Θυμάμαι πάντα τις κενές ώρες στο σχολείο. Ένα ξαφνικό δωράκι ανάπαυλας. Αρκεί να μην φρόντιζε η Λυκειάρχης να το …γεμίσει. Μισή χαρά…

Τα κενά τώρα που αντιμετωπίζουμε είναι διαφορετικά και σίγουρα δεν προκαλούν χαρά σε κανέναν – ή έτσι θέλω να πιστεύω.

Οι κενές θέσεις στα πανεπιστήμια γιατί οι  επιτυχόντες δεν έχουν λεφτά να αφήσουν τον τόπο καταγωγής τους και να πάνε για παράδειγμα στην Πάτρα (400 κενές θέσεις ανάμεσά τους 9 στην Ιατρική και 20 στις Πολυτεχνικές σχολές) να σπουδάσουν είναι μια ντροπιαστική είδηση. \

Αλήθεια πού είναι εκείνες οι εταιρίες που μας ζαλίζουν με τις πράξεις κοινωνικής εταιρικής ευθύνης  – άλλοθι ότι κάτι και καλά επιστρέφουν στην κοινωνία να βρουν αυτά τα παιδιά και να τα σπουδάσουν;

Εκτός αν όλα τα χορηγικά πακέτα τέλειωσαν με τρεις συναυλίες που «χορηγήθηκαν»

Το άλλο μεγάλο κενό είναι στα μαιευτήρια. Τεράστιο κενό αφού οι Έλληνες δεν γεννάμε πια!!! Κάθε χρόνο και λιγότεροι.
Αλλά πώς να γεννήσει κάποιος που μένει ακόμη με τους γονείς του, γιατί δεν μπορεί να βρει σπίτι και να τη βγάλει καθαρή με την ακρίβεια που επικρατεί και δεν αφήνει το μισθό να φτάσει μέχρι το τέλος του μήνα;

Και αυτού του είδους τα κενά δημιουργούν και κενά στην κάλπη. Δεν πάει ο κόσμος να ψηφίσει γιατί τους βαρέθηκε όλους που τάζουν αλλά μετά κοιτούν μόνο τις δικές τους παροχές και την καρέκλα τους.
Αυτό το κενό είναι εξίσου σοβαρό.
Αυτό το κενό πρέπει να γεμίσουμε και να μην αφήσουμε τους λίγους να αποφασίζουν για την τύχη μας. Η συμμετοχή δε σημαίνει ότι θα βγει το αποτέλεσμα που προτιμώ εγώ. Η συμμετοχή όμως μας κάνει όλους «συνένοχους» και συνυπεύθυνους.
Η δημοκρατία θέλει συμμετοχή. Τα κενά δημοκρατίας δυστυχώς γεμίζουν από ακροδεξιές φούσκες που μόνο κακό προσφέρουν τελικά.

Γιάννης Καφάτος

Βρισκόμαστε στα Βασιλικά Βουτών, περίπου 7 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του κέντρου του Ηρακλείου, την ώρα που ένα drone πετάει βουΐζοντας πάνω από τον ελαιώνα, που περιβάλλει τις εγκαταστάσεις του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) στην Κρήτη. Το drone, που ψεκάζει τα ελαιόδεντρα με χρωστική χλωροφύλλης, φαίνεται από μακριά.

Ωστόσο, κάποια άλλα αντικείμενα μέσα στον ελαιώνα, με πάχος συγκρίσιμο με αυτό μιας ανθρώπινης τρίχας, δεν είναι τόσο άμεσα ορατά. Παρόλα αυτά, καταγράφουν κάτι πολύ σημαντικό για το περιβάλλον, αλλά και για την εξοικονόμηση πόρων: πόσο μακριά διασπείρονται τα σταγονίδια του ψεκασμού από το drone, το οποίο θα μπορούσε να ψεκάζει με κάποιο φυτοφάρμακο. Πρόκειται για μικροσκοπικούς Αισθητήρες Οπτικών Ινών ((OFSs), που αναπτύχθηκαν από το Εργαστήριο Φωτονικών Υλικών και Διατάξεων (PMDL) του ΙΤΕ και δοκιμάστηκαν πειραματικά στον συγκεκριμένο ελαιώνα, σε συνεργασία με την εταιρεία ψεκασμών με μη επανδρωμένα αεροσκάφη «IONOS UAV», στo πλαίσιo του Ευρωπαϊκού έργου ACTPHAST 4.0.

Στο έδαφος της καλλιέργειας, αλλά και στο φύλλωμα των δέντρων, ανά περίπου τρία έως εννέα μέτρα, τοποθετήθηκαν αισθητήρες σε συνολικά έξι σημεία, οι οποίοι κατόρθωσαν να κάνουν με ακρίβεια τις απαιτούμενες μετρήσεις, έδειξαν υψηλή ευαισθησία σε πολύ μικρά σταγονίδια (έως ~37 μm) και σε χαμηλές πυκνότητες και ανίχνευσαν το διάλυμα σε απόσταση έως και 22 μέτρων από το ψεκαστικό drone.

Η χρήση των αισθητήρων οπτικών ινών στη γεωργία ακριβείας είναι κάτι που μόλις τώρα «γεννιέται», αλλά φαίνεται πως μπορεί να γνωρίσει σημαντική ανάπτυξη στα επόμενα χρόνια, με προοπτική να επιτευχθεί κάποια στιγμή το λεγόμενο «fiber- to- the tree», δηλαδή οπτικές ίνες που φτάνουν μέχρι το κάθε δέντρο μιας καλλιέργειας, όπως επισημαίνει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Σταύρος Πισσαδάκης, διευθυντής Ερευνών και ιδρυτής/επικεφαλής του PMDL στο Ινστιτούτο Ηλεκτρονικής Δομής και Λέιζερ του ΙΤΕ (ΙΗΔΛ-ΙΤΕ).

Η πρωτοποριακή αυτή τεχνολογία παρουσιάστηκε στο 2ο διεθνές συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Φωτονικής PHOS, που πραγματοποιήθηκε στις 1- 3 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη, στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων (ΚΕΔΕΑ) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου (ΑΠΘ).  Και παρότι προς το παρόν βρίσκεται στα «σπάργανα», δεν αποκλείεται στο μέλλον οι αισθητήρες αυτοί να μπορούν να καταγράφουν ακόμη και την περιεκτικότητα των μακροθρεπτικών στοιχείων σε ένα δέντρο ή φυτό (πχ. άζωτο, φώσφορο και κάλιο), ανοίγοντας τον δρόμο για πιο ορθολογική χρήση λιπασμάτων.

Τα βασικά συγκριτικά πλεονεκτήματα

Ποιο είναι το βασικό συγκριτικό πλεονέκτημα των οπτικών ινών έναντι των κλασικών ηλεκτρονικών αισθητήρων; Κατά τον κ. Πισσαδάκη,  το μεγάλο πλεονέκτημα της οπτικής ίνας είναι το πολύ μικρό μέγεθός της, που συγκρίνεται με αυτό μιας ανθρώπινης τρίχας.  Αυτό σημαίνει ότι μπορεί πολύ εύκολα να εγκατασταθεί στον φλοιό ενός δέντρου, στο έδαφος, στο ριζικό σύστημα, ακόμη και να επικολληθεί πάνω στα φύλλα. Για να μπει ένας αισθητήρας οπτικής ίνας στον φλοιό ενός δέντρου, για παράδειγμα, αρκεί μια πολύ μικρή οπή, αντίστοιχη με αυτή που θα έκανε το τρυπάνι ενός οδοντιάτρου ή η χάραξή του με τον τρόπο που θα γινόταν ένα παραδοσιακό μπόλιασμα. Αντίθετα, για να εγκατασταθούν οι αισθητήρες που χρησιμοποιούνται σήμερα, χρειάζονται συνήθως πολύ μεγαλύτερες παρεμβάσεις.

Το δεύτερο βασικό πλεονέκτημα είναι ότι οι οπτικές ίνες, που είναι φτιαγμένες από γυαλί και κυκλοφορεί το φως μέσα τους, δεν επηρεάζονται από ηλεκτρομαγνητικά πεδία, όπως αυτό που πιθανώς εκπέμπει ένας παρακείμενος πυλώνας υψηλής τάσης της ΔΕΗ, ενώ δεν υπάρχουν καλώδια, ευάλωτα στις καιρικές συνθήκες. Προφυλαγμένος χρειάζεται να είναι μόνο ο σταθμός/εξοπλισμός μέτρησης. Τρίτον, οι οπτικές ίνες έχουν πολυ-αισθητηριακές δυνατότητες, εν ολίγοις μπορούν να μετρήσουν περισσότερες από μια ενδείξεις (πχ, θερμοκρασία και υγρασία ταυτόχρονα) και η εγκατάστασή τους είναι πολύ ευκολότερη. Επιπλέον, οι αισθητήρες μπορεί να είναι χαμηλού κόστους, ώστε να μπορεί να τους «αντέξει» η τσέπη του αγρότη.

«Αν οι αισθητήρες αυτοί πετύχουν ως προσέγγιση, τότε θα μπορούσαν να αποτελέσουν το νέο είδος αισθητήρων για τη γεωργία ακριβείας» εξηγεί ο ερευνητής, σύμφωνα με τον οποίο φέτος υπήρξαν ήδη τα πρώτα ενθαρρυντικά αποτελέσματα από τη χρήση τέτοιων αισθητήρων στο εργαστήριο, για την παρακολούθηση της «σπαργής» (σ.σ.με πολύ απλά λόγια του σταδίου που ένα φυτό αρχίζει σταδιακά να μαραίνεται όταν στερηθεί το νερό, κάτι που είναι εύκολα εμφανές ως υδατικό στρες σε φυτά όπως ο βασιλικός για παράδειγμα, αλλά όχι τόσο γρήγορα ορατό σε δέντρα).

Πόσο κοντά είναι αυτή η τεχνολογία στο χωράφι;

Πόσο κοντά είμαστε στο να μπει αυτή η τεχνολογία στο χωράφι και εμπορικά; «Χρειάζεται αρκετή δουλειά ακόμη στο φωτονικό εργαστήριο, για να βελτιωθούν οι αισθητήρες ως προς τις μετρήσεις, ν’ αυξηθεί η αντοχή τους στο δύσκολο αγροτικό περιβάλλον και να έχουμε καλύτερη ανάλυση σήματος. Χρειάζεται επίσης να δούμε πώς το σήμα που “διαβάζει” ο αισθητήρας θα μπορεί να συνδεθεί με τα γεωπονικά δεδομένα και να βλέπει ο γεωπόνος με μια ματιά τι μετράει. Πχ, σε μια έξυπνη φάρμα οι συμβατικοί αισθητήρες μπορεί να μετρούν ξεχωριστά την υγρασία στον αέρα, στο φύλλωμα και το έδαφος κι αυτές οι διαφορετικές τιμές να συσχετίζονται μέσα από ένα αγρονομικό μοντέλο, ώστε να υπάρχει μια συνολική εικόνα για την καλλιέργεια. Το ίδιο πρέπει να γίνει και με τους αισθητήρες οπτικών ινών, που ίσως έτσι μας δώσουν τη δυνατότητα να μετράνε καινούργιες παραμέτρους, όπως η σπαργή ή η δενδροκομική ανάπτυξη» εξηγεί ο κ.Πισσαδάκης.

Οι ερευνητές της ομάδας, λέει, είναι τόσο ενθουσιασμένοι, όσο και προσεκτικοί με τα αποτελέσματα που πήραν για την παρακολούθηση της σπαργής, καθώς οι αισθητήρες τούς έδωσαν  μεν το πρώτο σήμα εντός λίγων λεπτών από την έναρξη του φαινομένου, αλλά απαιτείται περαιτέρω έρευνα και πειραματισμός για πιο ασφαλή συμπεράσματα. Και να σκεφτεί κάποιος ότι η στροφή στη μέτρηση της σπαργής έγινε τυχαία: αρχικά η ομάδα θέλησε να παρακολουθήσει την διαδικασία εμβολιασμού σε ένα δενδρύλλιο και οι ερευνητές συνειδητοποίησαν ότι αν και οι μετρήσεις τους δεν ήταν επιτυχημένες στον ευκταίο βαθμό σε αυτό το πεδίο, ωστόσο ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ως προς την αντίδραση του φυτού στο πότισμα, άρα και την παρακολούθηση της σπαργής.

«Πάντα μας βοηθά και η συγκυρία στην έρευνα» λέει ο κ. Πισσαδάκης, προσθέτοντας ότι όλα αυτά τα στοιχεία και οι μετρήσεις πρέπει να κάνουν fusion (σύντηξη) σε ένα μοντέλο, το οποίο μεταξύ άλλων θα ενσωματώνει διαφορετικούς αισθητήρες για το τι βλέπει ο ίδιος ο/η αγρότης, τι βλέπει ο/η γεωπόνος και τι ο/η ερευνητής, με οπτικοποίηση της πληροφορίας.  Η ομάδα βρίσκεται τώρα στο στάδιο της αναζήτησης χρηματοδότησης, κυρίως από ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα, ώστε να περάσει την τεχνολογία της, που τώρα έχει επίπεδο τεχνολογικής ετοιμότητας (TRL) 5, στο επόμενο στάδιο.

Στην ομάδα, σημαντικοί συντελεστές από πλευράς του ΙΤΕ είναι η Μαρία Κωνσταντάκη (Ειδική Λειτουργική Επιστήμονας-ΕΛΕ Α’ Βαθμίδας), ο προπτυχιακός φοιτητής Εμμανουήλ Ανθουλάκης και ο τεχνικός έρευνας, Βασίλειος Σαρακατσιάνος, από την εταιρία IONOS UAV ο διευθύνων σύμβουλος Στέλιος Χριστοδούλου, η επιστημονική συνεργάτης Αντωνία Μπαγκέρη (Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο-ΕΛΜΕΠΑ, Ηράκλειο), και από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) ο προπτυχιακός φοιτητής Γρηγόρης Παπαδόπουλος.

*Τη φωτογραφία παραχώρησε ο κ.Πισσαδάκης

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Αλεξάνδρα Γούτα

Σε λίγες ώρες από τη δημοσίευση αυτών των σκέψεων, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και πολλά υποσχόμενος για το μέλλον των ρεπουμπλικανών, Μάρκο Ρούμπιο, θα πατά ελληνικό έδαφος. Είναι ο άνθρωπος που στην κυβέρνηση Τραμπ ελέγχει δυο κορυφαίους μηχανισμούς: την εξωτερική πολιτική και την Εθνική Ασφάλεια των ΗΠΑ.  Μόνο ο Κίσινγκερ το είχε καταφέρει αυτό, με τη διπλή του ιδιότητα να ξεκινά επί Νίξον το 1973 και να συνεχίζεται επί Φορντ μέχρι το 1975.

Άρα, μιλάμε για μια κορυφαία προσωπικότητα της αμερικανικής πολιτικής, που φτάνει στη χώρα μας σε μια κρίσιμη περίοδο για την κυβέρνηση Τραμπ, που εν μέσω δυο πολέμων σε πλήρη εξέλιξη και στην έντονη ενεργειακή αβεβαιότητα έχει κι εκλογές σ’ ένα μήνα.

Διπλωματικοί κύκλοι ισχυρίζονται ότι ο Ρούμπιο είναι «μέγας» παίκτης και θα είναι πρωταγωνιστής στις ΗΠΑ για τα επόμενα πολλά χρόνια.

Προσέξτε: Ο Ρούμπιο γνωρίζει τα θέματα της Ελλάδας όσο κανένας άλλος πολιτικός στις ΗΠΑ. Είναι επιφυλακτικός για την Τουρκία και τον ρόλο της, ενώ έχει στενές σχέσεις με το Ισραήλ. Μάλιστα, είναι ο πολιτικός που έχει συγκρουστεί επανειλημμένως στο παρασκήνιο με τον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα, Τομ Μπάρακ, που εκπροσωπεί το πιο ισχυρό φιλοτουρκικό λόμπι στο περιβάλλον Τραμπ.  Κι αποτελεί σημαντικό γεγονός για την Ελλάδα, ότι μετά την επίσκεψη του Ρούμπιο στην Αθήνα, δεν περιλαμβάνεται η …πάγια εξισορροπιστική επίσκεψη στην Τουρκία, όπως γινόταν στο παρελθόν.

Προσέξτε κι αυτό: Ο Ρούμπιο έρχεται στην Ελλάδα εν μέσω κλιμακούμενης έντασης από την Τουρκία στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο κι ενόψει των διαδικασιών πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου και Ισραήλ, αλλά και της αναμενόμενης κατάθεσης του νομοσχεδίου για τη «Γαλάζια Πατρίδα» στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση.

Είναι και κάτι ακόμη: Εντός των ΗΠΑ, αλλά και σε χώρες στην Ευρώπη (Γερμανία;;), υπάρχουν ακόμη αντιδράσεις για τον κάθετο άξονα, που κάποιοι θέλουν να ξεκινά από την Τουρκία. Όμως, όπως δείχνουν τα πράγματα, η ελληνική εξωτερική πολιτική σε συνδυασμό με τα αμερικανικά συμφέροντα, έχει «σταθεροποιήσει» το έργο. Μάλιστα, πριν λίγες ημέρες εντάχθηκαν στο εγχείρημα και η Σερβία με τα Σκόπια.

Επιπλέον, η είσοδος αμερικανικών ενεργειακών κολοσσών, όπως η Chevron και η ExxonMobil, στην έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης και στο Ιόνιο Πέλαγος αντιστοίχως, δείχνει ότι οι ΗΠΑ διατηρούν ισχυρό ενεργειακό ενδιαφέρον στην Ελλάδα (Ρούμπιο επιμένοντος) είναι σταθερές στην απόφαση για τον άξονα και την πρόοδο των ερευνών χωρίς προσκόμματα.

Άλλωστε, η Αλεξανδρούπολη αποτελεί πλέον κορυφαίο κόμβο και τόπο διευκόλυνσης (facility), πέραν της βάσης της Σούδας στην Κρήτη. Κάτι που υπέγραψε η Αριστερά στην Ελλάδα, δια χειρός Τσίπρα. Τότε, στη συνάντησή του με τον Τραμπ στον Λευκό Οίκο (17 Οκτωβρίου 2017), που συμφωνήθηκε η αμερικανική στήριξη και η ελληνοαμερικανική συνεργασία για την κατασκευή του πλωτού σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Αλεξανδρούπολη. Η κίνηση αυτή έθεσε τις βάσεις για να μετατραπεί η πόλη και η Βόρειος Ελλάδα, σε ενεργειακό κόμβο των Βαλκανίων. Κι ακολούθησαν οι ουσιαστικές και «βαριές» συμφωνίες μετά το 2019 και την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Επιπλέον, από ελληνικής πλευράς κορυφώνεται η διπλωματική έμφαση που δίνεται για την ολοκλήρωση του εκσυγχρονισμού του στόλου των F-16 στην έκδοση Viper στις εγκαταστάσεις της ΕΑΒ  και στην προμήθεια των 20 υπερσύγχρονων αεροσκαφών πέμπτης γενιάς F-35 —με το πρώτο ελληνικό F-35 να έχει πλέον επίσημο ορίζοντα παράδοσης το 2028.

Μάλιστα, την ίδια στιγμή έχει αποτραπεί οποιαδήποτε επιστροφή της Τουρκίας στην προμήθεια των F-35, παρά τη θέληση Τραμπ, εξαιτίας της σθεναρής αντίδρασης του Κογκρέσου λόγω των αμερικανικών νόμων. Ο ίδιος ο Ρούμπιο δήλωσε τον περασμένο Ιούνιο, ότι η κυβέρνηση δεν έχει τη νομική δυνατότητα να αλλάξει το καθεστώς της Τουρκίας όσο παραμένει το ζήτημα των S-400.

Ναι, μπορούμε να λέμε λοιπόν, ότι η επίσκεψη Ρούμπιο στην Ελλάδα είναι κομβική. Καθ’ υπερβολή θα μπορούσαμε να πούμε ότι έρχεται στη χώρα μας … ο πρόεδρος των ΗΠΑ και δη σε μια μη εθιμοτυπική επίσκεψη, στην οποία τέμνονται η αμερικανική εξωτερική πολιτική, η εθνική ασφάλεια, η ενέργεια και η στρατηγική της Ουάσιγκτον για την Ανατολική Μεσόγειο.

Η Ελλάδα έχει μπροστά της μια σειρά από κρίσιμες καμπές: την ηλεκτρική διασύνδεση με Κύπρο και Ισραήλ, τις έρευνες για υδρογονάνθρακες, τον ενεργειακό διάδρομο προς τα Βαλκάνια, την περαιτέρω ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ και, βεβαίως, τη διαχείριση μιας δύσκολης και διαρκώς μεταβαλλόμενης σχέσης με την Τουρκία.

Γι’ αυτό και το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο σε όσα θα πει ο Ρούμπιο στην Αθήνα. Βρίσκεται κυρίως σε όσα θα συμφωνηθούν, σε όσα θα αποφευχθούν και —κυρίως— σε όσα θα ακολουθήσουν μετά την αναχώρησή του.

Γιατί, σε μια περιοχή όπου η ενέργεια, η ασφάλεια και η γεωπολιτική έχουν πλέον γίνει ένα ενιαίο πεδίο, η επίσκεψη Ρούμπιο μπορεί να αποτελέσει κάτι περισσότερο από έναν ακόμη σταθμό της αμερικανικής διπλωματίας. Μπορεί να λειτουργήσει ως ένδειξη για το πώς αντιλαμβάνεται η Ουάσιγκτον τον ρόλο της Ελλάδας στη νέα αρχιτεκτονική της Ανατολικής Μεσογείου.

Τα σημαντικότερα γεγονότα της σημερινής ημέρας

105….στη Μάχη του Αρόσιου, οι Κίμπρι επικρατούν επί του ρωμαϊκού στρατού, υπό την ηγεσία του Μάλιου Μάξιμου.

1876….ο Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ επικοινωνεί για πρώτη φορά στον κόσμο μέσω τηλεφωνικής γραμμής, με τον βοηθό του Γουότσον στη Βοστόνη.

1908….η Αυστρία προσαρτεί τη Βοσνία και την Εζεργοβίνη.

1910….ορκίζεται η πρώτη κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου.

1911….εξαφανίζεται ο Έλληνας μητροπολίτης Γρεβενών Αιμιλιανός, κατά τη διάρκεια περιοδείας του. Σύμφωνα με πληροφορίες, δολοφονήθηκε σε ενέδρα από ρουμανική συμμορία.

1912….αποπλέει για το Αιγαίο ο ελληνικός στόλος μετά την κήρυξη του πολέμου κατά της Τουρκίας.

1915….κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου, οι δυνάμεις της Αντάντ στέλνουν τελεσίγραφο στη Βουλγαρία, ως προειδοποίηση κατά της εισόδου της στον πόλεμο

1973….ξεσπά νέος αραβοϊσραηλινός πόλεμος στη Μέση Ανατολή. Την ημέρα του Γιομ Κιπούρ, τη μεγαλύτερη γιορτή των Εβραίων, η Αίγυπτος και η Συρία ξεκινούν αιφνιδιαστική επίθεση στην ανατολική όχθη του Σουέζ και στα υψώματα του Γκολάν.

1981….δολοφονείται ο Πρόεδρος της Αιγύπτου, Ανουάρ Σαντάτ, από μουσουλμάνους εξτρεμιστές, κατά τη διάρκεια στρατιωτικής παρέλασης. Ήταν ο πρώτος Άραβας ηγέτης, που επισκέφθηκε επίσημα το Ισραήλ, το Νοέμβρη του 1977. Το 1978 μοιράστηκε το Νόμπελ Ειρήνης μαζί με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, Μεναχέμ Μπεγκίν.

1989….κυριαρχεί στον αθηναϊκό Τύπο η συγκρότηση από τον Ανδρέα Παπανδρέου της “Δημοκρατικής Συμπαράταξης”, στην οποία μετέχουν στελέχη του επίσημου ΠΑΣΟΚ και του πολιτικού χώρου, που πρόσκεινται σ αυτό, συν τον Γιάννη Μπούτο.

1995….ανακαλύφθηκε 47,9 έτη φωτός μακριά από τη Γη, ο αστερισμός του Πήγασου, το πρώτο μεγάλο αστέρι, μετά από τον Ήλιο, που είχε σε τροχιά πλανήτη.

2000….παραιτείται ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, πρώην Πρόεδρος της Σερβίας και τελευταίος Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.

2004….οι κατηγορούμενοι για την υπόθεση του Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα (ΕΛΑ) Χρήστος Τσιγαρίδας, Αγγελέτος Κανάς, Κώστας Αγαπίου και Ειρήνη Αθανασάκη κρίνονται ένοχοι από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας για προμήθεια και κατοχή εκρηκτικών υλών, απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονία και συμμετοχή σε υποθέσεις εκρήξεων. Αθώος κρίθηκε ο Μιχάλης Κασσίμης.

Γεννήσεις

1459….γεννιέται στη Νυρεμβέργη ο εξερευνητής Μάρτιν Μπίχεϊμ.

1773….γεννιέται ο Λουδοβίκος-Φίλιππος της Γαλλίας

Θάνατοι

1892….πεθαίνει ο Βρετανός ποιητής Άλφρεντ Τένισον.

1962….πεθαίνει ο Αμερικανός σκηνοθέτης Τοντ Μπράουνινγκ, δημιουργός του “Δράκουλα” με τον Μπέλα Λουγκόσι.

1989….πεθαίνει σε ηλικία 81 ετών η Αμερικανίδα ηθοποιός Μπέτι Ντέιβις.

ΑΠΕ-ΜΠΕ