Στη Θεσσαλονίκη, η πασχαλινή περίοδος φέτος ξεχωρίζει για εικόνες που δύσκολα περνούν απαρατήρητες. Υπερμεγέθη σοκολατένια αβγά, θεματικές δημιουργίες και λαμπάδες επηρεασμένες από πρόσωπα της επικαιρότητας συνθέτουν μια αγορά που κινείται πέρα από τα καθιερωμένα. Καθώς πλησιάζουν οι γιορτές, το ενδιαφέρον του κόσμου αυξάνεται, με επιλογές που συνδυάζουν πρωτοτυπία, παράδοση και προσαρμογή στις οικονομικές συνθήκες, διαμορφώνοντας ένα σκηνικό που τραβά την προσοχή.

Στην περιοχή της Παναγίας Φανερωμένης, το ζαχαροπλαστείο του Γιάννη Μαρίνη ξεχωρίζει για τις πασχαλινές του δημιουργίες, που διαφέρουν αισθητά από τα συνηθισμένα σοκολατένια αβγά. Με εντυπωσιακό μέγεθος και προσεγμένη κατασκευή, θυμίζουν περισσότερο γλυπτό παρά απλό γλυκό. Ο βραβευμένος τεχνίτης ζαχαροπλάστης έχει επιστρατεύσει φαντασία, ώρες δουλειάς και μπόλικη σοκολάτα, δημιουργώντας ήδη δύο γίγας αβγά, άνω των δέκα κιλών, ενώ στο σύνηθες μέγεθος «σαρώνει» το αβγό με τη μορφή του Ακύλα, που θα εκπροσωπήσει φέτος τη χώρα μας στον διαγωνισμό της Eurovision.

«Δουλεύουμε με μεγάλα αβγά και έχουμε φτιάξει ακόμη μεγαλύτερα στο παρελθόν, που έφταναν μέχρι και το 1,20 μ., καθώς παραδοσιακά συμμετείχαμε σε διαγωνισμούς. Έχουμε κερδίσει και πέντε πανελλήνια βραβεία μόνο με σοκολατένια αβγά», αναφέρει, μιλώντας στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, ο Γιάννης Μαρίνης.

«Το φετινό μας αβγό», συνεχίζει, «είναι 60-70 εκατοστά. Το θέμα μας είναι εμπνευσμένο από τους Μάγια και τα ιδεογράμματά τους. Στο κέντρο βρίσκεται ο δίσκος των Μάγια, που θεωρητικά τοποθετούνταν στο ανώτερο σημείο μιας πυραμίδας, την οποία εμείς χρησιμοποιήσαμε ως βάση. Είναι 10 κιλά σοκολάτα· περίπου 6 κιλά είναι το αυγό και 4 κιλά η πυραμίδα, η οποία είναι μασίφ και, παρότι δεν φαίνεται, έχει μεγάλο βάρος για το μέγεθός της», εξηγεί, ενώ μας δείχνει ακόμα ένα αβγό – γίγα, με ελληνικά και παραδοσιακά στοιχεία, εμπνευσμένα από την Ορθοδοξία, ενώ πάνω στη σοκολάτα αναγράφεται: «Καλή Ανάσταση».

Η παρασκευή ενός τέτοιου αβγού δεν είναι εύκολη υπόθεση και απαιτεί περίπου μία ημέρα εργασίας, με σχεδιασμό που θυμίζει αρχιτεκτονική. «Χρειαζόμαστε κοντά στις 30 ώρες και αρκετά κιλά σοκολάτα για να πετύχουμε το αποτέλεσμα, γιατί το κέλυφος πρέπει να είναι παχύ, ώστε να έχει στατικότητα και να στέκεται όρθιο. Το ίδιο ισχύει και για τη βάση. Υπάρχουν αλλεπάλληλες στρώσεις, οπότε χρειάζεται συνεχής διαδικασία: στρώνουμε, περιμένουμε να παγώσει και επαναλαμβάνουμε. Περίπου μία μέρα απαιτείται για κάθε αβγό, ώστε να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα και να μην …πέσει», σημειώνει. Άλλωστε, ο ίδιος γνωρίζει καλά από στατικότητα, καθώς είναι και ηλεκτρολόγος-μηχανικός.

Τα τεράστια αυτά αβγά είναι απολύτως βρώσιμα, καθώς αποτελούνται από 100% σοκολάτα, και τα επιλέγουν συχνά εταιρείες για εκδηλώσεις, όπου σπάζονται και μοιράζονται σε κομμάτια.  Όσον αφορά τα αβγά …συμβατικών διαστάσεων, το «Φέρτο» έχει γίνει ανάρπαστο, κερδίζοντας μικρούς και μεγάλους. «Πρώτος σε πωλήσεις φέτος είναι ο Ακύλας, που αποτελεί το trend της χρονιάς, λόγω της Eurovision. Οι πελάτες ζητούν “φέρτοοοο” -τα αβγά με τον δημοφιλή ερμηνευτή, που είναι ιδιαίτερα συμπαθής και αναγνωρίσιμος με το χαρακτηριστικό σκουφί του. Ψηλά στις προτιμήσεις βρίσκονται και τα “διαστημικά” αβγά, κάποια από τα οποία είναι σαν κομμένα στη μέση και έχουν πολλές λεπτομέρειες. Πρόκειται για μοναδικά κομμάτια, καθώς κάθε αβγό αποτελείται από 12 έως 20 φόρμες», εξηγεί ο κ. Μαρίνης.

Το ζαχαροπλαστείο του ξεκίνησε πριν από περίπου 65 χρόνια από τους γονείς του και έχει σημαντικές συμμετοχές και διακρίσεις σε διαγωνισμούς, μεταξύ των οποίων 11 πανελλήνια βραβεία καλλιτεχνικής ζαχαροπλαστικής και ένα διεθνές βραβείο στην Κροατία.

Όσο για την πασχαλινή αγορά, ο ίδιος σημειώνει ότι, παρά τις δυσκολίες, καταβάλλεται προσπάθεια ώστε ο κόσμος να μπορεί να προμηθευτεί πασχαλινά αβγά και τσουρέκια για τις Άγιες Ημέρες. «Θεωρώ ότι φέτος επιστρέψαμε σε πιο παλαιού τύπου τιμές, καθώς τα προηγούμενα χρόνια είχαν αυξηθεί σημαντικά λόγω της ανόδου της τιμής της σοκολάτας. Φέτος υπάρχει μια μικρή μείωση και διαφαίνεται μια αισιοδοξία. Προσπαθήσαμε να κινηθούμε με καλύτερες τιμές σε σχέση με πέρσι, ώστε να στηρίξουμε τον κόσμο. Τα τσουρέκια διατηρούν τις περσινές τιμές και κάνουμε ό,τι μπορούμε για να βοηθήσουμε, γιατί έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον» σημειώνει.

Λαμπάδες Φρίντα Κάλο και κεραμικά στην Ανάσταση

Στην πλατεία Άθωνος, η Βασιλική Μπέλου, που διατηρεί κατάστημα εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια, εργάζεται με εντατικούς ρυθμούς για να εξυπηρετήσει νονούς και νονές που αναζητούν κάτι εναλλακτικό και πρωτότυπο για τα βαφτιστήρια. Οι λαμπάδες καλύπτουν, όπως λέει, όλα τα βαλάντια, ενώ η ίδια δίνει έμφαση στη χειροποίητη κατασκευή, επιλέγοντας προϊόντα από Έλληνες δημιουργούς.

«Η κίνηση έχει αυξηθεί τις τελευταίες ημέρες, καθώς το προηγούμενο διάστημα ήταν υποτονική. Οι πελάτες αγοράζουν λαμπάδες, είτε μόνοι τους είτε μαζί με τα παιδιά. Όλες είναι χειροποίητες και προέρχονται από ελληνικά εργαστήρια. Πολύ ψηλά στις προτιμήσεις, φέτος, είναι η Φρίντα Κάλο, με δημιουργίες ζωγραφισμένες στο χέρι, ραμμένες και προσεγμένες στη λεπτομέρεια».

Υπάρχουν, επίσης, επιλογές για όσους προτιμούν πιο εντυπωσιακές λαμπάδες, με στρας, όπως γοργόνες, νεράιδες, πριγκίπισσες και πειρατές, ενώ οι κούκλες παραμένουν διαχρονικά αγαπημένες.

Ιδιαίτερα δημοφιλείς είναι, όπως λέει η κ. Μπέλου, οι λαμπάδες με κεραμικά στοιχεία. Έχει, μάλιστα, προμηθευτεί τα όμορφα χειροποίητα διακοσμητικά  από κεραμίστρια στον Βόλο, οι δημιουργίες της οποίας δένονται πάνω στις λαμπάδες ώστε όλα να είναι έτοιμα για το βράδυ της Ανάστασης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Αναστασία Τελιανίδου

Με το πρόσχημα επενδύσεων σε κρυπτονομίσματα και υποσχέσεις υψηλών αποδόσεων, 42χρονος ημεδαπός εξαπατούσε πολίτες, αποκομίζοντας παράνομο περιουσιακό όφελος που ξεπερνά τις 376.000 ευρώ.

Ο άνδρας συνελήφθη το μεσημέρι της 6ης Απριλίου 2026 στη Νίκαια από αστυνομικούς του Τμήματος Αναζητήσεων της Διεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Αττικής της ΓΑΔΑ, καθώς σε βάρος του εκκρεμούσε καταδικαστική απόφαση με ποινή κάθειρξης 10 ετών για απάτη από κοινού και κατ’ εξακολούθηση.

Σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, από τον Νοέμβριο του 2017 έως τον Ιούνιο του 2019, δρούσε μαζί με συνεργό του, πείθοντας τα θύματά του να επενδύσουν χρήματα σε υποτιθέμενες ευκαιρίες στην αγορά κρυπτονομισμάτων. Συνολικά, φέρεται να εμπλέκεται σε 27 περιπτώσεις απάτης σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Ηράκλειο Κρήτης. Ο συλληφθείς οδηγήθηκε στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Περιστατικό με οπαδικό υπόβαθρο σημειώθηκε στα Κουφάλια Θεσσαλονίκης, όπου 15χρονος κατήγγειλε ότι δέχθηκε σωματική επίθεση από συνομήλικό του κι έναν 20χρονο, οι οποίοι του αφαίρεσαν μπλούζα με διακριτικά αθλητικού συλλόγου της πόλης.

Οι δυο καταγγελλόμενοι ως δράστες συνελήφθησαν για σωματική βλάβη και παράβαση του νόμου περί Αθλητισμού. Επιπλέον συνελήφθη ο πατέρας του ανήλικου -εκ των φερόμενων δραστών, για παραμέληση εποπτείας. Σύμφωνα με την Αστυνομία, το περιστατικό συνέβη χθες το απόγευμα, ενώ ο 15χρονος καταγγέλλων κατέθεσε πως δέχθηκε σφαλιάρα στο πρόσωπο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Αυτοσχέδιο εργαστήρι υδροπονικής καλλιέργειας κάνναβης φαίνεται πως είχε στήσει 47χρονος σε μισθωμένο διαμέρισμα στην ανατολική Θεσσαλονίκη.

Σε αστυνομική έρευνα που πραγματοποιήθηκε χθες βράδυ, παρουσία δικαστικού λειτουργού, εντοπίστηκαν 40 δενδρύλλια ινδικής κάνναβης σε γλάστρες, δύο μεγάλοι ανακλαστικοί θάλαμοι, ειδικές λάμπες ανάπτυξης, συστήματα εξαερισμού και δύο ζυγαριές ακριβείας.

Ο 47χρονος συνελήφθη για παράβαση της νομοθεσίας περί ναρκωτικών, ενώ αναμένεται να οδηγηθεί στον αρμόδιο εισαγγελέα. Την έρευνα διενήργησαν αστυνομικοί του Τμήματος Άμεσης Επέμβασης Ναρκωτικών της Διεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Θεσσαλονίκης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ), ειδικότερα η Περιφερειακή Διεύθυνση Αττικής, κατόπιν ενημέρωσης του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ), στο πλαίσιο επιδημιολογικής διερεύνησης, διενήργησε έκτακτο έλεγχο και προέβη σε δειγματοληψία τυριού «Φέτα».

Συγκεκριμένα, πρόκειται για το προϊόν με την εμπορική ονομασία «ΦΕΤΑ ΒΥΤΙΝΑΣ – Π.Ο.Π. ΒΑΡΕΛΙ», αριθμού παρτίδας 24/07/2027 (ΦΕ-2751), με ημερομηνία ανάλωσης 24/07/2027 και ημερομηνία παραγωγής 24/01/2026, που παράγεται από την εταιρεία «ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΣΑΤΣΟΥΛΗΣ & ΥΙΟΙ Ο.Ε.».

Από την ανάλυση του δείγματος, η οποία διενεργήθηκε από τα Εργαστήρια Δοκιμών & Ερευνών Τροφίμων Αθηνών του ΕΦΕΤ, διαπιστώθηκε η παρουσία του παθογόνου μικροοργανισμού Listeria monocytogenes.

Ο ΕΦΕΤ απαίτησε την άμεση ανάκληση του συνόλου της συγκεκριμένης παρτίδας του εν λόγω προϊόντος και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη οι σχετικοί έλεγχοι. Παράλληλα, καλεί τους καταναλωτές που έχουν προμηθευτεί το συγκεκριμένο προϊόν να μην το καταναλώσουν.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια άλλη Κρήτη. Πιο φτωχή σε υλικά αγαθά, αλλά πλούσια σε συναισθήματα, σχέσεις και κοινές εμπειρίες. Έτσι περιγράφονται οι ημέρες μέχρι το Πάσχα στην ενδοχώρα του Ηρακλείου, μέσα από τις αναμνήσεις του συνταξιούχου εκπαιδευτικού Μανώλη Λαγουδιανάκη, που αποτυπώνουν έναν κόσμο όπου τα έθιμα δεν ήταν απλώς παραδόσεις, αλλά τρόπος ζωής.

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Λαγουδιανάκης από το Σμάρι Πεδιάδος, ανέφερε ότι μόλις τέλειωναν οι Απόκριες, άρχιζαν την αντίστροφη μέτρηση για τον ερχομό του Πάσχα, με την αρχή να γίνεται την Καθαρά Δευτέρα, τη μέρα που «πέταγε» ο αυτοσχέδιος χαρταετός, σηματοδοτώντας ταυτόχρονα την έναρξη της Σαρακοστής. Η καθημερινότητα άλλαζε, όπως τονίζει ο κ. Λαγουδιανάκης, καθώς η νηστεία, η εκκλησία και η προετοιμασία για τη Μεγάλη Εβδομάδα έμπαιναν στο επίκεντρο.

«Κάθε Παρασκευή πηγαίναμε στην εκκλησία για να ακούσουμε τον Ακάθιστο Ύμνο», αναφέρει, ενώ τα παιδιά προετοιμάζονταν ακόμη και μέσα από το σχολείο, αφού έκαναν πρόβες για να μάθουν να λένε τα εγκώμια , για να τα ψάλλουν τη Μεγάλη Παρασκευή. Η προετοιμασία δεν ήταν ατομική υπόθεση. Ήταν μια συλλογική εμπειρία, η οποία ένωνε ολόκληρη την κοινότητα. Την παραμονή της Σταυροπροσκυνήσεως, μικροί και μεγάλοι μάζευαν λουλούδια για τις «ροδαρές», μικρά μπουκέτα που μοιράζονταν στην εκκλησία, ενώ λίγο αργότερα, το Σάββατο του Λαζάρου , η μέρα αποκτούσε ξεχωριστή σημασία για τα παιδιά.

«Αρχίζαμε να μαζεύουμε “πέρδικες” που ονομάζαμε τις κρητικές ορχιδέες, για να φτιάξουμε τον «Λάζαρο», δηλαδή το στεφάνι που είναι φτιαγμένο με λουλούδια και στερεωμένο σε καλάμι. Το πρωί ξεκινούσαμε για να πούμε τα κάλαντα», ανέφερε ο κ. Λαγουδιανάκης, επισημαίνοντας ότι με ένα καλάθι στο χέρι, τα παιδιά γύριζαν το χωριό και μάζευαν αυγά, σε μια εικόνα που σήμερα μοιάζει μακρινή.

Η Μεγάλη Εβδομάδα ερχόταν για να κορυφώσει τη σύνδεση με την πίστη και την παράδοση. Τη Μεγάλη Πέμπτη, το βάψιμο των αυγών, όπως τόνισε, συνδυαζόταν με συμβολικές πράξεις: «Κρατούσαμε ένα κορδόνι και κάναμε έναν κόμπο σε κάθε Ευαγγέλιο και το φορούσαμε σαν φυλαχτό», ενώ την ίδια ημέρα ετοιμαζόταν και ο σταυρός με τη σπαραγγιά (αγκαθωτός θάμνος), που θα συνόδευε τα παιδιά την επόμενη.

«Τη Μεγάλη Παρασκευή το πρωί γυρνούσαμε το χωριό για να πούμε τα Πάθη του Χριστού» ενώ το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, η κοινότητα γινόταν ένα. Χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, με αυτοσχέδιο φωτισμό και λιβάνι, οι κάτοικοι περίμεναν την περιφορά του Επιταφίου έξω από τα σπίτια τους. «Σε κάθε σπίτι σταματούσαν, σήκωναν τον Επιτάφιο και περνούσαν από κάτω οι ένοικοι», θυμάται, ενώ προσθέτει από αυτά που έχει ως ζωηρές αναμνήσεις, ότι η πομπή κατέληγε στο κοιμητήριο, όπου η κοινότητα των ζωντανών συναντούσε τη μνήμη των νεκρών, σε μια τελετουργία βαθιάς συγκίνησης.

Την επομένη, το Μεγάλο Σάββατο, η προσμονή κορυφωνόταν, με τα παιδιά που γύριζαν καθόλη την διάρκεια της εβδομάδας, να έχουν ήδη μαζέψει ξύλα για τη «φουνάρα», το κάψιμο του Ιούδα, δηλαδή. Όπως θυμάται ο συνταξιούχος εκπαιδευτικός, «με το “Χριστός Ανέστη” ανάβαμε τη φωτιά», ενώ κάθε παιδί κρατούσε στην τσέπη του ένα κόκκινο αυγό ή ένα καλιτσούνι, για να το φάει μόλις ακουγόταν το χαρμόσυνο μήνυμα. Ο κ. Λαγουδιανάκης, θυμάται ότι ακολουθούσε το οικογενειακό τραπέζι μέσα στη νύχτα και, την επόμενη ημέρα, η «δεύτερη Ανάσταση» στην εκκλησία, που σήμαινε και το τέλος των εορτασμών.

«Είχαμε λιγότερα, αλλά ήμασταν πιο κοντά» είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ με συγκίνηση ο Μανώλης Λαγουδιανάκης, που δεν παρέλειψε να τονίσει ότι «πίσω από τα έθιμα, πάντα υπήρχε και υπάρχει κάτι βαθύτερο, που είναι η συνοχή της κοινότητας». Οι κοινές προετοιμασίες, οι διαδρομές στα σοκάκια, οι εκκλησιαστικές τελετές και οι συμβολικές πράξεις δεν ήταν απλώς παραδόσεις. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι ένιωθαν ότι ανήκουν κάπου, χτίζοντας δεσμούς που έκανε ολόκληρα χωριά , να λειτουργούν σαν μια μεγάλη οικογένεια.

Δεσμοί που, όπως αποτυπώνονται μέσα από αυτές τις μνήμες, διαμόρφωσαν γενιές ανθρώπων, όπως τη γενιά του κ. Λαγουδιανάκη, ο οποίος επισήμανε ότι μέχρι σήμερα σε ένα σημαντικό μέρος προσπαθούν στο χωριό του το Σμάρι Πεδιάδος, να διατηρούν όσα έθιμα μπορούν, για να γυρίζουν σε αυτές τις μνήμες και μαζί στην αίσθηση του «μαζί».

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Ράνια Μωραΐτη