Υπενθυμίζεται ότι την Κυριακή 29 Μαρτίου 2026 λήγει η εφαρμογή του μέτρου της χειμερινής ώρας,σύμφωνα με την οδηγία 2000/84 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 19ης Ιανουαρίου 2001, σχετικά με τις διατάξεις για τη χειμερινή ώρα.
Είναι οι εμπειρίες τους.
Οι φόβοι τους.
Οι τρόποι που έμαθαν να αγαπούν ή να προστατεύονται από την αγάπη.
Και κάπου εκεί, χωρίς να φαίνεται πάντα καθαρά, μπαίνουν στη σχέση και οι γονείς τους. Όχι ως πρόσωπα. Αλλά ως αποτυπώματα.
Στον τρόπο που πλησιάζουμε.
Στον τρόπο που απομακρυνόμαστε.
Στον τρόπο που αντέχουμε -ή δεν αντέχουμε- την εγγύτητα.
Και τότε αρχίζει να γίνεται κατανοητό:
δεν αγαπάμε μόνο όπως θέλουμε.
Αγαπάμε και όπως μάθαμε.
Οι πρώτες μας «πρόβες» για τη σχέση
Η οικογένεια είναι το πρώτο μας σχολείο σχέσεων.
Εκεί μαθαίνουμε χωρίς να το καταλάβουμε τι σημαίνει να είσαι κοντά σε κάποιον.
Αν η εγγύτητα είναι ασφαλής ή επικίνδυνη.
Αν η αγάπη είναι σταθερή ή αβέβαιη.
Αν ένα παιδί μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον όπου η αγάπη είναι διαθέσιμη και σταθερή, έχει περισσότερες πιθανότητες να νιώθει άνετα στη σύνδεση.
Αν μεγαλώσει με απόσταση, αστάθεια ή ένταση, μπορεί να μάθει να κρατάει άμυνες.
Όχι επειδή δεν θέλει να αγαπήσει.
Αλλά επειδή έμαθε ότι η αγάπη… πονάει.
Όταν πλησιάζουμε… και φοβόμαστε
Έχεις δει ανθρώπους που θέλουν σχέση, αλλά μόλις τα πράγματα σοβαρεύουν, απομακρύνονται;
Ή άλλους που φοβούνται διαρκώς ότι θα τους εγκαταλείψουν, ακόμα κι όταν δεν υπάρχει λόγος;
Αυτά δεν είναι «ιδιοτροπίες».
Είναι μοτίβα.
Κάποιος που έμαθε ότι οι σχέσεις δεν είναι σταθερές, μπορεί να φοβάται την εγκατάλειψη.
Κάποιος που έμαθε να βασίζεται μόνο στον εαυτό του, μπορεί να δυσκολεύεται να αφεθεί.
Και κάπως έτσι δημιουργείται ένα παράδοξο:
θέλουμε την αγάπη… αλλά δυσκολευόμαστε να τη ζήσουμε.
Όταν δύο ιστορίες συναντιούνται
Και τώρα φαντάσου αυτό:
Δύο άνθρωποι, με διαφορετικά βιώματα, διαφορετικές «εκπαιδεύσεις» στην αγάπη, προσπαθούν να συνδεθούν.
Ο ένας θέλει περισσότερη εγγύτητα.
Ο άλλος χρειάζεται περισσότερο χώρο.
Ο ένας ζητάει επιβεβαίωση.
Ο άλλος νιώθει πίεση.
Και κάπου εκεί αρχίζουν οι παρεξηγήσεις.
Όχι επειδή δεν αγαπιούνται.
Αλλά επειδή μιλάνε… διαφορετική «συναισθηματική γλώσσα».
Και αν αυτό δεν αναγνωριστεί, εύκολα μετατρέπεται σε σύγκρουση.
Δεν είναι ο άλλος το πρόβλημα (μόνο)
Σε πολλές σχέσεις υπάρχει η τάση να εστιάζουμε στον άλλον.
«Είναι απόμακρος»
«Είναι απαιτητικός»
«Δεν καταλαβαίνει»
Ίσως.
Αλλά η εικόνα δεν είναι πλήρης αν δεν δούμε και τον εαυτό μας.
Πώς σχετίζομαι εγώ;
Τι φοβάμαι;
Τι ζητάω — και γιατί;
Γιατί πολλές φορές, αυτό που μας ενεργοποιεί στον άλλον, συνδέεται με κάτι πολύ παλιότερο.
Και εκεί αρχίζει να ανοίγει μια άλλη οπτική:
η σχέση δεν είναι μόνο αυτό που συμβαίνει τώρα.
Είναι και αυτό που κουβαλάμε.
Η στιγμή της επίγνωσης
Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το πώς μεγαλώσαμε.
Αλλά μπορούμε να αρχίσουμε να το βλέπουμε.
Να αναγνωρίζουμε τα μοτίβα μας.
Να καταλαβαίνουμε πότε αντιδρούμε στο παρόν… και πότε σε κάτι από το παρελθόν.
Αυτό δεν λύνει τα πάντα.
Αλλά αλλάζει κάτι πολύ βασικό:
μας δίνει επιλογή
Δεν αντιδρούμε πια αυτόματα.
Μπορούμε να σταματήσουμε, να σκεφτούμε, να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό.
Και εκεί αρχίζει να δημιουργείται χώρος για μια πιο συνειδητή σχέση.
Η σχέση ως χώρος εξέλιξης
Μια συντροφική σχέση δεν είναι μόνο χώρος σύνδεσης. Είναι και καθρέφτης.
Δείχνει πράγματα που ίσως δεν βλέπαμε αλλού.
Ενεργοποιεί κομμάτια που είχαμε αφήσει πίσω.
Φέρνει στην επιφάνεια ανάγκες, φόβους, προσδοκίες.
Και αυτό, όσο δύσκολο κι αν είναι, έχει και μια άλλη πλευρά.
Δίνει τη δυνατότητα.
Να καταλάβεις τον εαυτό σου βαθύτερα.
Να δοκιμάσεις νέους τρόπους.
Να μάθεις να σχετίζεσαι… αλλιώς.
Δεν μπαίνουμε σε μια σχέση «από το μηδέν».
Μπαίνουμε με μια ιστορία.
Και ο άλλος επίσης.
Το θέμα δεν είναι να μην υπάρχουν αυτές οι ιστορίες.
Το θέμα είναι να αρχίσουμε να τις βλέπουμε.
Γιατί όσο περισσότερο καταλαβαίνεις από πού έρχεται ο τρόπος που αγαπάς…
τόσο περισσότερο μπορείς να επιλέξεις πώς θέλεις να αγαπάς.
Και ίσως τότε, η σχέση να πάψει να είναι μόνο επανάληψη.
Και να γίνει… μια νέα δυνατότητα.
Γράφει ο Ψυχολόγος – Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας
Όπως επισημαίνουν οι Ιάπωνες ερευνητές, από το Ινστιτούτο Επιστημών του Τόκιο και το Πανεπιστήμιο της Τσίμπα, τις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται αυξανόμενη στροφή σε εστιατόρια, έτοιμο φαγητό και κατεψυγμένα προϊόντα, εις βάρος της μαγειρικής στο σπίτι. Ωστόσο, για τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, η προετοιμασία γευμάτων δεν αποτελεί μόνο μορφή σωματικής δραστηριότητας, αλλά και σημαντικό γνωστικό ερέθισμα.
Στην έρευνα μελετήθηκαν δεδομένα από 10.978 άτομα ηλικίας 65 ετών και άνω, που συμμετείχαν στη μακροχρόνια έρευνα «Japan Gerontological Evaluation Study», με παρακολούθηση της γνωστικής τους υγείας για έξι χρόνια, έως το 2022. Το ένα πέμπτο των συμμετεχόντων ήταν ηλικίας 80 ετών και άνω και οι μισές ήταν γυναίκες. Περισσότεροι από τους μισούς ήταν συνταξιούχοι, ενώ το ένα τρίτο είχε λιγότερα από εννιά χρόνια εκπαίδευσης.
Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σχετικά με το πόσο συχνά μαγείρευαν γεύματα στο σπίτι, καθώς και την έκταση της μαγειρικής τους ικανότητας, από το ξεφλούδισμα των φρούτων και λαχανικών μέχρι το μαγείρεμα γευμάτων.
Περίπου οι μισοί συμμετέχοντες μαγείρευαν τουλάχιστον πέντε φορές την εβδομάδα, αλλά περισσότεροι από το ένα τέταρτο δεν το έκαναν. Οι γυναίκες και οι έμπειροι μάγειρες έτειναν να μαγειρεύουν περισσότερα γεύματα στο σπίτι σε σχέση με τους άνδρες και τους άπειρους μάγειρες.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, η συχνότερη μαγειρική συνδέεται με χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, αλλά διαφέρει ανάλογα με τον βαθμό μαγειρικής ικανότητας. Συγκεκριμένα, η προετοιμασία και το μαγείρεμα σπιτικού φαγητού τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα συνδέθηκε με 23% χαμηλότερο κίνδυνο άνοιας για τους άνδρες και 27% για τις γυναίκες, σε σύγκριση με όσους μαγείρευαν σπανιότερα από μία φορά την εβδομάδα.
Στους ηλικιωμένους με περιορισμένες μαγειρικές δεξιότητες, ακόμη και η ελάχιστη ενασχόληση με το μαγείρεμα (τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα) συνδέθηκε με μείωση του κινδύνου άνοιας κατά 67%.
Τα ευρήματα παρέμειναν ισχυρά ακόμη και μετά τη συνεκτίμηση παραγόντων όπως ο τρόπος ζωής, το εισόδημα και το μορφωτικό επίπεδο, ενώ ήταν ανεξάρτητα από άλλες δραστηριότητες που ενισχύουν τη γνωστική λειτουργία, όπως η χειροτεχνία, ο εθελοντισμός και η κηπουρική.
Οι ερευνητές επισημαίνουν, ωστόσο, ότι πρόκειται για μελέτη παρατήρησης, η οποία δεν μπορεί να εξάγει οριστικά συμπεράσματα σχετικά με την αιτία και το αποτέλεσμα.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
https://jech.bmj.com/content/early/2026/03/18/jech-2025-225139
ΑΠΕ-ΜΠΕ/Μ.Κουζινοπούλου
Η προσέγγιση βασίζεται στη δημιουργία μιας ειδικής «εκτυπώσιμης» μάζας, η οποία προκύπτει από τον συνδυασμό βρεφικού γάλακτος σε σκόνη, νερού και της κατάλληλης δραστικής ουσίας. Μέσω 3D εκτύπωσης, η μάζα αυτή μετατρέπεται σε φαρμακομορφές με συγκεκριμένο σχήμα, υφή και δοσολογία, προσαρμοσμένες στις ανάγκες κάθε παιδιού.
Σε αντίθεση με τα συμβατικά δισκία και τις κάψουλες, τα νέα αυτά σκευάσματα είναι μαλακά, μασώμενα και μπορούν να σχεδιαστούν με πιο ελκυστικό τρόπο, διευκολύνοντας σημαντικά τη λήψη τους. Το αποτέλεσμα είναι μια διαδικασία λιγότερο στρεσογόνα τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς.
Όπως εξηγεί ο φαρμακοποιός και υποψήφιος διδάκτωρ Φαρμακευτικής Τεχνολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), Ζήσης Χατζής, η καινοτομία δεν αφορά τον τρόπο δράσης των φαρμάκων, αλλά τη μορφή και τη χορήγησή τους. «Η δραστική ουσία ενσωματώνεται σε έναν φορέα που είναι ήδη οικείος στα παιδιά, όπως το βρεφικό γάλα, γεγονός που μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την αποδοχή και τη συμμόρφωση στη θεραπεία», σημειώνει.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η δυνατότητα πλήρους εξατομίκευσης της δοσολογίας. Με τη χρήση της 3D εκτύπωσης, κάθε φάρμακο μπορεί να παραχθεί με ακρίβεια, λαμβάνοντας υπόψη παραμέτρους όπως η ηλικία, το σωματικό βάρος και το θεραπευτικό σχήμα του παιδιού. Αυτό έρχεται να καλύψει ένα σημαντικό κενό της σημερινής πρακτικής, όπου συχνά δεν υπάρχουν διαθέσιμες κατάλληλες παιδιατρικές μορφές. Στην πράξη, η έλλειψη αυτή οδηγεί συχνά σε λύσεις ανάγκης, όπως ο τεμαχισμός δισκίων ή οι εμπειρικές αραιώσεις, πρακτικές που μπορεί να επηρεάσουν την ακρίβεια της δοσολογίας και να δυσκολέψουν τη συμμόρφωση των παιδιών στη θεραπεία.
Αντίθετα, τα 3D εκτυπωμένα φάρμακα φαίνεται να προσφέρουν πολλαπλά οφέλη: ακριβέστερη προσαρμογή της δόσης, ευκολότερη λήψη, ιδιαίτερα σε παιδιά με δυσκολία στην κατάποση, καλύτερη αποδοχή λόγω υφής και μορφής, περιορισμό της ανάγκης για πρόσθετα έκδοχα και ενίσχυση της συμμόρφωσης στη θεραπεία.
Οι εφαρμογές της τεχνολογίας είναι ήδη ευρείες. Στο πλαίσιο της ερευνητικής εργασίας εξετάστηκαν δραστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του πόνου και της επιληψίας, ωστόσο η μέθοδος μπορεί να αξιοποιηθεί σε πολλές κατηγορίες φαρμάκων που χορηγούνται από το στόμα στην παιδιατρική.
Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, οι ειδικοί τονίζουν ότι η τεχνολογία βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο. Διεθνείς μελέτες, κυρίως από ερευνητικές ομάδες στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισπανία και την Ολλανδία, εξετάζουν ήδη τη φαρμακοκινητική και την αποδοχή των νέων μορφών, ωστόσο απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την πλήρη τεκμηρίωση της ασφάλειας, της σταθερότητας και της ποιότητάς τους.
Η ερευνητική αυτή προσπάθεια θα παρουσιαστεί στο 12ο Πανελλήνιο Συνέδριο Εφαρμοσμένης Φαρμακευτικής, που θα πραγματοποιείται στις 28 και 29 Μαρτίου σε κεντρικό ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης και διοργανώνεται από τον Φαρμακευτικό Σύλλογο της πόλης.
Όπως προκύπτει από τη σχετική ανακοίνωση του Συλλόγου, η συγκεκριμένη καινοτομία αναδεικνύει τη δυναμική της επιστημονικής κοινότητας στην Ελλάδα και ανοίγει νέες προοπτικές για την εξατομικευμένη ιατρική. Το συμπέρασμα είναι σαφές: η 3D εκτύπωση δεν αλλάζει απλώς τη μορφή των φαρμάκων — αλλάζει συνολικά την εμπειρία της θεραπείας. Και για τα παιδιά, αυτό μπορεί να κάνει όλη τη διαφορά.
*Τη φωτογραφία διέθεσε για χρήση ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Το μερίδιο αγοράς των αμιγώς ηλεκτρικών αυτοκινήτων έφτασε το 18,8% από την αρχή του έτους, υπογραμμίζοντας τις συνεχιζόμενες δυνατότητες περαιτέρω ανάπτυξης. Τα υβριδικά-ηλεκτρικά οχήματα αποτελούν την πιο δημοφιλή επιλογή τύπου ισχύος μεταξύ των αγοραστών, με τα plug-in υβριδικά να εδραιώνουν τη θέση τους στην αγορά, υπογραμμίζοντας τη σημασία μιας τεχνολογικά ουδέτερης οδού για την απαλλαγή από τις εκπομπές άνθρακα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Συνδέσμου Ευρωπαίων Κατασκευαστών Αυτοκινήτων (ACEA).
Τα αμιγώς ηλεκτρικά αυτοκίνητα αντιπροσώπευαν το 18,8% του μεριδίου αγοράς της ΕΕ τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο του 2026, σημειώνοντας αύξηση από 15,2% ένα χρόνο νωρίτερα. Οι ταξινομήσεις υβριδικών ηλεκτρικών αυτοκινήτων κατέλαβαν το 38,7% της αγοράς, παραμένοντας η προτιμώμενη επιλογή μεταξύ των καταναλωτών στην ΕΕ. Εν τω μεταξύ, το συνδυασμένο μερίδιο αγοράς των βενζινοκίνητων και πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων μειώθηκε στο 30,6%, από 38,7% την ίδια περίοδο το 2025.
Από τον Ιανουάριο έως τον Φεβρουάριο του 2026, ταξινομήθηκαν 312.369 νέα ηλεκτρικά αυτοκίνητα με μπαταρία, καταλαμβάνοντας το 18,8% του μεριδίου αγοράς της ΕΕ. Οι τέσσερις μεγαλύτερες αγορές στην ΕΕ, οι οποίες συνολικά αντιπροσωπεύουν το 61% των ταξινομήσεων ηλεκτρικών αυτοκινήτων με μπαταρία, παρουσίασαν ανάμεικτα αποτελέσματα: η Γαλλία (+38,5%) και η Γερμανία (+26,3%) κατέγραψαν ισχυρή ανάπτυξη, ενώ το Βέλγιο (-11%) και η Ολλανδία (-34,9%) παρουσίασαν σημαντικές μειώσεις.
Τα στοιχεία για τον Φεβρουάριο του 2026 από την αρχή του έτους έδειξαν επίσης ότι οι νέες ταξινομήσεις υβριδικών-ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην ΕΕ αυξήθηκαν στις 643.898 μονάδες, υποστηριζόμενες από την ανάπτυξη στην Ιταλία (+29,5%) και την Ισπανία (+13,4%), ενώ η Γερμανία παρέμεινε αρκετά σταθερή (+1,1%). Ολοκληρώνοντας τις τέσσερις μεγάλες αγορές, η Γαλλία κατέγραψε μείωση 3,9% σε σύγκριση με τους πρώτους δύο μήνες του 2025. Συνολικά, τα υβριδικά-ηλεκτρικά μοντέλα αντιπροσώπευαν το 38,7% της συνολικής αγοράς της ΕΕ.
Οι ταξινομήσεις υβριδικών ηλεκτρικών αυτοκινήτων με δυνατότητα plug-in συνεχίζουν να παρουσιάζουν ισχυρή ανάπτυξη, φτάνοντας τις 162.751 μονάδες τους πρώτους δύο μήνες του 2026. Αυτό οφείλεται στην αύξηση του όγκου πωλήσεων σε βασικές αγορές όπως η Ιταλία (+116,1%), η Ισπανία (+71,5%) και η Γερμανία (+23,8%). Ως αποτέλεσμα, τα νέα υβριδικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα με δυνατότητα plug-in αντιπροσωπεύουν πλέον το 9,8% των ταξινομήσεων στην ΕΕ, από 7,4% την ίδια περίοδο πέρυσι.
Τον Φεβρουάριο του 2026, οι ταξινομήσεις βενζινοκίνητων αυτοκινήτων μειώθηκαν κατά 23,3%, με όλες τις μεγάλες αγορές να παρουσιάζουν μειώσεις. Η Γαλλία παρουσίασε την πιο απότομη πτώση, με τις ταξινομήσεις να μειώνονται κατακόρυφα κατά 48,5%, ακολουθούμενη από τη Γερμανία (-22,8%), την Ισπανία (-20,8%) και την Ιταλία (-18,6%).
Με 374.774 ταξινομήσεις νέων αυτοκινήτων τους τελευταίους δύο μήνες, το μερίδιο αγοράς για τα βενζινοκίνητα μειώθηκε στο 22,5% από 29% την ίδια περίοδο πέρσι. Η αγορά πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων συνέχισε την πτωτική της τάση, με τις ταξινομήσεις να μειώνονται κατά 17,7% και να αντιπροσωπεύουν το 8,1% των ταξινομήσεων νέων αυτοκινήτων από τον Ιανουάριο έως τον Φεβρουάριο.
ΑΠΕ-ΜΠΕ/Σπύρος Ρέκκας
Από τους πιο σθεναρούς υποστηρικτές στην Αφρικανική Ένωση του αιτήματος να δοθούν επανορθώσεις για το διατλαντικό δουλεμπόριο, ο πρόεδρος της Γκάνας, ο Τζον Μαχάμα, πήγε προσωπικά στη Νέα Υόρκη, για να υποστηρίξει κείμενο το οποίο, παρότι δεν είναι νομικά δεσμευτικό, χαρακτήρισε «ιστορικό».
«Συγκεντρωθήκαμε (…) για να εκφράσουμε αλληλεγγύη, για να πούμε την αλήθεια, για να αναζητήσουμε τον δρόμο προκειμένου να υπάρξει επούλωση των πληγών και επανορθωτική δικαιοσύνη», είπε ο κ. Μαχάμα τη διεθνή Ημέρα Μνήμης Θυμάτων του Δουλεμπορίου, μαρτυρίου το οποίο είχε διάρκεια αιώνων.
«Η υιοθέτηση του ψηφίσματος αυτού είναι επίσης εγγύηση κατά της λήθης», πρόσθεσε ο πρόεδρος της Γκάνας, ο οποίος προχθές Τρίτη καταφέρθηκε εναντίον των σημερινών πολιτικών που διαγράφουν την ιστορία του δουλεμπορίου, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, όπου «βιβλία για το ζήτημα εξοβελίζονται από τα σχολεία και τις δημόσιες βιβλιοθήκες».
Το ψήφισμα εγκρίθηκε με 123 ψήφους υπέρ, 3 κατά (ΗΠΑ, Ισραήλ, Αργεντινή) και 52 αποχές (συμπεριλαμβανομένων της Βρετανίας και των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Το κείμενο τονίζει πως το «εμπόριο Αφρικανών που είχαν υποδουλωθεί» κι η σκλαβιά των Αφρικανών εξαιτίας της φυλής τους ήταν «το πιο βαρύ έγκλημα κατά της ανθρωπότητας», η «πιο απάνθρωπη και πιο μακρόχρονη αδικία που διαπράχθηκε εναντίον της ανθρωπότητας».
Το συμπέρασμα αυτό επικαλείται το πελώριο εύρος του φαινομένου, τη διάρκειά του, τη βαρβαρότητά του, τον συστηματικό χαρακτήρα του, καθώς και τις συνέπειες που παραμένουν οφθαλμοφανείς ως ακόμη και σήμερα, σ’ έναν κόσμο όπου οι Αφρικανοί ή άνθρωποι με αφρικανική καταγωγή υφίστανται ακόμη «φυλετικές διακρίσεις» και την «νεοαποικιοκρατία».
«Για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, υποστηρικτές της δουλείας και ωφελούμενοι από αυτή κατασκεύασαν ρατσιστική ιδεολογία, μεταμορφώνοντας τις προκαταλήψεις σε ψευδοεπιστήμη», σημείωσε ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες. Και τα «τραύματα» που προκάλεσε αυτή η «διεστραμμένη παγκόσμια τάξη» παραμένουν βαθιές ως ακόμη και σήμερα, επέμεινε.
Σήμερα πρέπει να καταγγελθεί το «ψέμα» της θεωρίας «περί ανωτερότητας της λευκής φυλής» και «να εργαστούμε» για να υπάρξει αποκατάσταση «της αλήθειας», απονομή «δικαιοσύνης» και προσφορά «επανορθώσεων», πρόσθεσε.
«Ανταγωνισμός» τραγωδιών
Το κείμενο καλεί τα κράτη να δεσμευτούν σε διαδικασία δικαιοσύνης και επανόρθωσης αδικιών του παρελθόντος, ιδίως ζητώντας επίσημα συγγνώμη, προσφέροντας αποζημιώσεις σε απογόνους θυμάτων, εφαρμόζοντας πολιτικές εναντίον του ρατσισμού και επιστρέφοντας πολιτιστικά και θρησκευτικά αντικείμενα που είχαν λεηλατηθεί.
«Οι υπεύθυνοι για το διατλαντικό δουλεμπόριο είναι γνωστοί — οι Ευρωπαίοι, οι ΗΠΑ, αναμένουμε να ζητήσουν επίσημα συγγνώμη από τη Αφρική», κι όχι προσχηματικά, όπως «είχαν κάνει στο παρελθόν», τόνισε προχθές Τρίτη στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Σάμιουελ Οκουντζέτο Αμπλάκουα, κατηγορώντας κάποιους βασικούς υπαίτιους πως «αρνούνται να παραδεχθούν τα εγκλήματά τους».
Η διπλωματία των ΗΠΑ αιτιολόγησε την απορριπτική της ψήφο κρίνοντας πως το κείμενο είναι «πολύ προβληματικό». «Οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν νομικό δικαίωμα επανορθώσεων για ιστορικές αδικίες που όμως δεν ήταν παράνομες δυνάμει του διεθνούς δικαίου την εποχή που έλαβαν χώρα», επιχειρηματολόγησε ο αμερικανός αντιπρόσωπος Νταν Νεγκρέα, που επίσης επέκρινε το κείμενο διότι κατ’ αυτόν βάζει σε «ανταγωνισμό» εγκλήματα.
Παρόμοια επιχειρήματα πρόβαλαν χώρες μέλη της ΕΕ και η Βρετανία, που παρότι αναγνώρισαν πόσο τερατώδης ήταν η φύση της σκλαβιάς, απείχαν. Αυτό «εγείρει κίνδυνο να τεθούν σε ανταγωνισμό ιστορικές τραγωδίες οι οποίες δεν χωρούν σύγκριση, πέρα από το ότι κάτι τέτοιο είναι σε βάρος της μνήμης των θυμάτων», ανέφερε ο γάλλος αντιπρόσωπος Σιλβέν Φουρνέλ, καλώντας ταυτόχρονα να μην υπάρξει «λήθη» ή «διαγραφή» της ιστορίας.
Οι επικρίσεις περί ιεράρχησης αντικρούστηκαν από τον επικεφαλής της διπλωματίας της Γκάνας. «Αυτό που λέμε είναι πως αν εξετάσετε όλες τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν στην ιστορία της ανθρωπότητας, καμιά άλλη δεν ήταν τόσο συστηματική, τόσο μακρόχρονη –πάνω από 300 χρόνια–, με συνέπειες για γενιές ολόκληρες». «Δεν ιεραρχούμε την οδύνη. Δεν λέμε ότι τα δικά μας δεινά είχαν μεγαλύτερη αξία από τα δικά σας», πρόσθεσε.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
«Η ένοπλη σύρραξη στο Ιράν αύξησε τον κίνδυνο ορισμένοι δικαιούχοι θεωρήσεων διαβατηρίων» που προβλέπουν προσωρινή διαμονή «να μην είναι σε θέση ή να μην επιθυμούν να αποχωρήσουν από την Αυστραλία αφού λήξουν οι βίζες τους», σημείωσε το υπουργείο Εσωτερικών σε ανακοίνωσή του.
Προβλέπονται πάντως κάποιες εξαιρέσεις, κατά περίπτωση, ειδικά για γονείς πολιτών της Αυστραλίας, σύμφωνα με την ίδια πηγή. «Πολλές βίζες επισκεπτών είχαν δοθεί πριν από την ένοπλη σύρραξη στο Ιράν και πιθανόν δεν θα χορηγούνταν εάν ζητούνταν σήμερα», τόνισε ο υπουργός Εσωτερικών Τόνι Μπερκ. «Οι αποφάσεις που αφορούν τη μόνιμη παραμονή στην Αυστραλία θα έπρεπε να είναι αποφάσεις που έχουν ληφθεί κατόπιν ώριμης σκέψης από την κυβέρνηση κι όχι τυχαία συνέπεια του ότι κάποιος είχε κλείσει διακοπές», πρόσθεσε.
Πάνω από 85.000 μόνιμοι κάτοικοι Αυστραλίας έχουν γεννηθεί στο Ιράν, σύμφωνα με επίσημα κυβερνητικά δεδομένα. Κοινότητες της ιρανικής διασποράς είναι παρούσες κυρίως σε μεγαλουπόλεις, όπως το Σίδνεϊ και η Μελβούρνη. Οι αρχές της Αυστραλίας πυροδότησαν οργή στο Ιράν νωρίτερα αυτόν τον μήνα, όταν ανακοίνωσαν πως παραχωρούν άσυλο σε επτά Ιρανές, έξι παίκτριες και μέλος της αποστολής της ιρανικής εθνικής ποδοσφαίρου γυναικών, που συμμετείχαν στο Κύπελλο της Ασίας.
Χαρακτηρίστηκαν «προδότριες» στο Ιράν, διότι αρνήθηκαν να απαγγείλουν τον εθνικό ύμνο προτού διεξαχθεί αγώνας στο πλαίσιο της διεθνούς διοργάνωσης. Όμως οι πέντε από αυτές ανακάλεσαν την απόφασή τους κι επέστρεψαν στο Ιράν, ενώ μόνο οι υπόλοιπες δύο παρέμειναν στην Αυστραλία. Υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξέφρασαν την ανησυχία ότι οι αρχές άσκησαν ασφυκτική πίεση στις οικογένειες των αθλητριών.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Η αύξηση του κατώτατου μισθού, όπως επισήμανε ο κ. Κώτσηρας, ήταν μια προεκλογική δέσμευση που εφαρμόζεται. «Ό,τι έχουμε πει, το έχουμε κάνει και συνεχίζουμε», ανέφερε ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, ενώ τόνισε ότι «ο στόχος είναι με κάθε δυνατό τρόπο, εντός του επιτρεπόμενου δημοσιονομικού πλαισίου, να αυξάνουμε το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών». Σημείωσε δε ότι τα τελευταία χρόνια έχει οικοδομηθεί ένα αξιόπιστο περιβάλλον εργασίας που επιτρέπει την σταθερή αύξηση του εισοδήματος και τη στήριξη των πολιτών τόσο μέσω της μείωσης των φόρων όσο και σε έκτακτες συνθήκες, όπως οι τωρινές.
Αναφερόμενος, ειδικότερα, στις παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της αύξησης των τιμών των καυσίμων, που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και εξειδίκευσε το οικονομικό επιτελείο, ο κ. Κώτσηρας έκανε λόγο για «κοστολογημένα μέτρα» που «αφορούν ένα πολύ μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, κυρίως αυτούς που τα έχουν περισσότερο ανάγκη». Πρόσθεσε δε ότι «έχουμε εφεδρείες» και παραμένουμε με συνέπεια «έτοιμοι να ενισχύσουμε την κοινωνία αν προκύψει ανάγκη».
«Έχουμε καταφέρει με μία δημοσιονομική διαχείριση συνετή, μεθοδική και κοντά στην κοινωνία να έχουμε αυτή τη στιγμή και την αξιοπιστία και τις διαθέσιμες δυνατότητες να παρεμβαίνουμε στοχευμένα εκεί όπου πρέπει, όταν πρέπει, χωρίς να διακυβεύεται το μέλλον της χώρας, της οικονομίας και των επόμενων γενιών», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ακολούθως, ο κ. Κώτσηρας αναφέρθηκε στη φορολογική μεταρρύθμιση, με την οποία μειώνεται η φορολογική επιβάρυνση ιδίως για τις οικογένειες με παιδιά και τους νέους. Επισήμανε ότι από τις αρχές του χρόνου εφαρμόζεται μειωμένη παρακράτηση φόρου για μισθωτούς και συνταξιούχους, ενώ επιπλέον μειώσεις φόρου θα διαπιστώσουν οι πολίτες με την υποβολή της φορολογικής δήλωσης χάρη στη μείωση των τεκμηρίων διαβίωσης.
Ταυτόχρονα, ο ΕΝΦΙΑ μειώνεται φέτος κατά 50% για πολίτες που ζουν σε μικρούς οικισμούς στην περιφέρεια και τον επόμενο χρόνο θα μηδενιστεί. Ως προς τη διαδικασία υποβολής των φορολογικών δηλώσεων, ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών έκανε λόγο για ένα «οριοθετημένο θεσμικό πλαίσιο», που διευκολύνει τους πολίτες και το κράτος, χάρη και στην ψηφιοποίηση των δεδομένων από τη φορολογική διοίκηση.
Τέλος ο κ. Κώτσηρας επισήμανε την πρόσφατη πρωτοβουλία του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών σε συνεργασία με την ΑΑΔΕ και το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης για τον εντοπισμό μέσω διασταυρώσεων των αυτοκινήτων που είναι ανασφάλιστα ή δεν έχουν καταβάλει τέλη κυκλοφορίας και την επιβολή προστίμων. Πρόκειται, όπως τόνισε ο υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, για μια επιπρόσθετη προσπάθεια να μπει τάξη, ώστε οι πολίτες να κυκλοφορούν με ασφάλεια.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ήταν τότε που το ΚΚΕ (Θανάσης Παφίλης) συνέδεε μέσα στη Βουλή την τραγωδία, με την παρουσία της αμερικανικής βάσης στη Λάρισα!
Ήταν τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ (Σωκράτης Φάμελος) υπαινισσόταν στη Βουλή, ενδεχόμενη συσχέτιση του δυστυχήματος με τον θάνατο του γιου της εισαγγελέως στη Λάρισα!
Ήταν τότε που ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Βασίλης Κόκκαλης, ανέφερε στη Βουλή για πλειστηριασμό 25 τόνων ξυλολίου … λίγο πριν από την τραγωδία!!
Ήταν τότε που η Κωνσταντοπούλου κι ο Βελόπουλος έδιναν καθημερινές παραστάσεις στη Βουλή, με θέματα που αποδείχτηκαν fake.
Ήταν τότε που σχεδόν όλοι οι τηλεοπτικοί σταθμοί παρουσίαζαν ένα σωρό ειδικούς κι «ειδικούς» που έβγαζαν …δικαστικές αποφάσεις.
Τέλος, ήταν τότε που το ΠαΣοΚ είχε γίνει ουρά της Ζωής Κωνσταντοπούλου και δια του Μανόλη Χριστοδουλάκη αναρωτιόταν για «τρία βαγόνια που χάθηκαν»!!!
Εδώ είμαστε λοιπόν. Μανόλης Χριστοδουλάκης!
Μια φωνή που τότε, διαγκωνιζόταν για το ύψος των κραυγών και των fake news. Ένας νέος πολιτικός που διολίσθησε στον άκρατο λαϊκισμό και στο ψέμα! Χωρίς πολιτική ευθύνη. Χωρίς να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Ήταν ο άνθρωπος που ταυτίστηκε όσο κανένας με τον Χάρη Δούκα. «Χάρη πάμε», είχε πει δημοσίως προς τον υποψήφιο, τότε, δήμαρχο. Τα
«έσπασαν» όταν ο δήμαρχος περιελάβανε στις συζητήσεις τους τον Τσίπρα, στα πρόσωπα της επόμενης ημέρας για την Κεντροαριστερά. Κάτι που δεν ήθελε ο Χριστοδουλάκης. Κι αυτό ήταν λογικό, αφού αν έμπαινε στο κάδρο ο Τσίπρας, δεν θα υπήρχε χώρος για εκείνον. Κι έκτοτε, άνοιξε τη δική του περπατησιά.
Στη Χαριλάου Τρικούπη λένε ότι ο Χριστοδουλάκης είναι μεθοδικός κι οργανωτικός. Κι έχει οικοδομήσει ένα άρτιο δίκτυο προσωπικής του επιρροής στο εσωτερικό του ΠαΣοΚ, στηριζόμενος στην εποχή που ήταν Γραμματέας του.
Λένε, επίσης, ότι δεν θ’ αργήσει η στιγμή που θα υπερκεράσει τους Γερουλάνο και Δούκα στον δρόμο για τη διαδοχή -όταν κι αν- του Ανδρουλάκη. Κι είναι χαρακτηριστικό, ότι δεν είναι αμελητέος ο αριθμός συνέδρων που επηρεάζει, στην επικείμενη διαδικασία του ΠαΣοΚ.
Ωστόσο, η πολιτική δεν είναι απλώς υπόθεση αριθμών. Η φιλοδοξία για ηγεσία δεν μετριέται μόνο με εσωκομματικούς συσχετισμούς. Μετριέται —και κυρίως δοκιμάζεται— σε περιόδους κρίσης. Σε στιγμές όπου η δημόσια σφαίρα απαιτεί καθαρό λόγο και σταθερή στάση.
Κι εκεί ακριβώς εντοπίζεται το κρίσιμο ερώτημα για την περίπτωση Χριστοδουλάκη: Μπορεί κάποιος που διακίνησε fake news στην υπόθεση των Τεμπών, να καταστεί ηγέτης; Μπορεί κάποιος που μόνος του επέλεξε την πλευρά της υπερβολής και της εξαλλοσύνης να βρεθεί ξαφνικά στην οδό της νηφαλιότητας που απαιτεί η ηγεσία;
Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι ουσία. Γιατί, όποιος φιλοδοξεί να ηγηθεί, δεν κρίνεται μόνο από το πώς οργανώνει το εσωτερικό του χώρου του. Κρίνεται από το πώς τοποθετείται όταν ο δημόσιος λόγος εκτρέπεται. Όταν η ευθύνη απαιτεί όχι απλώς παρουσία, αλλά σαφήνεια.
Σήμερα, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης επιχειρεί να χαράξει μια αυτόνομη πορεία. Να κρατήσει αποστάσεις από επιλογές και πρόσωπα. Να εμφανιστεί ως εκφραστής μιας διαφορετικής πολιτικής γραμμής, με «κόκκινες γραμμές» και καθαρότερη στρατηγική.
Η αποστασιοποίηση, όμως, από μόνη της δεν αρκεί.
Γιατί η πολιτική αξιοπιστία δεν χτίζεται μόνο με το από ποιον διαχωρίζεται κανείς. Χτίζεται και με το πότε επιλέγει να μιλήσει —και κυρίως, με το πότε επιλέγει να σιωπήσει.
Και η σιωπή, σε κρίσιμες στιγμές, αποκτά πολιτικό βάρος.
Η διαδρομή του Χριστοδουλάκη φέρει όλα τα χαρακτηριστικά ενός στελέχους που γνωρίζει άριστα τον κομματικό μηχανισμό. Από τα φοιτητικά του χρόνια έως τη θέση του γραμματέα, η πορεία του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις εσωτερικές διεργασίες, τις ισορροπίες και τις οργανωτικές μάχες του χώρου.
Αυτό του προσδίδει πλεονεκτήματα. Του δίνει πρόσβαση, επιρροή, δυνατότητα παρέμβασης. Ταυτοχρόνως, όμως, δημιουργεί και ένα όριο.
Γιατί, το επόμενο ερώτημα που τίθεται πλέον, δεν είναι αν μπορεί να κινηθεί αποτελεσματικά εντός του κομματικού πλαισίου. Αυτό έχει ήδη απαντηθεί. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να το υπερβεί. Αν μπορεί να μεταβεί από τον ρόλο του ικανού οργανωτή στον ρόλο του πολιτικού ηγέτη.
Και αυτή η μετάβαση δεν είναι τεχνική. Είναι βαθιά πολιτική και αξιακή. Απαιτεί αλήθεια! Κι ο Χριστοδουλάκης, έχει ήδη πει ψέματα μέσα στη Βουλή!
Μπορεί να προετοιμάζεται προσεκτικά, να κρατά ανοικτούς τους διαύλους που εκτιμά ότι τον ωφελούν, αλλά αυτό αφορά ΜΟΝΟ το ΠαΣοΚ. Κι όχι σε πλειοψηφικό επίπεδο.
Όμως, η επόμενη ημέρα καθενός κρίνεται από την προηγούμενη. Τότε που χρειάζονται αποφάσεις που τον τοποθετούν στη σωστή πλευρά, τότε που η αλήθεια χρειάζεται υπερασπιστές. Δηλαδή στην κοινωνία. Εκεί κρίνεται. Όχι από τα ποσοστά που θα συγκεντρώσει, ούτε από τις συμμαχίες που θα διαμορφώσει…
Υλικά για 4 άτομα
3 πιπεριές Φλωρίνης, ψιλοκομμένες, χωρίς σπόρους
2 πιπεριές πράσινες, ψιλοκομμένες, χωρίς σπόρους
1 μεγάλο κρεμμύδι ή δύο μικρά ψιλοκομμένα
2 κ.σ. έξτρα παρθένο ελαιόλαδο
120 γρ. αλεύρι βρώμης
65 γρ. corn flour
240 ml νερό χλιαρό
Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Αλάτι
120-180 γρ. τυριά τριμμένα, παρμεζάνα, κασέρι ή μετσοβόνε ή τυρί φέτα
Τρόπος παρασκευής
Σοτάρουμε σε ελάχιστο ελαιόλαδο τις πιπεριές και τα κρεμμύδια ανακατεύοντας ανά διαστήματα για 10 λεπτά.
Αποσύρουμε και τα βάζουμε σε μπολ.
Σε ένα μπολ ρίχνουμε το αλεύρι βρώμης, το corn flour, το νερό, το ελαιόλαδο, το αλάτι και το φρεσκοτριμμένο πιπέρι και ανακατεύουμε καλά το μείγμα.
Ρίχνουμε στο μπολ τις πιπεριές, τα κρεμμύδια και ανακατεύουμε καλά.
Προσθέτουμε τα τριμμένα τυριά και ανακατεύουμε.
Μεταφέρουμε το μείγμα σε λαδωμένο ταψί.
Ψήνουμε σε καλά προθερμασμένο φούρνο στους 200οC για 35 λεπτά.
Αποσύρουμε από το φούρνο και αφήνουμε να σταθεί για 20 λεπτά.
Κόβουμε σε κομμάτια και σερβίρουμε.
Αν θέλουμε πασπαλίζουμε με επιπλέον τυρί και φρεσκοτριμμένο πιπέρι.
