τώρα εμείς δίνουμε 400€ το χρόνο στους συνταξιούχους χωρίς εξαιρέσεις. Δίνουμε δύο ενοίκια πίσω σε γιατρούς, νοσηλευτές, εκπαιδευτικούς εκτός έδρας το χρόνο. Ένα ενοίκιο πίσω στους υπόλοιπους, 80% για την ακρίβεια, ενοικιαστές. Αυτά τα επιδόματα δεν είναι η μόνη μας πολιτική, όπως ήταν του κυρίου Τσίπρα, ούτε ήταν εφάπαξ. Αυτά τα επιδόματα είναι μόνιμα επιδόματα σε συνέχεια πολλών φοροελαφρύνσεων και το κυριότερο, γιατί εκεί διαφωνούσαμε, δεν τα δίνουμε έχοντας πρώτα υπερφορολογήσει τον κόσμο. Επί Τσίπρα εκτοξεύτηκαν οι φόροι.
Όταν ψηφίστηκε ο νόμος Κατρούγκαλου το 2016 και βάζαμε το κλειδί στις επιχειρήσεις μας, πάνω από το 85% των εσόδων μας πήγαινε στο κράτος. Γιατί τι είχε κάνει τότε ο κύριος Τσίπρας; Είχε και δεν το λέω για να συγκριθούμε με τον κύριο Τσίπρα. Δεν θεωρώ ότι αυτό θα είναι που θα μας κάνει να κερδίσουμε. Δεν είναι τόσο χαμηλά ο πήχης του κόσμου για εμάς και εκνευρίζεται και ο κόσμος. Αλλά προσέξτε, πήραμε αυτούς τους υψηλούς φόρους και σταδιακά τους ρίχνουμε, τους μειώνουμε. Ναι, πρέπει κι άλλο. Αλλά προσέξτε, για να χρηματοδοτηθεί ένα μέτρο, να κοστολογηθεί πρώτα και μετά να ψηφιστεί, πρέπει να μην ξεπερνά τις οροφές δαπανών και το κυριότερο, πρώτα να βρίσκεις τα λεφτά. Πώς κρίνετε εσείς ότι, την ίδια στιγμή που μας καταγγέλλουνε για τα παραπάνω φορολογικά έσοδα, μας λένε μετά πάρτε κι άλλα μέτρα.
(αναφορά του δημοσιογράφου ότι αυτά που λέει ο Υπουργός έχουν μια λογική, αλλά οι πολίτες, που κάθε μέρα για εκείνους είναι απλά μαθηματικά, βλέπουν ότι δεν βγαίνει)
Έχετε δίκιο. Έτσι είναι. Γι’ αυτό και πρέπει κάθε φορά που παρουσιάζουμε μια επιτυχία, να το κάνουμε με σεμνότητα και ταπεινότητα, γιατί ο κόσμος συνεχίζει και περνάει δύσκολα. Και αλίμονο αν θεωρήσουμε ότι όλες αυτές οι σημαντικές, θεωρώ, επιτυχίες της χώρας αρκούν για τους πολίτες. Δεν αρκούν. Αλλά προσέξτε.Για ποιο λόγο ένα νέο παιδί, σε αντίθεση με το νέο παιδί του ’80 ή του ’90, σήμερα δυσκολεύεται να αγοράσει ή και να νοικιάσει πολλές φορές το δικό του σπίτι; Για ποιο λόγο ένας συνταξιούχος έχασε ένα πολύ μεγάλο μέρος της σύνταξής του ή ένας ελεύθερος επαγγελματίας ή μισθωτός είδε πολύ μικρότερα εισοδήματα; Ο λόγος είναι στις πολιτικές των τελευταίων ετών; Πρωτίστως για εμένα, όλα αυτά ξεκινάνε τη δεκαετία του ’80, όταν η Ελλάδα ξεκίνησε να ζει, όχι η Ελλάδα, οι Έλληνες πολίτες, οι κυβερνήσεις πήραν αυτές τις αποφάσεις, με δανεικά λεφτά από τις επόμενες γενιές.
Αν λοιπόν πρέπει να αποφύγουμε ένα μεγάλο λάθος, είναι να μην επαναλάβουμε αυτές τις συνταγές. Είμαστε 7,5 χρόνια στην εξουσία, 7,5 χρόνια που έχουν συμβεί όσα δεινά δεν μπορούσα να φανταστεί κανείς και παρόλα αυτά έχουμε καταφέρει σε μια περίοδο πρωτοφανούς πληθωρισμού να αυξήσουμε όσο παραπάνω μπορούμε το διαθέσιμο εισόδημα και να συγκλίνουμε με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Και μέσα σε αυτά τα χρόνια, για μένα αυτό είναι το πιο σημαντικό, δημιουργήσαμε με την πολιτική μας σχεδόν 600.000 θέσεις εργασίας. Οι δουλειές δεν δημιουργούνται με το «πάτημα ενός κουμπιού» σε ένα Υπουργείο ή σε μια υπηρεσία. Οι δουλειές είναι επενδύσεις που ήρθαν, εξαγωγές που αυξήθηκαν, προγράμματα κατάρτισης. Είναι μια σειρά από πρωτοβουλίες, μειώσεις φόρων, ψηφιοποίηση κράτους. Θεωρώ ότι έχουν γίνει σημαντικά πράγματα, αλλά δεδομένων των συγκυριών αυτά δεν έχουν φανεί σε όλους όσο θα θέλαμε, προφανώς.
Για την κριτική περί διαφθοράς
Επειδή άκουσα χθες και τον κύριο Τσίπρα, έχω ακούσει πολλές φορές και τον κύριο Ανδρουλάκη. Γενικά η αντιπολίτευση, με διαφορετικό τρόπο το κάθε κόμμα προσπαθεί να φτιάξει δίπλα στο αντικειμενικά μεγάλο ζήτημα της ακρίβειας, που όμως δεν είναι μόνο ελληνικό, να φτιάξει και ένα δεύτερο θέμα για την Κυβέρνηση, το ζήτημα της διαπλοκής, διαφθοράς, κ.λπ. Πού βασίζεται; Γιατί υπάρχουν κάποια αντικειμενικά τα οποία δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει. Π.χ. έχεις δύο καταδικασμένους Υπουργούς στο Ειδικό Δικαστήριο. Δεν θέλει συζήτηση αυτό. Ή τους έχεις ή δεν τους έχεις. Τι λέει η αντιπολίτευση; Οι απευθείας αναθέσεις. Πόσος κόσμος ξέρει, ότι αν πάμε στα ποσά και βγάλουμε και την τοπική αυτοδιοίκηση εκτός άσκησης, οι απευθείας αναθέσεις ως προς τα ποσά που έχουν δοθεί, τα χρήματα δηλαδή των Ελλήνων φορολογούμενων, είναι κάτω από το 8%, κάτω από το 10%;
Αν αφαιρέσουμε τις απευθείας αναθέσεις της τοπικής αυτοδιοίκησης, που εγώ να ξαναπώ, δεν σημαίνει ότι όταν κάποιος κάνει μια απευθείας ανάθεση είναι παράνομος. Η αντιπολίτευση διακινεί κάποια σταθερά fake news ή παραποιημένες αλήθειες. Ένα εξ’ αυτών είναι οι απευθείας αναθέσεις. Οι απευθείας αναθέσεις που εγώ δεν αντιλέγω ότι πρέπει να ελέγχονται και πρέπει να τις δούμε συνολικά ως Κράτος. Οι απευθείας αναθέσεις ως προς τα ποσά, γιατί είναι λογικό να είναι παραπάνω ως προς το πλήθος, γιατί όταν μια δουλειά είναι κάτω από 30.000 ευρώ του δημοσίου, γίνεται με απευθείας ανάθεση, με κάποιες εξαιρέσεις και κάποιους περιορισμούς, όπως λέει ο νόμος για τις συμβάσεις του δημοσίου. Όταν πάμε, όμως, στα ποσά του συνόλου των απευθείας αναθέσεων της Γενικής Κυβέρνησης, αυτό το ποσοστό είναι κάτω από 10%. Πόσος κόσμος το ξέρει αυτό; Ελάχιστοι.
Δεύτερο το οποίο λέει η αντιπολίτευση. Είστε η Κυβέρνηση, μετά τις απευθείας αναθέσεις, των μετακλητών. Ξέρετε, ότι αν βγάλουμε τους μετακλητούς της τοπικής αυτοδιοίκησης, που σωστά τους αυξήσαμε για να έχουν οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες παραπάνω βοήθεια και προσωπικό για τη δουλειά τους, το ζήτησαν, αυτό δεν έχει κομματικό χρώμα, αι μετακλητοί της Γενικής Κυβέρνησης σήμερα που μιλάμε είναι λιγότεροι από το 2019; Αυτό λέω. Διαφάνεια είναι. Και κάτι άλλο. Κάθε χρόνο αυτοί οι άνθρωποι στις Βρυξέλλες, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που δεν είναι ούτε Νεοδημοκράτες, ούτε ΠΑΣΟΚ, ούτε ΕΛ.Α.Σ. Είναι όμως άνθρωποι, οι οποίοι αξιολογούν αντικειμενικά κάθε χώρα. Έρχονται λοιπόν και παίρνουν τα στοιχεία από κάθε χώρα και αξιολογούν το κράτος δικαίου. Και τι λένε τα τελευταία ειδικά τρία χρόνια; Ότι η Ελλάδα είναι σε καλύτερη κατάσταση από 15 χώρες της Ευρώπης. Πως είναι δυνατόν, όλες οι επίσημες εκθέσεις να δείχνουν βελτίωση και καλύτερη εικόνα από παραπάνω από τη μισή Ευρώπη…
(Δημοσιογράφος: Στους αριθμούς.)
Δεν είναι αριθμοί αυτά. Μισό λεπτό. Αυτά δεν είναι αριθμοί. Επειδή είμαι ένας εκ των αρμόδιων Υπουργών, λόγω του ότι έχω το χαρτοφυλάκιο ως Υφυπουργός, αρμόδιος για ζητήματα μέσων μαζικής ενημέρωσης και είμαι σε αυτή τη διαδικασία αξιολόγησης και είναι μια σκληρή διαδικασία για όλες τις χώρες. Η Ελλάδα, όσα έχει κάνει τα τελευταία χρόνια, διοικήσεις οργανισμών μέσα από διαδικασία ΑΣΕΠ. Η Ελλάδα πλέον τους ανώτατους δικαστικούς τους επιλέγει το Υπουργικό Συμβούλιο μετά από πρόταση της ολομέλειας των δικαστών και των εισαγγελέων. Ο πρόεδρος και ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, σε αντίθεση με τι γινόταν στο παρελθόν, πρώτα υποδεικνύονται από τη Δικαιοσύνη. Έχουμε δώσει τη δυνατότητα στην αντιπολίτευση για εξεταστική. Έχουμε φέρει έναν εκλογικό νόμο πολύ πιο αναλογικό. Έχουμε καταργήσει, μαζί με τις ψήφους βουλευτών άλλων κομμάτων, την αποσβεστική προθεσμία. Έχουμε φέρει ένα νέο Σύνταγμα, με αυτά όλα, προσέξτε, δεν λέω ότι η Ελλάδα έγινε παράδεισος, αλλά δεν έχουν καμία σχέση με αυτά τα οποία λέει η αντιπολίτευση.
