Η ιστορία με την Καρυστιανού, την άνοδο και την πτώση της, δεν είναι πρωτόγνωρη. Τόσοι και τόσοι ονειρεύτηκαν ότι γίνονται πρωθυπουργοί και πριν τα μάτια τους ανοιγοκλείσουν δυο τρεις φορές, βρέθηκαν φτωχοί συγγενείς και ξεχασμένοι. Πολλοί ήταν εκείνοι -και πιο επώνυμοι κι ικανοί από την Καρυστιανού- που απόλαυσαν την φωτεινή πλευρά του φεγγαριού, πριν βυθιστούν στο σκοτάδι κι εξαφανιστούν από προσώπου γης. Γιατί, η πολιτική είναι ένα παράξενο φεγγάρι: φωτίζει απότομα, θαμπώνει εύκολα και αφήνει στο σκοτάδι όσους πίστεψαν πως το φως τους ανήκει.
Τελευταίο παράδειγμα ο Κασσελάκης. Από το… «με λένε Στέφανο», μέχρι το συνέδριο του…σκυλάδικου, πέρασε περίπου ένας χρόνος. Με την Καρυστιανού πέρασε περισσότερος… Κι έχουμε δρόμο ακόμη μέχρι την ολοκληρωτική αποκαθήλωση.
Η μάνα των Τεμπών, απόλαυσε όλο το φως που της εξασφάλισε η Αριστερά. Μέχρι το Ευρωκοινοβούλιο την περιέφεραν για να… ρίξουν μαζί τον Μητσοτάκη. Και συναυλίες οργάνωσαν μαζί της και πλατείες γέμισαν με διαδηλωτές. Χώρια οι κραυγές για τα ξυλόλια, τα χαμένα βαγόνια κι οι εκπομπές στα κανάλια της ολιγαρχίας. Ήταν η εποχή που οι προβολείς άναβαν όλοι μαζί και το πολιτικό σκηνικό έμοιαζε με σκηνή θεάτρου, όπου όλοι γνώριζαν τον ρόλο τους — ή νόμιζαν πως τον γνώριζαν.
Λεπτομέρεια 1η: Την εποχή που αποκαθηλωνόταν ο Κασσελάκης, άρχισε να ανατέλλει η Καρυστιανού! Όλως… τυχαίως.
Ήταν βλέπετε το εμβληματικό πρόσωπο των συγκεντρώσεων σε Αθήνα. Θεσσαλονίκη και άλλες πόλεις, που οργάνωνε κυρίως η Αριστερά με πανελλαδικές καλύψεις από χοντρά αλλά και λιπόσαρκα συμφέροντα…
Μάλιστα, ο εθνικός biri-biri maker, ο Λαζόπουλος, την είχε προτείνει για…Πρόεδρο της Δημοκρατίας!!! Ενώ, κορυφαία στελέχη της Αριστεράς (Κοτζιάς) δήλωναν ότι θα την …ψήφιζαν για πρωθυπουργό της χώρας. Κι η ίδια γύριζε εδώ κι εκεί -πάντα συνοδεία καμερών- και δήλωνε ότι … «δεν έχει οξυγόνο». Κι ότι οξυγόνο δεν έχει ούτε η δημοκρατία μας!!
Ήταν τότε που η MRB σε δημοσκόπηση του ΟΡΕΝ, κατέγραφε 32,2% δυνητική ψήφο σε ενδεχόμενο κόμμα Καρυστιανού. Ένα ποσοστό που έμοιαζε τότε με άνεμο στα πανιά της. Μόνο που στην πολιτική, οι άνεμοι αλλάζουν συχνά κατεύθυνση χωρίς προειδοποίηση.
Κι ύστερα, ήρθαν οι μέλισσες κι άρχισαν οι τσιμπιές. Και κάπου εκεί, το μέλι της δημοσιότητας άρχισε να πικρίζει.
Αρχικά από κάποιον Καραχάλιο, επικοινωνιολόγο, που άρχισε να περιφέρεται στα κανάλια και να αντιπαρατίθεται μαζί της, επειδή ματαιώθηκε η συνεργασία τους.
Ποια συνεργασία; Μα για το κόμμα που θα έφτιαχνε και το οποίο διέψευδε ότι θα κάνει…
Έφυγε ο Καραχάλιος, μα ήρθε ο Αυγερινός. Ο πιο ρωσόφιλος Έλληνας δημοσιογράφος! Ο οποίος ταυτοχρόνως με την ίδρυση του κόμματος Καρυστιανού, εμφανίστηκε ως επικοινωνιακός του υπεύθυνος!
Η ίδια δε, σε μια πρωτοφανή επίδειξη καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δήλωσε συνεντευξιαζόμενη, ότι οι αμβλώσεις αποτελούν «θέμα δημόσιας διαβούλευσης» και ότι πρέπει «να αποφασίσει η κοινωνία τι θα ήθελε να γίνει».
Άνοιξε ένα θέμα που δεν υπάρχει και ταυτοχρόνως έβαλε απέναντί της την Αριστερά που την ακολουθούσε παντού. Και κάπως έτσι, το πολιτικό εκκρεμές άρχισε να γυρίζει προς την αντίθετη πλευρά.
Λεπτομέρεια 2η: Είναι η εποχή που επανεμφανίζεται ο Τσίπρας με την «Ιθάκη» του κι η ολιγαρχία στρέφει τις δυνάμεις της προς τα εκεί. Στην πολιτική, άλλωστε, οι συμμαχίες μοιάζουν συχνά με τα σύννεφα: μαζεύονται γρήγορα, αλλάζουν σχήμα και χάνονται πριν προλάβεις να τα κοιτάξεις δεύτερη φορά.
Κι αυτό γίνεται αμέσως αντιληπτό, αφού στις 21 Μάϊου 2026, που παρουσίασε το κόμμα της στη Θεσσαλονίκη, ο κόσμος που έσπευσε ήταν πολύ λιγότερος από τον αναμενόμενο και τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί.
Παρ’ όλα αυτά, οι αρχικές δημοσκοπήσεις την έφεραν τρίτο κόμμα, πιο μπροστά κι απ’ το ΠαΣοΚ. Μα κάτι που δεν είναι στέρεο, δεν μπορεί να κρατηθεί όρθιο για πολύ. Γιατί όταν ένα οικοδόμημα στηρίζεται περισσότερο στους προβολείς παρά στα θεμέλια, η σκιά της πτώσης του φαίνεται από νωρίς. Σιγά σιγά άρχισαν να απομακρύνονται συνεργάτες της και να την καταγγέλλουν. Κάποιοι, εκ των πιο στενών της, μίλησαν για «αυλές» κι άλλοι ανέφεραν ότι αποχωρούν επειδή αρνούνται να συμβιβαστούν με πρακτικές ασύμβατες με τις αρχές για τις οποίες ξεκίνησε αυτό το εγχείρημα…
Σήμερα, το κόμμα Καρυστιανού πνέει τα λοίσθια. Η δημοσκόπηση της ΟΡΙΝΙΟΝ, προχθές, την καταγράφει στο 4%! Μια τεράστια πτώση αναφορικά με τις πτήσεις της πριν το καλοκαίρι. Από την κορυφή στην κατηφόρα η απόσταση είναι μερικές φορές μικρότερη απ’ όσο αντέχει να παραδεχθεί η ανθρώπινη ματαιοδοξία.
Εν τω μεταξύ, μετά τον τραγικό θάνατο του Μαζωνάκη, κάποιοι ανακάλυψαν ότι η Μαρία Καρυστιανού γράφει στην ιστοσελίδα της, ότι θεραπεύει «χωρίς πολλά φάρμακα», μέσω εναλλακτικών μορφών Ιατρικής, όπως η Μεταβολομική, το Functional medicine, η Γνωστική Ομοιοπαθητική και η Κβαντική ιατρική.
Όμως, στο ζήτημα της «κβαντικής ιατρικής», υπάρχει μια θεμελιώδης διάκριση που κάνουν η επιστημονική κοινότητα, οι φορείς και οι Αρχές σε ΗΠΑ και Ευρώπη: άλλο η πραγματική τεχνολογία και έρευνα που αξιοποιεί την κβαντική φυσική στη βιολογία, και άλλο οι εναλλακτικές/ψευδοεπιστημονικές πρακτικές που χρησιμοποιούν τον όρο καταχρηστικά. Άρα, πρέπει να δοθούν διευκρινίσεις από επιστημονικούς φορείς κι από τον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης.
Η ουσία είναι ότι η Καρυστιανού περιθωριοποιείται. Κι οι ολιγαρχικές δυνάμεις με τα ΜΜΕ που τη στήριξαν, σήμερα την αγνοούν… Κάποιοι μάλιστα, δεν τη γνωρίζουν καν… Οι προβολείς που κάποτε έπεφταν πάνω της ένας ένας σβήνουν. Και όταν σβήσουν όλοι, μένει μόνο η σιωπή — εκείνη η αμήχανη σιωπή που ακολουθεί κάθε πολιτική υπερβολή.
Σύνηθες φαινόμενο για τους ανεπαρκείς ματαιόδοξους…
