Στη διαδικασία συμπλήρωσης και υποβολής του Μηχανογραφικού Δελτίου στρέφεται πλέον το ενδιαφέρον των υποψηφίων των Πανελλαδικών Εξετάσεων για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, καθώς πλησιάζει η μέρα που θα ανοίξει η σχετική πλατφόρμα του υπουργείου Παιδείας.

Για τα βασικά βήματα που πρέπει να ακολουθήσουν οι υποψήφιοι, αλλά και εκείνα που θα πρέπει να αποφύγουν, καθώς επίσης και τις αλλαγές που επιφέρει η είσοδος της Τεχνητής Νοημοσύνης σε ακαδημαϊκό και εργασιακό επίπεδο, το ΑΠΕ-ΜΠΕ μίλησε με την Ασπασία Καραβία, Σύμβουλο Σταδιοδρομίας και Υποψήφια Διδάκτωρ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, συνεργάτιδα του Εργαστηρίου Συμβουλευτικής Επιστήμης και Επαγγελματικής Σταδιοδρομίας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ.

Τέσσερα βήματα και μία συμβουλή για τη συμπλήρωση του Μηχανογραφικού

Το καθαρό μυαλό, η συναισθηματική απόσταση και η προσήλωση στα πραγματικά ενδιαφέρονται είναι οι πυλώνες στους οποίους πρέπει να στηριχθούν οι επιλογές των υποψηφίων. Όπως συμβουλεύει η κα. Καραβία τους υποψήφιους, το βασικότερο είναι να παραμείνουν προσηλωμένοι σε όσα πραγματικά τους ενδιαφέρουν.

«Όχι σπάνια, όσοι συγκέντρωσαν υψηλή βαθμολογία παρασύρονται από σχολές με υψηλή βάση, θεωρώντας τες “καλύτερες”, ακόμη κι αν απέχουν αρκετά από το αντικείμενο που είχαν αρχικά ως στόχο. Στον αντίποδα, μια χαμηλότερη βαθμολογία μπορεί να φέρει απογοήτευση, με αποτέλεσμα να προσπερνούν με αδιαφορία εξαιρετικά τμήματα που τους ταιριάζουν, απλώς και μόνο επειδή δεν θεωρούνται “δημοφιλή”. Το Μηχανογραφικό πρέπει να καθρεφτίζει την επιθυμία, όχι τον κοινωνικό αυτοματισμό των βάσεων», τονίζει.

Αναλυτικότερα, όπως σημειώνει η κα. Καραβία, τα βασικά βήματα είναι τα εξής:

1. Ουσιαστική πληροφόρηση. Οι υποψήφιοι θα πρέπει να μελετήσουν προσεκτικά τους οδηγούς σπουδών των σχολών που τραβούν το ενδιαφέρον τους, ώστε να βεβαιωθούν ότι το περιεχόμενο ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους και να σκεφτούν αν μπορούν να φανταστούν τον εαυτό τους φοιτητή σε κάποια από αυτές.
2. Σωστή στρατηγική. Καλό είναι οι υποψήφιοι να τοποθετήσουν στην κορυφή τη σχολή που επιθυμούν περισσότερο, ακόμη κι αν η βαθμολογία τους υπολείπεται από την περσινή βάση, καθώς οι εκπλήξεις στις διακυμάνσεις των μορίων ποτέ δεν αποκλείονται.
3. Πολλές επιλογές. Θεωρείται απαραίτητο οι υποψήφιοι να καλύψουν ένα ευρύ φάσμα επιλογών, από υψηλόβαθμα τμήματα μέχρι σχολές που αποτελούν επιλογές ασφαλείας (εάν κάποιος υποψήφιος έχει πολλά περισσότερα μόρια από τη βάση εισαγωγής της προηγούμενης χρονιάς).
4. Προσωρινή αποθήκευση. Αφού ολοκληρωθεί η προεργασία, είναι χρήσιμο οι υποψήφιοι να αποθηκεύσουν προσωρινά το Μηχανογραφικό για μερικές ημέρες. Με καθαρό μυαλό και συναισθηματική απόσταση, το επανεξετάζουν για την τελική οριστικοποίηση.

Τι να αποφύγουν οι υποψήφιοι – Οι δεύτερες ευκαιρίες του συστήματος

Όπως επισημαίνει η κα. Καραβία, το μεγαλύτερο «λάθος» στο οποίο μπορεί να υποπέσουν οι υποψήφιοι, είναι η επιλογή σχολής με βάση τα μόρια και το κοινωνικό κύρος, αντί για τα πραγματικά ενδιαφέροντα του ατόμου.

Ωστόσο, εξίσου κρίσιμο είναι να έχουν στο μυαλό τους οι υποψήφιοι ότι κανένα λάθος ή κάποια παράλειψη δεν είναι μη αναστρέψιμη σε μακροπρόθεσμο πλαίσιο. «Είναι ζωτικής σημασίας να θυμούνται οι υποψήφιοι ότι η ζωή τους ολόκληρη δεν κρίνεται, ούτε εγκλωβίζεται, μέσα στις λίγες ημέρες των Πανελλαδικών και στη συμπλήρωση ενός Μηχανογραφικού Δελτίου», υπογραμμίζει η κα. Καράβια και προσθέτει ότι «η κοινωνική πίεση γύρω από τις εξετάσεις είναι τόσο έντονη, που συχνά δημιουργεί ένα καθεστώς σύγχυσης».

«Ακόμη και παιδιά που σημείωσαν πολύ καλές επιδόσεις, ενδέχεται να χάσουν τον προσανατολισμό τους και να αμφισβητήσουν τα πραγματικά τους “θέλω” τη στιγμή που καλούνται να πατήσουν “Υποβολή”», σημειώνει.

Υπενθυμίζει δε, ότι το σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια προσφέρει κάποιες δικλείδες ασφαλείας. «Για τα επόμενα δύο χρόνια, οι φετινοί υποψήφιοι διατηρούν το δικαίωμα να διεκδικήσουν την εισαγωγή τους σε σχολές μέσω του λεγόμενου “10%”, καταθέτοντας νέο Μηχανογραφικό χωρίς νέα εξέταση (κρατώντας τη φετινή τους βαθμολογία, αλλά συμμετέχοντας με τις βάσεις του εκάστοτε έτους). Επομένως, ακόμη κι αν εκ των υστέρων αποδειχθεί ότι μια επιλογή δεν τους αντιπροσωπεύει, η πορεία δεν είναι μη αναστρέψιμη -η πιθανότητα για μια νέα, πιο συνειδητοποιημένη αρχή παραμένει ανοιχτή».

Ο παράγοντας της Τεχνητής Νοημοσύνης

Μέσα στο εναλλασσόμενο από την Τεχνητή Νοημοσύνη περιβάλλον —ακαδημαϊκό και εργασιακό— οι υποψήφιοι καλούνται να επιλέξουν σχολές που θεωρούν ότι θα μπορέσουν να ανταποκριθούν καλύτερα στις προκλήσεις που επιφυλάσσει το μέλλον.

Ο ρόλος του Εργαστηρίου Συμβουλευτικής Επιστήμης και Επαγγελματικής Σταδιοδρομίας είναι να αποτελέσει τη γέφυρα ενημέρωσης και έγκυρης καθοδήγησης, «ώστε οι νέοι να σχεδιάσουν το μέλλον τους με όρους του αύριο και όχι του χθες».

«Η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει ήδη επαναπροσδιορίσει τον τρόπο που εργαζόμαστε, χωρίς όμως να καταργεί τον πυρήνα του επιστημονικού μας αντικειμένου», σχολίασε η κα. Καραβία.

«Τα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι σταδιακά μειώνονται οι θέσεις εργασίας που απαιτούν χαμηλή εξειδίκευση, καθώς οι τυποποιημένες και επαναλαμβανόμενες διαδικασίες τείνουν να αυτοματοποιηθούν από τα μοντέλα ΤΝ. Μέσα σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, δύο παράγοντες παραμένουν σταθερές αξίες: αφενός η επιλογή ενός αντικειμένου σπουδών που πραγματικά κινητοποιεί και συναρπάζει τον υποψήφιο, και αφετέρου η καλλιέργεια οριζόντιων δεξιοτήτων πέρα και πάνω από την αμιγώς τεχνική γνώση. Αναφέρομαι σε δεξιότητες όπως η συναισθηματική νοημοσύνη, η επικοινωνία, η ευελιξία και η ανθεκτικότητα, οι οποίες στο μέλλον θα είναι εξαιρετικά -αν όχι περισσότερο- κρίσιμες», πρόσθεσε.

Όπως εκτίμησε υπάρχουν αντικείμενα που εμφανίζουν αυξημένη δυναμική, καθώς βρίσκονται στην αιχμή του ψηφιακού και κοινωνικού μετασχηματισμού. Ωστόσο, όπως είπε, στην πραγματικότητα, εκείνο που κάνει τη διαφορά στη σύγχρονη αγορά εργασίας δεν είναι ο γενικός τίτλος μιας σχολής, αλλά η εξειδίκευση και η σύγκλισή της με τις νέες τεχνολογίες.

«Δεν είναι η εκπαίδευση γενικά, αλλά η εκπαίδευση ενηλίκων, ο σχεδιασμός προγραμμάτων e-learning και η γλωσσική τεχνολογία. Δεν είναι η ιατρική γενικά, αλλά η γηριατρική, η αποκατάσταση και η τηλεδιαγνωστική. Δεν είναι η νομική, αλλά η εξειδίκευση στο δίκαιο της Τεχνητής Νοημοσύνης, την προστασία προσωπικών δεδομένων και τη διαμεσολάβηση», είπε χαρακτηριστικά.

Ένας ακόμη κρίσιμος παράγοντας που οφείλουν να έχουν κατά νου οι υποψήφιοι για τις επιλογές τους, είναι η διεπιστημονικότητα που χαρακτηρίζει το εργασιακό περιβάλλον. «Μπορεί το σύστημα των Πανελλαδικών Εξετάσεων να διαχωρίζει τεχνητά τους υποψηφίους σε πεδία με πολύ συγκεκριμένα και στενά μαθησιακά χαρακτηριστικά, στην πραγματικότητα όμως, οι επιστημονικοί τομείς πλησιάζουν ο ένας τον άλλον. Συχνά τέμνονται, αλληλοσυμπληρώνονται και γεννούν νέα, συναρπαστικά αντικείμενα, δημιουργώντας θέσεις εργασίας που μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν μπορούσαμε καν να φανταστούμε», τόνισε.

Η επιλογή του Παράλληλου Μηχανογραφικού

Το Παράλληλο Μηχανογραφικό είναι εκείνο που ανοίγει την πόρτα για τις Δημόσιες Σχολές Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΣΑΕΚ). Δικαίωμα συμπλήρωσης, έχουν όλοι οι φετινοί τελειόφοιτοι Λυκείου (ΓΕΛ και ΕΠΑΛ), ανεξάρτητα από το αν συμμετείχαν ή όχι στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, καθώς επίσης και οι παλαιότεροι απόφοιτοι που πήραν μέρος στις φετινές Πανελλαδικές.

Στο Παράλληλο Μηχανογραφικό δεν παίζουν ρόλο οι επιδόσεις των Πανελλαδικών, καθώς η επιλογή γίνεται με βάση τον βαθμό του Απολυτηρίου Λυκείου και συγκεκριμένα κοινωνικά κριτήρια.

«Πρόκειται για μια ιδανική επιλογή για όσους δεν επιθυμούν στην παρούσα φάση να ακολουθήσουν την ακαδημαϊκή οδό των ΑΕΙ, για εκείνους που αμφιταλαντεύονται, ή για υποψηφίους που δεν πέτυχαν τη βαθμολογία που προσδοκούσαν και θέλουν να αποφύγουν την ψυχοφθόρα διαδικασία της επανάληψης των εξετάσεων», ανέφερε η κα. Καραβία. Όπως εξήγησε, οι ΣΑΕΚ εντάσσονται στη Μεταδευτεροβάθμια Εκπαίδευση και προσφέρουν εξειδικευμένη κατάρτιση «σε πλήθος σύγχρονων επαγγελματικών τομέων, ευθυγραμμισμένων με τις άμεσες ανάγκες της αγοράς εργασίας».

Όπως επεσήμανε, επίσης, οι απόφοιτοι των ΣΑΕΚ έχουν πλέον θεσμοθετημένο δικαίωμα εισαγωγής σε συναφή τμήματα των ΑΕΙ μέσω κατατακτηρίων εξετάσεων, κάτι που σημαίνει ότι εάν κάποιος αποφασίσει σε δεύτερο χρόνο ότι θέλει να σπουδάσει σε ΑΕΙ, υπάρχει και αυτή η δυνατότητα.

Για το Εργαστήριο Συμβουλευτικής Επιστήμης και Επαγγελματικής Σταδιοδρομίας του ΕΚΠΑ

Στο Εργαστήριο Συμβουλευτικής Επιστήμης και Επαγγελματικής Σταδιοδρομίας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, η συμπλήρωση του Μηχανογραφικού προσεγγίζεται ως ένα σημαντικό βήμα αυτογνωσίας και λήψης αποφάσεων για τη σταδιοδρομία.

«Μέσα από τη συμβουλευτική διαδικασία διευκολύνουμε τα παιδιά να αναστοχαστούν πάνω στις δικές τους κλίσεις, ενδιαφέροντα και αξίες, ώστε να ανακαλύψουν τις δικές τους, εσωτερικές απαντήσεις», ανέφερε η κα. Καραβία, αναφέροντας επίσης ότι παράλληλα γίνεται ενημέρωση για τις σύγχρονες τάσεις στην αγορά εργασίας και παρέχεται βοήθεια στην απομυθοποίηση του διαχωρισμού μεταξύ «καλών» και «κακών» σχολών. «Στόχος μας είναι να υποστηρίξουμε τους μαθητές και τις μαθήτριες να αναπτύξουν εκείνους τους ψυχοκοινωνικούς πόρους που θα τους επιτρέψουν να ολοκληρώσουν τη διαδικασία με σιγουριά, αυτογνωσία και μια ξεκάθαρη, αισιόδοξη προοπτική για το μέλλον τους», κατάληξε η κα. Καραβία.

Διευθύντρια του Εργαστηρίου, το οποίο ιδρύθηκε το 2019, είναι η Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κατερίνα Αργυροπούλου και επιστημονικές συνεργάτιδες του Εργαστηρίου, εξειδικευμένες σύμβουλοι σταδιοδρομίας, η Αναστασία Βρεττού, η Ασπασία Καραβία, η Πηνελόπη Μπέλκη και η Ολυμπία Χαϊδεμενάκη.

Περισσότερες πληροφορίες και αιτήματα για ραντεβού δια ζώσης και εξ αποστάσεως (online): counselinglab.eds.uoa.gr, simvouleftiki@ppp.uoa.gr, 6948777161.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στον πυρήνα του εθνικού σχεδιασμού της χώρας περνά πλέον το νερό, με την κυβέρνηση να θέτει σε εφαρμογή μια ολοκληρωμένη ολιστική πολιτική για την προστασία και τη βιώσιμη διαχείριση ενός δημόσιου αγαθού που αποτελεί θεμέλιο της κοινωνικής συνοχής, της οικονομικής ανάπτυξης και της περιβαλλοντικής ισορροπίας.

    Σε μια περίοδο κατά την οποία η κλιματική κρίση δημιουργεί νέες πιέσεις, με αυξανόμενα φαινόμενα λειψυδρίας, παρατεταμένων ξηρασιών αλλά και ακραίων πλημμυρικών επεισοδίων, η Ελλάδα προχωρά σε μια στρατηγική αλλαγή προσέγγισης.

    Στο πλαίσιο αυτό, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας έθεσε στις 23 Ιουνίου σε δημόσια διαβούλευση την «Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα», ένα νέο ολοκληρωμένο πλαίσιο που φιλοδοξεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο η χώρα σχεδιάζει, προστατεύει και αξιοποιεί τους υδατικούς της πόρους. Πρόκειται για την πρώτη στρατηγική εθνικής εμβέλειας, που θέτει με σαφήνεια τις προτεραιότητες της χώρας για το νερό, συνδέοντας την προστασία των υδάτινων συστημάτων με την κλιματική προσαρμογή, την τεχνολογική αναβάθμιση, τη βιώσιμη ανάπτυξη και την αποτελεσματικότερη λειτουργία των υπηρεσιών ύδατος. Η νέα αυτή προσέγγιση στηρίζεται στην παραδοχή ότι η επάρκεια και η ποιότητα του νερού αποτελούν προϋπόθεση για τη δημόσια υγεία, την αγροτική παραγωγή, τον τουρισμό, την επιχειρηματικότητα και συνολικά για τη δυνατότητα κάθε περιοχής να αναπτύσσεται με βιώσιμο τρόπο.

    Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση θέτει ως κεντρικό στόχο την υδατική ασφάλεια της χώρας, μέσα από ένα μοντέλο διαχείρισης που θα βασίζεται στην πρόληψη, την επιστημονική γνώση και τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα. Όπως υπογραμμίζεται, η νέα Στρατηγική έρχεται να αντιμετωπίσει χρόνιες αδυναμίες, όπως ο διοικητικός κατακερματισμός, η αποσπασματικότητα στις παρεμβάσεις και η ανάγκη καλύτερου συντονισμού μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων.

   Οι τρεις πυλώνες

   Η Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα οργανώνεται σε τρεις βασικούς πυλώνες. Ειδικότερα:

    Ο πρώτος αφορά το νερό ως εγγύηση ζωής, υγείας και ευημερίας. Η Πολιτεία δεσμεύεται να διασφαλίζει την πρόσβαση όλων των πολιτών σε επαρκές και ποιοτικό νερό, προστατεύοντας παράλληλα τα υδάτινα οικοσυστήματα και τη φυσική ισορροπία κάθε περιοχής.

    Ο δεύτερος πυλώνας αφορά την κλιματική θωράκιση της χώρας. Η νέα στρατηγική μετατοπίζει το βάρος από την αντιμετώπιση των κρίσεων στην πρόληψη και την προετοιμασία, με στόχο η Ελλάδα να διαθέτει μηχανισμούς έγκαιρης αντίδρασης απέναντι σε φαινόμενα λειψυδρίας και ακραίων πλημμυρών.

    Ο τρίτος πυλώνας αφορά τη σύγχρονη διακυβέρνηση του νερού. Η ψηφιοποίηση, η αξιοποίηση δεδομένων, η διαφάνεια και η ενίσχυση των θεσμών αποτελούν βασικά εργαλεία για μια νέα εποχή στη διαχείριση των υδάτινων πόρων.

    Ιδιαίτερη σημασία από το ΥΠΕΝ, δίνεται στην ανάγκη δημιουργίας ισχυρότερων και αποτελεσματικότερων παρόχων υπηρεσιών ύδατος, ώστε οι υποδομές να μπορούν να ανταποκριθούν στις αυξημένες ανάγκες των πολιτών και στις προκλήσεις της κλιματικής αλλαγής.

   Από τον σχεδιασμό στην πράξη

    Η πολιτική του ΥΠΕΝ συνοδεύεται από συγκεκριμένες επενδύσεις και έργα υποδομής. Μία ημέρα μετά την παρουσίαση της Εθνικής Στρατηγικής, στις 24 Ιουνίου, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου άνοιξε έναν γύρο υπογραφών, για την ένταξη νησιωτικών και ηπειρωτικών δήμων στο πρόγραμμα «Παρεμβάσεις παροχής πόσιμου νερού και διαχείρισης υδάτων» του Τομεακού Προγράμματος Ανάπτυξης του ΥΠΕΝ.

    Ήδη, έχουν υπογραφεί οι σχετικές αποφάσεις για 25 δήμους, και αφορούν σε 33 έργα συνολικού προϋπολογισμού άνω των 41 εκατ. ευρώ. Την επόμενη εβδομάδα θα ακολουθήσει ακόμη μία απόφαση για δήμους της Πελοποννήσου, καλύπτοντας περίπου το 10% του συνόλου των δήμων της χώρας.

    Με τα νέα αυτά έργα υδροδοτούνται περιοχές που ως σήμερα είτε δεν είχαν σύνδεση με το δίκτυο, είτε έκαναν χρήση άτυπων ιδιωτικών δικτύων, αντιμετωπίζεται το μεγάλο πρόβλημα των απωλειών από πεπαλαιωμένα δίκτυα αμιάντου, που σε πολλά δίκτυα φτάνει και το 60-70%, ανοίγονται νέες γεωτρήσεις, επεκτείνονται τα δίκτυα, κατασκευάζονται μονάδες αφαλάτωσης και νέες δεξαμενές ύδρευσης.

   Από την πολυδιάσπαση στην αποτελεσματικότητα

    Παράλληλα, το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, αναλαμβάνει την πρωτοβουλία για την προώθηση μιας καινοτόμου μεταρρύθμισης, που φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα βιώσιμο, ολιστικό μοντέλο διαχείρισης των υδάτινων πόρων.

   Τις επόμενες μέρες πρόκειται να εισαχθεί στη Βουλή ένα νέο νομοσχέδιο για τη διαχείριση των υδάτων, με κεντρικό άξονα τη συνένωση 60 παρόχων υπηρεσιών ύδατος με την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, με στόχο την καλύτερη προστασία των υδάτινων πόρων, την ολιστική τους διαχείριση, την αναβάθμιση των δικτύων και τη διασφάλιση υψηλής ποιότητας και οικονομικά προσιτού νερού για όλους.

     Εντυπωσιακά στοιχεία

    Στη χώρα μας υπάρχουν περισσότεροι από 735 φορείς με αρμοδιότητες στη διαχείριση υδάτων, ενώ σε άλλες χώρες, όπως η Ιρλανδία και η Πολωνία, υπάρχει ένας εθνικός φορέας, στην Τσεχία πέντε αρχές κ.ο.κ. Η έκταση της πολυδιάσπασης αποτυπώνεται χαρακτηριστικά και στην Αττική. Από τους 62 δήμους, οι 36 υδρεύονται από την ΕΥΔΑΠ, οι 16 δήμοι έχουν 40 δημοτικές ενότητες καθεμία από τις οποίες ακολουθεί διαφορετικά καθεστώτα ύδρευσης, σε 4 δήμους το νερό προέρχεται από την ΕΥΔΑΠ αλλά τα δίκτυα ανήκουν στους δήμους, ενώ σε 3 εφαρμόζεται μεικτό σύστημα, με ορισμένες περιοχές να καλύπτονται από την ΕΥΔΑΠ και άλλες από ιδιωτικά ή δημοτικά δίκτυα.

   Όπως τονίζεται από το ΥΠΕΝ, η πολυδιάσπαση αυτή δημιουργεί ένα μωσαϊκό με αλληλεπικαλύψεις αρμοδιοτήτων, δυσκολεύει τον ενιαίο σχεδιασμό, αυξάνει το λειτουργικό κόστος και επιβραδύνει την υλοποίηση κρίσιμων έργων υποδομής. Χαρακτηριστικό είναι ότι σε ορισμένα δίκτυα οι απώλειες νερού εκτιμάται ότι φτάνουν ακόμη και το 70%, γεγονός που καθιστά επιτακτική την ανάγκη για εκσυγχρονισμό και καλύτερη διαχείριση ενός πολύτιμου φυσικού πόρου.

    Σύμφωνα με το ΥΠΕΝ, κεντρικός στόχος της μεταρρύθμισης είναι η υιοθέτηση ενός ολιστικού σχεδιασμού, ώστε να διασφαλιστεί η πρόσβαση όλων σε προσιτό, ποιοτικό νερό και η επάρκεια ποιοτικού νερού για τις επόμενες γενιές. Η αντιμετώπιση των διαρροών, η αναβάθμιση των δικτύων, η ενίσχυση των εγκαταστάσεων επεξεργασίας λυμάτων -σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας- και η προστασία του περιβάλλοντος αποτελούν βασικούς άξονες της νέας στρατηγικής.

    Σημαντικό στοιχείο του σχεδίου αποτελεί η αξιοποίηση της τεχνογνωσίας της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, σε συνδυασμό με τη γνώση που διαθέτουν οι τοπικοί φορείς για τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής. Η συνένωση αυτή φιλοδοξεί να συνδυάσει την εμπειρία μεγάλων οργανισμών με την τοπική γνώση, δημιουργώντας ένα πιο ευέλικτο και αποτελεσματικό μοντέλο διοίκησης.

    Παράλληλα, η μεταρρύθμιση επιχειρεί να δώσει λύσεις και σε διαχρονικά προβλήματα στελέχωσης. Η υποστελέχωση πολλών δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης, ιδιαίτερα σε εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό και μηχανικούς, περιορίζει σήμερα τη δυνατότητα υλοποίησης σύνθετων τεχνικών έργων. Μέσα από μεγαλύτερα οργανωτικά σχήματα δημιουργούνται προϋποθέσεις για οικονομίες κλίμακας, ευελιξία στις προσλήψεις, καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και αποτελεσματικότερη λειτουργία των υπηρεσιών.

    Προσέλκυση χρηματοδότησης

    Η νέα δομή εκτιμάται επίσης ότι θα ενισχύσει τη δυνατότητα προσέλκυσης χρηματοδοτήσεων και υλοποίησης επενδύσεων σε δίκτυα ύδρευσης, άρδευσης και αποχέτευσης, ενώ ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διατήρηση κοινωνικά δίκαιων τιμολογίων και στην προστασία των ευάλωτων καταναλωτών μέσω ειδικών κοινωνικών πολιτικών.

    Σύμφωνα πάντα με το υπουργείο, η μεταρρύθμιση δεν περιορίζεται σε μια διοικητική αναδιάρθρωση, αλλά αποτελεί μια συνολική προσπάθεια μετάβασης από την πολυδιάσπαση στην αποτελεσματικότητα. Με κοινό σχεδιασμό, ενιαία στρατηγική και καλύτερη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων, στόχος είναι να διασφαλιστεί ότι το νερό θα συνεχίσει να αποτελεί ένα ποιοτικό, ασφαλές και οικονομικά προσιτό δημόσιο αγαθό για όλους. Όπως επισημαίνεται, η ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων αποτελεί προϋπόθεση τόσο για την προστασία του περιβάλλοντος όσο και για τη βιώσιμη ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών, με τελικό ζητούμενο να κληροδοτηθεί στις επόμενες γενιές ένα σύστημα διαχείρισης αντάξιο της σημασίας του πολυτιμότερου φυσικού πόρου της χώρας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ