Η τροπολογία που κατατέθηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής και επεξεργάστηκαν ο υπεύθυνος ΚΤΕ Ενέργειας Φραγκίσκος Παρασύρης και ο τομέας Ενέργειας, δίνει απάντηση σε ένα καίριο πρόβλημα που επιβαρύνει εκατομμύρια ελληνικά νοικοκυριά: το τεχνητά υψηλό κόστος ρεύματος που προκαλεί η παραμονή τους στα κυμαινόμενα («πράσινα») τιμολόγια.

Ο Πυρήνας του Προβλήματος

Το 2023, η πολιτεία μετέφερε αυτόματα εκατομμύρια καταναλωτές στο «πράσινο» τιμολόγιο. Σήμερα, η αδράνεια αυτή εγκλωβίζει πάνω από το 50% των νοικοκυριών σε ένα κυμαινόμενο προϊόν, το οποίο τον Νοέμβριο του 2026 έφτασε τα 28 λεπτά/kWh (αύξηση 33% σε έναν μόλις μήνα). Την ίδια στιγμή, τα σταθερά («μπλε») τιμολόγια της αγοράς κυμαίνονται γύρω στα 14–15 λεπτά/kWh. 

Αποτέλεσμα; Ένα νοικοκυριό με μέση μηνιαία κατανάλωση 400 kWh πληρώνει στο πράσινο τιμολόγιο σχεδόν διπλάσια χρήματα (118€ έναντι 64€) για την ίδια ακριβώς ενέργεια.

Η Λύση: Αυτόματη Προστασία χωρίς Εγκλωβισμό

Η τροπολογία αντιστρέφει τον μηχανισμό προεπιλογής προς όφελος του καταναλωτή:

• Αυτόματη μετάπτωση στο φθηνότερο «μπλε»: Μεταφέρει αυτόματα στο οικονομικότερο σταθερό τιμολόγιο του ίδιου προμηθευτή όσους βρέθηκαν στο πράσινο χωρίς δική τους αίτηση.

• Πλήρης ελευθερία επιλογής: Ο καταναλωτής ενημερώνεται εγγράφως 30 ημέρες πριν. Μπορεί να αρνηθεί τη μετάβαση με ένα απλό τηλεφώνημα, ενώ διατηρεί το δικαίωμα αποχώρησης χωρίς καμία ποινή για 60 ημέρες μετά.

• Διαφάνεια για όλους: Για όσους επιλέξουν να παραμείνουν σε κυμαινόμενο (ή βρίσκονται σε «κίτρινο»), ο λογαριασμός θα αναγράφει υποχρεωτικά πόσο θα πλήρωναν αν είχαν σταθερό τιμολόγιο.

Η προτεινόμενη ρύθμιση δεν επιφέρει κανένα δημοσιονομικό κόστος, καθώς δεν επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός, δεν απαιτούνται κρατικές επιδοτήσεις ή δημόσια δαπάνη. Η μετάβαση γίνεται στις τιμές που οι ίδιοι οι πάροχοι προσφέρουν ήδη στην ελεύθερη αγορά. Επίσης, η σταδιακή εφαρμογή διασφαλίζει την ομαλή αντιστάθμιση κινδύνου από τους παρόχους, αφού η μετάβαση μπορεί να γίνει σε 3 φάσεις, δίνοντας απόλυτη προτεραιότητα στα ευάλωτα νοικοκυριά και τις υψηλές καταναλώσεις.

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου.

Ο τρόπος με τον οποίο χειρίζεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη την πόντιση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου έχει σοβαρότατες συνέπειες για την εξωτερική πολιτική της χώρας, συνολικά. Το ότι η Γαλλία έστειλε ρηματική διακοίνωση στην Τουρκία αποτελεί σοβαρό κλονισμό της εμπιστοσύνης στο αν και κατά πόσο η ίδια η Ελλάδα μπορεί να εγγυηθεί την πόντιση του καλωδίου. Με τη συγκεκριμένη διαδικασία η χώρα μας εκχώρησε δικαιώματα άσκησης εθνικής πολιτικής.

Για ποιο λόγο ενημερώθηκε η Τουρκία από τη γαλλική εταιρεία και το γαλλικό κράτος;

Για ποιο λόγο κατέστη συνομιλήτρια σε αυτή την υπόθεση; Και τελικά η ενέργεια αυτή αποτελεί έμμεση αποδοχή του κατά τα άλλα παράνομου Τουρκολιβυκού μνημονίου;

Για ποιο λόγο το ελληνικό κράτος δεν προχώρησε, απλώς, στην έκδοση μιας Navtex;

Σημεία Συνέντευξης Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη στην εκπομπή «Ευθέως»  της ERTNews και τον δημοσιογράφο Παναγιώτη Στάθη, την Κ. Σερέτη και τον Χ. Μπόκα.

Για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου

Έγινε ακριβώς ό,τι είχαμε πει, ό,τι είχε πει ο υπουργός Εξωτερικών, αλλά και συνολικά η κυβέρνηση δια του Πρωθυπουργού, τις προηγούμενες εβδομάδες. Δηλαδή, έγιναν τα αιτήματα για τις σχετικές άδειες μόνο από τις ελληνικές και τις κυπριακές αρχές. Έγινε η απαραίτητη επεξεργασία. Εξεδόθη η άδεια μετά από σχετική εισήγηση και στη συνέχεια εξεδόθη η NAVTEX. Όλα όσα έχουν ακουστεί σχετικά με την ενημέρωση από τη Γαλλία, είτε ως κινδυνολογία, είτε με δόλο, είτε χωρίς δόλο, δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Καταρχάς, ακριβώς αυτό, το γεγονός δηλαδή της ενημέρωσης, είχε ειπωθεί ρητώς και από τον Υπουργό, τον κύριο Γεραπετρίτη, και δι’ εμού, εκπροσωπώντας την κυβέρνηση και από μια σειρά από κυβερνητικά στελέχη.

Η ρηματική διακοίνωση αυτή, είναι ο ηπιότερος τρόπος επικοινωνίας μηνυμάτων μεταξύ των κρατών. Δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα, δεν συνιστά σε καμία περίπτωση άδεια. Και σε καμία περίπτωση δεν αναγνωρίζει το οποιοδήποτε κυριαρχικό δικαίωμα. Το αντίθετο. Η Γαλλία, η γαλλική εταιρεία, υπέβαλλε τα σχετικά αιτήματα στις ελληνικές και κυπριακές αρχές, γιατί είναι ένα ξεκάθαρο έργο διασύνδεσης μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου, Ευρώπης-Κύπρου, δηλαδή της υπόλοιπης Ευρώπης με το μόνο κράτος της Ευρώπης που είναι η Κύπρος, που δεν έχει ηλεκτρική διασύνδεση. Αυτός ακριβώς είναι και ο σκοπός. Άρα υπάρχει πλέον διασύνδεση και με την Κύπρο. Αυτή είναι η φιλοσοφία του έργου. Άρα είναι ένα έργο ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, γιατί αίρεται η ενεργειακή απομόνωση της Κύπρου και στη συνέχεια έγινε η απαιτούμενη, η προβλεπόμενη αδειοδοτική διαδικασία, όπως ακριβώς την έχουμε περιγράψει.

Σχετικά με το αν ήταν σε γνώση της ελληνικής κυβέρνησης το περιεχόμενο της ενημέρωσης που έκανε η Γαλλία.

Βεβαίως. Δεν υπάρχει κάτι το οποίο έχει γίνει πέραν των προβλεπόμενων διαδικασιών του διεθνούς δικαίου της θάλασσας. Το Υπουργείο Εξωτερικών παρακολουθεί όλο το ζήτημα και τα αρμόδια υπουργεία συνολικά. Το έργο αυτό προχωράει σύμφωνα με τον προγραμματισμό. Γιατί υπάρχει μια προσπάθεια κινδυνολογίας από την αντιπολίτευση, θεωρώ ότι στα εθνικά θέματα δεν πρέπει να τσακωνόμαστε. Προσπαθώ και εγώ και πρώτος ο Πρωθυπουργός να μην σηκώνουμε τους τόνους, αλλά να απαντάμε με ευπρέπεια και κάποιες φορές ίσως ανεβαίνουν οι τόνοι. Τα εθνικά θέματα δεν είναι σε αυτό το πεδίο της αντιπαράθεσης. Δεν θα έπρεπε να είναι, εν πάση περιπτώσει.

Σχετικά με τα όσα έχουν ακουστεί για την εξωτερική πολιτική

Είναι θλιβερό να ακούγονται αυτά. Καταρχάς, επί της ουσίας, νομίζω το κλίμα αυτό δεν καλλιεργείται από τον τρόπο που προχωράει ένα τόσο σημαντικό έργο ενεργειακής διασύνδεσης, όπως ακριβώς το περιέγραψα νωρίτερα. Το κλίμα αυτό καλλιεργείται από κάποιους οι οποίοι αρχικά επένδυαν στο ότι δεν θα γίνει το έργο, προεξοφλώντας ακόμα μια, εντός εισαγωγικών «εθνική ήττα» και έπεσαν έξω. Μπορούμε να τις μετρήσουμε όλες αυτές τις υποτιθέμενες εθνικές ήττες που κατέληξαν σε δικαίωση, δεν θα πω της κυβέρνησης, αλλά των εθνικών μας θέσεων. Το κλίμα αυτό καλλιεργήθηκε, λοιπόν, αρχικά με αυτό το μοτίβο: «δεν θα γίνει το έργο, σιγά μην ποντιστεί το καλώδιο, σιγά μην προχωρήσει η διαδικασία αδειοδότησης από τις ελληνικές και τις κυπριακές αρχές». Μετά βάλανε λίγο στην εξίσωση: «Α… θα πάρουμε την άδεια από την Τουρκία, άρα εκεί μπορεί να υποχωρήσουμε». Ουδέποτε ζητήθηκε από κανέναν, ούτε από τη γαλλική εταιρεία, καμία άδεια από την Τουρκία και από καμία άλλη χώρα.

—

Κοιτάξτε να δείτε, μην συγχέουμε τοποθετήσεις και τις βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι. Ο κύριος Καραμανλής δεν χρησιμοποίησε αυτή τη ρητορική. Δεν μίλησε για εθνικές ήττες, σε μια σειρά από θέματα στα οποία τοποθετήθηκε με ευπρέπεια, όπως πάντα. Όπως αντίστοιχα και ο κύριος Βενιζέλος δεν μίλησε για εθνικές ήττες. Όλα αυτά που ακούμε από την αντιπολίτευση του 2026 και από κόμματα τα οποία έχουν ένα θεσμικό παρελθόν- και αναφέρομαι σε κάποια πράγματα που κατά καιρούς ακούμε από το ΠΑΣΟΚ, δεν τα έχουμε ακούσει. Η αλήθεια είναι ότι το ΠΑΣΟΚ τέτοια ρητορική δεν χρησιμοποίησε για το θέμα του καλωδίου. Άκουσα με προσοχή και τον κύριο Μάντζο και τον κύριο Ανδρουλάκη, αλλά αυτά που είπε σήμερα — ενημέρωση ζήτησε και απάντησα έχοντας σχετική επικοινωνία με το Υπουργείο Εξωτερικών- ότι όπως κάνει κάθε φορά το Υπουργείο Εξωτερικών, ενημερώνει στο σωστό χρόνο τα πολιτικά κόμματα, όπως έχει υποχρέωση. Αυτό θα γίνει και τώρα, δεν το συζητάμε.

Αλλά αυτή τη στιγμή μιλάμε για ένα έργο το οποίο είναι εν εξελίξει, δηλαδή ένα έργο το οποίο ολοκληρώθηκε η αδειοδοτική διαδικασία την Παρασκευή και προχωράει με βάση τον προγραμματισμό. Αλίμονο αν δεν υπάρξει ενημέρωση από το Υπουργείο. Και νομίζω ότι το Υπουργείο Εξωτερικών και την προηγούμενη τετραετία και επί των ημερών του κυρίου Γεραπετρίτη δεν έχει κρυφτεί. Έχει ενημερώσει για όλα τα μείζονα ζητήματα. Ως προς τις «εθνικές ήττες» και την απομόνωση, όπως περιγράφηκε στην ερώτησή σας από αυτά τα οποία είπε και σήμερα ο κύριος Τσίπρας, τα έχουν πει και άλλοι, δυστυχώς, από την ακροδεξιά κάποιες φορές, από το υπόλοιπο πολιτικό φάσμα. Εγώ δεν θέλω να μιλάω με λόγια του αέρα.

Εγώ δεν θυμάμαι άλλη κυβέρνηση σε συνέχεια της υπηρέτησης μιας διαχρονικής εθνικής θέσης μέσα στα πιο δύσκολα χρόνια πολέμων και κρίσεων, να έχει προχωρήσει ΑΟΖ με την Ιταλία, ΑΟΖ με την Αίγυπτο, να έχει επεκτείνει την Ελλάδα στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, να έχει προχωρήσει στο θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό όπου κατοχυρώθηκαν τα απώτατα δυνητικά όρια της χώρας με τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να έχει προχωρήσει τόσες διμερείς σχέσεις και να τις έχει αναπτύξει στα πολύ δύσκολα αυτά χρόνια και ως προς την ενδυνάμωση της χώρας εξοπλιστικά, εκεί που ήμασταν εκτός F-16 και F-35, να προχωράει η αναβάθμιση των F-16, να έχουμε εξασφαλισμένο το πρόγραμμα των F-35, κάτι που δεν συμβαίνει με άλλες χώρες και συνέβαινε το αντίθετο, τα Rafale, τις Belharra και μια Ελλάδα η οποία εκπέμπει μια αξιοπιστία, μια δυναμική που πάντοτε απορρέει από τον σεβασμό στο διεθνές δίκαιο. Ξέρετε, ο καθένας μπορεί να το ορίσει όπως επιθυμεί. Δημοκρατία έχουμε. Εμείς δεν αντιλαμβανόμαστε ούτε τα εθνικά θέματα, ούτε όλες αυτές τις σοβαρές συζητήσεις ως μια ευκαιρία για πατριδοκαπηλία. Εμείς τα αντιλαμβανόμαστε ως την πιο σοβαρή άσκηση πολιτικής που χρειάζεται υπευθυνότητα και αποτέλεσμα.

(Δημοσιογράφος: άλλο είναι η διαδικασία της αδειοδότησης και η παροχή αυτής και άλλο της ενημέρωσης)

Δεν είναι ξεκάθαρο σε όλους όσοι συμμετέχουν στο δημόσιο διάλογο, δυστυχώς.

Σχετικά με το αν η ελληνική κυβέρνηση ήταν ενήμερη για την ρηματική διακοίνωση, αν συμμετείχε στη σύνταξή της και αν ενημερώθηκαν και άλλα κράτη

Γιατί ενημέρωσε η Γαλλία; Γιατί η Γαλλία είναι μια χώρα ενδιαφέροντος του έργου. Μιλάμε για δύο γαλλικές εταιρείες. Όχι μόνο την εταιρεία του πλοίου, αλλά και την NEXANS. Συνολικά, λοιπόν, η Γαλλία είναι μια χώρα ενδιαφέροντος του έργου. Η ρηματική διακοίνωση είναι, όπως είπα και στην ενημέρωση πολιτικών συντακτών, σύμφωνα και με τα όσα μεταφέρουν κάθε φορά τα αρμόδια Υπουργεία με πολύ μεγάλη προσοχή, ειδικά σε αυτά τα θέματα, μιλάμε για την ηπιότερη μορφή στη διπλωματική οδό μεταφοράς ενός μηνύματος από κράτος σε κράτος, που δεν παράγει και κανένα αποτέλεσμα. Και βέβαια σε ερώτημα ως προς την ενημέρωση, αυτό το οποίο γνωρίζω και μετέφερα, είναι ότι ενημερώθηκαν κράτη της περιοχής.

Περισσότερα, όπως αντιλαμβάνεστε, εγώ δεν γνωρίζω, αλλά αυτό το οποίο είναι σίγουρο είναι ότι στο έργο αυτό, και το λέω ξανά και ξανά, όχι γιατί ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει, αλλά γιατί είναι πάρα πολύ σοβαρό, καμία άδεια ή με τον οποιονδήποτε τρόπο διαδικασία αδειοδοτική δεν ζητήθηκε ούτε πρόκειται να ζητηθεί από κανένα άλλο κράτος πέραν της Ελλάδας και της Κύπρου. Και αυτό λέει πάρα πολλά ως προς την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων. Εκεί είναι η ουσία και προφανώς αυτό, αφού δεν έγινε και έπεσαν έξω όσοι έλεγαν ότι δεν θα ποντιστεί το καλώδιο, ότι δεν πρόκειται να γίνει κάτι από όλα αυτά τα οποία προεξοφλούνταν, δεν έγιναν όλα αυτά, όλη αυτή η κινδυνολογία, τώρα προσπαθούν να μετατρέψουν μια ενημέρωση που δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα, δεν θέτει θέμα κυριαρχικών δικαιωμάτων, σε κάτι διαφορετικό. Αφού δεν βγήκε το «δεν θα ποντιστεί το καλώδιο», «δεν πρόκειται να προχωρήσει το έργο», τώρα ενδεχομένως κάποιοι να επενδύουν στη σύγκρουση. Ή τέλος πάντων, εγώ δεν καταλαβαίνω πού αποσκοπεί. Κοιτάξτε, γενικότερα σε οτιδήποτε, σε οποιαδήποτε αρνητική εξέλιξη. Εμείς δεν κρύβουμε τα λόγια μας. Δεν υποχωρούμε. Δεν βάζουμε ποτέ στο ζύγι ή στη διαπραγμάτευση ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων. Αυτό είναι σαφές.

Σχετικά με το ενδεχόμενο κάποιοι να επενδύουν σε μια συγκρουσιακή λογική

Κοιτάξτε, αυτοί οι οποίοι δεν αντιλαμβάνονται ότι καθήκον της χώρας είναι να προχωρήσει το έργο χωρίς καμία υποχώρηση, χωρίς καμία διαπραγμάτευση κυριαρχικών δικαιωμάτων, όπως και γίνεται, αλλά προφανώς η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει το έργο αυτό με έναν τρόπο που θα διαφυλαχθεί η ειρήνη στην περιοχή, χωρίς υποχώρηση, αυτό είναι πρόβλημα. Όταν δεν το αντιλαμβάνεσαι αυτό, τότε δεν καταλαβαίνεις, έστω και άθελά σου, εγώ δεν μπορώ να κάνω δίκη προθέσεων, αλλά σίγουρα όλη αυτή η όξυνση και η δημιουργία εντυπώσεων από ανύπαρκτα θέματα, όταν δηλαδή μετατρέπεται μια ενημέρωση σε υποτιθέμενη, έστω και έμμεση, «αδειοδότηση», δημιουργεί ένα πρόβλημα. Εμείς, λοιπόν, είμαστε ξεκάθαροι. Ναι, θα προχωρήσει το έργο χωρίς να υπάρξει κάποιο πρόβλημα, χωρίς να μπει ποτέ στο ζύγι, στη διαπραγμάτευση, στη συζήτηση, ζήτημα κυριαρχικών δικαιωμάτων και έτσι θα ολοκληρωθεί με βάση τον προγραμματισμό του.

Σχετικά με το ενδεχόμενο να εγερθούν ζητήματα αξιώσεων από την Τουρκία

Εγώ προσωπικά το περιεχόμενο δεν είναι αρμοδιότητά μου να το γνωρίζω. Όμως μένω στη διαβεβαίωση και όχι μόνο αυτήν καθ’ αυτή τη διαβεβαίωση του αρμόδιου Υπουργείου, αλλά και στην φύση των ρηματικών διακοινώσεων, ότι μια ρηματική διακοίνωση δεν συνιστά διαδικασία αδειοδότησης, ούτε θα μπορούσε να αποτελέσει κάτι τέτοιο. Και ήμουν σαφής σήμερα, μετά από επικοινωνία με το αρμόδιο Υπουργείο, ότι στο σωστό χρόνο, όπως αντιλαμβάνεστε τι σημαίνει ο σωστός χρόνος, θα υπάρξει και η σχετική πλήρης ενημέρωση για την πορεία του έργου καθ’ όλη τη διάρκεια όλων αυτών των εβδομάδων και ημερών.

Σχετικά με τις δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν για το καλώδιο

Δεν είμαι αναλυτής, ούτε ερμηνευτής. Η Τουρκία μετά τη NAVTEX εξέδωσε αντι-NAVTEX, η οποία βέβαια δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα, ούτε αλλάζει τη θέση μας, ούτε την πορεία του έργου αυτού και όσα ισχύουν με βάση το διεθνές δίκαιο για το έργο αυτό και συνολικά για αντίστοιχα έργα. Ένα το κρατούμενο. Δεύτερον, δεν υπήρξε καμία, ούτε συνεννόηση, ούτε επικοινωνία μεταξύ της ελληνικής και της τουρκικής πλευράς για το έργο αυτό. Θέλω να είμαι σαφής. Από εκεί και πέρα, γιατί είπε ό,τι είπε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών είναι κάτι που δεν είναι δική μου δουλειά, ούτε δουλειά της κυβέρνησης να ερμηνεύσει.

(ερώτηση σχετικά με το πότε θα ξεκινήσει η πόντιση του καλωδίου)

Όπως καταλαβαίνετε, αυτό δεν είναι κάτι που μπορώ με ακρίβεια να σας πω, γιατί μεταφέρω τα όσα γνωρίζω επισήμως. Και το να πω κάτι παραπάνω θα ήταν εντελώς ανεύθυνο από πλευράς μου.

Σχετικά με δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα περί «διεφθαρμένης κυβέρνησης» και απειλών με ειδικά δικαστήρια

Στον ελληνικό λαό λογοδοτούμε όλοι όσοι είμαστε στην πολιτική. Και ειδικά και ο κύριος Τσίπρας το γνωρίζει, γιατί είναι ο παλαιότερος πολιτικός αρχηγός αυτή τη στιγμή στο πολιτικό σύστημα, αν δεν κάνω κάποιο φοβερό λάθος, που νομίζω δεν κάνω, και ως πρωθυπουργός λογοδότησε στους πολίτες και εκρίθη ότι έπρεπε να φύγει από την εξουσία και στη συνέχεια ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης με δύο εκλογικές διαδικασίες το 2023, όχι απλώς ηττήθηκε, άρα τον έκριναν οι πολίτες, αλλά μάλιστα από εκλογική διαδικασία σε εκλογική διαδικασία έπαιρνε και μικρότερο ποσοστό. Αυτή είναι η δημοκρατία. Έχουμε εκλογές, πρώτα ο Θεός, το 2027, στην ώρα τους όπως είπε ο πρωθυπουργός και εκεί θα κριθούμε όλοι.

Μέχρι τώρα πάντως, από τις δημοσκοπήσεις, όλες τις δημοσκοπήσεις, φαίνεται ότι ο κύριος Τσίπρας παλεύει για να φτάσει στο ποσοστό που, με εκείνο το 2023, αποφάσισε να αποχωρήσει από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ. Η συνέχεια γνωστή. Αυτό ως προς το πού λογοδοτούμε, άρα λογοδοτούμε στους πολίτες. Πολύ σωστά. Εκεί θα συμφωνήσω. Αλλά αυτό το «θα λογοδοτήσει και στη δικαιοσύνη» του κυρίου Τσίπρα μου θυμίζει λίγο πράγματα και λόγια που θέλουμε να αφήσουμε πίσω μας και να ξεχάσουμε. Και υποτίθεται πως γι’ αυτό έγινε και το rebranding από τον κύριο Τσίπρα, που τελικά ήταν μόνο rebranding εικόνας. Δηλαδή, «το να κλείσουμε στη φυλακή τους πολιτικούς μας αντιπάλους για να ξανακερδίσουμε τις εκλογές» πρώην Υπουργού του. Η ρητορική αυτή του «η κανονικότητα δεν είναι ευκαιρία για την αριστερά», που από στελέχη του, από έναν τέλος πάντων νεολαίο του, κατά κάποιο τρόπο το ακούσαμε όταν ακούσαμε και το «και στα δικά μας» και βέβαια με ανακοινώσεις επιπέδου «βουλώστε το», τις οποίες δεν τις είχαμε συνηθίσει, η αλήθεια είναι επισήμως από γραφείο Τύπου ούτε του ΣΥΡΙΖΑ.

Νομίζω ότι δεν πάει έτσι πουθενά η κατάσταση. Έτσι θα το πω απλά και κατανοητά. Το ποιος θα λογοδοτήσει και πότε στη δικαιοσύνη το κρίνει η δικαιοσύνη. Και επειδή αναφέρθηκε στην υπόθεση των υποκλοπών συγκεκριμένα ο κύριος Τσίπρας, η υπόθεση αυτή έχει κριθεί σε ένα μεγάλο μέρος της από την ανώτατη ηγεσία του Αρείου Πάγου, από ανθρώπους οι οποίοι έχουν επιλεγεί από την ίδια την ηγεσία του Αρείου Πάγου. Ήταν υποδείξεις της ολομέλειας του Αρείου Πάγου, όλων δηλαδή των δικαστών και των εισαγγελέων και έχουν εκδοθεί αυτές οι τρεις διατάξεις από αυτούς τους ανθρώπους, ούτε από την κυβέρνηση, ούτε από κάποιο κόμμα και ένα άλλο μέρος της υπόθεσης αυτής είναι στη δικαιοσύνη σε δεύτερο βαθμό. Ο κύριος Τσίπρας δεν είναι δικαστής. Ένας πολιτικός τόσων ετών, ένας πολιτικός αρχηγός σχεδόν 20 ετών, νομίζω ότι αντί να κάνει κριτική και τον κήνσορα της ηθικής, είναι καλύτερο να κάνει την αυτοκριτική του, όπως και κάθε πολιτικός.

Και να σας πω και κάτι. Όλο αυτό με τη διαφθορά, όλο αυτό με τα μαθήματα ηθικής, ειδικά από τον κύριο Τσίπρα, δεν νομίζω ότι το «αγοράζει» κανένας. Όλοι μας, όπως είπα και πριν, πρέπει να είμαστε υπόλογοι όταν συμβαίνει κάτι να απαντάμε. Οφείλουμε απαντήσεις στους πολίτες. Αλλά ποιος μιλάει; Ο πρωθυπουργός του ποινικού κώδικα που κράτησε ανοιχτή τη Βουλή με όσα είπε ο ίδιος του υπουργός; Εμείς μένουμε σε πολιτικό επίπεδο. Πάλι προχθές επέμεινε ο κύριος Κοντονής. Αν αυτά που είπε ο κύριος Κοντονής τα είχε πει υπουργός Δικαιοσύνης του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα είχε γκρεμιστεί το σύμπαν. Ο πρωθυπουργός των δύο αμετάκλητα καταδικασμένων υπουργών από ειδικό δικαστήριο, των κατατμήσεων, όλων αυτών που ακούμε για τη Βενεζουέλα. Εμείς πολιτικά τα βάζουμε όλα αυτά. Είναι πολύ σοβαρά. Εν πάση περιπτώσει, όλα αυτά αξιολογούνται. Αλλά αυτός ο άνθρωπος μιλάει για ηθική;

(ο δημοσιογράφος του αναφέρει ότι είπε πως δεν υπάρχει ζήτημα ποινικής ευθύνης για τους ποινικούς κώδικες)

Εδώ μιλάμε για μια δικογραφία που ήρθε επειδή κάποιος πολιτικός, εν προκειμένω πολιτικός αρχηγός, έχει κάνει μήνυση. Εμείς, σε αντίθεση με αυτό το οποίο προσπαθεί να κάνει μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης, να πολιτικοποιήσει ποινικές υποθέσεις κάνοντας λαϊκά δικαστήρια κάποιες φορές ή πολιτικά δικαστήρια ή να μετατρέψει τη Βουλή σε δικαστήριο ή να ποινικοποιήσει την πολιτική ζωή του τόπου. Εμείς δεν θέλουμε να ποινικοποιήσουμε την πολιτική ζωή του τόπου. Το ζήτημα του ποινικού κώδικα είναι ένα μείζον ζήτημα, πολύ σοβαρό θέμα. Γιατί είναι πολύ σοβαρό θέμα; Όχι μόνο για τη διάσταση των όποιων φωτογραφικών διατάξεων. Ο ίδιος ο υπουργός Δικαιοσύνης του κύριου Τσίπρα, ένας εκ των υπουργών Δικαιοσύνης, έχει αναφέρει. Αυτό δεν το ανέφερε ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ούτε ο Άδωνις Γεωργιάδης, ούτε ο Παύλος Μαρινάκης, ούτε ο Παναγιώτης Στάθης. Ο κύριος Κοντονής τα έχει πει αυτά. Αλλά εγώ δεν μένω τόσο στο φωτογραφικό. Εγώ μένω στο πολιτικό.

Και αν παρατηρήσετε, το κάνω σχεδόν ένα χρόνο από τότε που είχε προαναγγελθεί η δημιουργία κόμματος από τον κύριο Τσίπρα. Ο κύριος Τσίπρας με τα νομοθετήματά του και το 2015 και το 2019 με τον ποινικό κώδικα, οδήγησε στην πρόωρη αποφυλάκιση χιλιάδων κρατούμενων. Το πρέπει να αλλάξει κάτι με το πώς αλλάζει έχει τεράστια απόσταση. Οι κώδικες αποτελούν νομοθεσία. Η νομοθεσία ψηφίζεται από τη Βουλή. Ο βουλευτής λοιπόν, ο οποίος εκλέγεται, επιλέγει για το αν ο ομαδικός βιασμός, όπως ισχύει σήμερα, ή ο βιασμός ανηλίκου, εφόσον δεν υπάρχει ελαφρυντικό, θα έχει αποκλειστική ποινή τα ισόβια ή όχι, όπως το 2019. Επιλέγει ο κάθε βουλευτής που ψηφίζει αν όλα τα κακουργήματα πρόσκαιρης κάθειρξης θα έχουν μάξιμουμ τα 20 έτη κάθειρξη ή τα 15, όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι βουλευτές που ψήφισαν αυτόν τον ποινικό κώδικα.

Άρα ναι, ενδεχομένως οι εισηγήσεις, πάντοτε οι εισηγήσεις, είναι από κάποιους επιστήμονες. Οι επιστήμονες εισηγούνται, οι βουλευτές ψηφίζουν. Και ναι, ήταν πολιτική επιλογή η δική μας, μετά από αντίστοιχες επιστημονικές εισηγήσεις, να αυστηροποιήσουμε το πλαίσιο αυτό για να στείλουμε και ένα μήνυμα ότι δεν υπάρχει ατιμωρησία. Άρα για εμάς, όχι μόνο ο ποινικός κώδικας, τα παρα-Υπουργεία δικαιοσύνης. Έχει ξανακουστεί ποτέ μεταπολιτευτικά, από υπουργό Δικαιοσύνης, να παραδέχεται ότι στην κυβέρνηση που ήταν, λειτουργούσαν στο Μέγαρο Μαξίμου παρα-Υπουργεία δικαιοσύνης; Έχετε ξαναδεί ποτέ κυβέρνηση να στήνει μια σκευωρία όπως η Novartis; Αυτά δεν τα λέω για να συμψηφίσω.

Αυτά όλα αποτελούν απαντήσεις σε ένα παιχνίδι που προσπαθεί να παίξει ο κύριος Τσίπρας περί ηθικής. Δεν ξεκινήσαμε μια μέρα, ούτε ο ομιλών σε κάποια ενημέρωση πολιτικών συντακτών, ούτε ο πρωθυπουργός σε κάποια συνέντευξη, σε μια ομιλία να κάνουμε αναδρομή. Αλλά όταν έρχεται ο πρωθυπουργός όλων αυτών των πεπραγμένων και κουνάει το δάχτυλο στην επόμενη από αυτόν κυβέρνηση, που σε όλες τις επίσημες εκθέσεις έρχεται κάθε χρόνο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αξιολογεί το κράτος δικαίου. Δεν το κάνει ούτε η Νέα Δημοκρατία, ούτε η ΕΛ.ΑΣ., ούτε το ΠΑΣΟΚ. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι κάνουν μια πολύ σοβαρή τεχνοκρατική δουλειά.

Είμαι ένας εκ των αρμόδιων υφυπουργών μαζί με τον κύριο Σκέρτσο, τον κύριο Φλωρίδη, δηλαδή τους καθ’ ύλην αρμόδιους υπουργούς, τον κύριο Μπούγα, που παρέχουμε τις πληροφορίες, τα νομοθετήματα, όπως κάθε κράτος. «Τι κάνετε ρε παιδί μου σε αυτή τη χώρα;» Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αυτή την υποτιθέμενα «διεφθαρμένη» χώρα από την αρχή μέχρι το τέλος της, όπως λέει η αντιπολίτευση, 15 χώρες έχουν περισσότερες συστάσεις από εμάς και έχουμε βελτίωση, στις 3 από τις 4 μας έχουν μείνει. Δεν λέω ότι δεν έχουμε ακόμα εστίες διαφθοράς. Δεν λέω ότι δεν πρέπει να κάνουμε κι άλλα. Αλλά όταν σου λένε ότι έχεις βελτίωση σε αυτά τα οποία ήδη είχες δείξει δείγματα γραφής, όταν τα αντίστοιχα αναγνωρίζουν και όλες οι άλλες επίσημες εκθέσεις, δεν μπορεί να τρελάθηκαν όλοι αυτοί εκτός εμάς.

Για τη διαφορετική ρητορική κυβερνητικών στελεχών σε σχέση με τον Α. Τσίπρα

Δεν είναι θέμα παλάτζου. Καταρχάς, δεν έχει δοθεί απάντηση για κανένα από όλα αυτά. Καθίστε να απαντήσει στον κ. Γεωργιάδη, σε εμένα, στον Πρωθυπουργό, στα κυβερνητικά στελέχη, στους βουλευτές της Ν.Δ. Ας πούμε ότι εκεί δεν θέλει να απαντήσει ο κ. Τσίπρας. Δεν έχει απαντήσει στον ίδιο του τον Υπουργό. Το ξαναλέω. Όλα αυτά έχουν ειπωθεί με κάθε λεπτομέρεια, εννοώ στο τι πήγε να γίνει, γιατί είπε ότι υπάρχουν και άλλα που δεν θέλει να τα πει, από τον κ. Κοντονή. Ένα το κρατούμενο. Δεύτερον, ο κ. Γεωργιάδης δεν είναι οποιοδήποτε πολιτικό πρόσωπο. Ο κ. Γεωργιάδης βρέθηκε στοχοποιημένος από μια Κυβέρνηση, από τα παραϋπουργεία Δικαιοσύνης, όπως τα έχει περιγράψει ο κ. Κοντονής. Ο κ. Γεωργιάδης έχει σύζυγο, έχει παιδιά, έχει φίλους, έχει ψηφοφόρους.

Είναι ένα δημόσιο πρόσωπο, μαζί με άλλα δημόσια πρόσωπα, και οποιοσδήποτε πολίτης, δεν είμαστε δύο ταχυτήτων, αλλά σκεφτείτε να έχεις και μια δημοσιότητα, να πηγαίνει το παιδί σου στο σχολείο και μια περίοδο να λένε ότι ο πατέρας του κατηγορείται για τόσο σοβαρά αδικήματα. Αναφέρομαι στη σκευωρία Novartis. Έχει, λοιπόν, και έναν παραπάνω λόγο να έχει και μια φόρτιση και να λέει κάποια πράγματα. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, αυτά που είπε ο κ. Γεωργιάδης τα είπε.  Επωνύμως, δημοσίως, όπως έχει μάθει να εκφράζεται, χωρίς να κρύβεται. Αξιολογούμαστε όλοι. Στο τέλος της ημέρας δεν αξιολογείται ο κ. Τσίπρας για τις απαντήσεις που δεν δίνει για όλα αυτά; Το ξαναλέω, λοιπόν, για εμάς όλη αυτή η συζήτηση είναι πολιτική. Αποτελεί μια απάντηση στους τόνους λάσπης που προσπαθούν να μας εκτοξεύσουν. Έχουν προσπαθήσει πάρα πολύ να φτιάξουν όλο αυτό το αφήγημα περί διαφθοράς, περί της πιο διεφθαρμένης Κυβέρνησης. Και πού βασίζονται; (αν έχει περάσει αυτό στον κόσμο)

Πριν από ενάμιση χρόνο και κάτι παραπάνω, το 85% των Ελλήνων πολιτών πίστευαν ότι πάνω σε ένα τραγικό δυστύχημα, το δυστύχημα των Τεμπών, είχε γίνει μια μεταφορά παράνομου φορτίου, με ενορχηστρωτή της συγκάλυψης τον Πρωθυπουργό, το οποίο οδήγησε σε ό,τι οδήγησε. Όταν, λοιπόν, κάτι το λες συνέχεια, προφανώς περισσότεροι από αυτούς που κανονικά θα το πίστευαν, το πιστεύουν. Εγώ δεν λέω ότι είναι τέτοια τα ποσοστά, αλλά σίγουρα όταν έχεις εν χορώ μια Αντιπολίτευση, ελλείψει πολιτικών προτάσεων, κοστολογημένων λύσεων, να λέει συνεχώς δύο πράγματα… Τι λένε; Λένε: Προφανώς υπάρχει ακρίβεια, αλλά είναι «ακρίβεια Μητσοτάκη», λες και στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν υπάρχει, αντιπροτείνοντας και τάζοντας τα πάντα στους πάντες χωρίς κοστολόγηση. Το μοτίβο τους αυτό είναι. Και το δεύτερο σκέλος του μοτίβου τους ποιο είναι; «Η πιο διεφθαρμένη Κυβέρνηση».

Τι λένε; Πάμε να τα πάρουμε πολύ γρήγορα. Ότι έχουμε ρεκόρ μετακλητών. Η αλήθεια είναι ότι, αν εξαιρέσεις τους μετακλητούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, κάτι το οποίο το κάναμε για να διοικηθούν οι Δήμοι, οι μετακλητοί της γενικής Κυβέρνησης είναι λιγότεροι απ’ ό,τι ήταν το 2019. Απευθείας αναθέσεις. Δεν το ακούτε για τις απευθείας αναθέσεις; Το ποσοστό των απευθείας αναθέσεων της γενικής Κυβέρνησης, έκανα και σχετικό βίντεο πέρυσι το καλοκαίρι, αντίστοιχα είναι σήμερα τα ποσοστά, αν εξαιρέσουμε πάλι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και αν το πάμε επί των ποσών, είναι κάτω από 10% επί του συνόλου των συμβάσεων. Τι άλλο ακούμε; Την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ. Πολύ σοβαρή υπόθεση, με πολύ μεγάλες διαστάσεις. Τι είχαν πει για τους βουλευτές; Ότι είμαστε Κυβέρνηση υποδίκων, άρα οι βουλευτές αυτοί είναι υπόδικοι. Για όσους έχει κρίνει μέχρι τώρα η Δικαιοσύνη, οι άνθρωποι αυτοί δεν πήγαν ούτε να δικαστούν και κάποιοι μέλλει να δικαστούν, αλλά ήδη 8 από τους 11 όχι απλώς δεν ήταν υπόδικοι, δεν υπήρχαν ούτε ενδείξεις παραπομπής.

Και θα μου πείτε, ΟΠΕΚΕΠΕ είναι μόνο η εμπλοκή βουλευτών; Όχι, θα πω εγώ. Εκεί πράγματι αργήσαμε. Και μια πολύ μεγάλη μεταρρύθμιση που κάναμε και πήγε ο ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, την κάναμε κατόπιν εορτής και πήραμε το πολιτικό κόστος και την ευθύνη, αλλά την κάναμε τη μεταρρύθμιση και την κάναμε μόνιμα. Ζήτημα βουλευτή, Υπουργού, που έστω να κατηγορήθηκε, με τις παλιές ορολογίες- που ξέρει ο κόσμος- ότι «πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη», δεν ετέθη ούτε από την Αντιπολίτευση. Για τις υποκλοπές σας είπα. Η Δικαιοσύνη έχει αποφανθεί σε μια σειρά από διατάξεις ανώτατων δικαστικών λειτουργών, που αποτέλεσαν την υπόδειξη της ίδιας της Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση. Και προσπαθούν μέσα από όλο αυτό να χτίσουν ένα αφήγημα. Το ξαναλέω, δεν υπάρχει προφανώς Κυβέρνηση η οποία και την εγκληματικότητα μπορεί να εξαφανίσει από τη μια μέρα στην άλλη. Συνεχίζουν και υπάρχουν εστίες διαφθοράς, αλλά να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.

Σχετικά με προβλήματα καθημερινότητας, όπως η ακρίβεια, οι ελλείψεις καθηγητών στα σχολεία αλλά και οι κυβερνοεπιθέσεις

Για το δεύτερο απάντησε και η Εθνική Αρχή Κυβερνοασφάλειας. Σίγουρα είμαστε πολύ περισσότερο (σ.σ. θωρακισμένοι) από όσο ήμασταν τα προηγούμενα χρόνια, γιατί παράλληλα με την ψηφιακή μετάβαση του κράτους και πάνω από 1.500 ψηφιακές υπηρεσίες, έχουν αυξηθεί και τα επίπεδα ασφαλείας, αλλά σίγουρα ζούμε σε μια νέα πραγματικότητα, όπως και η υπόλοιπη Ευρώπη. Το να δίνουμε, λοιπόν, εμείς εγγυήσεις ασφαλείας στα λόγια δεν λέει κάτι. Σίγουρα η τεχνολογία προχωράει. Όλοι αυτοί, οι οποίοι είναι αρμόδιοι για τα θέματα αυτά, εκσυγχρονίζουν τα συστήματα αυτά και σίγουρα πρέπει να βρίσκονται και σε μεγαλύτερη εγρήγορση. Θέσατε το θέμα των σχολείων. Τα σχολεία, είναι μία από τις περιπτώσεις, όπου η αλήθεια δεν είναι ούτε στην ισοπέδωση της αντιπολίτευσης, ούτε στον οποιοδήποτε πανηγυρισμό κυβερνητικών στελεχών ή κοινοβουλευτικών στελεχών.

Μακριά από εμάς αυτά. Η Ελλάδα έχασε πάρα πολλά χρόνια, με το να αναβαθμίσει και τα σχολεία της και τα πανεπιστήμιά της και τα νοσοκομεία της. Αυτό γίνεται τα τελευταία χρόνια. Να συζητήσουμε για την ταχύτητα, αν έπρεπε να τρέξουμε πιο γρήγορα. Αλλά να σας πω, ότι είμαστε η πρώτη Κυβέρνηση, η οποία έκανε διορισμούς μόνιμων εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής. Είμαστε η Κυβέρνηση, που έκανε τους περισσότερους διορισμούς, περισσότερους από 50.000 διορισμούς εκπαιδευτικών όλα αυτά τα χρόνια, σεβόμενοι πάντοτε το ένα προς ένα συνολικά στο δημόσιο, αλλά δίνοντας βάρος στην εκπαίδευση, στα δημόσια σχολεία. Είμαστε η Κυβέρνηση που αναβαθμίζει μέσω του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου» τα σχολεία. Είμαστε η Κυβέρνηση, η οποία προχωράει στη λειτουργία πρότυπων και πειραματικών σχολείων. Μια σειρά, δηλαδή, από πρωτοβουλίες στη πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που προφανώς πρέπει να υπάρξουν κι άλλες και να πέσουμε παραπάνω και στα προγράμματα σπουδών και στις ανάγκες των καθηγητών.

Αλλά, δεν μπορεί από τη μια μέρα στην άλλη, ένα κράτος που βρισκόταν στα «χαμηλά υπόγεια», ήταν ένα κράτος, το οποίο είχε ξεχασμένους πολίτες, είχε να κάνει μεγάλες μεταρρυθμίσεις, ήταν στο «τρίτο υπόγειο» η Ελλάδα και ως προς την οικονομία της και ως προς τη λειτουργία της, ενώ είχε το καλύτερο εκπαιδευτικό προσωπικό και έχει, έχει ένα υψηλού επιπέδου προσωπικό και στα πανεπιστήμια, καθηγητές, επιστημονικό προσωπικό. Και άλλη μία χαρακτηριστική περίπτωση είναι η υγεία, για να βάλουμε αυτά τα θέματα. Μιλάνε για ισοπέδωση στην υγεία. Βγήκε μια έρευνα από το site liberal.gr πριν από μια εβδομάδα που λέει το αντίθετο. Δεν λέει ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα, αλλά δεν ισοπεδώνει και την κατάσταση. Γιατί; Γιατί και έχουμε κάνει προσλήψεις, έχει αυξηθεί κατά παραπάνω από 10% το προσωπικό και έχουμε αναβαθμίσει την εικόνα περισσότερων από 80 νοσοκομείων και περισσότερων από 150 κέντρων υγείας με τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης.

Και εδώ μια πολύ μεγάλη συζήτηση. Πώς ήρθαν αυτά τα λεφτά; Μετά από διαπραγμάτευση του Έλληνα Πρωθυπουργού και εκεί πήρε η χώρα μια ανάσα, τα περισσότερα χρήματα, συναρτήσει του ΑΕΠ της. Όλα αυτά μπορούμε να μιλάμε για πάρα πολύ ώρα. Υπάρχουν πολλοί που μας βλέπουν αυτή τη στιγμή, γι’ αυτό και πρέπει να προσέχουμε πάρα πολύ τον τρόπο που μιλάμε όλοι μας, όσοι έχουμε δημόσιο λόγο, γιατί όσες και να είναι οι επιτυχίες που θες να προβάλλεις, οι βελτιώσεις, άλλα τόσα είναι τα προβλήματα. Κάθε σπίτι έχει το δικό του πρόβλημα, σε προσωπικό επίπεδο, σε επαγγελματικό επίπεδο. Ναι, το είπατε πολύ σωστά, το κόστος ζωής είναι ίσως το μεγαλύτερο, το στεγαστικό είναι μέρος αυτού, αλλά οι κυβερνήσεις κρίνονται συγκριτικά. Πρώτον, με το τι παρέλαβαν και τι παραδίδουν ανά τετραετία και δεύτερον, τι συμβαίνει στις υπόλοιπες χώρες. Ξέρετε, δεν κρινόμαστε εν κενώ. Κρινόμαστε με το τι κάνουμε συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτή τη στιγμή, στις πιο ισχυρές οικονομίες λαμβάνονται μέτρα με το αντίθετο δημοσιονομικό αποτύπωμα.

Για τις διαδοχικές κρίσεις, την κούραση των πολιτών και τις ευθύνες

Ξεκινάει από το 1980 η ευθύνη και διαπερνά οριζόντια το πολιτικό σύστημα. Όσες, τέλος πάντων, κυβερνήσεις, με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις κάποιων κυβερνήσεων προερχόμενων από τη δική μας παράταξη, εφήρμοσαν το «δώσ’ τα όλα», που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’80 και δυστυχώς έφτασε μέχρι το «μη παρέκει», με αποκορύφωμα το τρίτο αχρείαστο μνημόνιο του κ. Τσίπρα, που κι αυτός ξεκίνησε με ένα δικό του ιδιότυπο «λεφτά υπάρχουν», το «θα σκίσω τα μνημόνια», «θα τα καταργήσω όλα με ένα νόμο και ένα άρθρο» και μας φόρτωσε πάνω από 120 δισεκατομμύρια ευρώ. Η πηγή του προβλήματος, το γεγονός ότι σήμερα ένας νέος άνθρωπος δεν μπορεί όσο εύκολα μπορούσε ο αντίστοιχος νέος του ’80 και του ’90 να κάνει το δικό του σπίτι.

Η ρίζα του προβλήματος δεν βρίσκεται στα τελευταία χρόνια, βρίσκεται στο 1980 και μετά. Από τότε, που κάποιες κυβερνήσεις, με πρώτη εκείνη τη δεκαετία, έκαναν πολιτική με δανεικά από τις επόμενες γενιές. Το γεγονός, ότι ένας συνταξιούχος έχασε ένα πολύ μεγάλο μέρος της σύνταξής του και τώρα σιγά – σιγά εμείς προσπαθούμε, και πρέπει και γρηγορότερα, να δώσουμε πίσω στους ανθρώπους αυτούς τα λεφτά αυτά. Ένας ελεύθερος επαγγελματίας είδε μετά τον νόμο Κατρούγκαλου, Τσίπρα – Κατρούγκαλου, γιατί είναι άδικο να χρεώνουμε νόμους μόνο σε υπουργούς, να δίνει το 87% των εσόδων του στο κράτος, σε συνέχεια άλλων πολλών δύσκολων αποφάσεων και από προηγούμενες κυβερνήσεις. Η ρίζα αυτών των προβλημάτων βρίσκεται σε αυτή τη λογική που κυριάρχησε, δυστυχώς, από το ’80 και μετά σε πολλές κυβερνήσεις. Εμείς, λοιπόν, θεωρούμε ότι δεν πρέπει να ξαναπαιχτεί αυτό το έργο. Δεν πρέπει ξανά να γυρίσουμε στη λογική του «όποιος δώσει τα περισσότερα, κερδίζει».

Για τον πληθωρισμό

Αυτό τον μήνα και τους τελευταίους δύο μήνες, ο πληθωρισμός στην Ελλάδα ήταν κατάτι περισσότερος, ο γενικός πληθωρισμός, ήταν μεγαλύτερος από ό,τι στην Ευρώπη ως μέσος όρος, λόγω της ενέργειας και λόγω της εξάρτησης που έχουμε ακόμα από συγκεκριμένες εισαγωγές ενέργειας. Αντιθέτως, ο πληθωρισμός τροφίμων, όχι ότι δεν υπάρχει ζήτημα ακρίβειας στο ράφι, τους περισσότερους μήνες τα τελευταία χρόνια είναι χαμηλότερος, από ό,τι στον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Όχι γιατί εμείς δεν έχουμε ζήτημα τιμών, αλλά γιατί με τις πρωτοβουλίες που έχουμε πάρει, με τους ελέγχους που γίνονται, με τα πρόστιμα που επιβάλλονται, έχουμε καταφέρει να διαχειριστούμε συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη το πρόβλημα.

Προσέξτε: Ακρίβεια υπάρχει, πληθωρισμός υπάρχει σε όλη την Ευρώπη και σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα. Η απάντηση στον πληθωρισμό δεν είναι ο λαϊκισμός. Η απάντηση στον πληθωρισμό δεν είναι η πλειοδοσία. Η απάντηση στον πληθωρισμό είναι μια Κυβέρνηση η οποία, ενώ μειώνει φόρους, αυξάνει τα φορολογικά έσοδα, από την αύξηση των επενδύσεων, των εξαγωγών και τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και έτσι, με το μεγάλωμα της πίτας, δίνει πίσω στον κόσμο όσα παραπάνω μπορεί. Αυτή για μένα είναι η φράση-κλειδί. Το «όσα παραπάνω μπορούμε». Και ναι, επειδή δεν είναι μόνο οικονομία, εγώ συμφωνώ απόλυτα, είναι και θεσμικά ζητήματα, είναι όλα τα θέματα, είναι το τι βλέπει ένας γονιός για το παιδί του.

Για τη βία στα πανεπιστήμια

Εδώ είναι δύο οι συζητήσεις. Η μία είναι τι έχουμε κάνει, γιατί είμαστε επτά χρόνια και στην διακυβέρνηση του τόπου και η άλλη συζήτηση είναι τι πρέπει να γίνει από εδώ και πέρα. Στο τι έχουμε κάνει, μέσα σε 7,5 χρόνια έγιναν όλα όσα δεν έγιναν τα προηγούμενα 45 της Μεταπολίτευσης.  Ξεκινάω από κάποια τα οποία, δυστυχώς, ενώ ήταν αυτονόητα, δεν γίνονταν για δεκαετίες. Και θα πω και κάτι. Και επί των ημερών δικών μας κυβερνήσεων, η αστυνομία θα πρέπει, όπως γίνεται τώρα, όταν τελείται μια παράνομη πράξη, όπως συμβαίνει σε ένα νοσοκομείο, σε μια εφορία, οπουδήποτε, όταν τελείται μια παράνομη πράξη, από την ηπιότερης μορφής πράξη μέχρι την βαρύτερη, χωρίς καμία άδεια, χωρίς καμία διαδικασία, με μια απλή ειδοποίηση, να μπαίνει στο πανεπιστήμιο.

Από πότε σταμάτησαν να είναι μια εξαίρεση τα πανεπιστήμια στη χώρα; Από το 2019, όταν και ψηφίστηκε ένας από τους πρώτους νόμους της πρώτης τετραετίας, η κατάργηση του ασύλου ανομίας. Άρα πρώτη μεγάλη αλλαγή είναι αυτή. Έγινε μια προσπάθεια καλών προθέσεων στη συνέχεια με την πανεπιστημιακή αστυνομία, όπου είδαμε ότι στην πράξη έπρεπε να αλλάξει, να μετεξελιχθεί σε επέμβαση της κανονικής αστυνομίας. Το πιο δίκαιο είναι ότι εκρίθη ότι για την παραβατικότητα που αντιμετωπίζουν κάποια πανεπιστημιακά ιδρύματα, κυρίως των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης, χρειάζεται η κανονική αστυνομία ή, σε κάποιες περιπτώσεις, η βαριά οπλισμένη αστυνομία, γιατί μιλάμε για εγκληματικές δραστηριότητες μεγάλης απαξίας. Όταν βλέπεις παρασκευαστήρια μολότοφ στο υπόγειο και όλα τα σχετικά. Είναι το μόνο που κάνουμε; Να εκκενώνουμε καταλήψεις; Όχι.

Ψηφίσαμε έναν νόμο πριν από έναν χρόνο και κάτι, δηλαδή γύρω στον Ιούνιο, νομίζω το 2025, όπου οι ποινικές δεν είναι οι μόνες κυρώσεις για όλους αυτούς οι οποίοι προκαλούν όλα αυτά τα επεισόδια. Έχουμε και πειθαρχικές κυρώσεις, δηλαδή αν έχουν τη φοιτητική ιδιότητα και διαπιστωθεί αυτό, να έχουν τις προβλεπόμενες κυρώσεις. Δεν μπορεί ένας νέος να σπουδάζει χωρίς να υπάρχουν κυρώσεις για τους άλλους ανθρώπους οι οποίοι καταστρέφουν το ίδιο το πανεπιστήμιο του παιδιού, του δικού σας που θα πάει, ή ένας να έρχεται, ακόμα χειρότερα, και από άλλο πανεπιστήμιο φοιτητής και να κάνει όλα αυτά τα εγκληματικά τα οποία βλέπουμε και αστικές κυρώσεις.

Γιατί μέχρι πρότινος τα σπασμένα τα πλήρωναν οι Έλληνες φορολογούμενοι και όχι οι μπαχαλάκηδες. Τώρα ολοκληρώθηκαν οι προδιαγραφές από τον φορέα που είναι το ΚΕΜΕΑ, που είναι ο αρμόδιος φορέας του κράτους, του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, οι προδιαγραφές για να μπουν και όλα τα υπόλοιπα πρωτόκολλα ασφαλείας, να εφαρμοστούν οι κάμερες ασφαλείας και τα σχετικά. Εδώ δεν είναι για να πετάμε τη σκούφια μας. Άργησε πολύ η πολιτεία, πάρα πολλές δεκαετίες. Όσοι έχουμε περάσει από δημόσιο πανεπιστήμιο ξέρουμε ότι παρέμενε το ζήτημα της ασφάλειας μια από τις μεγαλύτερες και πιο ανοιχτές πληγές, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν είμαστε εκεί που ήμασταν και πρέπει να κάνουμε και τα υπόλοιπα βήματα πολύ γρήγορα.

(Δημοσιογράφος: Άρα εγώ καταλαβαίνω ότι στα πέντε πανεπιστήμια, όπως άκουγα την υπουργό Παιδείας να λέει, στα πέντε μεγάλα πανεπιστήμια Αθηνών και Θεσσαλονίκης, είμαστε στη διαγωνιστική διαδικασία, άρα τον επόμενο χρόνο μπαίνουν τα τουρνικέ; Θα προλάβουν να μπουν τα τουρνικέ;).

Ό,τι προβλέπει η διαγωνιστική διαδικασία, γιατί όπως αντιλαμβάνεστε, ο χρόνος ολοκλήρωσης της διαγωνιστικής διαδικασίας έχει να κάνει και με τις ενστάσεις και όλα όσα προβλέπουν οι σχετικοί νόμοι. Όμως έπρεπε πρώτα να ψηφιστεί ο νόμος, να συνταχθούν όλα αυτά τα πρωτόκολλα ασφαλείας και στη συνέχεια να βγει ο διαγωνισμός. Οι χρόνοι είναι οι προβλεπόμενοι και η διαδικασία προχωράει. Αλλά το ξαναλέω, αυτό είναι ένα τμήμα του νόμου που είναι στη διαδικασία της ολοκλήρωσης, με τη διαγωνιστική διαδικασία. Όλο το υπόλοιπο είναι αυτό που σας περιέγραψα, πειθαρχικές κυρώσεις, αστικές κυρώσεις, συν τις ποινικές κυρώσεις, οι οποίες για να μπορέσουν να εφαρμοστούν, έπρεπε πρώτα να έχουμε καταργήσει το άσυλο και να μπορεί να μπαίνει η αστυνομία στα πανεπιστήμια. Η δεύτερη κουβέντα, πολύ γρήγορα, είναι να συμφωνήσει όλο το πολιτικό σύστημα, τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, εν πάση περιπτώσει, όπως συνηθίζουμε να λέμε τα τελευταία χρόνια, ότι δεν υπάρχει νόμιμη κατάληψη. Δεν είμαι βέβαιος ότι συμφωνεί όλο το πολιτικό σύστημα με αυτό. Εγώ μεγάλωσα…

(Δημοσιογράφος: Μιλάτε για κατάληψη και για σχολεία, έτσι; Όχι μόνο…).

Εγώ θα πω,  επειδή μιλάμε για τα πανεπιστήμια, γιατί άλλη αντιμετώπιση πρέπει να έχουν και οι μαθητές και οι ανήλικοι, ναι, χρειάζεται μια… Και εκεί το Υπουργείο Παιδείας αντιμετωπίζει την κατάσταση με σοβαρότητα, με την εφαρμογή του νόμου. Ο νόμος είναι πάνω από όλους και από όλα. Αλλά δεν συμφωνούμε όλοι. Υπάρχουν ακόμα κόμματα τα οποία, αν τα ρωτήσετε, να κάνετε μια έρευνα. Κάντε μια έρευνα, καλείτε από όλα τα κόμματα πολιτικούς. Ορθά και κοφτά: Συμφωνείτε να επεμβαίνει η αστυνομία στην τέλεση οποιουδήποτε αδικήματος εντός πανεπιστημίου, όπως συμβαίνει οπουδήποτε στην ελληνική επικράτεια; Δεν είμαι βέβαιος, μακάρι να πάρετε την αυτονόητη απάντηση, ότι ο νόμος είναι πάνω από όλους και από όλα. Και για μένα αυτή είναι και η πιο δίκαιη αντιπολίτευση που κατά καιρούς μας γίνεται από πολίτες, από την κοινωνία. Δεν είμαι βέβαιος ότι θα πάρετε αυτή την απάντηση. Αλλά ασχέτως αυτού, εμείς οφείλουμε να εφαρμόζουμε τον νόμο, όπως κάνουμε και στα γήπεδα, γιατί ξέρετε, όλη αυτή η συζήτηση περί νομιμότητας δεν εξαντλείται μόνο στα μικρά ή τα μεγάλα «ψάρια». Νομιμότητα για αυτόν που μας βλέπει είναι η γειτονιά του, το πανεπιστήμιο του παιδιού του, το σχολείο του παιδιού του, το γήπεδο που πάει είτε ο ίδιος με τους φίλους του είτε με τα παιδιά του για να δει ένα παιχνίδι. Δεν είμαστε εκεί που ήμασταν και θεωρώ ότι πρέπει να τρέξουμε και πιο γρήγορα.

Για τις υποθέσεις διαφθοράς που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα

Πριν από λίγες ημέρες παρευρέθηκε και ο Πρωθυπουργός, παρουσία και του Υπουργού, του κ. Χρυσοχοΐδη, στα δύο χρόνια από τη ΔΑΟΕ. Μέσα σε δύο χρόνια, όχι τώρα δηλαδή, άρα αν σκεφτεί κανείς, ότι έχουμε ακόμα και οκτώ μήνες περίπου μέχρι τις εκλογές, άρα περίπου ενάμιση χρόνο μετά τις προηγούμενες εκλογές και για δύο χρόνια έχουμε μια νέα υπηρεσία, τη Δίωξη Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος στην αστυνομία, η οποία μόνο αυτή, γιατί είναι και η δουλειά που κάνει η λοιπή αστυνομία, όλη η υπόλοιπη αστυνομία, έχει εξαρθρώσει 262 εγκληματικές οργανώσεις και έχει διαχειριστεί περισσότερες από 1.500 υποθέσεις. Εκεί είχαμε και προφυλακίσεις, είχαμε και διώξεις σε περισσότερους από 3.000, κάποιες κατέληξαν σε προφυλακίσεις, όλα αυτά η Δικαιοσύνη τα κρίνει.

Άρα το επιχείρημα, «τώρα το θυμηθήκατε», αποδομείται από τη δράση μόνο της ΔΑΟΕ των τελευταίων δύο ετών. Προσθέστε το εσωτερικών υποθέσεων, πολύ μεγάλες υποθέσεις, οι οποίες έχουν εξαρθρωθεί γύρω από κυκλώματα λαθρεμπορίας καυσίμων, είναι γνωστές, τις είχαμε δει τα προηγούμενα χρόνια. Εφορίες, φυλακές… (Δημοσιογράφος: Είναι γνωστά πρόσωπα, είναι γνωστές εταιρείες) Γι’ αυτό και απασχολούν. Απασχολούν γιατί είναι γνωστά. Όλα αυτά που σας λέω είναι υποθέσεις, οι οποίες κατέληξαν μετά από πάρα πολύ επίμονη έρευνα των αρχών. Εδώ βάζω και την παράμετρο ΑΑΔΕ, η υπόθεση αχυρανθρώπων στη Θεσσαλονίκη ήταν μια επιτυχία της ΑΑΔΕ, η οποία έχει αλλάξει εντελώς τα τελευταία χρόνια. Μια ανεξάρτητη αρχή, η οποία, πέραν των ελέγχων που οδηγούν υποθέσεις στη Δικαιοσύνη και η Δικαιοσύνη τις αξιολογεί, δεν είναι δικαστής κανένας εξ’ ημών, έχει και τη διάσταση της αποφυγής ζημίας, γιατί όλες αυτές οι υποθέσεις είχαν τεράστιο κόστος για το κράτος. Άρα φέρνουν και λεφτά με έναν τρόπο ή σταματάει όλη αυτή η πολύ μεγάλη «αιμορραγία» με όλες αυτές τις υποθέσεις.

Σχετικά με τις πρόσφατες υποθέσεις φοροδιαφυγής και διαφθοράς και τη δράση της ΑΑΔΕ

Όταν διαβάζω ότι ένα μαγαζί, θα αποδειχθεί αν ισχύει, οποιοδήποτε μαγαζί, λένε τώρα στη Θεσσαλονίκη, οπουδήποτε, λειτουργούσε με αυτόν τον παραβατικό τρόπο, δηλαδή με κυλιόμενα ΑΦΜ και με κάποιους οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση με το μαγαζί και τους βρίσκανε, λέει, από νοσοκομεία μέχρι οπουδήποτε, για να λειτουργούν, υπάρχει προφανής διάσταση το ότι ήρθε επιτέλους το κράτος, λειτούργησε και αυτός θα λογοδοτήσει στη Δικαιοσύνη. Υπήρχαν υπηρεσίες στην ΕΛΑΣ και μάλιστα δομημένες υπηρεσίες, το λέω εκ της βασικής μου ιδιότητας, δηλαδή του επαγγέλματός μου και το οργανωμένο έγκλημα και η αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος και εγκλημάτων κατά της ζωής και κατά της περιουσίας και το ηλεκτρονικό έγκλημα, όλα αυτά λειτουργούν και από προηγούμενες Κυβερνήσεις λειτουργούν, τα Σώματα Ασφαλείας και οι Ένοπλες Δυνάμεις λειτουργούν και πρέπει να συνεχίσουν να λειτουργούν και να τους έχουμε εμπιστοσύνη, είτε είμαστε στην Κυβέρνηση είτε ανήκουμε στο κόμμα το οποίο είναι στην Αντιπολίτευση.

Όμως τα τελευταία χρόνια και αυτό το νέο Σώμα «κεντρικοποίησε» κάποιες έρευνες και η ΑΑΔΕ εκσυγχρόνισε τα μέσα που γίνεται έρευνα, με τη χρήση πολλές φορές και τεχνητής νοημοσύνης, με την εκπαίδευση στελεχών, με τις προσλήψεις οι οποίες έχουν γίνει, την εκπαίδευση του προσωπικού. Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα, λοιπόν, μιας συνδρομής παραγόντων, της αυστηροποίησης του νομοθετικού πλαισίου. Όλα αυτά προφανώς εφαρμόζονται και όλα μαζί, σωρευτικά, οδηγούν σε ένα άλλο αποτέλεσμα. Αυτός που μας βλέπει, προφανώς, μπορεί να γνωρίζει ότι αυτό που λέμε επιβολή του νόμου δεν έχει τέλος. Πρέπει να συνεχιστεί. Αλλά όπως αντιλαμβάνεστε, οι Κυβερνήσεις κρίνονται για το αποτέλεσμα.

Για την αποτελεσματικότητα των αυστηρότερων ελέγχων αλκοτέστ και των μέτρων οδικής ασφάλειας

Εδώ δεν είναι μια πολιτική, εδώ είναι η Τροχαία που πολλαπλασιάζει τους ελέγχους, το Υπουργείο Μεταφορών, το οποίο πήρε μια σειρά από αποφάσεις, το Μετρό τα Σάββατα, μια καμπάνια ενημέρωσης η οποία έγινε, η αυστηροποίηση των προστίμων από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Είναι πολλές πολιτικές οι οποίες, ο στόχος ποιος είναι; Όχι να μην ακούμε αρνητικές ειδήσεις, δυστυχήματα, αλλά να μειώνονται χρόνο με το χρόνο όπως και συμβαίνει.

Σχετικά με την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής

Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι μετά τις εκλογές του 2023, ψηφίστηκε ένας νόμος, ήταν Υπουργός Οικονομικών ο Κωστής Χατζηδάκης, ο νυν Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, ο οποίος στην αρχή αντιμετωπίστηκε με πολύ μεγάλη δυσπιστία, γιατί κυριάρχησε στη δημόσια συζήτηση το τεκμήριο των ελεύθερων επαγγελματιών. Όπου εκεί, με την πάροδο του χρόνου και με τη συμμόρφωση πολλών, πάρα πολλές από τις προβλέψεις, τέλος πάντων, προσαρμόζονται και φεύγουν. Όμως το νομοσχέδιο αυτό είχε 12 προβλέψεις το τεκμήριο ήταν μία εκ των 12. Προέβλεπε πάρα πολλά, τα οποία από τότε μέχρι σήμερα εφαρμόστηκαν. Και ναι, εγώ δεν λέω ότι θα σταματήσετε να βλέπετε αν πάτε σε όλη την Ελλάδα έστω και ένα εστιατόριο ή μια επιχείρηση να… Με τα POS τα οποία μπήκαν, τον νέο τρόπο ελέγχων, τη διασταύρωση στοιχείων, το σύστημα IRIS, τον νέο τρόπο μεταβίβασης ακινήτων, μια σειρά από προβλέψεις οι οποίες ψηφίστηκαν το 2023 και εφαρμόζονται μέχρι σήμερα, η Ελλάδα έχει καταγράψει ένα ρυθμό στη μείωση του κενού ΦΠΑ.

Λέμε, μα, πας ένα προϋπολογισμό στη Βουλή και ακούς την πλειονότητα των βουλευτών Αντιπολίτευσης να καταγγέλλει την Κυβέρνηση για υπερφορολόγηση λόγω αυξημένων φορολογικών εσόδων. Τα παραπάνω φορολογικά έσοδα δεν οφείλονται στην αύξηση των φορολογικών συντελεστών. Οφείλονται σε αυτό που είπαμε πριν, την ανάπτυξη της οικονομίας και τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Είναι πάρα πολύ απλό. Ένας άνθρωπος ο οποίος ήταν άνεργος και βρίσκει δουλειά από εκεί που πληρωνόταν από το κράτος με το επίδομα ανεργίας, πλέον πληρώνει στο κράτος φόρους και εισφορές, ακόμα και αν τους έχουμε μειώσει, πληρώνει, άρα έχει παραπάνω έσοδα και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής. Άρα εδώ η έννοια της Δικαιοσύνης ξεκινάει από τις αρχές οι οποίες βρίσκουν μια υπόθεση, ένα μικρό ή ένα μεγάλο «ψάρι» και φτάνει μέχρι αυτόν ο οποίος στο τέλος της ημέρας θα πάρει κάτι από το κράτος που πρέπει να πάρει και παραπάνω, μια φοροελάφρυνση, οι νέοι που έχουν αφορολόγητο πλέον, οι πολύτεκνοι, οι τρίτεκνοι. Είναι ένας κύκλος η Δικαιοσύνη, που ξεκινάει από τις διωκτικές αρχές και καταλήγει στο τι ο άλλος εισπράττει ως πολίτης, ως ανταπόδοση των φόρων που έχει δώσει μέχρι σήμερα. Άρα η φοροδιαφυγή είναι και ένα φαινόμενο το οποίο έχει, όχι είναι, είναι το κατεξοχήν φαινόμενο που έχει μέσα του πολύ μεγάλη αδικία.

Για τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων

Για το πρώτο σκέλος του ερωτήματός σας, η απάντηση είναι γιατί- όπως είπα και πριν- βιώνουμε και εμείς ως Ελλάδα μία από τις πιο δύσκολες περιόδους κρίσεων και προβλημάτων, πολέμων με πολύ μεγάλες επιπτώσεις. Άρα, όσα και να έχουν γίνει, ο κόσμος χρειάζεται δικαίως περισσότερα. Και σίγουρα έχουν γίνει και λάθη, τα οποία οφείλουμε να διορθώσουμε με ταπεινότητα και αποτελεσματικότητα. Άρα ναι, όσο αλήθεια είναι ότι είμαστε μπροστά δημοσκοπικά με πολύ μεγάλη διαφορά από το όποιο δεύτερο κόμμα, αυτή την περίοδο είναι ο κ. Τσίπρας και το κόμμα ΕΛΑΣ, τόσο ισχύει ότι υπάρχει ένα περιθώριο το οποίο θεωρώ ότι έχουμε για να ανέβουμε, κυρίως όμως κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών. Όχι κερδίζοντας είτε τον κ. Τσίπρα είτε οποιονδήποτε άλλο.

Για λάθη που μπορεί να πλήγωσαν ένα κομμάτι της κοινωνίας

Όπως τρέξαμε πολύ πιο γρήγορα σε κάποιες υποθέσεις διαφθοράς, συστήνοντας ένα σώμα το οποίο έχει όλες τις επιτυχίες που σας είπα πριν, η ΑΑΔΕ, η οποία εκσυγχρονίστηκε, η ΔΕΗ, η οποία εκσυγχρονίστηκε και από εκεί που ήταν μια χρεοκοπημένη ΔΕΗ, τώρα μπορεί να δίνει ένα σταθερό τιμολόγιο, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι πάροχοι, για να μη μιλάμε μόνο για τον μεγάλο πάροχο. Αλλά σκεφτείτε ότι κόστιζε στον Έλληνα φορολογούμενο. Όλες αυτές οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις που έγιναν, το ψηφιακό κράτος. Στον ΟΠΕΚΕΠΕ αργήσαμε, για παράδειγμα. Δηλαδή, σε ένα πολύ μεγάλο ζήτημα, που δεν έχει μόνο την ποινική διάσταση, έχει και τη διάσταση επιδότησης της ραχοκοκαλιάς της οικονομίας μας.

Μία από τις οικονομικές πτυχές που αποτελούν ραχοκοκαλιά, όπως είναι ο τουρισμός, η ναυτιλία, είναι και ο πρωτογενής τομέας. Η διάσταση, λοιπόν, του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν ήταν μόνο αυτή η οποία αποκαλείται από τον κόσμο παραβατική και είναι, από ό,τι φαίνεται, από τη Δικαιοσύνη, εφόσον κριθούν,  είναι και το ότι οι πολλοί αγρότες και κτηνοτρόφοι, έπαιρναν λιγότερα επειδή κάποιοι έπαιρναν παραπάνω. Εκεί, λοιπόν, δικαίως μας χρεώθηκε, αλλά προσπαθήσαμε να μεταβολίσουμε το πρόβλημα, το λάθος, σε μια μεγάλη μεταρρύθμιση. Θεωρώ ότι  αυτό το οποίο δεν πρέπει να φοβόμαστε είναι το πολιτικό κόστος. Όσες φορές έχουμε πει ότι δεν τρέξαμε όσο γρήγορα έπρεπε να τρέξουμε, είναι ίσως γιατί φοβηθήκαμε τη μεγάλη αλλαγή. Όσες φορές την κάναμε τη μεγάλη αλλαγή, παραδείγματος χάρη ο τρόπος που αντιμετωπίσαμε τη φοροδιαφυγή, νομίζω ότι  στο τέλος αυτό μας πιστώθηκε. Και το ξαναλέω, πάντοτε κατά πλειοψηφία.

Για το αν ο γάμος των ομόφυλων ζευγαριών ήταν ένα λάθος που πλήγωσε κομμάτι της ΝΔ

Δεν θα έλεγα τόσο ο νόμος αυτός καθαυτός, γιατί αν κάτσεις και το εξηγήσεις σε κάποιον… Θεωρώ τον εαυτό μου ότι σε αυτά τα ζητήματα πάντοτε πολύ προσεκτικό και είμαι και θα παραμείνω υπέρ της στήριξης κάθε οικογένειας. Της μονογονεϊκής οικογένειας, είναι ιερές έννοιες αυτές, η έννοια της οικογένειας, και δεν μπορεί να αλλοιωθεί ποτέ. Όταν καθίσαμε και το εξηγήσαμε αυτό, τότε πραγματικά αφορούσε πάρα πολύ λίγους συμπολίτες μας και, εν πάση περιπτώσει, όλα αυτά τα οποία είχαν διακινηθεί από κάποιους στην Αντιπολίτευση δεν επαληθεύτηκαν.  Και ήταν και ένα νομοσχέδιο που στην τελική έβαζε και κάποιους κανόνες, αν σκεφτείτε ότι ένας μόνος του άντρας ή γυναίκα μπορούσε να υιοθετήσει ένα παιδί μέχρι τον νόμο αυτό, παράλληλα μπορούσε να συνάψει και ένα σύμφωνο συμβίωσης, άρα δύο άντρες ή δύο γυναίκες μεγάλωναν ένα παιδί, ενώ δεν είχαν κριθεί και οι δύο κατάλληλοι για το μεγάλωμα του παιδιού αυτού.

Αλλά νομίζω εκεί το πρόβλημα ήταν ο τρόπος που επικοινωνήθηκε. Κάποιες εκ των υστέρων αντιδράσεις, οι οποίες ενδεχομένως να στενοχώρησαν έναν κόσμο, που δεν έπρεπε να υπάρξουν. Και το κυριότερο, ότι αναλώσαμε σχεδόν τρεις μήνες σε ένα θέμα που είχε την αξία του, ενώ την ίδια στιγμή προχωρούσαν τα παραρτήματα μη κρατικών πανεπιστημίων. Και μονοθεματικά άκουγε ο κόσμος για ένα νομοσχέδιο που κάποιους ενδεχομένως να τους πλήγωσε και το σεβόμαστε απόλυτα αυτό. Γι’ αυτό και η απάντηση ποια είναι; Η απάντηση είναι σεβασμός στον κόσμο αυτό, στήριξη κάθε οικογένειας στην πράξη, γιατί υπάρχει και η διάσταση, ίσως η πιο μεγάλη, για εμένα η πιο μεγάλη συζήτηση, που είναι το δημογραφικό.

Για το ενδεχόμενο ίδρυσης κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά και αν αυτό θα στερήσει την αυτοδυναμία από τη ΝΔ

Κοιτάξτε, καταρχάς να δούμε αν θα κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς. Και όταν θα κάνει, τότε θα αντιπαρατεθούμε και με το κόμμα αυτό, όπως και με τα υπόλοιπα κόμματα, σε πολιτικό επίπεδο. Νομίζω ότι η αυτοδυναμία περνάει μέσα από την αποτελεσματικότητα και των τελευταίων μηνών και συνολικά της τετραετίας και το πόσο πειστικοί θα είμαστε για το τι θέλουμε να κάνουμε τα επόμενα χρόνια στη χώρα. Δεν εξαρτάται από κάποιο άλλο κόμμα και ειδικά από κόμματα, και τώρα δεν ξέρω αν θα υπάρξει και ποιο θα είναι το κόμμα του κ. Σαμαρά, τα οποία είναι είτε μονοπρόσωπα είτε ευκαιριακά. Αυτή νομίζω ότι είναι για εμάς η μόνη οδός. Το να είμαστε δηλαδή αποτελεσματικοί και πειστικοί σε αυτά τα οποία μας ρωτάει ο κόσμος για την επόμενη τετραετία και τα επόμενα χρόνια.

Για την αυτοδυναμία και το ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ

Δεν θεωρώ ότι είναι τόσο μακρινή (σ.σ. η αυτοδυναμία) όσο μπορεί να υποστηρίζουν κάποιοι. Πρώτον, γιατί είναι πολύ πιο λογικό όταν είσαι στην εκτίμηση ψήφου, γιατί εκεί δεν υπάρχουν και- υπάρχει μια, τέλος πάντων, προβολή του αποτελέσματος- είσαι στο 30-31% και ο στόχος είναι 36%, 37%, 38%.  Δεν λέω ότι είναι αυτονόητο ή εύκολο, αλλά δεν είναι και ανέφικτο να το πετύχεις. Και δεύτερον, γιατί έχουμε και το παράδειγμα του 2023, όπου και εκεί απείχαμε πάρα πολύ, ακόμα και όταν ξεκίνησε η προεκλογική περίοδος, όχι τώρα που είμαστε 7 μήνες περίπου, 8, όσο τέλος πάντων πριν τις εκλογές, από το αποτέλεσμα το οποίο πήραμε. Δηλαδή, στο τέλος είχαμε το 40,5% ή 40,8%  τον Μάιο, ενώ ξεκίνησε η προεκλογική περίοδος περίπου με 9-10 μονάδες χαμηλότερα. Δεν λέω ότι θα γίνει το ίδιο τώρα.

Κάθε εκλογική διαδικασία έχει τα δικά της χαρακτηριστικά και πρέπει να αξιολογείται ξεχωριστά. Τώρα, σε αυτό που με ρωτήσατε: Εμείς έχουμε έναν μοναδικό στόχο, την αυτοδυναμία, όχι όμως υπαγορευόμενο από αλαζονεία- «εμείς είμαστε και κανένας άλλος», σε καμία περίπτωση- αλλά γιατί από τα όσα έχουμε ζήσει τα τελευταία χρόνια, θεωρούμε ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να προχωρήσει η χώρα μπροστά, διορθώνοντας και τα δικά μας λάθη και πετυχαίνοντας τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα. Σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, γιατί οι βουλευτικές εκλογές δεν έχουν πολλούς γύρους, και περίπου -το υποβάλατε και εσείς-  ο κ. Μπόκας, ήταν και πιο συγκεκριμένος ως προς το κόμμα- έχω απαντήσει κι εγώ πάρα πολλές φορές ότι, όπως είπε και ο Πρωθυπουργός, ο τόπος πρέπει να έχει Κυβέρνηση.

Σίγουρα. Αλλά το μόνο κόμμα με το οποίο θα μπορούσαμε να μπούμε σε αυτή την κουβέντα, αν δεν πετύχουμε τον στόχο μας, θα ήταν ένα ΠΑΣΟΚ, αλλά με τη στάση που είχε σε θεσμικά ειδικά ζητήματα και στην ευρύτερη φιλοσοφία του, όταν ήταν πρόεδρος ο κ. Βενιζέλος ή οι αείμνηστη Φώφη Γεννηματά. Δυστυχώς, το ΠΑΣΟΚ του κ. Ανδρουλάκη έχει πάρει μια σειρά από επιλογές οι οποίες το βάζουν στο γήπεδο των λαϊκιστών. Ναι, ήταν μια καλή στιγμή η ψήφιση αρκετών άρθρων στο ν/σ του ΥΠΕΘΟΟ. Παρά την υπερβολική, θεωρώ, και άνευ τεκμηρίωσης στάση που είχε τις προηγούμενες μέρες, εγώ κρατάω την καλή εικόνα που είναι η ψήφιση πολλών άρθρων.

Ψήφισαν τη συντριπτική πλειονότητα, στην πραγματικότητα, των κρίσιμων άρθρων. Κάνανε λίγο εκεί μια προσπάθεια να το συμψηφίσουν με το «παρών», με το «όχι», αλλά εγώ θεωρώ ότι είναι θετικό το ότι ψηφίστηκαν αυτά τα άρθρα από το ΠΑΣΟΚ. Μακάρι στα μεγάλα θέματα να είχαμε αυτή τη στάση. Όπως είπατε πριν, αναδεικνύω την πολύ πιο ήπια ρητορική σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Δεν ακούμε αυτές τις ακρότητες. Αλλά υπάρχει όμως και η στάση του ΠΑΣΟΚ για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου εκεί έκλεισαν τα μάτια. Σε κάθε μαμά, μπαμπά που μας βλέπει και βλέπει το πρόβλημα, αλλά και τα παιδιά τα ίδια και δεν ψήφισαν αυτό το σημαντικό νομοσχέδιο.

Έχουμε τη στάση του ΠΑΣΟΚ, του κ. Ανδρουλάκη, στο δυστύχημα των Τεμπών, όπου υιοθέτησαν σχεδόν όλη τη ρητορική, των ξυλολίων, των χαμένων βαγονιών και της συμπόρευσης με κόμματα όπως το κόμμα της κ. Κωνσταντοπούλου. Και να σας πω και κάτι; Το ίδιο και το ΠΑΣΟΚ, γιατί μιλάμε για κάποιον χωρίς αυτόν, έτσι; Πήρε μια απόφαση συνεδρίου. Τι είπε το ΠΑΣΟΚ στο συνέδριό του; Ήταν η θέση του κ. Δούκα, που έγινε θέση κόμματος: «Να μη συγκυβερνήσουμε με τη Ν.Δ. Λες και εμείς υποβάλαμε τέτοια πρόταση. Αλλά το μόνο που έκριναν αναγκαίο να αποφασίσουν είναι να μην συγκυβερνήσουν με τη Ν.Δ.

Δεν τους πείραξε ούτε η κ. Κωνσταντοπούλου, ούτε ο κ. Βαρουφάκης, ούτε ο κ. Τσίπρας, ούτε κανένας. Άρα όλο αυτό που οδηγεί; Ότι θεωρώ ότι πολιτικά -οι εκλογές κρίνονται από τους πολίτες- πολιτικά είναι μονόδρομος η αυτοδυναμία της Ν.Δ. Το βασικό είναι το μήνυμα που θα στείλουν σε όλους μας οι πολίτες. Δηλαδή, το έχει πει πολλές φορές και ο Πρωθυπουργός ότι μιλάμε αυτή τη στιγμή για κάτι στο οποίο θα μεσολαβήσει η εκλογική διαδικασία. Άρα από αυτό το οποίο συζητάμε εμείς τώρα μέχρι αυτό το οποίο θα δούμε την επομένη των εκλογών, θα έχει μεσολαβήσει η ίδια η εκλογική διαδικασία. Πέραν του ότι η διαδικασία είναι προβλεπόμενη με τις εντολές σχηματισμού Κυβέρνησης.  Εγώ θεωρώ ότι όση αξία και να έχουν οι δημοσκοπήσεις, που έχουν πολύ μεγάλη αξία και δεν τις υποτιμούμε και μας στέλνουν και εμάς μηνύματα, αλλά και στην Αντιπολίτευση.

Γιατί, εντάξει, ας πούμε ότι σύμφωνα με την Αντιπολίτευση εμείς τα έχουμε κάνει όλα λάθος ή τα περισσότερα. Έχουν περάσει 7,5 χρόνια. Ένας από όλους αυτούς που καταγγέλλουν την Κυβέρνηση και είναι δεύτεροι, τρίτοι στις δημοσκοπήσεις, δεν θα είχε κερδίσει κατά πλειοψηφία έστω σε μία δημοσκόπηση την εμπιστοσύνη των πολιτών; Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί όλη αυτή η μηδενιστική λογική φαίνεται ότι κατά πλειοψηφία δεν υιοθετείται από τον κόσμο, από τους ψηφοφόρους, από τον ελληνικό λαό. Οι εκλογές, λοιπόν, όμως, δεν είναι δημοσκοπήσεις. Τεράστιο εργαλείο οι δημοσκοπήσεις, μεγάλη σημασία έχουν, δεν πρέπει να τις υποτιμούμε. Οι εκλογές είναι  οι απαντήσεις των πολιτών σε πραγματικά ερωτήματα, υπαρκτές λύσεις.

Και θα σας πω και κάτι. Το 2023 ήταν η πρώτη φορά που—γιατί το ’19 καταψηφίστηκε η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και υπερψηφίστηκε μια νέα λογική, μια νέα πορεία με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αλλά το 2023, ένα πρόγραμμα 9 δισ. και ίσως και λίγο λιγότερο, δικό μας, τετραετίας, κέρδισε ένα πρόγραμμα 30-40 δισ.  του κ. Τσίπρα. Αυτό λέει πολλά. Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πλέον πολύ μεγαλύτερο ποσοστό πολιτών που βίωσε το τέλος των ψευδαισθήσεων μετά όλα αυτά τα οποία ζήσαμε από το ’10 και μετά, και θέλει ρεαλιστικές λύσεις. Πιστεύω, λοιπόν, ότι όσο πηγαίνουμε σε εκλογές, κοστολογημένο πρόγραμμα, συγκεκριμένες λύσεις και απαντήσεις θα έχουμε μόνο εμείς. Μακάρι να δούμε και από αλλού και να έχουμε μια τέτοια πολιτική αντιπαράθεση.

Για την ημερομηνία των εκλογών

Μακάρι να το ήξερα. Δεν το γνωρίζω. Και δεν είμαι βέβαιος ότι έχει αποφασίσει και ο Πρωθυπουργός, γιατί έχει και την εμπειρία του 2023, όπου και η τελευταία ημέρα μέχρι την προκήρυξη των εκλογών μετράει. Αυτή τη στιγμή είναι πολύ πιο σημαντικό το τι θα κάνεις, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, η Κυβέρνηση, όλοι μας μέχρι εκείνη την ημέρα, παρά η μέρα αυτή. Προφανώς έχει σημασία η ημερομηνία.

Ποιο είναι το ποσοστό  στις εκλογές που η Ν.Δ. θα εκλάβει ως μήνυμα συνεργασίας

Δεν υπάρχει θέμα ποσοστού ως προς το μήνυμα.  Η αυτοδυναμία, για να επιτευχθεί, χρειάζεται ένα ποσοστό το οποίο, με βάση και τα εκτός Βουλής κόμματα, τέλος πάντων, το άθροισμα των ποσοστών των εντός Βουλής κομμάτων σου δίνει κάποιες θέσεις που έχεις αυτοδυναμία. Εάν δεν έχεις αυτοδυναμία, οφείλεις να αναζητήσεις λύση να κυβερνηθεί ο τόπος.  Εγώ είμαι αισιόδοξος, όχι γιατί πρέπει να είμαι αισιόδοξος, γιατί βλέπω την πορεία των πραγμάτων και βλέπω ότι ο κόσμος, το ξαναλέω, θέλει ταπεινότητα, σοβαρότητα και αποτελεσματικότητα, και όχι τις κορώνες και τις υπερβολές που βλέπουμε από πολλά άλλα κόμματα.

Για το πόσο δύσκολη είναι η προεκλογική εκστρατεία

Κοιτάξτε, οι περισσότεροι προκάτοχοί μου ήταν υποψήφιοι με σταυρό, όχι όλοι, οι περισσότεροι, όπως και πολλά κυβερνητικά στελέχη, είτε για πρώτη φορά υποψήφια είτε εκ νέου υποψήφια. Εφόσον θες για κάποια χρόνια να παραμείνεις στην πολιτική, εγώ πήρα δύο πολύ μεγάλες ευκαιρίες από τον Πρωθυπουργό: να προταθώ Γραμματέας του κόμματος και τώρα να είμαι Εκπρόσωπος της κυβέρνησης και Υφυπουργός στο πλευρό του. Εφόσον θες να παραμείνεις στην πολιτική, πρέπει την απόφαση αυτή να την πάρουν οι πολίτες.

Για μένα είναι η κατάληξη κάθε προσπάθειας ανά εκλογικό κύκλο ενός προσώπου στο πλαίσιο μιας ομάδας, ενός κόμματος που βρίσκεται και μιας Κυβέρνησης. Για μένα, λοιπόν, το πόσα χρόνια θα μείνω στην πολιτική—δεν θεωρώ τον εαυτό μου επαγγελματία πολιτικό, το έχω πει πάρα πολλές φορές—εξαρτάται από το πόσες φορές θα με τιμήσουν με την ψήφο τους, εν προκειμένω οι ψηφοφόρο,  είμαστε και εντός εκλογικής περιφέρειας, στην Αγία Παρασκευή, στον Βόρειο Τομέα Αθηνών.